RÓŻNE PRZEPOWIEDNIE DOTYCZĄCE LOSÓW ŚWIATA

[madohora]

.

[madohora]

NADCIĄGA FOLRENCE. NAJPOTĘŻNIEJSZY HURAGAN W DZIEJACH USA - Interia - 13.09.2018

[madohora]

[madohora]

NAD MORZEM BERINGA EKSPLODOWAŁ METEORYT - Gazeta - 18.03.2019

[madohora]

*

[madohora]

[madohora]

ZIEMIA NIGDY NIE PRZEŻYŁA CZEGOŚ TAKIEGO - Interia - 28.07.2019

[madohora]

ZMIANY KLIMATU - Interia.pl - 30.07.2019

[madohora]

NIEBO ZMIENIŁO KOLOR - Interia

[madohora]

WYBUCH WULKANU STROMBOLI - Gazeta - 28.08.2019

[madohora]

Leżysz na plaży, czytając wiadomości ze świata. Ciągle te same strachy: zanieczyszczenie planety, kometa, terroryzm. A żar leje się z nieba. Jakby większy niż zazwyczaj. No właśnie… Do zagłady ludzkości nie trzeba globalnej wojny ani meteorytu. Wystarczy nasze Słońce nad głową.

[madohora]

Tylko skąd pojawił się wąglik w tym rejonie? Przecież to choroba praktycznie na Syberii nieznana! Po nitce do kłębka badacze doszli, że praźródłem zakażenia był przedwieczny renifer, który tysiące lat temu został zainfekowany. Póki był zamarznięty na kość, nie stanowił zagrożenia. Ale gdy się ocieplił, zakaził glebę, na której wyrosła trawa zjadana przez jego współczesnych pobratymców. A na nich z kolei polowali miejscowi myśliwi.

[madohora]

Trudno pozostać obojętnym, patrząc na chudego jak szkielet białego niedźwiedzia. Tradycyjne łowiska tych zwierząt kurczą się coraz szybciej wraz z pokrywą lodową. Zmagazynowana w lodowcach woda spływa do oceanu, sprawiając, że jego globalny poziom podnosi się, podtapiając nadmorskie miasta. Większym jednak problemem niż znikające pod wodą plaże i porty jest dla ludzkości wzrost ciężaru, z jakim oceany naciskają na skorupę ziemi. Woda przecież waży i to niemało. Przeniesienie masy spoczywających na biegunach lodowców pod inne szerokości geograficzne nieuchronnie doprowadzi nas do apokaliptycznych trzęsień skorupy ziemskiej (wyjątkowo cienkiej zwłaszcza na dnie Pacyfiku, gdzie już i tak ciągle wybuchają wulkany). „To zjawisko wywoła ogromny wzrost aktywności wulkanicznej, trzęsienia ziemi, osuwiska podwodne, a w rezultacie wzbudzi fale tsunami, jakich dotąd jeszcze nie oglądaliśmy” – mówi jeden z naukowców w University College London. Proces ten już się rozpoczął, o czym świadczy nagły wzrost w ostatnich latach aktywności sejsmicznej na Alasce i Grenlandii.

[madohora]

Patrząc na Ziemię z kosmosu, widzimy głównie wodę. Oceany pokrywają aż trzy czwarte jej powierzchni. Problem w tym, że jest ona słona, a więc nie ugasi pragnienia. Słodka, zdatna do picia, stanowi zaledwie 3 proc. wszystkich jej zasobów, a z tego 2 proc. jest uwięzione w (topniejących!) lodowcach. W upalny dzień możemy więc (jako ludzkość) skorzystać zaledwie z 1 proc. wody dostępnej na świecie. To mało, ale do niedawna zupełnie nam wystarczało. Tyle tylko, że i ta jedna setna szybko się kurczy – zabiera nam ją susza wywołana ociepleniem klimatu, spływa do morza wraz z gwałtownymi burzami nękającymi coraz częściej Ziemię i… ustawia się do niej coraz dłuższa kolejka. Bo ludzi nie tylko przybywa (w 2050 roku ma nas być już 9 mld), ale i chcą żyć na coraz wyższym poziomie. Podlewać pola golfowe, myć samochody, a także hodować smakowite jedzenie. Czy wiesz, że do wytworzenia kilograma wołowiny potrzeba 15 tys. litrów wody, drobiu – 4 tys. litrów, kawy potrzebnej do zaparzenia jednej filiżanki – 140 litrów (dane WWF). Jedno spłukanie wodą ubikacji pochłania ponad 5 litrów! Na jak długo nam jej wystarczy?

[madohora]

[balzack]

​Dla tych, którzy wierzą w moce jasnowidzów, widzenie przyszłości i przepowiednie, najsłynniejszymi postaciami są Michel Nostre Dame, czyli Nostradamus oraz Baba Wanga. O ile Francuzowi nie można odmówić popularności, o tyle rewelacje Bułgarki uznawane są za wiarygodniejsze. Jeśli ktoś w ogóle wierzy w przepowiednie.
-

[madohora]

W tym czasie bę­dzie wielu duchownych łakomemi, będą lichwyczynić, statki kupować i niemiłosierni w niespra­wiedliwym stanie ich. Niektórzy będą żeńskiejobojętności, przetóż, gdy to prosty lud zobaczy,źe zaniechają przykazań podług zakonu Bożego,że zwierzchności ze swemi poddanemi niemiłosier­ni, źe sędziowie nie sądzą podług sprawiedliwości,ale podług zysku swego, tedy lud pospolity od­stąpi od zakonu Bożego, a będzie czynił złe rzeczy. Pomsta Boska padnie na nich, Bóg prze­wróci myśli ludzkie w pracy, będą czynić z jednejpracy dwie, z pola drogi itd. tak jak przy wieżyBabilońskiej. W tym czasie wyjdzie spis ludu,aby się wiedziało, jak wiele ludu w każdej części świata Czas od czasu przyjdzie a potem wyniknie jednawojna, która długo trwać będzie, w niej się zejdąnarody od zachodu słońca, powstanie wielkie krwiprzelanie i ludu zaginie. Zachodni kraj więcejniżeli wschodni skruszony będzie, będą prowadzićwojny nietylko na lądzie i na wodzie ale i w po­wietrzu. Aby takiem wojnom krwawem koniecuczynić, będzie się córka jednego króla ofiarowałaale jednak wojna nie ustanie, bo chociaż z jednejstrony ustanie, to z drugiej strony silniejszą bę­dzie, tak że w trzech częściach świata wojna bę­dzie, Bóg to dopuści, aby królom myśli zmienić,bowiem to kara będzie za przeciwieństwo i cudzo­łóstwo, za wielką pychę, wielomyślność, fałszywe iobłudne wiary.

[madohora]

Niżeli to miasto tę karę odbierze, dopuściPan Bóg na nie wiele innych kar, aby je przezto do uznania przywieść, najprzód przez głód,potem przez chorobę, wojnę, nieurodzaje i wielkiemrozy, które zepsują kwiaty na zbożach i w ogro­dach. Jednego roku na początku lata przyjdątak wielkie mrozy, źe ogrodowe i leśne drzewaposiwieją a ryby w stawach pomarzną, z czegowielka szkoda będzie. Przytem także jeszcze bę­dą ludziom dni skrócone, młodzi ludzie prędkosię zestarzeją i większą częścią młodo umieraćbędą. Potwory piekielne będą się na odpór sta­wiać ludziom. Słońce nie będzie tak ciepło świe­ciło, zima zimię ścigać będzie, tak że ludzie wkożuchach zboże rznąć będą, z czego wielkaskaza przyjdzie, bowiem drzewa owocowe i innerośliny do żywności przed czasem pomarzną. Ąlewprzód niżeli ten czas się nachyli będzie dwanaścieznaków istniało

[madohora]

Czwarty znak, gdy dobytek mały użytek da­wać będzie, co się ludziom zdawać będzie, że tood czarów pochodzi.

[madohora]

Siódmy znak, gdy ludzie będą w ogrodachwinnice i chmielnice zasadzali, wszelkie pustacinyuprawiali, miedze rozrywali, groble rozkopywali ipola z tego robili, a przy tern wszystkim jednakowochleb drogi będzie.

[madohora]

Jedynasty znak, gdy Pan Bóg szkodliwe sza-rarice ześle, które od zachodu słońca pociągnąjako w Egipcie za czasów króla Faraona, które wielką szkodę na zbożu i na wszystkich jarzynachpoczynią

[madohora]

Po Wielkiej Nocy, ze zbliżeniem się miesią ca maja i nabożeństwa majowego, w dzień Wnie bowstąpienia Pańskiego na nieszporach siedzącej w ławce przed wielkim ołtarzem Wandzie przed stawia się P. Jezus w postaci dziecięcia ponad Cyborjum, a tuż przed oczyma staje mały obloką z niego wychyla się twarz P. Jezusa niezmiernie bolejąca i skrwawiona, a od strony twarzy daje się słyszeć głos w tych wyrazach: „Patrz, oto widok z ziemi". Boleści widzącej oszczędził Pan Jezus prędkiem zniknięciem.

