Stary tramwaj

[madohora]

Jeśli jednak dojdzie do zderzenia z żywymi istotami lub przedmiotami, kosz do łapania czasami zapobiega jego przejechaniu.

[madohora]

16 maja 1881 roku w Lichterfelde pod Berlinem uruchomiono próbną linię tramwaju elektrycznego Lichterfelde-Kadettenanstalt . Wagony zbudowane przez Wernera von Siemensa miały 4,3 m długości i przejechały 2,5 km z maksymalną prędkością 20 km/h. [45] Pobór mocy silnika 3,7  kW (5  KM ) pochodził z obu szyn. Od 1883 roku kursował w regularnej służbie między pruskim głównym zakładem kadetów w Lichterfelde West a stacją Lichterfelde. Ściśle rzecz ujmując, to nie był tramwaj, bo tor biegł swoją własną trasą przy jezdniach lub w terenie otwartym. Wjazd na koryto drogi był od początku zabroniony ze względu na położenie obu biegunów zasilania na ziemi. Julius Weil dał dobry przegląd początku ery tramwaju w 1899 roku.

[madohora]

W 1888 roku w USA Frank Julian Sprague opracował tramwaj, który czerpał energię z przewodu napowietrznego i wykorzystał go do zbudowania pierwszego udanego elektrycznego systemu tramwajowego na dużą skalę w Richmond . Wspinał się na wzniesienia do 100‰ na wzgórzach Richmond , okazując się przekonującym kamieniem probierczym do użytku w innych miastach. Do 1889 roku budowano lub planowano 110 kolei elektrycznych wykorzystujących sprzęt Sprague. Edison , który wytwarzał sprzęt Sprague, kupił firmę Sprague Electric Railway & Motor Company w 1890 rokuNA. Sprague wprowadził również klasyczny układ kabiny kierowcy ze sterownikiem po lewej stronie i hamulcem roboczym po prawej, a także podstawowe położenie korby sterownika w pozycji „dziesięć do dwunastu”.

[madohora]

W 1895 i 1896 Fińska Kompania Morska położyła tory dla trzech linii tramwaju elektrycznego na zamarzniętej Newie . W ten sposób obeszła monopol Drugiej Publicznej Spółki Tramwajów Konnych w Sankt Petersburgu . Operacja ta zakończyła się w 1910 roku budową nowego mostu.

[madohora]

Wreszcie pruska ustawa o małych kolejach i prywatnych kolejach łącznikowych z 28 lipca 1892 r. wyznaczała trendy, w której wyróżniano trzy różne rzeczy: koleje bez obsługi mechanicznej (tramwaje konne), które podlegały regionalnym władzom policyjnym ; Małe kolejki maszynowe (w tym także tramwaje), które podlegały ustawie o małych kolejach; i koleje, które podlegały ustawodawstwu kolejowemu, które z kolei dzieliło się na linie główne i odgałęzienia. Tekst ustawy wraz z komentarzem do niej z 1893 r. znajduje się u W. Gleima. W rozporządzeniu wykonawczym z 1898 r. koleje małe zostały podzielone na tramwaje i kolejki podobne do bocznych. W rezultacie w Prusach rozpoczął się boom na małe budownictwo kolejowe i tramwajowe, ponieważ sytuacja prawna zapewniała jednolite zasady eksploatacji i zezwolenia, które zostały znacznie uproszczone w porównaniu z kolejami. Zachęcone tym sukcesem inne kraje związkowe przyjęły podstawową ideę tego prawodawstwa.

[madohora]

Od 1938 r. przepisy były wielokrotnie dostosowywane do aktualnych wymogów i warunków; podstawowe zasady - rozróżnienie między tramwajami i kolejami z uproszczonymi zasadami eksploatacji tramwajów - nadal były zachowane.

[madohora]

Najpierw w Ameryce Północnej, później także w Europie i na innych kontynentach, liczba tramwajów spadła wraz z pojawieniem się zmotoryzowanego transportu prywatnego . Firmy często musiały zostać zamknięte, ponieważ w wielu miejscach od dziesięcioleci prawie w ogóle w nie nie inwestowano i były one prawie całkowicie przestarzałe. Systemy trolejbusowe były często budowane dla wycofanych z eksploatacji tramwajów , ale w większości dominowały autobusy z silnikami spalinowymi .

