Złote mysli teściowych

[Gość: synowa]

"Wątroba nie mięso, synowa nie dziecko"

[Gość: uuu]

"...teściowa nie matka";)

[Gość: Eveee]

Gdy sie urodzialm moj ojciec pojechal do swojej mamy pochwalic sie
ze ma corke, a babcia na to: synu nie przejmuj sie,corka to tez
dziecko....:)

[kasnova]

Poszliśmy z mężem i roczną córeczką w odwiedziny do teściowej, żeby
oznajmić jej, że jestem w ciąży. Na to teściowa:
"To czemu się nie zabezpieczyliście???"
Nie ma to jak radość z pojawienia się nowej istoty...;)

[Gość: choinka]

Nasza córka urodziła się w styczniu. Pierwsze słowa teściowej:
- A dlaczego ona bez czapki???!! (rzecz działa się w domu,
ogrzewanym;))
Ja: - A mama chodzi w czapce po domu?
T: - No nie, ale to jest noworodek, a przecież jest ZIMA.

:D

Z kolei syn urodził się w czerwcu, zaraz był upalny lipiec, znów
rzecz dzieje się w domu.
T: A czemu on bez skarpetek???!!
Ja: Bo strasznie gorąco, w domu 26 stopni...
T: No tak, ale od nóżek się może zaziębić.

:D

[Gość: alka]

A ja myślałam, że to ja mam przesrane z moją Kochaną Mamusią :)
Ale widzę, że co jedna to gorsza zaraza :)
Przypomniała mi się pewna historia jak to kiedyś po obiedzie miła
dyskusja, rozmawiamy o tym wielkich wycieczkowcach, jak to bogaci
amerykańscy emeryci cudnie spędzają emeryturę - podróżując. Mój mąż
mówi: No tak ale w czasie takiej wycieczku zawsze kilku z nich
umiera. A żeby nie wzbudzać paniki to zabierają później ich ciała
helikopterami albo łodzami. Na co mój teść radośnie : Mirka a Ty byś
nie chciała ze mną w taki rejs płynąć. W odpowiedzi usłyszał
płaczliwym tonem : Tak bo Wy wszyscy checie mnie się pozbyć :

[Gość: Daisy]

jedno z pierwszych spotkań moich i rodziców mojego narzeczonego. Wypadło jakoś
przed Bożym Narodzeniem. On ze Śląska Górnego, ja z Dolnego. Teściowa patrzy na
mnie wnikliwie i pyta:
- A macie tam u siebie Mikołaja?

[Gość: wenus]

Jakiś bakcyl mnie dopadł. Dieta ścisła.
T: To może ciasta ci ukroję? Nieee? A malinki chcesz? już posypane cukrem.
Ja: Nie, dziekuję, nie mogę (poza tym, że nie jem owoców z cukrem)
T. -> foch.

syt2.
Proszę T., żeby nie "poprawiała" dzieciom obiadów (dokładniej na blogu )
T: Jak jestem wam do niczego niepotrzebna, to więcej do was nie przyjdę.

syt.3
Upał nie z tej ziemi. Dzieciaki biegają boso.
T: Pozaziębiają się bez skarpetek i kapci!

syt.4
na każdą rankę, stłuczenie, cokolwiek T. radzi przyłożyć mocz własny.
Ja: A mamusia też tak robi?
T: Nie, ja to nie, ale Ty możesz.

mogę mnożyć w nieskończoność ..

[agus-ka]

moja tesciowa za każdym razem mówiła jaki to mój mąż jest chudy. Nie
wytrzymalam kiedys i zabrałam jego zdjęcia jak siedzi w jej kuchni w
czasach kawalerskich i po standardowym komentarzu wyciągnęlam to
zdjęcie i slodko powiedziałam "nie, wręcz przeciwie, teraz wygląda
zdecydowanie na odzywionego". Komentarz więcej się nie powtórzył.
A w ogóle z teściową najlepsze kontakty miałam jak się z ex
rozwiodłam.

[Gość: mańka]

moja tesciowa krotko po slubie-
-ty o niego nie zadbasz tak, jak ja...

-oczywiscie, mamo, w koncu to nie jest moj syn.

[Gość: zapałka]

Powiedzonko Teścia:
T: Wiesz, że jesteś moją najlepszą, najładniejszą i najmądrzejszą synową i że
kocham cię najbardziej?
Ja: Wiem.(ma tylko jedną synową-mnie) A co tata chce?

Teraz moja mama.
Z racji tego, że zawsze był problem gdzie mamy spędzić wigilię rozwiązałam to
tak, że wigilia jest u nas. Byłam w 6 miesiącu ciąży. Mama przyszła do nas, żeby
upiec karpia, bo mi to bardzo śmierdziało. Na kolacji miało być 12 osób. Mówię
do męża: Obierz ziemniaki. A na to moja mama: Ależ masz dobrego męża. Ja:
dlaczego? Mama: bo ziemniaki ci ubierze :)

[Gość: wenus]

:)))
T:Syneczku, dołóż sobie jeszcze, tak mało zjadłeś.
On: Mamo, jestem najedzony, dziękuję.
T: Tobie się chyba żołądek skurczył!! Lepiej idź do lekarza!!!

[Gość: Aligatorka:)]

Kiedyś zrobiłam własnoręcznie pyszne pierogi z jagodami; chwaliłam
się mojej teściowej, że mąż zjadła aż 32 pierogi! takie były pyszne!
Przy najbliższej zadymie teściowa wykrzyczała, że taka jestem
wyrachowana, że nawet mu pierogi wyliczę:)

Przyszła do nas kiedyś, dzieci jadły śniadanie - patrzy i mówi:
dzieciaki to jak prosiaki zjedzą wszysttsko co im dasz, lepiej sobie
futro kup... (futro owszem, teściowa posiadała ale łazienki już
nie... jeno sławojkę... dodam, że opowieść pochodzi z XX wieku)

Mojego męża brat-pijaczyna przyprowadziła kiedyś dziewczynę do domu,
w której był bardzo zakochany. Cała rodzina siedzi przy stole,
dziewczyna nieśmiało stoi przed rodziną, a teściowa mówi: taka
brzydka???????

Moja 8-miesięczna córka kiedyś wymiotowała a teściowa mówi: dajcie
jej wódki! Heniek (jej brat) zawsze daje wódki cielakom...

Długo bym tak mogła...

[Gość: j]

Mam troje dzieci,najmłodsza córka ma roczek.Moja teściowa
nieodmiennie woła kiedy karmię małą:Kasiu,nie oparz jej!Kasiu,nie
usiąź jej na głowę(?!!)Tak samo mówiała przy pierwszym i
drugim.Dodam,że nigdy żadnego dziecka nie oparzyłam,na głowę też
zadnemu nie usiadłam...

[Gość: bylasynowa]

Moja byla tesciowa o synu:
t.- jak O. mowi na czarna biala, to jest biala
ja- to ma znaczyc , ze jestem Murzynka?????

Czasy bezkomórkowe, poród w domu

[Gość: skanka]

Teściowa dzwoni do swojego syna z wieścią,że urodziła się córeczka : "No toście
się popisali, masz dziurawca".
Dodam, że dziecko przeszło na świat w domu, zanim dotarła karetka i synowa
słyszała tę entuzjastyczna wypowiedź. Tego "dziurawca" młodzi nigdy nie wybaczyli...

[rhumbakuba]

Urodziłam bliźniaczki - jedna była malutka i marniutka, chudzinka,
jaszczurka pomarszczona. Dwoiłam się i troiłam żeby chudziątko
wychuchać i wykarmić. Po moim powrocie ze szpitala rozpoczęły się
odwiedziny - na pierwszy rzut: teściowa. Obejrzała dzieciaczki,
przysiadła na krześle i mówi: ale ta chudzina to Wam się nie
wychowa...Minęło 17 lat, chudzina jest wyższa ode mnie, ale
tego "motywującego" tekstu nie mogę teściowej zapomnieć...

[Gość: anonimowa]

Matka mojego ojca do moich rodziców jak wrócili ze mną ze szpitala:
- Coście mi tu za pod ciepa przywieźli?

[spacey1]

Moja obecnie teściowa,a wówczas zaledwie matka mojego chłopaka koniecznie
chciała mi pożyczyć na wyjazd nad morze kombinezon - taki "elegancki" ciuch z
cienkiego materiału na suwak od krocza do szyi. Nie chciałam, nie podobał mi
się. Ale ona się uparła, żebym przymierzyła. Chłopak mówi - przymierz, zrób jej
przyjemność. No to mierzę. A ona: ooo, zobacz, jak jej ładnie! W ogóle nie
widać, że jest grubas!

[Gość: Bea]

Teściowa:
"Kobieta jest po to, żeby DOGADZAĆ mężowi"...

[Gość: karol]

Gość portalu: Bea napisał(a):

> Teściowa:
> "Kobieta jest po to, żeby DOGADZAĆ mężowi"...

święte słowa, święte słowa .... dzisiaj młode żony
zbyt często o tym zapominają ;-)

[potffora]

No to i ja dorzucę swoje trzy grosze – choć to już prehistoria:

Pierwsze spotkanie naszych rodziców – obiad u nas. Gadki szmatki,
wiadomo, nagle teściowa: a jaki posag A. dostanie? Na to moja babcia
z całym spokojem: A ile trzeba państwu zapłacić?

