sloneczko1
19.09.06, 22:59
pozwiązuję w pęczki
wszystkie zmysłów krzyki
wyrzucę przez okno
harde serca wnyki
i tak uładzona
polezę na strych
zamknę w kufrze serce
niech nie czuje nic
zaplotę w warkocze
zrywy dzikiej duszy
zakuję w kajdany
ucieczki w cień ciszy
i tak obciosana
powiem sercu ... wyj
zrzucę z ciała duszę
...teraz sobie żyj
będę mądra dobra
i przewidywalna
chociaż ręka chłodna
ale namacalna
kiedyś się obudzę
ze łzą pod powieką
z przerażeniem stwierdzę
...chciałam być człowiekiem
Hanula