[madohora]

Dnia 25 grudnia 1871 r., nabawiwszy się wskutek zaziębienia kataru, leżała w łóżku i nie była w pierwszy dzień Bożego Narodzenia w ko ściele; ale o godzinie 3-ej po południu została głosem wewnętrznym pociągniona, aby udała się na adorację Najśw. Sakramentu i nagle wpadła w stan zachwycenia, wyprężyła się cała, jakby umarła, oczy zamknięte, oddech trudno było do strzec, twarz mile uśmiechnięta, niby w miłej roz mowie z niewidzialnym światem. Po kilkunastu minutach, ręce uniosły się w górę i złożyły z so bą, jakby do modlitwy, w tej postawie ze złożo- nemi rękami zostawała około 20 minut. Poczem ręce raptownie opadły i wtenczas przebudza się z zachwytu, a wyrzekłszy słowa: „Deo gratias“, uśmiechnęła się. Kiedy ją zapytałem, co to było, odpowiedziała: „Byłam w kościele przed wielkim ołtarzem na adoracji. Widziałam Pana Jezusa otoczonego najpiękniejszą światłością, w postaci maleńkiego dziecięcia i z niewymowną miłością wpatrywałam się w Niego.

[madohora]

3) Od r. 1879 do końca życia Wandy. Z ostatniego okresu życia Wandy nie ma my notowanych jej widzeń, pomimo, że ona prze stawała w nierozerwalnym związku z Panem Jeusem. Przyczyna jest ta, że Pan Jezus chciał ją doświadczyć, jak wiele innych sług swoich, Wanda to doświadczenie przyjęła z głęboką po korą. Jak zwykle spełniała swoje praktyki po bożne, chociaż nie zawsze znajdowała w nich rozkoszy niebieskich. Przeciwnie ogarniała ją często oziębłość. Ostatnie lata swoje, od r. 1893—1896, prze bywała Wanda w Parznie u ks. prob. Świnarskie- go, który przez ten czas też był jej ojcem du chownym. Ks. proboszcz zapytany, czy Wanda, mie wała objawienia w czasie pobytu u niego. „Mie wała, odpowiedział, ale tylko w kościele. Nieraz mi je opowiadała, lecz ich nie spi sywałem, bo zajęty budową nowego kościoła i pro wadzeniem rachunków, nie miałem czasu — my ślałem, że p. Wanda spisze je sama, ale ona miała już bardzo słabe oczy i nie mogła pióra w ręku utrzymać, więc też nie pisała. Spotkałem ją nieraz zatopioną w modlitwie tak dalece, że nie zauwa żyła, gdy wszedłem. Klęcząc, z oczami wpatrzo- nemi w krzyż, mówiła: „Panie, Jezu, zamknij mnie w sercu swojem i pozwól mówić do siebie... pozwól cierpieć z Tobą i dla Ciebie... pozwól sku pić się mojej duszy, aby się gotowała na Twoje wezwanie* 1 . W Wielkim Poście, szczególnie w piątki, śro dy i soboty rozważała mękę Pana Jezusa i boleści N. M. Panny, ale w cichości klęcząc przed krzy żem. Zawsze płakała i wzdychała: „O ludzie! dlaczego krzyżujecie grzechami najdroższego Zbawiciela, dlaczego krwawicie Serce Najświęt szej Matce? Upamiętajcie się, bo kara Boska was spotka!“ Na wynagrodzenie zniewag wyrządzonych przez ludzi Panu Jezusowi i Matce Jego, zada wała sobie różne umartwienia, które nieraz mu siałem ograniczać. Pan Jezus, przeprowadziwszy swoją służeb nicę przez ogień próbny pewnych oschłości i zna lazłszy ją piękną, jak złoto wypróbowane, znowu ją obdarzył widzeniami, z których trzy zanoto wałem. Jedno z nich z r. 1896 — ostatniego życia świątobliwej Wandy, podajemy tu dosłownie.

[madohora]

który z nieba przyniosłem, pracę gorliwą, popartą świętością życia rozpalali. Więc módl się i przez całą oktawę przyjmuj Komunję św. na uproszenie dobrych kapłanów i drugich do tej praktyki świę tej zachęcaj. Dobrych i świętych kapłanów mieć bę dziecie, jeżeli rodzice wychowywać będą dzieci moralnie i religijnie, złe karcić będą nie przekleń stwem, ale słowami przyzwoitemi. Jeżeli w szko łach nauczyciele moralnie i według zasad religij nych kształcić będą młodzież. Jeżeli społeczeń stwo nie będzie dawać zgorszenia, lecz świecić dobrym przykładem, — wtenczas będziecie mieli kandydatów do stanu duchownego, a duchowień stwo będzie święte. Miejcie się na baczności, bo duch ciemności ma zamiar przemienić się w du cha światłości i utworzyć sektę wśród kapłanów, niby dążących do wyższej doskonałości. Oni oba- łamucą wielu słabego umysłu i pociągną za sobą —- a potem przez swoją pychę odpadną od Kościoła i szerzyć będą niemoralność i niedowiar stwo wśród ludu... strzeżcie się tych wilków przy odzianych w owcze skóry... Gdy to P. Jezus mó wił, był w sukni ciemno-fioletowej, białym pasem przepasany, serce miał otwarte, skrwawione, na znak smutku i boleści, że w całym świecie jest zepsucie wśród wszystkich klas społeczeństwa**. Dalej Pan Jezus mówił, żeby ks. Proboszcz do niesienia baldachimu nad monstrancją wybie rał ludzi dobrych, obyczainych i pobożnych, aby chłopcy używani do obsługi zachowywali się skromnie, a dziewczęta były w ubiorach przy zwoitych i rzucały kwiatki nie na monstrancję, ale

[madohora]

Widzenia Wielkopostne r. 1872. „Wielki Post, pisze p. Wanda, zawsze robił na mnie wielkie wrażenie, bo mi przypominał Mękę Najmilszego Zbawiciela. Obchodzenie sta- cyj w kościele, śpiewanie gorzkich żali przez lud, gdy w dzień popielcowy usłyszałam pieśń: „Wisi na krzyżu Pan Stwórca nieba“ — znalazłam się pod krzyżem... wlepiłam oczy w Ukrzyżowanego i westchnęłam serdecznie: „Panie! daj mi łaskę i wszystkiemu ludowi, abyśmy Twoją Mękę mieli żywo przed oczami, rozważali ją w skupieniu du cha i współ cierpieli z Tobą, z miłości ku Tobie, dla poznania wielkości grzechów i dla brzydoty... dla wzbudzenia w sobie serdecznego żalu za nie... dla obmycia i uświęcenia dusz naszych! O Jezu! pociągnij nas do siebie i pozwól zatopić się w ra nach Twoich“.

[madohora]

ka“, powiedział. To zaparcie się Piotra było dla mnie sztyletem, przebijającym serce... więc nietyl- ko Judasz jest zdrajcą, ale i ty Piotrze? Więc wszyscy P. Jezusa opuścicie... W tym moim bólu spojrzałam w stronę, dokąd P. Jezusa prowadzo no. — Pan Jezus przechodząc, spojrzał na Pio tra, a tern spojrzeniem przypomniał mu obietnicę niezbyt dawno daną: „Panie, ja Cię tak miłuję, że choćby się Ciebie wszyscy zaparli, ja się nie zaprę... na śmierć z Tobą pójdę“. „Piotrze! nim kur zapieje, trzykroć mnie się zaprzesz^. Kur za piał, a P. Jezus spojrzał na Piotra, którego oczy spotkały się z tern spojrzeniem. — Przypomniał sobie swoją obietnicę i przepowiednię P. Jezusa, rozpłakał się serdecznie, porzucił towarzystwo, które go do zaparcia się P. Jezusa doprowadzi ło... poszedł za Panem Jezusem i do śmierci nie przestał płakać. W tej chwili przypomniałam sobie, ile to lu dzi teraz zapiera się Pana Jezusa i zawołałam: „Panie, gdybyś spojrzał na nas, jak na Piotra, wszyscybyśmy się nawrócili“... Pan Jezus mi od powiedział: „Na Piotra raz spojrzałem, a na dzi siejszych zaprzańców spoglądam z każdego krzy ża; spoglądam z Hostji św., gdy Ją kapłan we Mszy św. podnosi; spoglądam z Komunji św., gdy ją ksiądz rozdaje i mówi: „Oto Baranek Bo ży, który gładzi grzechy świata“; spoglądam czę sto i mówię do duszy: „Grzeszniku, przy Chrzcie św. przyrzekłeś mi miłość — przy spowiedzi, gdyś żebrał o rozgrzeszenie, przyrzekłeś, że bę dziesz wiernym aż do śmierci, a gdzież są tobietnice i przysięgi? Zapierać się mnie, jak Piotr, grzesznicy umieją, — ale płakać, jak Piotr, choć na nich spoglądam, nie chcą... Płacz ty za nich... ile razy spojrzysz na mnie rozpiętego na krzyżu, lub utajonego w Najśw. Hostji i odnawiaj wiernie złożone mi przyrzeczenia* 4 . „Panie, łzy serdeczne żalu i wdzięczności... łzy nad męką Twoją wylane są szczególnym darem łaski Twojej, a więc bła gam o ten dar! a płakać będę 44 . „Otrzymasz, o co prosisz 44 , rzekł P. Jezus. Odtąd na widok Krzyża lub Hostji św., za wsze serce mi płacze i oczy zachodzą. Ponieważ już był późny wieczór, nie można było P. Jezusa zaprowadzić do Piłata, bo sala są dowa o tym czasie była zamknięta. Sąd żydow ski kazał Go skrępowanego wtrącić na całą noc do lochu więziennego — i oddał Go pod straż swa wolnego tłumu. „Widziałam ten loch... wyglądał okropnie — ciemny, bo było w nim tylko w górze jedno okra- towane małe okienko, przez które słońce nigdy nie zaglądało. Ściany czarne, grzybami wyrosłemi z wilgoci pokryte — zamiast podłogi zwykła zie mia, zaśmiecona nieczystościami różnego rodzaju, w których roiło się mnóstwo robactwa, stąd smród niesłychany, wprost zabijający. Nie było łóżka ani ławki, gdzieby mógł więzień odpocząć. Był tylko kamień duży nieobrobiony, na którym zdrowy tylko człowiek, i to z wielką przykrością mógłby usiąść. Nie było ani szklanki wody do ugaszenia pragnienia, ani okruszyny chleba dla zaspokoje nia głodu. Do tego lochu wtrącili P. Jezusa, skrępowanego powrozami. Aby nie miał spokoju, ka zali Go pilnować motłochowi na wpół pijanemu. Motłoch wymyślał różne katusze: Posadzili Pana Jezusa na ostrym kamieniu, zasłonili Mu oczy, pluli na twarz i policzkowali, a potem śmiejąc się, pytali: „Powiedz Jezu, kto cię uderzył?“ Drudzy z brody i z głowy włosy Mu wyrywali, inni brali błoto z pod nóg i rzucali na P. Jezusa. Patrząc na te straszne męki, wyrządzane P. Jezusowi, płakałam: przypomniały mi się słowa pieśni lu dowej, opisującej te męki: „Kościół nie śmie mó wić tego, jak straszny był nocleg Jego!“ Pan Jezus milczał... znosił w cierpliwości te katusze... ręce miał w tyle związane powrozami, nie mógł nawet otrzeć łez, płynących Mu z oczu: „O Jezu, mój Jezu, zawołałam ze łzami, za co Ty ponosisz te męki?“ „Za grzechy tych“, otrzyma łam odpowiedź, „co noce przepędzają w szynkow- niach, w domach rozpusty, zapominają o swej godności ludzkiej, że są stworzeni na obraz i po dobieństwo Boże... są tylko nieco mniejszemi od aniołów, a równają się z nierozumnemi zwierzę tami... W straszny sposób znieważają Majestat Boży... Otóż, ja, przyjmując cierpliwie te katu sze, pragnę wynagrodzić Ojcu mojemu niebieskie mu, zniewagi wyrządzone przez tych zaślepionych grzeszników... pragnę, aby ci zaślepieńcy nawró cili się, a rządy pozamykały jaskinie zbójeckie... Pomagaj mi w tem swemi modlitwami, zwłaszcza, gdy w nocy spać nie możesz“. „Wieczorem z czwartku na piątek, po skoń" czonym pacierzu zmów: Ojcze nasz, ZdrowaChwała Ojcu i O Jezu, krwawym potem w Ogrój cu zlany, cześć Ci oddaję i pragnę pocieszyć Cię w smutku i boleści! Gdy się w nocy przebudzisz zmów: Ojcze nasz, Zdrowaś, Chwała Ojcu i O Jezu, w więzieniu przez żydów znieważony i nielitościwie bity, cześć Ci oddaję i proszę zmi łuj się nad konającymi w tej chwili i umrzeć ma jącymi! To nabożeństwo rozszerzaj, gdzie tylko możesz“.

