Sezon na grzyby

[madohora]

Grubość do 0,7 cm, wysokość do 10 cm. Nieregularnie cylindryczny, powyginany, wewnątrz pusty. Barwa żółtawa z lekko zielonkawym odcieniem, pokryty (zwłaszcza na dole) brunatnymi włókienkami. Uszkodzony nie zmienia zabarwienia. Trzony w wiązce owocników na dole zrośnięte

[madohora]

Szarofioletowy, czasami prawie czarny. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, o rozmiarach 6-8 × 4 μm[

[madohora]

Smardza stożkowanego nie należy spożywać na surowo, ponieważ w tym stanie wykazuje lekkie działanie trujące dla organizmu ludzkiego. Najlepiej smakuje w postaci duszonej, smażonej lub suszonej. Można go także stosować jako dodatek do zup, sosów i sałatek. Świetnie komponuje się z daniami mięsnymi, makaronami i ryżem.

[madohora]

Smardz półwolny rośnie wczesną wiosną. Najobficiej występuje w kwietniu i maju.

[madohora]

Trzon smardza półwolnego osiąga wysokość od 4 do 12 cm. i grubość od 1 do 5 cm. Może mieć nieregularny cylindryczny lub wysmukły kształt. U podstawy zazwyczaj bywa rozszerzony. Może przybierać barwę białą, kremową lub ochrową. Jego powierzchnia pokryta jest delikatnymi, kleistymi łuseczkami przypominającymi drobne ziarenka. U podstawy i u szczytu zazwyczaj jest bruzdowaty. W środku jest pusty, przez co jest bardzo kruchy i łatwo go złamać.

[madohora]

Smardz półwolny jest grzybem jadalnym o nieszczególnym smaku, a jego wartość odżywcza jest niewielka. Dlatego nie jest zbyt popularny wśród grzybiarzy.

[madohora]

Czernidłak kołpakowaty

Coprinus comatus, czyli bedłka kołpak albo czubajka, to gatunek należący do rodziny pieczarkowatych. Lubi rosnąć w skupiskach, które liczą nawet kilkadziesiąt osobników. Warto wiedzieć, że ich wzrost jest stosunkowo szybki, ponieważ owocniki mogą ukazać się w ciągu jednej nocy! Na terenie Polski występują dwa niezwykle podobne do czubajki grzyby, mianowicie: Coprinopsis atramentaria i Coprinellus micaceus.

[madohora]

Ten gatunek występuje na nawożonych grzybach w przydomowych ogródkach oraz w innych miejscach, które znajdują się w sąsiedztwie człowieka. Czernidłaka kołpakowatego można również znaleźć na obrzeżach dróg, na łąkach i pastwiskach oraz nad brzegami rzek. Występuje także w lasach iglastych i liściastych.

[madohora]

Czernidłak kołpakowaty, gdy jest młody, ma na początku blaszki zabarwione na biało, które później różowieją i przybierają barwę czerwonobrązową, a na końcu stają się czarne.

[madohora]

Zarodniki tego grzyba mają eliptyczno-migdałowaty kształt i czarnobrązową barwę.

[madohora]

Grzyby tego gatunku nie mogą być łączone z alkoholem, ponieważ wykazują wówczas trujące działanie.

[madohora]

Owocniki tego gatunku są smaczne i cenione wśród amatorów grzybów. Jednakże nie należy łączyć ich z alkoholem, ponieważ wykazują trujące właściwości. Powinny być spożywane młode osobniki czernidłaka (najlepiej tuż po zbiorach). Jest to bezpośrednio związane z tym, że ich kapelusze ulegają rozpuszczeniu, zwłaszcza te zabarwione na ciemno.

[madohora]

Kapelusz kolczaka obłączastego ma średnicę 4-15 cm. Jest twardy i zarazem kruchy. Na początku jest wypukły, później płaski z podgiętym, powyginanym brzegiem. Ma barwę od jasnopłowej, przez kremowoochrową, aż po pomarańczową. Powierzchnia kapelusza jest gładka i naga, tylko czasami delikatnie omszona.

[madohora]

Zarodniki kolczaków obłączastych są prawie kuliste, z krótkim dziobkiem. Wysyp zarodników biały.

[madohora]

Kolczak obłączasty jest grzybem jadalnym. Kolczak obłączasty bywa wykorzystywany w leczeniu chorób. Bogaty w repandiol jest stosowany w terapii onkologicznej i przeciwnowotworowej. Substancje, które zawiera, zwiększają też wytrzymałość fizyczną i zmniejszają zmęczenie. Oprócz tego grzyby te mają działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne oraz obniżają poziom złego cholesterolu. Wykorzystywane są się m.in. w stanach zapalnych żołądka i chorobie wrzodowej.

