Razem napiszmy książkę

[galvaniza]

Dobra ja zaczynam... i kazdy z was pisze po kilka zdan, następny kontynuuje
opowieść itd. Pożądana kupa śmiechu.dzieki

Dawno, dawno temu na ulicy Niewiadomej mieszkała sobie brzydka dziewczynka.
Była tak szkaradna, że nikt nie chciałl z nią rozmawiać.Aż pewnego dnia...

[Gość: oollaa]

aż spotkała jeszcze szkaradniejszą dziewczynkę

[laurka2005]

która okazała sie jej siostrą - blizniaczką, choc nie były z tego samego
miesiąca...

[Gość: betina]

brzydka dziewczynka powiedziala : musimy sprawdzic czy jest ktos jeszcze brzydszy od nas
jej siostra na to: slyszalam o niejakiej Marii K. z Warszawy, pojdziemy to sprawdzic
Jak powiedzialy tak zrobily, pojechaly szukac Marii K i znnalazly ja na pierwszych stronach gazet
brzydka dziewczynak na to.....

[Gość: Wilma Flinstone]

"Skoro takie paskudztwo jak Maria K. jest na pierwszych stronach gazet, to
chyba i my mamy szanse?". Udaly sie wiec do redaktora naczelnego pewnego bardzo
poczytnego dziennika. Ten jednak okazal sie brzydszy niz one dwie i Maria K.
razem wziete...

[xxx131]

... i mial na imie Adam M. i do tego sie jakal.

[bazant44]

powiedział, że mogłyby wygrać konkurs miss

[xxx131]

...wygrac Miss Korupcji razem z Jakobowska i Rywinem.

[wilma.flinstone]

...To by na pewno wygral. Ale mu sie nie chce nic. Nawet wygrywac.

[wilma.flinstone]

Obruszone siostry opuscily leniucha i udaly sie do redaktora naczelnego pewnego
tygodnika, przy ktorym Belzebub to ideal urody meskiej (sa zreszta tacy, ktorzy
zwa go "Bezlebub", dzieciom bardziej sie kojarzy z Plastusiem...)

[Gość: Rilus]

Redaktor owego tygodnika nie dokońca rozumiał z czym dokładnie przyszły do niego siostry. Wyjaśniły mu więc, że ...

[Gość: betina]

widzialy juz marie K, widzialy adama m., ale kogos tak paskudnego jak on nie widzialy nigdy. Belzebub sie oburzyl i napisal artykul o siostrach, w ktorym bylo....

[wilma.flinstone]

...napisane, ze to sklonowane rodzenstwo (prosto z Chin), ktore dostaje
rozgrzeszenie, mimo ze Kosciol takich heretyckich praktyk nie uznaje.

[Gość: betina]

I tu do akcji wkroczylo inne sklonowane rodzenstwo, Lech i Jarosław K. Afera byla, ze hoho.....

[wilma.flinstone]

Bracia natychmiast pojeli dziewczyny za zony (jeden sie rozwiodl, bo jego zona
byla brzydsza niz blizniaczki, Adam M. oraz Belzebub z "Nie" pomnozeni przez
cztery) i po dziewieciu miesiacach wszyscy otrzymali becikowe...

[xxx131]

Postanowili pieniadze zainwestowac w firme. Dobra firme. Prezydent K. nie mial sie najlepiej, a akcje wielce wrogiej czerwonej firmy pod dowostwem O'Layniczaka rosly i byly coraz bardziej wydajne...

[wilma.flinstone]

Narrator pragnie tu powrocic do drobnej niscislosci, jaka wkradla sie w tresc
naszej opowiesci. Tak wiec kiedy okazalo sie, ze blizniaczki, mimo ze klony,
ale dostaja rozgrzeszenie, bracia K. wkroczyli do akcji. A poniewaz krew nie
woda, wszyscy wysocy dostojnicy koscielni zostali zeslani na Sybir (zeby nikt
sie o niczym nie dowiedzial), siostry zas, nawrocone i pojete za zony.

[wilma.flinstone]

Wracajac jednak do wlasciwej fabuly: czerwona firma zaczela odnosic wieksze i
wieksze sukcesy, zwlaszca ze zblizaly sie Swieta i wstrzelili sie, psubraty, w
czerwone mikolajowe czapki...

[knur_izydor]

A O'layniczak przebrał się za samego Dziadka Mroza. Jednakże Dziadek Mróz miał
w swojej chatynce radziecki telewizor marki Rubin. A kiedy na jego przykurzonym
ekranie ukazał się O'layniczak, Dziadek postanowił zainterweniować. Wziął więc
rózgę i ...

[mesmeredia]

i udał się na świąteczne "kolędowanie" do kraju, gdzie moherowe berety rosną na
drzewach. Nie przewidział jednak, że...

[immanuela]

... niejaki Sobbota zostanie ułaskawiony, a nawet wręcz przeciwnie. Przyczynił
się do tego minister Żebro, który...

[xxx131]

mial proteze biodra. Prezydent kiedy sie o tym dowiedzial, zrobil sie bardzo czerwony, jednak tego nikt nie zauwazyl(bowiem tak siak byl zawsze czerwony). Prof. Zbigniew R. stwierdzil ze cierpi na nadmierne lewictwo, lekiem na lewictwo bylo..

[immanuela]

... popularne LSD, mylone jakże często z SLD. I dlatego prezydentowi niewiele
już dni zostało...

[elfhelm]

Diagnoza prof. z religijnym nazwiskiem okazała się jednak błędna. Kardiochirurg
zapomniał bowiem o goleniowych problemach prezydenta. Na szczęście na Ukrainie
właśnie obchodzono rocznicę rewolucji, więc było co świętować...

[galvaniza]

Prezydent zapomniał o chorobie gdy ujrzał 45% tową czystą. Wyciągnął z kufai
ogórka na zagryche i pociągnął z gwinta.Wtedy to...

[Gość: Wilma Flinstone]

...zakrecilo mu sie w glowie i upadl, calujac przy tym ziemie. Jednak...

[Gość: Czesław Czekolado]

Nie na próżno padał. Na ziemi znalazł zgubione przez kolędników zielone...

[Gość: Wilma Flinstone]

...galazki swierku, ktore sobie natychmiast zatknal i pokoledowal dalej.
Pierwsza osoba, ktora spotkal na swej drodze byl...

[mesmeredia]

ostatni Mohikanin o wdzięcznym przydomku Ciemne Okulary, który również miał
pewne problemy ze zdrowiem. W wynikiem lekkiej konwersacji ujawniono, iż...

[xxx131]

byl Jozef O. - uciekinier z seminarium. Prezydentowi przypomnialo sie ze mial go ulaskawic, bo Jozef O. zostal skazany za esbectwo. Jak Jozef zostal uniewinniony, to pierwsza rzecza ktora zrobil bylo...

[Gość: Wilma Flinstone]

...pobiezyl koledowac razem z prezedentem i Ostatnim Mohikaninem, ktorzy
uznali, ze najlepszym lekarstwem na wszelkie schorzenia jest butelka...

[xxx131]

...tranu. Tak zakoledowali ze doszli nawet do Nowego Jorku w Stanie USa! Tam Prezydent spotkal swieckiego (autor zdecydowal sie nie podburzac ludzi innej wiary niz Mikolaj) Mikolaja, ktory...

[Gość: Czesław Czekolado]

Zapomniał mo swoim prawdziwym , rosyjskim....

[mesmeredia]

haku, którym wyławiał grzeczne dzieci spośród grona obżerających się bachorów
manifestujących swe kapitalistyczne poglądy. Przyrząd zostawił bawiąc się z
Kevinem coby nie był sam w domu. Niemniej jednak obecnie radził sobie bez
rzeczonego haka całkiem nieźle a to dlatego, iż z pomocą przyszedł mu...

[Gość: Wilma Flinstone]

...przyjacielu - Dziadku Mrozie i o tych rozkosznych chwilach wspolnego
taknowania ruskiej berbeluchy i postanowil pijac juz tylko tran. Jednakze po
obaleniu zaledwie malej buteleczki Mikolaj dostal rozstroju zoladka i...

[elfhelm]

Gość portalu: Wilma Flinstone napisał(a):

> ...przyjacielu - Dziadku Mrozie i o tych rozkosznych chwilach wspolnego
> taknowania ruskiej berbeluchy i postanowil pijac juz tylko tran. Jednakze po
> obaleniu zaledwie malej buteleczki Mikolaj dostal rozstroju zoladka i...

żwawo pobiegł w kierunku toalety oznaczonej skierowanym w dół trójkącikiem.
Biedak nie wiedział jednak, że międzynarodowa konferencja onz sprzed paru dni
ujednoliciła oznaczenia toalet na świecie tak że w rezultacie trójkącik został
przejęty przez damskie wc. Mikołaj otworzył drzwi i...

[camel_3d]

zobaczyl stojaca po srodku sniezynke, ktora wlasnie zmywala z podlogi krew...
Co tu sie stalo?? Huknal Mikolaj..
Nieco przerazona siezynka powiedziala:

[Gość: Wilma Flinstone]

"No jak to co - renifera zarznelam, bo juz mu sie nie chcialo pracowac,
gnusnial tylko przed telewizorem, dupek jeden. A tak to chociaz bedziemy mieli
na Swieta kawal porzadnej pieczeni!".

[galvaniza]

Mikołaj wtem ryknął- Snieżynko, przeciez jestem wegetarianem i ruchem prawej
ręki...

[immanuela]

... wskrzesił pierwszego sekretarza, którym okazał się...

[xxx131]

..mlody O'leyniczak ktory lubi bawic sie w gluchy telefon, jednak ta zabawa kiedy...

[immanuela]

...rozkręciła się na dobre...

[Gość: Wilma Flinstone]

...doprowadzila Mikolaja do stanu takiego upojenia, ze zapomnial iz jest
wegetarianinem i zezarl cala pieczen. Widzac to Sniezynka...

[immanuela]

... ni stąd, ni zowąd wymyśliła następujacy limeryk:

[immanuela]

Mikołaj ze Sierra
zeżarł był reniferra
kłamiąc jak najęty
że niby taki jest święty
i w piekle się poniewierra.

na co Mikołaj tak się wkurzył, że...

[wilma.flinstone]

...ja wytrzaskal po tylku tak, ze az cale pupsko poczerwienialo srodze. Widzac
to, siedzacy przez caly czas w katku pan prezydent zatknal jej tam swoje
zielone galazki swierku, zeby sie ladnie komponowalo. Mohikanin tymczasem,
zdazyl sie juz tak nawalic, ze...

[Gość: Czesław Czekolado]

...zapomniał numeru konta w szwajcarskim banku i 30000000 dolarów szlag trafił.
Potem do komórki wszedł Gajowy Marucha, który...

[Gość: Wilma Flinstone]

...sie dowiedzial o tym reniferze i zaczal straszyc prokuratorem, bo to nie byl
sezon odstrzalu. "Ale tu nikt nie strzelal" - rzekla Sniezynka z figlarnym
usmiechem i...

[Gość: Czesław Czekolado]

...skromnie założyła nogę na nogę filmowym firmowym ruchem Sharon. Oszołomiony
Gajowy zatrzepotał rzęsami z wrażenia i omal nie....

[xxx131]

nie zpadl ze krzesla. Wtedy pojawila sie Magda Ś. - walczaca femininistka ktora...

[Gość: Wilma Flinstone]

...widzac filmowy ruch Sniezynki-Sharon postanowila skonczyc z feminizmem i
polityka, ogolila nogi i...

[immanuela]

...jak na zajadłą feministkę przystało, poza ogoleniem nóg nie zrobiła nic
sensownego.
Tymczasem szkaradna dziewczynka z ulicy Niewiadomej powiedziała:
- Ciągnę to swoje zas... markane życie po tym łez padole, podatki płacę w
terminie, składki na ZUS uiszczam, nawet głosowałam w ostatnich wyborach, za co
książkę mieli tu, na tym forum, o mnie napisać, a oni nic, tylko o jakichś
reniferach, podejrzanych Mikołajach i tym podobnych O’Layniczakach, a o mnie ani
słowa. Chyba pójdę i...

[Gość: Czesław Czekolado]

...strzelę jednego. Ale łatwiej powiedzieć, trudniej wykonać. Ochrona lokalu na
dworcu PKS nie wpuściła jej do środka ze względu na kontrowersyjną urodę. Po
prostu nie. I co teraz? ...

[immanuela]

... i teraz wielce przydatnym okazał się osławiony moherowy beret. Nasza
dziewczynka...

[Gość: Czesław Czekolado]

...spociła się strasznie, bo beret nie był cienki, z potem spłynął makijaż,
zalał paskudną twarz i dzięki temu poza błyszczącymi w ciemności oczyma nicnie
było widać. Tak więc pojawiła się szansa na...

[immanuela]

... to, że może zostać Miss Aborygenek, pod warunkiem, jeżeli wystarczająco...

[Gość: Czesław Czekolado]

...mocno będzie lobbować w pewnych środowiskach. Postanowiła zacząć od księdza
proboszcza, który ostatnio...

[immanuela]

...naraził się pewnemu arcybiskupowi, bo nie chciał dyrygować słowikom.
Dziewczynka wzięła więc proboszcza na stronę, i...

[Gość: Czesław Czekolado]

...postraszyła go bratem, który ostatnio...

[immanuela]

...stał się słynniejszy nawet niż Big Brother. Na proboszczu jednak nie uczyniło
to żadnego wrażenia i powiedział z przekąsem:

[immanuela]

- k..., co to ja właściwie chciałem powiedzieć?

[Gość: Wilma Flinstone]

...Moze to, ze narrator sam sie pogubil? Albo ma pamiec slabowita? Przeciez
brzydka dziewczynka juz dawno temu poslubila jednego z braci, razem ze swoja
siostra blizniaczka i za becikowe otworzyla firme, w ktorej mieszal Pan
Prezydent, Mikolaj i ferajna, wiec zaden ksiadz jej nie straszny i moze sobie
gadac do woli...

[Gość: Czesław Czekolado]

-Nie dam ci rozgrzeszenia, taka jesteś brzydka kobitka. Trochę zabolało to
naszą bohaterkę, więc...

[immanuela]

...mając na względzie brzydkie słowo wypowiedziane przed chwilą przez
proboszcza, odparła:

[Gość: Czesław Czekolado]

-Bujaj się maleńki. Nie to nie. Też mi problem. Problem to ma moja bratowa,
która...

[immanuela]

... wyszła za mąż za mojego brata, nie wiedząc, że on...

[Gość: Czesław Czekolado]

...pije kawę w kubeczku po herbacie( a kubek myje rzadko), nie pierze skarpet a
pasek nosi po to , aby...

[galvaniza]

Jest ksiądz okrutny i wtej chwili obudziła się . Spojrzała na siostre i
zapytała co mi wsypałaś do herbaty? A ona :

[Gość: Wilma Flinstone]

"No jak to co? Sproszkowane rydze!". "Coz, to wszytko tlumaczy" - odrzekla
pierwsza siostra i z niechecia...

[Gość: Czesław Czekolado]

...rzekła do księcia, który z przejęcia zachęca do wzięcia preparatu na
wzdęcia...

[Gość: Wilma Flinstone]

"Ksiaze, dlaczego niektorzy, ty takze, tak bardzo sie staracie, zeby historia o
mnie byla pozbawiona jakiegokolwiek sensu, nie trzymala sie kupy oraz byla malo
smieszna?". Ksiaze na to wyjal miecz i rzekl...

[Gość: Czesław Czekolado]

Masz rację. Koniec wygłupów.

[Gość: iskra]

... i rzekł "co ma byyyć to bęędzie, nie bo znajdęęę wszedzie nanannnnnnnnana.."
chwilę potem sam odebrał sobie życie. rzeczywiście, trafił do nieba. w tym
samym czasie Śnieżynka siedziała w areszcie i...

[Gość: Wilma Flinstone]

...zastanawiala sie nad watpliwa meskoscia Gajowego, ktorego mimo wszystko nie
ruszyly jej Sharon-wdzieki i wsadzil ja do ciupy za tego renifera. Tymczasem
jej przyjaciele - Mikolaj, Mohikanin, Doktor i Prezydent postanowili...

[xxx131]

... postanowili wszystko zrobic aby opowiesc nie ma sensu i zamienili sie rolami. Doktor zamienil sie za Mohikanina, Mikolaj za Prezydenta, a Prezydent za Doktora.

[Gość: Wilma Flinstone]

Na co Sniezynka rzekla: "To sobie robcie co chcecie. Moze byc bez sensu, ale ja
w to nie wchodze". I odjechala do Laponii.

[Gość: ja]

Gdzie stwierdzila:"Jeny jak tu zimno" i wykupila bilet lotniczy na Seszele....

[setorika]

Leciała jednak rosyjskimi liniami lotniczymi i nie dość, że zegary w kabinie
pilota sfiksowały zupełnie, to jeszcze samolot musiał awaryjnie lądować na
Balicach, pod Krakowem...

[elfhelm]

na Seszelach zameldowała się w przytulnym hoteliku. Znając swój pęd do wiedzy,
kupiła gazetę dla cudzoziemców, po czym wygodnie ulokowała się na leżaku w
pobliżu basenu. W gazecie uderzył ją pierwszy z tytułów "Prezydent z daleki
kraj przyjeżdżać jutro do nas"...

[galvaniza]

Aleksander? Ten co jedzie na kwasach??? Aaaaaaaaaaaaaa! Na Szeszelah jest
odwykówka! Po czym...

[Gość: Wilma Flinstone]

...postanowila sie poradzic miejscowego szamana co by tu zrobic z Preziem i
jego ferajna, przed ktora przeciez chciala zwiac. Cyz mozna by, na przyklad,
tak zaczarowac, ze...

[mesmeredia]

żeby odczarować a w ogóle to która godzina?! - pomyślała, Śnieżynka, plasknęła
nie taką zgrabną rączką w kanciaste czoło i..

[immanuela]

...obudziła się na lotnisku w Balicach. Całe te Seszele to była jeno wizja po
wypaleniu jointa, ukradkiem podanego przez stewardessę radzieckich linii
lotniczych AEROBŁOT. Balice tymczasem tonęły we mgle i błocie pośniegowym...

[Gość: Ja]

Snieżynka zaczela wymiotować bo tak wlasnie na nia działał Kraków i modliła sie
by sie stamtąd jak najszybciej wydostac... Nagle zobaczyla boskiego południowca
ktory dumnie prezentował smaganą słońcem, rewelacyjnie wyrzeźbioną pierś... Ich
wzrok sie spotkał, swiat przestał istnieć....

[Gość: Wilma Flinstone]

"Tyleczek calkiem calkiem, ale ciekawe jak tam zawartsoc ledzwi?" - pomyslala
Sniezynka, a Raul( bo tak mial na imie), jakby czytajac w jej myslach,
przesunal jezykiem po gornej wardze i rzekl: "Taxi?". Sniezynka nieznacznie
tylko skinela glowa, zeby go zanadto nie rozbudzac. Tego typu mezczyzni sa
bowiem fantastycznymi kochankami, ale rzadko potrafia podejsc do sprawy z
dystansem i, juz po fakcie, lubia przelewac swe tesknoty na papier, slac listy
upstrzone bledami ortograficznymi jak letnie okna muszym lajnem. Taksowka
podjechala...

[setorika]

a za kierownicą siedział gość łudząco podobny do do jednego z zprzywódców
moherowej koalicji...

[Gość: ja]

Tak to byl on..... Seksowny Giertych w czerwono-białych bokserkach w Lepperki...
Snieżynka sie ześlizgneła z siedzenia nie mogac złapać oddechu, wywaliła z taxi
zdumionego Raula, i powiedziała....

[Gość: Wilma Flinstone]

"Romek, czytalam w "Cosmopolitan" jak to robic w taksowce, zeby sie nikt nie
zorientowal"...Giertych zblizyl do niej swe rosnace w oczach bokserki a ona z
calej sily kopnela go w...

[Gość: Ja]

głowe, Roman stracil przytomnosc a sniezynka nie wytrzymala i go ujechala...
To byl najlepszy seks w zyciu sniezynki...

[Gość: Wilma Flinstone]

...zwlaszcza, ze zawsze miala troche sadystyczne sklonnosci. Po numerku ruszyla
z piskiem kol i pomknela do jednego z lepszych krakowskich hoteli (Romana
wyrzucajac po drodze do rowu, za co wdzieczne jej beda cale pokolenia Polakow).
W pokoju hotelowym czekala na nia taca z owocami morza, swiezy melon i szmpan.
Sniezynka miala jednak kaca moralnego po zadaniu sie robalem-Romanem, wiec
postanowila zmyc z siebie ten brud. Zanim sie jednak rozebrala zadzwonil
telefon i...

[Gość: Ja]

.. ktoś zastukał do drzwi... Sniezynka sie przerazila ze to Kwach ja znalazł i
zaczela w panice szukac swojej zlotej karty czlonkowskiej CIA Secret East
Europeen Talib Prison, teraz sobie przechlapala i u bylego i u obecnego rządu,
wiec tylko ta karta ja ocali....

[Gość: Wilma Flinstone]

Otworzyla dzrwi i rzucila karte na oslep, szybko je za soba
zatrzaskujac. "Zaraz, zaraz" - przeszlo jej przez mysl- "a co to za straganiarz
tam stal za drzwiami?". Nacisnela klamke a tam stal, z jej zlota karta
kredytowa w zebach...

[Gość: Ja]

Roman... Z dzikim błyskiem niedosytu w oczach... tak, tak... to prawdziwe
pożądanie...

[xxx131]

pozadanie wladzy... Wladzy nad...

[Gość: Ja]

Kaczorem.... Kwacz snieżynko, błagam!!!!- wycedził przez karte w zębach Roman
ocierając sie o futrynę drzwi....

[Gość: Wilma Flinstone]

"Ty fetyszystko posrany!" wrzasnela Sniezynka i probowala mu wyrwac karte.
Jednak konskie szczeki Romana trzymaly bardzo silnie. Sniezynka chwycila w rece
dzwoniacy wciaz telefon i z calych sil rabnela nim Romana. Kiedy ten padal
wyrwala u karte, zatrzasnela drzwi i chciala dzwonic po Room Service. Telefon
jednak nie dzialal. "Co robic???" - pomyslala i...

[xxx131]

..."zaknebluje mu usta!". Juz sie ruszyla, a tu BUM! Dziura w scianie, a w powietrzu wisi pytanie "CO to?". No jakze - Amnesty International szuka terrorystow w Polsce. "Amsory lejdi"-odzywa sie murzyn w czerwonej czapce...

[immanuela]

bat ju wygladasz dżast lajk e żona of talib. Tylko hu is jour burka?

[immanuela]

murzyn bowiem nie znał polskiego, a angielskiego tym bardziej...

[Gość: Wilma Flinstone]

"Ju maderfaker" - wrzasnela Sniezynka z rosyjskim akcentem (wszakze w zylach ma
krew syberysjka). To jest pogwalcenie wolnosci osobistej i wolnosci wyznania!
Bo jak zechce, to moge sie modlic do kogo chce, nawet do swojego bidetu! A wiec
i w meczecie mi wolno!" "Zalezy co ci wolno, slicznosci" - wycedzil podnoszac
sie ze zwalki Roman i...

[Gość: Wilma Flinstone]

rzekl do Murzyna: "Polska dla Polakow!". Po czym dal mu fange w nos, bo
uwielbial serie ksiazek o "Mikolajku" i wiele sie z niej nauczyl."A teraz do
rzeczy" - rzekl do Sniezynki - "Kiedy byla ostatnia miesiaczka?".

[immanuela]

i dokończył:
- I biez wodki ty krassnaja żenszczina, passmotri tolko, kak ten murzyn na tiebia...

[setorika]

nie dokńczył. Strzał w głowe, która rozprysła sie po hotelowych ścianach,
powalił jego murzyńskie ciało pod stopy Śnieżynki, która ujrzała przed sobą...

[galvaniza]

detektywa Rutkowskiego! Snieżynka oniemiała a detektyw...

[Gość: Ja]

...mówi:"Ku**a!!!! Kto zaplaci tyle ojro za znalezienie zabójcuf asfalta!! I
huj... Paniemaju? Szneler szneler!!! Ajport, nał!!!!", chwyta za komore i
ryczy"Fryta!!! K**a!! Ja sobie flaki wyprówam a ty sie z asfatem pie*****aś????
Mimo ze za moje ojro na wakacje i do kocmetyczki jezdzilas!!! Ty szmato!!!"

[xxx131]

A tu puk puk do dzwi. Rutkowski otwiera i obcy goly facet z koniem mowi: "Czy ma Pan suchy chleb dla konia?". Wtedy zjawia sie sniezynka i mowi: "Dla konia to moze byc nawet owies!".

[setorika]

Rutkowski w śmiech, a facet korzystając z chwili rozluźnienia dedektiwo, łapie
za rękę śnieżynkę i uciekaja hotelowymi korytarzami do windy. Kiedy zjechali na
dół....

[Gość: Wilma Flinstone]

...wsiedli na konia (tego od chleba) i pocwalowali prosto do Warszawy. Tam
mineli Palac Kultury, ktorego widok wprawil Sniezynke w nastroj nostalgiczny -
tak bardzo przypominal jej Dziadka Mroza i Maskwe, ze lzy wzruszenia zalaly jej
piekne oczeta...Tymczasem byli juz pod Stadionem Dziesieciolecia. "Dobra, mala,
koniec przejazdzki, ja tu mam interes do zalatwienia" - powiedzial facet i
pocwalowal dalej. Sniezynka zas postanowila sie przejsc i zakupic pare
pirackich plyt...

[mesmeredia]

pilśniowych, które akurat luzem leżały przy otwartym TIrze z ukraińskimi
tablicami (promocja). Zainteresowaniem swym naraziła się na zestaw komplementów
od kwiatu młodzieży (wszech)polskiej, której grupka zebrała się w celu
kulturalnej wymiany zdań z obcokrajowcami. To się Śnieżynce nie spodobało i
zawołała do pomocy przechodzącego obok...

[Gość: betina]

malutkiego krasnoludka, ktory mial ze soba malutka flaszeczke wodki , i stalo sie cos niesamowitego ....

[galvaniza]

ni stąd ni z owąd pojawiła sie sierotka Marysia, która wydarła się na
Śnieżynkę - Paszoł won! Co ty chcesz od mojego krasnala? i dodała- Wacuś, chodź
do mnie, już nie pij więcej, wracamy na hacjende...

[Gość: betina]

ale dla wacusia okazal sie wazniejsza malutka flaszeczka i wtedy....

[Gość: Wilma Flinstone]

...postanowili obalic ja razem. Flaszeczka miala jednak czarodziejska moc i jak
tylko ja wypili oboje zamienili sie w...

[galvaniza]

szalone krowy, które...

[Gość: ja]

żarły trawe kręcąc mordą, nie wiedziały bowiem ze lepiej działa gdy sie ją
zapali...

[galvaniza]

[galvaniza]

jednak wystarczyło im by mieć wizje...

[Gość: zzz]

urwała się im jedynie fonia, ale...

[xxx131]

tak to nic nie dalo.

[Gość: Wilma Flinstone]

Tymczasem tak sie zlozylo, ze na Stadionie przebywal pewien alpejski farmer,
ktory widzac dwie dorodne i zadowolone krowy, postanowil je zabrac ze soba,
zeby produkowaly czekolade Milke. Tak wiec Wacus i Sniezynka (jako krowy,
oczywiscie) wyladowali w gospodarstwie zlotowlosej Helgi i silnego Hansa, gdzie
swistak siedzial i...