Pojechaliśmy z moim przyszłym mężem odebrać obrączki – czasy były
reglamentowane, teściowa dała swoje złoto i jubiler wykonał. Jeszcze
u jubilera nałożyliśmy obrączki na lewe ręce i jechaliśmy do domu
tramwajem, trzymając łapska na wierzchu, żeby wszyscy widzieli ;)
Termin ślubu był ustalony, wszystko załatwione, ale tej samej nocy
mój przyszły wyjeżdżał do wojska (na dwa lata). Pojechaliśmy do
niego do domu po rzeczy, teściowa przywitała nas w korytarzu z
wymownie wyciągniętą ręką – mój przyszły oddał jej swoją obrączkę, a
gdy ja chciałam zrobić to samo, przytrzymał moją rękę i powiedział
do swojej mamy: - nie mieliśmy zaręczyn, pierścionka A. nie dostała,
ja wyjeżdżam, ślub za pół roku, chciałbym aby A. nosiła obrączkę
zamiast pierścionka zaręczynowego… Na to moja przyszła teściowa: - a
jak się w tym wojsku rozmyślisz, to jak jej to potem odbierzesz?!
Oddałam obrączkę…

Niedługo po ślubie zaszłam w ciążę, okazało się, że ciąża mocno
zagrożona, muszę leżeć. Jako, że mąż w wojsku, ja sama w wynajętym
mieszkaniu, zamieszkałam z moimi rodzicami – oczywiście nic w domu
nie robiłam, tylko leżałam i rósł mi brzuch, moi rodzice stracili
pierwsze dziecko z ciąży zagrożonej, kolejne ciąże moja mama też
przeleżała, więc chuchali na mnie i dmuchali. Straszne to było, za
to wydziergałam na drutach milion swetrów, sweterków, czapeczek itp.
Zaczytałam wszystkie książki na śmierć. I znałam na pamięć cały
program TV, z rolniczymi na czele ;) Komentarze mojej teściowej –
mówione do mnie, do mojego męża, do każdego, kto chciał słuchać:
Mówiłam, że ona się do niczego nie nadaje, nawet dziecka porządnie
nie może donosić. Ja, jak rodziłam (głucha wieś, poród w domu), to
musiałam sobie sama wodę przynosić ze studni i sama zagrzać. Dawniej
to kobiety robiły w polu, rodziły i wracały do roboty – ta A. to
strasznie leniwa jest.

Niezapowiedziana wizyta teściowej i młodszej siostry mojego męża. On
jeszcze kończył mycie naczyń, ja tyle co schowałam odkurzacz i
wywiesiłam pranie. Zrobiłam kawę, usiadłyśmy, po chwili dołączył mój
mąż. Gdy po jakimś czasie wychodziły, siostra mojego męża (panna,
lat chyba miała z 22), odwołała mnie na bok i szeptem poinstruowała:
jak ty możesz tak J.(mojego męża) wykorzystywać – mama przychodzi, a
on w kuchni uwiązany? Sama byś się zabrała za robotę, a nie się przy
kawie rozsiadasz…

Druga ciąża po prawie 7 latach (po drodze poronienie), tym razem
leżenia tylko ostatnie trzy miesiące. Ale na początku ciąży starszy
syn zachorował na ospę – moja mama natychmiast go zabrała, ja niby
już przeszłam ospę, ale lepiej dmuchać na zimne. Komentarz mojej
teściowej: Tak, idzie nowe, to się starsze dziecko z domu wyrzuca.
Mówiłam, że ona nie nadaje się na żonę, tym bardziej na matkę…
W końcu jednak musiałam się położyć na parę tygodni, moja mama
przyjeżdżała z obiadami, mój starszy syn bardzo mi pomagał (6,5
roku, nie wieszał prania i nie robił zakupów u rzeźnika), mój mąż
bywał w domu. Na ogół zmęczony niebotycznie – no bo przecież pracuje
na rodzinę. Jako że moja mama gotowała dla nas, dla swojego domu
(mój ojciec i 15letni brat) i dla ciężko chorego sąsiada, nie
przyjeżdżała codziennie. No i pewnego pięknego dnia w drzwiach staje
teściowa (mama, osoba pracująca na pełnym etacie, dojeżdżająca do
nas autobusem co drugi, trzeci dzień i teściowa na rencie, pracująca
dorywczo, spacerkiem do nas 10 minut) – pojawiła się pierwszy raz od
kiedy musiałam leżeć: Podobno zadzwoniła do niej moja mama, że dziś
się nie wyrobi i czy ona (teściowa) mogłaby nam dziś pomóc. Tak więc
przyszła i powiedziała: Twoja mama dzwoniła, że J. nie będzie miał
dziś obiadu, więc przyniosłam - i wyciągnęła z siatki 3 (słownie:
trzy) pyzy (sama robi, nawiasem mówiąc przepyszne) i malusieńki
słoiczek sosu. Dla jej synusia. Ja się nie odezwałam, ale moje
dziecię beztrosko zapytało: Dla każdego po jednej pyzie? Na to
teściowa ze spokojem: ty masz matkę, niech ci zrobi obiad…

To na tyle w dzisiejszym odcinku – nie będę Was już dłużej zanudzać,
i tak przesadziłam z ilością. Mogłabym książkę napisać…

[Gość: haha]

potffora napisała:

(...)

O k-wa!

[kinky5]

rece mi opadly..

[x.armide]

nie kokietuj tym zanudzaniem ;P

Zero nudy, co ty!

[Gość: iwan]

Wlasnie! Najlepszy tekst watku, napisz te ksiazke, ja ja kupie w ciemno :))))

Kultowa piesn o tesciowych

[Gość: muzyczka]

odsiebie.com/pokaz/1166293---540c.html

[ewa9717]

Jak dla mnie teściowa Potffory w ścisłej czołówce. O rany!

[Gość: mimoza]

Nie powiem, po ślubie nie staliśmy finansowo najlepiej. Ja byłam na wychowawczym - nie zarabiałam, zbieraliśmy kase na mieszkanie. Postanowiliśmy, że to co mąż zarobi podstawowej pensji odkładamy a to co z prowizji idzie na życie (czyli wszystko prócz opłat). A z tych prowizji było różnie 700 max 1000 zł. Nie powiem, czasami ciężko było, ale dawaliśmy rade.
Po roku odwiedziła nas MAMUSIA, poparzyła na męża "coś ty z mojego syna zrobiła, jak ci go dawałam wyglądał dobrze, a teraz skóra i kości!" (cholera zawsze miał niedowagę, a od matki wyprowadził sie kilka lat przed ślubem, wiec to "dawanie" to troche na wyrost)
a później dodała "ty dziwko, ty tylko kase od niego ciągniesz"
od tamtej pory nie rozmawiamy z mamusią a to już dwa lata mineły :)

potfora

[ciociacesia]

wiecej wiecej

[potffora]

Niestety - jest tego więcej... :(

Część druga…

Mój przyszły kolega małżonek poszedł w kamasze pół roku przed
ślubem. Do Gliwic. Ja, jak taka durna, co tydzień w sobotę (a były
to soboty pracujące) wsiadałam w pociąg o godzinie 2.08 (ups, to już
była niedziela), żeby skoro świt albo i wcześniej zameldować się na
miejscu. Wieczorem wracałam Wielkopolaninem z przesiadką w
Katowicach, w domu byłam około północy, a raniutko na 7.30 do pracy.
Pewnego razu mieszkający za Koninem kuzyn mojego J. przyjechał w
sobotę po pracy do mnie, że też się wybierze w odwiedziny do wojaka.
A koleżanka-współlokatorka stwierdziła, że odwiedzi siostrę w
Knurowie, więc pojedziemy jednym pociągiem. Teściowa często dawała
jakąś wałówkę, żebym zawiozła i dokarmiła jej zabiedzone dziecię w
wojsku, więc i tym razem miałam półtoralitrowy słoik sałatki
jarzynowej do zabrania. Jako, że wyjeżdżałam – w lodówce było tylko
echo, no może kawałek chleba został. W okolicach północy zadzwoniło
moje szczęście z Gliwic, że ma służbę i żebym nie przyjeżdżała. No
trudno. Poszliśmy wszyscy spać, a rano się okazało, że w domu do
jedzenia mamy tylko rzeczoną sałatkę – sklepy pozamykane. Sałatka
była pyszna, nie powiem, z głodu nie umarliśmy. Oczywiście musiałam
teściowej się wyspowiadać, że do Gliwic nie dojechałam i praktycznie
zapomniałam o całej sprawie. Potem jej bratowa mi robiła wyrzuty, że
teściowa jej się skarżyła, jak to podstępem wyłudziłam od niej słoik
sałatki, a tak naprawdę to chciałam sobie imprezę w domu zrobić…
Cwana bestia ze mnie. I jaka przebiegła…

Moja teściowa miała (i zapewne nadal ma)o mnie jednoznaczne zdanie –
do niczego się nie nadaję. Ma też bratową, z którą wszystko omawia
(czyt. wszystkim zadek obrabia). Generalnie nie chodzi tylko o mnie –
wszystkie osoby wchodzące do tej rodziny są spod ciemnej gwiazdy: a
to nieudacznik, fajtłapa, złodziejka, ja ogólnie zostałam odsądzona
od czci i wiary, zapewne z racji tego, że byłam pierwsza. Moje wady
były ogólnie znane i omawiane, mój mąż biedaczek pocieszany i
pożałowany. Urodziłam dziecię gdy mój mąż był w wojsku. Po
3miesięcznym pobycie u mamy, jak tylko mały zaczął przesypiać noce,
wróciłam do siebie. Dziecię bystre i słodkie, nie mniej bardzo
absorbujące, bo skoro się wyspało w nocy, w dzień nie miało zamiaru.
W udowadnianiu, że do niczego się nie nadaję, moja teściowa
zapraszała do mnie (znienacka pojawiała się w drzwiach, bez
zapowiedzi) np. jakąś ciotkę, kuzyna czy kogokolwiek i znajdowała
dowody zbrodni – a to kurz na szafce, a to nie złożone pranie, a to
brudny talerz w zlewie… Nie kryła się z tym co robi, wręcz
przeciwnie – pokazując palcem miejsce zbrodni, z satysfakcją głośno
oznajmiała: a widzisz, mówiłam ci.

