To, co was spotkało od wrednych dzieci

Dialog matki z 11-latkiem

[Gość: Kot Leopold]

Matka: uspokój się, nie bij brata (i przytrzymała go za rękę)
Syn: ty suko, masz przechlapane u ojca

Celem wyjaśnienia: jest to kobieta samotnie wychowująca troje
dzieci, w tym 5-letniego kolegę mojej córki. Akcja wydarzyła się w
autobusie, którym wracałem z przedszkola z dzieckiem, a matka kolegi
mojej córki wracała z owym 5-latkiej i jego 11-letnim bratem. Ojciec
dzieci to nałogowy alkoholik, w zeszłym roku zdarzało mu się przyjść
do przedszkola pod wpływem. W tym roku żona go pogoniła "w pizdu",
ale wpływ tatusia nadal działa. Reakcja matki na zachowanie syna to
ocieranie łez ukradkiem. Rośnie prawdopodobnie wierna kopia tatusia
plus damski bokser.

[justysialek]

Miałam jakieś 4 lata, jechałam z mamą autobusem. Przy oknie
siedziała dziewczyna paskudnym trądzikiem. Jako bardzo grzeczne
dziecko cichutko spytałam mamę na ucho, co się tej pani stało? Moja
mam też cichutko zaczęła mi tumaczyć że jak się dorasta, to się
zmieniają hormony itd no i się dostaje trądziku. Na to ja się
rozbeczałam i już niestety głośno wyję: Mamo, ja nie chcę mieć
takiego trądzika jak dorosnę!!!

2 sytuacja sprzed kilku lat: z moim ukochanym jesteśmy w
odwiedzinach u przyszłej teściowej. Przyszła też sąsiadka ze swoją 2
letnią wnuczką, przeuroczą blondyneczką. Ja oczywiście chcąc się
popisać, jaki to mam świetny kontakt z dziećmi, przykucnęłam i
mówię:
-Mam na imię Justyna, a ty jak się nazywasz, skarbie?
Mała odpowiada z pełną powagą:
- Bob budowniczy!
<ZONK!>

[Gość: jajjooo]

2 sytuacja sprzed kilku lat: z moim ukochanym jesteśmy w
> odwiedzinach u przyszłej teściowej. Przyszła też sąsiadka ze swoją
2
> letnią wnuczką, przeuroczą blondyneczką. Ja oczywiście chcąc się
> popisać, jaki to mam świetny kontakt z dziećmi, przykucnęłam i
> mówię:
> -Mam na imię Justyna, a ty jak się nazywasz, skarbie?
> Mała odpowiada z pełną powagą:
> - Bob budowniczy!
> <ZONK!>

i ty uwazasz ze to bylo wredne?? to w ogole dzieci nie znasz
dzieciaki w tym i starszym wieku lubia udawac bohaterow bajek i nic
w tym wrednego

[on-na]

Wyszłam z autobusu, do sklepu prowadziła żwirowana alejka. I nagle
czuję ostre kamyki na łydkach: dwaj młodzieńcy (na oko ośmioletni),
zabawiają się celowaniem do moich nóg. Ryczą przy tym z uciechy na
cały głos i głośno wymieniają komentarze ("Tyyy, ale białe łydkiiii!
Od księżyca taka opalona, czy coooo?" itp.). Rzuciłam ostrym
otnem: "przestańcie!", ale gdzie tam, "zabawa" zanadto ich wciągnęła.
Do sklepu było już blisko, stali przed nim ochroniarze - schyliłam
się więc, nabrałam garść żwiru i cisnęłam w ich stronę, wrzeszcząc,
że ochrona sklepowa niedaleko, chcą, żeby ich zgaranęła i
zawiadomiła rodziców? Będzie im zapewne mniej wesoło...
Zwiali od razu.