[Gość: ja]

nic nie jadł w protescie przeciw wykozystywaniu swistaków do niewolniczej pracy
przy pakowaniu produktów Milki.....

[immanuela]

... bowiem Milka Chudoba produkowała domowym sposobem łoscypki, które po
owinięciu w te sreberka stały się koronnym dowodem na...

[knur_izydor]

obecność talibów w Kaczogrodzie, albowiem łoscypki prócz mleka, wody i kleju do
tapet produkcji ukraińskiej zawierały też wąglik. Sprawą tą zajął się niejaki
Jędruś L. przy pomocy niejakiej Renatki...

[setorika]

która lubi seks jak koń owies. Zatem Jędruś, który dla niepoznaki opalił się
intensywniej, ..

[galvaniza]

[knur_izydor]

Jędruś pobladł pod opalenizną. Wąglik w polskim oscypku- to wróżyło kłopoty
polskim rolnikom. Wydał więc oświadczenie do prasy, w którym oskarżył o "psucie
dobra polskiego" niecnych liberałów. Nieoczekiwanie, Jędrusiowi przyszedł z
pomocą...

[setorika]

Balcerowicz. Jędruś szukając desperacko ratunku, zawołał: Leszek, jednak nie
odszedłeś. Balcerowicz odparł: Andrzej, ten kraj jet mój i twó, pojdziemy razem
w bój. Padli sobie w ramiona, a tymczasem

[Gość: xxx131 ☺]

Przyszedl nowy admin i wykasowal wszystkich!

--
Pozdrawiam, jestem nowym adminem na FH.

[wilma.flinstone]

Ale zaraz potem jakis lebski hacker przywrocil dawny porzadek i Jedrek z
Leszkiem konferowali dalej o...

[Gość: kudłaty]

...palącej sprawie oscypków. Wnikliwe śledztwo zaprowadziło ich prostą drogą na
wzorową farmę Helgi o wielkich, mlecznych piersiach i silnego Hansa, zawsze
ochoczo korzystającego z tych naturalnych bogactw. Chytre, świdrujące oczka
Jędrka, któremu przecież pastwiska obce nie były, dostrzegły Wacusia i
Śnieżynkę...

[Gość: Wilma Flinstone]

…i natychmiast wykalkulowaly, ze felerne oscypki musialy byc produkowane z ich
mleka (pamietajmy, ze Wacek i Sniezynka caly czas byli krowami!). ”EurOka, czy
jak to tam sie w kulturnej Europie gada!” – zakrzyknal Jedrek ”To sie tera
szanowne bydelko zapakuje na samochodzik i za kare wyda polskim rolnikom, w
ramach dotacji z EU!”. ”Szajsssssseeeeee!!!!!” – wrzasnela Helga i…

[Gość: kudłaty]

...stanęła w klasycznej pozie obronnej. "Won mi od moich krów!!!Hans!!! Ordnung
machen z tymi kanalien!!!
...Ostatnią rzeczą, jaką zarejestrowały zmartwiałe z przerażenia, zachodzące
mgłą bólu i niepamięci oczy Leszka i Jędrka, było wielkie chłopisko, w
rozchełstanej koszuli, ukazującej kosmatą, seksowną pierś, dzierżące kosę w
zdecydowanych, szwabskich dłoniach...

[setorika]

potwór zionął z paszczy niemieckim piwem prawie jak zywiec i usiłował wykosić
wszystkich bohaterów tego wątku, ponieważ laska pisząca te słowa zupełnie
pogubiła się w tym wszystkim. Helga wykrzyknęła raz jeszcze: Ordnung machen i
rzuciła się z Hansem w kierunku polskich chłopów. Wtedy potwór zrobił szast
prast i na polu bitwy pozostała juz tylko śnieżynka, która...

[Gość: Wilma Flinstone]

… (kilka tygodni pozniej lekarz robiacy sekcje zwlok Andrezja L. odnalazl
rzeczone ostrze w calosci zatkniete w jego w odbyt, co psychoanalitycy
okreslili jako dlugo tlumione zapedy narcjonalistyczno - narodowosciowe u
Hansa). Tymczasem czar napoju z malej flaszeczki Wacusia prysl (wiadomo,
badziew z Ukrainy!) i Sniezynka z Wacusiem wrocili do swych dawnych postaci…

[Gość: kudłaty]

"Was is das?"- rzuciła z przyzwyczajenia Śnieżynka. "Sakrreble!"- dorzucił się
Wacuś z głupia frant. Spojrzeli na siebie ciepło...
"Wiesz, kiedy gospodarz prowadził mnie do ciebie, Śnieżynko, marzyłem o tym, by
zostać z tobą wreszcie sam, żeby ten szwabski buc sobie poszedł"..."Teraz
jesteśmy sami, Wacusiu"...
"Śnieżynko"...!
"Ach...!"

[Gość: Wilma Flinstone]

...- wrzasnela Sniezynka, bo slomka wlazla jej w tylek (byli bowiem w stodole).
Niestety, jej krzyk zaalarmowal Helge, ktora wpadla do stodoly z widlami
wrzeszczac w nieboglosy: "Was? Polnisze szwejne kinder machen? Szajse!". Na co
Sniezynce i Wackowi nie pozostalo nic innego, jak tylko wziac nogi dac stamtad
noge. Zeby jednak polsko-ukrainsko-rosyjskiej tradycji stalo sie zadosc, nasza
mila para ulatniajac sie buchnela Hansowi zaparkowane na podjezdzie przed domem
BMW. Mknac 230km/h gladka jak dupa niemowlaka autostrada Wacus rzekl do
Sniezynki...

[Gość: kudłaty]

"Teraz rozpoczniemy nową erę. Erę śnieżynkowo-krasnoludkową. Dlatego naszą
prokreację trzeba wspomóc jakąś konkretna działalnością, przynoszącą zyski".
"Ale ja nie cierpię polityki!"- wrzasneła Śnieżynka i dostała wypieków. Wacuś
przydepnął beemwicę.
To była ich pierwsza kłótnia. Przyszłość miała już wkrótce pokazać, że nie
ostatnia...

[Gość: Wilma Flinstone]

Po godzinie dobrej jazdy byli juz w Swiecku. Celnikow wypasiona beemka nie za
bardzo zainteresowala (w koncu EU!), ale Wacek mial jeszce za pazucha pare
zlotych ze Stadionu, wiec je im skwapliwie wreczyl. Przejechali granice i po
czternastogodzinnej podrozy zamajaczyla im przed oczami sylweta Palacu Kultury
i Nauki…”No!” – rzekl Wacus wyraznie z siebie zadowolony ”To jest miasto
najwiekszych mozliwosci! Zalozy sie teraz jakas fundacje i…

[immanuela]

... i będziemy żyli jak na Bahamach albo w innym raju podatkowym. Bo policz
sobie, złotko, jeżeli od każdego z bohaterów tej wielce yntelingentnej i
wciągającej książki wzięlibyśmy po 5 EURO, na cele Fundacji, a od każdego z
narratorów potrójną stawkę, za to, że w ogóle nie panują nad sytuacją, to...

[Gość: Wilma Flinstone]

...kazde Swieta moglibysmy spedzac na Bora-Bora. Gdybysmy takze zazadali 10% z
zyskow od tych narratorow, ktorzy panuja nad sytauacja i w ktorych historii
widac jakies, ze tak powiem "continuum" (w zwiazklu z czym ksiazke wydadza), to
podroz na Ksiezyc mamy w kieszeni! I co ty na to, slicznotko? "Na Ksiezyc?"-
ucieszyla sie Sniezynka- "Tam, gdzie mozna tak duzo stracic na wadze?
Super!". "Dobra" - rzekl Wacek- "To najpierw trzeba gdzies schowac te bryke,
zeby sie nie spodobala jakiemus dresowi, a potem walimy z naszym projektem do...

[immanuela]

- Do NASA, złotko, do NASA! – rzucił Wacuś.
- No, dobra Wacuś, ale dlaczego ty ciągle mówisz do mnie "złotko" skoro wszystko
zaczęło się od tych sreberek świstakowych? – zapytała figlarnie Śnieżynka.

[Gość: Wilma Flinstone]

- No jasne, baba wiadomo, ze zawsze slowek czepiac sie bedzie. “Zlotko” jej sie
nagle nie podoba! To moge mowic: “sreberko”! Albo nawet ”gowienko”, jak se
zyczysz!”
-No teraz to juz przesadziles, Wacusiu! – wrzasnela Sniezynka i pacnela go
torebka po glowie (potwierdzajac jednoczesnie poprzednia zapowiedz narratora o
rozlicznych konfliktach naszych bohaterow) – Do NASA, w Warszawie chce isc,
glab jeden! A nie lepiej do PAN-u, ty badziewiarzu sakramencki?
- PANY to jest Legia Warszawa, a ja z polska pilka nozna, Listkiewiczem i cala
ta klika wspolnego mic nic nie chce” – odkrzyknal na to Wacek, po czym
siarczyscie zaklal (narrator wstydzi sie zacytowac), splunal, odwrocil sie na
piecie i…

[immanuela]

... rzucił okiem na szkaradną dziewczynkę, która pałętała się akurat po okolicy.
Własciwie nie była wcale taka brzydka... gdyby tylko zrzuciła z dziesięć kilo,
włosy przefarbowała na rudo, zrobiła sobie lifting... Tylko ten szkaradny
moherowy beret. Czy jest jakiś sposób na TAKI beret? - zafrasował sie Wacuś.

[Gość: Wilma Flinstone]

Hmmmm. No zawsze by ja mozna bylo wziac na Stadion, to moze by se co innego
wybrala, jakas czapke Nike'a, albo przeciez Natasza z Minska ma nawet i
Gucci'ego... A moze by tak ja zabrac w te podroz na Ksiezyc? zauwazyc jej nikt
nie zauwazy, bo sama wyglada jak ufoludek, a przynajmniej jadaczka klapac nie
bedzie, jak Sniezynka. Jak pomyslal tak zrobil. Na Stadionie jednak okazalo
sie, ze moherowy beret jakims dziwnym sposobem zapuscil korzenie...

[xxx131]

i w berecie zaczely rosnac bratki. Ale to jeszcze nic! Zenobia z Pochylmomia...

[Gość: kudłaty]

...która właśnie przechadzała się między stoiskami w poszukiwaniu gustownego
sweterka, wydała z siebie zduszony krzyk: "Cud! To cud!!...", po czym osunęła
się na kolana wlepiając spojrzenie pełne uwielbienia w cudowny Moherowy Beret,
z którym działy się rzeczy fantastyczne...W szalonym tempie pokrywały go
zielone pędy i przedziwnego kształtu liście. Oplotły go, jego właścicielkę-
szkaradną dziewczynkę, a po chwili prężne kłącza złowieszczo zwróciły się ku
tłumkowi gapiów... Ze szczytu Beretu wysunęła się srebrna antenka i powietrze
rozdarł przenikliwy, wibrujący GŁOS:...

[wilma.flinstone]

Gość portalu: kudłaty napisał(a):

> ...która właśnie przechadzała się między stoiskami w poszukiwaniu gustownego
> sweterka, wydała z siebie zduszony krzyk: "Cud! To cud!!...", po czym osunęła
> się na kolana wlepiając spojrzenie pełne uwielbienia w cudowny Moherowy
Beret,
> z którym działy się rzeczy fantastyczne...W szalonym tempie pokrywały go
> zielone pędy i przedziwnego kształtu liście. Oplotły go, jego właścicielkę-
> szkaradną dziewczynkę, a po chwili prężne kłącza złowieszczo zwróciły się ku
> tłumkowi gapiów... Ze szczytu Beretu wysunęła się srebrna antenka i powietrze
> rozdarł przenikliwy, wibrujący GŁOS:...


"Wnimanie, wnimanie!"
"O ty w d...e taka nie taka" - wrzasnakl Wacek i rzucil sie do ucieczki...

[Gość: Wilma Flinstone]

...zaklela tak, ze najblizej stojacym zwiedly uszy, nie mowiac juz o
bratkach. "No!" - rzekl Wacek "To teraz myslcie kobity jak tu sciagnac ten
moherowy beret, ktory przyrosl dziewczynce do samej czaszki". "U nas na
Ukrainie to kwasem robimy..." - rzekla Irina. Wacek zmarszczyl czolo...

[wilma.flinstone]

OD AUTORA: Post powyzej to mala usterka edytorska.

[immanuela]

i stwierdził:
- chyba ta cała Irina jest niespełna rozumu. Kwas chlebowy to ciecz przecież
zupełnie niegroźna.
Na co Moherowy Beret uśmiechnął się chytrze i powiedział:

[knur_izydor]

Kwas chlebowy to nic, ale ja mam Domestos (a raczej jego chińską wersję Do-ma-
sto) i zaraz wyleję ci go na głowę, grzeszniku

[knur_izydor]

Moherowy beret roześmiał się;"Chciałeś niszczyć beret mój umiłowany, zniszczę
ja ciebie" po czym wezwał niejakiego Tadeusza...

[immanuela]

przez niektórych Panem Tadeuszem nazywany ktory po stwierdzeniu: "Brzytwo,
ojczyzno moja" jął na oślep wymachiwać tym właśnie narzędziem, raniąc...

KOMUNIKAT

[immanuela]

Do nieodpowiedzialnych pt. Narratorów

Uprzejmie informuje się, że za wprowadzanie niepotrzebnych postaci (w rodzaju
Pan Tadeusz, Gajowy Marucha, Irina etc., etc.) nakłada się kary w wysokości:
10 Euro/postać pomnożone przez IQ Narratora
Kwoty te zasilą Fundację "Pomóżmy żonie Andrieja Peppera uzyskać maturę!"

za Komisję
--
Immanuela, hrabina Kantu

[Gość: kudłaty]

Tadeusz po pachy ubabrany we krwi katolickiej w końcu zmęczył się i spocił.
Pomyślał: może na dziś wystarczy. Zreszta i tak nie było kogo ciachać, bo tłum
rozpierzchł się we wszystkie strony. Spojrzał Tadeusz jak ten pies wierny
głęboko w oczy swojej pani, Moherowym Beretem zwanej i zaskamlał..."Dobrze już,
dobrze"- ręka Iriny poklepała go po głowie, a z anteny znów rozległ się
głos: "Misja wypełniona. Grzesznicy ukarani. Chciwość i przekupstwo
napiętnowane, miejsce grzechu naznaczone. Wracajcie do bazy."
Wacuś, który obserwował całe zajście wciśnięty między stoliczki, machnął ręką,
i rzekł z najwyższym obrzydzeniem:

[Gość: Wilma Flinstone]

- A ch..j z wami, ruska zarazo! – po czym co sil w nogach oddalil sie z
pechowego miejsca. Przebiegl jak racza lania Most Poniatowskiego w strone
centrum, wskoczyl w tramwaj i wysiadl pod Forum, gdzie stala Sniezynka w stroju
i pozycji nie pozostawiajacej zludzen co do zajecia, ktorym sie obecnie parala.
Wacek swinskim truchtem podbiegl do niej i zapytal wkazujac na rozswietlone
wejscie do hotelu: ”Dasz sie namowic na drinka, mala?”. Sniezynka zatrzepotala
rzesami i rzekla: ”A to ty nie w NASA, palancie?”…

[immanuela]

I nie mogąc się powstrzymać rzuciła limerykiem w kierunku Wacusia:

Jeden facet z Mombasa
Wybierał się do NASA
Lecz makieta rakiety
przygniotła go i niestety
obcięła mu jego... grzywkę.

Tymczasem przechodząca mimo, a nawet obok Wisława Szymborska zachwycona
kunsztownym rymem powiedziała:

[Gość: Wilma Flinstone]

"Az zakrzyknac glosno chce sie: PLAC, AUTORZE, EURO DZIESIEC!!!".

[immanuela]

pomnożone przez IQ autora tam jest napisane! Czyzbyś sądziła Wilmo, że moje
ajkju wynosi JEDEN???
pozdrowionka Wilmeczko :-)

[wilma.flinstone]

immanuela napisała:

> pomnożone przez IQ autora tam jest napisane! Czyzbyś sądziła Wilmo, że moje
> ajkju wynosi JEDEN???


Gdziezbym smiala. Licentia poetica.

[Gość: kudłaty]

"Co ja tu, k...robię, słucham ulicznych wierszokletów, zamiast siedzieć w moim
zapyziałym, kochanym Krakówku!"- po czym zatrzymała taksówkę i odjechała w siną
dal, znikając z naszej powieści jak, nie przymierzając, kamfora.
Wacuś zaś, bo przecież o nim tu mowa, męskim, zdecydowanym (jak na krasnala)
ruchem zgarnął swoją cholerę, Śnieżynkę swoją... którą na dobre i na złe
posiadł u Hansa i Helgi w oborze..., by rozpłynąć się z nią w warszawskiej
mgle...

[wilma.flinstone]

...i nawalic sie jak szpadel obiecanym jej drinkiem.

[xxx131]

Pozniej poszli do marketu szukac promocji, ale bylo odwrotnie. W dzwiach stanely dwie osoby z wozkiem, w wozku bylo...

[setorika]

10 żółtych kuleczek

[mesmeredia]

losowanie Mundialu widoczne na małym monitorku pilnowanym przez rosłych
ochroniarzy. "O fak!" usłyszeli zebrani nieopodal...

[knur_izydor]

to był niejaki Paweł J. trener reprezentacyji naszej. I choć na naszego
wieloletniego pogromcę( Wyspy Owcze) nie trafiliśmy to jednak...

PS-nowa postać-płacę 10 razy 0,00001 (IQ Izydora) euro

[xxx131]

trafilismy jednak na Nauru i Bhutan - kolejno mistrzow swiata i Europy.

[Gość: Wilma Flinstone]

-A niech to szlag- zapienil sie Wacek- Teraz to juz rzeczywiscie tylko sie
urznac - Jakie macie panstwo alkohole w promocji? - zapytal ekspedientki.
-Wino "Rozstroj Zoladka", wodke "Obfite Wymioty" i piwo "Sikacz". Mamy rowniez
beczulki czekoladowe z likierem.
-Oj, to dla mnie, to dla mnie- ucieszyla sie Sniezynka. Zaladowali wozek i
odjechali nim za rog, gdzie ukryta w krzakach stala beemka Hansa.
-To jedziemy-rzekl Wacek, przekrecil stacyjke i skierowal woz w strone...

[Gość: kudłaty]

..."No właśnie...dokąd mamy jechać? Gdzie skonsumować te napoje bogów i gdzie
pieścić podniebienie kulturalną zakąską?"- zadumał się Wacuć zerkając tęsknie
na słoik ogórków. "A bo co, źle nam tutaj? Bryczka pierwsza klasa, miejsca dużo
na konsumpcję. Wszelaką konsumpcję" (tu zerknął lubieżnie na śnieżyńczyne
kolanko.)
"No chyba żeś na łeb upadł, prostaku-buraku!"- nie siliła się na delikatność
Śnieżynka. "Jesteś mężczyzną, wymyśl coś!!" "Nie mężczyzną, ale krasnoludkiem!"-
wrzasnął Wacuś. "I nie zgrywaj damulki, z mostu cię brałem!" "Boś mnie
porzucił, ty nędzny karle!!!"- rozpłakała się Snieżynka i chwytając zrecznie
bombonierkę z beczułkami wyskoczyła z auta. Już nie da sobą pomiatać. O nie!
Śnieżynka poczuła, że musi wziąć sprawy w swoje ręce. Bez tego niewiernego
pokurcza. Przebiegła parking nie zważając na krzyki Wacusia.
Och...gdyby się teraz odwróciła...!

[immanuela]

ach, gdybyż się teraz odwróciła, ujrzałaby za sobą seksownie wręcz rozkopany
krakowski Rynek, ale nie, ona nie, ona biegła Szewską, wypełnioną jakże
urokliwym zapachem WieśMaca, dobywającym się z zawsze stojącego otworem
MacDonalda, i biegła, tak biegła, Karmelicką, Królewską, hen, aż na Widok, w
oczekiwaniu na nasz ulubiony ciąg dalszy...

[Gość: Wilma Flinstone]

Niniejszym wprowadza sie dodatkowa kare pieniezna w wysokosci 10 EUR pomnozone
przez kazdy kilogram masy ciala autora, za nieuzasadnione i do niczego nie
prowadzace zmiany miejsca akcji.

[Gość: Wilma Flinstone]

Gdyby sie tylko odwrocila, to ujrzalaby wacka otwierajacego bagaznik beemwicy i
dobywajacego zen diament wielkosci przedniego kola kombajnu produkcji
radzieckiej....

[Gość: kudłaty]

"Fuck...!"- to było jedyne słowo, jakie przyszło w tym momencie Wacusiowi do
głowy.
"Fuck...!"- powiedziała Śnieżynka wdeptując lewą nogą w psie gówienko.
Któżby przypuszczał, że te dwa incydenty, które wydarzyły się w tym samym
czasie i w tym samym miejscu, będą tak brzemienne w skutkach...?

[xxx131]

'Fuck'- krzyknelo gowienko!
'Gowienko' - krzyknal Fuck.

[immanuela]

Fuck okazał się być srogim egzekutorem kar, nakładanych na Bogu ducha winnych
autorów i powiedział:
Immanuelo, płacisz równe 540 EURO kary za nieuzasadnioną zmianę miejsca akcji.
Tylko bez żadnych KANTÓW!
Śnieżynka przerażona wysokością kary błyskawicznie wróciła do naszej kochanej
Stolycy i ...

[Gość: Wilma Flinstone]

...pomyslala sobie: alez niektorzy ludzie sa latwo przewidywalni! Wystarczy
rzucic w powietrze jakis bzdet, a ci natychmiast musza cos udowadniac, chociaz
malo kogo to tak naprawde obchodzi. Taki, na przyklad, Wacek. Ciagle za czyms
goni, jakies NASA, fundacje, diamenty, a wszystko tylko po to, zeby udowodnic
ze nie jest palantem. A wystarczy przeciez spojrzec tylko na niego...Eh -
westchnela i podreptala dalej, w szarym blocku stolicy, zastanawiajac sie co
tez poczac z dniem, ktoremu daleko jeszce bylo do konca...

[Gość: Wilma Flinstone]

Tymczasem Wacek na jakiejs melinie probowal oszlifowac diament szlifierka,
podczas ktorej to czynnosci "fak" bylo najbardziej salonowym z wypowiadanych
przez niego slow. Jednoczesnie probowal lapac Sniezynke na komorke i...

[Gość: kudłaty]

...w momencie, kiedy zdołał się z nią połączyć, wielki diamentowy okruch
ugodził go w prawą pachwinę.
"AAAAAAA!!!"- darł się nieszczęsny Śnieżynce do słuchawki. "Kto się palanten
urodził, palantem umrze"- pomyślała Śnieżynka nie zaszczyciwszy go ani słówkiem
i wyłączyła komórkę. Zresztą była zbyt zajęta wydłubywaniem z podeszwy tej
wstrętnej psiej niespodzianki.
Przed oczami Wacusia ukazała się ciemność, a szalejąca szlifierka...

[Gość: Wilma Flinstone]

...bardzo niebezpiecznie zblizyla sie do jego, nie bojmy sie tego slowa,
krasnoludka. W ostatniej chwili zdolal wyciagnac wtyczke z kontaktu..."A to
gadzina" - pomyslal i zeby sie kapke uspokoic zaczerpnal nieco promocyjnego
dobra, ktore w dalszym ciagu zawalalo tylne siedzenie wozka Hansa. Tymczasem
Sniezynka zupelnie nie wiedziala co ze soba zrobic...

[Gość: kudłaty]

...W końcu była śnieżynką w świecie ludzi. I choć z całych swoich wątłych siłek
starała się dostosować do ludzkich (nieludzkich) reguł gry, znów była na
lodzie. Bez mety, bez przyjaciół, jedzenia, opierunku (wszak i śnieżynki sie
brudzą), ba...bez pomysłu na życie!
I w dodatku jeszcze to psie gó..!!!
"A, pieprzyć wszystko"- zabłysła jej w głowie myśl. Weszła do pobliskiego
spożywczaka.
-Pieprzu czarnego poproszę. Dziesięć opakowań- rzuciła z determinacją.

[Gość: Wilma Flinstone]

…niestety, natychmiast po wyjsciu ze sklepu ogarnela ja nieodparta ochota, zeby
wszystkim dosolic, co jest swiadectwem pewenego rozdwojenia jazni, wlasciwego
wszystkim kobietom (nawet Sniezynkom). ”Bo ze tez ten swiat jest taki
posr..ny!”- pomyslala. ”A propos – co poczac z podeszwa?” Myslac intensywnie
zblizyla sie do kamienicy z szyldem: ”Szewc. Naprawa obuwia. Szybkie terminy.”
Usmiech rozjasnil jej sniezynkowa twarz po raz pierwszy od wielu, wielu godzin.
Z nadzieja w sercu zniknela w ciemnej bramie domu…

[setorika]

Jeszcze 3 soki pomidóworwe i pół litra Wyborowej. Zapakować? - spytała
kutuazyjnie ekspedientka. Nie- zamieszam na miejscu - odwarknęła wku..ona
Śnieżynka. Smród psich odchdów wciąż drażnił jej wrażliwe nozdrza i do tego
jeszcze kretyńskie pytania tej sklepowej. Urażona ekspendientka bez słowa
zapakowała zakupy, Śnieżynka zapłaciła, obróciła się i już miała opuścić market,
gdy...

[immanuela]

- a łaj czarnego? - zapytał odrywając się od lady chłodniczej Murzyn w czapce z
daszkiem. Błysnęły złowrogo białka jego oczu. Ar ju a rasistka?
- oj... - pisnęła Śnieżynka

[xxx131]

na ekspedietetke w sklepie spadlo niepokojaco swiatlo. Sniezynka cala mzy.
-Prosze piepszu!-krzyknala ponownie
-pieprzu nie ma, prosze pani, nie widzi pani wywieszki na zewnatrz!

[immanuela]

Zdejmując utytłany, w wiadomo czym, kozak w stylu "mukluk" powiedziała do szewca
z ujmującym uśmiechem:
-może pan podzelować?
-Zara, jeszcze nie było the end – powiedział Murzyn wchodząc za Śnieżynką – to
dlaczego czarny?

[xxx131]

-nie carny tylko afroemyrykanyn, w polsce same rasisty!

[Gość: kudłaty]

Śnieżynka zamarła. Zamarł też szewc. Nawet Murzyn zamarł, ale tylko na chwilkę,
bo oto z jego pięknych, klasycznie czarnych ust wydobył sie radosny
bulgot: "Mieteeeek!!!!"...

[Gość: kudłaty]

A raczej:

"Mietek...?...Boże...już tyle lat...tyle lat..."- i uśmiechnął się ciepło, a
Mietkowi but wypadł z drżących rąk...

[immanuela]

-Ungo Bangol! - radośnie rozdarł się szewc. - razem obracalismy te panienke w
Stodole. Możemy teraz zająć się i tą...
Śnieżynka aż skuliła się ze strachu

[xxx131]

-Ale sie skulila Mietek - krzyknal afroemarykanin.
-Moze na pomidorka? - pyta mietek
-a jak to sie robi?

[Gość: kudłaty]

"Mietek...ja...zawsze chciałem ci powiedzieć...ja nie chciałem wtedy tej
panienki...ja chciałem..."- nie czekając na resztę wyznania Śnieżynka niczym
dzika kotka (dzika śnieżynka) capnęła buta i tyle ją widzieli.
Co było dalej z Mietkiem szewcem i jego czarnoskórym kolegą? Chodziły słuchy,
że zlinczowano ich na Paradzie Równości, ale oficjalne media do dziś dnia o tym
milczą jak zaklęte. Powiadają stare baby, że po północy dwa widma, białe i
czarne, kłócą się o jakiś incydent w stodole...Ale czy to prawda...?
W tym czasie Wacuś...