Kuzyn mojego męża (a ma ich sporo), syn rzeczonej bratowej mojej
teściówki, odwiedził nas kiedyś z wieczora i postanowił zanocować.
Ja raniutko szłam do pracy, więc panowie siedzieli przy TV i o czymś
rozmawiali, a ja w tym samy pokoju, grzecznie po północy poszłam
spać. Rano tylko się ogarnęłam i pognałam do roboty, wróciłam po
południu. Obu panów nie było, na stole stały naczynia z wczorajszej
kolacji i szklanki, brudne od kefiru czy maślanki. Zaschnięte.
Zdążyłam zdjąć buty, gdy wrócili obaj, kuzyn tylko spojrzał na ten
bałagan na stole i stwierdził: musiałabyś trafić na mnie, ja bym cię
wychował.

Po pół roku woja, mój małżonek został przeniesiony na Golęcin. Z
okien widziałam koszary, w każdą niedzielę się widzieliśmy, a jak
miał przepustkę, to oczywiście przychodził do domu. Wiadomo –
świeżynki. Pewnej niedzieli dzwoni moja teściowa, czy się dzisiaj
wybieram w odwiedziny – odpowiedziałam, że nie, że J. ma przepustkę.
No jak to, – usłyszałam – ma przepustkę i do domu nie przyszedł?!
Odpowiedziałam grzecznie, że właśnie jest w domu. Na to moja
teściowa: dom to ona ma tutaj, wy tylko wynajmujecie mieszkanie.

Mój teść nabył drogą kupna trabanta. J. miał prawo jazdy już kilka
lat, ale z braku samochodu w ogóle nie jeździł. Oczywiście, że mój
mąż pognał obadać i przetestować to cudo. Tzn. pojechaliśmy wszyscy,
z dziecięciem włącznie. Zrobiło się dość późno, więc teść w
przypływie dobroci serca zezwolił, żebyśmy do domu pojechali nowym
nabytkiem, a potem J. odstawi samochód. Ekstra – wracaliśmy autem.
Mgła była okrutna, mimo oświetlenia ulicy niewiele było widać, J.
bez wprawy jako kierowca nadrabiał miną. Odstawił nas pod dom i
zapowiedział, że za godzinkę wróci, tylko samochód odda – wtedy
jeszcze mieszkaliśmy w większej odległości od teściów. Położyłam
młodego spać, minęła godzina, dwie, trzy… Mnie już najczarniejsze
myśli przychodziły do głowy – no bo ta mgła, ten brak wprawy, tyle
czasu minęło… Prawdę mówiąc już dość mocno spanikowałam i
postanowiłam zadzwonić do teściów. Tzn. do ich sąsiadki – bo oni nie
mieli telefonu. Tylko jak zapytać teściową, żeby się kobieta nie
zdenerwowała? No bo jak J. wyszedł od nich te dwie godziny
wcześniej, to mi teściowa gotowa zejść śmiertelnie przy tym
telefonie. Niepotrzebnie się szczypałam - Usłyszałam w telefonie
głos teściowej: He, He, mężulka szukasz? Przecież on może trochę w
domu pomieszkać, prawda? I tak zostałam okrzyknięta histeryczką…

[Gość: haha]

Ta rodzinka męża to niezłe panoptikum jest, po prostu szczęścia nie miałaś się
wkupić w ich łaski - pytanie czy byłoby warto. Czas leczy rany:)

[anutek115]

Potfforo,

żadne "niestety". Przychylam się do prośby którejś z koleżanek (czy tez
kolegów), która postulowała napisanie przez cię książki. Dasz ujscie miotajacym
cię emocjom, zarobisz na tesciowej (zemsta na wroga!!!), ciekawe, jak umotywuje
wtedy to, że do niczego sie nie nadajesz, he, he... a nas wszystkich uradujesz.
We mnie masz potencjalna nabywczynię stworzonego przez cię dzieła.

Pozdrawiam i duzo siły życzę.

Frapuje mnie tylko, jak twój mąż reaguje, pozwala na te odzywy? Nie komentuje?

Moja tesciowa jest fajna babka, ale po tym wątku to jej chyba jakiś pomnik
wystawię, albo kwieciem swieżym dzień w dzień zasypywać będę...

[Gość: haha]

Chryzantemą?:)))

[agulha]

Pytanie jak najbardziej serio: czy Twój mąż, który z tego kręgu wyszedł, jest
normalny? Nie próbuje Cię "wychowywać", jak kuzyn? Pomoże czasem w domu, przy
dziecku? I tak dalej?

[potffora]

anutek115 09.08.09, 20:58 Potfforo,

Frapuje mnie tylko, jak twój mąż reaguje, pozwala na te odzywy? Nie
komentuje?

agulha 09.08.09, 13:59 Odpowiedz
Pytanie jak najbardziej serio: czy Twój mąż, który z tego kręgu
wyszedł, jest
normalny? Nie próbuje Cię "wychowywać", jak kuzyn? Pomoże czasem w
domu, przy
dziecku? I tak dalej?
Odpowiadam - ale nie wieszajcie na mnie psów, naprawdę postaram się
streścić :D
Nie chciałam pisać o mężu – jako, że to wątek teściowej, choć i tak
polazłam po rodzinie ;)
Oczywiście, że byłam wredna i upierdliwa, i żądałam od kolegi
małżonka, by zareagował. Nigdy tego nie zrobił – jego jedyna
odpowiedź: nie moja sprawa, same to sobie załatwiajcie. Z biegiem
lat głupiałam jeszcze bardziej i zaczęłam wierzyć, że naprawdę
jestem do niczego: zła matka, zła żona, zła kucharka, zła
sprzątaczka, zła kochanka, zła gospodyni, w ogóle zła kobieta.
Gdzieś tam w środku narastała frustracja, bo w końcu gdy tyle osób
tak twierdzi, to coś musi w tym być, prawda? Na dodatek mój mąż
najpierw zaczął tylko przebąkiwać, potem już otwarcie potwierdzać
opinię swojej rodziny o mnie. Czyli to prawda. Nie, nie jestem
pedantką, aprobuję tzw. nieład artystyczny (do pewnego stopnia), ale
nie tylko sprzątanie człowiek ma głowie. Kasy na luksusy nie mam,
zawsze to tylko minimalne minimum. Zlikwidowali mój dział w pracy,
więc wszystkich nas zwolnili, młodsze dziecię zaczęło się biesić,
więc biegałam do szkoły prawie codziennie, małżonek zawalił parę
spraw, więc prawie zamieszkałam w zusie i skarbówce, sprzedaliśmy
mieszkanie i kupiliśmy dom (Dom! To za dużo powiedziane – maleńki
domek na maleńkiej działce, byłe ogródki działkowe) do tzw.
wiecznego remontu. Zrobiłam inwentaryzację, obmierzyłam chatę,
wyrysowałam projekt na papierze milimetrowym (architekt tylko
zapytała po co tak szczegółowo), biegałam po urzędach o pozwolenia
na rozbudowę, projekty, geodety i te inne ustrojstwa, wzięłam
pożyczkę z pracy, sprzedałam akcje, potem jeszcze dostałam odprawę,
zaznajamiałam się z tematem „ogród” (nigdy nie miałam), hoduję psy,
nauczyłam się (sama) robić strony internetowe – bo chciałam mieć
własną… Targałam taczki z ziemią, kopałam, przenosiłam kamloty na
skalniak, dnia mi nie starczało, pieliłam, sadziłam, kosiłam... I
ciągle słyszałam, że do niczego się nie nadaję… Jak przyszłam z
wywiadówki i powiedziałam, że dziecię znów ma jedynki i uwagi – mój
mąż wrzeszczał na mnie, że siedzę w domu i nic nie robię, i nawet
dzieciakiem nie umiem się zająć. Następnie brał młodego np. do kina.
To jedna możliwość – była i druga, kiedy młody został wyzywany od
gów..rzy, debili itp. i… zabrany np. do kina. Kiedy mówiłam młodemu,
że np. ma wynieść śmieci, mój małżonek, nie odrywając wzroku od TV
warczał, że skoro siedzę cały czas w domu i nic nie robię, to
chociaż śmieci mogę wynieść. I młody oczywiście tyłka nie ruszył.
Tylko rodzinka mojego męża ciężko go żałowała, jaki on biedny i
pokrzywdzony. Próbowałam rozmawiać z mężem – zasłaniał się gazetą
albo włączał TV. W końcu na moje rozpaczliwe pytanie, co wg niego
należałoby zrobić, żeby w końcu było dobrze – niezmiennie słyszałam
jedną odpowiedź: to się zmień! W końcu mój mąż nie wytrzymał tej
gehenny ze mną i parę lat temu znalazł sobie kochankę. Gdy po paru
miesiącach sprawa się rypła, mój starszy syn dał mu dwadzieścia
minut na spakowanie się i wyprowadzkę. Wyprowadził się. A ja? A ja –
o dziwo – odżyłam. Dużo mnie wysiłku kosztowało, żebym sama sobie
uświadomiła, że nie jestem najgorsza na świecie, a i tak wiele
jeszcze muszę zrobić. Zostałam sama z dwoma chłopakami (13 i 20
lat), bez pracy, z domem w stanie agonalnym, ale po otrząśnięciu się
z szoku – nie żałuję! I modlę się by ta pani nigdy z mojego męża nie
zrezygnowała, bo ta kanalia gotowa tu wrócić. Tfu, tfu… Rozwodu nie
mamy – nie wykorzystałam jego początkowego poczucia winy, a po
jakimś czasie mój mąż powiedział, że owszem, może być rozwód, ale z
mojej winy, bo to ja go zmusiłam do odejścia. Po dwóch latach
łaskawie wyraził zgodę na porozumienie stron. Poczekam – rozwód nie
jest mi do niczego potrzebny.


C.d. ponieżej, bo mi się nie zmieściło...

