Penney Stef-Czułość wilków

[siostra_pelagia]

Rok 1867, śnieżne pustkowia Kanady, mała osada i morderstwo pracownika
Kompanii Handlowej. Czyli jakby coś w klimatach Jacka Londona. Dużo szumu na
temat tej książki i autorki na portalach i liczne nagrody literackie..
Mój dostawca na allegro ma i tak myślę, czy warto inwestować czas i pieniądze.
Czy ktoś z naszych pożeraczy kryminałów to czytał?

[negev56]

Nie czytałam, ale jeśli masz dostawcę, to z pewnością cena korzystna, więc kupuj
czytaj i mów czy warto .

[siostra_pelagia]

Ok.

[padma]

Mnie się bardzo podobała. Klimatyczna i trzyma w napięciu.

[siostra_pelagia]

No to z prawdziwą przyjemnością informuję Państwa, że książka Stef
Penney uzyskała główną nagrodę Crime Novel of the Year na słynnym
festiwalu The Old Peculier Crime Writing Festival.

[opty2]

też obserwuję te Wilki (z daleka, z daleka)
kupić?
nie kupić?
liczę na wasze opinie

[siostra_pelagia]

Ja ją też obserwuję na allegro (w oryginale). Liczę, że cena trochę
spadnie.

[negev56]

No więc wilki, to tylko tło tej historii, ewentualnie dostawcy futer.
Mroźna i śnieżna Kanada XIX wieku, malutkie osady i faktorie, zamieszkałe przez
przedziwną zbieraninę ludzi, odległości liczy się w dniach. Jest morderstwo,
jest śledztwo, są pościgi (o ile to możliwe w takich warunkach). Jest też sporo
miłości i namiętności. To wszystko pięknie opisane w 6 równoległych wątkach.
Hmm... zakończenie pewnie zgodne z regułami gry, ale liczyłam na inne .
Warto.

[siostra_pelagia]

To się cieszę, że Ci się podobało

[padma]

A korzystasz czasami z bookmooch? Bo widzę, że jest jeden egzemplarz
dostępny akurat. Polecam, jeśli tylko masz coś, co mogłabyś
przeznaczyć do oddania

[e_r_i_n]

Czeka w kolejce na przeczytanie. Moi pracowi przedczytacze (się z taką grupką
wymieniamy tytułami) wyrażają się bardzo pozytywnie.
Co prawda długo wciąga w klimat, ale potem zaskakuje.

[siostra_pelagia]

Ujęła mnie ta książka. Jako dawna miłośniczka Londona i Curwooda
wsiąkłam w jej klimat bez reszty. Brną bohaterowie przez śnieg i
zaspy badając tropy, gubiąc je i odnajdując. Oprócz szukania
mordercy, szukają też prawdy o sobie samych i relacjach z innymi.
Fajna lektura.

[chiara76]

siostra_pelagia napisała:

> Ujęła mnie ta książka. Jako dawna miłośniczka Londona i Curwooda
> wsiąkłam w jej klimat bez reszty. Brną bohaterowie przez śnieg i
> zaspy badając tropy, gubiąc je i odnajdując. Oprócz szukania
> mordercy, szukają też prawdy o sobie samych i relacjach z innymi.
> Fajna lektura.

brzmi super a i na blogach książkowych miała dobre opinie...

[siostra_pelagia]

Ekranizacja mi się marzy z Mary McDonnell (pamiętna Stands with a
Fist z Tańczącego z wilkami razem z Wesem Studi, Maguą z Ostatniego
Mohikanina
www.aaanativearts.com/wes-studi-magua.jpg

[opty2]

Autor: siostra_pelagia 09.12.08
Ujęła mnie ta książka. Jako dawna miłośniczka Londona i Curwooda
wsiąkłam w jej klimat bez reszty. Brną bohaterowie przez śnieg i
zaspy badając tropy, gubiąc je i odnajdując. Oprócz szukania
mordercy, szukają też prawdy o sobie samych i relacjach z innymi.
Fajna lektura.

He, he tośmy obie miłośniczki
"Wilki" dostałam od Mikołaja,
czekają, aż wiecej sniegu spadnie, coby atmosferka była przy
czytaniu

[siostra_pelagia]

Jeszcze Jamesa Fenimore Coopera bym do kolekcji dorzuciła.
Ostatniego Mohikanina to przynajmniej sobie raz w miesiącu oglądam.
I pewnie dlatego Czułość... tak mi przypadła do gustu. Jeszcze bym
jakiś kryminał osadzony w śnieżnych pustkowiach Kanady przeczytała.

[drfell1]

W takim razie po skończeniu z Heyer wrócę do Penney. Muszę przyznać, że zacząłem
czytać i odłożyłem.

[siostra_pelagia]

Może akurat warto spróbować ponownie. Chociaż to raczej dla osób z
trapersko-indiańskimi inklinacjami.

[drfell1]

To pasowałoby do mnie, ale z okresu szkoły podstawowej

O ile pamietam to mnie zdenerwoały ciagłe zmiany naratora, a akurat przyszły książki na które czekałem, więc odstawiłem na bok i do tej poru tam pozostaje.

[siostra_pelagia]

W podstawówce to miałam porządny pióropusz indiański, konia na
biegunach Ilczi (to tak jak rumak Winnetou) i całą kolekcję
żołnierzyków przedstawiających Indian i kowbojów. Do dziś nie mogę
odżałować, że oddałam je sąsiadowi. Z pióropusza wyrosłam, ale te
klimaty nadal są mi bliskie. Pewnie dlatego tak Hillerman mi się
podoba i jego detektywi plemienni.
A jeżeli chodzi o wieloosobową narrację w Czułości i te snucie
opowieści z punktu widzenia różnych osób to akurat w lekturze mi nie
przeszkadzało. Ciekawsza psychologicznie dzięki temu książka była

[drfell1]

Dziewczyny też się w Indian bawiły?

