Stary tramwaj

[madohora]

Podstawową zaletą tramwajów piętrowych jest powiększona względem standardowych tramwajów ładowność nieskutkująca zwiększoną długością pojazdu. Do głównych wad należą wydłużony czas wsiadania i wysiadania pasażerów oraz zwiększone ryzyko wywrócenia pojazdu na skutek wykolejenia

[madohora]

PIĘTROWE TRAMWAJE

[madohora]

Od 1923 roku autobusy przewoziły rocznie więcej pasażerów niż tramwaje. Do 1930 roku autobusami podróżowało dwukrotnie więcej osób niż tramwajem.

[madohora]

TRAMWAJE I TROLEJBUSY

W Muzeum Transportu James Hall znajduje się wspaniała kolekcja pojazdów transportu lądowego. Na tej stronie znajdują się zdjęcia i szczegółowe informacje dotyczące niektórych tramwajów i trolejbusów znajdujących się na terenie muzeum.

[madohora]

Wszystkie prezentowane tramwaje elektryczne to tramwaje piętrowe, łącznie z ostatnim tramwajem, który kursował w 1961 roku.

[madohora]

Podobnie jak w przypadku tramwaju, możliwe jest stosowanie podwyższonych platform przystankowych, co ułatwia wsiadanie. Pojazdy poruszają się po torze, dzięki czemu wymagają węższych pasów ruchu.

[madohora]

Translohr porusza się ze względu na szynę prowadzącą po swoich śladach, więc tworzą się z czasem koleiny, co nie ma miejsca w wypadku tramwaju. Specyficzny kształt szyny pojazdu Tranlohr jest przyczyną wypadków rowerzystów jadących wzdłuż toru jak również pieszych przechodzących przez nie. Konstrukcja szyny w przypadku jazdy rowerem wzdłuż jej przebiegu powoduje przechylenie rowerzysty, a także zakleszczenie opony w szynie i prowadzi do gwałtownego zatrzymania. Taka sytuacja przyczynia się do wypadków, które kończą się licznymi urazami i złamaniami. Opony przenoszą więcej drgań na pojazd Translohr niż stosowane w tramwajach klasyczne wózki. Ze względu na monopolizację produkcji systemy Translohr uważa się za droższe od klasycznych linii tramwajowych, gdzie konkurencja cenowa między producentami prowadzi do zmniejszenia kosztów.

[madohora]

Trolejbus – drogowy pojazd silnikowy (zazwyczaj pasażerski, niekiedy towarowy) z napędem elektrycznym, pobierający prąd elektryczny z zewnętrznego źródła zasilania (podstacji trakcyjnych) przez dwuprzewodową sieć trakcyjną za pośrednictwem pałąkowego odbieraka prądu. W odróżnieniu od tramwajów trolejbusy mają możliwość ominięcia przeszkody w ruchu drogowym

[madohora]

Do 2015 r. największy system trolejbusowy na świecie funkcjonował w Moskwie, a od 2015 r. miano to noszą trolejbusy w Mińsku (w 2018 r. 62 linie, długość sieci: 492,12 km, liczba trolejbusów: 836).

[madohora]

W Niemczech trolejbusy podlegają przepisom następujących aktów prawnych: Straßenverkehrsgesetz (pol. Ustawa o ruchu drogowym), Fahrzeug-Zulassungsverordnung (pol. Rozporządzenie w sprawie rejestracji pojazdów) oraz Straßenverkehrs-Ordnung (pol. Prawo o ruchu drogowym). Oprócz tego trolejbusy obowiązują także: Verordnung über den Betrieb von Kraftfahrunternehmen im Personenverkehr (pol. Rozporządzenie w sprawie działalności przedsiębiorstw samochodowych w transporcie osób), Personenbeförderungsgesetz (pol. Ustawa o przewozie osób) i Verordnung über die Allgemeinen Beförderungsbedingungen für den Straßenbahn- und Obusverkehr sowie den Linienverkehr mit Kraftfahrzeugen (pol. Rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków przewozu w ruchu tramwajowym i trolejbusowym oraz w ruchu regularnym pojazdami mechanicznymi). W Straßenverkehrsgesetz trolejbus zdefiniowano w sposób następujący:

[madohora]

Eksperymentalna linia trolejbusowa o długości około 540 metrów (591 jardów), uruchomiona przez przedsiębiorstwo Siemens & Halske na przedmieściach Berlina w Halensee, funkcjonowała od 29 kwietnia do 13 czerwca 1882 r. W tym samym roku w Stanach Zjednoczonych Belg Charles Van Depulet opatentował ślizgacz w postaci krążka. Bardziej niezawodny ślizgacz został wynaleziony i wprowadzony do tramwajów przez Franka Sprague'a w 1888 roku, ale wynalazek Sprague'a po raz pierwszy w trolejbusie zamontował dopiero w 1909 r. Max Schiemann, a jego system po licznych ulepszeniach przetrwał do dziś.

[madohora]

Pierwszym systemem trolejbusowym na ziemiach obecnej Polski były trolejbusy we Wrocławiu, uruchomione z dniem 1 lipca 1912 r. pod nazwą Gleislose Lloyd-Bahn Brockau (pol. Kolej Bezszynowa Brochów). System składał się z jednej linii łączącej Wilczy Kąt (dawniej Wolfswinkel) z Brochowem (Brockau). Z uwagi na problemy wynikające z nietypowej konstrukcji ślizgacza w odbieraku prądu i sieci trakcyjnej systemu Lloyd–Köhler trolejbusy zakończyły kursowanie w 1913 lub 1914 r.[20] W Imperium Rosyjskim projekt pierwszej linii trolejbusowej, mającej połączyć Noworosyjsk z Suchumi, stworzył W.I. Szubierskij w latach 1904–1905. Ten plan jednak nie doczekał się realizacji, a pierwsza linia trolejbusowa powstała dopiero w 1933 r. w Moskwie

[madohora]

W latach 60. XX wieku wskutek spadku cen ropy i rozwoju transportu samochodowego eksploatacja trolejbusów stała się nieopłacalna i rozpoczął się proces likwidacji systemów trolejbusowych. W tym czasie m.in. zlikwidowano wszystkie systemy w Wielkiej Brytanii, a w Polsce trolejbusy zniknęły z ulic Legnicy (1956 r.), Poznania (1970 r.), Olsztyna(1971 r.) i Wałbrzycha[43] (1973 r.). Ograniczono także kursowanie trolejbusów w Gdyni i Lublinie. Z reguły trolejbus pozostawał w tych miastach, gdzie nie było możliwości zastąpienia go autobusami – głównie ze względu na trudne warunki terenowe lub niski koszt energii elektrycznej.

[madohora]

[madohora]

Schematyczne przedstawienie części trolejbusu na przykładzie czechosłowackiej Škody 14Tr; najważniejsze elementy wyróżniono pogrubieniem:

[madohora]

W porównaniu z autobusami spalinowymi trolejbusy posiadają wzmocnioną konstrukcję dachu, umożliwiającą montaż odbieraka prądu i osprzętu elektrycznego. Z tego powodu w niektórych trolejbusach zastosowano słupki międzyokienne o większym rozmiarze niż w autobusach. Służą one także jako trasy dla przewodów łączących wyposażenie elektryczne na dachu z tym znajdującym się pod podłogą. Na ogół przewody odznaczają się znaczną długością, np. w trolejbusie typu Swisstrolley 3 łączna długość przewodów przekracza 12 km

[madohora]

Systemy trolejbusowe istnieją praktycznie na każdym kontynencie, wykorzystywane przede wszystkim w miastach, gdzie nie ma możliwości budowy sieci tramwajowej, a istnieje potrzeba dodatkowego transportu, poza transportem autobusowym. Ma to związek głównie z uwarunkowaniami urbanistycznymi, ale także ze względami ekonomicznymi.