[potffora]

No ale w końcu to wątek o teściowej, prawda? :D
Jako, że sprawa z kochanką ujrzała światło w Sylwestra, na którym
była męża siostra, moja teściowa miała wieści z pierwszej ręki i to
prawie natychmiast. Przyleciała do mnie z wielkim ubolewaniem: oj,
biedne te dzieci, jakaś dziw..a zabrała im ojca, gdybyś była lepszą
żoną, to by nie odszedł, ty to sobie poradzisz, ale co te dzieci
biedne poczną… I tak w kółko. Chciała brać mojego młodszego syna i
lecieć z siekierą na wojnę, postawić biedne dziecko przed oczy „tej
wywłoce”, tej takiej i owakiej. Na moją uwagę, że ja z tą panią
ślubu nie brałam, tylko z moim mężem i ta pani może mieć moralność
poniżej poziomu morza, mam to w nosie, mnie boli to, co mój mąż
zrobił – usłyszałam, że on nie winien, w końcu ma prawo do szczęścia
chociaż na stare lata, że jak suka nie da, to pies nie weźmie itp.
itd. Przy okazji ubolewała również nad stanem mojego domu (mój mąż
ma firmę remontową), że rumuńskie osiedla są w lepszym stanie, że to
moja wina, że J. nie naprawił tego czy owego, że nie umiałam go
przekonać czy zachęcić – to teraz mam.
Ale niestety – to nie koniec. Był taki czas, że wynajmowaliśmy
mieszkanie – mieliśmy książeczki mieszkaniowe, ale wiadomo jak to z
tym było. Moja mama zaczęła mnie szczuć, że coś się ruszyło, są
mieszkania, ma leźć do spółdzielni i pytać. No to poszliśmy
spacerkiem bez emocji, dla świętego spokoju, niech mamie będzie. Od
niechcenia zapytałam co z mieszkaniami – dostałam odpowiedź, że
właśnie skończyło się zebranie i rozdysponowali ostatni blok. Mnie
jakby piorun trzepnął, zapytałam tylko jakie potrzebne są dokumenty,
kazałam pani zapisać moje nazwisko (nietypowe – na pewno do
zapamiętania) i że przyjdę jutro od rana, bo na pewno ktoś
zrezygnuje. Po powrocie do domu, zastałam siostrę męża i
opowiedziałam historię. A było to tydzień przed jej ślubem - ona też
by chciała, ale nie może iść do spółdzielni. Kazałam jej przynieść
książeczkę i następnego dnia polazłam z dwoma. Moja mama siedziała w
poczekalni i odmawiała różaniec, teściowa siedziała obok i nie wiem
co odmawiała, a ja wparowałam do pokoju i przedstawiłam się: Dzień
dobry, moje nazwisko… Pamięta pani? Miałam przyjść tu dzisiaj i
wybrać sobie mieszkanie. Pani zdębiała, ale to moje nazwisko gdzieś
jej dzwoniło, po chwili wahania wyjęła wielką księgę i zapytała: dwu
czy trzy pokojowe? I na którym piętrze? Teraz ja zdębiałam, ale
twardo wyjęłam obie książeczki i „zaklepałam” dwa mieszkania… No i w
ten sposób zamieszkałam w tym samym bloku, co moja szwagierka, jej
mąż i … teściowa. Odeszła od męża.
Potem zachciało mi się domku – na który nas nie było stać. Jakie są
ceny w Poznaniu – wszyscy wiedzą, więc w zasadzie przeglądałam
oferty chyba w celu wywołania u siebie większych frustracji.
Natknęłam się w końcu na taką, gdzie po sprzedaży mieszkania,
spłaceniu kredytu, mielibyśmy na styk. W Poznaniu? Niemożliwe.
Zadzwoniłam – jakaś znudzona panienka powiedziała, że to są ogródki
działkowe. A, to nie, dziękuję. Wiadomo, że ogródki nie mają statusu
działek budowlanych, ja sprzedam mieszkanie i zostanę z przysłowiową
ręką w nocniku, bo nawet nas nie zameldują. Natykałam się na to
ogłoszenie wiele razy, właziło mi przed oczy i właziło, a ja nic. W
końcu wpadła mi w ręce gazetka wydana przez ileś pośredników
nieruchomości, znowu to ogłoszenie i to ze zdjęciem. Ej, o całkiem
przyzwoicie wygląda. Pojechaliśmy na drugi koniec Poznania,
znaleźliśmy, popytaliśmy sąsiadów i okazało się, że przez tę głupio
gadającą panienkę z nieruchomości, działka była na sprzedaż od ponad
roku i cena wciąż spadała. No to kupiliśmy :) I żebym trzymała buzię
na kłódkę!... Nie, ja oczywiście dobra dusza, znalazłam po jakimś
czasie drugą działkę, w bardzo bliskim sąsiedztwie, dla mojej
szwagierki, jej męża, dzieci i oczywiście teściowej.
Mój mąż się wyprowadził do kochanki, przyjeżdża z nią do swojej
siostry się gościć. Kiedyś nieopatrznie zapytałam, skoro mama (tzn.
teściówka) chciała lecieć tamtej oczy wydrapać, teraz przyjmuje ją u
siebie w domu – usłyszałam: J. też ma prawo do szczęścia – nie tylko
ja. Ona tu nie bywa, tylko czasami przyjeżdża. Teraz ona ma dwie
synowe, to jak ma wybierać. Nie mam się czepiać…
Nie znam tej pani, widziałam ją tylko raz dwa lata temu na pogrzebie
mojego teścia i nawet nie wiedziałam, że to ona. Gdybym wiedziała,
to bym się pewnie przyjrzała albo co, a tak to tylko gapiłam się na
jej buty, bo takich właśnie szukałam ;) Raz, jeden raz się zdarzyło,
że mój mąż odwiózł młodszego syna do mnie i przyjechał z tą panią,
czekała w samochodzie, miałam przyjemność zauważyć. Warknęłam do
mojego męża, że jeżeli jeszcze raz zobaczę ją w pobliżu mojego domu,
to… To co – odwarknął – zrobisz jej awanturę? Nie – odpowiedziałam
słodko – zaproszę na kawę, opowiem o tobie i o twojej rodzince.
Spojrzał zaskoczony – ok., więcej jej nie zobaczysz….

Choroba, popisałam, popisałam i chyba mi ulżyło – ile bierzecie za
sesję? ;)

[Gość: haha]

Szantaż prawdą zawsze działa:), i Bogu dziękuj, że teściowa obdziela swoją
miłością już dwie synowe. Wiem jak to jest mieć zszarganą opinię, nie ukrywam,
że częściowo dawniej uzasadnioną, ale da się z tym żyć. Spokój większy:))

[ziolo.zielone]

Ostatnio trochę krucho z pieniędzmi ale gdybym tylko mogła, to zapłaciłabym
duuuużo! Czytam to co piszesz z wielką satysfakcją chociaż uważam, że jesteś za
dobra. Pozdrawiam :)

Niestety nie mogę pisać o teściowej, bo znałam ją krótko-zmarła niedługo po
naszym ślubie. Teścia nawet nie zdążyłam poznać.

[Gość: totylkoja]

Potfforo opisz to! Grochola przy Tobie to cienki bolek, a zobacz ile
kasy zarobiła na swojej powieści o rozwodzie. Masz poczucie humoru,
cięty język, życiowe doświadczenie i iskrę w sobie. Przy Twojej sile
przebicia znalezienie i przekonanie wydawcy to pestka! Pisz!

[potffora]

haha 10.08.09, 00:59
Szantaż prawdą zawsze działa:), i Bogu dziękuj, że teściowa obdziela
swoją miłością już dwie synowe. Wiem jak to jest mieć zszarganą
opinię, nie ukrywam, że częściowo dawniej uzasadnioną, ale da się z
tym żyć. Spokój większy:))
ziolo.zielone 11.08.09, 11:38
Ostatnio trochę krucho z pieniędzmi ale gdybym tylko mogła, to
zapłaciłabym duuuużo! Czytam to co piszesz z wielką satysfakcją
chociaż uważam, że jesteś za dobra. Pozdrawiam :)
Niestety nie mogę pisać o teściowej, bo znałam ją krótko-zmarła
niedługo po naszym ślubie. Teścia nawet nie zdążyłam poznać.
totylkoja 11.08.09, 13:44
Potfforo opisz to! Grochola przy Tobie to cienki bolek, a zobacz ile
kasy zarobiła na swojej powieści o rozwodzie. Masz poczucie humoru,
cięty język, życiowe doświadczenie i iskrę w sobie. Przy Twojej sile
przebicia znalezienie i przekonanie wydawcy to pestka! Pisz!

