Upadek slaskosci

[pistulka2]

Jak widze dyskusja o tzw. „Narodzie Slaskim“ nadal aktualna. Temat byl
walkowany co niemiara.
To moze pare konkluzji z mojej strony.

Narod Slaski jako taki nigdy nie istnial i nie istnieje, na wschod od Opola
ludnosc mowiaca dialektem slowianskim z mocnymi nalecialosciami niemickimi
miala w epoce budzenia sie nacjonalizmow raczej malo wykrystalizowana postawe
narodowa. Mowiac krotko, nie identyfikowala sie z nacjonalizmem niemieckim,
identyfikowala sia ale za to z Rzesza Niemieckim czy Krolestwem Pruskim.
Nawet po przegranej wojnie i zagladajacej w oczy biedzie opowiedziala sie w
wiekszosci za panstwem niemieckim, w sumie nawet dzisiaj mocno spolonizowani
jezykowo Slazacy alewaja (mowic powsciagliwie) panstwowosc polska.
Dzisiaj ci Slazacy tacy jak z przed 60 laty w swej masie nie istnieja, mocno
spolonizowani i mniej albo wiecej pomieszani stanowia dzisiaj mniejszosc, to
o czym pisala Sloneczko w ktoryms z watkow, ale to nie jest nowy narod, to
jest poczatek kompletnej polonizacji.
Tak juz kiedys pisalem nie ma slaskosci bez niemieckosci, ze BRD nas
sprzedala jest wiadome ale tylko bezkompromisowy powrot do niemckosci jest
wstanie zatrzymac proces polszczenia.

Dzis niestety jest tak, ze Polska jako panstwo nie daje mozliwosci rozwoju
mlodym Niemcom, ktorzy chca zachowac swoja tozsamosc. Dlatego tez wiekszosc
mlodych niemieckich Slazakow opuszcza Slask i osiedla sie na zachodzie
Niemiec.

[sloneczko1]

niy yno Niymiec,w inkszych krajach tysz,i niy yno młodzież ślonsko ucieko
stond,ale i polsko tak samo,jedna z moich koleżanek mo 4 dzieci,wszyscy uciykli
do Anglii i Szkocji,na ulicy kaj miyszko moja "prziszło a
niydoszło "synowo,prawie cało młodzież pojechała do Angli,i to som Polocy bo
niy majom inkszych paszportow,a nasz Rzond myśli nad tym ,żeby nom przedużyć
robota do 65 lot bo niy mo kto na nasza emerytura robić :(((((

[pistulka2]

Mysle, ze tu niechodzi o sprawy materialne, oni wyjezdzaja bo nie chca byc
Polakami.

[sloneczko1]

napisałeś,że nie ma Narodu Ślaskiego--z tym się akurat z Tobą nie zgadzam,bo
inaczej kim my by byliśmy?

[sloneczko1]

mamy wszyscy te same albo podobne odczucia i myśli,więc jesteśmy narodem,a ,że
nie każdy godo tak samo to jusz jest inksza inkszość

[pistulka2]

to nie jest narod, a grupa.
Odczucia sa przerozne, niemiecki Slazok czuje innaczej jak spolonizowany
Slazok.

[annak12]

sloneczko1 napisała:

> mamy wszyscy te same albo podobne odczucia i myśli,więc jesteśmy narodem,a ,że
>
> nie każdy godo tak samo to jusz jest inksza inkszość

Chyba nie głównie język,ale raczej chęć i możliwości stanowią o powstaniu i
istnieniu narodu.

[pistulka2]

Kto to jest my?

[rico-chorzow]

pistulka2 napisał:

> Kto to jest my?


My - Slonsoki -.

[dede99]

dokladnie to samo zauwazylem bedac ostatnio w Gliwicach.
Polonizacja Slaska wkroczyla w ostatnia faze.
Niestety taka jest prawda.
Slask jest coraz mniej Slaski

[sloneczko1]

dede99 napisał:

> dokladnie to samo zauwazylem bedac ostatnio w Gliwicach.
> Polonizacja Slaska wkroczyla w ostatnia faze.
> Niestety taka jest prawda.
> Slask jest coraz mniej Slaski


mosz recht ,jak ślonzokow kiere znom gańba je po ślonsku pisać abo godać

[annak12]

sloneczko1 napisała:
>
>
> mosz recht ,jak ślonzokow kiere znom gańba je po ślonsku pisać abo godać

Niejednego mówiącego już akcent wydał.tego chyba się nie da ukryć:))

[wesoly_hanys]

annak12 napisała:

> sloneczko1 napisała:
> >
> >
> > mosz recht ,jak ślonzokow kiere znom gańba je po ślonsku pisać abo godać
>
> Niejednego mówiącego już akcent wydał.tego chyba się nie da ukryć:))


Wiynszosc Slonzokow godo po polsku bez akcentu.
U takiego Durczoka nie zauwazylem zadnego slonskiego akcentu:-)

[wesoly_hanys]

Z kolei wielu goroli ma bardzo slonski akcent:-)

witomy Cie Wesoły Hanysie

[sloneczko1]

bo wielu z nos mo zdolności lingwistyczne,kisz tego umiom sie wszyndzie znyjść

[hanys_hans]

sloneczko1 napisała:

> bo wielu z nos mo zdolności lingwistyczne,kisz tego umiom sie wszyndzie znyjść

Tyn Peregrinus mo na zicher tinitus!