[madohora]

Utwór jest jednym z najbardziej znanych przykładów tzw. "proroczej publicystyki", popularnej w czasach zaborów.

[madohora]

Według legendy przytoczonej przez Czesława Miłosza przepowiednię podyktował "duch Mickiewicza". Według Miłosza oryginał zapisu seansu z Tęgoborza przechowywany był w Bibliotece Ossolińskich we Lwowie i zaginął po II wojnie światowej, a przepowiednię opublikowano po raz pierwszy w 1912, w Gazecie Narodowej, wydawanej we Lwowie w języku polskim. Jednak Miłosz nie podaje źródeł tych informacji, a Olizarowski i Krzyżewski zgodnie twierdzą, że przepowiednia nie była publikowana przed rokiem 1939.

[madohora]

Pełny tekst przepowiedni znalazł się we wstępie do, wydanej w latach 60. XX wieku, książki Zbigniewa Załuskiego Czterdziesty czwarty, przy czym autor podał, jako czas ogłoszenia przepowiedni, rok 1894.

[madohora]

W dwa lat dziesiątki nastaną te pory,
Gdy z nieba ogień wytryśnie.
Spełnią się wtedy pieśni Wernyhory,
Świat cały krwią się zachłyśnie.

Polska powstanie ze świata pożogi,
Dwa orły padną rozbite,
Lecz długo jeszcze los jej jest złowrogi,
Marzenia ciągle niezbyte.

Gdy lat trzydzieści we łzach i rozterce
Trwać będą cierpienia ludu,
Na koniec przyjdzie jedno wielkie serce
I samo dokona cudu.

Gdy czarny orzeł znak krzyża splugawi,
Skrzydła rozłoży złowieszcze,
Dwa padną kraje, których nikt nie zbawi,
Siła przed prawem jest jeszcze.

Lecz czarny orzeł wejdzie na rozstaje;
Gdy oczy na wschód obróci,
Krzyżackie szerząc swoje obyczaje,
Z złamanym skrzydłem powróci.

Krzyż splugawiony razem z młotem padnie.
Zaborcom nic nie zostanie.
Mazurska ziemia Polsce znów przypadnie,
A w Gdańsku port nasz powstanie.

W ciężkich zmaganiach z butą Teutona
Świat morzem krwi się zrumieni.
Gdy północ wschodem będzie zagrożona
W poczwórną jedność się zmieni.

Lew na zachodzie nikczemnie zdradzony
Przez swego wyzwoleńca
Złączon z kogutem dla lewka obrony
Na tron wprowadzi młodzieńca.

Złamana siła mącicieli świata
Tym razem będzie na wieki.
Rękę wyciągnie brat do swego brata,
Wróg w kraj odejdzie daleki

[madohora]

Nie wdając się tu w dyskusję o sensie tych poszukiwań i o wartości samych przekazów, trzeba jednakowoż stwierdzić, iż poczesne miejsce w apokaliptycznych wizjach zajmują katastrofy i plagi, które w istocie mogą doprowadzić do zagłady rodzaju ludzkiego na Ziemi.

[madohora]

W dawnych – przed X wiekiem – przepowiedniach skandynawskich (Ragnaroek) czytamy np. o wielkim mrozie (Fimbulvinter - trzyletnia zima), który ma ogarnąć cały świat. Mają też wtedy wystąpić ogromne opady śniegu i gigantyczne sztormy zalewające lądy aż po górskie szczyty, a temu wszystkiemu będą towarzyszyć podziemne wstrząsy. Mieszkańcy północnych krain – czemu zresztą trudno się dziwić – właśnie w morderczym dla ludzi, zwierząt i roślin oziębieniu klimatu (Wiek Północnych Wiatrów) widzieli zapowiedź końca, który ma być konsekwencją morderczej bitwy między zastępami bogów i siłami zła. W walce tej polegną obie walczące strony, a przy okazji zniszczeniu ulegnie Niebo i Ziemia. Łatwo dostrzec tu analogię z opisanym w Biblii Armageddonem, czyli ostatnią bitwą złych władców Ziemi z samym Bogiem. W tym przypadku zło przegra i nastanie Dzień Sądu Ostatecznego. Niektórzy współcześni interpretatorzy chcą widzieć w tych opisach zapowiedź nuklearnej zimy, która ma nastąpić po wielkiej bitwie z użyciem broni jądrowej. Ragnaroek niesie jednak w sobie również promyk nadziei, gdyż według tego mitu po dniach zagłady nastąpi odrodzenie: z morskich odmętów ponownie wyłonią się lądy i powstanie nowy, lepszy świat.

[madohora]

Pisze on też o mającym nastąpić ogromnym wzroście temperatury, w wyniku którego zginą ryby w morzu, jeziorach i rzekach. Do proroctw twórcy „Les Propheties” (wyd. w 1557 r.) jeszcze wrócimy.

[madohora]

Wspomnijmy w tym miejscu o egipskich zapiskach z czasów starożytnych, interpretowanych jako zapowiedź nagłej zmiany położenia biegunów Ziemi lub przesunięcia jej osi obrotu. Dodajmy też wzmiankę o wyroczni Sybilli z II wieku p.n.e., rysującej obraz jakiejś totalnej kosmicznej zagłady życia i całej ziemskiej materii, co ma nastąpić w ciągu jednego dnia.

[madohora]

Zauważmy, że według wspomnianej już przepowiedni skandynawskiej ludzie mają zjeść się nawzajem w wyniku głodu wywołanego długotrwałą zimą Fimbul. O głodzie i wielkim niedostatku pisze również św. Hildegarda, odnosząc prawdopodobnie swoje proroctwo do czasów, gdy istnieć będą Stany Zjednoczone. Podobnie zresztą sądzi XIII–wieczny wizjoner Joao De Vatiguerro, wieszcząc straszliwy głód na całym świecie, a zwłaszcza na „obszarach zachodnich”.

[madohora]

Bitewny zgiełk daje się także słyszeć w XIX-wiecznym proroctwie z Pasawy w Niemczech, gdzie czytamy o pękającej skorupie ziemskiej, długotrwałej zimie (nuklearnej?), trzydniowych ciemnościach, czarnym morze i trującym pyle (radioaktywnym?). Według znanego proroctwa z La Salette, objawionego 19 września 1846 roku, świat spodziewać się ma podobno efektu cieplarnianego oraz mającej wystąpić później wzmożonej aktywności sejsmicznej i wulkanicznej. Tak w każdym razie niektórzy objaśniają zapowiedziane zjawiska.