No proszę, wystarczy powybrzydzałam na własną teściówkę i od razu
czuję się dowartościowana :D
Dziewczyny (bo dziewczyny, prawda?) – wylałyście hektolitry miodu na
me serce, jednak święta to ja na pewno nie jestem, ale co się będę
spowiadać ;) Co do sukcesów pisarsko-finansowych, to bardzo by się
przydały, szczególnie te finansowe, jednak to moje plecenie trzy po
trzy musiałoby mieć jeszcze jakiś sens – nie mniej dzięki :D
Jak nikomu nie powiecie, to się przyznam, że swego czasu zaraziłam
się na pewnym forum manią pisania tzw. huddy-fików (matko jedyna, co
to znaczy?!) i popełniłam małe co nie co, jednak natchnienia nie
można kupić na zamówienie i od tego czasu posucha.
Jakby mnie jednak kiedyś naszło, to Wam zadedykuję :D

CZĘŚĆ TRZECIA:

Mój teść był alkoholikiem. Trudny człowiek i na dodatek kawał
chłopa. Zdarzały się kłótnie i awantury, teściowa często się żaliła,
że jak jej zabrałam syna, to już teraz nie ma kto się za nią
wstawić. A przecież J. taki dobry był chłopiec, tak w domu pomagał,
nawet okna umył, a ona teraz musi sama, że już go w ogóle
przekabaciłam na swoją stronę, że nikt jej nie kocha, nikt jej nie
lubi i ptaki na nią sra…ą…. Zdarzyło się też – wtedy, gdy
przeprowadziliśmy się bliżej teściów, - że bardzo późnym wieczorem
teściowa wraz córką załomotały do naszych drzwi, że nie mają się
gdzie podziać bo „ten” się spił i robi awanturę, do bicia się
bierze. Oczywiście herbata, kolacja, szlochy i spały u nas. Rano mój
mąż wyszedł bardzo wcześnie, jego siostra się zbierała do pracy, a
teściowa zabrała się za mycie naczyń po wczorajszej kolacji. Ja –
jeszcze lekko nieprzytomna, bo wstać mogę wcześnie, ale budzę się
dopiero koło południa – przywlokłam się do kuchni, zakręciłam wodę i
zabrałam teściowej z ręki szklankę mówiąc, że u mnie goście nie
sprzątają, nawet po sobie. I poszłam do łazienki – gdy wyszłam
nadziałam się na wściekłą szwagierkę. I usłyszałam jaka to ja podła
jestem, że mama przeze mnie znów płacze, że mogły się po mnie tego
spodziewać itp. itd. Pognałam do pokoju, gdzie moja teściówka
siedziała cała we łzach na tapczanie i zawodziła: że już żadnego
domu nie ma, że ją synowa też z domu wyrzuca, że co jej na starość
przyszło… Ręce mi opadły. Oczywiście później cała rodzina użalała
się nad moją teściową, jaka to zaraza za synową jej się trafiła…

Rewizyta – przedślubna – moich rodziców u moich przyszłych teściów.
Teściówka bardzo smacznie gotuje, uwielbiam jej pyzy z sosem i
kapustą. U mnie w rodzinnym domu kuchnia inna, sosów nigdy się nie
zagęszczało, kapusty słodko-kwaśniej w ogóle nie znałam. Moja mama
rozpływała się w pochwałach: ach, jaki dobry sos, jakie delikatne
pyzy, niebo w gębie itp. Nieopatrznie mama wygadała się, że my tak
nie jemy – u nas ruskie pierogi, albo z mięsem, rosołek, krupniczek,
mięsko z ziemniaczkami i buraczki, barszczyk z uszkami… Byłam
świadkiem, jak moja teściowa opowiadała swojej bratowej o tym
obiedzie: Ty wiesz co, oni niby tacy wykszłaceni ludzie, a ta
kobieta nie umie porządnego obiadu ugotować, to czym ta młoda
(znaczyć się ja) będzie męża karmiła?!... Biedny J., w co on się
pakuje…

Młodsza – o trzy lata – siostra mojego męża wyszła za mąż i zaszła w
ciążę. Dziewczyna niby dorosła i niby wcale nie głupia. W tym czasie
mój starszy syn miał lat 9, młodszy prawie 3 i mieszkaliśmy już w
jednym bloku, na różnych piętrach (tak, tak, co raz bliżej, bo
teściówka odeszła od swojego męża i zamieszkała z córką), ale za to
we własnym, a nie w wynajmowanym mieszkaniu. Z racji takiej
bliskości widywałyśmy się dość często i często rozmawiałyśmy. I
pewnego razu moja szwagierka wypaliła – Ale ty zdajesz sobie sprawę
z tego, że jak ja urodzę dziecko, to mama nie będzie już tak mocno
kochała twoich. No bo jednak co swoje, to swoje….

Poznałam moją teściówkę ponad ćwierć wieku temu i nie zdarzyło się,
bym zrobiła coś dobrze., a ja już coś się mi udało, czego nie mogła
zganić, to i tak miała swoją opinię. Ostatnio dewastowałam własny
trawnik, tzn. wskakiwałam na widły i wyrywałam trawę – upał nie
upał, deszcz nie deszcz, ja z tymi widłami szalałam po ogrodzie cały
maj. Sił za dużo nie mam więc trwało to w nieskończoność, aż w końcu
dziecka się zlitowały i znalazły godzinkę, by skończyć. No to
zaczęło się wożenie ziemi, grabienie, walcowanie, grabienie,
walcowanie… Schizy dostawałam, że wciąż nierówno, sąsiad krzyczał
przez płot, że jak mnie jeszcze raz zobaczy przy robocie, to
komisyjnie łopatę odbierze, sąsiadka się pukała w czoło i pytała czy
mi przypadkiem latarki nie potrzeba, bo do nocy siedziałam, aż w
końcu wysiałam trawę. Powbijałam patyki, rozpięłam sznurek i
pozawieszałam szeleszczące siatki, żeby wróble odstraszyć (ziarna
przysypałam dodatkową warstwą ziemi). Siatki wróblom nie
przeszkadzały, psy miały świetną zabawę w tor przeszkód, deszcze
wypłukiwał resztki, ale jakimś cudem trawa wyrosła – piękna,
zielona, chuchana i dmuchana, no, z niewielkimi plackami, ale to
jesienią dosieję. Teściówka przyszła na wizytację – mieszka z 50 m
ode mnie – i orzekła: no ładny masz ten trawnik, ale tobie to
dobrze, chłopcy ci pomagają, przecież trawa sama rośnie, roboty przy
tym nie ma żadnej, ziemię masz lepszą.. Jeszcze czekałam, aż mi
powie, że pogoda u mnie też jest łaskawsza niż u niej.

[potffora]

CZĘŚĆ CZWARTA – ostatnia

Moja teściowa dobrze gotuje – czy „bardzo”, to nie wiem, ale mi
smakuje. I za każdym razem, kiedy jest tzw. „proszony obiad”, ona
stawia coś na stół i mówi: e, dzisiaj to mi nie wyszło – za suche,
za słone, przypaliło się itp. Oczywiście, że wszyscy rzucają się na
paszę i z pełną gębą bełkocą: Ależ skąd, pycha, wyśmienite,
rewelacja… Taka mała gierka ;)

Z drugą ciążą też musiałam leżeć, moja mama dowoziła nam obiady, ale
ponieważ oprócz karmienia mojego taty i brata, opiekowała się
jeszcze sąsiadem-staruszkiem, nie zawsze dawała radę. W końcu
uzgodniliśmy, że razem ze starszym synem zamieszkam u rodziców – mój
mąż przyjeżdżał na obiado-kolacje i przywoził pranie. Termin
rozwiązania wyznaczono na 31 sierpnia. W okolicach 12 sierpnia mój
mąż zameldował, że lodówkę trzeba rozmrozić, bo nie może dostać się
do zamrażalnika. Taka mała lodówka, wysokości szafki kuchennej, z
zamrażalnikiem otwieranym „do góry” – i faktycznie, wystarczyła
niewielka warstwa lodu, by blokowało drzwiczki. Zamiast powiedzieć
facetowi, żeby sam sobie poradził, to zadzwoniłam do siostry mojego
męża (panna, lat wtedy 26) czy nie mogłaby do nas podjeść (10 minut
spacerkiem) i rozmrozić tę pioruńską lodówkę. W odpowiedzi
usłyszałam, że chyba z byka spadłam, jeżeli sądzę, że ona będzie
moją lodówkę rozmrażać. Chrzanić lodówkę, mamie nic nie mówiłam, bo
zapewne nawet w nocy pognałaby przez pół miasta i rano lodówka
byłaby jak nowa. Zaskoczył mnie telefon od teściowej – Wiesz, B.
(szwagierka znaczyć się) nie może rozmrażać tobie lodówki, ale ja
pójdę i zrobię. Wzruszyłam się okrutnie, zaczęłam nawet podejrzewać,
że moja teściowa jest człowiekiem… Następnego dnia wieczorem (13
sierpnia – pamiętam) kolejny telefon: dowiedziałam się, że lodówka
umyta, w moim domu brudno jak w chlewie, teściówka musiała umyć
okna, zrobić pranie, posprzątać odkurzaczem, pomyć naczynia, ręce
jej spuchły, kręgosłup wysiadł, skurcz złapał w nogę i zapewne
będzie trzymał aż do grudnia… Wstrząsnął mną wyrzut sumienia, wstyd
ogarnął niezmierny, ale zastanawiałam się jak w ciągu dwu tygodni
mój mąż mógł zrobić taki śmietnik? Pranie przywoził do mojej mamy,
jadł również u niej, gdy wychodziłam dom był posprzątany – ki
diabeł. I zapewne żyłabym w nieświadomości aż do tej pory, gdyby nie
to, że 15 sierpnia (święto) wypadało w czwartek – uzgodniłam więc,
że by odciążyć trochę moją mamę, to na te cztery dni wrócimy do
siebie – długi weekend, niech się małżonek wykaże. Wróciłam do domu
14 sierpnia wieczorem i szczękę zostawiłam na podłodze: lodówka,
owszem, odmrożona, ale nie umyta. Okien mieliśmy sporo, wszystkie
były normalnie brudne, jedynie kuchenne, najmniejsze, zostało
przetarte od wewnątrz (ślady po ścierce było widać od drzwi, z
zewnątrz kurz pozostał), odkurzacz nietknięty (pusty worek był
założony przed moją wyprowadzką), a na sznurku w łazience wisiały
cztery skarpetki mojego męża…
Urodziłam 16 sierpnia – za kilka dni dziecię skończy 18 lat :D

