🐯 Wszystko o zwierzętach🐯

[madohora]

Pierwsze miejsce, kategoria portfolio autorstwa Zhengze Xu

[madohora]

Drugie miejsce, kategoria zdjęć wykonanych smartfonem Jess Steggall

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Świstak – opis, występowanie i zdjęcia. Zwierzę świstak ciekawostki

Świstak to jeden z tych zwierzaków, który stał się pewnym symbolem. W USA wierzą, że od jego zachowania, a dokładniej od jego cienia, zależy kiedy przyjdzie wiosna. Coś w tym jest, bo zwierzęta ogólnie lepiej przeczuwają pewne zjawiska. Nawet powstał film, którego fabułę zbudowano wokół dnia tego zwierzęcia. Oczywiście w filmie nie chodziło o zwierzę, a coś zupełnie innego, to jednak świstak wielu będzie kojarzył się z popadaniem w wir codzienności. Czy jest „codziennym”, monotonnym zwierzakiem? Czy świstak cały czas śwista tak samo? Z pewnością nie, co Wam udowodnię!

[madohora]

Niestety zachowane zapiski odnoszą się raczej do metod polowania czy kulinariów. Dopiero w XVII i XVIII wieku zaczęły powstawać bardziej obrazowe opisy tego zwierzęcia, które aż do roku 1868 po polskiej stronie Tatr było odławiane na potęgę. Pisali o nim Gabriel Rączyński, Krzysztof Kluk czy Maksymilian Nowicki. Dopiero ten ostatni w roku 1865 opublikował pełny opis biologii gryzonia. To właśnie Nowicki opisując po raz pierwszy świstaka w sposób stricte naukowy, jak na tamte czasy oraz warunki przystało, użył łacińskiego określenia Arctomys – co w wolnym tłumaczeniu na język polski oznacza nic innego jak „misiomysz”. Genezy takiego określenia należy doszukiwać się w wyglądzie świstaka.

[madohora]

Cała seria różnych świstów pozwala zwierzętom na swój sposób określić rodzaj nadchodzącego niebezpieczeństwa, czy też komunikację między sobą, a także ustalenie w danym momencie pozycji konkretnego osobnika. Pojedynczy, ostry, wysoki gwizd oznacza nadlatującego orła. Wtedy inne świstaki, ostrzeżone w ten sposób, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki znikają w norach pod ziemią. Natomiast jeśli w pobliżu znajdzie się człowiek lub lis czy pies, wtedy następuje seria świstów o średnim natężeniu. Świstaki chowają się w norach, przeczekują niebezpieczeństwo siedząc u wylotu i obserwują następujące po sobie zdarzenia. Przeważnie lis słysząc tego typu dźwięki, rezygnuje z polowania, gdyż wie, że upolowanie takiego świstaka wiąże się ze zbyt dużą utratą energii. Poza dźwiękami ostrzegawczymi, te gryzonie wydają także piski lub pomruki będące głosami kontaktowymi pomiędzy poszczególnymi członkami świstaczego klanu.

[madohora]

Które zwierzę ma najdłuższy ogon? Ranking rekordzistów

Badania naukowe wskazują, że nasi przodkowie stracili ogony ok. 25 mln lat temu. Nie posiadają ich również inne naczelne, a o przyczynach tego ewolucyjnego zwrotu wciąż się dyskutuje. Zwierzęta o najdłuższych ogonach na Ziemi wydają się jednak robić doskonały użytek ze swoich wyciągniętych kręgosłupów.

[madohora]

Z matematycznego punktu widzenia ogon żyrafy nie sięga jednak nawet połowy jej całkowitej wysokości. O tym, że nie jest to wiele, przekonuje mała jaszczurka długoogonowa (Takydromus sexlineatus) spotykana w Chinach, Indiach, Tajlandii oraz Indonezji. Jej głowa z tułowiem dorastają zaledwie ok. 12 cm, ale sam ogon jest nawet trzy razy dłuższy! W rezultacie gatunku nie da się pomylić z żadnym innym.