[Gość: Wilma Flinstone]

odpalil pile motorowa, zeby jakos podzielic rozsadnie ten diament...

[immanuela]

Znany w świecie krasnoludzkim ze swego niezawodnego węchu, odnalazł swoją
ukochaną Śnieżynkę nadal trzymającą nieszczęsny kozak w ręce...

[Gość: Wilma Flinstone]

...i powiedzial: "Moja jedyna! Ciebie tylko kocham"
"Lze, palant" - pomyslala Sniezynka i...

[immanuela]

zapytała:
- to na ile częsci kroisz ten diament?

[xxx131]

...i bekla obiadem.

[Gość: kudłaty]

Wreszcie ją złapał! Z piłą w jednej łapce, z komórka w drugiej patrzył dumny na
oszlifowany z trudem diament, przeciachany dokładnie na pół.
-Śnieżynka? To ty, kochanie? Mam dobrą wiadomość!
-Wacuś?...
-Śnieżynka...?- Wacuś poczuł maleńkie ukłucie niepokoju. Dlaczego nie krzyczy
ani nie bluzga?
-Wacuś. Zabierz mnie stąd- rzekła Śnieżynka. Była przerażona. Wiedziała, że w
tym stanie może dłużej nie pożyć. Z wdzięczności do Wacusia serce jej zaczęło
topnieć niebezpiecznie. Bardzo niebezpiecznie...

[Gość: Wilma Flinstone]

..a jeszcze, palant, cieply nawiew wlaczyl w samochodzie...

[immanuela]

-kochanie, ale jedna połówka jest nieco większa. Dla kogo ona bedzie?

[xxx131]

-Zrobmy tak. Zabawimy sie w gre taka...- i zaciagnala go do lazienki.

[Gość: Wilma Flinstone]

...sprawdzimy, kto jest glupszy. I glupszy dostanie wieksza polowke, na
pocieszenie. sprawdzenie bedzie polagac na...

[immanuela]

wzięciu udziału w teleturnieju. Pójdziemy do Ibisza albo Hajzera i...
- Ja osobiscie wolę Hajzera - rozmarzył się Wacuś - facet ma w sobie coś...
- Cholera, ja to mam pecha - wrzasnęła Śnieżynka - nawet murzyn nie chciał mnie
przelecieć, tylko wolał szewca. I teraz ty mi tu z takim tekstem!

[Gość: Wilma Flinstone]

-Hmmm. No rzeczywiscie, nie pomyslalem...To chodzmy do Kryszaka, na "Moj
pierwszy raz! - zpropnowal Wacek.
- No teraz to zes pier...l jak lysy grzywka o kant kuli! - wrzasnela Sniezynka -
Rany, czemu ja trace czas na takiego palanta? A pieprzyc to! - po czym zaczela
grzebac w torebce w poszukiwaniu torebek z rzeczona przyprawa i znalazla tam...

[setorika]

2 przeterminowane prezerwatywy

[Gość: Wilma Flinstone]

- Hmmm, no to by bylo nawet, ze tak powiem, w temacie - mruknela i podniosla
wzrok na Wacka...

[Gość: kudłaty]

Chyba nie trzeba tu już nadmieniać, że Śnieżynka znów była w doskonałej formie.
Zbluzganie ukochanego dodało jej sił i werwy. Serduszko biło równym rytmem:
pik, pik, pik, pik.
-Co to za pik, pik?- zainteresował się Wacuś ściągając gatki
-Nie interesuj sie, tylko ściągaj gatki- zgasiła Śnieżynka.

[Gość: Wilma Flinstone]

- A jak juz sciagniesz gatki i bedziesz na waleta, to mozemy porozmawiac o
pikach...- ciagnela dalej swoje damskie gierki. Wacek nie dal sie dlugo prosic,
rozpial rozporek, sciagnal gacie i oczom Sniezynki ukazal sie...

[setorika]

KOBIECY SROM

[Gość: kudłaty]

...wacek...po prostu...wacek.
-Ach...to dlatego masz tak na imię...?- bąknęła Śnieżynka (należy przypomniec
Czytelnikowi, że Wacus dał się poznać od samczej strony jedynie pod postacią
byka, natomiast w oryginale nie)
-To jest esencja całego mnie, Śnieżynko. Korzystaj z dóbr naturalnych, złotko...
Spletli się w miłosnym szale... Zgasło światło... Po chwili wśród sapań i
postękiwać Wacusia, dał się słyszeć cieniutki głosik Śnieżynki:
-To czyja bedzie ta większa połówka?...

[Gość: Wilma Flinstone]

- Pewnie, ze twoja, idiotko - szepnal czule Wacus, po czym juz chcial przemacac
jej cycki, kiedy Sniezynka wrzasnela:
- Jak to: "idiotko"? Znowu zaczynasz?
- Oj dobrze, nie marudz, tylko wez do buzi...eeee...te nitke, bo jej nawlec nie
moge a dziure mam w skarpetce jak stad do Krakowa - zmienil szybko temat,
zreszta bardzo sprytnie, bo jego naturalny potencjal chwilowo sie wyczerpal.
Widzac igle z nitka Sniezynka pomyslala:

[Gość: kudłaty]

"Maggajwer jakiś cholerny?!"
Zapaliła światło i zdecydowanym ruchem opuściła śnieżynkową, doś nadwyrężoną
już sukieńczynę. "Sam sobie szyj, dodatku do penisa. Wychodzę. Jak wrócę, ma
byc kolacja i posłane łóżko. Widzę, że twój naturalny potencjał chwilowo się
wyczerpał, a ktoś byc musi mężczyzną w tym związku"- po czym trzasnęła drzwiami.
Wybiegła na ulicę i po kilku metrach wdepnęła w psie gówienko. Tak oniemiałą ze
wściekłości oświetlił niespodziewany błysk flesza...

[wilma.flinstone]

...i mikrofon Kamila Burczoka z "Newsow": "Szanowna pani, prosze powiedziec
telewidzom, jak to jest poczuc, ze sie wdepnelo w g...o?".

[immanuela]

-a sam sobie wdepnij panie Burczok, to poczujesz - warknęła - podsuwając pod nos
dziennikarza swój bucik

[setorika]

Proszę pana, całe życie to gó.., a ja jestem kwiatkiem zatknietym na szycie
tego gówna. Kamil jednak czytywał Nepomucką i w kadrze kamery, nadając na żywo w
tv publicznej oskarżył Snieżynkę o plagiat. Śnieżynka odwróciła się i dumnie
odeszła pokazując Kamilowi...

[wilma.flinstone]

...ze ma kuku na muniu.

[immanuela]

na to stwierdzenie przechodzący obok Wątek powiedział:
- urwałem się

[wilma.flinstone]

- A rzeczywiscie - przyznala Sniezynka i ziewnela baaaaaardzo szeroko...

[immanuela]

Sytuację uratował jednak Samuel Fuck, srogi egzekutor i pierwszy korektor
niniejszej książki, zagajając:
- Śnieżynko, a właściwie przez jakie "h" ty wymawiasz nazwisko Zygmunta
Chajzera, wielce szanowanego prezentera Polsatu?
- A h... z nim - powiedziała Śnieżynka zupełnie... nieortograficznie.
Na co Wacuś, zupełnie osłupiały stwierdził:

[setorika]

Boże, jak ty mi przypominasz DODĘ!

[wilma.flinstone]

- Ale z czego, z glosu, czy z cyckow? - zapytala z nadzieja Sniezynka.

[Gość: kudłaty]

Tymczasem tłumek gapiów, a raczej gapek- fanek Kamila, spowodował zator na
ulicy i serię niegroźnych stłuczek. Śnieżynka przyspieszyła kroku. Psie
gówienko wiernie ruszyło wraz z nią przyklejone do obcasa. Obydwoje nie
wiedzieli, jak zwiąże ich los. Gówienko to bowiem było zaczarowane i przynosiło
szczęście...!
Nazajutrz zdjęcie Śnieżynki pojawiło się w kilku poczytnych gazetach. "Jestem
osobą publiczną!"- skonstatowała Śnieżynka. "O żesz w mordę...!"

[wilma.flinstone]

- Wacek mial racje! Jestm naprawde jak Doda!!!!

[Gość: kudłaty]

-wykrzyknęła podniecona Śnieżynka.
Siedzieli z Wacusiem na nowej mecie, załatwionej przez krasnala z rodziny. Choć
artykuł o brudzie ulicy otworzył przed Śnieżynką drzwi do wielkiego świata,
Wacuś miał teraz krótko mówiąc przesrane. Hansowy wózek został namierzony
(przypomnę: bez cennej zawartości bagażnika), a Wacuś ledwo zdołał umknąć z
diamentem w jednej garści i gaciami w drugiej, by teraz nimi trząść ze strachu..
-Popatrz, cycki to mam znacznie lepsze! Tylko cały ten majdan na ulicy w tle
psuje fotkę...
W tym momencie drzwi otworzyły się z hukiem i w półmroku korytarza zamajaczyła
się postać...

[xxx131]

Tu nast. niepotrzebna zmiana akcji*.

*-Autor zaplaci 386 euro na rzecz Fundacji Dzieci Pokrzywdzonych przez Internet

[Gość: Wilma Flinstone]

* wplata zostala zaksiegowana jako dochod fundacji Wacusia

…zamajaczyla postac prawdziwej Dody.
- Ty, lala, bucik ci sie rozpier…la – rzekla Doda slangiem wlasciwym osobom jej
pokroju, aczkolwiek czytelnik pamietajacy o gowienku zalegajacym na podeszwie
Sniezynki musi przyznac, ze byla to uwaga nader adekwatna do sytuacji.
Wacusiowi na widok tak nieziemskiej laski sperma uderzyla do mozgu (czesto sie
przytrafia osobnikom rodzaju meskiego), totez poczal grzebac miedzy walajacymi
sie wszedzie bambetlami w zamiarze ofiarowania wiekszej polowki diamentu nowemu
obiektowi swoich uczuc. Sniezynka jednak zbyt dobrze znala mezczyzn, wiec
natychmiast te niecne plany przejrzala i…

[Gość: teddy boe]

...i postanowiła zemścić się na Dodzie za tak nietaktowne przecież pojawienie
się w akcji. Gdy już miała to zrobić, otwarły się drzwi, do pomieszczenia
wkroczył ubrany w bezsensownie poprzecierane spodnie i hawajską koszulę
mężczyzna z dyktafonem.
-Joł! Jestem z gazety Bravo. Pzred chwilą dowiedzielismy się, że ty i Śnieżynka
jestescie siostarmi bliźniaczkami. Co ty na to, Dodo?

[setorika]

hohohohohohohohohoh, zarżała Doda, co było odpowiednikiem śmiechu. Kolo, no co
ty, pojebało cie? Przecież ja jestem jedyna w swoim rodzaju!
Tu już Śnieżynce puściły nerwy i

[Gość: kudłaty]

Zwłaszcza, że Wacuś dalej gmerał podejrzanie w okolicach kryjówki diamentów. Z
ostatecznym argumentem na ustach: "I tak mam lepsze cycki!"- zepchnęła ze
schodów Dodę i dziennikarza, i po namyśle samego Wacusia.
To jego gmeranie było zbyt jednoznaczne.
"Siostra-nie siostra, mam to w dupie. Diamenty należą do mnie, zapracowałam na
nie"- i wyfrunęła oknem dołączając do milionów białych śnieżynek, wirujących w
blasku ulicznych latarni...

[xxx131]

"Moje kolesie cie zaj(...pi)bia"-warknela Doda
-Jasne, i moze twoj Majdan mnie rabnie!-odpisnela Sniezynka
-Nie kloccie sie dziewczyny, nie badzcie takie zouly - rozstwonil progesteron dziewczyn Wacus
-Wiesz co Wacus...

[Gość: kudłaty]

Tak mogłaby wyglądać rozmowa dwóch bliźniaczek, gdyby Śnieżynka nie była już
daleko na ulicy.
"Czas przerwać tę stagnację. Mojego życia i tej popieprzonej książki"- z tą
myślą Śnieżynka brnęła przez śniegi.
Narrator zapomniał wcześniej dodać... (a kto doda, jak nie Narrator? Przecież
Doda nie doda!)...że Śnieżynka zanim wyfrunęła, wbiła zręcznie pazurki w dwie
diamentowe bryły i postanowiła otoczyć je stosowną opieką)
Po kilku godzinach szybkiego marszu wkroczyła do budynku sejmu.
"Z moją urodą i cyckami osiągnę wszystko"- to rzekłszy prężnym krokiem
wkroczyła do sejmowego bufetu...

[xxx131]

Podchodzi do niej pewien europosel (europosel na wiejskiej - co za Matrix), nazywam sie (...) i mam 42 lata.
-A ja robie to z gumka - odparla Sniezynka
-A co mnie to - odrzekl europosel.

[wilma.flinstone]

- A jajco...jedno masz tylko, palancie - wrzasnela mu w nos Sniezynka i
podryfowala w strone sali obrad z zamiarem przelecenia w klopie samego
marszalka.

[immanuela]

ale marszałek, jak na marszałka przystało miał już swoją laskę, i to nie byle
jaką, tylko laskę marszałkowską, więc Śnieżynka musiała nieco spuścić z tonu.
Zmuszona zatem została, do wyboru innego obiektu swoich (he, he) uczuć i...

[Gość: kudłaty]

...zobaczyła coś, co podniosło jej natychmiast ciśnienie. Szerokim korytarzem
szło "coś", a raczej dwa cosie, za to toczka w toczkę podobne.
"K..., przecież nie piłam od rana, a juz mi się dwoi w oczach...?!"...

[immanuela]

Ha! drogi Czytelniku! I tu Cię zaskoczę! Bo jeżeli sądzisz, że to bracia K., to
jesteś w błędzie. Bo oto, oczom zaskoczonej Śniezynki ukazali się, zupełnie,
identyczni dwaj...

[Gość: kudłaty]

...sobowtórzy braci K., również bliźniacy.
"Z tym krajem jest gorzej, niż myślałam"- jęknęła Śnieżynka- "I kto to
wymyślił, że od przybytku głowa nie boli!"- myślała z niesmakiem obracając się
na pięcie. Poczuła, że nie tędy droga. Atmosfera przesiąknięta zapachem
spoconych męskich ciał w garniturach i wiechcie słomy walające się
gdzieniegdzie po korytarzu przepełniały ją lekką odrazą.
"Muszę wykonac jeden telefon"- siegnęła po komórkę Śnieżynka:
-Halo? Anastazja? Anastazja P.?...

[xxx131]

-Zostaw wiadomosc po sygnale, piiii....
-Anasta, straszny korek, sorry, spozne sie - odrzekla zmartwiona Sniezynka.

[immanuela]

Głos Śnieżynki wołający na korytarzu: "Halo, Anastazja P.?" stał się wręcz
rozpaczliwy, gdyż dostojnym, poselskim krokiem zbliżali się ku niej kolejni
identyczni panowie: Józef O. i Roman G. Jednakowe sylwetki, ten sam wzrost,
zupełnie takie same fryzury. Nawet uśmiechy podobne...
- Cholera, co jest grane – powiedziała Śnieżynka i podejrzliwie spojrzała na
trzymanego w dłoni papierosa...

[Gość: kudłaty]

...z którego wysunęła się mleńka antenka i poczęła nadawać cichutki sygnał. Na
jego dźwięk z czubków głów zbliżających się identycznych mężczyzn(Józefa O. i
Romana R.)również wysunęły się maleńkie antenki.
Powietrze zaczęło wibrować jednostajnym dźwiękiem.
Korytarzem zaczęli nadciągać następni. wszyscy mieli szklane, martwe oczy...

[Gość: kud]

(Romana G., oczywiście:-)

[xxx131]

(...tego Romana...) wysunely sie na wieszch. Oczy chcialy jakby krzyknac; kocham cie!
Ale nie! Bylo juz zapozno!

[immanuela]

Jednostajny, wibrujący dźwięk stał się coraz wyższy, coraz bardziej natarczywy,
nieznośny wręcz dla uszu. Wszystkie szklane przedmioty zaczęły pękać z
trzaskiem. Szyby, szkiełka od zegarków, szklane oczy posłów i wreszcie sami
posłowie. I taki był koniec Parlamentu IV Rzplitej. Cała Polska odetchnęła z ulgą.
Tymczasem Śnieżynce udało się dodzwonić do Anastazji P.
- Ty, wiesz co się stało? Obawiam się, że będziesz bezrobotna...

[Gość: Czesław Czekolado]

W Sejmie rozpiżdziucha, pogoda lipna, benzyna drożeje- koleżanko, spadamy do
ciepłych krajów...

[Gość: kudłaty]

-Śnieżynka?! Ty małpo!! Gdzie podziewałaś się tyle czasu bez słóweczka??-
zapiszczała radośnie komórka- Jaka bezrobotna? Gazetę mam!...No, brukowca!...
Zatrudniam różnych dziwolągów w ramach akcji "Pomoc inwalidom"...Jeden taki,
mówi, że Koszałek-Opałek sie nazywa, spisuje mi skandale..."
Śnieżynka już, już miała cos powiedzieć, gdy ze szklanych powłok,
rozpryśniętych na miliony okruchów, wypełzły zielone, gumowate stworki z
antenkami w ich wstretnych kadłubkach...

[immanuela]

i ze zlepku tych wstrętnych kadłubków powstał jeszcze wstrętniejszy europoseł,
który z okrzykiem: "Gwałcić prostytutki!" ruszył na Brukselę.
Tymczasem Śnieżynka nadal niepoprawna ortgraficznie rzuciła do słuchawki:
- To co, Bachamy czy Bermódy, droga Anastazjo?

[Gość: Czesław Czekolado]

- Nie ulega wątpliwości- Bermudy! Tam są tanie banany, zimna cola i mówi się
coś o jakichś trójkątach...

[immanuela]

-uwielbiam trójkąty - powiedziała Śnieżynka i wystukała numer Wacusia

[Gość: Czesław Czekolado]

-Wacuś, Słoneczko,mam dla ciebie propozycję...Słoneczne wyspy, banany i Ich
Troje...

[wilma.flinstone]

I bedziesz chciala zawsze ze mna byc, przez cale lato? - uradowal sie Wacek.

[xxx131]

-Wiesz co Wacus, mam innego, to stuprocentowy facet, nazywa sie Leszek...

[immanuela]

-Zawsze. Każde lato chcę spędzać z tobą. I Anastazją - dodała nieco ciszej -
ale, kochanie, gdzie właściwie schowałeś te dwie połówki diamentu?
I tu pojawił się pewien problem. Otóż Wacuś tak skutecznie schował klejnoty, że...

[Gość: Wilma Flinstone]

...az sam zapomnial gdzie one, do cholery, mogly byc.

[xxx131]

Ale sniezynka byla sprytna i wlozyla rece do kieszeni spodni wacusia.

[immanuela]

-Wiedziałam, że jesteś palantem - wycedziła Śnieżynka.
Objęła Anastazję P. w talii i powiedziała:
-To ile, kochanie ten twój brukowiec przynosi rocznie dochodu?

[xxx131]

-Pytasz o Bilda czy o Plejgeja - odrzekla Anastazja
To zaskoczyla Sniezynke i Anastazja wyjela pistolet i strzelila prosto w okienko.

[immanuela]

Komisja kontroli gier, zakładów liczbowych i durnowatych książek udziela pt.
Narratorom pierwszego upomnienia. Południe już dawno minęło, a Szanowni Państwo
nadal śpicie?

Komisja domaga się wyjaśnienia w trybie pilnym:
1. Dlaczego (i po co) Anastazja strzeliła w okienko
2. Czy Śnieżynka wyczyściła wreszcie swój ohydny, uragający wszelkim zasadom
dobrego smaku bucik
3. Czy Wacuś naprawdę jest palantem
4. Gdzie właściwie są dwie połówki diamentu (odp. na to pytanie należy
dostarczyć komisji osobiście, w zalakowanej kopercie, z napisem: "Ściśle tajne")

za Komisję

---

Immanuela, hrabina Kantu

[Gość: kudłaty]

1. Dlaczego Anastazja strzeliła w okienko? (i jakie okienko)
2. Snieżynce jak na razie idzie niezgorzej, a wszystko dzięki przynoszącemu
szczęście gówienku. Kiedy wyczyści bucik, powinny spotkać ją przykre
konsewkencje.
3. Wacuś jest ponad wszelką wątpliwość palantem, ma jedną zaletę: popęd do płci
pięknej i duże narzędzie pracy.
4. Jak to gdzie? Narrator dodawał w nawiasie, że Śnieżynka podjęła się czułej
opieki nad rzeczonym diamentem i jak na razie spisuje sie znakomicie w tej roli.

[immanuela]

1. Komisja też nie wie, jakie okienko, ale owo okienko pojawiło się kilka postów
wyżej
2. Czyli nadal Czytelnik (i Komisja) musi znosić zapach Śnieżynkowego buta?
3. Należy określić (z dokł. do 1 mm) parametry ww narzędzia pracy
4. Informacji na ten temat nie należy udzielać na forum publicznym

[Gość: kudłaty]

1. Ja też.
2. Tak.
3. Najbardziej optymistyczna z możliwych wersji.
4. W ramach ściągi dla (pogubionych) Narratorów.

[immanuela]

Przyjęto do wiadomości, zaprotokołowano, zaksięgowano, naliczono podatek VAT (z
uwzględnieniem niesfornych i pogubionych) Można kontynuować.

[xxx131]

Teraz ktos musi zginac:
...Łuska odbija sie od okienka, i uderza prosto w nos Anastazje P. Anastazja P. nie żyje
-Była taka dobra - mowi Mikolaj.

[immanuela]

-Była taka dobra - powtórzył Mikołaj - taka dobra w łóżku, że nie mogę pozwolić,
żeby bezsensownie zginęła.
I, zdejmując czapkę z głowy...

[Gość: kudłaty]

-Hahaha!- wykrzykuje triumfalnie Śnieżynka i zdziera z Anastazji plastikową
maskę- To była podpucha dla Narratora, króry zamiast budować rozsądną akcję,
wprowadza chaos i zamieszanie! - ciało ufoludka z resztkami plastikowej
Anastazji osuwa się na ziemię i przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie.
Śnieżynka wyciąga z szafy prawdziwą Anastazję, razem wykopują Narratora i
nikomu niepotrzebnego Mikołaja ze szczytu schodów: "Jupijajej, jak mawiał Brus"-
syczy Śnieżynka.
Z plecakiem pełnym diamentów, psią kupką na obcasie i aktualną kochanką-
Anastazją, opuszcza miejsce akcji, by udac się...

[xxx131]

sie do ksiegarni, tam spotkala 65 cm Wacka. Wacek byl bardzo zmeczony. Jego czerwone oczy jakby lewitowaly. Cos mamrotal jakby cos w tym "ciemno wszendzie, glucho wszendzie". Tak Wacek wspomina ciemna i glucha noc z Patrykiem. To byl dla niego szok.

[immanuela]

...Z plecakiem pełnym diamentów, psią kupką na obcasie i aktualną kochanką-
Anastazją, opuszcza miejsce akcji, by udac się...
...by udać się na Dworzec Centralny, a tam wsiąść do pociągu byle jakiego...

[Gość: kudłaty]

Pociąg był nie byle jaki. Ekskluzywny. Śnieżynka z Anastazją zajęły intymny
kącik. Pociąg ruszył i przyspieszył. Za pociągiem wlókł się Wacuś. Również
przyspieszył.

[xxx131]

Anastazja z Sniezynka przekroczyly pewna niewidzialna granice. Wyjely pepsi i chipsy*.

*-Wiem zbyt ostre, mam nadzieje ze admin nie wytnie.

[immanuela]

Wacus przyspieszył. Przyspieszył na tyle, że zdążył uchwycić się bufora,
tymczasem Śnieżynka z Anastazją delektując sie wybornym smakiem czipsów
popijanych colą...

[xxx131]

...zauwazyly Wacusia.
-Wacus, nie masz biletu pozyczymy Ci - krzyknely razem wytwory progestoronu.

[Gość: kudłaty]

-Testosteronu też sie trochę znajdzie- zawołała wojowniczo Śnieżynka pstrykając
czipsem w oko Narratorowi-Chodź, Wacuś, ty łamago!
I tak Wacus został szczęśliwie wciągnięty do pociągu.
Ale to nie koniec przygód.
Bo oto z oddali wyłania się mroczna i masywna sylwetka Pociągowego Konduktora-
Egzekutora...

[immanuela]

-Bileciki do kontroli, poproszę - rzekł z sadystycznym uśmiechem Pociągowy
Egzekutor.
Narrator, będący solą w oku (solą z czipsa wpstrykniętego mu przez Śnieżynkę.
ofkors), bezradnie rozłożył ręce...
- Czy pan wie, co robimy z pasażerami na gapę? - Pociągowy uśmiechnął się
jeszcze szerzej...

[Gość: kudłaty]

...błysnęły bezlitosne zęby...
"Coś mi to przypomina...?"- zadumał się przez chwilę Narrator.
"Ach, tak, toczka w toczkę jak u rekina"- pomyślał, a jego głowa podskoczyła,
podczas gdy ciało sunęło po podłodze ciągnięte przez rzeczonego Konduktora.

[xxx131]

-Myslicie ze nikt nie zauwazy- mowi Wacus
-Co ty! - odparla Anastazja
-A to liczy jako zabojstwo!-
E tam, co bys zrobil gdyby taki konduktor podszedl do ciebie i poprosil o bilet? - ucina spor sniezynka
Ale w powietrzu nadal wisi zastanowienie i to zlaczane z krwia.

[Gość: kudłaty]

"Nie kapuję"- rzekł jeden z Narratorów, i poszedł zrobic sobie kanapkę z szynką-
"Jak wrócę, to ma być śliczniutko posprzątane!"- rzucił na odchodnym.

[xxx131]

"To nie jest mozliwe" - odrzekl jeden z polikow - "Narratorzy zarabiaja na kanapke z szynka, chyba ze maja lewe dochody ale to juz wyst. przestepstwo - ZBUDUJEMY IV RP!"

[immanuela]

I zrobiło się strasznie... Po tragicznej śmierci jednego z Narratorów, pozostali
wpadli w popłoch: "Kto będzie następny?"
Tymczasem pociąg nie byle jaki unosił w dal nasze szacowne Trio, zupełnie nie
zaniepokojone faktem, że gdy Narratorzy zaczną ginąć jeden po drugim, to i ich
koniec będzie zapewne...

[Gość: kudłaty]

Narrator z kanapką, która już zdążyła niebezpiecznie ugrzęznąć w przełyku,
rzekł:
-O żesz psia mać.
Następnie przełknął i pobiegł z powrotem do kuchni, gdzie trzymał noże i wałki
do ciasta.
Tymczasem Wacuś i dziewczyny oddawali się drżeniu (z braku innych pomysłów na
akcję)

[immanuela]

Podczas gdy Narrator z Kanapką, nie wiedzieć po co, pobiegł po noże i wałki do
ciasta (coby przepchnąć tę kanapkę? Czy też może miał zamiar dobić kogoś, kto
wbrew wszelakim przesłankom, żyw był jeszcze? tu można domysły snuć w
nieskończoność), podczas gdy Wacuś i dziewczyny oddawali się drżeniu, zgłodniała
nagle Narratorka zaczęła się zastanawiać: Gotować dzisiaj obiad, czy nie?

