Krzyczycie/podnosicie głos na wasze dzieci?

[patrice7]

[maniulka_25]

Czasami mam gorsze dni i wszystko mnie irytuje. Wtedy sąsiadka bierze Julkę na spacer (na około 2-3 godziny) a ja sprzątam ! Kiedyś był wątek o sprzątaniu i pamiętam jak dziewczyny mi dosrały że zatrudnienie sprzątaczki to fanaberia. Ale już nie mam pomocy, pani Tania wyjechała do domu, na Ukrainę.
Sprzątanie (najchętniej bym sprzątała codziennie) sprawia że czuję się lepiej, wyładowuję złe emocje, cieszy mnie czyste mieszkanie i czuję pozytywne zmęczenie !
A i zawsze mam okazję potęsknić za Julką ;-)

[blanka0]

maniula chcialabym tak sie relaksowac:-)

niestetey czasem rykne i wstyd mi, ale baaardzo rzadko

[maniulka_25]

Gdzieś muszę się wyżyć !
Bo jestem z Nią 24 na dobę a te spacery z sąsiadką bardzo mi pomagają.
Płacę 7 zł za godzinę i mam pewność że Julka jest w dobrych rękach.

[azbestowestringi]

tak. za czesto :(

[atenette]

Zdarzyło mi się może dwa razy jak juz bardzo wyprowadziła mnie z
równowagi.

[zuzaze_78]

Zdarza mi się bardzo rzadko, bo i rzadko mam powód prawdę mówiąc. Wtedy mi strasznie głupio i zaraz ją bardzo przepraszam. Zauważyłam zresztą, że takie krzyczenie wcale nie pomaga - ani mnie, ani Idze, bo nie zaczyna się zachowywać, a wręcz przeciwnie, bo udziela jej się moje zdenerwowanie. Dużo lepsze efekty osiągam cierpliwością i spokojną konsekwencją.

[burdziaa]

Tak- podnosze głos jak dzieje sie cos niebezpiecznego, Julek od razu
reaguje.

[klarysa007]

Ja tak jak Burdzia, głos podnoszę "ostrzegawczo".
Za to niestety zbyt często krzyczę na starszaka :(

[kamsi]

Ja podobnie jak Zuzaze - bardzo rzadko mi się to zdarza, w sumie w
ogóle. Raz, że nie mam powodów zbyt często, dwa, że nawet jeśli
miałabym powód, to mój krzyk tylko pogarszałby sytuację.
Wypróbowałam to, i wiem, że to w zasadzie bez sensu, ani mi nie
lepiej, ani Kostek się wtedy nie zaczyna zachowywać zgodnie z moim
życzeniem, wręcz przeciwnie.

[ooluchna]

niestety tak:(

[kristin4]

Czasami mi sie zdarza ale tak jak u Was nie działa, wręcz
przeciwnie, zdenerwowanie sie udziela Niuni. Po czym mam wyrzuty
sumienia że ona taka mała bezbronna nie potrafi jeszcze mówić, a
mama zamiast zrozumieć to krzyczy.... ach, te nerwy czasami.

[olcia.kaktus]

tak, choć raczej to można nazwać zdecydowanym powiedzeniem, że czegoś nie wolno
robić. Tylko zdecydowany inny ton pozwoli jej odróżnić, że to jest nie dobre,
tak nie wolno.
Ale nie ma to nic wspólnego z moimi emocjami.
Czasem bywam na nią zła, ale to też wiąże się z wypowiedzeniem, że czegoś nie
wolno. Nie krzyczymy na małą tak ze złości.

