Wypompowalam się...

[ja-goda1]

Tak się cieszę dziewczyny, że jesteście takie aktywne. Aż milo wejśc na forum
- aż się roi od nowych, ciekawych wątków. A ja ledwie żyję.
Mikolaj od poniedziałku ma gorączkę - non stop 39, nawet do 40 stopni. Wczoraj
zdiagnozowano anginę i podałam antybiotyk. Teraz, pierwszy raz od poniedzialku
temperatura spadła poniżej 38 stopni - Mikołaj odżył, zaczął się bawic, a ze
mnie uleciał cały stres i opadłam z sił. Czuję się jakbym góry przenosiła, a
tak naprawdę czuwam nad chorym maluchem, zmieniam okłady, podaje leki - niby
żaden wysiłek fizyczny, a jednak stres tak daje popalic, że się wypompowałam.
To pierwszy antybiotyk od początku jego kariery przedszkolnej, czyi od 10
miesięcy, więc nie choruje często, ale jak już to z grubej rury. Mój dzielny,
mały mężczyzna, nawet przy 40-stopniowej gorączce mówił - dobrze się czuję
tylko trochę zmęczony jestem:(
No trochę mi lepiej jak się Wam wyżaliłam...

Buziaki - Agata

[aldona784]

Współczuję, ale widzę,że bardzo dzielnie się trzymasz, oby tak dalej. A w
każdej wolnej chwili - odpoczywaj. pozdrawiam

[magda7717]

Bidulek ale ma kochana mamusie ktora jest dzielna jak cholera ;-)
dawno cie nie bylo..
pozdrawiam z krakowa ;-)
magda

[ridibunda]

Przerabiałam to w styczniu z Szymkiem. Przez tydzień gorączka 38-40 stopni,
nietrafiony antybiotyk, potem drugi, nieprzespane noce, nic nie jadł przy tej
gorączce. On strasznie lubi cukierki i nawet tego nie jadł bo tak go bolało
gardło. Mi aż łzy raz w oczach stanęły jak trzymał w rekach czekoladkę, spytał
mi sie czy może ugryźć, pozwoliłam, ugryzł i się aż rozpłakał tak żałośnie tak
go chore gardło rozbolało. Jeszcze teraz mnie to rusza.
Dobrze że u Was już lepiej. Pozdrowienia dla Ciebie i synków:)

[ja-goda1]

Dzięki za miłe słowa:) Ja sobie tak myślę, że ta cała troska i strach o nasze
dzieci to koszt macierzyństwa i ojcostwa. Każdy uśmiech, pocałunek i ta
rozpierająca duma przy każdym nowym osiągnięciu to nasze zyski, nagrody, premie...
A ten strach i żałośc jak maluch choruje, jakby się chciało wziąc to na siebie,
a nie można... to taki koszt, ale i sprawdzenie się jako rodzica w sytuacjach
trudnych.
Teraz jeszcze bardziej doceniam moją mamę która siedziala w nocy przy naszych
łóżkach i ze zmartwieniem w oczach sprawdzała nam gorące czoła. Doceniam tatę
szukającego lekarza, który by przyszedł do domu i nam pomógł.
A teraz my się musimy sprawdzic jako rodzice - zarówno w tej pogodnej stronie
rodzicielstwa jak i tej trudniejszej.
Po tych refleksjach życzę Wam dzielne mamy i sobie samej zdrowych maluchów,
nigdy, albo prawie nigdy nie chorujących, odpornych na wszelkie mikroby.

Pozdrawiamy:)