🐯 Wszystko o zwierzętach🐯

[madohora]

Cząsteczki jadu uwalniane przez ostrosza przez kręgosłup mogą wywoływać reakcje alergiczne u ludzi. Mogą one prowadzić do poważnych objawów reakcji alergicznej, takich jak przyspieszone bicie serca, zawroty głowy, a nawet utrata przytomności. W skrajnych przypadkach może dojść do zatrzymania akcji serca i śmierci. Ostrosz jest zatem jednym z najbardziej jadowitych zwierząt w Niemczech.

[madohora]

Salamandra plamista
Jaskrawożółte plamy na czarnej skórze: Salamandra plamista ( Salamdra salamandra) wykorzystuje swój rzucający się w oczy wygląd , aby ostrzec drapieżniki, że nie nadaje się do spożycia. Salamandra plamista produkuje toksyczną wydzielinę ze swoich przyusznic i jest jednym z najbardziej jadowitych zwierząt w Niemczech.

[madohora]

Każdy, kto dotknie gąsienicy z jej włoskami, powinien spodziewać się swędzenia i wysypki. Toksyna może nawet wywołać duszność i wstrząsy alergiczne. Dzieje się tak, ponieważ cienkie, parzące włoski ćmy korowódki dębowej łatwo się łamią i mogą przyczepiać się do skóry ludzi i zwierząt za pomocą kolców. Co więcej, toksyczne włoski mogą nawet odłamać się na wietrze, zostać przeniesione w powietrzu i osiąść na odsłoniętych rękach i nogach przechodniów.

[madohora]

Ukąszenie żmii boleniowej powoduje u ludzi silny obrzęk, któremu czasami towarzyszą problemy z sercem i niewydolność oddechowa. Leczenie zazwyczaj polega na podaniu surowicy, czyli antidotum. Chociaż jad żmii boleniowej jest tylko w połowie tak silny, jak jad kolejnego najjadliwszego węża, nadal jest to jedno z najbardziej jadowitych zwierząt w Niemczech.

[madohora]

Żmija jest płochliwym wężem: woli się ukrywać niż atakować – chyba że na nią nadepniesz lub spróbujesz jej dotknąć. Wąż tego nie lubi i będzie się bronił. Objawy ukąszenia żmii mogą obejmować nudności, wymioty i obrzęk skóry. Jednak w szczególnie ciężkich przypadkach jad może również powodować duszności, problemy z sercem, a nawet paraliż.

[madohora]

W przeciwieństwie do większości innych jadowitych pająków w tym kraju, gatunek ten potrafi przebić ludzką skórę kłami. Jego ukąszenie powoduje ból porównywalny z użądleniem osy. W rzadkich przypadkach może również wywołać u ludzi gorączkę, wymioty lub dreszcze.

[madohora]

Ptaki tworzą monogamiczne „małżeństwa”. Wyprowadzają jeden lęg w roku, a ich okres rozmnażania przypada na maj i czerwiec. Gniazda zakładane są w konarach drzew iglastych (ale też w lasach liściastych) przy pniu lub bocznej gałęzi i w krzewach, na wysokości 3-15 m nad ziemią. Gniazdo ma kształt szerokiej i niewysokiej czarki o grubych ściankach, utworzonej z małych gałązek świerkowych lub brzozowych. Wyściełane jest porostami (głównie jest to chrobotek reniferowy), trawą, skrzypem, puchem roślinnym, mchem i piórami.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W Polsce nie ma lęgowych jemiołuszek. Jemiołuszka pojawia się u nas na przełomie października i listopada i pozostaje aż do kwietnia. Często ptaki lecą równym, zwartym szeregiem, co z daleka może przypominać stado szpaków. Zazwyczaj mamy możliwość obserwowania stad liczących od kilkunastu do kilkudziesięciu osobników, żerujących na miejskich, owocodajnych drzewach i krzewach. Jednak co kilka lat zdarzają się przeloty przez nasz kraj grup, liczących nawet kilka tysięcy osobników. Takie gigantyczne stada odnotowano na przełomie lat 80. i 90. XX wieku w kilku miastach w Polsce. Ptaki te na ogół są spokojne – nie płoszy się na jego widok. W Polsce jemiołuszka jest objęta pełna ochroną gatunkową.

