Van Dine

[tool1978]

jak już jesteśmy przy klasykach - to teraz Van Dine. Jak dla mnie mocno
skomplikowana intryga, wiele jakiś wstawek "kulturalnych", ale zawsze kończy
się wywodem o żelaznej logice

i tak na marginesie - nie wiem czy to jest jakiś zabieg literacki czy coś w
tym stylu, ale narratorem jest pomocnik (sekretarz?) Philo Vance'a, którego
właściwie w ogóle nie ma. Tzn. jest jakby niewidzialny, z nikim nie gada,
nikt go nie zauważa. Specjalnie zwróciłem na to uwagę (Skarabeusz i śmierć),
nie pamiętam jak było w innych książkach, ale pewnie podobnie.

[siostra_pelagia]

Właśnie doszła do mnie świeża partia książek i ta jest jedyną, która nie
zajmuje się psychopatycznym seryjnym mordercą i dokładnym anatomicznym opisem
ran zadawanym ofiarom. Więc zaczynam od klasyki. Z narratorem w tej powieści
jest podobnie tzn nie wiadomo, kto nim właściwie jest. Może w jakiejś innej
powieści się to wyjaśni i ktoś się do niego wreszcie odezwie lub on do kogoś.
Autor stawia tu na logikę rozumowania i to mi się podoba.

[negev56]

ale to jest autor z tych "starożytnych" , czy współczesny?
Jakoś nic mi się nie kojarzy.

[siostra_pelagia]

Żył w latach 1888-1939. To ja wiem? Prahistoryczny chyba.

jak najbardziej klasyk

[tool1978]

podobnoż pomysł na Rogera Acroyda, Agatka ściągnęła właśnie od niego.
No i jest autorem 20 zasad pisania powieści kryminalnej - całkiem ciekawych.

I coś mi się plącze po głowie, że wyrzucił Christie z jakiegoś towarzystwa
kryminalnego, za to, że sprzeniewierzyła się zasadom (chyba chodziło o to, że
narrator okazał się mordercą )

[siostra_pelagia]

Jednak się do niego wreszcie odezwano. Nazywa się van Dine.