samotnośc na emeryturze

[marz-ena5]

od kilku miesięcy jestem na emeryturze. Sama w W-wie. Nie mam tutaj rodziny,
nikogo ( choć mam dwoje dzieci, mają oni swoje rodziny, swoje sprawy,są poza
W-wą, zadzwonią, zapytają jak się czuję i tyle - nie powiem im przecież jak
boli mnie moja samotność). Jeśli jest ktoś w podobnej sytuacji, proszę, by
napisał, jak sobie radzić z taka sytuacją. Czuję, że taka sytuacja niszczy
mnie i czasami myślę, że teraz jest już tylko czekanie na ten ostatni moment...

[babas.ka]

Marzenko ,jak możesz w tak dużym mieście się nudzić.Wiem że jest w Warszawie
prężny klub emerytów i rencistów,Uniwersytet Trzeciego Wieku,wiele
wystaw,imprez.Co mają powiedzieć emeryci z małych "pipidówek",w których nic się
nie dzieje.Popisz jakiś cza na forum to poznasz osoby z Twojego miasta.Ja
nareszcie spełniłam swoje marzenie,na okres świąteczny kupiłam tygodniowy pobyt
w Ośrodku Wypoczynkowym i pierwszy raz nie będę martwiła się co robić w
Święta.Mamę wysyłam do siostry ,córka idzie do teściów a ja mam labę.Dla mnie
Święta stały się coraz nudniejsze.Co roku to samo,stół pełen jedzenia, dalsze
spacery odpadają ze względu na mamę, ,spotykamy się kilka razy w tygodniu to
nawet nie ma o czym rozmawiać,telewizja i nudy.Jak mi się spodobają te wyjazdy
to każdego roku gdzieś wyjadę.Pozdrawiam.Życzę pogody ducha,optymizmu.

[zajbel]

Mam co prawda męża i troje dzieci niedaleko ale mam także mnóstwo
zajęć i samotność mi nie doskwiera. Ale proponuję pobyt na forum
oraz znalezienie towarzystwa czy to w klubie emeryckim, czy
uniwersutecie III wieku czy też organizacji przykościelnej. Ale
inicjatywa musi wyjść od Ciebie. Rozejrzyj się , znajdź to co Cię
zainteresuje i jeszcze jedno, nic na siłę. Zyczę powodzenia w
znalezieniu bratnich dusz.

[marz-ena5]

mówisz o klubie emeryckim, a gdzie coś takiego istnieje?

[babas.ka]

Popytaj u Urzędzie Miasta lub na stronie WWW Warszawa i szukaj hasła .

[en.ej]

www.trybunaludu.pl/organizacje/klubyseniora.php

[iryska2604]

Rozejrzyj sie,nawet przy Zw.Emerytów i Rencistow działają Kluby Seniora.Nie
zamykaj sie w domu-juz nie te czasy kiedy to kobiecie nie wypadało samej pojsc
na koncert czy do kina.Zapisz sie na Uniwersytet III wieku,w internecie mozna
znalezc wczasy dla emerytow w umiarkowanej cenie.Tylko sama musisz miec chęc i
wolę -samo nic nie przyjdzie.No i pisz tu z nami,zawszeć to raźniej.Powodzenia !

[dede43]

Zawsze tłumaczę córci, że oprócz dobranego małżenstwa i dzieci w
życiu trzeba mieć własne przyjaciółki. Nie tylko wspólnych
małżenskich znajomych,nie tylko bliżsżą czy troche dalszą rodzinę.
Czasem drogi małżonków sie rozchodzą, czasem rozmijają "na starość"
zainteresowania, dzieci opuszczaja rodzinne pielesze, a dobra
przyjaciółka jest zawsze przy tobie. W 1960 r. zaprzyjaźniłam sie z
2 mieszkankami swojego pierwszego lokum w akademiku. Jesteśmy
razem "do dziś". Pomyślcie 48 lat szczerej przyjaźni. I nawet jeśli
mój los sie odmieni i będę w jakimś sensie sama - dzięki nim samotna
nie będę nigdy

[52ania]

Otóż i to trzeba się z kimś zaprzyjaźnić.Trzeba chcieć wychodzić z
domu.Dopóki człowiek może chodzić i ma sprawny umysł, to samotność
jest jego wyborem.Ja mam rodzinę,ale chodzę też na UTW i spotykam
się z moimi koleżankami.Życzę wielu przyjaźni,udanych wycieczek i
miłego pobytu na naszym forum.

[anerim]

Ze mną podobnie. Źle sie czuję na emeryturze i nie dlatego, że nie
mam co robić. Mam ukochane książki, spacery, telewizję, internet,
koleżanki, ale to wszystko jest rozrywką, a ja potrzebuję pracy!
Mieszkam w małej mieścinie i właśnie na tym tle dopadła mnie
jesienna depresja, bo i działka odpadła i las, pozostała tylko
rozrywka, gotowanie i sprzątanie-co dla mnie nie jest żadną pracą.
Jest mi źle, jak nie wiem co.

[xy.5]

Współczuję,mnie jeszcze udało się ,bo przez 2 dni w tygodniu pracuję
wprawdzie tylko przez kilka godzin,ale z tego się cieszę.Natomiast obecne ceny i wszelkie opłaty to przychodzi mi z trudem.