Lubliniec

[madohora]

W kaplicy tej tradycyjnie w czasie wielkiej soboty umieszczony zostaje symboliczny grób Jezusa, przy którym wartę trzymają strażacy. Przy ołtarzu św. Anny umieszczona została też figura świętego Floriana. Natomiast przy ołtarzu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny corocznie budowana jest symboliczna stajenka betlejemska. W obu nawach bocznych umieszczone są konfesjonały.

[madohora]

Tańce feretronów to tradycja znana na Kaszubach. Narodziła się na Kalwarii Wejherowskiej[2], prawdopodobnie w I poł. XVIII wieku. Nie jest znany twórca tej tradycji, ale prawdopodobnie została ona zapoczątkowana przez ojców franciszkanów pilnujących Kalwarii. Tańce wyglądają w ten sposób, że cztery osoby, trzymające obraz na drewnianych uchwytach, ustawiają się naprzeciwko ołtarza, pielgrzymki, Bożej Męki i z początku trzy razy podrzucają obrazem. Potem wykonują obrazem ukłon w przód, w tył, na prawo i lewo. Jest to znak św. Krzyża lub Trójcy Świętej. Potem wykonują koło i ukłon w przód. Koło jest znakiem doskonałości jednego Boga w trzech osobach, a ukłon w przód pozdrowieniem. Feretrony są noszone do kaszubskich sanktuariów całą drogę.

[madohora]

Wokół kościoła rozciąga się cmentarz z drewnianym płotem oraz brama cmentarna z XVII wieku. Większość grobów pochodzi z czasów powojennych, jednakże znajduje się też na nim kilka grobów z lat 20. i 30. XX wieku. W najstarszym grobie, z 1855, ulokowanym w pobliżu bramy cmentarnej, pochowany został kuratus Emil Schabon.
W roku 1993 przy cmentarzu otwarta została kaplica przedpogrzebowa.

[madohora]

[madohora]

Podanie o tragicznej śmierci jeźdźca odnosi się ono do szczególnego miejsca przy drodze między Boronowem a Koszęcinem, gdzie do dzisiaj znajduje się kamienna kapliczka w kształcie pnia drzewa z wyrytym na niej krzyżem. W miejscu tym, jak głosi podanie, zginąć miał albo ktoś z dworu księcia Hohenlohe, albo jak opisywane jest to w innej wersji, jeden z dwóch młodzianów (braci), którzy ścigali się konno, kto pierwszy dojedzie do Koszęcina. W podaniu nie jest określone, kto był tym jeźdźcem, który zginął, chociaż są odniesienia do władających wioską książąt z rodu Hohenlohe.

[madohora]

W XIX i na początku XX wieku Dębowa Góra otoczona była wysokim drewnianym ogrodzeniem, chroniącym pola mieszkańców przed dzikami, które były celowo hodowane w okolicznych lasach przez właścicieli wioski z rodu Hohenlohe.

[madohora]

Konopka (dawniej Lętszyn) – rzeka, prawy dopływ Stradomki o długości 18,13 km.
Źródło rzeki znajdują się koło Dębowej Góry na Garbie Herbskim. Płynie koło Konopisk, następnie przez Częstochowę; w dzielnicy Błeszno zbiera wodę z rowów melioracyjnych pobliskich torfowisk.
W biegu rzeki powstało kilka sztucznych zbiorników retencyjnych i hodowlanych, między innymi Zalew Pająk w Konopiskach i stawy hodowlane w Pile. Jej dopływami są Sobuczyna i Rększowiczanka

[madohora]

Zumpy położone są na obszarze Śląska Białego, w północnej części Górnego Śląska. Według podziału ze względu na obszary kulturowe, leżą one na terenie ziemi lublinieckiej.
Ze względu na położenie geomorfologiczne Zumpy leżą na Wyżynie Woźnicko-Wieluńskiej, w obrębie Garbu Herbskiego.
Z geobotanicznego punktu widzenia miejscowość należy do krainy Wyżyn Południowo-wschodnich do Podkrainy Górnośląskiej.
Ponadto cały obszar miejscowości w roku 1998 włączony został w obręb nowo powstałego Parku Krajobrazowego Lasy nad Górną Liswartą. W miejscowości znajdują się pomnikowe lipy i dęby.

[madohora]

[madohora]

W roku 1840 wydobywano w kopalni 6.000 ton kruszcu, w roku 1847 - 7.652 tony, w 1857 - 6.480 ton, a w 1872 już tylko 2.142[3]. Przewożono ją do pieców hutniczych w Chwostku, Bruśku i Tworogu. Głębokość szybów dochodziła do 20 metrów, a długość chodników do 40 metrów, przy wysokości 70-100 cm. Szyby miały swoje nazwy, zazwyczaj od nazwisk osób będących w nich rębaczami lub sztygarami

[madohora]

Przy drodze z Boronowa do Olszyny przechodzącej obok Zumpów przepływa strumyk określany nazwą Ryzio. Położony jest on na terenie dawnej eksploatacji rud żelaza. Według podania, w nocy przechodzących obok ludzi spotykać mogą duchy lub siły próbujące ich tam zatrzymać.