[sloneczko1]

Hanysie_Hansie,muszymy tymu synkowi dać szansa,może mo wiyncyj nickow i niy
umiy sie zdecydować na jedyn:)

[hanys_hans]

wesoly_hanys napisał:

> annak12 napisała:
>
> > sloneczko1 napisała:
> > >
> > >
> > > mosz recht ,jak ślonzokow kiere znom gańba je po ślonsku pisać abo
> godać
> >
> > Niejednego mówiącego już akcent wydał.tego chyba się nie da ukryć:))
>
>
> Wiynszosc Slonzokow godo po polsku bez akcentu.
> U takiego Durczoka nie zauwazylem zadnego slonskiego akcentu:-)

Te wesouy, je zes´ S´loonzok abo Peregrinus?

[annak12]

wesoly_hanys napisał:


>
>
> Wiynszosc Slonzokow godo po polsku bez akcentu.
> U takiego Durczoka nie zauwazylem zadnego slonskiego akcentu:-)

Ale tym samym nie wyparł się swych korzeni,skoro sam dokładnie wiesz,że jest
Ślązakiem.Język nie jest głównym wykładnikiem do zaznaczania własnej
tożsamości,jest tylko jednym z wielu

[sloneczko1]

annak12 napisała:

> wesoly_hanys napisał:
>
>
> >
> >
> > Wiynszosc Slonzokow godo po polsku bez akcentu.
> > U takiego Durczoka nie zauwazylem zadnego slonskiego akcentu:-)
>
> Ale tym samym nie wyparł się swych korzeni,skoro sam dokładnie wiesz,że jest
> Ślązakiem.Język nie jest głównym wykładnikiem do zaznaczania własnej
> tożsamości,jest tylko jednym z wielu

mosz ganz recht Anno:)

Gorny Slonsk je GOROLSKI!!!!!!

[gorol9]

Czy gipko wyciepac HANYSOW do Reichu!!!!!!!!!!

[hanys_hans]

gorol9 napisał:

> Czy gipko wyciepac HANYSOW do Reichu!!!!!!!!!!


Te, Peregrinus, dej se ino pozoor co sam szkryklosz!

[szwager_z_laband]

Pistulka sam ino na tym forum znondziesz wiyncyj ludzi co sie okreslo jako
narod slonski ...

[rita100]

Pistulka, wszystko , pięknie i ładnie, ale czy uważasz, że mniejszośc niemiecka
jest tylko pokrzywdzona ? Czy nie uważasz, że najbardziej pokrzywdzeni są sami
Polacy, bo młodzież, nie wspomnę o emerytach kompletnie jest zagubiona w swoim
państwie i nie ma gdzie wyjechać, bo nie ma drugiej matki jak Niemcy do ktorych
młodzież mniejszości niemieskiej śląskiej może swobodnie pojechać i czuć się
jak u siebie w domu. Czy Polacy nie cierpią bardziej przez swoje nieudolne
władze, rządy myślące o własnych korytach. Czy nie byłoby lepiej dla nas
wspólnie, na lepsze życie przynajmniej dorównujacej Niemcom. Czy przy takim
zrównaniu stopy życiowej nie lepiej byłoby sie dogadać ? Czy głodny sytego
zrozumie, a syty głodnego ?
Czy myślisz, ze Polacy sie cieszą z konfliktu kartofelków z waszym rządem ?
Większośc Polaków chce współpracy, chce wzorować sie na doskonałej gospodarce
niemieckiej, a przede wszystkim chce żyć na waszej stopie życiowej.
A ziemie swoją na której jesteś zrodzony trzeba kochac , kochac jak matke swą.

[socer-schlesier]

Rita w tej chwili zostawiłem mego syna w Rzeszowie.Aż w tak obcym dla niego miejscu został w tej chwili sam.Wybrał sobie taki kierunek że aż w tak całkowicie dla niego nieznane strony musiał wyjechać Jak piszesz młodzież mniejszojści niemieckiej śląskiej ma drugą matkę w Niemczech gdzie czuje się jak u siebie w domu.Masz rację.Znając jego psychikę obojętnie w jakiej niemieckiej uczelni by był czuł by się o wiele lepiej jak w tym Rzeszowie,czuł by się w Niemczech jak u siebie w drugim domu.

[socer-schlesier]

Od Krakowa do Tarnowa droga koszmar.
140 km.- 3,5 godz.

[szwager_z_laband]

co to je za richtunk we Rzeszowie?

[socer-schlesier]

Wybroł sobie kierunek- Lotnictwo.

[szwager_z_laband]

no to ciekawe, cza ale miec 100% zdrowia

[rita100]

i pogratulować.
To rozwojowa dyscyplina :)i taka męska.
A droga faktycznie do Tranowa niebezpieczna i pełna przeszkód.

