Rozmówki

Rozmwki, wy nad poziomy wylatujecie!

[bieski_toperz]

Własnie przeczytałam Germanusowe rozmówki - bomba!!! I śmieszne i mądre, po
prostu rewelacja.
Co do prób innych - nie obraź się Aardzie, ale chyba powinieneś dać sobie tutaj
spokój, za duży kontrast.
Germanusie, proszę o WIĘCEJ!!

Rozmówki - Uśmiech

[germanus]

Zoo-rozmówki

Uśmiech

Łoś się roześmiał. Sarna od razu zwietrzył podstęp, więc również podstępnie
stwierdził:
- Na pewno masz powód, by się śmiać.
- Wyobraź sobie, że nie mam – odparł z uśmiechem Łoś.
- On nie musi mieć, by mieć – rzekł Daniel.
- Co? – zdziwił się Sarna.
- Nie muszę mieć powodu. Wystarczy myśl...
- Myśl to powód.
- Nie, powód to byt, a myśl to świadomość.
- Mam cię! – niemal wrzasnął Sarna – przecież byt to świadomość.
- Ja ci to wyjaśnię – wtrącił Daniel – jeśli według ciebie...
- Co według mnie?
- ...byt określa świadomość...
- No?
- to powód określa myśl...
- ?
- to wyobraźnia określa uśmiech...
- ?
- i on tylko to powiedział.
- Ale ty nie słuchałeś – stwierdził Łoś.
- I dołączyłeś powód...
- i myśl...
- i byt i świadomość...
- zupełnie jakbyś zwietrzył jakiś podstęp – zawyrokował Łoś.

I to by było na tyle.
Znaczy wakacje idommmm.
Czyli do zobaczenia po...
No chyba żeby ... coś mi się w drodze...
Ale nie obiecuję.
Bawcie się wesoło.
Do września.

Czekamy...

[aard]

Cierpliwie, ale dobrze, że wrzesień już niedaleko :-))

[Gość: maybeline]

Germanos, a gdzie było drukowane, jeśli można spytać, jakieś czasopisma, czy
coś grubszego ;) ?
Kurde, kupiłabym sobie książkę z czymś takim .............

Rozmowki - Zebranie

[germanus]

To co, po wakacjach, prawda?
Jak bylo u Was?
Gotowi na nowe materialy i przesmiewki z wrazen?
Ale smieszne rzeczy widzialem! Az trudno uwierzyc.
Np: czy wiecie, jaki meski stroj dominuje w Barwinku?
Jak nie wiecie, to sie nie prejmujcie, jeszcze do tego wrocimy.
A na razie cos ... przedwakacyjnego. Milej lekturki. Pozdr

Aha, z tym drukiem... Nie, ksiazki nie ma, choc moze w przyszosci. To w
czasopismach raczej. Trudno dostepne, chyba ze poczytacie moje archiwum.
Qrcze, a moze sprobowac przekonac kogo trzeba do druku tych przesmidelek, co?

Zoo-rozmówki

Zebranie

- Zebraliśmy się tu w trójkę… - zaczął Sarna pewnie.
- W czwórkę - przerwał mu dziwnie podwójny głos.
- Widzę tylko nas trzech - mniej pewnie stwierdził Sarna rozglądając się:
- Daniele zawsze chodzą dwójkami - rzekł ten sam głos.
- Po prostu przyjmij to do wiadomości - dodał Łoś - raz się nie dziw, raz
spójrz w przedstawione ci fakty, raz bierz je jak są - zakończył Łoś długą
przemowę sam mocno nią zdziwiony.
- Co mam przyjmować za fakt, gdy widzę jednego Daniela - upierał się Sarna.
- Jak ktoś ci mówi, że tak jest, jak jest, to to jest fakt, proste, nie? - Łoś
przeszedł do analiz.
- Jak ktoś mi coś mówi, to to jest, moim zdaniem, opinia, a nie fakt - uparcie
stawiał się Sarna.
Łoś spojrzał wymownie na Daniele.
- Powiedzcie mu…
- Widzisz - zaczęły Daniele - ty masz tylko zdanie, a my wiemy, bo istniejemy.
- No i masz, dochrapałeś się, powiedziały ci - wypomniał Sarnie Łoś.
- Przecież ja nie chrapałem…
- No tego by jeszcze było trzeba, prawda, Daniele?
- Właśnie - podwójny głos brzmiał mało sympatycznie - zwoływać zebranie i
chrapać na nim.