[madohora]

Jak na bardzo małego gryzonia, skocznik długouchy (Euchoreutes naso) ma się czym pochwalić. Imponujące są nie tylko jego uszy (o jedną trzecią dłuższe niż głowa), ale także długie stopy kończyn dolnych oraz bardzo długo ogon. Ten ostatni bywa nawet dwa razy dłuższy niż tułów skocznika i sięga 15-16 cm. Takie „wyposażenie” jest niezbędne do wykonywania olbrzymich skoków w powietrze, gdzie czyhają smakowite owady – skocznik najpierw lokalizuje je za pomocą swego niesłychanie wrażliwego słuchu, a następnie wykonuje szybki sus w górę, balansując ogonem.

[madohora]

Niedaleko w tyle za skocznikami pozostają czepiaki (Ateles), czyli małpy typowe dla lasów tropikalnych Środkowej i Południowej Ameryki. Są to jedne z największych małp Nowego Świata, a to za sprawą wyjątkowo długich kończyn oraz ogona, który mierzy 1,9 razy tyle co tułów z głową. Owa ewolucyjna adaptacja pozwoliła czepiakom spędzać większość życia w koronach drzew, na wysokości nawet 25-30 metrów nad ziemią, bez ryzyka upadku.

[madohora]

Do ryb o najdłuższych ogonach należą bez wątpienia rekiny kosogonowate (Alopias), z których na świecie pozostały już tylko trzy gatunki, wszystkie w mniejszym lub większym stopniu zagrożone wyginięciem. Ich ciała mierzą od 3 do 6 m, ale połowę z nich stanowią nadzwyczajnie wydłużone górne płaty płetwy ogonowej. Ich kształt przypomina faktycznie kosę i stąd nazwa rodzajowa.

[madohora]

Jest jednym z najbardziej prześladowanych gatunków dzikich ptaków. Badania w tym zakresie pokazały, że poluje nie tylko na bażanty, kuropatwy i zające, ale też występujące liczniej i mające mniejsze znaczenie dla człowieka sroki, wrony, dzikie gołębie, sójki i kosy. Nie należy jednak oceniać jego szkodliwości lub pożyteczności w środowisku, biorąc pod uwagę tylko konkurencję z człowiekiem o pokarm.

[madohora]

Dlaczego żaby mogą chodzić po drzewach?
Ponowne przyklejenie taśmy na zakurzoną powierzchnię jest praktycznie niemożliwe. Dlaczego więc żaby drzewne tak sprawnie poruszają się po omszałych konarach?

[madohora]

Gady składają jaja zbiorowo
Niektóre gatunki gadów składają jaja w tym samym miejscu i czasie – uważa Sean J. Doody z Australian National University w Canberze. Doody, wraz z dwoma innymi naukowcami, korzystając z dostępnej literatury dotyczącej zwyczajów rozrodczych gadów odkrył, że wspólne składanie jaj występuje u ponad 300 gatunków.

[madohora]

W zaciszu gabinetów politycznych trwają prace na umową międzynarodową, skazującą tysiące żywych polskich koni oraz kurcząt jednodniowych na kilkudziesięciodniową podróż do japońskich rzeźni. Już 58 000 Polaków podpisało protest w tej sprawie – alarmuje Fundacja Międzynarodowy Ruch Na Rzecz Zwierząt Viva!

[madohora]

Tymczasem w 2014 roku w polskich rzeźniach ubito ponad 23 000 koni, o niemal tysiąc więcej, niż w roku poprzednim. Cena skupu polskich żywych koni rzeźnych to w 2014 roku 7,42 zł/kg, co daje kwotę od 5 do 7 tys. zł za konia sprzedawanego do ubojni. Właśnie ta cena pokazuje dysproporcje pomiędzy końmi rzeźnymi, masowo hodowanymi w Polsce, a arabami z Janowa Podlaskiego. – Te dysproporcje to nie tylko wartość poszczególnych koni – tłumaczy Cezary Wyszyński, prezes Fundacji Viva! – To również warunki, w jakich konie są hodowane, ale też podejście społeczeństwa do śmierci tych zwierząt. Pół Polski dyskutuje dziś o powodach śmierci Amry i Prerii, tematem ekscytują się też politycy różnych opcji. Tymczasem już 58 000 Polaków podpisało naszą petycję przeciwko pomysłowi Ministerstwa Rolnictwa, aby Polska wysyłała żywe polskie konie do japońskich rzeźni. Mimo to temat „zwykłych” polskich koni nie trafił wciąż na polityczne salony – tłumaczy.