[beetaa]

podnosze glos, kiedy broi, tylko podniesiony glos odnosi skutek i
gagatek przestaje rozrabiac. A krzyknac tez sie zdarzy, kiedy
sytuacja tego wymaga i jest niebezpiecznie...
a zreszta on krzyczy (ew. piszczy) na mnie, wiec jestesmy kwita ;)

[chmurcia4]

wczoraj ten temat był poruszony w superniani - matka z 2 dzieci,
przy czym to starsze (3'letnie) książkowo zazdrosne o młodzse
3'miesięczne) i faktycznie: krzyk (a nawet uderzenie) nie zbyt
służyło polepszeniu stosunków.

mi się czasami zdarza (może nie krzyczeć ze złości) głośniej mówić -
bo Olcia ma sposób na wymuszanie piszczeć w niebogłosy. A że głos ma
ta dziewczyna (nawet na placu tylko ją słychać), to jak mówię do
niej, to mnie po prostu nie słyszy - więc albo głośniej jej
tłumaczę, albo wychdzę z pokoju, bo i tak nawet nie zauważy.

staram się jednak kontrolować swój głos, bo z doświdczenia to wiem i
z mądrych książek/programów, że podnoszenia głosu na dziecko
(szczególnie przed 5-6 rokiem życia) niczemu nie służy, bo ono nic z
tego nie rozumie i staje się zastraszone (co ma wpływ na przyszłą
jego osobowość). Lepiej pokazać/wytłumaczyć jak powinno się
zachowywać, a jak się jest zdenerwowanym - na chwilę wyjść i się
uspokoić.

[babajagaa]

Krzykne jak juz mi nerwy puszcza,albo jak w ogole nie slucha ,bo sa
takie monenty ze wszystkich ma gdzies,lepsze to nic bicie a przeciez
nic mu sie nie dzieje

[patrice7]

Ja niestety krzyczę za często:(
Wiem ,ze nic tym nie wskóram , ale nie wiem jak działać gdy Malwina dostaje
szału i roznosi dom ,wszystko niszczy, wyrzuca z szafek,kopie, bije po twarzy....
Przecież nie powiem jej ładnie "Malwinko nie wolno", bo to nie dość ze nic nie
da to jeszcze sama sobie takim tonem kopie dołek.
Jak sobie z takimi sytuacjami radzicie?

[klaudia020707]

Jak Klaudia miała okres bicia (krotko i malo dotkliwie) to trzymalam
ja na dystans tak zeby mnie nie dala rady uderzyc, przytrzymywalam
raczke i mowilam : nie wolno. Konsekwentnie w kolko powtarzalam i
poskutkowalo. Kopac nigdy nie kopala ale chyba tez trzeba podobnie
postapic ale jak otwiera szafki w kuchni i wyciaga co nieco to mowie
rowniez ze nie wolni-niestety nie slucha tylko biegnie do drugiej
szafki:) nie denerwuje sie tylko wynosze ja do lozeczka, robie co
swoje w kuchni potem zamykam drzwi i zabieram mala z pokoju. Taką
mam metodę bo w innym przypadku pewnie by mi nerwy puscily:)

[kamsi]

