Panewniki

[madohora]

Roman z Nepi był jednym z włoskich biskupów III wieku i rozkorzeniał chrześcijaństwo za panowania cesarza Klaudiusza Gockiego. Pewnego razu, gdy władca cesarstwa wracał z Akwilei, zobaczył na swojej drodze pogańskich wyznawców na czele z Aspazjuszem. Kapłani skarżyli się, że w mieście mają miejsce liczne nawrócenia na chrześcijaństwo, za które największą odpowiedzialnością obarczali biskupa Ptolemeusza.

[madohora]

W Nepi święto św. Romana obchodzone jest aż przez trzy dni, czyli od 23 do 25 sierpnia. W tym czasie włoscy mieszkańcy biorą udział w nabożeństwach, procesjach i wydarzeniach ku pamięci biskupa – męczennika.

[madohora]

RELIKWIE MĘCZENNIKÓW - Śląsk

[madohora]

Bazylika mniejsza (łac. basilica minor) – tytuł honorowy, nadawany przez papieża lub w drodze prawa zwyczajowego, który otrzymują kościoły wyróżniające się wartością zabytkową, liturgiczną, pielgrzymkową i duszpasterską.

[madohora]

Tytuł nadawany jest zazwyczaj przez papieża w porozumieniu z watykańską Kongregacją ds. Kultu Bożego, co poprzedza procedura prawno-urzędowa przeprowadzana w episkopacie danego kraju.

[madohora]

Ogłosił to papież Franciszek 13 marca 2015 w 2. rocznicę swojego wyboru, w czasie homilii podczas nabożeństwa pokutnego w bazylice św. Piotra w Watykanie. Uroczyste ogłoszenie Roku Miłosierdzia nastąpiło 11 kwietnia 2015 ogłaszając bullę Misericordiae vultus (Twarz miłosierdzia).

[madohora]

BULLA NADZWYCZAJNA ROKU MIŁOSIERDZIA - Deon

[madohora]

WYKAZ KOŚCIOŁÓW JUBILEUSZOWYCH - www.lubilaeum2025.va

[madohora]

ROK JUBILEUSZOWY - www.diecezja.gliwice.pl

[madohora]

Bp Marek Szkudło, administrator archidiecezji katowickiej wręczył dekrety proboszczom kościołów jubileuszowych. Wierni, którzy nawiedzą wyznaczone miejsca, będą mogli uzyskać odpust jubileuszowy udzielony przez Ojca Świętego. Warunkiem uzyskania odpustu jest uczestnictwo we Mszy Świętej, nabożeństwie Słowa Bożego, Liturgii Godzin, Drodze Krzyżowej, różańcu, recytacji hymnu „Akatyst” lub nabożeństwie pokutnym, zakończonym indywidualną spowiedzią. W wyznaczonych miejscach będzie zapewniony szerszy dostęp do sakramentu pokuty i pojednania.

[madohora]

Pierwsi franciszkanie, którzy przybyli z Góry Świętej Anny, osiedlili się w Starych Panewnikach 22 grudnia 1902 roku. W 1958 roku przejęto dawną restaurację, którą zaadaptowano na cele religijne. W następnych latach obiekt przebudowano. W ten sposób powstał kościół i klasztor. Dom zakonny erygowano 16 maja 1980 roku za prowincjałatu o. Damiana Szojdy OFM

[madohora]

W drugiej połowie lat 80. wybudowano obok kościoła, dom katechetyczny, który służy obecnie celom charytatywnym. W ostatnim czasie staraniem Prowincji nieopodal powstał obszerny cmentarz z kaplicą.

[madohora]

Kalwaria Śląska leży w Katowicach-Panewnikach przy Bazylice OO. Franciszkanów (Bazylika Zakonu Braci Mniejszych Franciszkanów Św. Ludwika Króla i Wniebowzięca NMP w Katowicach-Panewnikach 40-760 Katowice ul. Paniewnicka 76). Zespół klasztorny wraz z Bazyliką powstał w Panewnikach w 1902 r. wraz z przybyciem OO. Franciszkanów z góry Św. Anny. Kościół został zbudowany w stylu neoromańskim i był wzorowany na bazylikach średniowiecznych. Wraz z klasztorem i parkiem tworzy wspólny kompleks przestrzenny. W parku wybudowano grotę wzorowaną na grocie w Lourdes. W 1936 r. rozpoczęto budowę Drogi Krzyżowej, a w 1954 r. wzbogacono kalwarię piętnastoma kaplicami Drogi Różańcowej. W 1973 r. kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa katowickiego, a w 1975 r. został podniesiony przez Papieża Pawła VI do godności bazyliki mniejszej.