[madohora]

Po zmianach politycznych i gospodarczych 1989 roku samorząd miasta zdecydował się na utrzymanie trakcji trolejbusowej. Kolejne kadencje gdyńskich samorządowców sprzyjają rozwojowi tego środka transportu jako nowoczesnego i nieuciążliwego dla środowiska wewnątrzmiejskiego. W ostatnich latach wybudowano nowe odcinki sieci trakcyjnej oraz dwie pętle: Kacze Buki i Dąbrowa Miętowa.

[madohora]

Początkowo trasy obsługiwały średnio 3 trolejbusy marki ITB, później dołączyło do nich 6 pojazdów marki Škoda. W latach 60. na lubelskim Helenowie zakończono budowę nowoczesnej, jak na ówczesne czasy, zajezdni trolejbusowej, która działała do 2015 roku. W okresie PRL w Lublinie działało nawet 15 linii trolejbusowych, łączących największe osiedla mieszkaniowe z centrum miasta. W tym czasie tabor lokalnego przewoźnika został wzbogacony o pojazdy marki ZIU.

[madohora]

Od 2015 r. w Tychach jeździ 21 trolejbusów niskopodłogowych Solaris Trollino 12 i tabor jest w 100% niskopodłogowy. 15 Trollino jest wyposażone w awaryjne zasilanie akumulatorowe i może przejechać bez sieci do 5 km.

[madohora]

W 2017 roku podczas przetargu na nowe autobusy, prezydent miasta zapowiedział nadejście nowego środka transportu. W 2019 roku szef MZK podjął decyzję o uruchomieniu alternatywnego środka komunikacji dla elektrobusów, które od jakiegoś czasu zaczęły się psuć. Rok później miasto zapowiedziało dostawę trolejbusów do 2021, jednak przez pandemię dostawy są opóźnione. Pomysł przyjął się bardzo ciepło i wywołał entuzjastyczną reakcję mieszkańców.

[madohora]

Budowę pierwszej eksperymentalnej linii trolejbusowej rozpoczęto na polecenie wojewody 11 lutego 1982 i uruchomiono 30 września 1982 roku. Trasa miała długość 4 kilometrów i biegła od zajezdni autobusowej ulicami Piłsudskiego i Dmowskiego, do ulicy Jana Pawła II. Tychy wybrano na miejsce eksperymentu ze względu na szerokie ulice, które nadawały się do wprowadzenia komunikacji trolejbusowej. Miesiąc później (30.10.1982) wojewoda wydał zgodę na rozbudowę sieci. Pierwsze trolejbusy miały oznaczenia cyfrowe: 1, 2, 3, potem wprowadzono oznaczenie literowe: A, B, C, D, E, F, G.

[madohora]

Trolejbusy „ZIU” były stopniowo zastępowane średniopodłogowymi pojazdami marki Jelcz PR110E oraz Jelcz 120MT. W 2002 roku spółka Tyskie Linie Trolejbusowe wprowadziła do ruchu pierwszy niskopodłogowy trolejbus w Tychach – Solaris Trollino 12T. Do roku 2008 zakupiono sześć pojazdów Solaris Trollino 12 różnych podtypów.

[madohora]

Dzięki programowi unijnemu, rozpoczął się proces wycofywania z eksploatacji pojazdów wysokopodłogowych – Jelcz PR110UE (używane od 1983 r.) Jelcz 120MTE (używany od 1994 r.). W kwietniu 2015 roku ostatnie dwa trolejbusy marki Jelcz zostały wycofane z ruchu i od tej pory Tyskie Linie Trolejbusowe eksploatują wyłącznie pojazdy niskopodłogowe.

[madohora]

Późniejsze oznaczenie trolejbusu, '682' wywodzi się ze zunifikowanego systemu oznaczania pojazdów transportu miejskiego. W 1986 roku wprowadzono nowy system w którym oznaczenie ZiU-682 zmieniono na HTI-682. Skrót HTI w cyrylicy zapisuje się jako ХТИ, natomiast to oznaczenie w 1995 zostało pomylone z łacińskim XTU i te trzy litery stały się oficjalną nazwą trolejbusu