Depresja poporodowa, baby blues itp - pytanie

[monicus]

Dziewczyny, ja sie od jakiegos czasu zastanawiam jak to jest z tym spadkiem nastroju po porodzie. Mam za soba. 2 cc i straszne doly. Jeden naprawde ciezki. Dwa porody sn. Nie domowe,ale za to nie oddalam dziecka nikomu obcemu i mozna powiedziec, ze byli caly czas ze mna. I zero dolkow. Zero, nawet cienia z daleka.
Jak to bylo u Was? Bo dzisiaj rano karmiac, patrzylam w pudlo i jedna pani opowiadala jakies straszne rzeczy o depresji poporodowej, psychozie poporodowej itp.
A moje mocno osobiste teorie wewnetrzne mowia, ze to szpital i jego spsob traktowania tak odbiera narodzinom i smierci spokoj....

[kropkaa]

A czemu się nie chwalisz, że masz czwórkę dzieci? Ja zatrzymałam się na Twoim trzecim.

[klarci]

pierwszy poród szpitalny drogami natury, z masa oksytocyny, miesiąc w szpitalach - straszny dół, problemy z więzią itp.
drugi poród samodzielny siłami natury - masa energii, wielka miłość, wręcz haj.

[klarci]

aa, po drugim porodzie też 3 tygodnie w szpitalach, były momenty załamań i płaczu (wpływ problemów i traktowania w szpitalach), ale nie odbiło się to dołami. skończyły się szpitale, rozkwitła miłość i przyszedł spokój
żeby nie szpitale i w pełni udane kp, to byłby ideał

[nini6]

Pierwszy poród, szpitalny, w mrocznych połozniczo latach 90' - zero babybluesa, nawet jednego dnia obniżonego nastroju nie miałam.
Drugi poród szpitalny, w 2009 r - po powrocie do domu jeden dzień przepłakany.
Trzeci poród - domowy - najgorsze samopoczucie psychiczne, klasyczny megadół, trzy dni po porodzie M przerażony moim stanem dzwonił do położnej.

U mnie to ma chyba związek z wiekiem, im jestem starsza tym większy babyblues

[hortensjaaaa]

Przy pierwszym dziecku- szpitalnym, kleszczowym porodzie nie wiem czy miałam, nie pamiętam choć to w sumie nie dawno było bo w lipcu 2009. Aaa chyba jednak miałam coś na kształt załamania, że seks jest cierpieniem (a to było jakieś 4-5 miesięcy po..). To wtedy powiedziałam, że nie rodzę więcej w szpitalu, bo mi straszną krzywdę zrobili.

Po drugim porodzie w domu (wrzesień 2011), byłam jak klarci na haju, pełna energii i w ogóle. A potem przyszedł drastyczny spadek formy tak między drugim a trzecim miesiącem. Robiłam wtedy to co moja mama zawsze powtarza, "jak noworodek śpi, to Ty musisz spać z nim, odpoczywać" i odpoczywałam. Zasypiałam z małą o 10.. I byłam załamana, że nie pracuję nad doktoratem.

[soldie]

Po cc miałam doła,ale ciężko mi powiedzieć co to było- chyba mieszanka baby bluesa z przeżyciami porodowymi, wielkim rozczarowaniem, stresem, rykiem dzieci na niemowlęcym przez te 5 dni poporodzie... Jak wróciłam do domu to się rozryczałam i wyłam tak przez kilka tygodni niemal każdego dnia...Do tego dekadenckie myśli, że życie przeminęło, już mam dziecko już nic mnie nie czeka...Po drugim sn, byłam w euforii, to był haj- miałam jakieś wahania nastrojów i byłam bardziej wrażliwa,ale nie wspominam tego jakoś szczególnie . Po 3 domowym, po pierwsze szok poporodowy- przez 3 dni nie pamiętałam pewnych rzeczy i zdarzeń i zero jakiś uczuć macierzyńskich- bardzo dziwny stan. Potem chyba standardowy baby blues jak się ściemniało to mnie brało na dekadenckie klimaty- masakra- dobrze ze przeszło po 2 tygodniach Mnie to akurat pasuje do temperamentu dzieci- pierwsze i trzecie a trzecie szczególnie- są bardzo żywiołowi, ekstrawertyczni i dawali mi popalić niekiedy ( szczególnie trzecie) za to drugi cudowne dziecko, bardzo spokojny i tak jakoś jazdy miałam proporcjonalnie do sił wkładanych w ich ujarzmianie ( pomijając dodatkowe atrakcje porodowe przy pierwszym)

monicus

[soldie]

I ty się nic nie chwalisz ze urodziłaś 4 dziecko?

[monicus]

Nie mam czasu. Przeprowadzilam sie kilka dni po. Poza tym nie domowo...

[kropkaa]

Bądź łaskawa nie wykręcać się takimi szczegółami, tylko pisz!

[soldie]

Moja droga, spowiadaj się tu ze wszystkiego ze szczegółami- jak nie to cię znajdziemy

[monicus]

juz - w odpowiednim wątasie

[fizula]

Super, dzięki
Po otrzymaniu przeciekawej ustnej relacji- nie mogłam się doczekać pisemnej
Monika, Ty nie ściemniaj, że Twój poród nie był domowy. To że ostatnią godzinkę odbyłaś w korku ulicznym i szpitalu- toż to tylko końcóweczka! No i wyszłaś też w trybie dość ekspresowym ze szpitalnych murów.

[soldie]

Ale się kobieto rozkręciłaś - oczywiście, że to NIE MOŻE być ostatnie Joszko Broda trafił dziewuszkę chyba za 7 razem Gratuluję!

[kropkaa]

Znam takich, co mają 7 szt. męskich, ale próbować można np. do 8

[monicus]

w momencie, kiedy zaczynaja gadac albo spiewaja kazdy swoja piosenke to nie chce miec zadnego... to gadanie to jest dla mnie najtrudniejszy (na razie) element bycia rodzicem.

[kinkyreggae]

ekstra opis gratulacje!

[juleg]

O kurczę, no to już nie jesteśmy sąsiadkami? Gratuluję, no to mnie przeskoczyłaś poszłaś za ciosem, naprawdę podziwiam i niecierpliwie czekam na opis. No i napisz jak się ma Twój trzeci synuś? Pamiętam doskonale Twój cudny poród z Marią

[juleg]

Ojej cudny opis i cudni Wy, jak zawsze z miłością i wiatrem we włosach, zdjęcie Wasze bym zobaczyłagratuluję raz jeszcze kolejnego chłopczyka, ja też na bank czwartego synka bym urodziła

[annairam]

Pierwszy poród szpitalna rutyna z atrakcjami + bardzo złe samopoczucie fizyczne po = spore obniżenie nastroju do 2 miesięcy po porodzie, uczucie braku więzi z dzieckiem, ogromne problemy z karmieniem piersią

Drugi poród szpitalny, naturalny z pierwszym kontaktem = euforia i poczucie, że mogę góry przenosić, nie pamiętam jakiegokolwiek "dołka", szybkie budowanie więzi z dzieckiem, brak jakichkolwiek problemów z karmieniem piersią

Trzeci poród domowy, naturalny, cudowny, spokojny = wielki spokój, euforia, szybkie budowanie więzi z dzieckiem, drobne problemy z karmieniem piersią, w drugim i trzecim tygodniu po porodzie duża wrażliwość i płaczliwość (moja oczywiście ) - trudno mi powiedzieć dlaczego... Chyba po prostu miałam potrzebę by się jeszcze ktoś mną poopiekował i hormony szalały.