[Gość: teżmama]

strasznie się uśmiałam- choć niektórym pewnie nie było do śmichu w
tych sytuacjach.
Dorabiałam w czasie studiów na kasie w jakimś markecie i do tej pory
pamiętam jak młodzi rodzice przyszli do kasy płacić, byli z
dzieciakiem zdaje się chłopcem, ponieważ był dość niesforny mama
chciała go zainteresować 'co robi pani kasjerka' a maluch
bezpardonowo odparł 'ale brzydka pani' a miał ze 4 lata.
Strasznie głupio mi się zrobiło, rodzicom jeszcze bardziej :)

[unhappy]

Gość portalu: teżmama napisał(a):

> a maluch
> bezpardonowo odparł 'ale brzydka pani' a miał ze 4 lata.
> Strasznie głupio mi się zrobiło, rodzicom jeszcze bardziej :)

Nie wiem jak u czterolatka ale dla mojego brzydkie jest wszystko to co mu nie
pasuje. Jak trzeba iść z placu zabaw do domu to "nie idę - dom jest brzydki",
kosz na zabawki "jest brzydki" kiedy trzeba do niego pochować zabawki (ma manię
wyrzucania wszystkiego i przebierania w stosie) i dużo innych rzeczy nabiera
cech brzydoty w zależności od sytuacji - myślę, że kasjerka spokojnie się łapie
jako obiekt próby fałszywego odwrócenia uwagi.

[pasiol2]

Mnie....

[Gość: przyssawka]

W zeszłym roku gościła u mnie moja 6-letnia chrześniaczka i jej niewiele młodsza
siostrzyczka. Moja chrzesniaczka dostała ode mnie nowiutki plecaczek w
prezencie. Jej siostrzyczka potem mówi:
- Majka, to wcale nie jest nowy plecak. Widziałam, jak ciocia go wyciągała z szafy

[Gość: croyance]

Idziemy z kolezanka przez Prage. Na skwerku stoi dzieciak na oko
piecioletni, i w lapie trzyma paczke papierosow - paczka wieksza niz
jego reka. Kolezanka mowi: oj, czy ty aby nie jestes za maly na
palenie?, a mlody, sepleniac: spier.dalaj!

[Gość: croyance]

Ja ostatnio przeczytalam w gazetce cos takiego, ze normalnie opadla
mi szczena.

Larnaka, Cypr: gazetka lokalna; Wladze prosza nastolatkow o
zaprzestanie zaklocania spokoju pilotow ladujacych samolotow za
pomoca laserow - jeden pilot tuz po ladowaniu zabrany zostal do
szpitala, bo laser uszkodzil mu wzrok, sledztwo w toku etc.

Czujecie? Gowniarze w garazu wujka bawia sie laserami, igrajac z
zyciem 200, 300 osob w ladujacych samolotach. Ot, zabawa.

akcja

[uccello]

To może ja opowiem coś lżejszego kalibru

Idę sobie ulicą, i słyszę gdzieś z bramy dziecinnym głosikiem
wykrzyczane:
-HEJ ZŁOTKO! Oglądam się rozbawiona, żeby zobaczyć do kogo ów
młodzian zarywa, i widzę grupkę chłopaczków 6-10lat, i ten
najodważniejszy, od złotka krzyczy:
-TO NIE DO CIEBIE, STARA PORDZEWIAŁA BLACHO!
Miałam wtedy 20lat:)

[Gość: 3,14-Roman]

Do mojej klasy chodził taki chłopak o dość nieciekawym charakterze- wulgarny, agresywny (z raczej "normalnej" rodziny, po prostu rodzice pozwalali mu na wszystko). Kiedyś podszedł do mnie na przerwie i zażądał użyczenia mu mojej pracy domowej. Ponieważ wyraził swe życzenie w dość chamski sposób, odmówiłem.

Następnego dnia, kiedy siedziałem sobie na ławce na korytarzu i czytałem książkę, podszedł do mnie od tyłu, chwycił za włosy i zaczął mi świecić takim minilaserem po oczach. Dostał z łokcia w brzuch, a potem kopa w kolano i dał mi spokój.

[Gość: babilo]

No to trzeba bachora zaprowadzić do okulisty. Super Niania jest mądra, ale do
ładnej jej daleko.

[Gość: babilo]

Zapomniałam dodać, że takie zachowanie małolata jest konsekwencją tzw.
bezstresowego wychowania. Bezstresowego dla dzieci, bo nie dla ciebie. Nie
powiesz przecież młodemu, że jest już powinien do skarbonki odkładać na operację
plastyczną. A młody powie - bez skrępowania.