[Gość: kudłaty]

-Nie opłaca Ci się- rzekł Narrator od Kanapki. Uzbrojony w różne kuchenne
akcesoria czuł się na tyle bezpiecznie, by kontynuować akcję.
Wacuś (drżący), Śnieżynka (również) i Anastazja P. (a jakże!) zaszyli się w
kąciku i zaczęli szeptać.
-Coś słyszę!- otworzył nagle szeroko oczy Wacuś- A więc on żyje! Musimy biec mu
z odsieczą!!!
-Wacuś...nie jesteś takim palantem, jak myślałam- rzekła Śnieżynka głaszcząc go
po czymś twardym.
-To moje kolano, zostaw- syknęła zazdrosna Anastazja P.
Spojrzenia, jakie skrzyżowały, miały niejaki odcień wrogości.
-Później to wyjaśnimy. Teraz idziemy w stronę tych rzężeń (nie był pewien
pisowni Narrator) Mam coś, co jest bardzo twarde i niebezpieczne- powiedziała
Śnieżynka. I, niewiedzieć czemu, dodała na koniec:
-Nie, nie o tym myślę, palancie.

[immanuela]

Nieco Zgłodniała Narratorka poczuła nagle miażdżącą przewagę Narratora od
Kanapki. Nie dość, że się zdążył najeść, to jeszcze dysponował olbrzymią ilością
ostrych narzędzi? To nie wróżyło nic dobrego. Sytuację pogarszał fakt, że nadal
z sąsiedniego przedziału dobiegały (a jednak!) rzężenia.
-Czy jesteście pewni, że chcecie mu pomóc? - zapytała Anastazja P.

[Gość: kudłaty]

"Jakby Ci to powiedzieć"- zadumał się Wacuś- "Jeśli my jesteśmy pchły, to
Narrator jest jak pies. A każda pchła kocha swojego żywiciela. Nie mamy wyjścia"
-Ja ci dam pchłę!- pchła Wacusia Śnieżynka. A że w trakcie naszej powieści
nabrała nie lada krzepy, pchnięty Wacuś tak rąbnął o drzwi sąsiedniego
przedziału, że przeleciał przez nie i zniknął we wnętrzu.
-Kupą, Anastazjo, kupą!!!- wrzasnęła Śnieżynka i obie wpadły do przedziału,
niczym dwa odbezpieczone granaty.
Ich oczom ukazał się taki oto widok:...

(to pisząc, Narrator odłożył pióro<wyłączył komputer> i obiecał wpaść jeszcze
wieczorem)

[immanuela]

-Ha, ha, ha! - zaśmiała się sarkastycznie Śnieżynka - obiecał wpaść jeszcze
wieczorem! A przecież wypadki chodzą po ludziach, nie mówiąc już o Narratorach.
A to skórka od banana, a to brak prądu, a to znowuż odcięcie Internetu za
niezapłacone rachunki. I mamy tak tkwić w nieświadomości, co z nami będzie, aż
do wieczora? Gdy Wacuś kłębi się z tamtym, już ledwo rzężącym, w sąsiednim
przedziale? Gdy pchły jakoweś nas obłażą? Gdy energii w nas tyle, ile w dwóch
odbezpieczonych granatach? Anastazjo! Bierzemy sprawy w swoje ręce!
-Tak - powiedziała Anastazja P. sięgając po maczetę.

[Gość: kudłaty]

-Przybyłem, zobaczyłem, zmartwiałem...!(veni, vidi, zmorti)- wyszeptał blademi
ustami Narrator zaglądając przez dziurę ziejącą w drzwiach pociągu...

("Anastazjo! Bierzemy sprawy w swoje ręce!
-Tak - powiedziała Anastazja P. sięgając po maczetę.")

Anastazja wraz ze Śnieżynką, uboższa wersja Aniołków Charliego, wpadły do
podejrzanego przedziału...
Na środku kłębił się mały tłumek. Aniołki zdołały dostrzec krótkie nóżki
Wacusia, wielki zarys korpusu Konduktora- Egzekutora i nieco rozmyte, bo
nieznane kształty nieszczęsnego Narratora.
-Piwo! Piwo jasssssne!- użyła fortelu Śnieżynka. Trzy pojemniki na testosteron
uniosły błyskawicznie głowy.
-Jak ci nie wstyd szlachtować bohaterów książki!!!- zakrzyknęła z furią
Anastazja- Niedobry, niedobry Konduktor!!! Migiem mi tu krew zmywać i flaki do
środka z powrotem!!! A i o mózgu na scianach nie zapomnieć!!!- pastwiła się
dalej- Taki duży, i taki głupi!!!- wydęła usteczka z niesmakiem i wręczyła mu
mopa i wiadro.
Czerwony jak burak Konduktor uwijał się przez dobrą godzinę. A że był
zażenowany, jak cholera, wszystko leciało mu z rąk...
-A gdzie to piwo?- zapytali Wacuś z Narratorem.

[immanuela]

- Pppiwo? Jjjakie pppiwo? – zaczął się jąkać Konduktor-już-nie-Egzekutor – nie
widzicie panowie, że wszystko mi z rąk leci?
Wacuś z Narratorem (i tu Czytelnikowi należy się wyjaśnienie: Narrator i
Narrator z Kanapką to dwie zupełnie różne osoby) ze zgrozą ujrzeli szczątki
rozbitych butelek dyskretnie upchnięte w kącie przedziału.
- Czy wszystko, za co się zabierasz musi zostać spieprzone? – Wacuś, z groźnym
błyskiem w oku, przybliżył się do Konduktora.
- Panowie, nie tak nerwowo, mam tu coś „apropo” pieprzenia – Śnieżynka
triumfalnie wyciągnęła z torebki siedem już tylko opakowań pieprzu czarnego
(pozostałe, gdzieś w trakcie nieustannych zmian akcji, się zawieruszyły) i
zaczęła machać nimi przed nosem Wacusia.
- Jak tam wolę zupełnie inny rodzaj pieprzenia – powiedziała Anastazja P.
unosząc ku górze i tak już kusą spódniczkę...

[Gość: kudłaty]

-Najpierw ten gamoń uprzątnie chlew, potem pomyślimy o pieprzeniu-
komenderowała Śnieżynka- I o piwie- dodała widząc głodny wzrok Wacusia.
Otworzyła okno, odsłoniła zasłonki. Do przedziału wpadło wreszcie światło.
-O psiakrew!- krzyknął Wacuś- mam nie swoje jelita! Oddaj mi moje jelita!- i
zaczął wyciągać krwawy sznurek z otwartej rany Narratora.
-Cooo? To ty masz moje? A bierz to ścierwo, a moje oddaj, mam je od urodzenia!-
odpalił Narrator. Przez chwilę szamotali się ze splątanym kłębem śliskiej,
czerwonej masy. Śnieżynka odwróciła głowę z niesmakiem. Anastazja ujęła ją
dyskretnie za łokieć szepcząc: "Chodź do innego przedziału, skarbie...nie
zamierzam na to patrzeć".
-Zaraz wrócimy. Ma być czysto, szkło wyrzucić, rany pozaszywać. W nagrodę
dostaniecie po dwie flaszki na głowę.
Wyszły z przedziału.
-Dlaczego tu tak pusto?- zapytała Anastazja P.

[immanuela]

- No właśnie, to dziwne – powiedziała Śnieżynka – pociąg podmiejski relacji
Warszawa-Milanówek, pusty w godzinach szczytu?
- A kto wam powiedział, że jest to pociąg do Milanówka? – zapytał Konduktor,
zamykając za sobą drzwi od przedziału.
I podczas, gdy z sąsiedniego przedziału wyraźnie dochodziły mlaszczące odgłosy
wymiany jelit, nerek, tudzież innych narządów, pociąg wjechał w tunel...

(- No, nie, to staje się zbyt horrorowate - powiedziała Narratorka na I, i
wyłączyła komputer, z silnym postanowieniem nie zaglądania tu już nigdy więcej.
No, chyba, że sytuacja, pomimo panujących w pociągu ciemności, jakoś się wyjaśni).

[Gość: kudłaty]

-Poczekaj, pomyli nam się wszystko...!- jęknął Wacuś. Perlisty pot wystapił mu
na czoło.
-Nie, to już końcówka na szczęście. Już mam wszystko swoje! Trzeba światła, ten
tunel jest...przesadnie długi i przesadnie ciemny- przytrzymując strategiczne
miejsce na brzuchu Narrator dźwignął się i poszukał ręką włącznika światła.
-Oooo, lepiej, lepiej!- ucieszył się Wacuś- Tak już lepiej. Słuchaj, może ty
jesteś zwykłym człowiekiem, ale ja nie należę do świata ludzi. My, krasnoludki
mamy swoje sposoby na ludzkie wypadki- to rzekłszy wyciągnął zza pazuchy małą
flaszeczkę i upił łyk. Jelita z cichutkim mlaśnięciem powróciły na swoje
miejsca, inne organy na właściwe pozycje, skóra zaś błyskawicznie odbudowała
ubytki...
-Daj! Daj teraz mnie!- wyszarpnął flaszkę Narrator.
* * *
Tymczasem Śnieżynka, z Anastazją uczepioną jej łokcia, tonęła w przepastnym
mroku, czując ostrą woń Konduktora.
-Włącz no jakieś światło, kotku. Bo nie urośniesz w tych mrokach!- rzuciła
sarkastycznie. Paznokcie Anastazji wbiły jej się w ciało. "Spokojnie, mała,
tylko spokojnie"- tchnęła jej prosto w ucho.
-Sie robi...- głos Konduktora był słaby. Słaby, przestraszony i zrezygnowany.
To ostatnie było najgorsze.

[immanuela]

Przedział zalało ostre światło padające z peronu, przy którym właśnie zatrzymał
się pociąg. Anastazja z przerażeniem powiedziała do Śnieżynki:
- Zobacz, sama zobacz, gdzie zatrzymał się ten cholerny pociąg...

[Gość: kudłaty]

-To gorzej niż horror- wykrztusiła Śnieżynka rejestrując widoczek z głębokiego
peerelu. Zdewastowane ławeczki, lamperia w kolorze świeżego gówienka,
chodnikowe płyty każda innej wielkości i kształtu, smród moczu bijący od ścian,
no i zapowiedź: "pociąk pośpieszny z Warszawy do Milanufka wiechał na tor
czszeci pszy peronie drugim"...
-Zmywamy się!- wrzasnęła przerażona Anastazja P.

* * *

Narrator wyrwał flaszkę z rąk Wacusia. Niefortunnie wyrwał. Bowiem flaszka
zatoczywszy efektowny łuk nad jego głową grzmotnęła w ściankę przedziału.
Resztki eliksiru wylały się w mgnieniu oka.
-Ty palancie- rzekł Wacuś.

[immanuela]

-A panienki to nie wiedzą, że mamy stan wojenny, i że jest już po dwudziestej
drugiej? - zapytał rosły ZOMO-wiec zastępując im drogę. Przesunął ręką po swojej
pałce i...

[Gość: kudłaty]

"Przenieśliśmy się w czasie!"- zakołotała Śnieżynce potworna myśl. Tego się nie
spodziewała. Ok, horror. Ok, jelita. Ok, Konduktor- Destruktor- Sadysta, ale
to...?!
-O nie, nie takie pałki widziałam!!- wrzasnęła na całe gardło- Miałam do
czynienia z największą pałką na ludzkim świecie, więc nie masz co mnie straszyć
tym śmiesznym uwiądem!!!- po czym trzasnęła go torebką w tę jego głupawą mordę
i gwizdnęła z całych sił.
Pociąg ruszył.
Tymczasem Narrator siedział w przedziale...

[immanuela]

...zlizując resztki eliksiru, które tworzyły malowniczą plamę na podłodze. Któż
mógł przypuszczać, że TAK podziała na nieszczęsnego Narratora krasnoludzki specjał?

[Gość: kudłaty]

Całe szczęślcie elisiru nie dało się zlizać w większej ilości. Bowiem Narrator
poczuł nagle, że jelita i inne organy, które cały czas kurczowo był zmuszony
przytrzymywać obiema rękami, zaczynają wydawać dźwięki. Nastawił uszu.
Marsz?... Tak, to był marsz. Marsz Radetzkiego, który znał z dzieciństwa i
przypominał mu uroczyste defilady w rodzinnym Kaliszu, w których wuj Leon
kroczył dumnie na przedzie dmąc z całej siły w puzon...
Wacuś zatkał uszy.
Do przedziału wpadły dziewczyny:
-Chłopaki, spieprzamy z tego pociągu- rzekła Śnieżynka. I wrzasnęła na cały
głos:
CZY NARRATORZY MNIE SŁYSZĄ???????????????????????

[Gość: kudłaty]

-Ej, patrzcie!- podskoczył Wacuś, niczym zwierzę ugodzone strzałą tubylca-
Człowiek za burtą!!!
Za oknem, przylepiony do szyby, widniał człowiek o rozwartych z przerażenia
oczach i krzyczących ustach.
-Co on krzyczy?- zainteresował się Konduktor- I czy on w ogóle ma bilet?
-Zamknij się, pieprzony biurokrato!- zerwała się Anastazja i przytomnie
uchyliła okno. Natychmiast poczuła, jak ręka nieznajomego wczepia się w jej
ramię, rozpaczliwą resztką sił...

[immanuela]

-Ruchy, Śnieżynko, ruchy, pomóż mi go wciągnąć do przedziału! – krzyknęła Anastazja.
Zaparły się mocno, i powoli, bardzo powoli, do środka zaczął wsuwać się Patryk,
za nim uczepiona jego lewej nogi Nora i dyndający u jej palucha kopnięty Herman.
Trefny formularz podatkowy uleciał hen, daleko, w pola buraczane, gdzie wkrótce
obkakały go kawki.
-Pozwólcie, że się przedstawię – powiedziała Nora zerkając spode łba na rywalki
– Nora jestem.

[Gość: kudłaty]

-Widzę- odparła niezbyt życzliwym tonem Anastazja, przyciągając do siebie
Śnieżynkę- Ale pamiętaj, ta kobieta jest moja!
-Phi- Nora była szczerze ubawiona- Nie żartuj, panienko. Mam tu przecież
swojego chłopczyka...prawda, tygrysku-dziubasku...?- to mówiąc poklepała
słabego Patryka bezceremonialnie po pośladkach.
-A ten tu czego?- Narrator, mimo niezałatanej usterki w brzuchu, z całych sił
starał się być na bieżąco- Ten czarny pokurcz, co mu się włosy ruszają?
Nora odwróciła się bardzo p o w o l i... i wycedziła:
-Hermanie...? Jak zauważyłeś...niewiele znaczysz w tym wątku...jestes postacią
nie tyle obleśną, co niepotrzebną. A zatem...żegnaj, słodki.
Herman, zatoczywszy piękny łuk, przekoziołkował z gracją przez ramę okienna i
zniknął w przestworzach...
-Ja to bym się jednak napił...- westchnął Wacuś.

[immanuela]

- Mam mineralną, palancie. Niegazowaną i temperaturze przedziału - zarechotała
złośliwie Śnieżynka, podczas gdy Nora, z dezaprobatą, przyglądała się
Narratorowi z dziurą w brzuchu.
- Czy da się coś jeszcze z niego wyciągnąć? - pomyślała.
Tymczasem Herman, po zatoczeniu pięknego łuku po polu buraczanym, chwycił
obkakany przez kawki formularz podatkowy Nory i cichym, śmigłym lotem począł
ścigać pociąg nie byle jaki...

[xxx131]

-Nobckiewicz, siadej! - powiedzial Herman.

[Gość: kudłaty]

-My cie tu nie chcemy!!!- zgodnym chórem zawołała nasz wspaniała drużyna
pionierska, zdobywców koszmarnych Pociągów-Nie-Byle-Jakich: Wacuś, Śnieżynka,
Anastazja P.,Narrator, Nora i wciąż blady i słabiutki jak dziecko Wątek
Sensowny, zwany w zaprzyjaźnionych kręgach...
-Przestań pieprzyć, Narratorze Kanapkowy, już pisałeś to kilka razy i rzygać
tym można!- warknął rzeczony Partyk.
-Taaak...?- rozgniewał się Narrator- To ja ci jeszcze pokażę!- odgrażał się.
-To pokaż, obżartuchu!- nie przejął się Patryk.
-NO TO MASZ!- ze szkaradnie wykrzywioną ze złości twarzą, Narrator napisał tak:

"Nagle Patryka złapały koszmarne bóle brzucha. Zaczął jęczeć i krzyczeć i kulić
się na siedzeniach. "Boże, co za ból!!! Co za ból!!!" Całe towarzystwo zamarło
w milczeniu. Śnieżynka, jako nieformalna przywódczyni grupy, skubnęła Narratora
w ramię i poprosiła cichutkim, śnieżynkowym głosikiem: "Narratorze,
wystarczy...". "Ok", rzekł Narrator. I napisał: "Bóle, które odczuwał Patryk,
była to pozostałość Hermana, który zapuszczał weń słomkę chłepcząc jego krew.
Po chwili ustąpiły i Patryk (zwany w zaprzyjaźnionych kręgach Sensownym
Wątkiem) był uleczony.

-To ze mną też coś zróbcie!!!- upomniał się nagle Narrator- Chodzę już z tymi
flakami trzeci dzień i ciągle mi się wywala!...

[immanuela]

- A może by tak... - zaczął Kanapkowy Narrator
- Tylko czasem nie pisz, że zrobią ze mnie flaczki, i jeszcze na dodatek z
majerankiem – obruszył się Narrator.
- No nie, to zbyt zalatuje kiczem, by nie rzec kanibalizmem. Mam zupełnie inny
pomysł na twoje flaki – powiedział Kanapkowy Narrator – zrobimy tak...
Niestety, jego słowa zagłuszył zgrany chórek naszych bohaterów:
- Nie chcemy cię tu, Hermanie, nie chcemy!
I tak bardzo go nie chcieli, że musiał biedak, jak niepyszny, wrócić do Genowefy
Pieróg, gdzie, wtulony w jej matczyne piersi, poczuł się całkiem, całkiem.
- A tam, cholera z nimi – mruknął, podczas, gdy Genowefa kołysała go w takt
znanej kołysanki...

[Gość: kudłaty]

"Dobra"- ziewnął jeden z Narratorów. "Akcja nam się rozlazła. Pożądana byłaby
jakaś dramatyczna zmiana otoczenia".
-Nam też sie nudzi w tym pociągu! Miał byc koszmarny, a nawet Konduktor-
Destruktor, zamiast nas straszyć, upił się płynem do mycia szyb i leży w
korytarzyku pod kiblem...- zawołali Wacuś i Spółka...

Pociąg jechał, i jechał, i jechał...Pasażerowie wpadli w jakiś dziwny letarg.
Pewnie po spożyciu wzmiankowanego już płynu do mycia szyb. Wacus pienił się
przy tym obficie-wiadomo: z krasnoludkami nigdy nic nie wiadomo.

wTEM Po cichutku otworzyło się okno. Z cichym szelestem zjechało na sam dół i
wessało Narratora. Leciał w otchłań, a jelita tańczyły na wietrze nieziemskie
dance macabre..."JESTEŚ ZWOLNIONY"-usłyszał z góry dudniący głos Narratora-
"WRACAJ I NIE GRZESZ WIĘCEJ"
"A moje jelita???"- darł się Narrator- "A co z moimi jelitami???"
"KIEDY POWRÓCISZ, WSZYSTKO BĘDZIE JAK DAWNIEJ"-grzmił dalej Głos- "PRZYNAJMNIEJ
ZAWSZE TAK BYŁO"- tu zadumał się chwilę- "ALE BĄDŹ DOBREJ MYŚLI I NIE WŁAŹ JUŻ
NIGDY WIĘCEJ DO INTERNETOWYCH POWIEŚCI!..."

Po kilku godzinach pociąg zatrzymał się. Nie tak jak zwykle piszcząc
przeraźliwie. On po prostu...stanął.
"Umarł. Wreszcie umarł"- pomyslał Konduktor i zamienił się w kałużę oleistej,
cuchnącej cieczy.

Śnieżynka szturchnęła Anastazję, Wacusia, Nora i Patryka, który spał na
Norzynym łonie (o ile Nora owo łono w ogole posiadała).
Czym prędzej wybiegli z pociągu, który już zaczął zalatywać ścierwem. Na
okolicznych drzewach pojawiły się sępy.
-Chodźmy- zakomenderowała Śnieżynka.
Gówienko na jej obcasie zaschło i powoli obkruszało się, niemniej ciągle tam
było i wciąż im sprzyjało.

-Szczęście nam sprzyja!- wykrzyknął radośnie Wacuś pokazując palcem horyzont. -
Patrzcie: miasto...!!! MIASTO...!!!

[immanuela]

A to żeś się rozpisał, Kanapkowy Narratorze, wieczorową porą – powiedziała
Narratorka na Literę i, wpadając w szał twórczy rannym świtem (dochodziło już
wszak południe) - Ale dobrze prawisz. Bo chociaż od przybytku (Narratorów)
głowa nie boli, to jednak, co za dużo, to niezdrowo. Dobrze, że go wessało.
Miejmy nadzieję, że już na amen. Ja bym jeszcze, tak na wszelki wypadek,
zakończyła sprawę tych jelit, bo, a nuż, będzie chciał tu powrócić i dalej się
awanturować? Masz jakiś pomysł? Ty myśl o jego flakach, a ja tymczasem zajmę się
naszymi bohaterami:

- Miasto – powtórzyła za Wacusiem rozmarzona Anastazja P.
- Miasto, duże miasto – głos Nory zabrzmiał jak echo – Tutaj na pewno znajdziemy
wydawcę naszej książki. W dużych miastach są setki wydawców...
- Wydawcę chcecie? Znam jednego – Wacuś poprowadził swoją ekipę do siedziby
znanej redakcji, mieszczącej się w ekskluzywnym biurowcu ze stali, szkła i plastiku.
- Wacek! – krzyknął radośnie wydawca na widok Wacka.
- Franek! Kopę lat! – Wacuś wziął w niedźwiedzi uścisk Znanego Wydawcę. –
Razemeśmy pierwsze papierosy za śmietnikiem palili, razemeśmy gotowca na maturze
podłożyli, razem te afere gospodarczą..., razem..., ech tyle rzeczy razem
zrobiliśmy!
- Ech... – rozmarzył się Znany Wydawca.
- Franciszku! – tu Wacuś przyjął oficjalny ton – Franciszku, ze względu na naszą
wieloletnią przyjaźń, chciałem cię zapytać, czy wydasz...
- A w życiu – obruszył się Znany Wydawca – w życiu nie wydam! Choćby mnie na
tortury brali, to ciebie, Wacek, nigdy nie wydam!
- Ale nam chodzi o książkę – zaczęła Nora
- Chodzi wam o tę żałosną internetową powieść? – zapytał Znany Wydawca – to ja
już wolę te tortury...

[Gość: Czesław Czekolado]

-No wiesz? Ja myślałem, że ty inny jesteś!Skończyły się czasy monopolu! Teraz
jest wolny rynek! Nie chcesz,to pójdziemy do konkurencji. Zarobi kto inny! A ty
kiedyś inny byłeś...
-Co masz na myśli ? -Nora wyrażnie zainteresowała się nowym wątkiem w wątku...

[Gość: kudłaty]

-Och...-zmieszał się Znany Wydawca- to już przeszłośc i nie wspominajmy o tym.
-O tym, że kiedyś za jedną fajkę spełniałeś każe życzenie za śmietnikiem...?-
usmiechnął się złośliwie Wacuś- Pięękne wspomnienia, zwłaszcza to z kotem
sąsiada...
-Natychmiast przestań!- zawołał wściekle Znany Wydawca płonąc podejrzanym
rumieńcem- Panie Władku! Panie Władku, pan pokaże państwu, którędy się wychodzi!
Śnieżynka z Anastazją chichocząc jak szalone pobiegły ku wyjściu, a Patryk w
zamieszaniu przydepnął muskularną nóżkę Nory...
Jej krzyk był tak przeraźliwy, że wszystkie szyby Wydawnictwa najpierw
zatrzęsły się gwałtownie, a potem gruchnęły z hukiem rozbijając się na
nieskończenie wiele okruchów.

Jeden z nich wpadł, niczym Kajowi, do oka Nory.

Nora zamrugała w pierwszym momencie, a po chwili jej twarz ogarnął przepastny
cień...

O Noro...Noro...! Któż cię teraz nam zwróci...?

[Gość: Czesław Czekolado]

Nora nie słyszała już tkliwych łkań swych przyjaciół...Jej twarz bladła w
oczach, na ustach pojawił się szron...
-Nieee!- krzyk Anastazji brzmiał jak szmer trzciny obudzony gdzieś w głębi
wspomnień z dzieciństwa..."Ciszej, pomyślała gasnąca istota, to koniec..."

[immanuela]

- Ja cię uratuję mój ty Kayu, to znaczy moja Noro - powiedziała Gerda, to znaczy
przedstawiciel handlowy firmy Gerda - I szkło ci z oka wydłubię, i zamek w
drzwiach założę, żeby ci źli ludzie krzywdy nie zrobili. I rozdarł się, aż
poniosło po całym biurowcu:
ZAAAMKI SPRZEEEEDAJE ZAAAAMKI!

[Gość: kudłaty]

Ale Nora nie przejęła się ani tym wybuchem altruizmu, ani tandetną reklamą.
Chłód w jej oczach osiągnął mniej więcej temperaturę łapek pingwina w dalekiej
Arktyce. Wodziła tym bezlitosnym, nieruchomym wzrokiem po członkach (Wacuś
wypiął się dumnie) pociągowej załogi, jak po zwierzynie do odstrzału. "Ale nie
teraz. Na wszystko przyjdzie pora"- szepnął demon w najciemniejszym zakamarku
Norzynego mózgu.
Na jej usta wpełznął szeroki uśmiech; fałszywy, niczym czarna mamba.
-W drogę, moi drodzy...mam pewien pomysł...-rzekła kierując ich w stronę
wyjścia.
Przed budynkiem Nora wyciągnęła słusznych rozmarów rękę i wskazała przed
siebie.
W oddali widniał olbrzymi neonowy napis "KASYNO".

-To nasza przyszłość- rzekła zdecydowanym głosem.
* * *
Przedstawiciel handlowy od Gerdy, Zenon O., poczuł się dotknięty. "Nie warto
pomagac ludziom"- westchnął. Jeszcze tego samego dnia, wieczorem, trafił na
pogotowie pobity przez żonę tłuczkiem do ziemniaków. Nie, Zenon po prostu nie
miał szczęścia.

[immanuela]

Zenon O., brat bliźniak Józefa O., nie miał może szczęścia w wyborze żony, ale
za to miał cholerne szczęście w rozmaitych grach hazardowych. Po opatrzeniu ran
tłuczonych (przez jak zwykle nawalonego lekarza), opuścił budynek pogotowia z
przyspieszeniem, jakiego nie powstydziłby się elektron wylatujący z cyklotronu.
- Jeszcze mi jakiś pavulon podadzą - mruknął pod nosem (Zenon O., oczywiście, a
nie elektron).
- A tej mojej choleze, to ja jesce pokaze – mamrotał nieco niewyraźnie, gdyż
celne uderzenie żony pozbawiło go dwóch górnych jedynek – zeby mie tak tłuckiem
wyscerbić...
Spojrzenie jego padło na jarzący się w oddali neon: KASYNO. Nawet nie
przypuszczał, kogo tam spotka...