A co z tym upadkiem śląskośći ?
Chyba nie , skoro młodzież śląska będzie sobie furgać po niebie

[pistulka2]

Rito sprawy materialne sa wazne ale nie najwazniejsze. Obwaiam sie, ze jezeli
ta jedno strona bedzie syta to nie bedzie sie z nia wcale dalo romawiac.

Wracajac do tematu, nie czujesz albo nie zauwazales tego upadku slaskosci?
Podobnie jest w Prusach Wschodnich, kiedys na wakacjach szlo sobie pogadac w
knajpie jak u siebie, a dzic co? Suwalki.
Ziemia nie jest najwaziejsza, dopiero ludzie robia z niej to cos warte kochania!

[rita100]

A może to kwestia czasu i wsydu korzeni swoich ? Może to już nie modne.
Zresztą wiesz, dlaczego jest upadek Śląskości - po pierwsze , to sie kojarzy z
bieda , z prostotą , a tego nik nie chce pokazywac , raczej kazdy chce być
bizmesmenem, bizneswoomen, po prostu chce się wybic , a wybić się jako Ślązak
jest nadzwyczaj trudno , o czym mówił Kutz. Trzeba się najpierw wyrzec
śląskości by coś osiagnąć, a przynajmniej cos materialnego by wyzyć na tej
ziemi.

[hanys_hans]

www.republikasilesia.com/Bruno/GSOS/NiemcyAutochtiniSlazacyPolacy.htm

Górny Śląsk - Oberschlesien / Wyszukane aspekty (c) Bruno Nieszporek

Niemcy, Autochtoni, Ślązacy, Polacy

Wraz z wprowadzaną w Polsce demokratyzacją życia społecznego, niespodziewanie
wypłynęła na powierzchnię grupa ludności śląskiej określająca się, jako
przynależna do narodowości niemieckiej. Polscy politycy i publicyści długo nie
godzili się z tym nieoczekiwanym problemem niemieckim i nazywali dalej tę grupę
ludności rodzimej według starej zasady: "nie ma tego, czego być nie może, a co
być może, decydujemy my", autochtonami. Można pogodzić się z tym "zaskakującym"
powoływaniem się na pochodzenie niemieckie, skoro od lat twierdzono, że Polska
na zawsze pozbyła się "problemu" niemieckiego? Aby móc zrozumieć zagadnienia
związane z przynależnością narodową, konieczne jest przyjrzeć się bliżej
uwarunkowaniom historycznym Górnego Śląska. Dalej należy wziąć pod uwagę to, że
na Śląsku długo nie można było otwarcie powoływać się na wielowiekową śląską
tradycję i o niej mówić. Tradycja ta dziś nie jest nawet wszystkim znana.
Czasami czyta się, jakoby Śląsk nie miał własnej tradycji (np. Roch w
"Weihnachtsmarkt", Jaskółka ze stycznia 1994), co nie tyle świadczy o jej
rzeczywistym braku, lecz bardziej o jej niewspieraniu czy celowym usypianiu w
czasach polskich. Dla śląskiego samookreślenia konieczne jest dzisiaj samemu
odpowiedzieć na pytanie: co znaczy Górny Śląsk, śląska tradycja i kultura, oraz
kim są Ślązacy. Poniższy tekst przybliża niektóre z wielu specyficznych realii
Śląska.

Górnoślązacy tworzą - pomimo wszystkich przeciwności losu - do dziś społeczność
etniczną o silnym poczuciu odrębności i mocnych związkach z ziemią rodzinną.
Wykazują oni dużą identyfikację z tradycjną, gwarą, zwyczajami, systemem
wartości i religią. Cechuje ich między innymi przchylne nastawienie do kultury
niemieckiej, z którą od wieków sami byli związani i którą współtworzyli (np.
Joseph Freiherr von Eichendorff z okolic Raciborza, Gustav Freytag z Kluczborka,
Horst Bieniek z Gliwic, itd.). Ostatnie dziesiątki lat związku państwowego z
Polską, a w szczególności polityka polonizacji i masowego zasiedlania ludności
polskiej na Śląsku, przyczyniły się w części do osłabienia świadomości śląskiej
i przez to osiągnęte zostały zamierzone rezultaty. U innej części Ślązaków te
poczynania doprowadziły jednak do wzmocnienia poczucia odrębności lub świadomość
'niemieckiego pochodzenia'. Polskie poczynania po drugiej wojnie światowej miały
na celu odsunięcie Ślązaków od życia publicznego i politycznego, w tym
rozwiązano wszystkie tradycyjne śląskie chóry, związki towarzyskie, śląską
regionalną prasę, odsunięto Ślązaków od centrum życia politycznego,
ekonomicznego, kulturalnego i obsadzono te funkcje przedstawicielami polskiej
ludności napływowej, której Śląsk z jego tradycjami był obcy i którzy nie
akceptowali Śląska z jego historycznym obliczem. Te "polskie elity" dominują w
życiu publicznym Śląska do dziś. Danuta Berlińska w wywiadzie z Adamem
Krzemińskim w Polityce z dnia 3.3.1993, zatytułowanym "Nasi Niemcy" mówiąc o
Ślązakach wskazuje na "relatywnie niski poziom wykształcenia tej grupy i
praktycznie znikomą ilość tzw. inteligencji humanistycznej". Wytykanie dziś
Ślązakom tego, że jakoby nie posiadali własnych grup "inteligenckich" jest w
świetle przeprowadzonej polityki represji, równoznaczne z wytykaniem dziś
widocznych blizn po poprzednio wyrządzonych krzywdach.