[germanus]

Zoo-rozmówki

List

- Dostałem list - rzekł dziwnie smutnawo Sarna.
- Lubię listy - niesmutnawo rzekł Łoś.
- Ja niby też - odrzekł Sarna – szczególnie dostawać.
- A ja wolę pisać - Daniel starał się być lepszy.
- Tak jest, żeby dostawać, trzeba pisać.
- Ja piszę, to dostaję - Daniel był ciągle wesolutki.
- A ja nie napisałem i dostałem - szczerze wyznał Sarna.
- To chyba od cioci - Łoś spróbował być złośliwy.
- List od cioci musi być nudny - wtrącił szybko Daniel - co u ciebie, bo ja
jestem połamana, wujek ma zapalenie korzonków, pogoda jest brzydka, bądź
zdrów... - Daniel dał wyraz nielubienia jakiejś wydumanej cioci.
- To nie jest nudny, to jest smutny list - próbował ocenić Sarna.
- Kochany, żebyś wiedział - Łoś podniecił się niespodziewanie – ciocia nie
pisze listu, tylko księgę zażaleń …
- A ja najbardziej lubię liściki - Daniel zawsze umiał znaleźć jasny punkt.
- Z taką lekko dwuznaczną treścią? - upewniał się Łoś.
- Najlepiej z zupełnie jednoznaczną.
- Ale to nie był liścik - wtrącił Sarna - przenajmniej nie taki, o jakim
mówicie.
- Jak nie był taki, to to nie był liścik - Daniel o liścikach wiedział wszystko.
- Ale nie był wcale długi, więc chyba to był liścik - lekko upierał się Sarna.
- Z kartką nie ma tych problemów, kartka to kartka - Łoś wszedł na wyższy
stopień abstrakcji.
- Kartką dużo można powiedzieć - dodał pewny siebie Daniel.
- Okazać pamięć...
- Albo dać do zrozumienia...
- Można podziękować...
Sarna poczuł nagle, że nigdy nie wywali z siebie swego smutku, więc wziął
głęboki oddech i wyrzucił z siebie jednym tchem:
- To był list z banku. Nie zapłaciłem raty za samochód.
I już zupełnie nie miał siły zareagować, gdy Łoś rzekł całkiem wesoło:
- Oj, jak ja lubię listy od cioci…

[germanus]

Zoo-rozmówki

Cofanie

Śledź nie wyglądał na zadowolonego. Wieloryb już miał go zagadnąć, ale
pomyślał, że jak Śledź ma problem, to powinien się pochwalić. Ryba, jak zwykle,
ignorował wszystko i wszystkich. W tej sytuacji Śledziowi nie pozostawało nic
innego, jak się pożalić.
- Fatalnie się złożyło... – zaczął i zawiesił głos nawet nie tyle z powodu
ciągle ignorującego uśmieszku Ryby, co w nadziei na zainteresowanie.
- ...z tym cofaniem – kontynuował, gdy nie wzbudził żadnego.
To się Rybie spodobało. Taka samokrytyka. Raz, chociaż raz, Śledź się przyznał,
że się cofnął.
- A dużo się cofnąłeś? – spytał lekko mniej się uśmiechając.
- Eee, chyba nie tylko raz – wtrącił szybko Wieloryb w nadziei lepszej rozróbki.
- Nie ja, tylko samochód – sprostował Śledź.
- Oczywiście, samochód sam się cofnął - domyślił się Ryba.
- Oczywiście, bez kierowcy - domyślnie dodał Wieloryb.
- Może się stoczył...
- Albo kłopoty ręczym hamulcem...
- Dajcie spokój, przecież wiecie, że to ja kierowałem tym samochodem – Śledź
spróbował zagrać na przyjaźni.
- Rzecz w tym, że nie wiemy - rzekł spokojnie Wieloryb - możemy się co najwyżej
domyślać.
- Ale my się niechętnie domyślamy czyjegoś kłopotu lub winy – poparł go Ryba.
- To nie moja wina! – mocno wyrzucił z siebie Śledź.
- Ja zwykle orzekanie o winie pozostawiam sądom – nie wycofywał się Ryba.
- To łatwo stwierdzić zestawiając fakty – perorował dalej Śledź.
- A ja zbieranie faktów, czyli ewidencji pozostawiam policji – Wieloryb trzymał
z Rybą.
- Ależ ona mi podjechała znikąd... – zaczął Śledź.
- Skoro się upierasz... – wpadł mu w słowo Ryba.
- ...gdy ja już rozpocząłem manewr cofania – musiał dokończyć Śledź.
- ...to cię zapytam – ciągnął Ryba zapełnie nie zważając na rozpaczliwe wysiłki
Śledzia.
- No, pytaj – odważnie przyzwolił Śledź.
- Cofałeś?
- Tak...
- ...i przywaliłeś?
- No tak, ale ona...
- ...to jeszcze poczytaj kodeks... – już nie pytał, ale pouczał Ryba.
- ...i naucz się przepisów – nie odstawał Wieloryb.
- ...a najlepiej nie jeździj już więcej...
- ...gdy nie umiesz...
- ...bo stwarzasz zagrożenie – ciągnął bezlitośnie Ryba.
- ...dla siebie i swego życia – Wieloryb był równie bezlitośny.
- ...a co najgorsze...
- ...dla życia innych ludzi...
- ...Bogu ducha winnych – zakończył Ryba z poważną miną, która zupełnie
niespodzianie zastąpiła ignorujący uśmiech.

