Asertywnosc a wychowanie

[e_wok]

Pracuje z ludzmi w roznym wieku. Wynikaja z tego rozne zaleznosci sluzbowe,
czasem powinnam sie wykazac asertywnoscia ale mam z tym problem - kiedy mam
czegos wymagac albo odpowiedziec negatywnie na nieuzasadnione wymagania osoby
w wieku mojej Mamy lub wzwyz, po prostu nie umiem. Ktos w takim wieku zadaje
mi pytanie o cos, co jest zupelnie nie jego sprawa i w ogole nie powinno go
obchodzic, a ja zamiast zapytac, dlaczego w ogole mialabym udzielac takich
wyjasnien, grzeczniutko odpowiadam. Odruch mam taki, bo wychowano mnie w taki
sposob - ktos starszy pyta to nie wnikac tylko uprzejmie odpowiadac. No i juz
te osoby dobrze wiedza, ze moga mi zwalic na glowe swoje sprawy, a ja ani
pisne. Czasem po fakcie miewam jakies refleksje, przychodza mi do glowy
uprzejme, ale odmowne odpowiedzi, ale co z tego, skoro kiedy sytuacja sie
powtarza, moj odruch Pawlowa znowu bezblednie dziala. A przeciez ja tez juz
jestem dorosla, mam prawo w uzasadnionych sytuacjach zachowac sie asertywnie,
a ciagle stawiam siebie w pozycji przedszkolaka - tak psze pani, oczywiscie
psze pani. Dzialam jak szczeniak, ktory sie przewraca na grzbiet w obecnosci
starszego psa. I pakuje sie w rozne glupie sytuacje, zamiast od razu
powiedziec, ze nie widze sensu w takim czy innym pomysle.

Mam tak samo...

[stephen_s]

... z tym, że - jako że w rodzinie byłem na końcu "łańcucha", nawet siostra
stała wyżej - generalnie w ogóle nie jestem asertywny. Mnie tak wychowano, że
nie powinienem nigdy odmawiać... Odbija mi się to ciągle, prawdę mówiąc.

[monikaannaj]

Nigdy nie odmawiac? no stephan, jakies granice chyna sa? :D
A tak serio - ja ostatni przeszłam w pracy szybki kurs asertywności - gdybym
nie stała się bezwzględnie asertywna wobec wydzwaniajcych bez przerwy
przedstawicieli banków, firm telekomunikacyjnych itp itd to zamiast pracowac
bez przerwy siedziałabym na spotkaniach na ktorych przedstawiano by mi zalety
peroduktów. Teraz mówię do słuchawki twardo " nie dziekuję. po drugim ""nie
dziękuje " dodaje do widzenia i rozłaczam się. Innego sposobu nie ma - oni sa
nieprzemakalni. To słuzbowo. Prywatnie asertywnośc jest o wiele trudniejsza i
wcale nie wiem czy taka dobra... Czesto ludzie przeginaja, chca byc asertwni a
staja się po prostu nieuzyci.

[stephen_s]

> Nigdy nie odmawiac? no stephan, jakies granice chyna sa? :D

Wiesz, parę dni temu odmówiłem kumplowi, gdy chciał u mnie skorzystać z sieci.
Nie miałem tego dnia absolutnie ochoty ani czasu na wizyty znajomych, a mimo
to - miałem wyrzuty sumienia... Generalnie odmawianie naprawdę sprawia mi
trudnosć.

[basia313]

Ja tez asertywnosci musze sie uczyc. Mysle, ze najlepiej porozmawiac z typowym
Hindusem. Swego czasu pracowalam w hotelu i wlasnie Hindusi potrafia zadac
szalenie bezposrednie pytania typu: ile sie zarabia, ile sie dostaje na
godzine, ile sie zarabia na hotelu w ciagu roku i tym podobne.
JA troche nauczylam sie po tym jak przez szczerosc wpadlam w tarapaty.
Nic to mysle, ze trzeba po prostu probowac albo moze przecwiczyc ze znajomymi
wlasnie takie drazliwe pytania udzielajac asertywnej odpowiedzi.
Powodzenia

A ja mam trochę tak, trochę tak...

[herbarium]

Ponieważ wychowano mnie w przekonaniu, że rodzicom, dziadkom i ciotkom
sprzeciwiać się nie należy... natomiast nauczyciele są głupi, ale trzeba się
ich słuchać. Przy czym, gdy chodzi o nauczycieli, w pewnym momencie zostało mi
tylko ta pierwsza część wpojonego przekonania :)))
Więc mam w wychowaniu jakieś podstawy do bezczelnego pyskowania starszym:)))

Zostało mi natomiast tyle z tej grzeczności, że rozmawiając z osobą
obdarzoną "dużym autorytetem" z racji wieku czy stanowiska, i sprzeciwiając się
jej, robię minę grzecznej i dobrze wychowanej dziewczynki, spuszczam głowę i
mówię łagodnie, powoli i stonowanym głosem, żeby nikt się do mnie nie mógł
przyczepić. Zwłaszcza, jeśli udowadniam komuś, że opowiada kretynizmy;)

[pelengajew]

Wychowywano Cię w przekonaniu, że nauczyciele są głupi? Nie wierzę.
Pozdr.

[herbarium]

No wiesz, to była kwestia nauczycieli, na których trafiłam... i zapewne, dzięki
temu przekonaniu poszłam na studia nauczycielskie i bardzo chętnie pracowałabym
w szkole, mając taką możliwość:)
A czemu nie wierzysz?

[isma]

E-wok, ja mam odwrotnie. Generalnie jestem asertywna, no, chyba, ze czyjas
bezczelnosc - najczesciej jest to bezczelnosc osob ode mnie te dziesiec lat
mlodszych - mnie po prostu powali.

Mam takiego stazyste. Uparl sie, ze bedzie u mnie pracowal, i na wszystkie moje
liczne argumenty typu "nie mam gdzie pana posadzic" ("bede bral prace do
domu"), "nie mam dla pana sprzetu" ("ale ja mam laptop") mial odpowiedz. A,
przyznaje, przez gardlo mi nie przeszlo zdanie o zasadniczym znaczeniu, ze
chociaz ma odpowiednie wyksztalcenie, to, no, po prostu, osobowosciowo
kompletnie sie do tej roboty nie nadaje. No i meczymy sie z nim trzeci
miesiac ;-(((.

Ale w zasadzie uzywam metody zdartej plyty, albo odpowiadania pytaniem na
pytanie: dlaczego uwaza pani, ze powinnam pani o tym powiedziec? Dobra szkola
mojej sp. Babci, ktora na wszystkie moje dzieciece "nie zrobie tego czy
tamtego" odpowiadala niezmiennie twardo: "uzasadnij!".