Niech żaden dziś nie próbuje tych powojennych wydarzeń tłumaczyć komunizmem czy
losem okupowanej Polski, powołując się przy tym na prawo do "odwetu" i zasadę
śląskiej "winy zbiorowej". Ten kto to czyni, stawia siebie - świadomie lub
nieświadomie - na równym poziomie moralnym z np. reżimem hitlerowskim. Czy
Niemcy nie mogliby dziś też przy rozpatrywaniu odpowiedzialności za przestępstwa
okresu drugiej wojny światowej, po prostu powoływać się na dyktaturę narodowych
socjalistów? - czego jednak nie robią. Tu na Górnym Śląsku liczą się tylko
skutki polskich działań, kierowanych przeciwko wszystkiemu co niepolskie a
obejmujące zwalczanie śląskiej tożsamości. Ich przyczyny leżą w anachronicznie
rozumianej formie polskiego patriotyzmu, nieczułości i braku tolerancji. W
stosunku do tych poczynań w Polsce nie ukształtowano jeszcze należnego poczucia
winy. Prowadzona otwarta i rzeczowa rozprawa z tymi skutkami polskich nadużyć
powinna doprowadzić do oddania do ogólnej dyspozycji tych przywilejów
społecznych, które do tej pory na Górnym Śląsku selektywnie przyznawano jedynie
ludności polskiej. Rozprawa ta również sprzyjać będzie poprawie aprobaty i
zrozumienia pracy Ruchu Autonomii nad ratowaniem całości spuścizny kulturowej
Śląska. Dopiero po dokonaniu wyjaśnienia wszystkich aspektów śląskiego losu
można (i należy) przejść przy kształtowaniu jego przyszłego oblicza do porządku
dziennego, nie zapominając jednak o płynącej z historii nauce na przyszłość.

Świadomość narodowa jest pojęciem o długoczasowym oddziaływaniu społecznym. W
porównaniu: 70 lat istnienia Jugosławi nie wystarczyło - pomimo starań -, aby
utworzyć naród jugosłowiański, również 150 lat polskiego rozbioru nie wymazało
na terenach rozbiorowych dążenia do odrodzenia państwa polskiego (Śląsk nie
należał do żadnych obszarów rozbiorowych!). Tu narzuca się pytanie, czy polska
przynależność Śtąska wieku XII i XIII wystarczyła na wytworzenie świadomości
polskiej, która miałaby przetrwać następujący 700-letni okres związku Śląska z
Czechami, Austrią i Prusami? Tak sformuowane pytanie oddaje dobrze
bezpodmiotowość polskiej debaty narodowej, prowadzonej na Górnym Śląsku na
przestrzeni XX wieku. We wczesnym średniowieczu nie istniało pojęcie narodu w
dzisiejszym znaczeniu. Budzenie się świadomości narodowej datuje się dopiero na
początek wieku XIX. W tym jednak czasie cały Śląsk pruski wraz z jego częścią
austriacką był już do stuleci pod dominacją kultury niemieckiej. Ludność terenów
wschodnich Górnego Śląska nie odczuwała więzi wspólnoty do ludności,
napływającej tu w poszukiwaniu pracy np. z Galicji, lub była nawet do niej
niechętnie nastawiona, czego dowodzą wywodzące się z tamtych lat negatywnie
zabarwione określenia jak np. "gorol" czy "chadziaj". Oddalam się od
przejmowania tych zwrotów za własne, jednak sam fakt ich istnienia i używania
jeszcze długo po wojnie, cechuje przynajmniej po części atmosferę lat, o których
tu mowa.

Na Śląsku, na tych tzw. "polskich ziemiach odzyskanych" władza polska jeszcze
przed zwołaniem konferencji poczdamskiej rozpoczęła robić "etniczny porządek" z
tą częścią ludności Śląska, która dla procesu tzw. 'repolonizacji' była
stracona. Warunkiem koniecznym uniknięcia losu wygnania, było opowiedzenie się
za opcją polską z wszystkimi z tym związanymi konsekwencjami. Danuta Berlińska w
wyżej już cytowanym wywiadzie Polityki mówi: "Ślązacy jako ludność dwujęzyczna w
1945 roku mieli wybór. Mogli się określić 'jestem Niemcem' i zostać wysiedleni,
ale mogli też zadeklarować się w procesie weryfikacji, że są Polakami, i
pozostać." Po tym Krzemiński zadaje Berlińskiej pytanie: "Czy to był kamuflaż,
by zostać na ojcowiźnie?". Brak mi tu przyzwoitych słów, aby wystarczająco
dosadnie wyjaśnić Krzemińskiemu różnicę pomiędzy "kamuflażem" a wygnaniem ze
swoich ziem rodzinnych, połączonym z utratą dorobku, lokalnej tradycji, pewności
jutra i nie wiedząc nawet za co. Dlaczego do dziś powszechnie w Polsce
bagatelizuje się zbrodnię masowego wygnania ???