Mój starszy synuś – jak chyba większość dzieci – uwielbiał
mi „pomagać”. Oczywiście, że mu pozwalałam, w związku z czym
najprostsza czynność rozciągała się w nieskończoność… Ale za to
dzieciak miał frajdę :) Obieraliśmy razem ziemniaki, odkurzaliśmy,
myliśmy podłogę, wieszaliśmy pranie… No dobra, ja też mu pomagałam
budować domki z klocków, malować czy lepić z plasteliny ;) Ile razy
chcieliśmy gdzieś wyjść wieczorem i prosiliśmy teściów o
zaopiekowanie się naszym potomkiem, to zawsze było stękanie: przy
nic nie można zrobić, on ciągle przeszkadza, ja mam dużo roboty,
obiad trzeba gotować itd. Ale brali i młody był w siódmym niebie.
Jednak jeżeli jechał do moich rodziców, teściowa dzwoniła z
pretensjami: ty mi go nigdy nie chcesz dawać, zawsze go zawozisz do
swojej mamy, już całkiem odcinasz dziecko od naszej rodziny… Z
drugiej strony, ile razy przychodziła do mnie i zaczynała
krytykować, próbowałam użyć jej argumentów: Mama sama mówiłą, że
przy nim nic nie można zrobić – w odpowiedzi słyszałam, że jak ona
miała dzieci, to na wszystko znalazła czas i siły, i mąż był
zadowolony, i dzieci zdrowe, i nakarmione, teraz to te młode matki z
niczym sobie nie radzą, na wsi to wodę w wiadrach trzeba było nosić,
nam się od luksów we łbach poprzewracało… Wystarczy dziecku dać dwa
wiaderka z wodą i garnuszek, będzie sobie przelewało z jednego w
drugie, a nie ciągle zawraca głowę…

Nasza pierwsza przeprowadzka. Pierwszy lipca, sobota, rok 1989r. syn
4letni, oddany na ten dzień na przechowanie teściowej. Głupio to
wszystko zaplanowałam, to fakt, no ale tak wyszło: zapakowałam
wszystko w kartony, nie opisując ich. Nie miałam zielonego pojęcia
gdzie są garnki, a gdzie skarpetki – w swojej beztrosce założyłam,
że pojadę z pierwszym transportem i zanim przyjedzie drugi, to sobie
poukładam. Phi, małe piwo. Tyle, że nie przewidziałam trudności pt.
zmiany w planie. Pojechałam ostatnim transportem i zastałam w nowym
mieszkaniu sodomię i gomorię. Meble wrzucone byle jak, jedne
zastawiały drugie, nic nie było na swoim miejscu, nie wiem gdzie co
jest. Ale nie tragedia, ze spokojem wszystko się poustawia i
znajdzie. Tyle, że nie przewidziałam jeszcze jednego – do pomocy
przyjechał kuzyn męża – z żoną, żebyśmy mogły sobie poplotkować. Też
mi czas na pogaduchy. Ale nic. Przyjechał też kumpel – z żoną,
żebyśmy mogły sobie poplotkować. Przyjechał kolejny kuzyn i jeszcze
jeden. Same chłopy na schwał, tylko nic im nie wychodziło… Efekt był
taki, że późnym popołudniem miałam w domu 8 zmęczonych osób i … zero
jedzenia czy picia. Sklepy nieczynne, był jakiś bar niedaleko, ale
nikt nie mógł znaleźć jakiegoś garnka, żeby móc przynieść paszę. Na
to wchodzi moja teściowa, z moim dzieckiem i ze swoją córką – razem
11 osób. Rzuciłam się na nią jak na zbawcę z pytaniem czy nie ma w
domu zapasów jedzeniowo – pitnych. Zawsze miała – bo to czasy były
takie, że zapasy należało robić jak na wojnę. Odpowiedziała, że
oczywiście i że sama się pofatyguje do siebie do domu i przyniesie.
Cud kobieta. No i przyniosła – pół chleba, jednego zielonego ogórka,
jednego pomidora i paczkę paluszków. Chyba – bo nie pamiętam
dokładnie. Te pioruńskie paluszki mi utknęły w pamięci, bo 11 osób
chciało się nimi podzielić. 11 – bo teściowa ze swoją córką i moim
dzieckiem też. Dziecię się uparło, że będzie spało już w nowym
domku, kuzyni spod Poznania – nie opłacało się im jechać, ale
dlaczego moja teściowa ze swoją córka chciały u nas spać już nie
pamiętam. Mimo, że niczego nie można było znaleźć – ktoś dokopał się
do odtwarzacza i kaset video, i impreza trwała do późnych godzin
nocnych. A właściwie wczesnorannych… :D

No dobrze, daję już spokój mojej teściówce, bo biedulę będzie
czkawka męczyła :)

[sootball]

Aaaa!
Ja chcę Twojego Huddy-fika, daj linka!
:)

[ziolo.zielone]

sootball napisała:

> Aaaa!
> Ja chcę Twojego Huddy-fika, daj linka!
> :)
Ja też chcę :)

[potffora]

ziolo.zielone napisała:

> sootball napisała:
>
> > Aaaa!
> > Ja chcę Twojego Huddy-fika, daj linka!
> > :)
> Ja też chcę :)

Ależ bardzo proszę :)
forum.housemd.info.pl/jedza-t132.html
Tylko, że tam się trzeba zlogować...
Miłego czytania :D

[sootball]

Dziękuję :)
Przeczytałam, bardzo fajny, ja mam co prawda w głowie troszkę inną wizję
House'a, ale i tak podobało mi się bardzo :)

[Gość: potffora]

Bo to jest "mój " House ;)
forum.housemd.info.pl/podarunek-t196.html
forum.housemd.info.pl/alex-t189.html
forum.housemd.info.pl/plotkara-t182.html
forum.housemd.info.pl/idiotka-t214.html
To już komplet - więcej nie wymyśliłam :D

[sootball]

no to ma lekturę na cztery wieczory :))
dzięki :)

[ziolo.zielone]

Materiał na scenariusz, wyszłaby z tego niezła komedia:) Albo komediodramat.

[Gość: zolzatoja]

"...gdyby nie to, że 15 sierpnia (święto) wypadało w czwartek – uzgod
że by odciążyć trochę moją mamę, to na te cztery dni wrócimy do
siebie – długi weekend...
Urodziłam 16 sierpnia – za kilka dni dziecię skończy 18 lat"
Masz lekkie pióro, fakt, ale mijasz się z prawdą. 15 sierpnia został
ustanowiony świętem państwowym od 1992 roku, a z rachunku
wynika, że twój syn urodził się w 1991 r.

[potffora]

Urodził się w 1991 i czwartek, 15 sierpnie był dla nas dniem wolnym -
nie mam pojęcia dlaczego (sprawdziłam, masz rację, wprowadzono w
1992) - może dlatego, że mój mąż miał z jakiejś racji wolne? Pracuje
na swoim i wszystko jest możliwe - nie pamiętam. W każdym bądź razie
mógł być w domu w ten dzień, więc dla nas to był dzień wolny. Po
tylu latach tego akurat nie pamiętam - ale na pewno nie mijam się z
prawdą: mama na emeryturze, ja leżąca, dziecię starsze lat 6, mąż...
choroba wie. :)
________
Kobieta jest jak MediaM(...) - nie dla idiotów
***
Dlaczego kobieta ma zawsze coś do zrobienia w domu? Bo, głupia, śpi
w nocy, to jej się uzbiera....

[Gość: zolzatoja]

OK, przyjmuję do wiadomości, że mogłaś zrobić z 15.08.1991 święto na
zasadzie "przeniesienia" z lat następnych. Ale konstrukcji "w każdym
BĄDŹ razie" do wiadomości przyjąć nie chcę i nie mogę.

[Gość: potffora]

Sorry, faktycznie to pokręcone sformułowanie - niestety, używam
takich więcej... :(
Co do "przeniesienia" - nie pamiętam dlaczego, ale był to dla nas
dzień wolny. Może faktycznie źle to sformułowałam, że niby "święto".
Nawet, jeżeli jest to dla Ciebie ważne - nie wyjaśnię, moja Mama nie
żyje już od ponad 7 lat, dziecię było za małe, a małżonek nie
przywiązuje wagi do niczego, co jego nie dotyczy.

up

[bojkot79]

up

[princess_of_babylon]

Tobie trzeba pomnik postawić. ;)
Jak Ty dałaś radę z tymi ludźmi, to ja nie wiem... :|

[potffora]

princess_of_babylon napisała:
> Tobie trzeba pomnik postawić. ;)Jak Ty dałaś radę z tymi ludźmi,
to ja nie wiem... :|

Gość portalu: Vera napisał(a):
> Potffora, masz Ty, kobieto, anielska cierpliwosc!

Eee tam. Przede wszystkim mam stargane nerwy i zastanawiam się jak
mogłam być taką idiotką, żeby to wszystko znosić - powoli uczę się,
że nie wszystko jest moją winą. Np. podobno sztorm na morzu i halny
w górach. I tsunami. Co do kryzysu gospodarczego jeszcze nia mam
pewności ;)
Zamiast mi wystawiać pomnik, ktoś powinien mnie parę lat temu kopnąć
mocno w zadek, żebym otrzeźwiała :)


________
Kobieta jest jak MediaM(...) - nie dla idiotów
***
Dlaczego kobieta ma zawsze coś do zrobienia w domu? Bo, głupia, śpi
w nocy, to jej się uzbiera....

[Gość: Vera]

Potffora, masz Ty, kobieto, anielska cierpliwosc!

[karolcix3005]

Mój ukochany ma problemy, aby zameldować się w naszym nowym mieszkanku.Pewnego
dnia podczas rozmowy z teściową telefon zostaje przekazany na moje ręce i
wyłania się z niego tekst "Dziecku Ty się jeszcze 5 razy zastanów czy Ty chcesz
z nim być, przecież on nic nie umie załatwić, to taka mameja" Padłam ze śmiechu! :D
Przypomniał mi się jeszcze jeden tekst choć bezpośrednio tematu nie dotyczy. W
czasie przeprowadzki wszyscy coś robią, każdy ma zadanie tylko teść się błąka.
Nagle słyszę 'Tato, pomóż nam!' Na co on 'Nie, nie wziąłem okularów' Grunt to
dobra wymówka hahaha!