[Gość: kudłaty]

Jaskrawe światło, krzyczące neony, muzyka, szum i gwar wypełniały bez reszty
przybytek wszelakiej rozpusty, jakim było tutejsze Kasyno. Porozbierane panny z
różowymi uszkami zająca i niewinnym pomponkiem przytwierdzonym do miejsca, na
którym najchętniej zawieszali wzrok podnieceni gracze, wiły się na specjalnej
estradce i inkasowały słono szeleszczące papierki, by w tajemnicy przed mężami
wpłacać je później na grzecznościowe konto Kasyna...
"Ufff..."-nabrał powietrza Narrator...
Jak znajdziemy w tej grzesznej gawiedzi piątkę naszych bohaterów...?-
zapytacie. Rozejrzyjmy się zatem uważnie...Albo posłuchajmy...Bo coś, coś mi
się wydaje, że rozpoznaję znajomy tenor naszej drogiej Nory...? O tak! Widzę
ją, widzę! Nora nie ukrywając bakcyla- promila, który sieje spustoszenie we
krwi i dobrych obyczajach, giba się rozwięźle przy srebrzystej rurze obnażona
do bielizny! Jej pokryte bujnym włosem nogi budzą entuzjastyczne okrzyki panów
i nielicznych feministek! Kelnerzy uważnie pokonują trasę w okolicy rury,
bowiem wymachy Norzynych nóg są tyleż dalekie, co nieprzewidywalne...
A gdzież są pociągowi towarzysze? czyżby w pobliżu rury...? Uważny obserwator
już widzi, jak Wacuś (wykorzystując rozproszenie uczestników gry umaszczeniem
Nory), szachruje przy kartach! Anastazja siedzi w kącie z lusterkiem, Patryk
czyni dziwne znaki, Śnieżynka...o bogowie...!

Śnieżynka...

[immanuela]

no właśnie, Śnieżynka. Jak ona może z tak obojętną, by nie rzec znudzoną miną,
siedzieć na barowym stołku, w tym przybytku uciech wszelakich? W miejscu, gdzie
rozlega się charakterystyczny dźwięk ruletki, przeplatany odgłosem tasowania
kart, gdzie szampan leje się strumieniami (na koszt firmy, bo właścicielowi
nagle odbiło), gdzie znany model, Paul, czy też Raul, zaczyna właśnie wykonywać
na środku estrady swój popisowy striptiz, otoczony wianuszkiem leciwych pań,
które piszcząc z podniecenia, wtykają mu banknoty za wąski pasek stringów, gdzie
Nora nadal produkuje się przy rurze... Jak ta Śnieżynka tak może? Odwrócona
tyłem, do całego rozgrzanego towarzystwa, siedzi tak sobie na wysokim stołku
barowym, i nic...

[Gość: Czesław Czekolado]

...jej nieprzeszkadza, że stołek jest odwrócony!"To prawdziwy twardziel!"-
pomyślał z uznaniem niejaki Kaszana, który przyszedł do kasyna po raz pierwszy
od ośmiu lat, od kiedy zgarnął w ruletkę całą pulę(wraz z ręką krupiera, który
nie wiedzieć czemu nie chciał mu wypłacić wygranej kiedy padło"19" ,a Kaszana
przecież obstawiał "8".)Osiem lat przeleciało jak z bicza strzelił i nasz gracz
znowu mógł był przyjść do jaskini hazardu...

[immanuela]

... no i przyszedł. Jednoręki krupier, członek założyciel stowarzyszenia
"Jednoręcy Bandyci" poznał go od razu, i z przerażenia schował się pod stół
bilardowy. Tymczasem Śnieżynka, z niejakim ociąganiem, zeszła z wysokiego stołka
barowego mówiąc:

[Gość: Czesław Czekolado]

-Nudno tu niemnożko, czy nikt nie powie nic interesującego?
-Ja, ja powiem!!!-wyrwał się spod stołu okrzyk Jednorękiego-Ochrona , brać tego
skubańca!!!

[xxx131]

Skubaniec siedzial w kaciku i pil piwo. Na slowo barmana przyszla dwoch lysych drechow.
-Ha, niby co mi zrobicie - powiedzial Skubaniec.

[Gość: kudłaty]

-A zrobimy, zrobimy...- rzekł jeden z nich niby chirurg nad ciałem w narkozie,
co zwykł mówić w liczbie mnogiej: "kroimy, kroimy..." Łysy z łysym cisnęli
Kaszanie mordercze, służbowe spojrzenia, stanęli na szeroko rozstwionych nogach
i szalenie efektownie podkasali wolniutko rękawy.
Kaszana lekko jakby się zaniepokoił, ale nie przestawał sączyć coli przez
słomkę. Dwuosobowa brygada łysych straciła przez chwilę rezon. "Dlaczego ta
miernota, do k...nędzy, nie sra jeszcze ze strachu...?!"- pomyśleli
równocześnie, niczym połączeni kabelkiem telepatycznym.
-Szykuj się, gnido...- wysyczał łysy z prawej, na co Kaszana wolno odłożył
słomkę. Z kieszonki na piersiach wyciągnął leniwym ruchem mały przedmiot na
łańcuszku i uniósł do góry. Przedmiot zaczął momentalnie wirować i emitować
przecudną, cichutką jak pieśń komara, muzykę. Łysi stanęli z oczami wielkimi
jak spodki filiżanek, a z ich ust wydobył się skamlący głos: "O dzięki, panie,
dzięki..."
Śnieżynka popatrzyła przez chwilę na przedmiot w ręku Kaszany, o, pardon...pana
Kaszany, i również znieruchomiała...

[immanuela]

... natomiast Narratorka na Literę i, wcale nie znieruchomiała, a nawet wręcz
przeciwnie, zaczęła pisać wszystkimi dziesięcioma palcami, by nie rzec palcyma,
a nawet dwoma rozładowanymi paluszkami wyjętymi z aparatu cyfrowego.
Kaszany, psiakrew, im się zachciało, PANA KASZANY, myślałby kto... I mrucząc pod
nosem: "Najlepsze kaszany są na placu Pigalle", wcisnęła klawisz pod tytułem
DELETE. Kaszana przestał istnieć.
Ale w zadymionej do granic możliwości atmosferze kasyna można było siekierę
powiesić, i rzeczywiście, coś na kształt tego narzędzia wisiało na stołem
bilardowym...

[Gość: kudłaty]

Była to Nora...!
Tak, tak, nasza dobra, stara (nikt nie wie, jak stara) Nora z obfitym włosem na
nogach, płaską piersią i lirycznym tenorem.
Nora rozochociła się do tego stopnia, że rura przestała jej wystarczać.
Wyciągnęła gdzieś z zaplecza gruby sznur i podwiesiwszy go wysoko pod sufitem
(nie pytajcie, jak to uczyniła...na Bogów!- nawet ja, Narrator tego nie wiem!),
zaczęła wyprawiac takie sztuki, że rosyjskim akrobatom cyrkowym zbielało by
oko...!
Nora w prawo, Nora w lewo, Nora śpiewająca, Nora do góry nogami, Nora wreszcie
bez haleczki i pończoch..."Idź na całość! Idź na całość!"- krzyczą gracze z
wypiekami i porzucają zakłady przy stołach, by zakładać się, jaka część
apetycznej garderoby o podniecającej woni rozbudzonej kobiety, spadnie im teraz
na głowy...
Z mrocznej otchłani, zwieńczonej przy wejściu napisem z tandetnej
fluorescencyjnej pleksji "DELETE", wydobyła się głowa Kaszany, i co więcej, za
tą głową wynurzył się dalszy jego ciąg.
-Nora! Nora!- darł się Kaszana- Moja ci ona jest! Moja!!!- po czym zgrabnie
zarzucił jej na głowę białą chusteczkę.
-Jabadabaduuuuuuuuuu!!!- zawołała bojowo Nora i schwyciła Kaszanę, niczym
Tarzan w najlepszych swoich latach żywotu w puszczy.

Śnieżynka, Patryk (zwany gdzieniegdzie też i Sensownym Wątkiem), przejęty Wacuś
i nastawiona bojowo Anastazja skoczyli na równe nogi.
-Nora, wychodzimy!!!- rzuciła twardo Śnieżynka, która doszła do słusznego
wniosku: "co za dużo, to niezdrowo". W tempie stosunkowo (rozmarzył się Wacuś)
szybkim pokonali labirynt drogi między stolikami, estradką i tłumem gapiów,
przy czym Anastazja, nieoceniona przyjaciółka, kochanka i towarzyszka, zręcznym
chwytem zgarniała po drodze co lepsze żetony.
"Wymieni się kiedyś"- pomyślała chowając zdobycz za pazuchę.
Kiedy już byli przed budynkiem w gęstej śnieżycy, dogoniła ich zdyszana Nora
trzymająca w krzepkim chwycie pod pachą oblubieńca Kaszanę.
-Dokąd teraz?- spytał Patryk, omiatając zazdrosnym spojrzeniem obcego faceta.
-Mam nagraną metę- zaskoczył wszystkich Wacuś.- Jeden znajomy krasnal wyjechał
na święta, dał mi klucz...

Po czym ruszył przodem.
Nikt nie zapytał, dokąd, bo i po co?...
Przecież Wacus był sprawdzonym kompanem.
Jednak Kaszana, który zachował świeże spojrzenie na sprawę, postanowił być
czujny.

Tak zbliżyli się do wielkiego gmaszyska starej, wymarłej fabryki...

[immanuela]

I podczas, gdy nasza wspaniała kompanija, powiększona, nie wiedzieć po co, o
tego przebrzydłego Kaszanę (jak Boga kocham, wykorzystam moment nieuwagi
pozostałych Narratorów, i wykasuję go, wtedy kiedy najmniej będą się tego
spodziewali), zmierzała w stronę wymarłej fabryki, za nimi trop w trop podążał
Znany Wydawca.
- Wydać, czy nie wydać, oto jest pytanie – z tym bynajmniej nie retorycznym
pytaniem na ustach, wszedł do pobliskiej knajpy, gdzie wydał resztę kasy na trzy
zgrzewki piwa jasnego marki... (no nie, nie powiem jakiej marki, coby mnie tu o
kryptoreklamę nie posądzono), powiem tylko, że jego nazwa zaczyna się na literę
Ż. (do producenta: wszelkie bonusy należy przesyłać na adres Gazety Wyborczej z
dopiskiem: Dla Narratorki).
- Wystarczy tego piwa dla nich wszystkich? –zastanawiał się głośno Znany Wydawca
– wydaje mi się, że nie...

[xxx131]

-Straszne te piwo - powiedzial Kaszanka
-Ej Znany, jak bylo z tym Lewciem - powiedzial Pan z Drugiego Planu
-Przyszedl do mnie nachlany, powiedzialem "Kaloryferu to nie tu!" (oczywiscie wszyscy sie smieja, bo to dobry zart) i go zatkalo!-powiedzial Znany Wydoawca.

[Gość: Czesław Czekolado]

Cóż tu dużo mówić-towarzystwo urżnęło się piwskiem na cacy(Kaszana jako Młody w
towarzystwie biegał do nocnego jeszcze dwa razy). Nawet Nora, która rzadko piwu
się kłaniała,trochę osłabła...

[immanuela]

... osłabła, owszem, ale tylko trochę, bo jakże mogłaby nie wykorzystać TAAAKIEJ
okazji? Dwa kroki od niej kiwał się apatycznie Znany Wydawca, urżnięty jak i ona
sama.
- Zobaczysz, cholera, zobaczysz, że wydasz... - zamruczała pod nosem, siadając
na kolanach Znanego Wydawcy...

[Gość: Czesław Czekolado]

Szczerze powiem , że tu już chyba żaden sensowny wątek się nie pojawi. To
wszystko przez Gajowego Maruchę i Pana Tadeusza!

[immanuela]

Jak to nie? Oto jestem! - powiedział Wątek.

[xxx131]

I wtedy kolo Wacka pojawil sie Sensowny Watek. Sensowny Watek byl wyzszy od Wacka i dobrze uczesany, muskularny i nie byl taka pie.. jak Sniezynka.

[Gość: kudłaty]

Sensowny Wątek, zwany również w zaprzyjaźnionych kręgach Patrykiem wszedł był
przypadkiem do księgarni.
-Sory za ostatnie, Wacuś. O, jakie dwie fajne panienki- dodał.

[Gość: kudłaty]

Wtedy Wątek wrzasnął (choć zazwyczaj panował nad sobą):
-Nie mogę się tak, k..., ciągle rozdwajać!!!- po czym dał spokój z nową odnogą
i przeskoczył na starą. Tu wziął jakieś kolorowe proszki i cierpliwie czekał na
dalszy ciąg...
A raczej pociąg.

[xxx131]

-Cicho one sa juz zajete - powiedzial Wacus
-A przez kogo pyta - pyta Watek
-Przez Roberta B. - blefowal Wacus

[immanuela]

Sensowny Wątek (który jakimś dziwnym trafem nagle się rozdwoił w dwa Sensowne
Wątki, z których jeden wszedł do księgarni, a drugi wsiadł za Śnieżynką i
Anastazją P. do pociągu byle jakiego) rzucił złotą myśl:

[Gość: kudłaty]

"Róbta, co chceta. Ja się ulatniam"
Po czym ulotnil się.

[Gość: Czesław Czekolado]

Ulotnił się, ale niedaleko. W najbliższej knajpie....

[Gość: asiak10]

postanowił zabawić kilka chwil i zamówiwszy gold river scotch whiski usiadł
przy stoliku w kącie przesiąknięej dymem z cygar, perfumami półnagich kobiet
tańczacych na ladzie oraz potem napalonych na nie mężczyzn, sali...

[Gość: kudłaty]

"Chyba utknął tu na dłużej"- mruknęła do siebie lirycznym basem barmanka. Miała
muskularne, owłosione nogi, dziwnie płaskie piersi i tatuaż na całej
powierzchni pleców.
-Proszę, drink dla pana, na koszt zakładu.

[Gość: kudłaty]

-Dziękuję- rzekł Sensowny Wątek.
-Niezły tyłeczek- rzekła barmanka.
-Niezłe nogi- rzekł Sensowny Wątek.

[xxx131]

-Ladny watek - rzekl Narrator.

[Gość: kudłaty]

-Ładne kwiatki- rzekła kwiaciarka.

[xxx131]

-Z konczmy z tym - mowi Narrator - trzeba wymyslic jakiegos nowego bohatera, lub wyjac z szafy.

[Gość: kudłaty]

-Po co nam nowy bohater, skoro mamy tu takiego przystojniaka?- łasiła się jak
kocica barmanka- Kotku, masz, to mój numer telefonu, przyjdź, zrobię ci loda z
polewą truskawkową...
Sensowny Wątek poczuł nagle, że miękną mu nogi, a świat wokół niego wiruje,
wiruje...
-Co to był za drink, suko?!...- zdołał jeszcze wyszeptać osuwając się niczym
szmaciana laleczka z wysokiego, barowego stołka...

[immanuela]

- Z cykutą, słonko, z cykutą - powiedziała barmanka, raz na zawsze kończąc temat
Sensownego Wątku.

[Gość: Czesław Czekolado]

-Myślisz, że to już naprawdę koniec?-spytał ironicznie wychodząc z cienia
Herman Wyrwinóżka, słynny...

[immanuela]

...uzdrowiciel-sadysta, znany z tego, że nagminnie wyrywał, w dzieciństwie,
nóżki pająkom.
- Spójrz na te ręce, które leczą - zachichotał, tak jakby jakoś złośliwie...

[Gość: Czesław Czekolado]

-Czy ty wiesz co ja tymi rączkami potrafię? Szydełkuję, wyszywam, żongluję i...

[Gość: kudłaty]

...i przerabiam. Wszystko przerabiam. Ciebie też zaraz przerobię, słodziutki-
tu złapał się za brzuszek i zaniósł przeraźliwym chichotem. Wyglądał jak
nietoperz w tym swoim czarnym wdzianku z pelerynką i czarnej, obcisłej
czapeczce. Chudą rączką, o paznokciach tak ostrych, jak szpileczki w fastrydze,
przeciął powietrze nieoczekiwanym machnięciem. Barmanka, sztywna jak słup soli,
wyartykuowała beznamiętne: "Tak, o panie". Sensowny Wątek poczuł krew na
ustach.

Miała smak...

(szukał w gasnącej pamięci Wątek)

Miała smak truskawek.

[immanuela]

i podczas, gdy Sensowny Wątek, gasnąc pod wpływem cykuty, bezsensownie zaśpiewał:
"Strawberry Field just for ever",pozostali przy życiu Narratorzy przenieśli się
do pociągu, który naszych bohaterów unosił w dal...

[Gość: kudłaty]

-A proszę bardzo- zaśmiał się chrapliwie Herman- A proszę, jedźcie, jedźcie!
Pociągiem, który nie jest byle jaki. Pociągiem-Koszmarem. Pociągiem-Widmo!
Ciekawe, co jest w następnym przedziale...?- tu dosłownie zaniósł się śmiechem,
aż mała główka podskakiwała na wąskich ramionkach.-Ja tymczasem się pożywię.
Jeśli pozwolisz- rzekł ciepło do Wątku. Utkwił spojrzenie w jego cierpiących,
lecz świadomych oczach. -Nora, podaj no słomkę. Acha, i dzięki, że pamiętałaś o
truskawkach. Maestro nigdy nie zapomina o nagrodzie.

[Gość: Czesław Czekolado]

O matko, ja się tego zaczynam bać

[Gość: kudłaty]

-Nie bój się, Narratorze- szepnął intymnie Herman, nieznacznie się przysuwając-
W tym wątku nic Ci nie grozi...
Podrapał się w skupieniu pazurkiem, czyniąc niemiły szelest.- Choć, przyznam
się... zastanowiły mnie Twoje słowa...Nora, włącz coś! Drażni mnie ta cholerna
cisza- zawołał odwracając główkę.
Pod czapeczką widniały wymykające się, pojedyncze kosmyki włosków. Jeden z nich
wyraźnie się poruszył, niczym egzotyczny wężyk...
-Zdawało mi się...!- bąknął Czekoladowy Narrator, czując, jak serce zaczyna mu
bić szybciej...

...coraz szybciej...

[immanuela]

Czekoladowy Narrator, trzymając się za łomoczące nerwowo serce, jak
zahipnotyzowany wpatrywał się w kosmyk włosów wysuwający się spod czapeczki Hermana.
- Twierdzisz Maestro, że nic mi tutaj nie grozi?
- Narratorzy są bezpieczni. I w tym wątku, i w tamtym. Chociaż, tak z drugiej
strony, po co nam ich tylu? – w obleśnym uśmiechu wyszczerzył się Maestro,
skręcając w palcach niezwykle wprost ruchliwy kosmyk włosów, włosów czarnych jak
smoła, czarnych jak...

[Gość: Czesław Czekolado]

Sumienie faszysty. Wszystkim obecnym ciarki przeszły po plecach...

[immanuela]

- Mordują Narratorów! - krzyknęła Narratorka na I. - Ta książka, a raczej jej
bohaterowie zaczynają żyć własnym życiem!
Wyłączyła komputer, a nawet, profilaktycznie odcięła kabel od Internetu,
zostawiając Czekoladowego oraz Narratora od Kanapki sam na sam z Hermanem...

[Gość: kudłaty]

-Hahaha!- zarechorał Kanapkowy Narrator- Jeszcze nie widzicie, że siedzicie w
tym gó..e po uszy?- Zatopił ostre ząbki w kolejnej kanapce -Herman, daj im na
razie spokój- rzucił niedbale- Są dobrzy. Nawet c a ł k i e m d o b r z y...
Dobrym Narratorom nic nie grozi. Ciekawi mnie tylko, gdzie podział się Narrator
Wilma? Szczerze mówiąc brakuje mi jej- to mówiąc kąsał i gryzł, gryzł i kąsał,
odrywał kawałki kanapki, nie zważając na rozpaczliwe jęki...

[immanuela]

...wydobywające się z jego własnej kanapki, a nawet, nie bójmy się tego słowa, z
jego własnego hamburgera. I oto wydarzyła się rzecz straszna. Z hamburgera
wyskoczył Big Mac, spojrzał groźnie na Kanapkowego Narratora i krzyknął:
- Gryziesz i kąsasz moją łydkę? Ty zdrajco! Zamiast trzymać z dobrymi
Narratorami, skumałeś się z Hermanem? Zaraz zrobimy z tym porządek!
To mówiąc, wyciągnął z kieszeni komórkę i wystukał nastepującego esesmesa:

[Gość: kudłaty]

"Mamciu, spóźnie się na obiad. Całuję. Big Mac"
-Rzeczywiście- rzekł ze wstydem Kanapkowy Narrator i zaczerwienił się na całym
ciele- Wybaczcie, Przyjaciele Narratorzy...trochę mnie poniosło...to chyba ta
grudniowa aura, spadki ciśnienia...- kręcił.
-Dobra, dobra! Nie kręć!- zbeształ go Narrator od Komórki- A kto gryzł kanapkę,
aż piszczała?!
-Ale przecież one zawsze piszczą...?- odrzekł zdziwiony Kanapkowy.

Herman tymczasem, najedzony i opity, leżał sobie na kontuarze, a Nora z miną
wiernego psa robiła mu hawajski masażyk.
Sensowny Wątek (zwany w przyjacielskich kręgach Patrykiem) postanowił, że się
nie da. Że nie pozwoli. Że dość już tego! Myślał i myślał...
-Nie myśl tyle- rzucił Herman nie otwierając oczu.

[immanuela]

Patryk postanowił jednak myśleć dalej. Myślał tak, i myślał, aż znudzona tym
Nora przeniosła wzrok na Kanapkowego Narratora. Z tą zdziwioną miną i
zaczerwienieniem na całym ciele wylądał całkiem, całkiem... apetycznie.
- A może kanapeczkę? - rzuciła figlarnie przez lewe ramię.

[Gość: kudłaty]

-Dzięki...jestem samochodem...- wyjąkał Narrator, po czym zaczął cofać się
przyszpilany świdrującym, zgłodniałym wzrokiem Nory.
-Nora, ty suko, nie flirtować mi tu z narratorami!- warknął Herman.

"Może nie zauważą"- pomyślał Patryk pełznąc w stronę drugiego wątku.
* * *
"Skórkowaniec, myśli, że nie zauważę"- pomyślał Herman.
* * *
"Boże, co za palanci"- pomyślała Nora.
* * *
"Nora, ty suko. Uważaj, co myślisz"- pomyślał Herman.

[immanuela]

Taaa..., - pomyślała Nora – a jednak Kanapkowy Narrator. Nie dość, że jest
niezły w tych czerwieniach i zdziwieniach, nawet, jak się wydaje, trochę jest
inteligentny, to jeszcze na dodatek ma wielką władzę. Tę całą Śnieżynkę z jej
równie żałosną Anastazją należy odstawić na boczny tor (tu Nora dyskretnie
przestawiła semafor), a ja..., a ja uwiodę Kanapkowego Narratora i zostanę
główną bohaterką tej książki, która już od pierwszych stron (postów?) zakrawa na
bestseller! Normalnie go uwiodę! Jak Galatea Pigmaliona, jak Laura Petrarkę,
tak, że będzie o mnie pisał i pisał...
- Kanapkowy Narrator to może i nie, ale ja wiem, o czym myślisz – powiedział
Maestro Herman otwierając wreszcie oczy.

[Gość: kudłaty]

Nora, cała w purpurze, rzuciła się do szklanek i kieliszków.
Z gorliwością, o którą nikt by jej nie podejrzewał w całym Norowym pokręconym
życiu, jęła pucowac szkło tak, że wkrótce knajpa lśniła niczym jeden wielki
kryształowy żyrandol.

Patryk (znany w mniej przyjaznych kregach jako Sensowny Wątek)upełznął był
tymczasem spory kawałek drogi. Już, już dotykał koniuszkami palców ostrej
krawędzi pociągowego wątku...już zbierał siły, by podciągnąć się i przerzucić
ciało na wpół bezwładne...już czuł charakterystyczny zapach pociągu...
-Co tu tak czuć pociągiem?- zerwał siE nagle Herman.

[Gość: kudłaty]

-Ciągnij, Nora, ciągnij mnie!!!- darł się Herman uczepiony prawej nogi Patryka.-
Nie uda ci się, wymyślony sk...ynie!!!

[Gość: kudłaty]

-Sam sobie ciągnij- to było ostatnie zdanie barczystej Nory, zanim wymierzyła
siarczystego kopniaka wątłemu Hermanowi i z Patrykiem pod pachą przeskoczyła do
pociągowego wątku, celując bezbłędnie w okienko...

("A teraz męczcie się sami"- rzekł Kanapkowy Narrator kierując się w stronę
kuchni...)

[Gość: Wilma Flinstone]

…formularza podatkowego, w ktorym deklaruje sie caloroczny dochod.
Nora zerknela na trzymany pod pacha Watek, ktory nagle wydal sie jej nieco
mniej sensowny.
- Hmmm, to nieco zmienia postac rzeczy – burknela i przygryzla warge, bo
pomijajac jej wlasne przekrety robione w barze, obecnosc Patryka niosla ze soba
mozliwosc, ze jakas zbiurokratyzowana urzedniczka w moherowym berecie zacznie
wypytywac o te jakies diamenty, fundacje, dochody z gazet brukowych…
- A moze by tak urzedniczke czyms zajac? – zasugerowal niesmialo Watek. Na
przyklad:
www.moheroweberety.net//go/images/moher.swf

[Gość: Czesław Czekolado]

...dać jej do obrania worek ziemniaków? Albo dać do sprawdzenia dyktanda klas
pierwszych LO we Wronkach? Nie, to chyba jednak nieludzkie...Może lepiej nie?

[immanuela]

Jednak nikt nie udzielił odpowiedzi na te pytania. Wątek opustoszał. Wszyscy
bohaterowie, a wraz z nimi Narratorzy (wśród nich mruczący z zadowoleniem
Kanapkowy Narrator: Narratorze Wilmo, jak dobrze, że już jesteś), przenieśli się
do pociągu nie byle jakiego, który pędził wciąż, i pędził, w nieznane.

[galvaniza]

[Gość: kudłaty]

"

[Gość: Czesław Czekolado]

-Ja...,bo...,no tego...Właśnie miałem przynieść, ale...Pani Gieniu, a lubi pani
kwiaty?...Bo moja bratowa ma hurtownię...

[wilma.flinstone]

- No to trzeba tam bedzie zrobic kontrol - ucieszyla sie Genowefa i przeniosla
swe swinskie oczka na Nore i Patryka.
- A to kto? - zapytala swidrujac ich wzrokiem - zaraz, zaraz, czy ja juz was
gdzies nie widzialam...-zastanawiala sie glosno szperajac w myslach i probujac
odnalezc w glowie wsztstkie meliny i knajpy, zktorych zawsze po niedzielnej
mszy musiala wyciagac swojego starego...

[Gość: kudłaty]

-O Noro, moja podporo...!- zapłakał Herman (zwracając dyskretnie uwagę
Narratorowi, że Nora aktualnie szlaja się z paczką podejrzanych gości w niebyle
jakim pociągu)- Tak cię tu potrzebuję, że moje myśli wywołały na chwilę twój
rzeczywisty obraz- tu Herman bezceremonialnie zalał się łzami. Wyglądał tak
żałośnie, że zdumiona Genowefa zastygła nieruchomo w kartotece swego umysłu.
Potem wstała i w macierzyńskim odruchu porwała pokurcza- Hermanka i przytuliła
z całej siły do obfitej piersi.

Przed oczami Hermana pojawiły się mroczki. Zaś w środku coś niepokojąco
trzasnęło...