Z drugiej strony w trakcie przeprowadzanej weryfikacji stronie polskiej
rozchodziło się o uzyskanie danych liczbowych, wskazujących na duży udział
ludności polskiej tych obszarów, aby móc udokumentować słuszność swoich roszczeń
do terenów na wschód od linii Odra-Nysa Łużycka. To powodowało, że już słaba
znajomość polskiego, wys

[hanys_hans]

To powodowało, że już słaba znajomość polskiego, wystarczała dla pozostania na
Śląsku. Do tego doszła liczba około 100 tys. niemieckich fachowców przemysłowych
potrzebnych do obsługi przejętego przemysłu, których pomimo odrzucenia
weryfikacji pozostawiono na Śląsku. Wszyscy oni otrzymali w roku 1951, bez
starania się o to, obywatelstwo polskie.

Przy uzasadnianiu stanowiska "staropolskości" Śląska, przytacza się często
występujące na Górnym Śląsku polskie nazwiska i gwarę śląską. Polskie nazwiska
stanowią w tym mniemaniu dowód polskiego pochodzenia. Nie wspomina się przy tym
o braku formy pisanej gwary śląskiej i o zapożyczeniu przy ich pisowni języka
polskiego (czy niemiecka pisownia nazwisk szwajcarskich pozwala też na
utożsamianie Szwajcarii z Niemcami?). Aby przyjrzeć się bliżej zagadnieniu gwary
śląskiej należy najpierw uściślić samo pojęcie Śląska. W świetle historycznym
Śląsk stanowi krainę, która ciągnie się od lewobrzeżnych okolic Nysy Łużyckiej
wraz z miastem Görlitz (dzisiaj część Saksonii) i Zieloną Górą aż do terenów
przemysłowych Górnego Śląska, wliczając Śląsk czeski. Z tym jest niezgodne
polskie nazewnictwo terenów śląskich. Tak już od czasów międzywojennych pod
pojęciem Śląska określano tylko tereny wschodnie okręgu przemysłowego Górnego
Śląska, co znajduje odbicie w już wówczas propagowanym haśle "powrót Śląska do
macierzy" (jaki powrót, jaki Śląsk, jaka macierz?). Tereny zachodnie Górnego
Śląska nazywane są dzisiaj Śtąskiem Opolskim, tereny południowe Śląskiem
Cieszyńskim, a część zachodnia Śląskiem Dolnym, reszta to Zielonogórskie (i
wspomniana już część Saksonii i Śląsk czeski). W pojęciu polskim Ślązakami
nazywa się jedynie ludność rodzimą Górnego Śląska, która posługuje się gwarą
śtąską. Ci Ślonzoki zamieszkują jednak tylko wschodnie tereny Śląska. Gwara
śląska nie wykształtowała swojej własnej pisowni i występuje w wielu wersjach
lokalnych. Na przestrzeni wieków te starosłowiańskie dialekty śląskie zachowały
się na skutek słabej komunikacji na rozproszonych terenach leśnych Górnego
Śląska. Wykazuje ona podobieństwo do języka morawskiego, polskiego i czeskiego,
oraz posiada dużo zapożyczonych określeń z języka niemieckiego. Dla polskiej
ludności napływowej jest ona - szczególnie w jej starym wydaniu "generacji
plebiscytowej" - niezrozumiała. Pomimo tego Polska uzasadniała roszczenia
graniczne do Górnego Śląska jej słowiańską genezą. Według rozpowszechnianych w
Polsce opinii, po wojnie pozostała na Górnym Śląsku ludność rodzima, wchodzi w
skład polskiej ludności etnicznej. To samo rozpowszechnia się w Polsce o innych
grupach ludności słowiańskiej, jak Kaszubi na Pomorzu, Mazurzy, Łużyczanie w
Saksonii i grupy ukraińskie na wschodzie. Według tego, przed wybuchem drugiej
wojny światowej na Śląsku niemieckim polska mniejszość narodowa liczyła 1.5 min.
członków. Po zakończeniu wojny ludność ta w konsekwencji "wróciła do polskiej
macierzy". Po wojnie argumentując podobnie, wiele polskich ugrupowań
politycznych żądało przyłączenia także terenów łużyckich (na zachód od Nysy
Łużyckiej, pomiędzy Cottbus a Bautzen) do Polski.