[madohora]

Stosunek powierzchni ciała do wielkości u tego ssaka jest bardzo niekorzystny. Długie, wysmukłe, pociągłe, a na dodatek o małych rozmiarach zmusza łasicę do życia w wiecznym pędzie za czymś. Mówiąc krótko i zwięźle, ssak ten musi być cały czas w ruchu, bo inaczej grozi mu śmierć. Ta byłaby skutkiem zaburzenia metabolizmu, a ten jest naprawdę na bardzo wysokich obrotach. Chociaż jest zwierzęciem stałocieplnym, to w zależności od pory roku oraz od panujących warunków atmosferycznych w danym momencie, potrafi zmieniać długość aktywności. W ten sposób zimą łasica działa na pełnych obrotach tylko przez 4 godziny dziennie, resztę dnia spędza w norze, gdzie śpi. Oszczędza energię, na kolejne dni, ponieważ nigdy nie wiadomo kiedy uda się coś upolować, a o tej porze roku polowania są utrudnione, bo raz że jest śnieg, a dwa ofiary także nie wykazują zbyt dużej aktywności – takiej jak latem – i chowają się w swoich kryjówkach, wychodząc zeń tylko wtedy, kiedy faktycznie jest to potrzebne. Inaczej sytuacja wygląda latem i wiosną. Wtedy łasica działa na najwyższych możliwych obrotach. Poluje na tyle ofiar, na ile to możliwe w ciągu dnia. Jak wyliczyli naukowcy, ssak ten potrzebuje zjeść minimum dwie myszy, by móc przetrwać. Chociaż także ten parametr bywa zmienny. Zapotrzebowanie na pokarm samca wynosi około 30% jego masy ciała, podczas gdy samica zjada mniej więcej 23% swojej wagi. To tak jakby człowiek o masie 70 kg zjadał odpowiednio 21 kg oraz 16 kg jedzenia dziennie. Ogromne ilości! Gdzie to wszystko ten mały ssak mieści? Ze względu na swoje szybkie tempo życia, dostarczana energia wykorzystywana jest na zachodzące w organizmie procesy metaboliczne. Mimo, że uwarunkowania anatomiczne wymagają od niej takiego szybkiego tempa, to wcale nie przeszkodziło to ssakowi w kolonizacji coraz to nowszych lądów. Można ją obserwować od Ameryki aż po Azję, co determinuje dużą liczbę występujących na świecie podgatunków.

[madohora]

Wierne sobie do końca życia pozostają również żurawie krzykliwe, które dobierają się w pary jeszcze przed osiągnięciem dojrzałości płciowej – ich miłość zaczyna się więc od przyjaźni, a w miarę zacieśniania się związku para buduje razem obszerne gniazdo na wodzie. Młode pozostają z troskliwymi rodzicami przez 9 miesięcy i odbywają z nimi daleki lot do zimowiska.

[madohora]

Najbardziej rozwiązłym ptakiem na świecie jest jednak niepozorna szarobrewka bagienna. Choć każdego sezonu godowego oficjalnie łączy się pary, nawet w krótkoterminowym związku nie potrafi dochować wierności. Naukowcy z Uniwersytetu w Connecticut, którzy zbadali 60 lęgów szarobrewki, stwierdzili, że aż w 57 z nich co najmniej dwa pisklęta miały innego ojca niż reszta potomstwa. Podobne wyniki dało badanie gniazd namorzynków seszelskich – w ciągu dziesięciu lat aż 40% piskląt pochodziło od innego ojca niż aktualny partner matki.

[madohora]