[madohora]

Wyróżnia go kapelusz z powierzchnią gładką i nagą, tylko czasami delikatnie omszoną w kolorze białawym, kremowym, żółtawym lub bladopomarańczowym. Pod kapeluszem znajdują się kolce do długości maksymalnie 6 mm, które u dorosłych okazów są zaokrąglone i stożkowate, a w przypadku starszych — spłaszczone, dające się łatwo oderwać.

[madohora]

Polską nazwę - kolczak obłączasty, nadał w 1876 roku Feliks Berdau – polski botanik.

[madohora]

Purchawica olbrzymia występuje w rzadkich lasach, parkach, ogrodach, na łąkach i pastwiskach, w przydrożnych zaroślach, a nawet w ogródkach przydomowych, gdzie może być łatwo hodowane. Najczęściej rośnie na glebach wilgotnych i żyznych, bogatych w azot lub zakwaszonych. Zdarza się, że potrafi wyrastać nawet na wysypiskach śmieci. Najczęściej pojawia się pojedynczo, czasem można ją znaleźć w mniejszych grupach, ale jest to widok naprawdę rzadki. Występuje głównie w Ameryce Północnej i w Europie oraz w Singapurze, Nowej Zelandii i na Tajwanie.

[madohora]

Podglebie, czyli dolna część wnętrza owocnika, jest zwarte i słabo rozwinięte. W wielu przypadkach jest trudne do odróżnienia od gleby.

[madohora]

Purchawica olbrzymia jest smacznym grzybem jadalnym, jednak do spożycia nadają się tylko młode osobniki. Jak większość grzybów składa się głównie z wody oraz białek, węglowodanów, błonnika, śladowych ilości witamin i składników mineralnych. Cechę charakterystyczną tego grzyba są jego właściwości lecznicze – poprawiają leczenie mięsaka i białaczki oraz wykazują działanie przeciwnowotworowe.

[madohora]

Lejkowiec dęty to gatunek z rodziny kolaczkowatych. Kominek jest czarnym krewnym kurki, który lubi rosnąć w lasach liściastych i mieszanych. Preferuje stanowiska znajdujące się blisko takich drzew jak dąb lub buk. Ponadto pojawia się w skupiskach liczących kilka sztuk. Jednak na niektórych terenach lejek już w ogóle nie występuje.

[madohora]

Warto wiedzieć, że kominek pojawia się w lasach mieszanych i liściastych. Najczęściej rośnie w rejonach podgórskich oraz pod bukami i dębami. Występuje w licznych kępach. Lejek grzyb porasta praktycznie tylko półkulę północną - Amerykę Północną i Środkową, Azję i Europę. Z kolei na południu kuli ziemskiej pojawia się tylko na wsypie Nowa Gwinea.

[madohora]

Miąższ lejkowca dętego jest elastyczny i sprężysty, jednak gdy się go wysuszy, staje się łamliwy. Namoczenie miąższu sprawia, że ponownie odzyskuje swoją sprężystość. Początkowo lejek ma barwę szaroczarną, później staje się czarny. Grzyb lejkowiec ma przyjemny, aromatyczny zapach i łagodny smak.

[madohora]

Grzyb kominek ma niezbyt smakowity wygląd, a do tego zmienia swój kolor na czarny podczas gotowania, właśnie dlatego nie używa się go zbyt często. Najczęściej lejkowiec dęty stosowany jest w formie suszonej, stanowi wówczas przyprawę do zup, sosów i innych potraw. Niektórzy używają ten czarny gatunek jako dodatek do farszów. Przed przyrządzeniem lejek musi być wyczyszczony z liści lub piasku. Następnie zaleca się poddanie go obróbce termicznej np. duszeniu czy smażeniu.

[madohora]

Grzyb kominek, czy też lejek zabarwiony jest na czarno, a jego kapelusz swym wyglądem przypomina trąbkę. Początkowo powierzchnia owocnika jest gładka, lecz wraz z wiekiem staje się pomarszczona.

[madohora]

Lejkowniczek pełnotrzonowy jest drobnym, grzybem jadalnym mikoryzowym z rodziny pieprznikowatych Cantharellaceae, często mylonym z pieprznikami: trąbkowy Cantharellus tubaeiformis oraz szarym C. cinereus. W smaku przypomina kurki.

[madohora]

Owocniki lejkowniczka pełnotrzonowego podobne do wielu innych „kurek” (pieprzników, lejkowców i lejkowniczków) tzn. o lejkowatym, szarobrązowym kapeluszu oraz pozbawionym listewek hymenoforze. Owocniki wyrastają grupami, często zrastając się ze sobą.