W opinii niemieckiej stosunki etniczne na terenie Górnego Śląska, Mazur i
częściowo Pomorza do czasów drugiej wojny światowej wyglądały inaczej. Przy ich
analizie używa się określenia "płynnej narodowości" lub też "dualizmu
narodowego". Według tego na terenie polsko-niemieckiego obszaru przygranicznego
odbywał się aż do wieku XX proces asymilacji ludności słowiańskiej (na północy
częściowo ludności nadbałtyckiej), który prowadził do wtapiania się jej do
większej masy ludności niemieckiej tych terenów. Pojęcie "płynnej narodowości"
oddaje niepewności identyfikacyjne tych grup, które istniały w obliczu
przeciwieństw pomiędzy ich językowo-kulturową tradycją i wielowiekową
przynależnością do zdominowanego przez Niemców społeczeństwa. Awans społeczny
tej ludności rodzimej, która używała w ramach społeczności lokalnej gwary
śląskiej, był jednoznaczny, z wcieleniem jej do obszaru kultury niemieckiej. O
dużym stopniu identyfikowania się tej ludności z państwem Niemieckim dowodzi np.
jej zachowanie wyborcze. Duża część ludności mówiącej gwarą śląską wypowiedziała
się za opcją niemiecką. l tak Berlińska w wywiadzie dla "Polityki" wskazuje na
to, że poza ludością niemiecką "w plebiscycie w 1921 roku 350 tysięcy
polskojęzycznej ludności głosowało za Niemcami, a 480 tysięcy za Polską"
(łącznie głosowało 59.4% Ślązaków za Niemcami). W plebiscycie przeprowadzonym w
roku 1920 na południowej części Prus Wschodnich wypowiedziało się 97.8% za
pozostaniem przy Niemczech, a na wschodniej części Prus Zachodnich (dzisiejsze
okolice Kwidzynia koło Gdańska) wypowiedziało się 92.4% za Niemcami. Te wyniki
plebiscytów tak interpretował H. Carr w wydanej w roku 1942 w Londynie książce
"Conditions of peace":

"Na podstawie przytoczonych liczb wydaje się za słuszne stwierdzić co następuje:
Ludność niemieckojęzyczna z reguły chce pozostać obywatelami państwa
niemieckiego. Temu przeciwnie faworyzuje tylko część ludności mówiącej po polsku
przynależność do państwa polskiego ..."

W tym znaczeniu mówiono o "polskich prusakach". Czy ta ludność z jej pruskim
rozumieniem obowiązku, czuła się w obliczu różnorakich napięć równouprawniona z
ludnością niemiecką nie jest tu powiedziane. Jednak oparcie się o posługiwanie
się jednym z dialektów słowiańskich, nie wystarcza na utożsamienie tej ludności
rodzimej Górnego Śląska z polską przynależnością narodową. Do tego niezbędna
jest polska świadomość narodowa, której za zgodną opinią coraz to większej grupy
polskich historyków, nie posiadała, pomimo starań przybywających na Śląsk z
Galicji i prowincji poznańskiej od końca wieku XIX polskich działaczy narodowych.

Dzisiaj powinno się z większym uznaniem wspominać respektowanie jeszcze w wieku
XIX przez państwo i kościół pruski realiów językowych na Górnym Śląsku (wolne
polskie szkolnictwo i polskie duszpasterstwo), które wprowadzone zostało po
krótkim okresie Kulturkampfu w humanistycznie rozumianej opiece nad ludnością
Górnego Śląska. Celem Kulturkampfu Bismarcka było osłabienie roli kościała w
całym państwie niemieckim a nie - jak w Polsce się rozpowszechnia - zwalczanie
ducha polskości na Górnym Śląsku, chociaż na skutek silnego związku Ślązaków z
kościołem katolickim, tak w części tu oddziaływał. Skutki Kulturkampfu były
jednak niczym w porównaniu ze skutkami powojennej polityki polonizacji tych
terenów. Prusy przed rokiem 1914 beztrosko publikowały statystyki językowe,
które później po roku 1918 wykorzystywano przez zwycięskich aliantów przy
utożsamianiu cech językowych z polskością na Górnym Śląsku. Ciekawe jest przy
tym to, że podobnego związku nie widziała Francja w stosunku do obszaru
Alzacji-Lotaryngii. Francja utrzymywała, pomimo prawie 90% ludności
niemieckojęzycznej zamieszkującej te tereny, że nie język, a około 200 letnia
poprzednia przynależność do państwa francuskiego, uprawnia ją do ponownego
przyłączenia Alzacji-Lotaryngii do swojego terytorium. Używanego dialektu
językowego nie można również utożsamiać z poczuciem narodowym w przypadku
konfliktu chorwacko-serbs-kiego. Język serbski różni się tylko znikomo od
chorwackiego. Jednak na skutek wielowiekowego podziału politycznego i
wyznaniowego Chorwacji i Serbii, nie można dzisiaj mówić -pomimo 70 letniego
okresu współżycia w ramach państwa Jugosłowiańskiego - o przezwyciężeniu tych
historycznie narośniętych różnic narodowych. Czechy też nie roszczą więcej
pretencji do terenów słowackich. Za to Polska z całym przekonaniem słuszności
jej narodowej interpretacji, przywłaszcza sobie prawo do utożsamiania licznych
grup etnicznych z sobą.