[madohora]

[madohora]

Mówi się nawet o tramwajach towarowych . W Dreźnie tramwaj służy do transportu towarów na potrzeby Przejrzystej Fabryki . Transport części pojazdu odbywa się za pomocą specjalnie wyprodukowanych tramwajów towarowych CarGoTram . Ze względu na reorganizację zakładu produkcyjnego, działalność została czasowo zawieszona na początku 2016 roku i wznowiona w 2017 roku.

[madohora]

W ruchu miejskim wykorzystanie tramwajów ma sens tam, gdzie istniejąca liczba pasażerów sprawia, że ​​eksploatacja z liniami autobusowymi jest nieopłacalna, ale także tam, gdzie liczba pasażerów jest perspektywicznie zbyt mała na budowę metra. Metro wymaga maksymalnie 4000 pasażerów na godzinę i kierunek. W niemieckich warunkach praktyczna zasada jest taka, że ​​linia tramwajowa obsługująca około 4000 pasażerów dziennie jest bardziej ekonomiczna niż linia autobusowa. Przy około 30 000 do 40 000 pasażerów dziennie osiągnięto granicę, przy której szybkie operacje tranzytowe mają większy sens ekonomiczny. W tym miejscu należy zauważyć, że samo spojrzenie na linię rzadko wystarcza, ponieważ w przypadku zmiany systemu zwykle dokonuje się obszernych korekt linii w danej sieci.

[madohora]

Średnie prędkości jazdy transportem miejskim zawsze zależą od odległości między przystankami i czasu postoju oraz interakcji z innymi użytkownikami dróg. Jako najszybszy tramwaj we Francji, nowoczesny tramwaj w Bordeaux osiąga średnią prędkość (łącznie z przystankami na stacjach) 21 km/h

[madohora]

We wcześniejszych latach reklamowano premię kolejową , zwłaszcza w odniesieniu do autobusu . Termin ten został użyty do opisania większej akceptacji transportu kolejowego nad omnibusami dla renesansu tramwaju. W wielu miastach efekt ten można było potwierdzić danymi empirycznymi.
W 2012 r. ustawodawca federalny doszedł do wniosku, że „premię za utwór” oparto na przestarzałych badaniach nauk społecznych z lat 70. i 80. XX wieku. W związku z tym nowa wersja Federalnej Ustawy o Kontroli Immisji wyeliminowała od 1 stycznia 2015 r. premię kolejową za nowo wszczęte procedury zatwierdzania planowania dla kolei, a na początku 2019 r. także dla tramwajów. Po zmianie prawa federalnego rząd federalny dokonał również odpowiednich zmian w 16. BImSchV. W 2018 r. służba badawcza Bundestagu potwierdziła, że ​​„bonus kolejowy… został całkowicie zniesiony”

[madohora]

Okazuje się, że infrastruktura jest szczególnie ważna w szwajcarskich warunkach, ponieważ linie trolejbusowe i autobusowe na ogół korzystają z normalnej infrastruktury drogowej.

[madohora]

Dostosowanie się do zmienionych przepływów ruchu jest zwykle możliwe tylko przy stosunkowo dużym wysiłku.

[madohora]

Ze względu na stosunkowo dużą masę pojazdu pojazdy tramwajowe stanowią większe zagrożenie dla innych użytkowników dróg niż autobusy.Przy suchej nawierzchni tramwaj ma trzykrotnie dłuższą drogę hamowania niż autobus. Hamulce niezależne od tarcia, takie jak magnetyczne hamulce szynoweczęściowo zrekompensować to ryzyko, ale możliwe opóźnienie hamowania jest ograniczone w odniesieniu do pasażerów stojących. Ponadto, w przeciwieństwie do stacji kolejowych czy metra, generalnie dozwolone jest przechodzenie przez tory na przystankach tramwajowych. Tutaj, zwłaszcza na dużych przystankach przesiadkowych, istnieje ryzyko, że pasażerowie przechodzący przez tory nie zauważą w odpowiednim czasie zbliżania się cichych wagonów i ewentualnie zostaną przez nie złapani. Tego rodzaju zagrożenie nie występuje w przypadku wspomnianych kolei szybkiego ruchu, ponieważ generalnie pasażerom nie wolno przekraczać torów na tym samym poziomie, a to również zwykle nie jest możliwe konstrukcyjnie. W ekstremalnych sytuacjach zimowych (opady deszczu po poprzednim okresie mrozu) oblodzenie linii napowietrznych może w rzadkich przypadkach spowodować ich pęknięcie.