[madohora]

Owocniki wyrastają od kwietnia do grudnia w wiązkach liczących nawet po kilkadziesiąt owocników na pniakach obumarłych drzew liściastych oraz iglastych. Wśród grzybów rosnących kępami na pniach jest jednym z najczęstszych, czasami rośnie nawet na drewnie budowlanym. Występuje od wiosny do późnej jesieni

[madohora]

Z owocników wyizolowano związek chemiczny o nazwie fascikulol D (tetracykliczny trójterpen). Ma on działanie antybiotyczne w stosunku np. do gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus). Z hodowli grzybni wyizolowano natomiast substancje naematolina i naematolon. Wykazują one działanie cytotoksyczne w stosunku do wirusa polio i hamują wzrost komórek HeLaS2

[madohora]

maślanka ceglasta (Hypholoma lateritium). Jest większa, ma intensywniejsze zabarwienie i rośnie tylko na drewnie drzew liściastych

[madohora]

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1818 r. Elias Fries nadając mu nazwę Agaricus capnoides. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1871 r. P. Kumm., przenosząc go do rodzaju Hypholoma

[madohora]

Średnica 3–7 cm, za młodu półkulisty, potem płasko-wypukły, dość często z niepozornym, małym garbem, na koniec płaski. Brzegi kapelusza w kolorze musztardowożółtym do ochrowożółtego, środek ciemniejszy – rdzawożółty. Brzeg kapelusza gładki, u młodych okazów połączony z trzonem pajęczynowatą osłoną

[madohora]

Wysokość 4–8 cm, grubość 3–5 mm, walcowaty. Ma kolor od jasnokremowożółtego do żółtobrązowego, ale bez zielonych odcieni. Przy podstawie ciemniejszy (rdzawożółty do rdzawobrązowego). U młodych okazów pokryty jest słabo widocznymi, białymi włókienkami

[madohora]

Rdzawobrunatny. Zarodniki gładkie, elipsoidalne, o rozmiarach 8–9 × 4–5 μm

[madohora]

Zazwyczaj wyrasta kępkami, gromadnie. Najobficiej występuje późną jesienią, ale owocniki pojawiają się przez cały rok, przy braku śniegu również w zimie. Najrzadziej występuje w miesiącach maj – sierpień. Rośnie zazwyczaj kępkami na próchniejącym drewnie iglastym, szczególnie na świerkach

[madohora]

hełmówka jadowita (Galerina marginata). Trująca. Ma drobniejsze owocniki, kruche i rdzawobrązowe

[madohora]

maślanka korzeniasta (Hypholoma radicosum) ma blaszki szaro-oliwkowo-brązowe, miąższ gorzki, a trzon korzeniasty

[madohora]

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 1999 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako ostrzępka cuchnąca. W. Wojewoda w 2003 r. zaproponował nazwę łysiczka korzeniasta, jest ona jednak niespójna z obecną nazwą naukową.

[madohora]

Szerokie, przy trzonie wykrojone ząbkiem, o pofalowanych ostrzach. Początkowo białawe z szarym odcieniem, później ochrowe

[madohora]

Cienki, białawy. Ma gorzki smak i silny stęchły zapach

[madohora]

Rośnie na martwym drewnie, na pniakach i zwalonych kłodach. Miejscami jest częsty. Rośnie na terenie całej Polski.

[madohora]

Maślanka ceglasta (Hypholoma lateritium (Schaeff.) P. Kumm) – gatunek grzybów z rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae). We wcześniejszych klasyfikacjach zaliczany był do rodzaju Psilocybe jako łysiczka ceglasta (Psilocybe lateritia)

[madohora]

Nazwę polską nadał Stanisław Chełchowski w 1898 r. Pozycja taksonomiczna tego gatunku nie jest jasna. W Index Fungorum rodzaj Hypholoma jest opisany jako synonim rodzaju Psilocybe, jednak dla niektórych gatunków (w tym dla maślanki ceglastej) zachowana została nazwa rodzajowa Hypholoma. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako bedłki ceglaste, opieńki olszowe gorzkie, bedłka ceglasta, ostrzępka ceglastawa, płomiennica rozpostarta, a Władysław Wojewoda w 2003 zaproponował nazwę łysiczka ceglasta

[madohora]

Gęste, początkowo koloru żółtego, potem oliwkowobrązowego, czekoladowego lub oliwkowoczarnego

[madohora]

Żółtawy, lekko gorzki, bez zapachu

[madohora]

Opisano występowanie tego gatunku w Europie, wschodnich regionach Ameryki Północnej oraz w Japonii. W Europie Środkowej jest pospolity w Polsce bardzo pospolity

[madohora]

Saprotrof. Jest niejadalny z powodu gorzkiego smaku. W medycynie ludowej był stosowany przy dolegliwościach reumatycznych, jednak jego działanie lecznicze nie zostało naukowo potwierdzone

[madohora]

Hełmówka jadowita (Galerina marginata (Batsch) Kühner) – gatunek grzybów należący do rodziny Hymenogastraceae

[madohora]

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako łuskwiak obrzeżony lub hełmówka obrzeżona

[madohora]

Nieco wybrzuszone, szeroko przyrośnięte i przy trzonie wykrawane ząbkiem. Mają kolor początkowo ochrowobrązowy, później rdzawobrązowy, ostrza blaszek są jaśniejsze