[madohora]

Próby rozdarcia nieprzeniknionej zasłony przyszłości na ogół jednak kończyły się mniej tragicznie, niż w przypadku Brahana. Zwykle bowiem przezorni prorocy zapewniali sobie opiekę możnych tego świata, a ich przepowiednie były zwykle na tyle mgliste, niejednoznaczne i dotyczyły tak odległych czasów, że dopiero post factum udawało się dopasować zdarzenie do wróżby. Niegdyś celowała w tym Sybilla, a później mistrzostwo w tej materii osiągnął Nostradamus. Wszelkie objawienia precyzujące czas i miejsce wypadków często zresztą ośmieszały i kompromitowały wróżbitę. Mamy na to wiele przykładów wśród "modnych" jasnowidzów z XIX i XX wieku.

[madohora]

Niespodzianki we wszechświecie.
Gdy księżyc rozpadnie się w kawałki.
to mówią ajtronomi starożytni i nowocześni. -
Za 45 miliardów lat księżyc się rozleci i runie... na ziemię.
Już w czasach starożytnych pod wraże-
niem różnych przepowiedni o końcu świata
ludzie martwili się niemało, aby pewnego
pięknego dnia taj!emniczy strop gwieździ-
sty nie runął na ich głowy.
W średniowieczu obawa, że nasza kula
ziemska, zetknąwszy się z
innymi planeta-
mi, ulegnie straszliwej! katastrofie nękała
również ludzi.
Dziś, w wieku elektryczności, samolo-
tów, radia i
inych mniej! lub więcej zadzi-
wiających wynalazków ludzie są mniej za-
bobonni i łatwowierni i wszelkie przepo-
wiednie o końcu świata przyj!mują z uśmie-
chem pobłażania.
Tymczasem uczeni nie próżnują. —
Sta-
rają się oni dociec, czy krążące we wszech-
świecie planety i ciała niebieskie nie gotu-
ją ludzkości j!akiej!ś zasadzki...
Czytaliśmy niej!ednokrotnie różne fan-
tastyczne opowieści o podróży na... księ-
życ. Przeciętny obywatel nie wiele mógłby
o
tym księżycu powiedzieć. A j’ednak księ-
życ ma swe groźne tajemnice.
Współczesny astronom angielski, Sir
James Jeans, na podstawie swych badań
naukowych przepowiada ludzkości, że księ-
życ, który nie j;est sta,łym ciałem niebie-
skim, rozleci się z cza=sem na kawał’ki.
Utworzywszy coś w rodzaju pierścienia Sa-
turna, ze swych cząstek, runie w końcu
na naszą ziemię...
A te cząstki nie 6ą bagatelką, j!eśli zwa-
żymy, że jiuż pierścień Saturna, składający
się z ciał niebieskich o rozmiarach do... kil-
ku kilometrów, posiada grubość o-k. 30 km.
Nie łatwo j!est bada-ć nieodstępnego sa-
telitę (towarzysza) ziemi: księżyc, który
znaj;duje się przeciętnie w odległości
384.403 km od nasze5 ziemskiej! planety. A
jednak do pewnego stopnia zdołano go j!uż
zbadać. Stało się to dzięki wysiłkom uczo-
nych -
astionomów, dowodzących nie bez
słuszności, że księżyc np, nie posiada atmo-
sfery i życie na tejl planecie jest niemożli-
we. Pocóż eię więc kusić o... zdobycie księ-
życia j!eśli na nim żyć nie można.
Tak, ale ten księżyc, gotuj’e nam nie-
spodzianki...
Posiada on tajemnicze kratery, których
pochodzenie rozmaicie uczeni tłumaczą. Już
starożytny astronom i matematyk grecki
Eratostenes, żyjący w łatach 275-196 przed
Chrystusem rozwodził się o zmiennych od-
cieniach barw księżycowych. Amerykański
astronom, Edward Pickering (1846—1919)
twierdził, że widział na księżycu albo bujną
roślinność, albo... całe chmary owadów.
Znany astronom angielski, Jame)s Je-
ans, twórca teorii o ,,dwoistości słońca",
opieraj!ąc się na teorii prawdopodobieństwa
Einsteina, dowodzi, że szczątki, na które
rozpadnie się księżyc, spadną niechybnie
na ziemie! Księżyc bowiem podlega przy-
ciąganiu ziemskiemu.
Jeśli dotychczas księżyc nie spadł nam
na głowy, dodajmy dła pocieszenia, to j!edy-
nie dlatego, że obracaj!ąc się dokoła ziemi,
odciągany jest również na zewnątrz prze,z
siłę odśrodkową, równoważącą siłę przycią-
gania zi,emskiego. Połowa księżyca, bliż-
sza ziemi, przyciągana j;est ku ziemi, druga
zaś połowa, niewidoczna dła mieszkańców
ziemskich, odciągana j;est przez siłę centry-
fugalną. W rezultacie obie połowy dążą
do o-derwania 6ię, rozłączenia się. Jeśli to
ro.ze.rwanie się, lozpadni-ęcie, mówiąc ina-
czej, nie nastąpi, dziej!e się tak jedynie dla-
tego, że niezbadane dotychczas dokładniej
wewnętrzne skały księżycowe są zbyt so-
lidn-e w swej! spoistości i utrzymuj!ą w cało-
ści masę księżycową.
Mniej; więcej za przeszło 45 miliardów
lat, jak oblicza Jeans, księżyc rozpadnie
się na części. A więc nie ma na razie obawy,
że będzi-emy świadkami runięcia części
księżyca na ziemię. Co gorsze jednak wsku-
tek przypływów i odpływów morskich ma-
sa księżycowa podlega ciągłym wstrząsom
a
jego ruch wirowy ulega zwolnieniu. A
j;ak wiadomo odpływy i przypływy_ mor-
skie związane są z przyciąganiem księżyca
a w mniej!szej części słońca i planety Ju-
pitera.
Te wstrząsy mogą... przyspieszyć rozpad-
nięcie się księżyca.
Jest to proces podobny do procesu usi-
łującego rozsadzić księżyc. Ziema i księ-
życ tworzą system planetarny o wzajemnej!
równowadze.
Masy wodne, znaj!dujące się j!ednak na
ziemi od strony księżyca są bardzie-j! przy-
ciągaj-ące, niż te, które znaj’dują Się z prze-
ciwległej -trony. Stąd dwukrotne zj’awisko
przypływu i odpływu morza w ciągu dnia.
Zresztą i l;ontrnent nie j;est wolny od wpły-
wu przyciągania księżycowego, jak bowiem
udowodniono, Europa centra.lna w ciągu
nocy, podczas wędrówki księżyca wznosi
się... o 50 cm.
Niestety, potężne ocieranie eię wody o
skały i wybrzeża hamuje w pe-wnym stop-
niu szybkość odnływu morskiego, a to ha-
mowani-e z kolei rzeczy wpływa znów na
planety powoduj!ące odpływ i przypływ mo-
rza, czyli zmniejsza w dość znacznym stop-
niu obroty ziemi, słońca i księżyca,
Dowodem istnienia jednego z hamul-
ców obrotu księżycowego j;est fakt, że j;ed-
na strona tej! planety zwrócona jest stałe
w stronę ziemi, jiak np. (mówiąc obrazowo)
koń drewniany karuzelu.
Ot-o dlaczego z ziemi można obserwować
tyiko jedną stronę księżyca a druga dla
mieszkańców ziemi j!est niewidzialna, a więc
nieznana.
Powoli, niedostrzegalnie wprost wolno
dokonuj;e się drugi proces hamowania,
zmuszaj’ąc księżyc do powolnego zbliżania
się ku ziemi, co jednocześnie zmniej;sza
równowagę we wzajemnym układzie obu
planet.
W końcu (na szczęście za... z górą 45
miliardów lat) księżyc będzie mu-siał roz-
paść się na dwie części, a następnie na nie-
zliczoną ilość większych lub mniejszych
odłamów które wiruj!ąc, na mocy siły od-
środkowe5, stworzą wspaniały pierścień, coś
w rodza.ju trzech pierścieni Saturna, któr-e
ostatecznie spadną na ziemię.
A co się stanie z zi-emią? Ziemia nasza
również się rozleci na kawałki. Stanie się
to j!ednak zna.cznie później! niż z ksi_ężycem.
Gdzie upadnie ziemia? Na słońce, ale
słońc-e wówczas nie będzie już świeciło...
gdyż zgaśnie na wieki.
Jest to jeszcze j’edyna ,,pociecha" dla
przyszłej! ludzkości, która będzie żyła na
ziemi po... z górą 45 miliardach lat, o ile...
ludzkość ta przedtem jeszcze sama się nie
zniszczy przez... swe wynalaz!ki i nurtuj!ącą
w niej nienawiść.
Jednak wbrew nawet wszelkiej’ nadziei,
Ul}e-jmy nadziej’ę, że do tego wszystkiego nie.
dojdzie i
jakoś to wszystko się dobrze uło-
ży, gdy nowi uczeni-astronomowie wytłu-
maczą nam od a do z, że przewidywania
i przepowiednie ich poprzedników opierały
się na... błędnych przestankach i przypu-
szczeniach, których przyszli uczeni nie- li-
nają

[madohora]

