ścinać nie ścinać

[stokrotka49]

chciałam się dowiedzieć czy można teraz obciąć gałęzie z drzewa lipa,brzoza,
i czym to grozi dla drzewa dziękuję

[jerzy.wozniak]

Witam! podrzucam mój najktrótszy artykuł o cięciu drzew! mam nadzieję że
wystarczy!
Gdy gałąź przeszkadza
Większość prawidłowo posadzonych drzew ozdobnych pięknie wygląda i ma
prawidłowy pokrój bez przycinania gałęzi czy formowania korony. Niestety, taki
przypadek zdarza się rzadko, bowiem najczęściej drzewa sadzone są zbyt gęsto,
zbyt blisko domu czy, co gorsze, linii telefonicznej lub trakcji elektrycznej.
Najczęściej w ogóle nie bierzemy pod uwagę tego, że nawet karłowe gatunki po
wielu latach osiągają kilka metrów wysokości. Czasem też jesteśmy zmuszeni do
ucięcia większych konarów, gdyż przy źle ukształtowanej koronie grożą one
odłamaniem się od pnia i zniszczeniem całego drzewa.
Aby pacjent przeżył
Taki chirurgiczny zabieg nie jest obojętny dla życia rośliny. Musi być dobrze
przemyślany i prawidłowo wykonany o właściwej porze roku. Drzewa po utracie
większych gałęzi przeżywają fizjologiczny szok, często doprowadzający do
zahamowania wzrostu, drzewo jest osłabione, łatwiej przemarza, a często nawet
obumiera. Każdy gatunek drzewa reaguje inaczej na cięcie. Bardzo źle znoszą je
magnolie, kasztanowce, brzozy, jesiony, sumaki i większość drzew iglastych,
lepiej - wierzby, klony, lipy, graby, buki, a z iglastych żywotniki i cisy.
To, czy roślina będzie w stanie szybko uporać się ze skutkami okaleczenia,
zależy od wielkości rany i sposobu cięcia, a także jakości narzędzi
ogrodniczych. Bardzo ważne jest również miejsce cięcia. Cienkie gałązki tniemy
na kilka milimetrów nad oczkiem, a konary na tak zwaną „obrączkę”, tak jak
pokazano na zdjęciach. Tak naprawdę bez żadnych obaw można formować jedynie
krzewy, korony młodych drzew oraz usuwać cieńsze gałęzie u starszych. Małe rany
po cięciu szybko się zabliźniają i drzewo czy krzew nie odczuwają żadnych
negatywnych skutków przycinania.

Nie wylać dziecka z kąpielą
Pamiętajmy, że cięcie nie zawsze jest potrzebne. Wykonujemy je tylko wtedy,
kiedy poprawi ono wygląd, owocowanie, czy też ze względów zdrowotnych, a nie po
to, aby zaspokoić własne kaprysy. Nieformowane drzewo czy krzew najwyżej będzie
wyglądało mniej efektownie - może niezbyt obficie kwitnąć i owocować, mieć
mniejsze kwiaty, wolniejszy wzrost albo nierównomierne ulistnienie czy pokrój
korony. Natomiast jeśli przytniemy drzewo niewłaściwie lub o niewłaściwej
porze, lub - co gorsze - popełnimy obydwa te błędy naraz, możemy się liczyć z
poważnymi szkodami. Jeśli więc mamy dużo roślin wymagających takiego zabiegu
formującego czy pielęgnacyjnego, warto kupić sobie szczegółowy poradnik, w
którym na rysunkach pokazany jest sposób cięcia poszczególnych gatunków drzew i
krzewów.

Więcej owoców
Nie cięte, pozostawione same sobie, przybierają formę bardzo zagęszczoną. Ich
korony są zwarte i stają się nieprzepuszczalne dla powietrza oraz światła,
a „wilki” (wytłumacz to)ograniczają owocowanie. Z powodu braku cięcia
pielęgnacyjnego strefa owocowania oddala się stopniowo od środka korony, aby w
końcu znaleźć się tylko na jej zewnętrznej części. Owoce są małe, gorszej
jakości, a drzewo owocuje coraz bardziej nieregularnie. Podobnie jak przy
drzewach ozdobnych cięcie gatunków owocowych to jedna z najtrudniejszych prac
ogrodniczych i dlatego warto z korzystać ze specjalistycznych poradników.