[girl.of.your.nightmares]

kiedyś pojechałam z mamą w odwiedziny do mojej chrzestnej. Mama z chrzestną sobie usiadły w domu i plotkowały przy kawce, a ja siedziałam z ok. czteroletnią córeczką chrzestnej na podwórku. Miałam wtedy jakieś 12 lat. Dziewczynka bardzo grzeczna i spokojna dopóki wszystko idzie po jej myśli. Tak więc bawimy się w zabawę przez nią wymyśloną, wszystko jest super, nagle ona wymyśla, żebym ja zrobiła coś, czego zupełnie nie byłam w stanie zrobić (coś w stylu wejścia gdzieś, gdzie bym się z racji swego wzrostu nie zmieściła), ja jej grzecznie odmawiam, ona nalega, a gdy odmawiam bardziej stanowczo, zaczyna krzyczeć tak, że w całej okolicy słychać. Staram się ją uspokoić, ale już za późno. No i wybiega na podwórko jej mama, tata, siostra, babcia, dziadek, chyba nawet sąsiadka się pojawiła. Wszyscy myślą, że coś temu biednemu dzieciaczkowi zrobiłam złego. Pewnie już sobie wyobrażają, że je pobiłam albo co.

W końcu mamusia wyciągnęła z niej o co chodziło (mnie nikt nie chciał słuchać).

Nie wiem, czy zrobiła to specjalnie czy nie, w każdym razie napewno była nauczona, że krzykiem można wszystko zdziałać. A ja do tej pory mam uraz do opiekowania się dziećmi.

[truscaveczka]

Mieszkałam koło gimnazjum przez jakieś pół roku i dostałam łomot śnieżkami od
gó...arzy, którzy w kapciach i swetrach wylecieli na dwór na śnieg. Po tym, jak
powtórzyło się to po raz drugi, a potem przytrafiło teściowej,poszłam do
dyrekcji szkoły, żeby pilnowali swoich uczniów na przerwach i ich nie
wypuszczali. Usłyszałam że "to na pewno nie nasze dzieci". Po wyjściu znów
dostałam śnieżkami :/ Na szczęście już tam nie mieszkam.

[Gość: Azorek]

Odwiedzili nas znajomi, rodzice grubawego, złośliwego Alusia. Aluś rozbieganymi oczkami szukał jakiegoś kota - najlepiej małego- do męczenia. Psów się bał, ale psy zamknęliśmy. Jeden z naszych kociaków miał wtedy ok 3 m-cy, przygarnęliśmy go we wczesnym kocięctwie i jeden z naszych kocurów go adoptował, zmieniając się w troskiwą mamusię. Kociak był pod jego opieką i biada temu, kto próbował szykanować maleństwo.
A Aluś właśnie zamierzał szykanować. Skończyło się na próbach, bo kocur zjawił się natychmiast, zrobił się objętościowo trzy razy większy i już ruszał do ataku, ale mój mąż zdążył go powstrzymać, jednocześnie serwując pogadankę o męczeniu zwierząt.
Na to rodzice Alusia:
-Przecież to zwykły dachowiec. Oddalibyśmy wam kasę, nawet z nawiązką, rasowca moglibyście se kupić.
(Gnój nam kota zamierzał zabić???)
Mąż zdrętwiał, a mnie ogarnęło uczucie, które nazywam "o jeden most za daleko", zdarza mi się rzadko, ale jest błyskawiczne, nieodwołalne i nie do zatrzymania. Wskazałam ręką drzwi i powiedziałam:
-Wypie..lać. Zanim pójdę po psy.
Tatuś potworka, już w drzwiach próbował być złośliwy, ale mu przerwałam i powiedziałam, że będą jeszcze przez swojego synusia płakać.

To było kilkanaście lat temu. Możecie mi wierzyć, albo nie, ale wykrakałam. Aluś pobił człowieka na śmierć. Historia dość znana medialnie...
A zaczynał od wrednego bachora...

[Gość: jaija]

Straszne to, co napisałaś. I to, ze gdyby ci ludzie wychowywali gnoja inaczej,
nie byłoby tragedii. Znam osobiście gościa, który ojcem pomiata, jak może, będąc
już dorosłym facetem z własną rodziną. Ojciec wciąż wierzy, że jeśli ustąpi i
pomoże synkowi, to on mu pomoże na starość. Ciekawe, jak mu to wybić z głowy?

[Gość: :(((]

Nie bój nic, synek mu wybije. Bez niczyjej pomocy.