[Gość: Czesław Czekolado]

Capnął zebami i ...coś miękkiego zostało w jego ustach.
-Ałć-pisnęłą Gienia i załkała-Łk,łk!
A Herman niewiele myśląc...

[Gość: kudłaty]

...począł ssać tak pożądliwie, jakby osesek po długim i mroźnym spacerze.
Genowefą targały sprzeczne uczucia: z jednej strony: "głodnych nakarmić,
spragnionych napoić"!- już sam Proboszcz Dobrodziej z ambony nie raz powtarzał.
Z drugiej jednak...jej pierś i obcy mężczyzna u tej piersi...też grzech!...
Zdecydowanie jęła odpychać wątłą postać.
I wówczas włosy powstały jej na głowie, bowiem przyssany Herman ani myślał
puszczać.
Co więcej: zdwoił siłę przyssania...

Tymczasem rozległo sie pukanie i w drzwiach stanął...

[immanuela]

Samuel Fuck, beznamiętny cenzor i recenzor, tzn. recenzent tej książki i huknął:
- No, co jest! Wracać mi, i to szybko, do wątku z pociągiem!

[setorika]

Widząc cenzora, Genowefa wykorzystała chwile nieuwagi Hermana i wskoczyła...

[immanuela]

ale zanim wskoczyła krzyknęła rozpaczliwie: "KUDŁATY, WRACAJ!"

[Gość: kudłaty]

Zanim wrócił, Kudłaty zawołał: "A niech mi kto skoczy!"
Ze zniecierpliwieniem przykleił z powrotem Hermana do drugiej piersi Genowefy
Pieróg, z kąśliwą uwagą, że przecież obydwie piersi uczestniczą w procesie
karmienia.
Herman, ta mała pokraka, wykorzystał swą szansę i obudował się w jakimś dziwnym
kokonie z błon i pajęczyn, najwyraźniej zamierzając pozostac tu dłużej...
-Ech...teraz to już nie poradzę...-westchnęła Genowefa- Narrator tak chciał!-
wyrzekła patrząc przepraszającym wzrokiem na święty obrazek zdobiący jej biurko.
"TO ZA TWOJE GRZECHY MOHEROWE...!"- zagrzmiał z góry Narrator.
Ze skruszoną miną Genowefa zarzuciła szal na Hermana, by choć ukryć go przed
wzrokiem wścibskich petentów, bo oto...
...oto zbliża sie jeden z nich.
"Ależ to...!"- zakrztusiła się myślą Genowefa...

[immanuela]

...ależ to sam Józef O., ten Józef O., którego nazwisko rymuje się z sexy...
mhrrraauu... – tu Genowefa zagulgotała lubieżnie.
- Przyszedłem złożyć zeznanie majątkowe – powiedział skruszony Józef O.
- A długo tak kruszałeś, bratku? – zapytał Herman – pewnie jakiś myśliwy
wywiesił cię za uszy na balkonie...

[xxx131]

-Niestety, Olek dal mu laske i go nie zamknieli - powiedzial Jozef O.
-A kto to byl?
-To byl NONCKIEWICZ!

[Gość: Czesław Czekolado]

+-No nie, znowu Nonckiewicz! Ten przygłup psuje każdą zabawę! Mam tego dość!-
krzyk Genoweft targnął powietrzem niczym wystrzał z muszkietu. Wybudzony z
przyjemnego półsnu Herman zamrugał długimi rzęsami:
-Jaki Mickiewicz? Jaki Mickiewicz...

[Gość: kudłaty]

Józef O. wtoczył swą pokaźną sylwetkę wprost do biurka Genowefy i zamrugał
niepewnie...
-Co się pan tak gapi? Dokumenciki!!- zmusztrowała go Genowefa niczym kapral
świeżego szeregowca.
-Eeee...nic, nic...zdawało mi się tylko, że ktoś przywarł do
pani...ekhm...lewej piersi...- tłumaczył sie pokrętnie Józef.
-Nie tłumacz mi sie tu pokrętnie! Zaraz cię zlustruję!...popatrzmy, co my tu
mamy...hmmm...no tak myślałam...przykro mi... Rewizja osobista...!- wykrzyknęła
triumfalnie przygładzając kłaczki na berecie. I szepnęła czule:
-A ty, moje dziecko, śpij, śpij, żaden mickiewicz mi cię nie zabierze...
Genowefa nawet nie była świadoma swojego uzależnienia. Zasiadła za biurkiem w
radosnym upojeniu z półprzymkniętymi powiekami, nie zważając na rozpaczliwe
krzyki Józefa, którego właśnie dwóch krzepkich policjantów wlokło w kierunku
izolatki...

[immanuela]

- A wleczcie, go wleczcie, do izolatki, czy nawet do pierdla. I tak zdążę go
ułaskawić. W trybie pilnym. Czego, w końcu, nie robi się dla kolegów... -
powiedział Prezio.

[xxx131]

eh, -wyrzekl podniecony Narrator - nie wiem co napisac w temacie, ale chce siebie zaznaczyc.

[setorika]

tymczasem Józef sie przyznał, co miało nastepujący skutek: Bożego Narodznia nie
będzie. Zdumiona Genowefa....

[xxx131]

...postanowila ustalic nowe swieto.
-Moze Swieto Narodzenia Rewolucji? - pomyslala Genowefa.
-Dobre, lepsze niz swieto Trzech Kroli - powiedzial Jozef O.

[Gość: 131]

O dzieki :) My, ktorym slodycz dnia przenika do pluc I widzimy galezie
rozkwitajace w maju, Jestesmy lepsi od tych, co zgineli. My, ktorzy smakujemy
egzotyczne potrawy I oceniamy w pelni igraszki milosci, Jestesmy lepsi od nich,
pogrzebanych. Z piecow ognistych, zza drutow, w ktorych swiszcze wiatr
nieskonczonych jesieni, Z bitw, kiedy w spazmie ryczy zranione powietrze,
Uratowalismy sie przebiegloscia i wiedza, Wysylajac innych na miejsca bardziej
zagrozone, Podniecajac ich krzykami do boju, Wycofujac sie w przewidywaniu
straconej sprawy. Do wyboru majac smierc wlasna i smierc przyjaciela
Wybieralismy jego smierc, myslac zimno: byle sie spelnilo. Uszczelnialismy
drzwi gazowych komor, kradlismy chleb, Wiedzac, ze dzien nastepny ciezszy
bedzie od poprzedniego Jak nalezy sie ludziom, poznalismy dobro i zlo. Nasza
zlosliwa madrosc nie ma sobie rownej na ziemi. Nalezy uznac za dowiedzione, ze
jestesmy lepsi od tamtych, Latwowiernych, zapalnych a slabych, malo sobie
ceniacych zycie. Wyczesany Miłosz.

[Gość: kudłaty]

...wygłosił ni stąd ni z owąd (nie zaglądał do słownika Narrator), w przypływie
szaleńczego natchnienia, Józef O. z nosem tuż, tuż przed drzwiami izolatki.
Dwa oprychy, których uścisk dawał się Józefowi we znaki, rozluźniły chwyt.
Potem z uwielbieniem na tępych twarzach padły plackiem na ziemię..
Józef ujrzawszy ostatnią i jedyną szansę, wyszedł przez okno. Tanecznym, lekkim
kroczkiem baletnicy pokonał szereg parapetów, zwinnie przesmyknął się pomiędzy
gzymsami i zeskoczył z gracją na podwórko.

Józef O. jeszcze zapewne pojawi się w naszej powieści. Na razie jednak
postanowił porządnie opić zwycięstwo umysłu nad biurokracją, i nieprędko po tym
dojdzie do siebie...

Tymczasem Genowefa postnowiła złożyc wniosek w sprawie nowego święta. "Muszę
zdobyć tysiące podpisów...jak to zrobić...?"- kombinowała. "Już wiem!"-
wykrzyknęła triumfalnie, obierając kierunek na Miejski Dom Starców.

-Dzień dobry!- zaczepiła pierwszego staruszka...

[xxx131]

-Dzien dobry - zaskoczyla staruszke Genowefa -Chce zalegalizowac nowe swieto, wie pani jak w komunie bylo?
-A kurna, w komunie bylo lepiej, byl chleb, lubie byli mlodszi i zdrowsi bo wladza bronila zdrowia, nie tak jak teraz bowiem jestem stara- powiedziala
Babcia zlozyla podpis, pozniej inne. Jednak bylo to zamalo.
Genowefa poszla do ostoi hedonistow - na pewno sie zgodza.
Genowefa weszla do Ostoi Hedoinistow (w skrocie OH!) i co zobaczylo to ja przerazila. Takiego burdelu nie widziala razem w calym SLD i Samoobronie!

[immanuela]

- Dzień dobry – powiedziała Genowefa do staruszka, który przebywał akuratnie w
Ostoi Hedonistów – wygląda mi na emerytowanego profesora filologii polskiej.
Proszę mi odpowiedzieć na pytanie, jak się pisze: „Ni stąd ni z owąd” ???

[xxx131]

-Hedosta-filolog nie chcial odpowiedziec na pytanie -"Panie! Tu jest OH! i tu sie szuka przyjemnosci! Calkowita libacja! Tylko ten kac".

[setorika]

I właśnie weszła cenzorka Ligii Polskich Rozumnych i rzekła do towarzystwa: O co
ku.. chodzi? Gdzie jest śnieżynka? Gdzie jest murzyn? Co wy tu ku.. wypisujecie???

[Gość: kudłaty]

-Rzuć okiem na drugi wątek- rzekł cenzorce Narrator.
-O żesz k...- rzekła cenzorka, kiedy jej oko poszybowało w przestworza.

[Gość: kudłaty]

"Łapać go, łapać!!!"- usiłowała czynić gwałt rzeczona, jednooka już, cenzorka.
Jednak w obliczu zupełnej obojętności bliźnich sama podczołgała się z trudem w
kierunku, z którego dobiegł ją ten wymowny "mlask!"
-Podpisze pani listkę z petycyjką?- usłyszała nagle od zawietrznej. Omiotła z
pogardą Genowefę jednym okiem i krzyknęła niegrzecznie, czy paniusia nie widzi,
że ona sama jest szalenie zajęta, bo szuka zagubionego oka??!
Genowefa niepewnie postąpiła trzy kroczki do tyłu i dyskretnym ruchem podniosła
lewą nóżkę do góry. Rzeczywiście...ten "mlask" znaczył o wiele więcej, niż
przypuszczała...
-Owocnych poszukiwań!- pożyczyła fałszywie Genowefa i pospieszyła w ślad za
staruszkiem, który dziarskim krokiem piechura szedł ze zgrabną laseczką...
"

[immanuela]

...dynamitu, coby ten cały przybytek starczych uciech wysadzić w powietrze.
Genowefa Pieróg zdecydowanie zastąpiła mu drogę.
- Podpisze pan petycję w sprawie nowego święta?
- Hę? Że co? – powiedział staruszek – no widzę, że nosi pani ten moherowy beret,
no ale żeby tak od razu uważała się pani za świętą?
- Ale ja petycję...
- Jaką znowuż milicję? – staruszek zaczął majstrować przy swoim aparacie
słuchowym – milicji już dawno niet...
Tymczasem Herman wtulony w błogie ciepełko Genowefiego biustu...

[Gość: Czesław Czekolado]

...ocknął się z leniwego letargu. "Kim jest ten stary ramol?"-pytanie było bez
odpowiedzi. Stary Ramol bowiem wyciągnął spod brudnego prochowca kuszę
załadowaną srebrną strzałą i z okrzekiem znanym wielbicielom Papy Lema: "AWRUK!"
na ustach ustrzelił przebrzydłego Hermana.
-Pani, jesteś wolna-rzekł przyklękając na jedno kolano przed Genowefą-Mów mi
Helsing, Van Helsing...

[immanuela]

Lecz Genowefa Pieróg, chociaż nikt by jej o to nie podejrzewał (patrząc na
moherowy beret), też była fanką Legendarnego Erudyty Międzygalaktycznego. A że
Herman obudził w niej Genowefczyno-matczyne uczucia, nie pozostało jej nic
innego, jak krzyknąć w stronę Starego Ramola:
"YT UJUHC!" - co też skwapliwie uczyniła.
Van Helsing, jak się okazało, miał kłopoty nie tylko ze słuchem, bowiem Herman
został rzeczywiście ustrzelony, ale, tak jakby niecałkiem...

[Gość: Czesław Czekolado]

W zasadzie został tylko trochę postrzelony i w związku z tym wydano mu żółte
papiery.( Może wreszcie uda się go pozbyć, bo ja go nie mogę polubić).On ma
żółte zęby i brzydko pachnie mu z ust- Życzliwy Narrator o Ciemnym Zabarwieniu
Umysłu.

[Gość: kudłaty]

-A jak myślisz, dlaczego mi z ust tak jedzie?- poskarżył się postrzelony
Herman, wieziony na noszach w stronę karetki- bo jem, co muszę jeść! Bo jestem
stworzeniem nie z tego świata! Bo jestem odpadkiem żywej materii! Bo jestem
pomiędzy światem żywych i światem martwych...!- tu załkał jak typowy
śmiertelnik, a wężowe włosy poczęły syczeć tak żałośnie, że sanitariuszkę
Irenkę ogarnęło przerażenie. Szybkim, wystudiowanym ruchem pchnęła nosze w
stronę karetki tak, że Herman wpadł z impetem wgłąb pojazdu, czyniąc wielki
rumor. Irenka wrzuciła za nim nosze i zatrzasnęła drzwi.
-Do psychiatryka!- zawołała gromko- ja wracam taksówką!
Irenka może nie była przesadnie lotna i inteligentna, ale to, co zrobiła, było
najrozsądniejszą decyzją w tej sytuacji. Kierowca nie miał tego szczęścia. Ale
to już osobna historia...

[immanuela]

Herman, wcale nie miał zamiaru opuszczać naszej powieści, bo gdzie, no sami
powiedzcie, gdzie indziej znalazłby tak błogie ciepełko Genowefczynych piersi?
Dlatego, już następnego dnia, w czołówce brukowca Anastazji P. znalazł się...

[xxx131]

... polski sluzarz ze Francji. Przystojny, byl marzeniem heteroseksualnych kobiet i homoseksualnym mezczyzn i redaktora Pawlusiaka (nowa osoba!).

[pan-cerfaust]

Herman tymczasem poczuł swędzenie za lewym uchem. Początkowo nie zwrócił na to
uwagi, ale po pewnej chwili przyszła mu do głowy zbawienna myśl aby się
podrapać. W jego wypadku jednak od myśli do czynu była bardzo długa droga.

[Gość: zesław Czekolado]

Droga tak długa, że zostawmy go na jej początku, bo końca nie
doczekamy.Tymczasem Genowefa porzucona przez bezlitosnych narratorów podjęła
ostateczną próbę wyrównania rachunków z Van Helsingiem. Parasolką zdzieliła go
za uchem, poprawiła reklamówką z zakupami z Leader Pricea i porzuciła zwłoki w
najbliższym rynsztoku. Nienasycona w swej morderczej żądzy zawyła w stronę
księżyca i skierowała kroki w stronę opuszczonej fabryki, której gmach majaczył
w oddali...

[immanuela]

... ale niestety, była to zupełnie inna fabryka, niż ta, w której znalazł się
Wacuś i spółka. Genowefa poczuła się opuszczona, zdradzona, porzucona przez
Narratorów, zupełnie jak ta fabryka przez jej robotników. Tym bardziej,
opuszczona, że jej beniaminek, Herman, szlajał się nie wiedzieć gdzie...

[Gość: kudłaty]

"A, co mi szkodzi"- rzekła stając przed kościołem- "Wyspowiadam się dla spokoju
duszy". Nagle skonstatowała brak beretu! Pobiegła zatem hyżo zgrabnym galopkiem
w stronę Urzędu Skarbowego.
"A w ogóle, to co ja tutaj robię?"- wracała Genowefie świadomość, uśpiona
wcześniej przez Hermanowy narkotyk- "Nie czesałam dziś jeszcze beretu...nie
słuchałam Ojca Dyrektora...Musi gorączka!"

[Gość: Czesław Czekolado]

Gorączka paliła ją coraz dotkliwiej. Ten łobuz Herman(jak on mi się nie
podobał!)był toksyczny jak rodzice Xaviera i Fabianne(jeśli wiecie o co mi
chodzi). Palić ją zaczęła skóra w miejscu, gdzie napoczął ją obrzydliwiec. Ńie
mówiąc o palących wyrzutach sumienia."Zrobię dobrze, wpłacę na Radio, kupię
świecę i chorych nawiedzę..."

[immanuela]

... lecz jedynym chorym jaki przyszedł jej na myśl, był, postrzelony przez van
Helsinga, nikt inny, jeno Herman we własnej osobie...

[Gość: kudłaty]

-Ach...pomyślę o tym jutro- mruknęła Genowefa niczym jakaś Scarlett O'Hara-
Teraz najważniejsze odszukać beret...odszukać beret...odszukać...- mruczała
dalej potykając się o dziwny kształt umiejscowiony w rynsztoku. Z gracją
sarenki pokonała przeszkodę i gnała...gnała...gnała lekko i prędko niczym
wietrzyk z błogą myślą o Ojcu Dyrektorze Najsłodszym, którego wkrótce ozdobi
dobrotliwy uśmiech na widok wpłaconej przez nią okrągłej sumki...

[xxx131]

Aby pewne srodowiska niezdominowaly naszego watku musimy znalesc realia...
30 lutego, 1585 roku, Biegun Polarny. Genowefe obudzila sie w swoim igloo ze swoim mezem - goracym eskimosek, ale matka byla Kubanka.
Jednak Genowefa podejrzewala ze on ja zdradza! Najwieksza konkurencja w okolicy byla...

[immanuela]

Tym razem zima nie zaskoczyła drogowców. To oni zaskoczyli zimę. Była dwunasta w
południe, a już cały kilometr A-4 był przejezdny. Wielki kombajn śnieżny, czy
jak tam się zwie tę gigantyczną machinę, sunął wytrwale głębokim korytarzem
wyżłobionym pośród zasp. Za kombajnem biegł drogowiec ze solniczką, z
poświeceniem posypując, przejezdną już wprawdzie, lecz nadal białą,
nawierzchnię, i okoliczne zaspy. I nagle, ta największa zaspa, zaczęła leniwie
się poruszać. Postać jakaś, reniferom podobna, wynurzyła się z zaspy cała
osypana białym puchem.
- Beret, gdzie mój beret – zamruczała Genowefa Pieróg (bo ona to była właśnie),
i zakasawszy rękawy, jęła gmerać po rzeczonej zaspie.
- Ha! – krzyknęła triumfalnie – jest!
Jednak to, co Genowefa Pieróg wyciągnęła z zaspy, wcale nie było moherowym
beretem...

[Gość: Czesław Czekolado]

...To była moherowa bejzbolówka.
-Ot nowoczesność...

[alaskahuska]

zamurowało Gienię na amen. Stała tak w sniegowej zaspie i z niedowierzaniem
wpatrywała się w to cudo, co to trzymała w zmarznietej dłoni. Toż to, to samo
nakrycie głowy, które widziała na dostojnym czerepie ojca - derektora Maślaka...

[immanuela]

... powiedział spod moherowej bejsbolówki drogowiec, błogo sobie drzemiący w
przytulnej zaspie śniegu, gdzie uwił sobie gniazdko, by nie rzec igloo, celem
przeczekania zimy.
- Zima to mnie już nie zaskoczy - powiedział do Genowefy - ale...

[alaskahuska]

...Gienia go już nie słuchała, zerwała drogowcowi z łba przenajswiętsze,
puszyste, nakrycie i pognała przez śnieżne zaspy, ku....

[immanuela]

... wymarłej fabryce, która wcale nie byla taka wymarła, na jaką wygladała.
Towarzystwo zdążyło się już nieźle nawalić. Wacuś wykonywał taniec brzucha pod
znieruchomiałą z wrażenia suwnicą. Nora nadal siedziała na kolanach Znanego
Wydawcy. Natomiast Śnieżynka...

[Gość: Czesław Czekolado]

...drapała się w głowę, aż płaty łupieżu tryskały po ścianach.Nora myślała...

[immanuela]

... cholera ją wie, co ona sobie właściwie myślała. Bo tymczasem wydarzyła się
rzecz straszna. Otóż suwnica, pod którą Wacuś eksponował kolczyk w swoim pępku
nagle...

[Gość: Czesław Czekolado]

...odezwała się do Kaszany:

[immanuela]

No, właśnie. Kaszana miał tyle promili we krwi, że nawet suwnica zdawała się do
niego gadać. Ale nie, ona nie, ona nic nie powiedziała, ona po prostu...

[alaskahuska]

...czy ta Snieżyna do jasnej cholery nie może se łba
wyszorować "hedenszołdersem"?!!! Jej płaty łupieża zasypią naszą fabrykę! To
powiedziawszy z wściekłością zarzucił na głowę śnieżynki moherową bejzbolówkę.
Snieżyna łypnęła na niego grożnie i wycedziła przez resztkę zebów, która jej
się ostała:

[Gość: kudłaty]

...%$#@^&*%$!!!- zakrzyknęła Śnieżynka, ale w tym momencie odebrał jej głos
marnotrawny Narrator, co był włóczył się chwilkę, a teraz powrócił na łono
powieści, zrugany (słusznie) przez Narratorkę Immanuelę.
-Chyba nie jestem w temacie- zreflektował sie natychmiast.
Genowefa porzuciła beret i zrezygnowała ze spowiedzi? (co na to ksiądz
proboszcz??)
Śnieżynka, nomen omen, funduje prawdziwą śnieżycę w opuszczonej fabryce?
Nora obściskuje się ze Znanym Wydawcą i mają myśli grzeszne a czyny lubieżne?
Kaszana, choć kot, spił się jak bela, zamiast uzupełniać zapasy piwa marki
na "żet"?
Nawiedzona fabryka poczuła zapach świeżego mięsa i zaczyna ożywać....?

"To mi nie wygląda dobrze"- pokręcił głową Narrator.

-Sądzę, że bardzo dobrze- odezwała się suwnica.
-To my tu sobie teraz...pogawędzimy...- zaszmerały główne drzwi zamykając się z
cichym skrzypem tuż za wkraczającą Genowefą.

Genowefa była bojowo nastawiona. Wściekła za nieudaną spowiedź. Wściekła za
zaginiony beret i profanację tej pięknej moherkowej (spojrzała z czułością)
czapeczki. Uzbrojona w moher, determinację i podręczne radyjko ukryte na
piersiach, wkroczyła na sam środek hali fabrycznej...

[xxx131]

I Genowefa postanowila byc od dzis dżezi. Kupila tipsy, przefalbowala sie na blond, kupila rozowe ciuszki! No i juz jest dzezi! Postanowila podrywac muskularnych staruszkow pod sklepem, chodzic na impry z kolezankami... Tak Genowefa sie wsciekla...

[immanuela]

...że wkroczyła na sam środek hali fabrycznej, gdzie z okrrropnym rrrumorem
wyuzdana suwnica runęła na Wacusia, zbałamucona najwyraźniej tańcem Wacusiowego
brzucha. Biedny nasz bohater, oj, biedny, bo czy sądzicie, że seks z
pięciotonową Suwnicą jest tym, co tygrysy lubią najbardziej? Ale serce Genowefy
Pieróg było jako ta stal hartowana, jako ta stal z której wykuta została
Suwnica, tyle że serce Genowefy było jako ta stal zimne, a serce Suwnicy jako te
Wielkie Piece Magnitogorska... Wacuś począł cofać się krok za krokiem,
wykorzystując chwile nieuwagi Suwnicy, i już, już poczuł się bezpieczny,
przechodząc ukradkiem do opustoszałego magazynu, gdy nagle wpadł na obfity biust
Genowefy.
- Pan Wacław K.? - zapytała, a raczej stwierdziła Genowefa Pieróg – mam tutaj
przypadkiem pana PIT-25. I widzę w nim drobną nieścisłość...

[Gość: era]

Jak pan wytłumaczy fakt zakupu z zasiłku dla bezrobotnych pakietu akcji
Betonstalu?-zapytała wbijając w swoją ofiarę jadowite spojrzenie.Wacław K.
zalał się potem.Przez moment mignęła mu myśl, żeby zlikwidować swoją
oprawczynię na miejscu.Pięciotonowa suwnica nadawała się do tego najlepiej.
Łatwo było upozorować nieszczęśliwy wypadek. Za wszelką cenę musiał ukryć fakt
prania brudnych pieniędzy czerpanych z nielegalnego handlu zużytymi
prezerwatywami.Genowefa Pierog musiała zginąć.

[Gość: era]

Wacław już naciskał czerwony guzik urządzenia, gdy nagle...

[xxx131]

gy nagle pojawil sie sir Jdi Juldv de Nsiw.

[galvaniza]

i powiedział, że tak naprawdę nazywa się...
Wielka jest siła przyzwyczajenia
Cyceron

[Gość: kudłaty]

...Jankiel Rozenbaum, ja do pani, droga Genowefo- rzekł pejsiasty starzec,
wciąż przystojny i krzepki, zmierzając ku skamieniałej genowefie.
- Zgiń, przepadnij...!- zdołała wykrztusić przerażona, zasłaniając się
drewnianym krzyżykiem różańca- Precz szatanie!!!
-Jestem ojcem tego dziadygi, Tadzika mojego, Rydzyka neofity
niewydarzonego...ech...dziwolągiem był w już dzieciństwie, a teraz to już
kaplica...Genowefo, musi mi pani pomóc, nalegam...! Muszę...- ciągnął dalej
niewzruszenie...

[xxx131]

-Musze sie wysikac - wyciagnal z siebie wrescie Jankiel.

[Gość: Czesław Czekolado]

-Tam stoi suwnica-wyszeptała zbielałymi ustami Genowefa.
-Nie tylko suwnica- lubieżnie zaśmiał się pejsaty...

[immanuela]

Suwnica, nie bacząc na pejsatego starca, na skamieniałą z przerażenia Genowefę
Pieróg, ani na resztę towarzystwa znajdującego się w już nie opustoszałej
fabryce, kołysząc ponętnymi, stalowymi biodrami, krok za krokiem zbliżała się do
Wacusia. I stanęli tak twarzą w twarz, pięciotonowa Suwnica i Wacuś, nasz stu
pięćdziesięciocentymetrowy bohater.
- Wacuś, weź mnie... – namiętnie wyartykułowała Suwnica, zsuwając koronkowe
stringi.
- Nie, nie – zmartwiałymi usty wyszeptał Wacuś – proszę, nie..., nie chcę
przejść do historii jako Ten, Który Posuwał Suwnicę...

[Gość: Czesław Czekolado]

Tymczasem Norma ocknęła się z nibyletargu, w który zapadła:
-Co to za ekscesy! Kaszana, koszula w spodnie! Wydawca- przetrzyj buty!Suwnica-
paszła won!

[Gość: era]

Wacek obudził się w pomiętej pościeli.Długo analizował ten dziwny sen pełen
polityczno-erotyczno- industrialnych podtekstów.-Źle ze mną- wymamrotał- Muszę
ograniczyć dragi. Zniszczą mnie!- Powiódł nieprzytomnym wzrokiem po ponurym
wnętrzu swego mieszkania i wypatrzył komórę wrzuconą do szklanki z niedopitą
herbatą.Herbata była już zimna, ale komóra dawała oznaki życia. Wacek otarł ją
rogiem utytłanej pidżamy i zatelefonował do...

[xxx131]

Suwnicy.
-Ciekawe co robi teraz Suwnica - pomyslal Wacek.