[madohora]

O pomyśle Ministerstwa Rolnictwa organizacje ochrony zwierząt dowiedziały się w styczniu 2016 roku. Okazało się, że pracownicy ministerstwa prowadzą rozmowy w imieniu polskiego rządu z Japończykami o eksporcie żywych koni i jednodniowych kurcząt na drugi koniec świata. Po kilkudziesięciodniowym transporcie morskim zwierzęta miałyby być zabijane w tamtejszych rzeźniach.

[madohora]

Raporty ze śledztw na terenie Europy wykazały, że służby nie radzą sobie z kontrolowaniem trwającego nawet 2-3 doby transportu z Polski na południe Włoch lub Francji. W tej sytuacji dopuszczenie do 30-dniowego transportu morskiego, zdaniem działaczy organizacji ochrony zwierząt, spowoduje gehennę, która pozostanie poza wszelką kontrolą – nie będzie możliwy żaden nadzór ze strony organizacji zajmujących się statutowo ochroną zwierząt – zapowiada Fundacja Viva!

[madohora]

Obywatele Unii Europejskiej zebrali już ponad milion podpisów pod petycją w sprawie zakazu dla transportów zwierząt dłuższych niż 8 godzin na terenie Europy. W samej Polsce organizacje społeczne zebrały ponad 500 tys. podpisów przeciwko transportom długodystansowym i na rzecz uznania koni za zwierzęta towarzyszące. – W tej sytuacji decyzja o eksporcie żywych koni do japońskich rzeźni byłaby pogwałceniem woli zdecydowanej większości obywateli – mówi Anna Plaszczyk – Nie mówiąc już o polskiej tradycji, która bliższa jest szacunkowi dla koni, właściwemu dla Janowa Podlaskiego, niż hodowli koni na mięso – dodaje.

[madohora]

[madohora]

Myszołów (zwyczajny) (Buteo buteo) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Zamieszkuje Eurazję, swoje główne zimowiska ma w zachodniej i południowej Europie, na Bliskim Wschodzie oraz w południowej i wschodniej Afryce.

[madohora]

Zamieszkuje lasy strefy umiarkowanej Europy i Azji oraz wysp na wschodnim Atlantyku. Rozmieszczenie w zależności od podgatunku

[madohora]

W historii polskiej ornitologii zapisała się zima roku 1989, kiedy w okolicach Wizny nad Narwią na powierzchni 10 km² znalazły się 164 myszołowy. Była to rekordowa liczba zimujących ptaków, które skupiły się w nietypowym jak na tę porę roku regionie

[madohora]

Buteo buteo insularum – Wyspy Kanaryjskie

[madohora]

[madohora]

Wymiary średnie
długość ciała
ok. 50–57 cm
w tym czaszki
7,6 cm
dzioba
2,8 cm[15]
rozpiętość skrzydeł
110–135 cm
długość ogona
19,5–23,5 cm
Masa ciała
0,6–1,2 kg

[madohora]

Ponieważ jest ptakiem częściowo wędrownym, część osobników znajduje się na lęgowiskach zimą.

[madohora]

Znajduje się na skraju lasu lub w małej kępie drzew. Miejsca na lęg wybierane są w połowie kwietnia, a umieszczone na drzewie, w pobliżu pnia lub przy rozwidleniu gałęzi, najczęściej na dużej wysokości. Mają średnicę ok. 1 metra. Od spodu uwite z gałęzi i patyków, wewnątrz wysłane wrzosem, trawą lub sierścią zwierząt, niekiedy małymi, zielonymi gałązkami sosny lub świerku. Ma kolisty kształt. Gniazda są zwykle wykorzystywane przez kilka lat, co powoduje powstawanie rozbudowanych półmetrowych (pod względem wysokości) niedostępnych konstrukcji. Tylko wyjątkowo zakłada gniazdo na pojedynczych drzewach.