Kiedy Pan Jezus domawiał ostatnie słowa, nastąpiła cudowna przemiana, cudowniejsza, niż na górze Tabor. Ciało Pana Jezusa stało się ja sne, jak błękit nieba podczas pogodnej nocy. Ra ny przemieniły się w świecące gwiazdy — im większa była rana, w tern jaśniejszą i większą gwiazdę się przemieniła; korona cierniowa na gło wie przemieniła się w koronę złotą, drogiemi ka mieniami wysadzoną. — Kolce cierniste korony przemieniły się w promienie słoneczne. Trzcina w rękach przemieniła się w krzyż błyszczący z napisem: „Krzyżem zamknąłem piekło, a otwo rzyłem niebo“. Płachta czerwona, brudna, okry wająca zranione ciało Pana Jezusa, przemieniła się w jasny, przeźroczysty obłok, przez który wi doczne były wszystkie gwiazdy, okrywające ciało Pana Jezusa. Kamień, na którym siedział Pan Jezus, przemienił się w tron kryształowy, przy brany złotem, perłami i różnemi kamieniami. — A mój najdroższy Jezus siedział na tym tronie w majestacie Króla, któremu niebo i ziemia są po słuszne, w ręce trzymał błyszczący krzyż, godło swej męki. W tej chwili zjawił się chór aniołów ze św. Michałem na czele. — Św. Michał z głęboką po korą upadł na kolana i odezwał się w te słowa: „Jezu, najpotężniejszy nasz Królu! dla pocieszia Cię w Ogrójcu, byłem posłany przez Ojca Twego niebieskiego; dziś staję przed Tobą w oto czeniu aniołów dla oddania Ci czci, uwielbienia, miłości i powinszowania zwycięstw, odniesionych dotąd nad piekłem i jego służalcami. — Zwycię stwa ostatecznego oczekuje niebo i ziemia, ocze kują dusze w otchłani będące* 4 . „Zwycięstwo to jest już bliskie... O, jakże się radujemy! Twoje człowieczeństwo ubóstwione, zo stało sponiewierane przez zaślepioną Synagogę i przekupionych przez nią służalców piekła. Za to my przybyliśmy z polecenia Ojca Twego niebie skiego, uwielbić Cię i uczcić najgłębszym hołdem. Padamy więc wszyscy na kolana przed Tobą, schylamy, pokornie czoła... i napełnieni najgoręt szą miłością, śpiewamy: „Królowi wieków nie śmiertelnemu i niewidzialnemu samemu Bogu cześć i chwała na wieki wieków. Amen. Wy chwalamy Cię, błogosławimy Cię... niech będzie Imię Twoje błogosławione teraz i na wieki wie ków. Amen. Tyś jest początek i koniec, który był i który przyjdzie. Wszechmogący!... Wszyst kie narody upadną do nóg Twoich, będą wysła wiały wszechmocność Twoją i Majestat świętości Twojej, a nieprzyjaciele Twoi pohańbieni i za wstydzeni zostaną**. Po aniołach, w takim samym porządku od dawali cześć PanU Jezusowi święci Starego Zako nu, ze łzami w oczach wołali, podnosząc ręce ku Jezusowi: „O Panie, Królu i Wybawco nasz! Myśmy Cię z tęsknotą oczekiwali i wyglądaliśmy dnia, kiedy przyjdziesz i otworzysz nam bramy otchłani. Spełnia się nasza nadzieja... Dziękuje my Ci za Twą mękę, bo przez nią otworzysz na szą otchłań i wprowadzisz nas do nieba. O bądź uwielbiony, bądź błogosławiony na wieki... Sława Twojego Imienia rozejdzie się po całym świecie i wszystkie pokolenia wielbić Cię będą i będą się bały potęgi Twojej. Nieprzyjaciele Twoi chcieli Cię poniżyć... Tyś skruszył ich pychę i pokazałeś im, żeś Ty wszechmocny, coś stworzył niebo, zie mię i wszystko, co się na nich znajduje, że Tobie się należy, wszelka cześć i chwała! Wszystkie narody, któreś stworzył przyjdą i pokłonią się Tobie Panie“... Pan Jezus podniósł ręce i udzie lił wszystkim błogosławieństwa. W tej chwili ocuciłam się... podniosłam się napełniona dziwną radością i zawołałam: „Wiel bi j duszo moja Pana... Wielbij Chrystusa — Kró la w koronie... i ucałowałam krzyż stojący na sto liku przy łóżku — dziękując Panu Jezusowi za to co widziałam i słyszałam. — Udałam się na adorację do kościoła i po adoracji do chorych

[madohora]

Widzenie VI. — Piątek szósty postu. Spotkanie się Jezusa z Najśw. Matką Swoją. Dziś widziałam spotkanie się Pana Jezusa z Najświętszą Matką swoją w drodze na Kal- warję. — Okropnie bolesne było to spotkanie. — Nie wiem, czy będę w stanie powtórzyć wszyst ko, co widziałam i słyszałam. Żydzi nietylko Pa na Jezusa znienawidzili i chcieli Go się pozbyć, lecz i tych wszystkich, co byli blisko Jego osoby! Najzłośliwiej patrzeli na Jego uczniów, aposto łów, Matkę Jego i krewnych. Zaraz przy pojma niu Pana Jezusa widziałam, jak faryzeusze wysy łali na wszystkie strony opłaconych szpiegów z poleceniem, aby zwracali uwagę na przechod niów, zwłaszcza na mężczyzn i podsłuchiwali co mówią. — Podejrzanych o sprzyjanie Panu Jezu sowi, kazali aresztować. — Dlatego Apostołowie i uczniowie rozeszli się — niektórzy tylko, jak Jan i Piotr pozostali, ale szli zdaleka, bojąc się. aby ich nie pojmano.

[madohora]