Przez długi czas brakowało mi pierwszego tomu Winnetou, miałem tylko drugi i
trzeci. Ale czytywałem Maya namiętnie. A oprócz niego, Wernic, Szklarski, Nora
Szczepańska, Sat Okh (czy aby na pewno był Indianinem, a nie było z nim tak ja
z Grey Owlem), Fiedler (Mały Bizon). Z drugiej London, Curwood i kto jeszcze?
wydaje mi się, że tych książek było więcej z psimi zaprzęgami itp. Wydaje mi
się, że o samym przewiezieniu szczepionki do Nome czytałem kilka (m.in.
kryminalny, ale nie tylko Kostecki). Pamiętam jakie wrażenie na mnie zrobiło
zamarznięte jezioro koło Uppsali gdzie się obstawiało kiedy lody ruszą (jak u
Londona)...
Wieloosobowa narracja to w kryminałach właściwie rzecz uświęcona tradycją - od
Kamienia księżycowego i jemu podobnych, ale u Penney mi to nie podeszło (zabawy
z narracja kiedyś mi sie podobały - w liceum do moich ulubionych autorów należał
Dos Passos). Być może pokusa w postaci czekających innych książek była zbyt
wielka. Ale nastawienie mi.in. ze względu na wspomnienia miałem dobre. Ale
jeszcze do tego wrócę.

[siostra_pelagia]

Był jeszcze Jan Longin Okoń i jego Tecumseh

[zorija]

opty2 napisała:


> czekają, aż wiecej sniegu spadnie, coby atmosferka była przy
> czytaniu

To chyba długo poczekasz Ostatnimi czasy to najwięcej śniegu jest
na Wielkanoc. A kiedyś to były zimy...

[opty2]

zorija napisała:

> opty2 napisała:
> > czekają, aż wiecej sniegu spadnie, coby atmosferka była przy
> > czytaniu
>
> To chyba długo poczekasz Ostatnimi czasy to najwięcej śniegu
jest na Wielkanoc. A kiedyś to były zimy...

no coś ty, u mnie dzisiaj cały czas pada (no, może prószy) śnieg

[zorija]

To fajnie. U mnie 11 stopni.

[siostra_pelagia]

U mnie słońce i 13 stopni. Śniegu ani widu ani słychu.
Musiałam sobie tapetę na komputerze z motywem zaśnieżonego pola
zaistalować, żeby zimę poczuć.

[chiara76]

siostra_pelagia napisała:

> U mnie słońce i 13 stopni. Śniegu ani widu ani słychu.
> Musiałam sobie tapetę na komputerze z motywem zaśnieżonego pola
> zaistalować, żeby zimę poczuć.

u mnie było 7C, teraz spadło do 4.7, bo i słońce powoli znika, ale powiem, że
taka zima, to może być (nie cierpię zimy.
Zimę przywołuję sobie kiczowatym dzwonkiem telefonu komórkowego, co pani Mariah
o Świętach wyśpiewuje i ...starczy , jak dla mnie

[opty2]

Ha niedowiarki, śnieg za oknem a książka w czytaniu
a właściwie już przeczytana

dobre to było, że tak powiem
zmiana narracji wcale mi nie przeszkadzała,
poczatkowo wcale nie czułam,żeby akcja toczyła się wśród śniegów
Kanady, trochę za mało było opisów przyrody i historii,
potem się rozkręciło, chociaż po ludziach mieszkających w tak
trudnych warunkach spodziewałam się większej inteligencji przetrwania
no i zakończenie trochę przykrótkie, brak podsumowania

ale ponieważ jest to debiut pisarski Stef, więc wybaczam i czekam na
wiecej

[siostra_pelagia]

Też czekam i sprawdzam, czy akurat czegoś nie pisze. Ale na razie cisza.

[zorija]

No. w tym roku coś śniegu dużo. Chyba za niedługo też się wezmę za
tę książkę.
PS. Wilki też mam teraz na tapecie pulpitu. Są takie słodkie, że aż
chce się do nich przytulić

[jot6]

ktoś wyżej wspominał o Sat-Okh,wątpiąc w jego autentyczność - był
Indianinem,a właściwie Metysem - pół-Polak,pół-Indianin,Polak po
matce, urodził się i wychował w plemieniu ojca w Kanadzie,tuż
przed wojną z matką przyjechał odwiedzić jej ojczyznę,ona była na
zesłaniu na Syberii,skąd udało jej się wraz z grupą innych Polaków
uciec i przedostać dp Kanady,gdzie poznała przyszłego męża
Indianina.Sam Sat-Okh opowiadał o tym w radio w swoim
czasie,zresztą o swoim dzieciństwie napisał książkę "Ziemia Słonych
Skał"'. Wojnę spędził w akowskiej partyzantce,mówił,że Polacy dość
słabo sobie w lesie radzili...Po wojnie pracował w PLO,pływał z
moim bratem na jednym statku

[siostra_pelagia]

Sama pamiętam dyskusje prasowe na temat autentyczności jego biografii.
Ale książki fajne pisał.

[minkipinki]

Zaczęłam powoli, nie rozumiejąc tak pochlebnych opinii, ale wciągam się, a
książka z każdą przeczytaną stroną podoba mi się coraz bardziej.

[zorija]

Bardzo mi się podobała. Akcja toczy się leniwie, a pcha ją do przodu
głównie właściwe odczytanie tropów.