[Gość: ja_czyli_ja]

nie mam jeszcze własnych teściów (tzn. prawie mam i do tego bardzo daleko
mieszkają), ale moi rodzice często opowiadają taką historię: Godzina ok 20 - 21,
mama poszła do szpitala (ok 300 metrów od domu) urodzić moją siostrę, ja byłam
chora i spałam, więc tata wykorzystał to i podjechał do apteki po lekarstwo dla
mnie. Wcześniej nie miał możliwości. No i akurat wtedy przyszedł teść mamy,
zobaczył że nikogo nie ma(ja spałam i nie słyszałam jak dzwoni) i potem miał do
rodziców pretensje pod hasłem: A wy gdzie łazicie?
I jeszcze wielkie halo było jak się mój najmłodszy brat urodził i rodzice nie
dali mu na imię tak jak owi dziadkowie chcieli... Obraza była na całego :PPP

[Gość: maurycy fun]

Z tych wszystkich Waszyh (zabawnych czy raczej groteskowych) opowiesci wyłanie
się obraz naszej anty-kobiecej kultury. Teściowe - przecież to tez kobiety! -
podświadomie nienawidzą kobiet, więc kiedy urodzi się wnuczka, mówią do synów :
nie martw sie, córka to też dziecko... Kobieta zawsze jest więc czymś gorszym
(świadomie piszę 'CZYMŚ', bo w zasadzie kobieta traktowana jest jak przedmiot,
niepełnowartościowy człowiek, ktorego celem jest służba mężczyźnie...). I niby
wszystko się teraz zmienia na lepsze, nasza mentalność coraz bardziej otwarta,
cywilizowana, jesteśmy za tzw. równouprawnieniem, młode pokolenie śmieje się z
tych mizoginistycznych tekstów teściowych i umie krytycznie wychwycić to, co dla
kobiety obraźliwe, ale... Ale oto jakaś młoda żona tłumaczy się wstydliwie, że
to nie było tak, że on zmywał te naczynia, a ona leżała na sofie, bo ona
przecież wcześniej rozwiesiła pranie, ugotowałą obiad, posprzątała dom, a on
tylko kończył zmywać... A po co się tłumaczysz kobieto? A po to, żeby inni
jednak nie pomyśleli o tobie, żeś leniwa i niedobra żona, bo on zmywa, a Ty kawe
pijesz... Bo my ciągle mamy tak w naszych głowach poukładane i trudno nam się
czasem przyznać do tego, że jednak to kobieta powinna zmywać, a przynajmniej
robić w domu więcej niż on. Bo on to na dom zarabiać powinien. Tak to ustalone
jest.
I śmieszne to jest wszystko, co tu przeczytać można na tym forum, i smutne
jakieś zarazem.
Ja myślę, że może to w czym kobiety ciągle nie potrafią dorównać mężczyźnie, to
egoizm. Tego się uczcie od nas. A my powinniśmy się uczyć od Was umiejętności
poświęcania się. Wtedy może byłoby nam wszystkim bliżej do 'równouprawienia'.
Pozdrawiam i do nożek się nie kłaniam ;)

[Gość: agaaa]

maurycy fun Bardzo mądrze to ująłeś. Taka myśl też mi przeszła przez
głowę. Zastanawiam się jeszcze nad jednym: czy jako matka 2 dzieci
również kidyś dołączę do tego gatunku (teściowe) chociaż cały czas
sobie obiecuję że nie będę taka jak moja. I czy opowieści o dobrych,
kochających i przede wszystkim mądrych teściowych to tylko wyjątki
od reguły? Czy wszystkie teściowe są takie same?

[Gość: izabella1991]

Nie,nie sa takie same!
Sa tesciowe lepsze od matek rodzonych,takie,co to przytula,obiadek
zrobia,slowa:prosze,przepraszam ,dziekuje znaja....
Sa tez takie zarazy,jak te opisane powyzej!U mnie byla juz
zapowiedz z mojej strony,ze gdymy mi tak palma odbijala,to dziec
(obecnie 22-letni,kawaler,ale z dziewczyna)ma prawo mnie zlapac za
czerep,wsadzic do klozetu i jeb...c pokrywa z calej sily!
Nie zanosi sie na to,jego wszystkie ex.spotkane chociazby na ulicy
nagadac sie ze mna nie moga(a ja z nimi).Niech mnie reka boska broni
przed takim zidioceniem.
Pozdrawiam-Iza

[shachar]

lektura tego watku powaznie mnie przygnebila

[Gość: julitta81]

A moja teściowa mówi o mnie ONA, w mojej obecności też. Ja w rewanżu nie mówię
"mamo"

[babilo]

Dobre, śmieszne. Na fajne kawałki trafiłam na www.o-Qrde.pl. Polecam

[bumbula]

Celne i n a czasie

[Gość: mix]

Moja rodzicielka, porażona "mezaliansem" jaki popełniłam gdy tylko
osiągnęłam pełnoletność (który trwa bezczelnie szczęśliwie do dziś -
kilkanaście lat) rzekła do mnie w obecności mego zaślubionego :" córeczko,
pójdziesz na studia i poznasz tam kogoś wartościowego".

[Gość: mix]

Urządzam uroczyste przekazanie nowiny o tym, że teściowie zostaną
dziadkami ( pierszy wnuk, zdawało by się oczekiwany od kilku lat
zdziwienia, że ślub nie był przymusem z powodu ciąży ). Przygotowuję
ciasto z nawiązującym do dzidzi-konwencji różowym lukrem. Wreszcie przy
kawce mąż ogłasza uroczyście nius i... "Ładna dziś pogoda" reaguje teść,
"noo", dodaje teściowa. Nie wierząc własnym uszom wtrącam " chyba mamusia
i tatuś nie dosłyszeli?" ale tu ku zaskoczeniu riposta teściowej"
dosłyszeli, dosłyszeli". Po czym prosi mnie o cukiernicę i sypie kopiastą
łychę na kawałek ciasta na swym talerzyku, wyjaśniając " a bo ja lubię
słodkie".

[maja.1973]

moja tesciowa wataje codziennie o 4 rano i synkowi sniadanko robi... bo by mu rece odpadły jakby sobie sam zrobił... to raz a dwa potrafi wejsc do nas do pokoju o 21 z tekstem idz juz spac syneczku bo rano nie wstaniesz... a syneczek prawie 40cha

[Gość: bell]

Moja teściowa była do rany przyłóż, szkoda, że dawno nie żyje (umierała na raka,
kiedy byłam w ciąży i siłą woli dożyła momentu kiedy mogła zobaczyć wnuka).
Miałam szczęście poznać ją jako dziewczyna mojego męża.
Wiele godzin przegadałyśmy razem w kuchni, kiedy mój siedział i się uczył.
Dzięki niej nie muszę mojego zaganiać do zmywania i inszych rzeczy - przyuczony był.

Mój syn ma teraz 18 lat i żałuję, że nie ma dziewczyny (może jeszcze nie
znalazł), ale przydałaby się taka, która ustawiłaby go do pionu, mądra. Z
otwartymi ramionami powitam.
Robią jeszcze takie?

[fjefjurka71]

Robią,bell:)
Znam kilka osobiście.

[martyna3]

Moj przyszly w mojej obecnosci powiedzial do swoich rodzicow, ze mnie bardzo
kocha i sie ze mna ozeni. na to jego mama po dluzszej chwili bezdechu : zeby pic
mleko nie musisz krowy kupowac.

tym razem to moja i jego mina bezcenna

[kirke18]

Nie byłam w związku małżeńskim z ojcem mojego dziecka. Spotkaliśmy
się z jego matką i siostrą nad morzem, wracaliśmy ze spaceru i na
jakąś moją uwagę nie-teśiowa wypaliła:
-Każda kobieta powinna szanowaćswojego męża! (że niby ja nie
szanuję)
Bez namysłu odpaliłam:
-No, jakbym miała męża, to też bym go bardzo szanowała.
Nigdy nie wzięliśmy ślubu, jak się okazało- bardzo dobrze.

[boryska]

Na informację, że będziemy mieć syna, teściowa stwierdziła, że pewnie się
pomylili na usg. A po porodzie dodała, że największe nieszczęście jakie ją
w życiu spotkało to to, że ma nie dość, że syna to jeszcze wnuka. Po 4
latach byłam w ciąży, tym razem z córką, to stwierdziła, że chyba decyzji
o drugim dziecku nie przemyśleliśmy i mimo, że ma wnuczkę, to się nią też
nie interesuje.

[obscenka]

jedyne, o czym ze mną potrafi rozmawiać matka mojego faceta to właśnie mój
facet. chyba chce, żebym była filią jej samej kilka dzielnic dalej. brrr...

[kinky5]

Od tesciowej dowiedzialam sie o krazacych w rodzinie chorobach...i o
tym jak jej ojciec mogl jeszcze zyc gdyby zdrowo jadl...
Dzien pozniej jedlismy u niej kolacje: pizza z coca-cola.

Pierwsze swieta Bozego Narodzenia z rodzina malzonka w Kanadzie.
Chcialam uczcic polska tradycje i pojsc do polskiego kosciola na
Pasterke. Wtedy bylam jeszcze na tyle grzeczna ze chcialam sie
dostosowac. Blad.
Malzon dyskutowal z tesciwa- ja siedzialam w drugim pokoju, wszystko
slyszac. Dowiedzialm sie ze teraz mieszkam tutaj i mam zyc zgodnie z
tutejszymi tradycjami i.....ze ona go tak wychowywala ze nawet jak
bedzie mieszkal w innym kraju to nadal bedzie obchodzil kanadyjskie
swieta (?!) Dodam ze to byly moje ostatnie swieta w jej domu.