[madohora]

W 1954 r. OO Franciszkanie postanowili uzupełnić park piętnastoma Kaplicami Różańcowymi zamierzając utworzyć drugi ciąg kaplic tworząc “Kalwarię Różańca Świętego”. Po trudnych i żmudnych staraniach, a był to okres “stalinowki”, uzyskano pozwolenie na taką budowę. Opracowanie projektu funkcjonalno-przestrzennego parku, jak również projektów architektonicznych piętnastu kaplic różańcowych powierzono architektom: Andrzejowi Mastejowi i Stanisławowi Sepiołowi. Podstawowym założeniem projektu było rozwiązanie, które nie kolidowałoby z kaplicami Drogi Krzyżowej oraz było czytelne i zróżnicowane w układzie i przebiegu dróżek kalwaryjskich. Chodziło także o to by zaprojektować je tak, aby miały charakter kaplic lekkich i otwartych w odróżnieniu do kaplic Męki Pańskiej. Projekt wskazywał także zasady kształtowania zieleni w parku w kierunku uzupełnienia i ewentualnej korekty istniejącego już stanu oraz proponował rozwiązania, które eksponowałyby i podkreślały podstawowe elementy architektoniczne kalwarii.

[madohora]

Mapka

[madohora]

Wiosna, niedługo majówka, wiadomo. Każdy chce się na chwilę wyrwać z korpo, albo nawet ze swojego wiejskiego siedliska (zależy co kto lubi) i pojechać lub pójść gdzieś. Lecz gdzie? W najbliższych dniach podsunę kilka pomysłów, między innymi na miejsca, w których można spokojnie pospacerować i sie wyciszyć. Dziś zaczynamy od miejsca szczególnie bliskiego katowiczanom, szczególnie tym mieszkającym na Ligocie i w Panewnikach.

[madohora]

Spacerować można zarówno asfaltowymi alejkami, jak i mniej formalnymi, wydeptanymi przejściami, które, o ile nie ma deszczów, roztopów i błota są naprawde przyjemne. Każdego, kto zawita tutaj po raz pierwszy, zadziwi wszechogarniająca cisza i bogata roślinność. Gdy sama byłam tutaj pierwszy raz, zdumiało mnie właśnie to, że tak niedaleko od ruchliwych ulic i osiedli bloków znajduje sie tak uroczy, zielony teren. Przez kalwarię przepływa rzeka Kłodnica, nad którą przerzucono malownicze mostki z barierkami imitującymi gałęzie drzew.

[madohora]

W chwili wybuchu II wojny światowej kalwaria panewnicka była bliska ukończenia. W stosunkowo krótkim czasie zrealizowano i wyposażono kaplice Kajfasza, Piłata, świętej Weroniki, Szymona i II Upadku. W stanie nie ukończonym lata wojny przetrwały kaplice od II do IV, VIII i IX, XIV oraz kościół Ukrzyżowania mieszczący stacje XI, XII i XIII. Niektóre kaplice potrzebowały remontu - np. kościół Ukrzyżowania nie miał drzwi, był bez okien, bez posadzki, nieotynkowany. W sierpniu 1947 roku przystąpiono do pierwszych po wojnie robót przy kaplicach kalwaryjskich. W kaplicy Ukrzyżowania dokończono tynkowanie ścian, położono posadzkę, wprawiono drzwi, oszklono wytłuczone okna. W następnym roku kaplicę wymalowano. Również w 1947 roku kontynuowano pracę przy budowie kaplicy I Upadku. Jako malarza zatrudniono Edwarda Czucha, który wykonał polichromie do kościoła kalwaryjskiego. Prace rzeźbiarskie zlecono Bogusławowi Langmanowi, Koniuszemu, Białkowi i Józefowiczowi.

[madohora]

Objął władzę w wieku 12 lat po nagłej śmierci swojego ojca Ludwika VIII Lwa, władzę jako regentka objęła matka, Blanka Kastylijska. Okres regencji wypełniły bunty wasali i walki z albigensami na południu Francji. Samodzielne rządy objął w roku 1234. Ludwik był osobą bardzo religijną, prowadził życie zbliżone do mniszego, szczególną troską objął zakony żebracze, których był patronem. Za swój główny cel postawił sobie odbicie i ochronę Ziemi Świętej przed państwami muzułmańskimi i ochronę Królestwa Jerozolimskiego. W tym celu zorganizował dwie krucjaty – pierwsza uderzyła na Egipt, druga na Tunezję – jednak każda z nich zakończyła się klęską. Po klęsce w Egipcie Ludwik dostał się do niewoli, po wydostaniu się z niej spędził kilka lat w Królestwie Jerozolimskim, natomiast w czasie wyprawy do Tunezji poniósł śmierć.

