Babcia - nagroda czy kara

[Gość: Ada]

Babci nagroda czy kara.

Mamy 2 letniego synka, który wspaniale się rozwija. Chcemy mu zapewnić wszystko
co najlepsze. Ponieważ mieliśmy sami doskonale doświadczenia z wlasnymi
babciami życzyliśmy takiego samego kontaktu swojemu synkowi. Niestety okazało
się , iż jedna babcia stwierdziła, że swoje dzici wychowała i z naszym nie chce
mieć nic wspólnego a druga próbuje nam za wszelką cenę narzucić swój styl
wychowania typu "dyscyplina przede wszystkim" a na dodatek stawia dziecku
wygórowane wymagania.

Chcielibyśmy porozmawiać z innymi rodzicami mającymi też trudne doświadczenia z
Babciami.

Czekam

[Gość: mordka]

My stosujemy metode "dystans". Od czasu do czasu (coby sie babcia zdazyla
stesknic) ale nei za czesto (coby nie wpadla na pomysly z cyklu "musisz
koniecznie odstawic dziecko od pieluch bo bedzie mialo krzywe nogi")
Uwazam, ze dawanie "dobrych" rad mamom (czyli np narzucanie swojego zdania, i
pomyslow typu wojskowa dyscyplina) powinno byc zakazane )))
Glowa do gory - takich jak Wy sa tysiace

[Gość: Ada]

Dzięki Mordka za słowa otuchy. Musisz przyznać , że trudno sobie poradzić z
sytuacją kiedy nie tylko nie masz wsparcia ze strony rodziców ale jeszcze
rzucają Ci kłody pod nogi. Czy czasem jedyną metodą jest zminimalizowanie
kontaktów?

[Gość: Kaśka]

Ja myślę, że wasz synek już jest taki duży, że doskonale radzicie sobie z jego
wychowaniem sami. My z babciami mamy mały kontakt (jedna za daleko, druga
bliżej ale nie odwiedza nas wogóle a nam bez samochodu ciężko się wybrać -oboje
pracujemy). Czasem nam przykro bo chcielibyśmy gdzieś wyskoczyć a za bardzo się
nie da, ale...chyba wole z dystansu. A rada? Absolutnie się nie dac. Wysłuchać
i robic swoje (chyba że rada rozsądna). A jeśli nie podobają Ci się wymagania
apodyktycznej Babci (moja Mama też jest taka- rozumiem)...cóż,
najprawdobodobniej dziecko nie będzie za nią przepadać. Życzę cierpliowści i
stanowczości.

[Gość: iga]

[Gość: iga]

jestem babcią a mojąwnuczkę uwielbiam i myślę,że z wzajemnością. nie wtrącam
się w sposoby jej wychowania.nawet jeżeli mi nie podoba się-akceptuję

[Gość: Ada]

Gość portalu: iga napisał(a):

> jestem babcią a mojąwnuczkę uwielbiam i myślę,że z wzajemnością. nie wtrącam
> się w sposoby jej wychowania.nawet jeżeli mi nie podoba się-akceptuję


Zazdroszczę Twoim dzieciom Igo. Może z perspektywy Twojego doświadczenia masz
jakiś sposób na "wszystkowiedzące" babcie. Nasza babcia z jednej strony przez
prawie całą moją ciążę demonstrowała niechęć do nienarodzonego dziecka w
rodzaju "Nie mam potrzeby być babcią i nic mnie to nie obchodzi" a z drugiej
strony teraz wypowiada się autorytatynie na temat wychowania naszego synka
udzielająć rad, że dziecka nie powinno się karmić piersią, następnie matka nie
powinna przebywać z dzieckiem w domu ( jak mały miał roczek już wróciłam do pracy
ale było to i tak zbyt późno) a teraz z kolei nasz mały powinien być wychowywany
w dyscyplinie i oczywiście wszystko robi za późno. Muszę dodać , że nasz synek
naprawdę wspaniale się rozwija.
Może Ty masz na takie problemy spojrzenie z innej strony. Będę wdzięczna za
opinie.