Przy formułowaniu polskich roszczeń historycznych do Śląska, celowo omija się
zasadniczy fakt braku wielowiekowych związków politycznych i wspólnie przeżytej
historii, które stanowią bazę budzenia i utrwalania świadomości narodowej. Tak
np. dzisiejsze Niem

[hanys_hans]

Przy formułowaniu polskich roszczeń historycznych do Śląska, celowo omija się
zasadniczy fakt braku wielowiekowych związków politycznych i wspólnie przeżytej
historii, które stanowią bazę budzenia i utrwalania świadomości narodowej. Tak
np. dzisiejsze Niemcy stanowią związek wielu plemion starogermańskich jak
Franken (Hesia), Alamannen (Badenia), Baiwaren (Bawaria), Sachsen (Saksonia),
Friesen (Dolna Saksonia, Szlezwig-Holsztyn), itd. Te i jeszcze inne plemiona
germańskie zjednoczone były od ponad tysiąca lat w ramach niemieckiej Świętej
Rzeszy Rzymskiej i wspólnie przechodziły dzieje historyczne i uczestniczyły w
wytwarzaniu niemieckiego obszaru kulturowego. Po rozwiązaniu za przyczyną
Napoleona w 1806 roku pierwszej Rzeszy Niemieckiej - Świętego Cesarstwa
Rzymskiego Narodu Niemieckiego, powstał od lat 30-stych XIX wieku silny ruchu
zjednoczeniowy Niemiec, co potwierdza - pomimo dużych różnic dialektów
językowych - obecność wykształtowanej świadomości ogólnoniemieckiej. Jakie
związki historyczne istniały pomiędzy Śląskiem a Polską? Z początkiem wieku XX
polskiej świadomości narodowej na Śląsku nie było. Pewne napięcia tub konflikty
występujące na Górnym Śląsku przed pierwszą wojną światową, na które dziś Polska
się powołuje, były między innymi spowodowane rozpowszechnionym wtedy w całej
Europie przesadnym podkreślaniem cech nacjonalistycznych (Matejko i Sienkiewicz
jest również synem tych nadużyć po stronie polskiej) i nie miały one na Śląsku
charakteru walki narodowej. Polskie cechy narodowe jak romantyzm, gloryfikowanie
bohaterstwa, życia na wsi, przeciwstawić tu trzeba śląskim cechom zapożyczonym
od Prus jak rzetelność, etos pracy, oszczędność, porządek.

Przy podkreślaniu mniemanego niezadowolenia na Śląsku z przynależności do
Niemiec, uwzględnić należy wpływ powstałej sytuacji międzynarodowej po
zakończeniu pierwszej wojny światowej na wzniecanie konfliktów na Górnym Śląsku.
Danuta Berlińska w wywiadzie Polityki przypomina, że "w powstaniach śląskich
brało udział od 8 do 10% miejscowych - po obu stronach, i też po obu stronach
walczyły oddziały z zewnątrz". Silne starania francuskie mające na celu
osłabienie ekonomiczne Niemiec l zatrucie stosunków państwowych pomiędzy
odrodzoną Polską a Republiką Wajmarską, połączone z włączeniem państwa Polskiego
do utworzonego po pierwszej wojnie światowej kordonu antyniemieckiego,
umożliwiły Polsce formułowanie żądań granicznych, sięgających poza jej granice
etniczne. To sprzyjało wzniecaniu wtedy jeszcze słabych konfliktów na terenie
Górnego Śląska. Przykładem tego, jak szybko można skłócić długo w zgodzie
współżyjącą ludność, jest Bośnia-Hercegowina. We wszystkich dzisiejszych
wypowiedziach ludności bezpośrednio dotkniętej wojną bałkańską przebija się
zaskoczenie i niezrozumienie, jak mogło dojść do wybuchu tak dużej nienawiści
etnicznej, skoro w minionym okresie - pomimo różnić - poszczególne grupy
narodowe żyły z sobą w zgodzie. Serbom udało się metodą prowokacji politycznej
wzniecić ten konflikt graniczny, czemu sprzyjało "niejasne" stanowisko mocarstw
zachodnich i równoczesny brak ostrego potępienia serbskiej agresji w połączeniu
z brakiem jednoznacznej i skutecznie prowadzonej polityki ochrony ludności
cywilnej (przypomnijmy sobie jak doszło do wojny bałkańskiej i co wtedy o niej
mówiano, pomimo już wcześnie wygłaszanych radykalnych serbskich żądań
granicznych). Dalszym godnym przytoczenia tu przykładem jest wzniecony przez
Francję po zakończeniu pierwszej wojny światowej ruch seperacyjny terenów
nadreńskich Niemiec. Francja od roku 1916 planowała oderwać wszystkie obszary
lewobrzeżne Renu od Niemiec i utworzyć z nich autonomiczną republikę, stojącą
pod wpływem Francji. Punktem kulminacyjnym tych starań było militarne zajęcie
Nadrenii w styczniu 1923 roku, połączone z utworzeniem nowej granicy celnej.
Niejasny statut polityczny Nadrenii sprzyjał powstawaniu zaburzeń społecznych.
Udzielanie wsparcia politycznego i materialnego dla osiągnięcia własnych celów,
z reguły prowadzi - bez względu na panujące stosunki etniczne lub poparcie
społeczne - do narastania napięć i konfliktów.