[madohora]

Brusiek (niem. Bruschiek) – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Koszęcin.
Liczy ok. 50 stałych mieszkańców. Położona jest przy trasie Tworóg – Koszęcin i ma charakter wielodrożnicy. Przez miejscowość przepływa rzeka Mała Panew.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

[madohora]

W XVII wieku zbudowany został kościół pod wezwaniem św. Jana Chrzcicela, który obecnie jest kościołem filialnym parafii M. B. Fatimskiej w Kaletach – Drutarni.

[madohora]

Kościół św. Jana Chrzciciela – drewniany rzymskokatolicki kościół filialny parafii Matki Boskiej Fatimskiej w Kaletach znajdujący się w miejscowości Brusiek w powiecie lublinieckim województwa śląskiego.

[madohora]

INFORMACJE Z BRUŚKA - www.brusiek.info

[madohora]

Brusiek wspominany jest od XIV w., gdy wybudowano tu pierwszą hutę. Powiększająca się osada stała się z biegiem czasu ludną wsią. Na skraju miejscowości stoi drewniany kościół pw. św. Jana Chrzciciela. Budowla pochodzi z 1593 r., kiedy to wzniesiona została na miejscu swej poprzedniczki. Nie wiadomo dokładnie, kiedy wybudowano tu pierwszy kościół, choć miało to miejsce zapewne w XV w. Obiekt ten prawdopodobnie padł ofiarą pożaru.

[madohora]

We wnętrzu znajduje ołtarz z obrazem św. Jana Chrzciciela, pochodzącym z połowy XVIII wieku. Wnętrze zdobi także, wykonana w r. 1693 przez Wawrzyńca Grochowskiego, polichromia patronowa (malowana od szablonów). Po roku 1945 w świątyni umieszczono dwie, XVI-wieczne rzeźby - Matki Bożej i św. Anny, które prawdopodobnie wyrzucono, z wracającego po wojnie, rosyjskiego transportu ze zrabowanymi dziełami sztuki.

[madohora]

Wieś Brusiek, położona na trasie Koszęcin – Tworóg, znana jest co najmniej od XIV wieku, kiedy to ówcześni właściciele tej miejscowości wybudowali tu pierwszą hutę. Nie wiadomo, czy kuźnik Brusiek zapożyczył miejscowości swego nazwiska, czy też sprawa przedstawiała się odwrotnie. Pewne jednak jest, że pierwszymi kuźnikami uchodzącymi za najlepszych w swym fachu byli Bruśkowie.

[madohora]

Od niepamiętnych czasów, zapewno od XIV czy XV wieku znajduje się przy kościele cmentarz, na którym grzebano robotników bruśkowskiej kuźnicy i trzech sąsiednich hut: z Drutarni, Pustej i Plaplińskiej oraz członków ich rodzin. Groby zmarłych przeozdabiano odlanymi w hucie krzyżami, które jeszcze dziś można spotkać na cmentarzu. Inne ciekawe metalowe krzyże umieszczono na wieżach kościoła.

[madohora]

Protokoły kanoniczne wrocławskiej Kurii Biskupiej wspominają bruśkowski kościółek jako filię ogromnej sadowskiej parafii.
W 1679 roku napisano “… w pobliżu huty znajduje się drewniana kaplica p.w. św. Jana Chrzciciela, w której sadowski proboszcz raz w roku odprawia nabożeństwo. Miejscowość o parę dużych mil oddalona od kościoła parafialnego, zaś droga prowadzi przez gęste lasy i zarośla. Nauczyciel Szymon Czubek służy pilnie już sześć lat. Za swe posługi otrzymuje rocznie od kościoła parafialnego 3, zaś od kościoła filialnego 1,5 talara. Oprócz tego posiada ogródek, który uprawia…”
Protokół z roku 1868 sporządzony na skutek przekazania bruśkowskiego kościółka do nowoutworzonej parafii przy kościele zamkowym w Koszęcinie mówi o majątku bruśkowskie drewnianej świątyni.
W kasie znajdowało się wówczas: 126 talarów, 9 groszy srebrnych i 11 fenigów. Uposażenie organisty – nauczyciela Steichera – wynosiło rocznie – 22 grosze srebrne i dodatkowo za funkcję kościelnego 1 talar i 10 groszy.

[madohora]

Kościółek był zawsze filialną świątynią sadowskiej parafii, zaś od roku 1868 kiedy utworzono samodzielną kuraturę przy kaplicy zamkowej p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Koszęcinie, Brusiek przyłączono do parafii koszęcińskiej. W 1959 roku utworzono w Drutarni stację duszpasterską p.w. MB Fatimskiej, a w roku 1977 erygowano parafię.

Tekst autorstwa Jana Myrcika z książki: “Drewniane kościoły na ziemi lublinieckiej”

[madohora]

Od XV w. na jej terenie znajdowała się kuźnica Plaplińska, a na początku XIX wieku młyn wodny. Drutarnia przyłączona została do Kalet 1 września 1933

[madohora]

W Drutarni mają początek dwie leśne trasy rowerowe w kierunku Koszęcina (ok. 4,5 km) i druga w kierunku Strzebinia (3,5 km).

[madohora]

[madohora]

Rusinowice (niem. Ruschinowitz) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Koszęcin.