[germanus]

Zoo-rozmówki

Łaciate słońce

- Lubię, jak coś fajnie idzie - rzekł Śledź w przestrzeń.
- I jak się nie spóźnia - zauważył Ryba.
- Tego nikt nie lubi - poparł Rybę Śledź.
- Mnie tam wszystko jedno - jakoś nijako powiedział Wieloryb.
- Czepiasz się spóźnienia, a przecież najciekawszy był jacht - nie miał
wątpliwości Śledź.
- A może księżyc? - zauważył ostrożnie Wieloryb.
- Nie, najciekawszy był żeglarz - ponownie nie miał wątpliwości Śledź.
- Historycznie najciekawszy, a obecnościowo małomówny - dał szybką ocenę
Wieloryb.
- Co fakt, to fakt. Wrobić się nie dał - zgodził się Ryba.
- Ale odebrał.
- Bo nie miał wyjścia.
- Mógł wyjść na jacht.
- A widziałeś panią od wręczania? - zapytał Śledź znienacka.
- Racja, nie miał wyjścia.
- Mógł zaśpiewać! - poddał Ryba.
- Do księżyca na sznurku.
- To był prawdziwy księżyc - uparł się Śledź.
- Nie doceniasz komandora, a komandor potrafi! - podrzucił go Ryba.
- To dlaczego nie potrafił przyśpieszyć sztucznych ogni?
- Wywiad zawinił - stwierdził ponuro Ryba - A wywiad jest w gestii ministerstwa.
- Ministerstwo załatwiało słońce - zaprotestował Wieloryb - sam słyszałem.
- I dzięki temu dobrze wyszły zdjęcia grupowe. I nikt nie wpadł do wody.
- Choć tak na to liczyłeś - Ryba jak zwykle wiedział na co Śledź liczył.
- A widziałeś dwie czerwone damskie marynarki? - ucieszył się Śledź na samą
myśl.
- To dopiero był pomysł, prawda?
- Nie było byka - zgasił ich Wieloryb.
- Byk był, ale przy barku. Nie było ringu, by panie mogły walczyć.
- Było podium, więc… - Śledź jakby żałował.
- Ale podium było zielone…
- Bo tam nie sięgało słońce…
- Nie sięgało też do barku.
- To fakt. I nie oświetlało nadgorliwych. A szkoda - rzekł szczupły Śledź.
- Zawsze dowalasz puszystym - podsumował go Wieloryb.
- Zawsze oszczędzam głodnych - bronił się Śledź.
- A ja zawsze będę lubił wino, kobiety i śpiew - zadeklarował Ryba.
- A ja żeglarzy i jachty - zakończył Wieloryb.

Po miesiącu niemal przerwy

[aard]

Czytamy i czekamy na ciąg dalszy :-)
Germanusie, do dzieła!