Wyrazem francuskiej kolaboracji z Hitlerem jest proklamowanie przez marszałka
Petaina w 1940 roku Państwa Francuskiego terenów nieokupowanych. Polska
"współpraca" grupy komunistów wokół Gomółki, a po wojnie rządu polskiego z
przestępczym ale zwycięskim reżimem stalinowskim, warunkowała polskie zmiany
graniczne roku 1945. Polska aneksja 104 tyś. km2 niemieckich terenów wschodnich,
w tym prawie całego niemieckiego Śląska, przyczyniła się - poza hitlerowską
polityką gwałtu na terenach okupowanej Polski - do całkowitego zatrucia
powojennych stosunków polsko-niemieckich. W przeciwieństwie do stosunków
niemiecko-francuskich, na przestrzeni kolejnych lat nie doszło do korektury
przebiagu granicy polsko-niemieckiej, lub przynajmniej kompromisowej regulacji i
osłabienia najbardziej bolesnych skutków polskiej polityki przemocy wobec byłej
ludności niemieckiej terenów na wschód od lini Odra-Nysa Łużycka ze Szczecinem.
Normalizacja stosunków niemiecko-francuskich, która miała miejsce na początku
lat 50-siątych, połączona była z ponownym przyłączeniem obszaru Sary do Niemiec
i tym samym przywróceniem przedwojennego biegu wspólnej granicy państwowej.
Polska kolaboracja z imperialistyczną władzą radziecką okazała się dla Polski
bardziej korzystna, jako że jej rezultat - zawładnięcie dobrze zagospodarowanych
i etnicznie oczyszczonych "zachodnich ziem odzyskanych", zostało w międzyczasie
w całym jej wymiarze gwałtu - i bez kompromisowej regulacji - usankcjonowane
przez stronę niemiecką. Nowonabyte tereny zachodnie o dobrej strukturze
gospodarczej, rekompensują z dużą nadwyżką utracone dla Polski ziemie wschodnie,
które cechował niski stopień rozwoju i niski odsetek ludności polskiej.
Sprzeciwiam się jednak tworzeniu bezpośredniego związku argumentacyjnego,
usprawiedliwiającego nabycie np. Wrocławia w zamian za stracony Lwów. Prawo
międzynarodowe, prawa człowieka, w tym elementarne prawo do ziemi ojczystej,
itd., nie jest równorzędne z tureckim targowiskiem, pomimo tego, że przy
regulacji kwestii niemieckich do niego było zredukowane.

Polska pozbawiła łącznie około 10 min. Niemców, w tym ludność wschodnich Niemiec
i całą grupę niemieckiej mniejszości narodowej przedwojennej Polski, swojej
ziemi rodzinnej. W oparciu o porozumienie polsko-radzieckie, z Polski dodatkowo
wysiedlono ponad 0.5 min. Ukraińców i Białorusinów, a do Polski ze wschodu
przesiedlono około 1.5 min. ludności polskiej, która przed wojną tworzyła polską
mniejszość narodową terenów na wschód od Buga. Z tych polskich repatriantów ze
wschodu tylko niecały milion osiedlił się na zajętych przez Polskę terenach
Niemiec. Przeprowadzenie tej polsko-radzieckiej akcji wymiany ludności z terenów
wschodnich, wywodziło się bezpośrednio z polityki kolaboracji władzy polskiej z
przestępczym reżimem stalinowskim i opierało się o bezsprzeczne korzyści, jakie
ta polityka dla Polski przyniosła. Postulowane już w Polsce w okresie
międzywojennym przejęcie terenów wschodnich Niemiec, które połączone zostało od
roku 1945 z wygnaniem niemieckiej ludności rodzimej tych terenów, na długo
uzależniły politycznie powojenną Polskę od wsparcia udzielanego jej przez
Związek Radziecki. Jak na skalę historyczną wczesne umożliwienie uwolnienia się
Polski od konieczności stalowej więzi z Rosją, zawdzięczać trzeba pokojowej
polityce Brandta, który w sprzeczności z interesem milionów Niemców, od roku
1970 zainicjował proces zrzeczenia się państwa zachodnioniemieckiego z roszczeń
prawnych do niemieckich terenów wschodnich, które wtedy - w świetle
obowiązującego prawa międzynarodowego - stały jedynie pod polską administracją
państwową.

Innym pytaniem, na które tu jednak nie będzie szukana odpowiedź, to zagadnienie
wpływu polskiego kościoła i duchowieństwa na dzisiejszy obraz stosunków
etnicznych Śląska.

[hanys_hans]

Czy Górny Śląsk i Ślązacy nie są ofiarami konstelacji politycznych Europy XX
wieku? Mam nadzieję, że ten temat stanie się jeszcze obiektem badań i analiz w
przyszłości. W obliczu tych uwarunkowań i faktów historycznych trzeba zastanowić
się, czy Ruch Autonomii Śląska nie powinien wprowadzić do swojego programu
społeczno-politycznego postulatów uzyskania większego równouprawnienia Górnego
Śląska z wprowadzeniem w przyszłej polskiej formie państwowej więcej elementów
samodzielności politycznej, w oparciu o równouprawnionenie stron. W życiu
społecznym Górnego Śląska należy wytrwale brać udział w odnawianiu niekiedy już
zasypanych tradycji i wielowiekowej spuścizny kulturowej tego regionu. Zachęcam
wszystkich do aktywnej pracy na rzecz popularyzacji celów Ruchu Autonomii i
starania się o zdobywanie szerokiego poparcia społecznego w imieniu wspólnej
śląskiej sprawy.

- 1994 -

www.republikasilesia.com/Bruno/GSOS/NiemcyAutochtiniSlazacyPolacy.htm