Ani za wcześnie, ani za późno
Większość gatunków drzew i krzewów - zarówno ozdobnych, jak i owocowych - ma
swoje ściśle określone terminy cięcia. Są one związane z ich okresem
wegetacyjnym oraz porą kwitnienia. Zależą również od typu cięcia - inne są dla
zabiegów formujących, pielęgnacyjnych odmładzających czy zdrowotnych. Z tego
powodu np. termin cięcia pielęgnacyjnego, poprawiającego obfitość kwitnienia
drzew i krzewów, zależy od tego, czy są to rośliny późno, czy wcześnie
kwitnące. Do tych pierwszych należy budleja Dawida, ketmia czy późno kwitnące
odmiany róż.(kiedy powinny buć cięte?) Krzewy z drugiej grupy, m.in. forsycja,
jaśminowiec, wajgela (krzewuszka), kwitną najobficiej na zeszłorocznych
przyrostach, powinny więc być cięte zaraz po przekwitnięciu, tak aby dać
roślinie możliwie najwięcej czasu na wytworzenie długich, mocnych pędów, które
pokryją się kwiatami w następnym roku.
Drzewa owocowe ziarnkowe (np.)w większości prześwietlamy wczesną wiosną, a
drzewa pestkowe we wrześniu, gdy soki krążą już słabiej i gumowanie z ran (?)
nie jest tak intensywne.
Jesienią przycinamy krzewy owocowe, żywopłoty i drzewa iglaste. Możemy też
wykonać zabiegi pielęgnacyjne u drzew liściastych. W tym okresie, po opadnięciu
liści, przycinamy niektóre drzewa i krzewy liściaste. Łatwiej wtedy obserwować
to, co się robi, i łatwiej też uniknąć błędów. We wszystkich tych wypadkach
należy zabiegi te przeprowadzić do końca września (ale drzewa liściaste nie
gubią liści do końca września!), tak aby rany zdążyły przynajmniej częściowo
zagoić się przed zimą.

Morfologia drzewa
Przed zabiegiem każdy, nawet doświadczony chirurg, powinien dowiedzieć się jak
najwięcej o swoim pacjencie. Tkanki drzew układają się w warstwy, u większości
gatunków wyraźnie różniące się od siebie. Na zewnątrz pień i gałęzie okrywa
korowina, popularnie zwana korą. Jest to martwa tkanka, chroniąca wnętrze
drzewa przed utratą wody i obrażeniami. Pod nią znajduje się łyko - żywa
tkanka, dostarczająca wytworzone w liściach związki organiczne do wszystkich
części drzewa i magazynująca substancje zapasowe. Bezpośrednio pod łykiem
położona jest miazga - żywa tkanka twórcza, dzięki której pień powiększa swoją
grubość. Ucinając gałąź przy pniu, nie możemy naruszyć tych dwóch warstw,
spowoduje to bowiem zakłócenie funkcji życiowych wyżej położonych części
rośliny. Pod tymi żywymi warstwami znajduje się już tylko martwe drewno,
składające się z dwóch części: zwykle jasnego bielu – drewna bielastego
przewodzącego wodę, oraz twardzieli, która wzmacnia pnie i gałęzie i jest jakby
szkieletem nośnym. Twardziel jest zwykle ciemniejszy (czy ciemniejsza?) od
drewna bielastego.

Poznaj chirurga po narzędziach jego
Po tym krótkim wstępie z morfologii możemy już przygotować narzędzia. Przede
wszystkim muszą być ostre, co daję gwarancję łatwej, nie wymagającej większego
wysiłku pracy. Jednak od jakości cięcia zależy przede wszystkim szybkość
gojenia się ran, a tym samym zdrowie naszego pacjenta. Pamiętajmy że narzędzia
powinny być czyste, nie ubrudzone ziemią, a jeśli uprzednio cięliśmy nimi
nadgniłe części roślin, dobrze jest przetrzeć ostrza denaturatem.
Do cienkich gałązek i żywopłotów wystarczy ostry sekator lub nożyce. Do
grubszych gałęzi, ale nie przekraczających 2 cm średnicy, specjalny sekator
dźwigniowy, zaś do jeszcze grubszych - piła ogrodnicza. Najgrubsze konary
ucinamy piłami mechanicznymi, zwanymi też pilarkami. Należy też mieć pod ręką
ostry nóż sierpak, który służy do wyrównania ran po cięciu piłą lub pilarką.
Gdy gałęzie znajdują się wysoko, należy zaopatrzyć się w sekatory na
wysięgnikach. Zależnie od modelu można nimi ciąć gałęzie do 2 cm średnicy.
Jeśli mamy stary, zaniedbany drzewostan i chcemy go prześwietlić, pomocne będą
niewielkie pilarki elektryczne zamocowane na tyczce. Pozwalają one na odcięcie
gałęzi znajdujących się nawet kilka metrów nad ziemią bez konieczności
wchodzenia na drabinę. Cięcie grubszych konarów należy przeprowadzać etapami,
tak jak pokazano na zdjęciach. Nieprzestrzeganie kolejności nacięć prowadzi do
rozległych okaleczeń drzewa oraz uszkodzenia kory.
Dawniej ogrodnicy malowali rany po cięciu farbą emulsyjną lub maściami
ogrodniczymi z dodatkiem środków grzybobójczych. Obecnie nowoczesne ogrodnictwo
dystansuje się nieco od tych środków, polecając środki zwane sztuczną korą,
takie jak np. Lac Balsam. Schną one bardzo szybko i ułatwiają gojenie się rany.
W odróżnieniu od maści ogrodniczych czy farby pokrywamy nimi żywe drewno
bielaste, pozostawiając twardzi

[stokrotka49]

> BARDZO DZIĘKUJĘ ZA WYCZERPUJĄCĄ ODPOWIEDŻ