Menarche:)

[iokepine]

Właśnie zaczął mi się okres i to fajny temat na tą chwilę:)

Jaka była wasza pierwsza miesiaczka, jak ją wspominacie?

Poniżej wypis z wikipedii:
Menarche – to określenie oznaczające wystąpienie u dziewcząt pierwszej
miesiączki (pierwszego cyklu menstruacyjnego).

Menarche występuje po 1,07 (rok i 2 miesiące) roku po szczycie skoku
pokwitaniowego. Wiek menarche jest zewnątrzpopulacyjnie jak i
wewnątrzpopulacyjnie zróżnicowany, zależy od czynników genetycznych i
czynników środowiskowych. Jest czułym wskaźnikiem sytuacji
społeczno-ekonomicznej, w której przebiega rozwój osobniczy danej jednostki.
Złe warunki bytowe opóźniają wiek menarche, natomiast poprawa warunków obniża
ten wiek. U polskich dziewcząt miejskich występuje ok. 13,5 roku życia, u
wiejskich w wieku 14,5 lat. Występowanie menarche związane jest również z
porami roku, na wsi ma miejsce w miesiącach: czerwiec-lipiec, zaś w mieście w
miesiącach: grudzień-styczeń. Menarche jest oznaką dojrzałości płciowej co
jest jednoznaczne z zakończeniem procesu pokwitania.

Pierwsze cykle są zazwyczaj bezowulacyjne, wyjątkiem jest 6% dziewcząt.
Zgodność cykli menstruacyjnych z owulacją występuje u 18% dziewcząt po roku,
zaś u ok. 60% po dwóch latach. Jest to związane z dostrajaniem się do funkcji
jajników.

[iokepine]

Moją pierwsza miesiączka pojawiła się na lekcji w-f w 4 klasie szkoły
podstawowej. Miałam 12 lat i pamietam niesamowitą dumę i radość tego faktu, że
JUż JESTEM KOBIETą. Bardzo hormonalne przeżycie:) To był ciepły, słoneczny
dzień, poczatek września i na szczęście ostatnia tego dnia lekcja.

Co nie przeszkadzało temu, że nic nie powiedziam rodzicom. Mam dowiedziaął się
chyba ze 3 miesiac epóźniej, a tata z rok późmniej. Seks i okolice to był w
mojej rodzinie temat tabu i wszystko, co wiedziałam, zawdzieczałam książkom, a
potem trochę koleżankom;)

[kropka_bordo]

Ja to średnio fajnie wspominam. Niby u nas w domu nie było jakiegoś tabu
miesiaczkowego ale jak pierwszy raz dostalam to dlugo sie czailam za drzwiami
zeby powiedziec mamie ze potrzebuje podpaske. Jak sie juz zdecydowalam wydusic z
siebie te kilka slow, mam bez slowa dala mi co potrzebowalam i sobie poszla. To
niby nie była jakaś wielka trauma, no bo nic sie nie stalo, ale właśnie jakoś to
tak cichcem przeszlo i nawet na początku miałam wrażenie że mama się na mnie
gniewa. Troche mi żal że to tak przebiegło, może jak będę miała swoją córkę to
znajdę sposób żeby dla niej to był ważny i odpowiednio uczczony dzień.

[iokepine]

Jako nastolatka przeczytałam gdzieś, jak jedna dziewczyna, córka lekarzy
wpsominała ten dzień. Jej rodzice byli bydwoje lekarzami, co myślę że ma
znaczenie i zwiazek z brakiem tabu na ten temat. Rodzice jej i jej młodszej
siostrze wszystko wyjaśnili sporo wcześniej, a jak dostałą pierwszą miesiaczkę,
to jej tata kupił buiet czerwonych róż, a mama nie pamietam co, ale to był jak
święto. POtem jej siostra zazdrościła, że np. musi pomagać w ogrodzie przy
pieleniu, a ona jest zwolniona;)))

Bardzo mi sie to podobało i swojej córce (jeśli będę ją miała), chciałabym
zafundować coś takiego:)

[kropka_bordo]

Fajnie, myślę że nie ważne czy róże czy fiołki, i czy musi pomagać czy nie, ale
ważne żeby jakoś zareagować. Przecież to jest taka naturalna inicjacja,
przejsście, no cholera nie wiem jak to nazwać ale coś nowego się dzieje z
ciałem. Fajnie by było robić jakąś małe, intymne święto. Takie wewnętrzne,
rodzinne. I podoba mi się w twojej historii że ojciec też się włączył, że uczcił.