Rozmowki - Szkolenie

[germanus]

Zoo-rozmówki

Szkolenie

- Byłem na szkoleniu - wyznał cicho Sarna.
- Nie!? - wrzasnął Daniel z radosnym niedowierzaniem.
- Musiało cię coś przymusić - Łoś przeszedł do konkretów.
- …o molestowniu seksualnym - ciągle cicho kontynuował Sarna.
- I teraz już wiesz, jak molestować - wyciągnął Daniel prosty wniosek.
- I teraz wiem, jak rozpoznawać, i jak unikać, i kto to robi, i dlaczego, i jak
pomagać - długo i cierpliwie wyjaśnił Sarna.
- O-ho - Łoś zabrzmiał z podziwem - już widać skutki treningu.
- Przybyło mu cierpliwości - z zazdrością wtrącił Daniel.
- Widocznie cierpliwość chroni - niewinnie rzekł Łoś. I zaraz zapytał:
- Czy oni noszą brody?
- Głupie pytanie! To nie o to chodzi - Sarna jednak leciutko się
zniecierpliwił.
- A może są wysocy? - Daniel starał się czegoś dowiedzieć.
- Raczej niscy i krępi - licytował swoje zdanie Łoś.
- To ma sens, tacy zwykle mają więcej kłopotów - zgodził się Daniel.
- To nie chodzi o cechy fizyczne, panowie - Sarna podjął wysiłek wprowadzenia
porządku w dyskusję.
- To może o używki…
- …albo przedmioty…
- …tak jak kluczyki samochodowe dyndające na palcu - Łoś i Daniel prześcigali
się w pomysłach.
- To są przeważnie małe, pełzające glisty… - zaczął wyjaśniać Sarna.
- Aaa, robale - Daniel jak zwykle myślał szybko.
- To mi pasuje - zgodził się Łoś.
- …nieefektywni osobnicy rodzaju męskiego…
- ??
- …bez autorytetu społecznego…
- U-hu, nie podoba mi się to - powiedział powoli Daniel.
- …nie akceptowani towarzysko… - wyliczał dalej Sarna, gdy Łoś i Daniel wstali
niespodzianie.
- To my już sobie pójdziemy - rzekł Łoś na pożegnanie.

W górę!

[aard]

Nie dajmy się milczeniu :-)

[Gość: olo]

To trzeba wydac w tomiku jakims .I nie ma na co czekac.Jest dobre,nawet bardzo
dobre.Bliziutko Mrozka a jednak ciut inaczej.Dobre 4 glosy i mozna etiudki w
jakims dobrym radio na dzien dobry i dobranoc Panstwu zrobic.Czesto mysle
podobnie obserwujac dzien codzienny a jednak nie powazylem sie na dlugopis i
kartke.Fajne.Rob to dalej. pozdr ;) olo

[germanus]

Duze dzieki za cieple slowo. Widzicie, z wydawaniem to jest tak, jak nizej.
Wydrukowane to tu i owdzie, ale wiekszosc zachowuje sie tak wlasnie. A ja nie
mam czasu na prozne przymilanie sie wydawcom. A moze GW? Sprobujcie ich
namowic. Powodzenia, z gory dziekuje

Zoo-rozmówki

Interesy

Wieloryb znał tę nieco zatroskaną, a nieco przygnębioną minę Śledzia. Bardziej
więc z potrzeby wspomożenia go, niż z potrzeby rozmowy zagadał:
- Znowu coś?
Śledź był całkowicie pewny, że szczere żale tylko pogorszą jego samopoczucie i
zapragnął zignorować Wieloryba. Jednakże Ryba wymądrzył się niespodzianie:
- Tak to bywa w interesach.
- I z rodziną - dodał Wieloryb.
- I z kobietami - domądrzył się Ryba i tego Śledź nie mógł zmilczeć.
- Nie odpisał - przyznał szczerze i smutno jenocześnie.
- Szczupak? - Wieloryb od razu musiał wszystko wiedzieć.
- Miałem rację, choć marna to satysfakcja - ciągnął delikatnie Ryba - tak to
bywa w interesach.
- Ano bywa - zgodził się cicho Śledź.
- Choć nie pytasz o radę, myślę, że możesz zacząć od analizy tego, co
napisałeś - spokojnie dodał Ryba.
- Na pewno czymś go uraziłeś - wskoczył ze swoim jedynie słusznym zdaniem
Wieloryb.
- Zignoruj Wieloryba - powiedział Ryba - Szczupak jest na to za mądry. To
inteligetna bestia.
- I ma własne zdanie - niespodziewanie rozsądnie wtrącił się Wieloryb, może w
obawie przed zignorowaniem.
- To jeden z filarów mądrości Szczupaka - Ryba dalej traktował Śledzia
poważnie - powiedz lepiej, co napisałeś.
- Przedstawiłem swoją wizję… - zaczął ciężko Śledź.
- Czyli wymądrzyłeś się - Wieloryb wrócił do poprzedniego tonu. Ale Ryba był
spokojniejszy:
- Wizję druku czy tekstów?
- Wizję druku moich tekstów…
- I źle, i dobrze. - ocenił Ryba, ciągle bardzo spokojnie - Dobrze, bo teksy
twoje i masz prawo przedstawić swoje zdanie, a źle, bo druk Szczupaka. Po co od
razu pchać się z wizjami?..
- Bo wizja, to prawie nawiedzenie - próbował śmieszyć Wieloryb, ale nikt się
nie roześmiał. A Śledź znów rzekł smutno:
- Nie odpisał…
- Choć zamówił teksty? - zapytał Ryba.
- Nie - przyznał Śledź - ale…
- Choć obiecał? - kontynuował Ryba.
- Nie… - szczerze przyznawał Śledź - ale dobre wychowanie...
- No, niestety, miałem rację - Ryba podsumował Śledzia ostatecznie - tak to
bywa w interesach.