[Gość: era]

Ale w tym momencie uprzytomnił sobie, że Suwnica jest senną marą, wytworem jego
steranej dragami wyobraźni.Zebrał się w sobie.Pozbierał z podłogi porozrzucane
ciuchy i próbował się ogarnąć.Włożył nawet utytłany majonezem krawat,
przykrywając plamę połą marynarki.Spojrzał w lustro.W nim pojawiła sie obca mu
postać o sinotrupiej cerze, z zepsutymi zębami i podkrążonymi oczyma. To
niewątpliwie był on. Wacław.Nie przejął się zbytnio swym demonicznym wyglądem i
wyszedł pośpiesznie z mieszkania starannie zamykając za sobą drzwi.Na ulicy...

[xxx131]

Na ulicy pedzila ciezarowka z soczystymi buraczka.
-Pycha, - pomyslal Wacek.

[Gość: era]

Uprzytomnił sobie, że od wczoraj nie miał nic w ustach.Wstąpił do kanjpy za
rogiem i zamówił setę z meduzą.Ciężarówka z buraczkami zaparkowała tymczasem
nieopodal. Kierowca dziarsko wyskoczył z szoferki i pewnym krokiem wkroczył do
knajpy. Ku swojemu zdumieniu Wacek rozpoznał w nim...

[Gość: era]

Ku swojemu zdumieniu Wacek rozpoznał w nim...
Genowefę.Wiedział, że tym razem nie uniknie konfrontacji z tą gotową na
wszystko wiedźmą.Rzeczywiście kołysząc biodrami i falując obfitym biustem
wolnym krokiem zmierzała prosto ku niemu.Wacek nerwowo rozejrzał sie wkoło.Z
zaplecza wytaczał się właśnie przysadzisty kelner z tacą w dłoni. Wacek jednym
susem dopadł otwartych drzwi kuchni zanim zdążyły sie zatrzasnąć. Dzikim pędem
pognał przewracając porozstawiane wokół garnki i półmiski.Byłby już wolny,
gdyby...

[xxx131]

gdyby nie zauwazyl ze zapomnial wlozyc spodnie.
-Ah, znowu zapomnialem, ach tam Bruruureud z wioski Kdiryt Pamff nie zmieniaja majtek i nic sie dzieje.

[Gość: Czesław Czekolado]

Genowefa tymczasem stanęła przy barze:
-Nie widział pan tu takiego jednego, trochę utytłanego? Widziałam jak tu
wchodził.
-Nikogo nie widziałem, nikogo nie znan i mnie tam w ogóle nie było. Moja
dziewczyna może zaświadczyć-barman był doświadczonym gastronomikiem i umiał
rozmawiać z urzędami.

[Gość: era]

Genowefa przenikliwym wzrokiem zlustrowała wnętrze.Z wrodzoną sobie bystrością
wywnioskowała, że z knajpy musi być drugie, kuchenne wyjście.Wybiegła na ulicę
kierując kierując się prosto na brudne, obskurne podwórko.Nie zawiodła sie na
swojej intuicji.Przy śmietniku przykucnął Wacek. Liczył na to, że go nie
dostrzeże.Ale czujne oko Genowefy wypatrzyło go wnet.Wtulał się w kubeł na
śmieci, zabiedzony w samej tylko marynarce , bo spodni zapomniał włożyć.- Już
po mnie- pomyślał, kuląc sie w sobie.Genowefa z triumfem skierowała w jego
stronę swoj długi wskazujący palec zakończony wypielęgnowanym krwistoczerwonym
paznokciem, ktory Wackowi kojarzył się ze szponem krogulca.W odpowiedzi
skierował w jej stronę rękę, w której dominował palec środkowy odważnie
skierowany ku górze.-Nie obrazisz mnie gnojku- dumnie powiedziała Genowefa,
lekceważąc ten wulgarny i obraźliwy w zamierzeniu gest Wacusia.-Gdzie te
PIT-y , o które prosiłam?

[immanuela]

Szszszsz... zaszurało nagle za kontenerem przeznaczonym na butelki PET.
Szszszsz... ten upiorny dźwięk zdawał się wgryzać w skurczony z przerażenia mózg
Wacusia. Genowefa obejrzała się....
Zza kontenera wysunęła się... no, tego to się nikt nie spodziewał...
- Wacusiu, jestem tu po to, aby wyrwać cię ze szponów tej ohydnej Genowefy -
powiedziała Suwnica, uśmiechając się zalotnie do Wacusia.
Jednym szybkim ruchem zdarła moherowy beret z głowy Genowefy Pieróg i rzuciła
go, hen, daleko, poza wysypisko.
- Ojczaszku Dyrektorze, na pomoc - zaskomliła Genowefa i pognała w ślad za beretem.
- To nawet dobrze się składa, Wacusiu, że nie masz spodni... – powiedziała,
uśmiechając się, Suwnica...

[Gość: era]

Wacuś był tak zestresowany, że erotyczna propozycja Suwnicy wprawiła go tylko w
konfuzję.Poczuł, że kobiety go przytłaczają.Ich zaborczość i roszczeniowa
postawa budziła w nim głęboką niechęć.-Traktują mnie jak rozpłodowego buchaja-
pomyślał. Lubieżna poza Suwnicy miast zachęcać, prowokować i podniecać zrodziła
w bohaterze chęć natychmiastowego opuszczenia wrogiego mu miejsca.W dodatku zza
uchylonych drzwi kuchni jęły się przedostawać smakowite zapachy smażonej
wątróbki z cebulką.Wacuś po raz kolejny tego dnia salwował się
ucieczką.Doskonale do tego nadawał się dziecięcy rowerek marki bobo, porzucony
przy śmietniku przez beztroskiego wlaściciela. wacek wskoczył na siodełko i ile
sił w nogach nacisnął na pedały. W samą porę, bo na podworko powróciła właśnie
Genowefa staranie przed lusterkiem poprawiając na głowie swoj odzyskany właśnie
moherowy beret. - Goń go pani- rzuciła rozkazująco w kierunku Suwnicy i ile sił
w nogach udała sie w pogoń za pedzącym na sygnale Wacusiem.Liczyła, że dogoni
go na światłach, jednak...

[immanuela]

... mimo tego, że światełko w tunelu mrugało zapraszająco, Genowefa zawahała się.
- Nie, nie, jeszcze nie... Jeszcze nie zdążyłam pójść do spowiedzi. Jeszcze
muszę Ojcu Dyrektorowi naszemu najjaśniejszemu..., jeszcze tyle rzeczy muszę...
- Ale PIT-a Wacusiowego nie będziesz paniusiu sprawdzała – rzuciła groźnie
Suwnica...

[Gość: era]

Oczywiście Suwnicy wszystko kojarzyło się z seksem i opatrznie skojarzyła PIT-a
z męskim organem płciowym.Ale Genowefie seks nie był w głowie. Miała do
spełnienia ważna społecznie misję i ani przez myśl jej nie przeszły dyskusje z
tą nimfomanką.Tym bardziej, że wacusiowe bobo z piskiem hamulców i oponek
zatrzymało się właśnie, w ostatniej chwili unikając zderzenia z niedołężnym
staruszkiem, przechodzącym akurat przez drogę szybkiego ruchu w miejscu jak
najbardziej niedozwolonym. Takich okazji Gienia nie zwykła była przepuszczać.
Już, już dopadała Wacusia gdy...

[Gość: kudłaty]

-Nie! To nie może być prawda! To nie może być prawda!- zaskomlał zdrętwiały
Wacuś. Choć nie mierzył nawet metra pięćdziesięciu, skurczył sie jeszcze
bardziej, a jego nie mniej strwożone jądra stały się maleńkie i twarde niczym
orzeszki ziemne.-JA NIE CHCĘ! JA NIE CHCĘ!!- płakał czując, że coś zaciska się
na jego kroczu.
-Coś ty brał, ciućmo jedna?!- usłyszał tuż przy swoim uchu- Nawaliłeś się tym
piwem, czy miałeś coś ekstra?- Śnieżynka o rączce jak imadło znała swoje
sposoby na dobudzenie nieprzytomnych facetów.
-To ty?...- mrugał oczami Wacuś- Śnieżynka... moje kochanie?...
-Tylko nie kochanie- warknęła Anastazja.
-A gdzie suwnica?
-Suwnica ma do ciebie sprawę, już rozmawiliśmy- rzeczowo oznajmiła Śnieżynka.
W oddali słychać było ożywioną konwersację przeplataną wybuchami śmiechu
rozochoconej Nory. Siedzieli przy stanowisku do obróbki skrawaniem: Nora, gość
z pejsami, Genowefa i suwnica i grali w najlepsze w karty.
-Nie masz kiedy mdleć, mój drogi- rzekła z wyrzutem Śnieżynka otrzepując
kolanka.- Dziwni ci faceci. Patryk z wydawca też się urżnęli, nawet nie wiem,
gdzie są...Choć, Anastazjo, pofiglujemy w jakims kącie.
Wacuś wstał z trudem.
Suwnica odwróciła głowę (część frontową z przyciskami)
Wacus przysiągłby, że mrugnęła do niego filuternie...

[Gość: kudłaty]

Narrator kudłaty piszący najwolniej ze wszystkich Narratorów na świecie
przeprasza za wprowadzony nieumyślnie chaos...

[Gość: era]

Wacuś obudził sie w szpitalu. Hamując przed staruszkiem padł ofiarą nieuważnego
kierowcy TIR-a , ktory dosłownie staranował jego bobo.Wacuś stracił przytomność
i ze snu wydobył go dopiero groźny głosanastezjologa- Budź się baranie, kończę
dyżur i stara czeka na nmnie z plackami kartoflanymi. Wacuś z trudem otworzył
oczy. A więc Laura, Suwnica i pozostali i tym razem okazali się senną marą.Zza
szklanych drzwi dochodziły di niego strzępy rozmowy-

[immanuela]

- Wszelki Duch Pana Boga chwali - wyszeptała Suwnica - Kudłaty Narrator
powrócił! Powrócił ten syn marnotrawny na łono książki naszej wybitnej! No to
teraz akcja nabierze tempa! Wacek, szykuj się! Wreszcie Cię dopadnę! - krzyknęła
Suwnica przysuwając się do Wacusia...

[Gość: era]

Zajęty przysłuchiwaniem się rozmowie dochodzącej z dyżurki nie zauważył, gdy
nienasycona Suwnica wsunęła mu się pod kołdrę szpitalnego łóżka.

[immanuela]

... która wcale nie była sennym widziadłem. Wprowadzony zupełnie niespodziewanie
do akcji Chaos, tzn. Mr Chaos powiedział:
- Spoko, kurna, nie takie rzeczy my przerabiali...

[Gość: era]

Chaos był znanym biznesmenem, cenionym w świecie medycznym darczyńcą,
uzupełniającym mizerię NFZ-u swoim zasobnym portfelem.- Hi , jestem mr Chaos-
przywitał sie uprzejmie z Wacusiem i towarzyszącą mu Suwnicą.

[immanuela]

i zaległa pełna skrępowania cisza. Kudłaty Narrator poszedł zapewne do kuchni po
kolejną kanapkę, narratorce Immanueli zerwało na chwilę Internet, natomiast
Narrator(ka) Era...

[Gość: kudłaty]

-Dlaczego to wszystko wydarza się właśmnie mnie?- zdenerwował sie wreszcie
Wacuś.- Może pan mi to powie!?- wymierzył oskarżycielsko palec w bogu ducha
winnego darczyńcę- Nawet nie wiem, czy żyję na jawie, czy we śnie! Budziłem sie
już trzy razy, o dupę potłuc takie życie!
-"...o dupe potłuc..."- notował pospiesznie Chaos.- Czy coś jeszcze chce pan
dodać?
-Dodać??- wściekł się nasz krasnoludek. Poczerwieniał cały, można przypuszczać,
że poczerwieniały mu obie głowy. Bowiem suwnica tkwiła wciąż pod wacusiową
kołderką i zaczynała wydawać dźwięki.
-O, jakie dźwięki...- i oczy Wacusia zaszły mgłą niepamięci i rozkoszy.
-"rozkoszy"- notował darczyńca Chaos.

[Gość: kudłaty]

"Acha, a kto to jest Laura?"- wychylił się z kuchni Narrator- "Bo jestem
zapóźniony"- rzekł z pełnymi ustami i przepraszającym wzrokiem.
Narratorka Immanuela uporawszy się ze zrywającym sie interneten zaczerpnęła
powietrza...

[immanuela]

... rozkoszy - powtórzyła Suwnica - rozkoszy...
- Ale wiesz Wacuś, ja to najbardziej lubię pozycję na jeżdźca... - kontynuowała
Suwnica wysuwając się spod kołderki.
- Genowefo ratuj! - zakwilił przerażony Wacuś.
- Dla ciebie, kochany, jestem skłonna zrzucić nawet ze dwie tony... -
powiedziała Suwnica.

[immanuela]

- A Laura - rzekła niedbale narratorka Immanuela - to ta, do której pisał
sonety, ten..., no jak mu tam, Dante? Petrarca? A może Mickiewicz?
I byłaby wstukała w Google hasło "laura", tak dla pewności, gdyby nie ten
cholerny Internet...

[Gość: kudłaty]

-Dam ci go, ale najpierw musze uzyskać pewne dane- zagrzmiało od progu. To
Genowefa w przekrzywionym na bakier nowoczesnym moherze, wojskowym krokiem
natarła na Wacusia- Pański PIT! Żądam wyjaśnień!
-Nie dam ci jego PIT-A! Jego PIT należy do mnie!- zagroziła dysząca suwnica.
-Niech się pani tak nie podnieca- zgasiła ją podpora Ławkowego Różańca- PIT to
nie fiut.
-Nie fiut?- zająknęła się suwnica- A ja myślałam...
-A ty w ogóle myślisz, maszynerio?- rzuciła sarkastycznie Genowefa i parsknęła
śmiechem.
Było to jej ostatnie w tym tygodniu parsknięcie. Bowiem nic tak nie rozwściecza
suwnic, jak nietaktowne parsknięcia.
-"...parsknięcia..."- zdążył uchwycić Chaos i przezornie wyszedł.
-Teraz, albo nigdy- szepnął Wacuś i omijając naparzające się dwa żeńskie
pierwiastki wymknął się z pokoju...

[immanuela]

Ale suwnice tak mają, mylą im się PIT-y z fiutami, Kaczory z Donaldami, a
alkohol etylowy z metylowym. I tutaj należy powiedzieć, że Suwnica Ziuta nie
była wyjątkiem. Wszystko bowiem, kojarzyło jej się z seksem, i świeca i ogórek i
parasol. Nawet pszczoła. W proroczej, by nie rzec pytyjskiej wizji, już jakiś
tydzień temu opisała to narratorka Immanuela:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=31803471&a=34754101

[Gość: kudłaty]

Tymczasem Wacuś wybiegł ze szpitala i zniknął w plątaninie wąskich, obszczanych
uliczek. Mając w pamięci postać nieustępliwej Genowefy, przerażające rozmiary
suwnicy, jak też i obezwładniającą rozkosz jej poczynań, mknął jak oszalały,
otulając się nędzą szpitalnego szlafroku.
A zima była piękna tego roku. I siarczysta.
Wacuś biegł i gasł...
Resztką sił wszedł do pobliskiej mordowni, gdzie smród męskiego potu mieszał
się ze smrodem rzygowin, ale gdzie było przynajmniej ciepło.
Tuż za nim wszedł Chaos- zagadkowy darczyńca.
-Dwa piwa!- rzucił barmanowi i przysiadł się do Wacusia.
Wacuś spojrzał udręczony. Wciąż oddychał szybko i był bardzo zmęczony. Jednak
brak kobiet wokół działało na niego kojąco.
"Boję się myśleć, gdzie tym razem się obudzę"- pomyślał opróżniwszy kufel.
Głowa opadała mu coraz niżej i niżej. Wreszcie Wacus legł bezwładnie na
pijackim stoliku.
"...stoliku..."- ciągnął niestrudzenie darczyńca.

[immanuela]

ale myliłby się ten, kto by przypuszczał, że kolejna fraza tej absurdalnej
książki będzie brzmiała: "Stoliku, nakryj się!". Otóż nie, kolejna fraza
brzmiała następująco:
Stoliku...

[kakui]

stoliku ledwo dycham :D

[immanuela]

- Sssstoliku ledwo dyyyycham - powtórzył Wacuś z czołem przyklejonym do
politurowanego blatu stolika - co za noc, kurna, co za noc...
- Nie zioń, facet, na mnie! - obruszył się Stolik Barowy - wam wszystkim,
wszystkim cholernym pijakom na tym świecie, wydaje się, że możecie nas, stoliki
barowe, chuchać, leżeć na nas w pijackim zwidzie, a nawet, o, fuj, obrzygać. To
nie uchodzi. Ja, na ten przykład, mam artystyczną duszę...

[Gość: Czesław Czekolado]

...nie tak jak to żelazko, które opowiada o sobie Bóg wie co.Mój producent
płakał, gdy rżnął deski na mój blat...

[alaskahuska]

...lubię na ten przykład, kiedy wyłoży się na mnie taki np "czerwonowłosy"
Michał i zanuci coś pięknie, wtedy mnie coś tak ....

[immanuela]

...tak mnie coś, po tych deskach, które rżnął producent... A przystojny on ci
był ten stolarz - rozmarzył się Stolik Barowy - krzepki, jurny...

[immanuela]

- A pan, panie Wacławie, niechże pan będzie łaskaw odkleić wreszcie swoją twarz
od mojego blatu - ciągnął Stolik Barowy.
Wacek, chcąc nie chcąc posłuchał żądania Stolika i skierował swoje myśli, a
nawet kroki w kierunku wymarłej fabryki. A tam zabawa rozgorzała w najlepsze.
Genowefa, pejsiasty starzec, Znany Wydawca i Suwnica grali właśnie w pokera
rozbieranego
- Tylko nie beret, tylko nie mój ukochany beret - wymamrotała Genowefa, ktorej
najwyraźniej nie szła karta...

[Gość: Czesław Czekolado]

-Co nie geret, co nie beret- Wydawca łypnął podejrzliwie.-Było wyrażnie mówione-
do gołego...A ty , Kaszana po piwo do nocnego myk...I ciach go treflem!

[Gość: era]

Wacka pokrzepił nieco ten widok. Zajęta hazardem Genowefa z pewnością na jakiś
czas da mu spokój.Znał ją. Nikt tak jak ona nie kochał swojego moherowego
beretu. Zdolna przy stoliku karcianym spędzić tydzień, by się odegrać.To czas,
by pozbierać się nieco, ogarnąć i pomyśleć, co dalej.Co dalej? No właśnie- ani
Wacek, ani tym bardziej zajęta pichceniem placków kartoflanych narratorka era
nie mieli bladego pojęcia, co dalej?

[Gość: Czesław Czekolado]

Norma pociągnęła nosem:
-Niuch , niuch, czy to nie zapach przypalanych placków ziemniaczanych?
Jej wyczulony węch poczuł jeszcze jeden znacznie gorszy zapach...Tak, to
przecież...

[immanuela]

- To może powieśmy Akcję na kołku, niech nabierze jędrności - powiedziała
szeptem narratorka Immanuela - ja też nie mam pojecia co dalej...
- Ech, wy Narratorzy od siedmiu boleści! - krzyknęła wzgardliwie Nora - bladego
pojęcia nie mają, co dalej. A nie zauważyli aby czegoś ciekawego w momencie, jak
Wacek wynonywał taniec brzucha pod Suwnicą? I co? W jego pępku był kolczyk! I
błyszczał, tak olśniewająco błyszczał...

[immanuela]

Norma (nie mylić z Norą), jakby ktoś nie wiedział, była przedstawicielką
Polskich Norm, dostosowanych do standartów europejskich, stąd wziął się ten jej
wyczulony zmysł powonienia. Nie cierpiała oscypków, bigosu i kaszanki. W ogóle
niczego nie cierpiała...

[Gość: Czesław Czekolado]

...Kim jest Norma nie trzeba pisać, bo wszyscy wiedzą. Jej wyczulony węch
często bywał wykorzystywany przez Sanepid w celach wywiadowczych. No więc ona
teraz poczuła zapach , którego się nie zapomina... Tak, to...

[kaszpir_74]

Tymczasem Eduardo powodowany wewnętrznym głosem po cichu skradał się w stronę
Ostrołęckiej siedziby Polskiej Partii Przyjaciół Piwa.

[immanuela]

- Śmierdzi mi tu bykiem ortograficznym - powiedziała Norma - jak się pisze
słowo: "standard"??? Narratorko Immanuelo, jesteś zwolniona! Idź lepiej
schabowego z kapustą usmaż, albo weź się za miotłę, a nie książki mi tu pisać!

[Gość: era]

- Już wiem,to kacza kupa!- przeleciało triumfująco przez głowę Normy. Norma
przerabiała te zapachy na unijnych warsztatach z aromatoterapii. Ale skąd
dolatywał ten oryginalny aromat? Norma rozejrzała sie czujnie po mrocznym
pomieszczeniu i w świetle mrugającej starej jarzeniówki dostrzegła stropionego
Wacka. To on wdepnął właśnie w te drobiowe odchody.- Cholerka, tyle się teraz
trąbi o ptasiej grypie...- pomyślał i natychmiast poczuł sie gorzej.

[immanuela]

I teraz dopiero okazało się, że Wacuś i Śnieżynka są sobie przeznaczeni.
Obydwoje mieli wszak skłonność do wdeptywania w rozmaite odchody.
- Wacuś - mruknęła Śniezynka - pójdź ku mnie...

[Gość: era]

-O nie!A już myślałem, że dadzą mi odsapnąć te potwory- z rezygnacją pomyślał
Wacek. Temperatura i ciśnienie mu gwałtownie skoczyły i nie wiedział, czy to
efekt spotkania ze Śnieżynką , czy to ptasia grypa zbierała swoje okrutne
żniwo.Na wszelki wypadek zebral sie w sobie i z czarujacym uśmiechem rzekł...

[immanuela]

- Dziewczyny, jak wam idzie karta?
- Ty mi tu Wacek, nie p... o kartach - powiedziała Śniezynka - tylko lepiej
pokaż ten swój pępek!
Jednym szybkim ruchem obnażyła Wacusia do pasa, i oczom zebranych ukazał się...

[Gość: era]

Witam cię, kochana- rzekł z galanterią.-Co nowego?-zapytał , by przerwać
krępującą ciszę, choć tak naprawdę nie obchodziły go ani stare ani nowe
problemy Śnieżynki.- Dobrze że cię spotykam.- rzekła Śnieżynka.-Mam ci coś
ważnego do powiedzenia.- Wacek wiedział, że taki wstęp nie wróży nic dobrego i
nie pomylił się. - Będziemy mieli dziecko!- wypaliła bez zbędnych ceregieli
Śnieżynka.Wacka zamurowało.

[Gość: kudłaty]

...i tak gówienko połączyło znów Śnieżynkę i krasnala Wacusia. Postanowili
uroczyście kochać się miłością szczerą i niezmienną do końca życia.
"Fuck, krasnale żyja co najmniej trzysta lat...!"- przemknęło przez głowę
Wacusiowi, ale nie dał tego po sobie poznać. "A co mi tam, w ostateczności mam
swój magiczny kolczyk"- błąkał się Wacuś mrocznymi korytarzykami swojej
krasnoludkowej główki.
-No to wypijmy!- zawołała gromko Genowefa. Siedziała w bardzo podejrzanej
czarnej kombinacji i rajstopach. Beret tkwił na jej głowie niczym strażnik na
wieży- Genowefa znała wszak hierarchię wartości.
A karty miała wciąż słabe...

[Gość: kudłaty]

Narrator znów narobił chaosu i skonfundowany wychodzi z sali...

[immanuela]

Wacusia zamurowało, zamurowało też Śnieżynkę. W ogóle wszystkich zamurowało, bo
oto błysk lampy jarzeniowej wydobył z Wacusiowego pępka ten jedyny,
niepowtarzalny błysk...
- O kurna, zagubiony diament – wyszeptała Nora, a Norma jej zawtórowała:
- zagubiony diament...
Tymczasem Genowefa, na której głowie chwiał się moherowy beret, była zmuszona
zdjąć i czarna kombinację i czarne rajstopy...
- Czarne rajstopy... - zanotował Chaos.
- Te, Kudłaty, wracaj! - rozdarł się za wychodzącym z sali fabryczej Kudłatym,
Chaos, tajemniczy darczyńca.

[Gość: era]

Pokryte celulitem ciało Genowefy, które wyłoniło się na skutek zdjęcia ponętnej
czarnej kombinacji, na chwilę odwróciło uwagę zgromadzonych od brylantu i
dziecka. Ale tylko na chwilę.- Jak to dziecko?- spytał przytomnie Wacek- Nie
przypominam sobie, bym miał okoliczną z szanowną panią.- rzucił rezolutnie w
stronę Śnieżynki. Śnieżynka nie miała czasu na dłuższe wyjaśnienia, bo
licytowala właśnie trefle i karta jej szła jak nigdy. - Kupiłam twoją spermę na
Allegro- rzuciła wyjaśniająco, kładąc na stół krola treflowego. Genowefa
zadrżała.To oznaczało dla niej definitywne pożegnanie z moherowym beretem,
który był w tej chwili jedyną częścią jej garderoby.

[Gość: kudłaty]

-Za...za...zaopiekowałem sie nim tylko!- jąkał sie niemiłosiernie Wacuś
zaciągając bluzeczkę.- Pilnowałem wam! Strzegłem...!- brzmiał coraz mniej
przekonywująco jego głos.
-Ty hieno jedna!- wysyczał zgodnie żeński pierwiastek, składający się z:
Anastazji P., Śnieżynki, Nory, Normy (gościnnie)i nagiej Genowefy.
Męska część stada stanęła solidarnie za Wacusiem, w składzie: Znany Wydawca,
Patryk i notujący wciąż Chaos.
Skrzyżowali wrogie spojrzenia.
-Do bojuuuu!!!- zawołała Genowefa z siłą okrętowej syreny i jako pierwsza
przełamała linię wroga. Jej wielkie piersi, poczyniwszy spustoszenie w męskich
szeregach, wbiły się z impetem w przeciwległą ścianę...

Genowefa była uwięziona!...

[immanuela]

Genowefa może i była uwięziona, ale jeszcze wcale nie naga...
Nie zdejmę beretu, nie zdejmę, ojciec Dyrektor by mnie przeklął – pomyślała, za
wszelką cenę broniąc swojego, jakże trendy, nakrycia głowy.
- A VAT od spermy zapłacili? Hę? – rzuciła groźnie w stronę Wacusia i Śnieżynki,
i uśmiechnęła się złośliwie. Nikt przecież nie wiedział, jakiego asa miała w
rękawie...
Asa w rękawie... – zanotował Chaos.

[Gość: kudłaty]

-Uuuuuch- stęknęło całe towarzystwo wyciągając Genowefę ze ściany sposobem "na
rzepkę"- Patryk za Genowefę, Śnieżynka za Patryka, Nora za Śnieżynkę...i tak
dalej aż do Chaosu, który nie dość, że słabo ciągnął, to jeszcze pisał
skrzypiąc niemoiłosiernie ołówkiem.
-Piiiii....klik!- zrobiły Genowefczyne piersi wyskakując ze ściany.
-ŁuuuuuP- zrobiło całe towarzystwo w nastęnej sekundzie.
-Skrzypp...- nie chcaił być gorszy Chaos.