[iokepine]

Nie, to nie w mojej rodzinie, ja to gdzieś przeczytałam i bardzo zazdrościłam
tej dziewczynie takiego "przejścia progu".

[dynamitee]

kropka_bordo napisała:

Jak sie juz zdecydowalam wydusic z siebie te kilka slow, mam bez slowa dala mi
co potrzebowalam i sobie poszla. To niby nie była jakaś wielka trauma, no bo
nic sie nie stalo, ale właśnie jakoś to tak cichcem przeszlo i nawet na
początku miałam wrażenie że mama się na mnie gniewa.

U mnie było podobnie, też to przeszło bez echa i też miałam wrażenie, że mama
jest trochę na mnie zła. A miałam takie wrażenie, bo nie odezwała się do mnie
ani słowem, nie było żadnej rozmowy na ten temat, dała mi podpaskę i tyle. Ja
też o nic nie pytałam, miałam 11 lat i chyba nie interesowało mnie jeszcze
wtedy to, że powoli staję się kobietą, w ogóle o tym nie myślałam.

[kropka_bordo]

o to właśnie! Nie wiedziałam czemu tak całkowicie zignorowała to wydażenie. Ja
się może nie interesowałam okresem, ale reakcją mojej mamy i tym podobnymi to
owszem. Poza tym coś się zmieniło w moim życiu, i niby wiedziałam co to jest ale
jednak mnie miesiączka zaskoczyła. A trochę tak zostałam zostawiona sama sobie.

[dynamitee]

może nie tyle zignorowała, co nie umiała/ bała się o tym z tobą rozmawiać. moja
mama o wielu rzeczach ze mną nie rozmawiała i czasami miałam do niej o to żal.
i te żale dalej we mnie gdzieś siedzą, ale mówię sobie, że każdy rodzic jest
najlepszyn jakim potrafi być w danym momencie. teraz mama próbuje trochę
nadrobić stracony czas :)

[dori7]

Ja jakos specjalnie tego nie wspominam, chyba dlatego, ze u mnie w rodzinie
mnostwo kobiet i miesiaczka byla najbardziej naturalna rzecza pod sloncem. W
pamieci utkwily mi dwie rzeczy: opowiesc babci o jej pierwszej miesaczce, kiedy
myslac, ze umiera, ukryla sie w stogu siana i przeplakala cala noc oraz pamietne
lato pierwszego stanika. W ktores wakacje razem z kilka miesiecy starsza siostra
cioteczna zaczelysmy nosic biustonosze, ktore nazwalysmy cudami techniki. To byl
horror - nie bylo takich ladnych, bawelnianych, mieciutkich, wygodnych i
kolorowych stanikow, jak sa teraz, a moze po prostu skora i cialo
nieprzyzwyczajone do takich wynalazkow sie buntowalo, ale ciagle nas cos
uwieralo i gryzlo, latalysmy w kolko do pokoju, zeby sie podrapac i poprawic
nieszczesne cuda techniki. Kupa smiechu przy tym byla, jak nagle przy obiedzie
podrywalysmy sie i wybiegalysmy na sekunde, mruczac przepraszajaco: to znowu cud
techniki... :)))

[anahella]

Bardzo bolaly mnie bebechy. Potem nie mialam juz bolesnych miesiaczek. Wcale sie
nie ucieszylam - wolalam zycie bez miesiaczek:)

[arcoiris1]

miałam 13 lat i stało sie podczas apelu szkolnego kiedy śpiewałam jakies
patriotyczne piesni. Mój tata kupił mi tego dnia bukiet kwiatów i łańcuszek z
wisiorkiem. Popłakał się, moja kochana Rybka. Mama wszystko mu wygadała ;-)
mimo,że ja zaklinałam żeby tego nie robiła. ;-)

[arcoiris1]

i od tamtej pory, jak to kazdej kobiecie w rodzinie i biurze co roku mój ojciec
kupuje mi na Dzień Kobiet bombonierkę, kwiata i wypełniony na chybił trafił
kupon totolotka. ;-)

[iokepine]

Ekstra!


:)

[dori7]

arcoiris1 napisała:

> miałam 13 lat i stało sie podczas apelu szkolnego kiedy śpiewałam jakies
> patriotyczne piesni. Mój tata kupił mi tego dnia bukiet kwiatów i łańcuszek z
> wisiorkiem. Popłakał się, moja kochana Rybka. Mama wszystko mu wygadała ;-)
> mimo,że ja zaklinałam żeby tego nie robiła. ;-)

Masz fantastycznego ojca, pozazdroscic! :))