Gdy juz iktzyż z. Panem Jezusem umocowano w skale, wrogowie Jego urządzili jakąś piekielną zabawę. Tq, co słyszałam nieraz na ka-zatajac h wielkopiątkowych o urąganiach przez żydów Ba rnu Jezusowi wiszącemu na krzyżu, jest zaledwie cieniem tego co widziałam ii dyszałam... Faryzeu sze, kapłani, arcykapłani ii luczenii żydowscy, jeże- łi nie wszyscy osóbiame, io przez rswmidh służal ców połączyli się ze zwyrodniałym, pijanym mo- tłochem i naigrawałi się z cierpiącego Chrystusa. Wśród śmiechów i dzikich krzyków, rzucali Man najbrudniejsze oszczerstwa, niemożebne do po wtórzenia. ł>oskakiwaM ido twarzy Pana Jezusa i z szyderstwem wołali: „Uzdrawiałeś innych, uzdrów teraz siebie samego... Mówiłeś, że jesteś Synem Bożym, zstąp teraz z krzyża, a uwierzy my O %. Zwyrodniała młodzież żydowska, kar cona nieraz przez Pana Jezusa za rozpustę, urzą dzała tance pod krzyżem, pijatykę i śpiewy bez wstydne, ku uciesze starszych, zachęcających ją do tego. „O Boże% zawołałam, „czy nie ujmiesz się za Synem swoim!“ i upadłam na kolana zalana gorzkiemi łzami... Zrobiło się ciemno.... poczęty się zbierać czarne, gradowe chmury... błyskawice i szum -w powietrzu zapowiadały straszną burzę, która mogła zniszczyć miasto Jeruzalem, jak ogień siarczysty zniszczył Sodomę i Gomorę. Mo- tłoch począł uciekac do miasta, i ja się przerazi łam, ale Matka Najświętsza uspokoiła mnie, mó uspokoi, dopuścił ją, aby ten rozszalały tłum uspokoić, bo sam będzie mówił“. I rzeczywiście, przerażona i pijana gawiedź w znacznej części rozleciała się. Pan Jezus pod niósł oczy w górę i uroczystym głosem przemó wił: „Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czy- nią“, jakby rzekł: „Mieszkańcy tego miasta za zbrodnię bogobójstwa zasłużyli na zatracenie, ale nie wszyscy, bo są tam i uczciwi... proszę Cię, przedłuż im jeszcze życie, aby mieli czas poznać swój występek i przebłagać Cię pokutą“. — Na głos tej modlitwy burza się uspokoiła, miasto oca lało... łotr z prawej strony krzyża wiszący, na wrócił się, bo i on dotąd bluźnił Panu Jezusowi, teraz uznał Pana Jezusa Bogiem, wyspowiadał się przed Nim publicznie, śmierć przyjął jako ka rę za grzechy własne... Pan Jezus go rozgrze szył, mówiąc: „Dziś ze mną będziesz w Raju“. W tern słowie widzimy nieskończone miło sierdzie Zbawiciela, skutek męki i śmierci Jego — widzimy, że szczerze pokutujący i prawdziwie na wrócony grzesznik dostąpi zbawienia. Grzesznicy mają tu zachętę do porzucenia grzechów i do szczerej, wytrwałej pokuty. Następnie Pan Jezus zwrócił się do Matki swojej i do świętego Jana i rzekł: „Niewiasto, oto syn Twój — Janie, oto Matka twoja“. Jak- gdyby powiedział: „Ja schodzę z tego świata... zostawiam tu świeżo założony mój Kościół, który potrzebuje opieki, aby się nie rozprószył, ale roz szerzył się po całym świecie wśród wszystkich na rodów, potrzebuje łącznika ze mną... Ty, Matkmoja jedyna, masz prawo do tego, bo ze mną współcierpisz całe życie, a pod krzyżem stajesz się Rodzicielką jego. Jako Matka moja najlepiej zaopiekujesz się dziełem, stworzonem moją krwa- wą pracą i najserdeczniej to dzieło ukochasz. Przedstawicielem tego Kościoła jest tu obecny Jan, który Cię w sieroctwie otoczył opieką i do końca życia nie odmówi Ci tej opieki“. ,] Janie, Tobie pozwoliłem na Ostatniej Wieczerzy spocząć na sercu mojem i czerpać zeń miłość i najskrytsze tajemnice. — Wiem, że kochasz Matkę moją, więc cię Jej oddaję za syna, ty w miłości i usłudze za stępować mnie będziesz. — Wiem, że spełnisz su miennie synowskie obowiązki... Ty, Janie, i inni Apostołowie, pójdziecie siać ziarno Ewangelji po między wszystkiemi narodami, więc obok mnie, dajcie im poznać i Matkę i nauczajcie ich jak ma ją kochać Ją i służyć Jej. Im więcej który naród ukocha Ją, tern więcej łask odemnie otrzyma i choćby przez wrogów skazany był na zagładę, nie zginie, lecz odradzać się będzie. Tak samo każdy pojedyńczy członek Kościoła mojego, każda rodzina chrześcijańska im serdeczniej ukocha Matkę moją i Jej cześć oddawać będzie, tem wię cej dozna opieki mojej“. Gdy Pan Jezus przestał mówić, zwróciłam się do Matki Najświętszej temi słowami: „Matko Najświętsza! naród polski przyjął chrześcijań stwo z Rzymu od Następcy Apostołów — a z chrześcijaństwem wprowadził cześć Twoją. Bu dował kościoły, kaplice, ołtarze pod Twem we zwaniem, zaprowadzał bractwa i nabożeństwa. Wojsko polskie, idąc do boju, śpiewało pieśni na cześć Twoją; za zniewagę Imienia Twojego, Po lak dobywał szabli i płazował bluźniercę. Polska obrała Ciebie za Królową swoją, wzywała Cię na pomoc w każdem niebezpieczeństwie: „Królowo Korony Polskiej, módl się za nami“. Po Synu Twoim, Panu Jezusie, Ty, Matko, pierwsze miej sce zajmujesz w narodzie polskim“. „Wiele innych narodów wpadło w herezję i odstąpili Ciebie — a Polacy, z wyjątkiem poje- dyńczych osób, pozostali wiernymi Synowi Twoje mu i Tobie. Sądzili (heretycy i schizmatycy) nie mogli nas ścierpieć, rozebrali nas i z pomię dzy narodów żyjących wykreślili i dotąd w nie woli nas trzymają. Królowo i Matko nasza, ra tuj nas!“ Po tych słowach ucałowałam ręce Matce Najświętszej — Matka Najśw. położyła mi rękę na głowie, podczas gdy ja klęczałam u Jej stóp, i rzekła: „Tak, Polska niegdyś wyróżniała się * nabożeństwem do mnie — to też serdecznie ją ko chałam. — Pod moją opieką wzrastała; nieprzy jaciół, nawet silniejszych zwyciężała; jej oręż pod mojem hasłem, gdy szła do boju wsławił się wo bec całego chrześcijaństwa. Skoro otrzyma nie podległość, to niedługo powstaną przeciwko niej dawni gnębiciele, aby ją zdusić — ale moja mło da armja, w Imię moje walcząca, pokona ich, od pędzi daleko i zmusi do zawarcia pokoju. Ja jej dopomogę. Dostaliście się do niewoli wskutek niezgody wewnętrznej i sprzedajności wielu waszych roda ków. — Rozebrali was na kawałki, ale Pan Bóg na moją prośbę, tego rozbioru nie zatwierdził. Zbliża się czas, że sprawiedliwość Boska upoko rzy chciwość zaborców waszych, tępicieli wiary katolickiej i nabożeństwa do Serca mojego Syna. Oni upadną, a Polska na moją prośbę będzie wskrzeszoną i wszystkie jej części będą złączone. Ale... niech strzeże wiary i niedopuszcza niedo wiarstwa... zdrady... niezgody i lenistwa, bo te wady mogą ją napowrót zgubić i to... na zawsze! Pragnę widzieć Polskę szczęśliwą, ale niech też Polacy do tego rękę przykładają... Modlę się za Polskę, za jej nabożeństwo do mnie. Modlę się i za twoich krewnych, za zbudowanie przez nich dwóch kościołów pod mojem wezwaniem. Pomimo ciężkiego obecnego położenia, pozostaną w pra- starem gnieździe rodzinnem... Modlę się za wszystkie stany... aby miłość zalecona przez mo jego Syna, zakwitła wśród was... Módlcie się wszyscy — i postępujcie drogą wskazaną wam przez mojego Syna“. „O Matko i Królowo na- * sza, jakaś Ty dobra“, zawołałam, całując Jej ręce ze łzami u ... Matka Najśw., kładąc ręce na moją głowę, rzekła: „Nie płacz córko moja, lecz zwróć oczy na Syna mojego... Słuchaj pilnie, co będzie mówił, każde słowo zapisz głęboko w pamięci, ja ko przedśmiertny testament dla ukochanych dzie- ci“. Pan Jezus, zabezpieczywszy sieroctwo swej Matki, oddawszy Ją pod opiekę św. Jana — i świeżo założony Kościół, pod opiekę swej Matki, zwrócił się do Boga Ojca swego niebieskiego, ża ląc się na opuszczenie: „Boże mój! Boże mózemuś mnie opuścił... Czemuś mnie zostawił na pastwę wrogów prawdy głoszonej przeze mnie?“ Na to usłyszałam odpowiedź z nieba: „Synu mój! co do natury Boskiej, ja Cię opuścić nie mo głem, bo ja i ty jedno jesteśmy... Ja jestem w to bie, a ty jesteś we mnie. Ale co do natury ludz kiej, zostałeś sam, bo tak było od wieków posta nowione! Wiesz, że człowiek obraził Boga i ścią gnął na siebie wieczną karę. — Przeprosić Boga mógł tylko Bóg. — Zaś karę odcierpieć mógł tyl ko człowiek. Ty jako Syn mój jednorodzony, rów ny mi we wszystkiem, podjąłeś się tego dzieła. Bóstwo pokryłeś człowieczeństwem, a człowie czeństwo uświęcone i wspierane Bóstwem wydałeś na srogie męki. Tym sposobem spełnisz dzieło odkupienia czyli pojednania człowieka z Bo giem. — Jako Bóg wynagrodzisz zniewagę wy rządzoną Bogu prze

[madohora]

„Ojczyzna twoja i Kościół w twej Ojczyźnie przez krwawg pracę, i jedność bratnią dojdą do upragnionej wolności. — Niech tylko naród tej wolności nie obróci w swawolę “. II. Dostaliście się do niewoli wskutek niezgody wewnętrznej i sprzedajności wielu waszych ro daków. — Rozebrali was na kawałki, ale Pan Bóg na moją prośbę, tego rozbioru nie zatwier dził. Zbliża się czas, że sprawiedliwość Boska upokorzy chciwość zaborców waszych, tępicieli wiary katolickiej i nabożeństwa do Serca mojego

[madohora]

Miejcie się na baczności, bo duch ciemności ma zamiar przemienić się w ducha światłości i utworzyć sektę wśród kapłanów , niby dążących do wyższej doskonałości. Oni obałamucą wielu słabego umysłu i pociągną za sobą — a potem, przez swoją pychą odpadną od Kościoła i szerzyć będą niemoralność i niedowiarstwo wśród ludu. Strzeżcie się tych wilków przyodzianych w owcze skóry.

[madohora]

Modlitwa świętych kapłanów jest Mi najmilszą, bo oni są Moimi pomocnikami. Jam ich wybrał i posłał, aby w Mojem imieniu szli na cały świat i rozpalali ogień, który przy niosłem z nieba, pracą gorliwą, popartą święto ścią życia“

[madohora]

Ten pan to już ma wizje swoich wizji.

[madohora]

Widzicie Mnie stojącego na znak, żem zawsze gotów na wasz ratunek — pamiętajcie, żem wam przeznaczył anioła, którego natchnień słuchajcie, a przyjmę was jako pastuszków"

[madohora]

Pewna bogata dziewczynka ma chorą matkę, której grozi śmierć. Nauczcie ją godnie przyjąć Komunję św. i szczerze modlić się na intencję chorej — a chora wyzdrowieje, pod warunkiem jednak, że za pieniądze, przeznaczone na bogatą sukienkę, sprawią dwie skromne: jedną dla dziew czynki — bogatej córki chorej matki, a drugą, ta ką samą, dla dziewczynki biednej wdowy, która nie ma za co kupić sukienki dla swej córeczki"

[madohora]

O jakże mnie boli, że dawna wiara i pobożność coraz więcej słabnie w narodzie, że oświeceni psują prostaczków, za miast dawać im dobry przykład. Ach, jak mi żal tego narodu! Pocieszam się tern, że w ostatnich czasach za częły się tworzyć wśród was stowarzyszenia Eu charystyczne, mające na celu adorację i częste Ko- munje św., lecz, niestety, należą do nich po więk szej części stare niewiasty... A gdzież młodzież? Gdzie mężczyźni? Gdzie inteligencja? Czyż im jest niepotrzebna wiara i praktyki religijne. Mów, komu tylko możesz, że odrodzenie się waszej Ojczyzny, jej rozkwit i utrzymanie się w niezależności, zależą od zjednoczenia się ze mną przez życie Eucharystyczne*

[madohora]

Daję wam ogień Mojej miłości, sercem i czynem, abyście nim zapaleni doszli do Mnie, wszak do tego trzeba tylko dobrej woli“. „Wszak Ty, Panie, kierujesz naszą wolą“, pomyślała Wanda i zaraz otrzymała odpowiedź: „Wtenczas, gdy pragniecie^. „Ofiarujcie mi tylko wolę i pragnienie miło ści, a resztę dodam“. „Błogosławię i błogosławić będę, jeśli wśród was będzie miłość bratnia i pokój

