Horyzonty na horyzoncie

[albrecht1]

Zapowiada się uczta kinomana, więc proszę się szykować. To już wkrótce!

[albrecht1]

Jedno z dań. miasta.gazeta.pl/katowice/1,35018,2188161.html

[exerik]

albrecht1 napisał:

> Zapowiada się uczta kinomana


A może erotomana ? ;-)


***


Po trzech dniach obcowania ze współczesnym kinem z całego świata nasuwa się
wniosek być może banalny, ale jednoznaczny - nie ma już w filmie tajemnic z
życia człowieka, a jego samego odarto z intymności. Kamera nie pozostawia nic
dla wyobraźni widza, jej obiektyw zagląda wszędzie.

Może jest to dziełem przypadku (widz w Cieszynie codziennie staje przed wyborem
jednego z pięciu proponowanych równolegle tytułów), ale większość filmów, które
widziałam, ociera się o pornografię.

Prezentowany w Panoramie Kina Światowego "Ken Park" Larry'ego Clarka i Eda
Lachmana przedstawia historie czterech rodzin z Kalifornii. W pozornie
normalnych domach wychowują się nastolatkowie, którzy sprawiają kłopoty. Tate
jest ukochanym wnuczkiem swoich dziadków, ale sam przepełniony jest
psychopatyczną wściekłością. Peaches opiekuje się ojcem - skrajnym dewotem i
despotą, wymagającym bezwzględnego posłuszeństwa. Claude jest skate'em,
biseksualistą, sięga też po narkotyki. Zwyczajny wydaje się być jedynie Shawn.
Reżyser usprawiedliwia jednak młodych, pokazując, że nic w ich życiu nie dzieje
się bez udziału dorosłych. Shawna uwodzi matka jego dziewczyny. Dziadkowie
Tate'a to zakłamani hipokryci. Ojciec Claude'a, który o sobie mówi z
dumą "mięśniak", za dnia gardzi synem, a w nocy molestuje go seksualnie. Ojciec
Peaches zaś ubiera ją w ślubną suknię swojej zmarłej żony...

Powikłane relacje rodzinne ukazane są z niezwykłą dbałością o szczegóły, na
ekranie króluje naturalizm i wszystko tak uległo moralnemu bankructwu, że
końcowa scena seksu zbiorowego między nastolatkami już nie zaskakuje. W trakcie
ich rozmowy o marzeniach i planach na przyszłość, pada pytanie pozostawione bez
odpowiedzi: Kim jesteś?

Koreański film "Old boy" Park Chan-Wooka to surrealistyczny obraz, mieszanka
makabry, komizmu, perwersji i okrucieństwa. Oglądamy m.in. obcinanie języka i
wybijanie zębów młotkiem, zjadanie żywej ośmiornicy. Wszystko to zaś tworzy
obraz o zemście. W tym przypadku, koreańskie kino ma z europejskim widzeniem
świata wspólną tylko zasadę, że skoro jest zbrodnia, to musi być i kara.

Nawet Aleksander Sokurow rozpoczyna swą najnowszą opowieść "Ojciec i syn" od
sceny wtulania się w nagiego, dorosłego już syna w ciało ojca. Prowadzą intymną
rozmowę, śnią o sobie nawzajem. Spodziewamy się obrazu kazirodczej relacji.
Jest to jednak preludium do poetyckiej opowieści o miłości półsieroty do ojca,
o dorastaniu, opuszczaniu gniazda, rozluźnianiu rodzinnych więzi. Razi trochę
nadużywanie atrybutów męskości - pokazywanie wojska, podkreślanie siły
fizycznej i odwagi graniczącej z głupotą.

Na tle obrazów szokujących, w których akcja toczy się błyskawicznie, a każdy
następny kadr jest zaskoczeniem, niezwykle wypada film z Tajwanu "Good Bye,
Dragon Inn" Tsaia Minga-lianga. W tym filmie nie dzieje się nic. Przez przeszło
godzinę obserwujemy, jak japoński turysta siedzi w chińskim kinie i ogląda
arcydzieło filmowe King Hu z 1966 roku "Dragon Inn". Zaplecze kina przemierza
kuśtykająca sprzątaczka, na widowni pojawiają się i znikają dziwni, przypadkowi
ludzie. W toaletach straszy. Statyczna kamera w pewnym momencie pokazuje puste
fotele tak długo, że na widowni w cieszyńskim kinie rozlega się śmiech, a
większość po prostu wychodzi.

Projekcja "Good Bye, Dragon Inn" najlepiej oddaje reakcje festiwalowej
publiczności, która zachowuje się jak w teatrze. Surowo ocenia, gwiżdżąc lub
opuszczając kino, bądź klaszcze w trakcie seansu. Ciągle nie ma jednak
filmowego faworyta ani oficjalnie wśród filmów konkursowych, ani na cieszyńskim
rynku, na którym nie słyszy się jeszcze o przeboju festiwalowym.

Monika Janusz


www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_040727/kultura/kultura_a_3.html

[albrecht1]

Jedno nie wyklucza drugiego, wręcz przeciwnie :-).