[madohora]

Blanka i Ludwik, chcąc zjednać sobie względy stryja młodego władcy, Filipa Hurepela, nadali mu dwa zamki znajdujące się wewnątrz jego dóbr (Mortain i Lillebonne), a także hrabstwo Saint-Pol. Sytuacja Rozczochranego była o tyle szczególna, że nie dość, że niektórzy podważali jego prawe pochodzenie, to jego ziemie zostały wcześniej skonfiskowane Renaldowi z Boulogne, wciąż znajdującemu się w paryskim więzieniu. Jego śmierć na Wielkanoc 1227 roku poszerzyła pole manewru Filipa. Więcej szczęścia miał współwięzień Renalda Ferrand z Portugalii, który został zwolniony 6 stycznia tego roku. Po objęciu z powrotem hrabstwa Flandrii stał się wiernym sojusznikiem królowej.

[madohora]

W 1232 roku zmarł królewski brat Jan, jego posiadłości miały przypaść najmłodszemu Karolowi, trzy lata później zmarł czwarty syn Ludwika VIII Filip Dagobert, który nie doczekał się swojego nadziału. W 1233 zmarł Ferrand z Portugalii, w 1234 Filip Hurepel, a wkrótce po nim Piotr Mauclerc. W 1233 roku Tybald IV odziedziczył królestwo Nawarry, jednak ten sukces zrównoważyło ogromne odszkodowanie, jakie musiał wypłacić, na mocy królewskiego arbitrażu, swej kuzynce Alicji cypryjskiej, w zamian za zrzeczenie się roszczeń do Szampanii. Nie dysponując taką sumą pożyczył ją od króla, oddając mu w zamian Blois, Chartres, Sancerre i Châteaudun. Domena szampańska przestała tym samym okrążać ziemie królewskie

[madohora]

W latach 1248–1250 wziął udział w VI krucjacie, podjętej na wieść o zdobyciu Jerozolimy przez Chorezmijczyków w 1244 roku. Zakończyła się ona klęską, Ludwik dostał się do niewoli w okolicy miasta Mansura w roku 1249, wypuszczony został po zapłaceniu olbrzymiego okupu, jednak już w 1270 roku zorganizował następną wyprawę. Tym razem lądowano w Tunisie, licząc na pomoc tamtejszego sułtana. Jednak oczekiwania te się nie spełniły i wyprawa zakończyła się epidemią wśród krzyżowców. 25 sierpnia 1270 ofiarą epidemii padł również sam król. Według tradycji była to dżuma, jednak współcześnie wskazuje się raczej na dyzenterię. Po jego śmierci armia krzyżowców powróciła do Europy. Koronę po Ludwiku IX przejął jego syn, Filip III Śmiały (1270–1285). 4 sierpnia 1297 roku w Orvieto papież Bonifacy VIII ogłosił decyzję o kanonizacji władcy a 11 sierpnia - bullę kanonizacyjną Gloria laus. Kazanie podczas uroczystości wygłosił kard. Matteo d’Acquasparta. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 25 sierpnia.

[madohora]

ŚWIĘTY LUDWIK - Polskie Radio

[madohora]

Przyszły król Francji urodził się najprawdopodobniej 25 kwietnia 1214 roku. Istnieją jednak pewne przesłanki, które pozwalają przesunąć datę jego przyjścia na świat o rok do przodu.

[madohora]

Szczególnym wyrazem jego przywiązania do ludu francuskiego były działania podjęte po klęsce zorganizowanej przez króla VI wyprawy krzyżowej. Uznał, że niepowodzenie w zdobyciu Jerozolimy wynika z grzechów osobistych oraz jego poddanych, za które wziął odpowiedzialność jako władca. W ramach odkupienia postanowił zaprowadzić w swoim ziemskim królestwie boży porządek. Rozesłał po całych kraju posłańców, którzy zbierali od poddanych skargi na jego urzędników. Wysłuchał je i rozpoczął walkę z nadużyciami oraz łapówkarstwem.