[madohora]

Idźcie w pokoju do Mojego krzyża... tam pobudzicie się do żalu za grzechy; ukochajcie krzyże, jakie na was spadną, jako kara za grze chy przeciwko wierze i Ojczyźnie i szanujcie te, co stoją przy drogach i przypominają wam mękę Moją, za was poniesioną... zniszczone poprawiaj cie, bo one was i wasze pola ochraniają od nie szczęść"

[madohora]

Rozpocząłem drogę życia cierpieniami w żłóbku, dziś ją Krwią skrapiam własną, aby wam wskazać, że kto chce przejść życie z zasługą na wieczność, musi ponosić różne biedy i cierpie nia z pokornem poddaniem się woli Bożej

[madohora]

NIEPOKOJĄCA PRZEPOWIEDNIA NOSTRADAMUSA - www.msn.com.pl - 21.03.2023

[madohora]

SZALONA ZEMSTA ROWERZYSTY - www.msn.com.pl - 07.05.2023

[madohora]

WIELKI POŻAR ELEKTROWNI W CZARNOBYLU - Interia - 13.04.2020

[madohora]

Od kiedy nasza planeta powstała 4,6 miliarda lat temu ulega nieustannym przeobrażeniom, którym towarzyszą trzęsienia ziemi, tsunami i erupcje wulkanów. Wypiętrzają się łańcuchy górskie, które teraz wyglądają niepozornie, ale w przyszłości przewyższą Himalaje.

[madohora]

Proces zapadania się i wynurzania lądów nie jest niczym nadzwyczajnym, ponieważ dochodziło do niego od zarania dziejów. Aż 70 procent skorupy ziemskiej, która znajdowała się na powierzchni planety jeszcze 200 milionów lat temu, obecnie ginie w płaszczu ziemskim.

[madohora]

Na niepobożny lud i duchownych dopuściPan Bóg takie zgromienie i przestrogę: pozbędąswych darów i będą od żeńskich wygnani, które togniewem zapalone, różnemi ożegami ścigać ichbędą. Za taką wzgardą i gwałtem będą niedobrzykapłani swoje pomieszkania opuszczali i preczuchodzili, i taką nędzę cierpieć będą, źe nareszciebędą się pługa chwytali, szaty swoje, aby poznaninie byli, zamieniać będą. Nie jeden człowiek ichochroni, nakarmi, napoi i na drogę wyprawi; wielezaś takich będzie, co ich wydadzą. I idąc tak z jednej miejscowości na drugą będą od wielu prze­ciwników gonieni i bici i takie znieważenie odtych niewiast odbiorą, że to ani głosić nie można:a to wszystko dla ich złych przykładów w nie-uszanowaniu przykazań Bożych, albowiem nie­którzy miłowali białogłowy więcej aniżeli zakonBoży, byli pysznemi i łakomeini a ludowi ubogie­mu niemiłosiernemu To się dziać będzie przedwojną pod Blankiem.“

[madohora]

Gdy się ci wierni wszyscy wespół zejdą,którzy po tej bitwie pozostaną, będzie im pobo­żny kapłan Mszą świętą czytał na tern parzeszualbo kamieniu, który w pośrodku tego stawu staćbędzie. Tu wszyscy będą dzięki Panu Bogu od­dawali za dobrodziejstwa, które im Pan Bóg do­brotliwy udzielić raczył. Powróci potem, każdydo swojego przybytku, gdzie jeszcze znajdą jedne­go albo dwóch ludzi. — Wiele miast i wsi wten­czas spalonych i zburzonych będzie i wiele zwierz­chności pobitej. Mąż żony szukać będzie, rodziceswoich dziatek itd. Odtąd łaska i miłość przy­jacielska pomiędzy niemi miejsce zajmie i jedendrugiego będzie wprawdzie miłował.

[madohora]

przed dniem sądnym siedrn znaków istnieć będzie.

[madohora]

Czwarty znak, gdy wszystkie lasy i wszystkie drzewa w jednem roku po całym świecie wyschną,tu ludzie pokutujący żywot prowadzić będą.

[madohora]

Tych to siedm znaków zaiste przez sądnymdniem przyjdzie. Wielu ludziom będą one strasz-liwszemi, niżeli ja ci je królu oznajmiłam i obja­śniłam. Przed sądnym dniem pośle szkaradnyLucyper albo djabęl swego potomka antychrystana świat. Ten się ulęże z jednej żydówki wBabilonie i będzie znanym po całym świecie i powszystkich granicach ziemskich. Ten zapocznieludzi od prawego Boga odwracać i wiarę Mesya-szową tępić, a swoją naukę wychwalać

[madohora]

Wtenczas, gdy usłyszą i żydzi, turcy,tatarzy i poganie, co święty hał Archaniołwespół z Enochem i Efiaszym liii na świecie,wszyscy uwierzą we wiarę aszową, będąprzebywać w łasce i bogc ści, naśladująccnoty i bojąc się Pana B Przez tych toświętych mężów, przez Enoc iliasza staną sięwielkie dziwy i cuda na ś . , a dla tego teżcały świat uwierzy w Bogr rójcy świętej je­dynego; wszystkie serca li będą przebywaływ jedności. Potem przyjdz • gdy się to wszystkostanie, na ludzi dzień są niezadługo potemdzień gniewu Pańskiego.

[madohora]

II wojna światowa
W 2019 roku wybuchnąć ma III wojna światowa. Ma się to wiązać z odpadnięciem niemieckiej drużyny z Mistrzostw Świata. Podobna sytuacja miała miejsce w 1938 roku. Wtedy wszyscy byli w szoku, a rok później wybuchła wojna.

[madohora]

Wybory
Według przepowiedni, wynik tegorocznych wyborów ma całkowicie zmienić sytuację polityczną w kraju. Przepowiednie nie precyzują jednak, która dokładnie partia ma zwyciężyć.

[madohora]

Koniec świata coraz bliżej
Proroctwa królowej Saby z kolei coraz bardziej zbliżają nas do końca świata. Przewidywała ona, że wydobywanie surowców z głębi Ziemi spowoduje rozkwit handlu i przemysłu. Kolejne miały być umiejszanie wartości prawdy i miłości, świat rządzony pieniędzmi oraz okrutny władca w Europie.

[madohora]

Natomiast ciągle zastanawia mnie ta Praga - o co w tym chodzi?

[madohora]

Zadziało się

[madohora]

Ja przeczytałam że Praga przestanie istnieć

[madohora]

27nięcieibolesnezniszczeniewłasnegozła.Cokolwiekczyniszźle,czyniszdlasiebie,imbardziejpomnażaszswojedługi,temgorzejdlaciebie,bospłacićjetrzebadoostatniegopieniążka!Każdagodzinaźleprzeżytawołaćbędzieonapra­wienie!Wszelkąsiłę,wydanązsiebie,wszelkąsiłętwórcząroztrwonionąwrozlewieszerokichmętnychwódnamiętnościiżądz,musiduchzpowrotemzgarnąć,musijąwchłonąćwsiebiepoprzezwszystkieciała,wi­jącsięwboleści.Aimwięcejbyłozłychczynów,imwięcejbłędnegorozlewusiłtwórczych,temwięcejżółciioctutrzebabędziezakosztować.Przypowrotnymprzypływiebłędniewyładowanejzsiebiemocytwór­czejbędziesięduchpalićwogniuswychżądzinamięt­nościiwszystkomusiwchłonąćwsiebiewboleści

[madohora]

Losy ludzkości się ważą! Dobija dla nas znów12-stagodzinanazegarzeKarmy.Niechajnaspierwszagodzinaniezastanienieprzygotowa­nych!

[madohora]

Dzieciństwo i młodość
Była Polką urodzoną na pograniczu polsko-czeskim, w rodzinie Wysockich. W domu posługiwano się językiem czeskim, a ona sama uczęszczała do czeskiej szkoły. Domniemane zdolności Agnieszki Pilchowej miały być zauważone jeszcze w dzieciństwie[1]. Jako dziecko rzekomo popadała w odmienne stany świadomości, w których odwiedzała nieznane jej miejsca, dalekie kraje i rozmawiała z ludźmi, których nigdy nie spotkała wcześniej. Przymykała oczy, przestawała reagować na zewnętrzne impulsy i przenosiła się duchem w odległe strony. Ze względu na jej odmienność rodzeństwo zaprzestało zabaw z Agnieszką, a ona sama wycofała się w głąb siebie, najchętniej spędzając czas samotnie. Później napisała w swoich pamiętnikach:

[madohora]

Jeszcze w dniu ślubu drżałam z rozpaczy i mdlałam z przerażenia. Jakże iść z tym człowiekiem przez życie, kiedy taki dziwny strach miałam przed nim.
– Agni P. Jasnowidząca z Wisły, Hejnał, Wisła 1930 s. 109

[madohora]

Naturalnie miała też i przeciwników, nieraz bardzo nieprzejednanych, szczególnie wśród tych, którym nie chciała radzić i pomagać w różnej, brudnej i nieuczciwej robocie. Inną, wrogo do niej nastawioną grupa ludzi byli spirytyści z Radwanic k/Ostrawy. Dążyli oni do rozwinięcia u siebie jasnowidzenia, a ponieważ widzieli, że nie dorównają Agnieszce, więc stąd podstawianie jej nóg na każdym kroku i szerzenie o niej ujemnej opinii. To też było do pewnego stopnia przyczyną, że w 1920 roku opuściła na stałe Czechosłowację i przeniosła się do Polski.
– J.Pilch, Pamiętniki, z informacji od wnuczki I.Bartuszek

[madohora]

W czasie II wojny światowej redakcja „Hejnału” została zlikwidowana przez Niemców, a dorobek literacki zniszczony. Po śmierci Jana Pilcha w 1976 „Sfinks” został sprzedany przez najstarszą córkę Annę miejscowym zakładom przemysłowym na dom wypoczynkowy.