[tezgucio]

germanus napisał:
> Duze dzieki za cieple slowo. Widzicie, z wydawaniem to jest tak, jak nizej.
> Wydrukowane to tu i owdzie, ale wiekszosc zachowuje sie tak wlasnie. A ja nie
> mam czasu na prozne przymilanie sie wydawcom. A moze GW? Sprobujcie ich
> namowic. Powodzenia, z gory dziekuje

Chyba mimo wszystko nie zaszkodziłaby przymiarka do małej, choćby pilotażowej
broszury. Szkoda tych tekstów.

[germanus]

Rozmówki profesjonalne

Prosto

- Szydło, czy ty zawsze musisz… - zaczął Obcas pytanie, ale urwał.
- Co muszę - nie doczekał końca Szydło.
- …tak chodzić? - dokończył Obcas..
- Tak, czyli jak?
- Widzisz, Zelówa, z nim nie można normalnie - rzekł Obcas niby to spokojnie -
powiedz mu, zanim ja mu powiem.
- Zygzakiem - Zelówie nie trzeba było dwa razy mówić.
- A jak mam chodzić?
- Śmieszny jesteś, Szydło, normalnie masz chodzić.
- Prosto. Proste, nie ? - wytłumaczył Obcas najprościej, jak umiał.
- Albo stać - dodał Zelówa.
- Przecież stoję - zaoponował Szydło.
- Ale zygzakiem…
- Stoję prosto! - Szydło był gotów bronić swej stojącej pozycji.
- …myślisz…
- Kto tu myśli zygzakiem? - o mało nie spienił się Szydło.
- Już ci powiedzieliśmy, że ty…
- …więc po co pytasz?
- Tak jakbyś chciał tym pytaniem ukłuć!
- …tak jakbyś mało kłuł na codzień…
- …a tymczasem my obaj mamy rany kłute…
- …tak jakbyś mało wbijał się na codzień…
- …a my obaj mamy rany wbijane…
- Och, jak dobrze, że ty nie możesz siec na oślep…
- …bo dopiero by się działo…
- …bo czy kto to widział, by siec zygzakiem - ni to spytał, ni to stwierdził
Obcas, a Zelówa opuścił głowę, by uniknąć zygzakowatego ukłucia.

Czy to naprawdę koniec z rozmówkami?

[aard]

Buuuuuu...

Germanus, come back!!!

[ugo]

Dawno

[germanus]

Zoo-rozmówki

Dawno

- Dawno... - zaczął Łoś zjawiając się znikąd, ale Sarna wpadł mu w słowo:
- Za Gomułki?
- A kto to był Gomułka? - nie kojarzył Daniel
- Sekretarz - za Sarnę odpowiedział Łoś. I uznał za stosowne dorzucić:
- Pierwszy zresztą.
- Znałem jednego. To dużo było tych pierwszych - Daniel teraz zdawał się coś
pamiętać.
- Facet, który nie robił długów - Sarna ciągnął jakby z mgły.
- I nie dawał paszportów - dopowiedział Łoś.
- I lubił dożynki - Sarna dociągał swoje.
- Niemożliwe. Sekretarz osobiście nie dawał paszporty. Na dożynkach? - Daniel
wyraźnie nie łapał.
- Znaczy zakazał.
- I długo gadał - Łoś dużo wiedział.
- Bo taka była moda - wyjaśnił Sarna.
- Mody były wtedy z Diora - nie zgodził się Łoś.
- Ta była wschodnia - wyjaśniał dalej Sarna.
- Wschodnia moda na gadanie na dożynkach bez paszportów - posumował Daniel, ale
nie znalazł uznania w ich oczach..
- No, kilku było - Sarna niespodziewanie wrócił do rachunków.
- Przecież nie jednocześnie - Łoś starał się nie stracić poczucia czasu.
- Wtedy wszystko wschodnie było modne - rozmarzył się Sarna - Zorki, Pobiedy,
Wostoki, ...
- Ortaliony, nylony, stylony, kaprony, non-irony!
- Czy to wtedy żyło się dostatniej? - znów chciał wiedzieć Daniel.
- Chciałem tylko powiedzieć, że dawno mnie tu nie było - Łoś uznał za stosowne
nie podjąć tematu.
- Achaaaa... - wyachaczyli jednocześnie Sarna i Daniel.
Ale Łosia juz nie było. Zniknął, jak się pojawił.