[madohora]

Jaja wysiadywane są przez okres około 30–35 dni przez obydwoje rodziców, którzy po wykluciu karmią swe młode. Młode jako rzekome gniazdowniki są opierzone popielatym puchem. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 45–50 dniach. Gdy to się stanie obserwować można szybujące nad łąkami lub lasami rodziny myszołowów.
Najdłużej żyjący myszołów, którego wiek oznaczył człowiek, miał 24 lata

[madohora]

Poluje na otwartych przestrzeniach, oddalając się od gniazda w czasie lęgów na kilka kilometrów. W czasie patrolu krąży wtedy nad ziemią i szybuje, co daje mu szerokie pole widzenia. Gdy wypatruje zdobyczy w powietrzu, zdarza mu się zawisać na chwilę (przy silnych poziomych podmuchach) i trzepotać skrzydłami. Kiedy ją upatrzy, nagle spada na nią z wysokości kilkunastu metrów. Obserwuje się go najczęściej przy zbiornikach wody, a także czatującego na ofiarę z wysokiego punktu w terenie, jak drzewo, słup, duży kamień; w czasie sianokosów z kolei na stogach siana, w ramach polowania z zasiadki. Zdobycze łapie z ziemi, chwyta i zabija rozszarpując szponami. Nie goni i nie chwyta ptaków w locie. Jesienią i zimą widuje się go w dużych grupach na odsłoniętych terenach łąk i niezaoranych pól uprawnych. Zimą częściej widuje się te drapieżne ptaki w okolicach dróg, które odwiedzają w poszukiwaniu potrąconych zwierząt oraz myszy zamieszkujących przydrożne zarośla. Tam szuka norników zwyczajnych, które są najczęstszym jego pokarmem. Gdy dane siedlisko jest bardzo bogate w gryzonie, może na nim żerować nawet kilkadziesiąt osobników (również zimą). Dzięki temu eliminują one liczebność szkodliwej dla człowieka drobnej zwierzyny. Nie przekłada się to jednak na nadmierne rozmnażanie myszołowów w takim środowisku, co często jest mylnie w ten sposób tłumaczone. Również je dotykają choroby i wypadki, a w ekosystemach, w których występują, ilość pokarmu przewyższa zdolności łowieckie drapieżników. Niszczenie gniazd przez człowieka lub celowe odstrzały nie są zatem uzasadnione.

[madohora]

W Polsce objęty ochroną gatunkową ścisłą[19]. Na Czerwonej liście ptaków Polski został sklasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC). W latach 2013–2018 liczebność krajowej populacji lęgowej szacowano na 48–55 tysięcy par. Długoterminowy trend liczebności populacji (1980–2018) jest wzrostowy, ale w latach 2007–2018 liczebność lekko spadła.

[madohora]

Afrojeż białobrzuchy ma głowę klinowatą, zakończoną wydłużonym ryjkiem. Oczy małe i ciemne. Uszy dosyć duże, zaokrąglone. Kończyny są krótkie. Ogon jest bardzo krótki. Ciało jest krępe. Grzbiet oraz boki ciała pokryte są kolcami. Reszta ciała pokryta jest jasną sierścią. Maska zazwyczaj ciemniejsza. Barwa kolców szara lub brązowa, z białym lub kremowym zakończeniem. Osobniki hodowlane występują w rożnych odmianach barwnych od białych po niemal czarne. Dymorfizm płciowy zaznacza się w drugorzędowych cechach płciowych. Samice są nieco większe od samców.

[madohora]

Afrojeż białobrzuchy jest wszystkożerny. W jego diecie znaleźć można pokarm zwierzęcy – zarówno zwierzęta bezkręgowe (owady, pajęczaki, mięczaki, pierścienice) jak i drobne kręgowce (drobne ssaki, ptaki i ich jaja, płazy), sporadycznie żywi się pokarmem roślinnym (nasionami, owocami, korzeniami).

[madohora]

Ogromny zasięg występowania stepojeża uszatego rozciąga się od północno-wschodnich krańców Libii i północnego Egiptu, po północno-zachodnie Chiny i Mongolię. Na północy sięga Kazachstanu i południowej Rosji, na południu północnego Iranu i Pakistanu.

[madohora]

Stepojeż uszaty przystępuje do jednego lub dwóch miotów w roku, w zależności od miejsca występowania. Rozród odbywa się między lipcem a wrześniem. Ciąża trwa 35-42 dni. Samica rodzi 2-6 młodych. Młode rodzą się ślepe i niemal nagie. Po tygodniu otwierają oczy. Po dwóch tygodniach ich ciało pokryte jest kolcami. Po miesiącu odstawione są od mleka. Stepojeż uszaty dojrzewa płciowo przed osiągnięciem pierwszego roku życia. W niewoli żyje do 7 lat, na wolności krócej.