[Gość: era]

Kobiety pośpieszyły jej solidarnie na ratunek.
-Łapcie ich - zawyła Genowefa , widząc,ze mężczyźni ewakuują się schodami
przeciwpożarowymi
- Nie dajcie im uciec!- grzmiała i jej towarzyszki w mgnieniu oka zwarły
szeregi. Wacuś z brylantem tym razem nie może się im wymknąć z rąk.

[Gość: kudłaty]

-Nie uciekniecie!- załomotała suwnica zakończywszy pasjansa- Bracia! Siostry!
Za nimi!- jej zachrypnięty głos postawił wszystkim włosy na głowie.
Ze wszystkich stron jęły dobiegac różne dźwięki, łomotanie, warkot, skrzypienie
i pisk. To fabryka budziła się. Fabryka słuchała głosu swojej pani...

[immanuela]

I oto z przeraźliwym skrzypem, chrzęstem i łomotem ruszyła Fabryka. Najpierw
powoli jak żółw ociężale, ruszyła Fabryka, ruszyła ospale...
Suwnica ociekając pożądaniem i smarami przysunęła się bliżej do Wacusia....
- Brylant, ratujcie brylant! – krzyknęła rozpaczliwie Śnieżynka.

[Gość: kudłaty]

-Niech ch...strzeli z taką akcją- zawołał Wacuś. Wyszarpnął malutką buteleczkę
zza pazuchy, wychylił błyskawicznie i łapiąc się za brylant w pępku wymamrotał
kilka słów.
Po czym zniknął z wątku.

W oddali dudniły kroki Genowefy. Rozpaczliwie szukała swojego beretu.

[Gość: era]

A Wacuś ile sił w nogach gnał ulicami miasta.Uciekał od bohaterów powieści, w
którą się był niechcący zaplątał i od odpowiedzialności za niepopełnione
grzechy ( vide nowe życie, które poczęło sie w łonie Śnieżynki).Przystanął na
chwilę przed wystawą sklepu monopolowego i...

[Gość: kudłaty]

Wacuś pojawił się przed sklepem monopolowym.
-Doskonałe wyczucie- poklepał z czułością pępek.
Sklep wyglądał znajomo.
"O co chodzi? Skąd ja go znam?"- szperał w pamięci.
"Acha, to alkohol"- olśniło Wacusia.

[Gość: kudłaty]

Tymczasem brzemienna Śnieżynka siedziała smętnie na suwnicy i zastanawiała się
nad przyszłością. Gówienko dawno odkleiło się od jej buta i nie mogła już na
nie liczyć. Trzymała w zanadrzu moherowe cudo Genowefy. "Przyda się na becik,
kiedy urodzi się dziecko"- kombinowała trzeźwo.
-Gdzie mój beret!!! Gdzie mój beret!!!- dochodziło rozpaczliwe wycie
poprzedniej właścicielki.

[immanuela]

- Ratujmy co się da... – budkosuflerowo zanuciła narratorka Immanuela
powróciwszy z kubkiem aromatycznej zielonej herbatki – ale się porobiło drodzy
państwo, nic a nic nie kumam...
- Syn będzie, syn – powiedziała tymczasem Suwnica – otulisz go becikiem,
Śnieżynko, tzn., oczywiście berecikiem. Oby tylko nie był podobny do tatusia...

[Gość: kudłaty]

-Co to za flaszeczka?- zapytał Patryk podnosząc z podłogi coś niewielkiego.
-To Wacusia- rzekł Wydawca- Daj trochę!
-Co tam macie? Co tam macie?- dopytywała się zazdrosna Anastazja- Ja też, ja
też!
Patryk podał jej ze złośliwym uśmieszkiem- Ależ proszę, droga Anastazjo, upij
łyczek a staniesz się większa...
Anastazja, która albo była taka głupia, albo miała dość nudnej akcji,
pociągnęła łyczek z flaszeczki.
Po chwili spostrzegła światła Moulin Rogue (nie był pewien do końca Narrator) i
wesołe okrzyki. Tam też skierowała swoje kroki.

-Daj! Daj!- krzyczał Patryk, widząc, jak Wydawca przechyla buteleczkę i znika...

-Ja też się zmywam- wstała Śnieżynka. Ucałowała czule Suwnicę. - Do zobaczenia,
moja droga. Pozdrów te swoje zwariowane maszyny- uśmiechnęła się i ruszyła w
stronę schodów awaryjnych...

[pan-cerfaust]

Schodów jednak nie było już w tym miejscu gdzie zazwyczaj. To wyglądało na
akcję Suwnicy. Zawsze musiała coś przesunąć lub wysunąć, najczęściej jednak
zasuwała jak szalona małe czekoladki zapakowane w błyszczące papierki z
napisem "KOKO w polewie z kabukiem". Tym razem jednak przesadziła...

[immanuela]

- Za dużo tego kabuku, cholera. Niedobrze mi... – wymamrotała Suwnica łapiąc się
za dźwigar.
- A komu dobrze? – filozoficznie zapytał Patryk spoglądając na Śnieżynkę, która
z braku schodów awaryjnych była zmuszona wrócić do reszty towarzystwa. I tu
trzeba powiedzieć, że nasza bohaterka, będąca przy nadziei, wyglądała niezwykle
korzystnie. Nabrała jakiejś dostojności, krągłości, jej ruchy stały się powolne,
i majestatyczne.
Norę, która też była przy nadziei, że widzi światła Moulin Rouge, spotkał srogi
zawód. To był niestety tylko Patryk, który w towarzystwie Normy zabawiał się
zapałkami.
Wacuś tymczasem zadumał się przed sklepem monopolowym.
- Co to ja właściwie chciałem?...
- No jak to co? – zapytał Kaszana wyłaniając się zza rogu – po flaszkie my tu
przyszli. Ni ma paliwa, to i akcja niemrawo się toczy. Bier te reklamówkie i
wracamy. Panienki czekają...

[Gość: kudłaty]

Przed oczami Wydawcy rozciągała się jakaś nieprawdopodobna pustynia.
Gdzieniegdzie widać było tylko rachityczne kaktusiki wołające o odrobinę
wilgoci, a w oddali, przydymiona piaskowym pyłem, podążała karawana złożona z
sześciu wielbłądów i ludzi w bieli.
-Poczekajcie! Poczekajcie!- rzucił się w pogoń za nimi Znany Wydawca, zrzucając
w biegu nazbyt ciepłą odzież wierzchnią...

Śnieżynka dotarła do zrujnowanych schodów awaryjnych, na których wisiał
uczepiony Partyk. W zębach trzymał flaszeczkę Wacusia.
-Łap się, lebiego!- podała mu rękę Śnieżynka. Patryk sapiąc jak, nie
przymierzając, Tuwimowa lokomotywa, wygramolił się na podest i złapał za serce.
Śnieżynka zrozumiała w jednej chwili. To eliksir Wacusia. Wacusia wiarołomnego,
który choć udowodnił, że jest mężczyzną, spłodziwszy Śnieżynce potomka, w
rezultacie dał nogę okazując się małym i nędznym pokurczem.
-Chodż, Śnieżynko, zaopiekuję się tobą- szepnął Patryk.
Wzięli się za ręce i patrząc sobie głeboko w oczy, równocześnie upili po
kropelce płynu.

-Gdzie się wszyscy podziali, do cholery?- niosło po Fabryce nawoływanie Nory. -
Halooo!


Genowefa miotała się po wszystkich piętrach łkając rozpaczliwie...


Pod stolikiem karcianym leżał pejsaty starzec Jankiel i spał mocno jak trzech
drwali syberyjskich.


"...syberyjskich..."- zanotował Chaos zatrzymując się tuż przed tajemniczą
buteleczką, stojąca samotnie na skraju szczątków wyjścia awaryjnego.

[immanuela]

(byłam pierwsza :-P)

[Gość: kudłaty]

"To juz koniec"- złapał się za głowę Narrator. "Wprowadzam więcej Chaosu niż
sam mr. Chaos"- rzekł ze smutkiem, po czym postanowił pocieszyc sie kanapką i
poczekać, aż Narratorka I. znajdzie wyjście z sytuacji...

[immanuela]

Sytuacja zdawała się być bez wyjścia. Zrujnowane schody awaryjne. Przymarznięta
brama wejściowa. Wszyscy bohaterowie w komplecie. Śnieżynka przy nadziei, Nora
już nie. Patryk, zwany w niektórych kręgach Sensownym Wątkiem. Niedopałki
zapałek. Suwnica, która zaczynała właśnie womitować...
- Ale za to mamy flaszeczkie – powiedział Kaszana, wchodząc za Wacusiem na salę
fabryczną.
Tylko gdzie była Genowefa?...

[Gość: kudłaty]

Patryk ze Śnieżynką zmaterializowali się w starym schowku na
narzędzia. "Widocznie tak nam jest pisane"- szepnęła
Śnieżynka. "Wychodzimy?". "Posiedźmy jeszcze chwilkę"- odszepnął Patryk w
ciemności schowka. "Nie rozpychaj sie tylko!"- pisnęła Śnieżynka, czując, jak
Patryk przesuwa się w jej stronę. "Wybacz, to nie moja...wina"- zadyszał
winowajca.

Kaszana i Wacuś stawiali szkło na karcianym stoliku, pod którym ciągle spał
Jankiel. Nagle na halę wpadła z impetem Genowefa. Była odziana w jakieś resztki
pokrowca na maszyny i dzwoniła zębami.
-Genia, weźże się odziej, dziewczyno...!- pospieszył na ratunek Chaos.

[immanuela]

I nieco chaotycznie zaczął podawać Genowefie te części garderoby, które akurat
miał pod ręką. Czapkę Kaszany, podarte już nieco czarne rajstopy, apaszkę Nory,
lewy but pejsatego starca...
- Ale beret... – zaczęła Genowefa.
- Nic tylko beret i beret – zamruczała gniewnie Nora – lepiej zastanówcie się,
jak ściągnąć tu z powrotem Znanego Wydawcę. Z Beduinami, się cholera, teraz
zadaje...

[Gość: era]

Nie pora na dyskusje-rzuciła od progu Genowefa. -Wy tu sie zabawiacie i o bożym
świecie zapomnieliście!-darła się nie wiedzieć czego.-Co się stało?-spytała
Nora poprawiając garderobę na Genowefie. Genowefa długo nie mogła dojść do
siebie. Widać było, że jakaś przerażająca wieść poruszyła jej jaźń. - Gazet nie
czytacie?- wydyszała ciężko, przysiadając na obudowie frezarki.-Koniec z
fabryką! Wyrzucą nas stąd! Najbogatszy wykupił tę budę. Będzie tu organizował
największą dyskotekę techno w kraju. A może i Europie.Moda na kulturę
industrialną. Mówi wam to coś?.

[Gość: era]

Jankiel, który zalegał był od dłuższego czasu miejsce pod suwnicą ożywił się
nagle. - O techno party! To lubię! Fajne laski wpadają!- perrorował, a na
policzki wypełzły mu niezdrowe rumieńce.
- Wstydziłbyś się stary lubieżniku- wysyczała Genowefa .

[Gość: :):):):):):)!]

Genowefa z tego wszystkiego, wielce oburzona, poszła do doktora P. Lubicza i
ten jej odpowiedział, ze...

[Gość: !]

że nie wie co moze jej pomoc i wysłał ją do Leśnej Góry, gdzie pomógł jej
doktor...

[xxx131]

... doktor Pawica, przelecial ja 23 razy i zrobilo jej sie lepiej.

[Gość: kudłaty]

-No nie, to się już staje niesmaczne- skrzywiła się Nora. Poczuła taki przesyt
serialami, że zapragnęła natychmiast usiąść w spokoju i pomedytować.
Spostrzegła stary schowek na narzędzia. "Świetnie!"- pomyślała i czym prędzej
tam weszła. Za nią ciągnął Jankiel bez buta.
Kiedy już relaksowali się ciszą i spokojem, dobiegły ich niepokojące dźwięki.
Jakieś...mlaskanie...?! skrzypienie?!
-Tu coś jest!!- szepnęła histerycznie Nora...

[xxx131]

A za dzwiami mlaskal milutki tygrys. Chciala sie nizm zaopiekowac.

[Gość: era]

...ale milutki tygrys okazał się tylko fotografią tygrysa na plastikowej torbie
reklamowej zachęcającej do odwiedzania miejskiego zoo. Mlaskanie wydobywało się
z jej wnętrza.
-Cooo tooo? - zapiszczała nasza bohaterka tuląc się do swego towarzysza i ze
strachu nienaturalnie przeciagając samogłoski.
-Lepiej tam nie zagladać.-odpowiedział, bo od dzieciństwa nienawidził ryzyka.
Dziwne stworzenie w foliowym worku nie przestawało mlaskać.

[xxx131]

Z opakowania wyskoczyl bandyta. Porwal Nore i ukradl buty Jankielowo.

[Gość: !]

uciekająć, zgubił jankielowe buty, a Nore podrzucił na lucę Wspólna, gdzie
zaopiekował sie nią pewien przystojny brunet, którym był...

[galvaniza]

Jacek Ruroń,ulubieniec kuchni, smakosz różnych potraw. Powiedział wtedy...

[Gość: era]

Nie zależało mi na tobie, tylko na butach Jankiela.A ten dureń je zgubił-
powiedział Jacek.- Mozesz wracać, skąd przyszłaś-dodał nieuprzejmie.

[Gość: era]

Nora poczuła sie trochę rozczarowana. Wszak Jacek był najlepszą partią w
mieście.Ten nieoczekiwany zwrot akcji mógł całkowicie odmienić jej los.
-Jesteś pewien, że nie powinnam tu zostać?-spytała jeszcze z nadzieją.
-Spadaj- rzekł może mało wytwornie, ale jasno stawiając sprawę i nie
pozostawiajac zbędnych złudzeń.
Nora powlokła się tam, skąd porwał ją był dziwny osobnik z
reklamówki.Towarzystwo zastała przy kartach. Genowefa wychodziła właśnie w
piki. Karta jej szła jak nigdy. Miała na sobie kompletna garderobę, moherowy
berecik i dodatkowo dzierżyła w dłoni buty Jankiela, któremu tym razem się nie
poszczęściło.Przegrał buty a teraz rozstawał się z barhanowymi kalesonami, co
to je miał po dziadku.

[immanuela]

- Ale z ciebie cymbał – powiedziała Nora – kto w dzisiejszych czasach chodzi w
barchanowych kalesonach? Teraz się nosi lajkrę. Powtórz, głośno i wyraźnie: LAJKRĘ!
- Lajkrę – powiedział posłusznie Jankiel – ale wiesz, Noro, może i jest ze mnie
cymbał, ale za to, zobacz, jaką mam pałę!
To rzekłszy Jankiel zaczął grzebać w czeluściach swych barchanowych pantalonów,
i wyciągnął z nich...

[Gość: Cz-Cz]

...nie, nie napiszę co z nich wyciągnął- sami zgadnijcie. Było to pogięte,
pomarszczone, sękate i miało zmacerowaną skórę.
-Czy to jest...
- Tak, to oprawiony w drewno i skórę najstarszy egzemplarz Komedii Wąskotorowej
Mikołaja Kopernika...

[immanuela]

To, dopiero co odnalezione w barchanowych kalesonach Jankiela, dzieło Mikołaja
Kopernika, było zagubioną, ostatnią częścią jego wiekopomnego dzieła: "O
obrotach ciał niebieskich". Traktowało o planetach obiegających Słonce wąskim
torem, czyli krążących po najmniejszych orbitach, takich jak Merkury, Wenus,
Ziemia, Mars. Bo np. o Plutonie to już nie.
O Plutonie to już nie... – zanotował mr Chaos, swym wściekle skrzypiącym ołówkiem.
- A ty, kochanieńki, po co właściwie to wszystko notujesz? – zainteresowała się
(Polska) Norma.

[Gość: kudłaty]

-Chcę was wydać- rzekł krótko Chaos.
-Ty judaszu!- krzyknęła oskarżycielsko Nora i przydusiła go ciałem o słusznym
gabarycie.
Mr. Chaos pisnął.

[Gość: Cz-Cz]

"pisnął" zapisał w skupieniu Znany Wydawca...

[Gość: era]

- Rozgryzłam cię od początku- powiedziała jak zwykle triumfująco Genowefa.
-Specjalnie się przy tobie pilnowałam, żeby czegoś nie chlapnąć.-dodała.
-Jak to wydać?-obudził się z letargu Wacek.-To znaczy, że chcesz zniszczyć to,
co miedzy nami było?- dodał enigmatycznie, wzbudzając niejakie podejrzenia
Genowefy, która była w tej grupie strażniczką wszelakiej moralności.
-A co między wami było?-nie wytrzymała Genowefa, rwąc z głowy moherowy beret.
Sprawa barchanowych gaci i niezwykłego znaleziska zeszła jakby na dalszy plan,
chociaż...

[xxx131]

Czak Norris jej tego nie wybaczyl!

[immanuela]

Sprawa niezwykłego znaleziska odkrytego wewnątrz barchanowych gaci Pierwszego
Cymbalisty IV Rzplitej, Jankiela, zeszła na dalszy plan, ale tak jakby chwilowo.
Bo oto, enigmatyczny darczyńca, niejaki mister Chaos, przyduszony ciałem Nory,
ciałem o słusznych parametrach, pisnął. A pisnął on wielce rozpaczliwie.
- No, chcę was wydać, chcę, przecież Znany Wydawca tego nie zrobi, olał was i
zadaje się z wielbłądami na jakiejś bliżej nieokreślonej pustyni. Jeszcze jakąś
pustynną grypę gotów tu do nas przywlec. Lepiej niech se siedzi na tej pustyni,
a ja się wszystkim zajmę, Noro droga.
- Przegrałeś! Ściągaj te barchany, Jankiel! – zakrzyknęła triumfująco Śnieżynka.

[Gość: era]

Jankiel spłonął rumieńcem, bo jako człowiek starej daty był nieco
pruderyjny.Jednak Genowefa była nieugięta. Przemocą zdzierała właśnie z
nieszczęśnika barchanowe desusy.Widzom zupełnie nieoczekiwanie Jankiel objawił
się więc w pełnej krasie swej męskiej urody.Śnieżynka aż przysiadła, z podziwem
przyglądając się, jak to natura hojnie obdarzyła Jankiela.Genowefa tym czasem
bacznie przyglądała się temu, co z czeluści barchanowych niewymownych wytoczyło
się na sam środek hali.

[Gość: kudłaty]

To coś, na kształt węża strażackiego, wytoczyło się i jęło rozwijać w
niespiesznym tempie. I oto po chwili leżało w pełnej krasie pośrodku hali
fabrycznej, ściągając głodny wzrok świadków tegoż zdarzenia.
-No co- bąknął speszony Jankiel- Jak coś się pali, to przynajmniej pod ręką.

[immanuela]

Słońce stało w zenicie. Pustynia była w całej pełni. Znany Wydawca, zrzuciwszy
zimową odzież pobiegł truchtem za oddalającą się karawaną.
- Zaprowadzicie mnie do najbliższej oazy? – wysapał dogoniwszy czarnego jak
smoła Beduina, który zamykał karawanę.
- Ubuntu bambuko? – zapytał rzeczowo Beduin w białej galabiji.
- O-A-ZY – powtórzył głośno i wyraźnie Znany Wydawca.
- O-A-ZY bambuko – Beduin pokiwał głową, a niebezpieczny błysk rozlał się w jego
sadystycznych oczkach...

[Gość: era]

Beduin bez trudu rozpoznał Znanego Wydawcę.Przedsiębiorcza Genowefa na cały
świat za pomocą telewizji ojca dyrektora rozesłała za nim listy gończe. Wszak
obiecał ją uwiecznić w najsłynniejszej powieści świata, obiecywał literackiego
Nobla. Nie mogła pozwolić mu tak zniknąć.Spod siodła swego rączego wielbłąda
Beduin wydobył laptopa i wysłał maila do Genowefy.Wydawca był zgubiony.

[immanuela]

Znany Wydawca był zgubiony. Spod przymrużonych powiek przyglądała mu się bowiem
wielce powabna Beduinka. Czarna, lśniąca skóra, wydatne, namiętne usta, biust
topless. I rzec by tu można, że była to pierwsza z kobiecych postaci
występujących w tej książce, która była naprawdę urocza. Śliczna. Ponętna. Sexy.
Rzec by tak można, gdyby nie to, że z fałd jej szaty, wydobywał się jakiś dziwny
zapach, by nie powiedzieć odór. Taaa..., nie oszukujmy się, Dalalija była
prawdziwą córą pustyni. Szanującą tradycje plemienne. Także i tę, która
nakazywała kobietom kąpać się raz na siedem lat.
Dalalija przysunęła się bliżej do Znanego Wydawcy i mgła pożądania przesłoniła
jej piękne oczy...
Chociaż, gdybym tak ustawił się od nawietrznej... – zaczął się zastanawiać Znany
Wydawca...

[Gość: era]

Chociaż, gdybym tak ustawił się od nawietrznej... – zaczął się zastanawiać
Znany Wydawca...myśląc jednocześnie intensywnie, jak wybrnąć z tej sytuacji.
Dalalija spadła mu z nieba niczym deus ex machina.-Wiadomo, że zakochana
kobieta zdolna jest do wszystkiego. Trzeba by było tylko umiejętnie wykorzystać
jej rozbuchane pożądanie- pomyślał Wydawca.
Nie uśmiechał mu sie powrót do nudnej części powieści, która leniwie i
całkowicie bez sensu toczyła sie w fabrycznej hali.Tu na pustyni przy pomocy
nuty egzotyki i orientu mozna było pchnąć tekst na nowe romantyczne
tory."Nowymi cię pchniemy tory..."-przypomniał sobie Wydawca fragment z
narodowego wieszcza i wizja milionowych nakładów odżyła w jego głowie.Trzeba
było się tylko jakoś pozbyć natrętnego Beduina, grożącego mu deportacją w
ramiona Genowefy. Nie bacząc na ( nazwijmy rzecz po imieniu)smród buchający od
ponętnej Beduinki zagaił uprzejmie-

[Gość: Cz-Cz]

-Nie ma pani przypadkiem suchego chleba dla wielbłąda? Moje zwierzątko jest
takie wygłodniałe...-(całe szczęście, że w czasie studiów Wydawca chodził na
lektorat jęz. arabskiego).
- Nie mam chleba, bo mi kondor porwał-odparła Beduinka uśmiechając się zalotnie-
ale zostało mi trochę ...

[Gość: kudłaty]

-Może być- odezwał się szybko Znany Wydawca. Niecierpliwość wyłaziła z niego
równie widocznie, co słoma z gumofilców Leppera. Nie cierpiał cierpieć z powodu
bólów wzwodu.
-Eugeniusz- wyciągnął rękę.- Gdyby nie "eu", byłbym geniuszem- dodał
zachęcająco.

[Gość: era]

-Tak Eugeniusz to prawie geniusz.- rzekła rezolutnie - Choć mówi
się,że "prawie" robi dużą różnicę.-dodała cytując klasyka reklamy.-Słowem, jest
pan niemarkową podróbą geniusza.- podsumowała nie bez złośliwości.
Ten białas zaczął jej działać na nerwy.Jego pewność siebie była
nieznośna.Typowa dla ćwierćinteligentów. Dalilia nie lubiła mało inteligentnych
facetów. -Z takimi zawsze mozna w coś wdepnąć-pomyślała i już zamierzała po
angielsku wymiksować sie z tego wątku powieści, gdy

[immanuela]

... nagle, na horyzoncie ukazała się oaza. Palmy, daktyle, no i oczywiście woooda!
Znany Wydawca aż zatarł ręce z zadowolenia. Wykąpie się Dalaliję i będę mógł
przystąpić do rzeczy! – ta genialna myśl przemknęła przez umysł naszego Eu-geniusza.
- Nic z tego – rzekła Dalajija, która najwyraźniej czytała w myślach
Eurogeniusza – chociaż nie na jednym Łoksfordzie studiowałam, to przestrzegam
tradycji naszego plemienia. A kąpałam się zaledwie pięć lat temu...
Będę musiał wymyśleć coś innego - pomyślał Znany Wydawca, nie myśląc o tym, że
Dalalija czyta w jego myślach...

[Gość: era]

Z zadumy wyrwały go donośne dźwięki X symfonii Szostakowicza.- Spox-rzuciła
Dalalija-to moja komóra.Z eleganckiej torebki od Batyckiego wyłuskała
dźwieczącą dziesiątką Szostakowicza nokię.-Gienia?!!! - wrzasnęła Beduinka-
Siemka, co u ciebie? Kopę lat-tokowała nienaganą polszczyzną, co trochę
skonfudowało naszego bohatera.- Studiowałam religioznawstwo na jagiellonce-
rzuciła zdumionemu jej znajomością polskiej mowy Wydawcy- To stamtąd znam
Gienię.-dodała - Gieniuchna!!!-wyryczała do słuchawki-Jak tam, Kaczory budżet
uchwaliły?A co u ojca dyrektora?-Przez chwilę słuchała, co Genowefa nawijała
jej na komórę.Z każdą kolejną chwilą uśmiech przygasał na jej twarzy i z coraz
wiekszą niechęcią przygladać sie zaczęła Eu- geniuszowi.

[Gość: Cz-Cz]

"Stało się- pomyślał Znany-przeznaczenie mnie dosięgło..." Postanowił jednak
działać. Najpierw powoli, jak żółw ociężale...Noga za nogą odsuwać się zaczął
od pięknej Beduinki. Wykorzystał swoją szansę w 100%- kobiety zagadane na temat
nowej sutanny ojca Dyrektora tracą przecież kontakt z rzeczywistością. Eu-
geniusz wyrwał z kopyta i w przeciągu kilku chwil zniknął wśród wydm na
horyzoncie. Wzbierający wiatr zasypywał jego ślady- i to było korzystne w razie
pościgu. Zwiastowało jednak inne kłopoty."Zbliża się burza piaskowa"- przyszło
mu na myśl.O nie, to byłoby zbyt proste.

[Gość: era]

-Chcą mnie wymiksować z tej powieści.- przemknęło przez głowę Wydawcy, gdy
ujrzał zwiastuny nadciągającej nawałnicy.
-Jasne jak słońce, że zginę przysypany pustynnym piaskiem, a w moje miejsce
pierwszoplanowymi bohaterami znowu zostaną Gienka z Wackiem. O, niedoczekanie
wasze!-zakrzyknął, wygrażając pięścią w strone ukrytych w pozawirtualnej
rzeczywistosci narratorów.
- To byłoby zbyt proste!- powtórzył.

[Gość: era]

W tym momencie chmura piasku nadpłynęła na pustynię. Na tej chmurze ( niech
Słowacki wybaczy kradzież motywu)Wielki Wydawca został uniesiony prosto do...

[Gość: era]

...swoich ziomali w fabryce.Jankiel z radością powitał starego znajomego, Wacek
zakrzątnął się wśród reklamówek w poszukiwaniu niedopitej butelki żubrówki-
wszak staropolskim obyczajem trzeba było gościa godnie podjąć. Tylko Genowefa
była czegoś nadęta.
-Co jest?- zapytał Wydawca pojednawczo.

[immanuela]

- Jak co jest - burknęła Genowefa - i nie czegoś nadęta, tylko powód mojego
nadęcia chyba jasny jest.
- Nooo...? - zagaił grzecznie Znany Wydawca.
- A co ma niby być - gderała wciąż naburmuszona Genowefa - PIT-y już pora
rozliczać, berecik mi zdeczka oklapł, żytniówka się kończy, ci wstrętni
Narratorzy to chyba w sen zimowy zapadli, a psia ich, zresztą, mać! (tu Genowefa
przeżegnała się pobożnie) a na dodatek Herman, mój miły Hermanek gdzieś się
zawieruszył...