Z cyklu Tesciowa wykazuje sie wiedza:
Stalin byl prezydentem Rosji.

po awanturze ze moj maz za glosno zamyka drzwi, grzecznie
zasugerowalam jego babci ze najlepiej bedzie jak sie wyprowadzimy.
Za pol godziny dostalam telefon od swojego meza ze doprowadzilam
babcie do stanu przedzawalowego swoimi szantazami.(najpierw babcia
zadzwonila do corki, tesciowa do mojego meza).
A szantaze bo opiekowalismy sie babcia i tesciwa miala ja z glowy.

W waznych sytuacjach rodzinnych mam nowe imie "Nikt".
tesciowa informuje mojego meza o sprawach rodzinych, tylko prosi aby
NIKOMU nic nie mowil....ale i tak A. mi o tym mowi.
Czuje sie troche jak z Harrego Pottera: Ta, ktorej imienia nie wolno
wymawiać.

Dostalam 5 lat na urodzenie dziecka.
Na moje pytanie jak to wyegzekwuje- porozmawiam z twoja matka (ale
sie boje!)

Po badaniu dna oka (z uzyciem kropli rozszerzajacych zrenice) mozna
bez problemu prowadzic samochod...tak, ta kilkugodzinna
nadwrazliwosc na swiatlo i brak ostrosci widzenia dodaje jakis
super-mocy!

Doskonale wiem gdzie jest moje miejsce w rodzinie- moja tesciowa
bardzo lubi powtarzac zdanie ze "krew jest gestsza od wody".
Jestem woda i szczerze powiem bardzo sie z tego ciesze!

Wg. niej moj maz nigdy do niej nie dzwoni. Ona do niego tez nie.
Ale o tym juz nigdy nie wspomina.

moj rownie wspanialy tesc, bardzo podobny do tesciowej (rozwiedzony
z tesciowa...nie mam pojecia jak dwojka- nazwe to politycznie-
"innych" ludzi dochowala sie mojego meza..)

Przjechal w odwiedziny, zabralismy mu pokazac park olimpijski w
Calgary. Zaczal sie wymadrzac ze Olpimpiada w Montrealu (on swietny
znawca Montrealu) byla w latach 80. Dla mnie bylo to malo
prawdopodobne , ale nie, on wie lepiej. Zasugerowalam zaklad
Po powrocie do domu wrzucilam temat do googla, pokazalam wyniki (on
przegral) i dowiedzialam sie ze...oszukuje. Coz...moglam w koncu
wyssac z palca?

Po powrocie do domu A. dostal telefon on ojca.
No i padlo zdanie roku:
"Wydalem tak duzo pieniedzy (mieszkal u nas!) a mam tak malo zdjec
do pokazania znajomym".
Zeby nie bylo- nikt mu nie bronil robic zdjec...

[juisy]

Gdy poinformowaliśmy z mężem jego mamę o tym, że w styczniu urodzi się chłopiec,
ona stwierdziła, że na dziewczynkę trzeba sobie zasłużyć. Ciekawe co miała na
myśli, skoro kilka dni wcześniej mówiła, że nie wyobraża sobie jak można urodzić
dziewczynkę.
Nie wolno nowych butów w pudełku położyć na stole, bo się rozejdą i masa innych
przesądów... Czasem mnie krew zalewa.

Złote mysli teściów

[Gość: kirke18]

Trochę OT.
Mam super teścia, nie dość, że mnie kocha (a jestem drugą żoną,
przeze mnie odszedł od pierwszej :( ), to jest wysoce oryginalny:

do rodzinnych legend i powiedzonek przeszły:
KEKSA na określenie ex mojego męża, żeby nie było nieporozumień
nazywamy ją heksa.
NIMKA -na określenie kobiety z Niemiec (jak pierwszy raz to
usłyszałam, to nie mogłam zrozumieć o co/kogo chodzi).

Ostatnio zabił mnie Tato kiedy opowiadał, że budują we Włocławku
nowe centrum handlowe w , uwaga! BERMUDZIE TYKONCKIM...
Doszliśmy jakoś, że chodziło o miejsce nazywane Trójkątem Bermudzkim.

Przyjeżdżamy do teściów co dwa-trzy miesiące. Często Tato mi mówi:
-Jakaś ładniejsza jesteś, wyładniałaś czy coś?
Ostatnio Mu odpaliłam:
-Nie ja coraz ładniejsza, tylko Tatowi się wzrok pogarsza!

[Gość: anka]

Ja krótko. Tekst babci mojej koleżanki:

Koleżanka radośnie: Babciu, wychodzę za mąż!
Babcia: to łun cie kciał ?

[fjefjurka71]

Tatowi?!:O

[limonka-2]

Gość portalu: anka napisał(a):

> Ja krótko. Tekst babci mojej koleżanki:
>
> Koleżanka radośnie: Babciu, wychodzę za mąż!
> Babcia: to łun cie kciał ?

Uwielbiam babcie, które tak mówią, to są takie prawdziwe babcie,
niestety są już na wymarciu

[Gość: patula]

"Przecież pracuje i ciebie nie bije" - to odpowiedź mojej teściowej na moje (pierwsze i ostatnie skierowane do niej) skargi na jej synusia. Próbowałam jej uświadomić, że nasze małżeństwo stoi pod dużym znakiem zapytania. No i okazało się ,że skoro nie chodzę fioletowa to czego ja chcę?
Dodam, że wg mojej wiedzy teść gęby teściowej nie obijał i całkiem sporo zarabiał.

[Gość: _AbstA_]

- po narodzinach synka, gdy wróciłam z nim do domu kazała mi włożyc
kikut pępowiny pod poduszkę dzieciaczka, zeby się "rozumek
zawiązał". strasznie zdziwiona była, ze nie chcę tego zrobic, a
jeszcze bardziej jak sie dowiedziała ze noworodek spi bez poduszki;

- zeby włosów małemu nie obcinac przed skonczeniem 1 roku zycia, bo
cos tam;

- mały ma alergię skórną - "po co do lekarza? w perzu (takie
zielsko) go wykąpac - napewno przejdzie";

- urodziłam synka w zimie, kazała mi się ciepło ubierac, zeby mleko
nie było zimne. Sama twierdzi, że pod koniec ciąży z jednym ze
swoich dzieci zmarzła na przystanku i dziecko się urodziło
zaziębione;

- młody dosyc późno wszystko robi, późno zaczoł dźwigac główkę,
późno zaczoł siadac - ona jednak jak tylko u nas była chciała sadzac
go na siłe zeby sobie "potrenował", tak samo było ze staniem;

Może troche nie na temat ale napisze bo mnie o strasznie smieszy.
Swojego dorosłego syna po brzuchu głaszcze gdy ma jakąs
niestrawnosc, najchętniej by go nakarmiła, bo on taki biedny i
chory - nie ma siły sam jesc, i tyłek chyba tez by mu podcierała
gdyby sobie tylko dał. ogólnie tescioą mam w porządku ale do pzrsady
troszczy się o swoje dorosłe dzieci, jedno z nich o mały włos nie
jest "kaleką" życiową (nie jest bo juz nie mieszka z nia).

No, zagłaskałaby na smierc wszystkich poprostu.

[Gość: selena]

Jeszcze nie tesciowa, ale juz prawie. Narzeczony jest Francuzem,
porozumiewamy sie glownie po angielsku, choc ja ucze sie
francuskiego. Tesciowa (jak wiekszosc jej rodakow) tylko francuski.
Zamiast mowic do mnie mowi do mojego faceta uzywajac
okreslenia "ona" - nigdy mojego imienia. Na poczatku gdy moj
francuski byl kulawy bylo to dosc zrozumiale, teraz juz rozmowa
wyglada tak, ze tesciowa zwraca sie do syna, natomiast ja jej
odpowiadam.
Kiedy sie poznawalysmy moj francuski byl kulawy w mowie jednak
rozumialam juz sporo. Tuz po zapoznaniu tesciowa zaskoczyla mnie
pytaniem bezposrednim, ktore narzeczony przetlumaczyl na angielski.
Zaskoczona tesciowa przeprowadzila z nim rozmowe:
Tesciowa: to ona nie mowi po francusku? to nie dobrze. angielka?
niemka?
Narzeczony: Polka
T: Cholera.

Z drugiej strony jest moja mama. Gdy dowiedziala sie, ze spotykam
sie z Francuzem stwierdzila "Ojej, Francuzi sa tacy nierodzinni".
Gdy ostatnio rozmawialysmy, spytala o ziecia, gdy uslyszala, ze
pojechal na weekend do swojej matki (pierwszy raz od kilku miesiecy)
skomentowala "co on tak czesto do niej jezdzi". Tak zle i tak
niedobrze ;)

[agulha]

> Zamiast mowic do mnie mowi do mojego faceta uzywajac
> okreslenia "ona" - nigdy mojego imienia.
Niech mnie ktoś poprawi, jeśli się mylę, ale (znam dość dobrze angielski i
francuski) - w tych językach absolutnie nie ma takiej zasady savoir-vivre, jak
po polsku, że "nie mówi się on/ona" w obecności osoby, o której mowa. Po polsku
to obraźliwe - nawet małe dziecko, jak powie przy mamie i cioci "mamo, a ona mi
misia przyniosła", to pierwsze, co usłyszy, to "nie mówi się >ona<! Powiedz:
ciocia mi misia przyniosła". Po angielsku "she", po francusku "elle" w takiej
sytuacji jest OK.
Aczkolwiek to Francuzi właśnie mówią, że "c'est le ton qui fait la chanson",
więc może teściowa Cię nie lubi czy nie dość szanuje i mimo bariery językowej Ty
to prawidłowo odczuwasz.

[Gość: Mania]

Jak się nie ma co się lubi, to się lubi, co się ma!
--> do zięcia ;)

[Gość: staruszka]

"musisz odejsc"
w sensie od meza i malutkich dzieci - jedno kilka miesiecy :)
maz (pan przed 40tka)nic o tym nie wiedzial...