[madohora]

[madohora]

Tramwaje są klasyfikowane jako tramwaje podziemne , w skrócie U-Strab , w Belgii również Prémetro , tylko w Wiedniu również U-Straba , które częściowo kursują w tunelach i dlatego nie są utrudniane przez inny ruch. W niektórych miastach podziemne tramwaje były początkiem systemów kolei lekkiej , które czasami nazywane są tam również „metrem”. Należą do nich w szczególności Kolonia i Stuttgart. W Wiedniu linia metra U2 kursuje między stacjami Karlsplatz i Schottentor trasą U-Straba dawnych linii tramwajowych E2 , G2 i H2 ze stacjami Museumsquartier , Volkstheater i Rathaus. Linie dortmundzkie U43 i U44, które są oficjalnie klasyfikowane jako Stadtbahn, w rzeczywistości bardziej przypominają podziemne linie tramwajowe.

[madohora]

W zasadzie tramwaje, podobnie jak pociągi pasażerskie na kolei, zatrzymują się na wszystkich stacjach. Istnieją jednak pojedyncze próby oferowania pasażerom przyspieszonych połączeń na niektórych trasach iw określonych godzinach. Nie obsługują one wszystkich przystanków pośrednich i tym samym umożliwiają skrócenie czasu podróży , niektóre z nich były wcześniej oznaczone czerwoną linią .

[madohora]

Zastosowanie rozstawu trzech stóp angielskich (915 mm) w Królestwie Saksonii ( tramwaj Chemnitz ) było ewenementem dla dużego niemieckiego miasta. Po rozpoznaniu wad sieć miała być sukcesywnie rozbudowywana do rozstawu metrów w ramach remontów torowych. W 1917 roku ukończono pierwszy krok do 925 mm, dalszych kroków nie podjęto. Sieć wąskotorowa funkcjonowała w tym kształcie do 1988 roku.

[madohora]

Najdłuższą ciągłą linią tramwajową na świecie jest Kusttram z De Panne przez Oostende do Knokke we Flandrii na 68 km (43 mil ).

[madohora]

W Stuttgarcie lokalny Stadtbahn zarządza najbardziej stromą normalnotorową trasą kolejową o nachyleniu 85 ‰, która jest używana w beztarciowym transporcie publicznym w Europie. Odcinek na Alexanderstrasse jest nawet lepszy niż najbardziej stromy normalnotorowy odcinek w Szwajcarii, Uetlibergbahn w Zurychu, który wznosi się maksymalnie do 79 ‰.

[madohora]

Tramwaje międzymiastowe między Düsseldorfem a Duisburgiem ( D-Bahn ) oraz między Düsseldorfem a Krefeld ( K-Bahn ) miały kiedyś wagon restauracyjny w pociągu dwu- lub trzywagonowym. Zostały one zniesione dopiero na Duisburgu i pod koniec 2014 roku na (obecnych Stadtbahn) liniach Rheinbahn .

[madohora]

W Darmstadt w miesiącach letnich po torach tramwajowych kursuje pociąg parowy. Upamiętnia czasy, kiedy tramwaj parowy był jedynym środkiem transportu w mieście, a czasami tramwaje elektryczne i parowe jeździły równolegle.

[madohora]

Specjalne tramwaje ( CarGoTram ) były używane w Dreźnie do 2020 roku do transportu towarów do Transparentnej Fabryki Volkswagena w Großer Garten.

[madohora]

Jerozolimska kolej miejska ma szczególną cechę : znajduje się w całości na terenie miasta Jerozolima , a jej obecna eksploatacja, w przeciwieństwie do innych linii transgranicznych, nie jest rozpoznawalna jako transgraniczna w sensie tego słowa. Niemniej jednak trasa prowadzi wzdłuż linii demarkacyjnej z 1967 r. między Izraelem a Palestyną od Bramy Damasceńskiej do Shim'on Ha-Cadik i dalej na północ do części Jerozolimy, która jest uważana przez Autonomię Palestyńską za terytorium narodowe. Z punktu widzenia izraelskiego prawa jerozolimskiego obszary miejskie, które rozwinął, były podobneFrench Hill i Pisgat Ze'ev jako nierozerwalną część izraelskiej Jerozolimy, która z kolei jest uznawana za nieważną w świetle prawa międzynarodowego (patrz Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 478 ).