Sława Agnieszki Pilchowej, Agni P., jako jasnowidzącej, uzdrowicielki i zielarki zaczęła się rozwijać w latach 20. XX wieku. Była gościem prezydenta Ignacego Mościckiego oraz odwiedzała Józefa Piłsudskiego w Belwederze. Jej nazwisko stało się znane także dzięki audycjom radiowym prowadzonym przez Zofię Kossak[5]. Stanisław Hadyna w swojej książce Przez okna czasu przypisuje Agni P. autorstwo słynnej przepowiedni z Tęgoborzy opublikowanej w marcu 1939 roku w „Ilustrowanym Kurierze Codziennym”. Zawarta w niej przepowiednia losów II wojny światowej oraz wyboru Polaka na papieża wywołała sensację i cytowana była w wielu mediach, a w tym w filmie Leonarda Buczkowskiego Zakazane piosenki (1946). Drukiem ukazały się też książki autorstwa Agni P. Życie na ziemi i w zaświecie, czyli wędrówka dusz, Zmora, Umarli mówią, Spojrzenie w przyszłość, Pamiętniki Jasnowidzącej i Jasnowidzenie.

[madohora]

Kiedy nikt nawet nie śnił o bombie atomowej, ona dokładnie opisała, jak zostanie używa właśnie w tej wojnie.

[madohora]

Oto fragment kolejnej wizji, w której dokładnie opisała kolejny wielki „wynalazek II Wojny Światowej”, czyli obozy śmierci i krematoria."To wszystko jest okropne, palą ludzi w piecach. Całe pociągi. Tysiące. Dymy zakrywają niebo. Pędzą ich tysiącami przez śniegi, lasy, za druty obozów. Strzelają. Doły pełne trupów."

[madohora]

Podobno Filip Fediuk powiedział w roku 1984 (a jego słowa spisał znajomy), że „w roku dwóch dwudziestek, w czasie zarazy, będą chcieli wybory robić (…). Chytry ksiądz odejdzie w niesławie, a kościół znów się z ludem zbrata. Zaraza do lata ustąpi i w trzech się naraz miastach trojaczki urodzą”. Jeśli rzeczywiście są to słowa Nostradamusa z Waliszowa, to szacunek! Pierwsza część proroctwa na 2020 rok sprawdziła się co do joty – mamy przecież pandemię covid-19, a o wyborach jest głośno. A część druga… Cóż, to się dopiero zobaczy. Najważniejsze, że nadeszło lato, a my już naprawdę mamy serdecznie dość koronawirusa. Narodzinom trojaczków też kibicujemy – zwłaszcza w czasach ujemnego przyrostu naturalnego. A więc… Trzymajmy kciuki za Filipka!

[madohora]

21. Wtedy nadreńskie kraje, bergijskiemi zwa ne, tworzyć będą nowe królestwo pod obcym monarchą.

[madohora]

[madohora]

33. A że pasterz stał się niedbałym, owieczki jego doznają skażenia.

[madohora]

38. Gdy na gościńcu frankforckim górę Kasberg zrównają

[madohora]

41. A dowcip ludzki będzie się na cuda silił, przezco ludzie coraz bardziej oddalając się od Boga

[madohora]

46. W powietrzu i na ziemi oznaki te będą widzialne, ale nie uważane.

[madohora]

51. Tak że wielu opuści ojczyznę udając się za morze do lepszego kraju - Miał na myśli masową emigrację do Ameryki? - przepowiednie są z roku 1850

[madohora]

59. I wiele tysięcy ukryją się na łące między siedmiu góram

[madohora]

64. Widzę także urągania się bluźnierców.

[madohora]

69. Taili w i sercu diabła.

[madohora]

74. Służyli bowiem lubieżności i utworzyli religią dla swych chuci cielesnych

[madohora]

78. Jedna musi zarządzać domem, druga uczyć dzieci, trzecia pielęgnować chorych

[madohora]

84. Spadnie nagle ze swej wysokości.

[madohora]

88. Ze dopuściło, aby się stała taka nieprawość.

[madohora]

94. Reszta zostanie ze skały w Rlen strąconą.

[madohora]

98. I wtedy — to Kolonia, dotąd dziewicza, nie uchroni się okropnego spusztoszenia.

[madohora]

103. Obcy sprowadzą czarną śmierć] do nasze go kraju.

*Dżuma

[madohora]

108. W tym czasie Francy a będzie rozdwojona

[madohora]

113. Odbuduje on Siegberg i Heisterbach, jak niegdyś od początku było przeznaczone.

[madohora]

118. Dla tego zbiegli tam bracia wszech ludów europejskich wrócjj. ztamtad ze swemi wnukami.

[madohora]

Przepowiednie opublikowane w roku 1850

[madohora]

Z przepowiedni obłąkanego w Domitz

V Wielkiem Księstwie Meklenburgskiem znajduje się w cytadeli Dómitz dom obłąkanych, gdzie w skutek wojennych wypadków za czasów Napoleona zostawał między innemi młody człowiek umiejętnie ukształcony, który oddając się naukom matematycz nym, w chwilach wolnych od obłąkania przepowia dał przyszłość i sam opisał swoje proroctwa, z któ rych wyjmujemy następujący ustęp

[madohora]

Sgo, Wacława wyryta starym charakterem na śrebrnój blasze znajdującej się obecnie w muzeum Paryzkiem i brzmi jak następuje:
Quando Marcus paschain dabit,
Dum et Gallus ter cantabit
Tunc Germania exultabit;
Hungaria se liberabit;
Italia novum statum stabit;
Tureus Moscos confutabit
Polonia triamphabit,
Totus mundus vae ! clamabit I

[balzack]

Według niektórych w tym czasie zdołała przewidzieć wiele wydarzeń, które faktycznie miały miejsce - w tym atak na wieże World Trade Center. Zaznaczmy jednak, że jak w każdym takim przypadku jest to bardziej kwestia interpretacji słów, a nie zapowiedzenia wprost jakichś konkretnych sytuacji.

[balzack]

Ponadto Dmitrowa miała zobaczyć ogromny meteoryt uderzający w powierzchnię Rosji w 2020. To nie koniec problemów Federacji Rosyjskiej, bowiem według przepowiedni w przyszłym roku zagrożone będzie życie samego prezydenta Władimira Putina. Zamachu na życie polityka ma dokonać ktoś z jego osobistej ochrony.

[madohora]

Przepowiednia przypisywana Św. Wojciechowi

Kiedy Wielkanoc będzie w Dzień Świętego Marka
Gdy Kogut trzy razy zapieje
Germania będzie wywyższona
Węgrzy się uwolnią
Włochy utworzą nowe państwo
Turek Moskala pobije
Polska będzie tryumfowała
Cały Świat zawoła B i a d a

[madohora]

LEGENDA O UKRYTEJ GÓRZE - pochodzi z 1911 roku

Pomiędzy licznymi szczytami gór karpackich ma się znajdować dziwna góra, obdarzona taką mocą, że zwykły śmiertelny człowiek nigdy nie osiągnie jej szczytu, choćby przez długie lata odbywał wędrówkę. Jednak gdyby się to komuś udało to zobaczyłby tam śpiącego na szczycie drzewa orła białego i posiadłby taką moc, że zobaczyłby całą naszą przyszłość. A poza tym zobaczyłby nasz kraj w całej jego okazałości i dostrzegł by wszystkie jego "cuda", których nie doceniamy.

[madohora]

DZIWNE ZNAKI NA NIEBIE W 1654

Dnia 9 czerwca 1654 roku nad niebem w okolicach Częstochowy pojawiły się dziwne zjawisko na niebie. Oto ukazała się w słońcu jakby twarz człowieka. Na nosie miał krzyż, pod lewym okiem serce przebite mieczem. Z prawej strony ręka trzymająca jabłko. Nad okiem cztery małe jabłka. Nad słońcem z lewej strony była widziana miotła.
Krzyż - oznaczał wiarę katolicką wówczas prześladowaną
Cztery małe jabłka - ówczesnych wrogów Polski
Miotła - ciężką wojnę ze Szwecją

[madohora]

Według Jana Sowy, socjologa z Uniwersytetu Jagiellońskiego, nasza ojczyzna nie czerpie wystarczających korzyści z obecnego wzrostu gospodarczego. Wielu ekonomistów oraz klasa rządząca są zadowoleni z wyników, a tymczasem przeciętni Polacy odczuwają skutki nieprzemyślanych reform.

[madohora]

No to Amerykanin odkrył Amerykę

[madohora]

Wzrośnie groźba ogólnoświatowego kryzysu gospodarczego, ale nawet jeśli dojdzie do niego w 2020 roku, Polska gospodarka będzie się trzymać stosunkowo dobrze. Sytuacja będzie nieco gorsza niż w poprzednich latach, ale nadal nie dojdzie do katastrofy, takiej jak w innych krajach.

[madohora]

Znaczny wzrost znaczenia alternatywnych mediów – szczególnie tych, które udostępniane są za pośrednictwem Internetu. Telewizja oraz radio odnotują rekordowy spadek oglądalności. Znacznie spadną też wpływy z reklam, ponieważ reklamodawcy coraz częściej będą się skupiać na reklamie internetowej.