[princessofbabylon]

Miałam to nieszczęście chodzić do liceum, do którego była dołączona
podstawówka. Zimą nie sposób było wyjść na dwór, bo banda g.ówniarzy
latała i rzucała się śnieżkami. Niektóre były twarde jak kamień. Raz
taką twardą kulką koleżanka dostała w okolice oka. Poszłyśmy na
skargę do dyrektora. Spokój był tylko do następnej przerwy. Potem
znowu to samo. Nie cierpiałam tych dzieciaków, adal zresztą nie
trawię takich szczeniaków 9-, 10 letnich.

[sonic84]

> Miałam to nieszczęście chodzić do liceum, do którego była dołączona
> podstawówka. Zimą nie sposób było wyjść na dwór, bo banda g.ówniarzy
> latała i rzucała się śnieżkami. Niektóre były twarde jak kamień. Raz
> taką twardą kulką koleżanka dostała w okolice oka. Poszłyśmy na
> skargę do dyrektora. Spokój był tylko do następnej przerwy. Potem
> znowu to samo. Nie cierpiałam tych dzieciaków, adal zresztą nie
> trawię takich szczeniaków 9-, 10 letnich.

Może przywalenie takiemu równie twardą śnieżką załatwiłoby sprawę raz a dobrze? ;)

[Gość: kulka26]

do mnie kiedyś znienacka podbiegł jakiś mniej więcej 7 latek i
udając odgłosy strzelającego karabinu wystrzelił do mnie ze swojej
zabawki taką małą kulkę i z chichitem zwiał gdzieś z pola widzenia.
Traf chciał, że ta kulka trafiła mnie prosto w oko i dzięki niej
spędziłam potem dwa dni w szpitalu na okulistyce a potem przez 2
miesiące wyglądałam jak wampir.
Niestety nie wiem co to za dziecko było ale jakbym je dorwała...

[Gość: a to dobre]

W wieku 16 lat bylam grubsza niz teraz. Jednak nie byla to nadwaga,
nawet puszystosc, ot po prostu jakies lekkie boczki i wystajacy
brzuszek. Mieszkajac na wsi czesto w wakacje jechalam na rowerze
wykapac sie nad rzeka. Mialam takie miejsce,ze bylam zawsze sama.
Pewnego dnia po kapieli wychodze z wody. Na brzegu siedzi kilku 12
latkow. Dla mnie dzieciaki :-)
Jeden do drugiego: Ale dupa!
Drugi: Taaa jak szafa trzydrzwiowa.
Usmialam sie :-)

[3franus]

dzieci są wstrętne, a potrafią zjeść całkowicie radość, poczucie humoru, i w
jednej chwili zamienic życie w koszmar

[Gość: cogito]

Dzieci są wizytówką rodziców! Natomiast ich szczerość i ciekawość są
naturalne i nie mają nic wspólnego z wrednością.

[Gość: pozdro]

Taaaa, jaaaasne, pamietam jak sama bylam dzieckiem...obiektem
bezustannych dokuczan ze strony tzw. kolegow ze szkoly...bylam mala,
w okularach, niesmiala i bdb sie uczylam,, starczylo, by zatruc mi
cale 8 lat podstawowki. Nie byla to 'ciekawosc i szczerosc' ale
bezwgledna zlosliwosc i chec dokuczenia...a najlepsze ze te cudowne
dszieci teraz maja 30+ i na palcach reki mozna policzyc tych z nich,
ktorzy robia cos wiecej niz praca fizyczna albo wystawanie pod budka
z piwem. Aaaaaaale mi ich szkooooodaaaa, hahaha!

[Gość: cogito]

Relacje między dziećmi, to zupełnie inny temat, choć i tu wychowanie
wyniesione z domu jest nie bez znaczenia. Natomiast moje twierdzenie
dotyczące ciekawości i szczerości odnosiło się do niektórych
sytuacji przedstawionych w bieżącym wątku.
Pozdro pozdro!

[Gość: ljhk]

Moja kuzynka kiedys przy calej rodzinie spytala sie mnie czemu mam takie czarne
kropki na nosie (swego czasu mialam problemy z cera - byly to zaskorniki). Teraz
ona ma tradzik, ale po 10 latach ochota na zemste mi przeszla:)

Zdarzylo mi sie tez, ze dzieci obrzucily mnie jajkami z okna, tez bylam mala i
nie mialam odwagi pojsc i nagadac ich rodzicom.