Sprowokowałem?

[aard]

:-)))))))))))))))))))))

Manhattan

[germanus]

Zoo-rozmówki

Manhattan

- Każdemu według zasług - zauważył niby filozoficznie Śledź.
- Masz coś na myśli - mniej filozoficznie poduważył Ryba.
- Najlepiej coś konkretnego - douważył Wieloryb.
- W Kaliningradzie jest Olsztyn - zuważył spokojnie Śledź.
- A w Olsztynie Kaliningrad - oduważył znienacka Ryba.
- A w Braniewie Kłajpeda.
- Ja mówiłem poważnie - nauważył Śledź.
- A my poważnie żartowaliśmy.
- To jest dyskoteka.
- W Królewcu?
- No, w przyszłym Korolewcu - zreuważył Śledź.
- To wygląda na pomieszanie pojęć - arbitralnie wdouważył Wieloryb.
- To najlepsza dyskoteka w mieście - naduważał Śledź.
- To nie wygląda konkretnie - obuważył Ryba.
- Przecież dyskoteka to konkret.
- A że najlepsza to czyjaś opinia - znieuważył Wieloryb.
- Czyli dalej brak konkretu.
- Przecież oni na siłę wzorują się na nas - już otwarcie wyuważał Śledź.
Tak otwarcie, że nie zauważył zbliżającego się końca.
- I dlatego - pouważył Ryba
- ... w każdym polskim mieście... - wuważył Wieloryb
- ... jest Manhattan - ostatecznie przeuważył Ryba i filozoficznie pochylił
się nad mapą nowego województwa.

Piurga

[germanus]

Piurga

- Kupiłem ekspres... - zaczął Ryba, ale przerwał, bo oczy Śledzia zrobily się
jak fajerki.
- Pociąg? - oczy Śledia zwiększyły się do rozmiarów talerzy.
- ... do kawy - cierpliwie dopowiedział Ryba.
- Taaa - Śledź opadł jak zużyty materac.
- I co ten ekspres robi? - Wieloryb był jak zawsze konkretny.
- Głównie piurga.
- Co? - wydawało się przez chwilę, że oczy Śledzia wrócą do poprzednich
rozmiarów.
- Czyli robi takie pyr-pyr.
- To znaczy, że nie piurga, tylko pyrga - to znów konkertny.
- Wtedy trzeba wyłączyć - instruował Ryba - bo się przepali.
- Jak korek - błysnął Wieloryb
- Korek się rozgęszcza!
- On nie jest z gomułki, to nie zna drucianych korków.
- To mam korek zapalić, by się rozgęścił? - nie wytrzymał Śledź.
- Możesz palić, co chcesz. Ja kawy nie palę.
- Masz rację, przepalona jest wstrętna - nawet Śledź to wiedział.
- Jak w McDonaldzie, stoi na fajerce i się pali.
- Podgrzewa - szybko i konkretnie poprawił Wieloryb.
- Piurga, zdejmujesz, nalewasz - Ryba mówił jakoś ciepło.
- Zdejmujesz maszynę, z czego? - Śledź znów wyraźnie stracił wątek.
- Z fajerki. I nie maszynę, tylko naczynie - trzeba przyznać, że Rybie nie
brakło cierpliwości.
- Taki zaparzacz?
- No ...
- Nieraz zwany włoskim - śledził dalej Śledź.
- No...
- To to nie jest ekspres - Śledź dumnie wydał wyrok.
- Ale jaka pyszna kawa - Ryba piurgnął łyk kawy z filizanki.

Germanusie, masz maila na gazecie, odpowiedz, pls!

[lolyta]