Po pierwsze, wszytkie szafki, na których zawartości mi zależy (więc
w zasadzie wszystkie możliwe w domu;)) mam zabezpieczone, więc
Kostek nie może ich otwierać i nic wyrzucać, nawet jak dostaje
szału:)
Po drugie, Kostek trzy razy (dokładnie) w życiu próbował mnie
uderzyć, okazałam wtedy taki szok, że sam się przestraszył tego, co
zrobił - już od dawna to się nie powtórzyło. Wiele razy już na
spokojnie i przy jakichś tam okazjach wyjaśniałam mu zresztą, że u
nas w domu nikt nigdy nikogo nie bije.
Jeśli wpada w szał i płacze i się wije, to nigdy go nie przytrzymuję
ani nie uspokajam, szczerze mówiąc, staram się go tylko położyć na
ziemi, tak, żeby rzucając się, nie zrobił sobie krzywdy, i odchodzę
parę kroków spokojnie i czekam w milczeniu, aż mu przejdzie. Bardzo
to szybko skutkuje:) Kiedy przestaje, pytam, czy już możemy
porozmawiać - jeśli na moje słowa wpada w szał, to znowu czekam, aż
mu przejdzie, zazwyczaj jednak się uspokaja już, przytulam go,
mówię, że już wszystko w porządku, ale żeby pamiętał, że nie wolno
czegoś tam - zależy, jaka była przyczyna wpadnięcia w szał:)
Jeśli robi coś, czego nie wolno, np. akurat coś zrzuca albo co (bo
wszystkiego w domu wszak się nie da zabezpieczyć), to najpierw mówię
powoli, wyraźnie i bez uśmiechu: Kostek, nie wolno. Jeśli nie
działa, podchodzę i przytrzymuję mu rękę czy tam jego całego (ale
nie bardzo mocno ani brutalnie, bo tu nie chodzi o przemoc, tylko o
znak) i powtarzam, że nie wolno. Kiedyś musiałam powtarzać to wiele
razy, ostatnio działa coraz szybciej.
Aha, i jak już jest po wszystkim, po sytuacji kryzysowej, to bez
przesady oczywiście, ale łagodnie go chwalę - mówię np.: Teraz
jesteś grzeczny, bardzo ładnie się zachowujesz, jestem z Ciebie
dumna:) I on się bardzo cieszy:) Staram się też jak najczęściej coś
z nim wtedy zrobić miłego, żeby czuł, że to się opłaca, takie
grzeczne zachowanie:)
Tak postępuję w 99 procentach przypadków, tak się rozpisałam, bo
może akurat z czegoś skorzystasz, u nas nieźle skutkuje:)

[klaudia020707]

Podnoszę głos tylko wtedy gdy robi coś co zagraża jej
bezpieczeństwu, wiadmo że rozumie ale nie słucha:)
Jak rozrabia to bardziej mnie rozczula niż denerwuje, szczególnie że
przychodzi wtredy do mnie i tłumaczy coś po swojemu:)
Jak mi nerwy puszczają albo musze coś zrobić w kuchni a ona
strasznie szaleje to wynosze do łóżeczka i obie się wyciszamy w ten
sposób.

[delfina7]

Teraz jak zaczyna rozumiec i wykorzystywac sytuacje , że jest
młodszy i ustępuje się jemu na koszt starszaka , trzeba podniesc
głos.

[olus-ia80]

Zdarza mi się ,ale często na moją starszą - a ona to potrafi wyprowadzić z
równowagi

[lipiec_2007]

czasami moj stanowczy ton przechodzi niepostrzezenie w
zbyt "stanowczy". oba stopnie stanowcznosci i tak zazwyczaj nie
skutkuja. trenuje cierpliwosc z roznym skutkiem...

[smolineczka]

nie tyle krzyczę, ile się denerwuję w sytuacjach, kiedy nie umiem
szybko zorientować się jak postąpić, żeby wszystko szło zgodnie z
planem. na ogół wtedy, kiedy córka czegoś nie chce (jeść, spać,
opuszczać plac zabaw). jeśli krzyknę na nią, to czuję ogromne wyrzuty
sumienia

[ab_78]

niestety tak, ja niestety potrafie sie szybko zdenerwowac. Ale w
wiekszosci sytuacji zwiazanych ze swoim dzieckiem panuje nad soba,
przynajmniej staram sie.

[dziunia27]

krzycze, krzyczę, a jakże;/
tylko ona też wtedy krzyczy <chyba już mi pyskuje:P> i ten mój
podniesiony głos mało skutkuje;/

[lee_a]

nigdy nie krzyknęłam, podnoszę głos tylko w sytuacjach
niebezpiecznych dla niej i w momentach ustanawiania granic i
zakazów. Ale Anka nie bije, nie roznosi domu i nie wywala
wszystkiego z szafek - wręcz przeciwnie - łazi i zamyka wszystko co
jest uchylone.

lee_a

[patrice7]

To Ty masz anioła nie dziewcko;)
Ja znam takie dzieci tylko z opowiadan ;)
No ale własnie tak jak pisałam Malwina potrafi dać czadu....