[madohora]

Środowiskiem życia jeża europejskiego są skraje lasów o gęstym poszyciu, zarośla, żywopłoty, parki, ogrody i inne miejsca bujnie zarośnięte krzewami, drzewami i roślinnością zielną. Nie unika on terenów zurbanizowanych i często ginie na ruchliwych drogach (na widok nadjeżdżającego samochodu zwija się w obronną kulkę). Jako schronienie służą mu nory, kryjówki pod korzeniami drzew, w stertach chrustu, w szczelinach skalnych. Nory gniazdowe mają na ogół dwa wyjścia. Gniazdo zbudowane jest z trawy, mchu i liści, letnie ma dość niedbałą konstrukcję, zimowe zbudowane jest o wiele bardziej starannie i umieszczone w dobrze wybranym, zacisznym miejscu. Jeż europejski jest zwierzęciem o aktywności zmierzchowej i nocnej. Prowadzi samotny tryb życia. Przed drapieżnikami skutecznie broni się zwijając się w kolczastą kulkę (chroni wrażliwą stronę brzuszną oraz pysk) i strosząc kolce. Zapada w sen zimowy trwający od połowy października do kwietnia. W tym czasie korzysta z zapasów tłuszczu nagromadzonych w organizmie jesienią, a tempo przemiany materii może stać się nawet 100 razy wolniejsze.

[madohora]

Jeszcze do niedawna mieliśmy do czynienia z jednym gatunkiem jeża, dzielącym się na dwa podgatunki. Obecnie sprawy zaszły już tak daleko, że wyróżniamy dwa – jeża wschodniego oraz jeża zachodniego. Tym razem będzie o zachodnim. Chociaż oba ssaki są do siebie bardzo podobne – w końcu oba są jeżami – to jednak różnią je pewne cechy. M.in. kolor brzucha czy ilość igieł. Jednak mimo tych różnic na pewno możemy im pomagać w ten sam sposób!

[madohora]

Samica jeża zachodniego w ciągu roku jest w stanie wyprowadzić dwa mioty liczące nawet po 7 osesków. Sezon rozrodczy tych zwierząt zaczyna się tuż po przebudzeniu, czyli już w kwietniu, kiedy to ssaki nabiorą trochę masy oraz krzepy po śnie zimowym. Wtedy to samce zaczynają pokazywać swoje ja przed innymi samcami. Te bardziej dojrzałe przeganiają, te mniej rozwinięte, a potem uganiają się za samicami. Oznaką rui u tych ssaków mogą być wydawane wieczorami (bo jeż to nocne zwierzę) pochrząkiwania, które dobiegają zza naszych okien, zwłaszcza jeśli te okna mamy skierowane na ogródki, w których żyją te kolczaste zwierzęta.

[madohora]

Osobniki z niedowagą są nazywane przez osoby pomagające tym zwierzętom tzw. „jesiennymi sierotami”. Jesienne sieroty mają różną masę oraz są w różnym wieku. Mogą być to 4 tygodniowe maluszki lub osobniki nieco starsze. Jeżeli znajdziemy takiego jeżyka, powinniśmy odpowiednio się przygotować do rehabilitacji stworzenia. Po pierwsze skontaktujmy się z ośrodkiem rehabilitacji zwierząt, który zajmuje się także jeżami. Jeśli tam nie będzie miejsca dla naszego malucha, wówczas należy wystąpić o pozwolenie do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, właściwej dla danego województwa, na przetrzymywanie zwierząt chronionych, które potrzebują naszej pomocy

[madohora]

Mysikrólik (zwyczajny) (Regulus regulus) – gatunek małego ptaka z rodziny mysikrólików (Regulidae), wcześniej zaliczany do pokrzewkowatych (Sylviidae).

[madohora]

mysikrólik kanaryjski (Regulus regulus teneriffae) – La Gomera i Teneryfa (zachodnio-środkowe Wyspy Kanaryjskie)

[madohora]

Regulus regulus sanctaemariae – Santa Maria (południowo-wschodnie Azory).

[madohora]

Regulus regulus hyrcanus – południowo-wschodni Azerbejdżan i północny Iran.

[madohora]

Regulus regulus sikkimensis – wschodnie Himalaje do północno-środkowych Chin.

[madohora]

Motyl

[madohora]

Ślimak

[madohora]

...

[madohora]