Bukówka to zarówno miejscowość, jak również zbiornik wodny położony na Dolnym Śląsku niedaleko Lubawki. Zbiornik został utworzony na rzecze Bóbr i był budowany niemal 10 lat. Powierzchnia Bukówki wynosi około 200 ha, a wokół jeziora rośnie mnóstwo zarośli, głównie wierzbowych. To miejsce jest niezwykle ważne z punktu widzenia wędrówek ptaków wróblowych, co udało się udowodnić ornitologom z Wrocławskiej Grupy Obrączkarskiej „Odra” organizujących już od 4 latach obóz obrączkarski nad tym akwenem. W sieciach obrączkarzy można spotkać naprawdę wiele różnych gatunków ptaków, najczęściej zdarzają się pierwiosnki, sikory – modraszka czy bogatka, ale również czeczotka. Ta zaraz po pierwiosnku najczęściej wpada w sieci. Niewątpliwie można ją uznać za królową Bukówki. Dlaczego? Między innymi dlatego, że nigdzie indziej w Polsce tak często czeczotki nie są obrączkowane. Po drugie tzw. brama Lubawska położona w Sudetach, to miejsce gdzie te ptaki są tak często spotykane jak w innych regionach kraju przytaczane już makolągwy. Żeby nie spotkać się z czeczotką będąc nad Bukówką trzeba mieć naprawdę wielkiego pecha. Ptaki kryją się w wierzbowych zaroślach zbiornika, ale co jakiś czas można zaobserwować przelatujące z drzewa na drzewo stada, które od czasu do czasu „czeczotają” w dość charakterystyczny sposób: „czet, czet, czet, czyrrrr…” Jednak co najważniejsze dla każdego miłośnika ornitologii, to możliwość obcowania z czeczotką oko w oko podczas obozu. To doskonała okazja do tego, by nauczyć się rozpoznawać tego ptaka. Nie ma chyba lepszej sytuacji niż możliwość przytrzymania jej we własnych dłoniach i dokładnego przyjrzenia się każdemu piórku, które powleka to malutkie ciałko, a także nauczyć się rozpoznawać podgatunki flammea i cabaret oraz rozróżniać wiek obrączkowanych osobników, płeć, co niewątpliwie przydaje się później podczas terenowych wypraw. Zimą z kolei czeczotki w sudeckich karmnikach są tak częstymi gośćmi jak na nizinach wróble czy mazurki. Według opowieści moich znajomych mieszkających w opisywanych rejonach, czeczotki tak samo jak inne łuszczaki uwielbiają zajadać się słonecznikiem, co dla ich małego dzioba nie sprawia absolutnie żadnej trudności zmiażdżenie takiej łupiny.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Odkrycie to nie tylko wyjaśnia, czym żywiła się Hallucigenia sparsa, ale także rzuca światło na funkcjonowanie kambryjskich ekosystemów dennych. Gatunek pełnił istotną rolę troficzną, uczestnicząc w rozkładzie zwłok i cyklu składników odżywczych, co pokazuje, że już wczesne społeczności morskie były ekologicznie złożone.

[madohora]

[madohora]

JAK PSY DECYDUJĄ CZY KOGOŚ LUBIĄ - Bild - 20.01.2026

[madohora]

TEN PREHISTORYCZNY WĄŻ MORSKI ZJADAŁ REKINY - Bild - 20.01.2026

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

NAWET G....POTRAFIMY ZEPSUĆ CZYLI ŻUK GNOJARZ - Wyborcza - 19.03.2026

[madohora]

[madohora]

[balzack1]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Szczenięta Dalmatyńczyka: Rodzą się całkowicie białe i plamki pojawiają się po kilku dniach.

[madohora]

Długowieczność: Rekordzista Bluey (Australian Cattle Dog) przeżył 29 lat i 5 miesięcy.

[madohora]

[madohora]

Każde mrowisko ma wysokość nawet do 2,5 metra i znajduje się w regularnej odległości od innych, co świadczy o wyjątkowej precyzji planowania przestrzennego. Struktura ta nie pełni jednak funkcji mieszkalnej – jest to system tuneli wykorzystywanych do transportu i wentylacji, który odciąża właściwe gniazda ukryte pod ziemią. Ich rozmieszczenie wskazuje na złożoną inteligencję zbiorową oraz zdolność owadów do koordynowania działań w skali makroekosystemu.

[madohora]

Głównym zadaniem królowej jest nieprzerwane składanie jaj – nawet 30 tysięcy dziennie, co przekłada się na miliony potomków rocznie. Jej ciało, znacznie powiększone w porównaniu do innych kast, jest przystosowane wyłącznie do rozrodu, a poruszanie się umożliwiają jej tylko robotnice, które opiekują się nią i karmią ją przez całe życie. Obok niej często znajduje się król – stały partner, który także może żyć przez wiele lat i wspomaga proces rozrodczy, co jest wyjątkowe w świecie owadów społecznych

[madohora]

Ten biochemiczny mechanizm obronny to przykład tzw. autotyzmu – zachowania, w którym osobnik poświęca swoje życie dla dobra kolonii. Co ciekawe, żołnierze „wybuchowi” mają specjalnie przekształcone gruczoły i mięśnie umożliwiające ten dramatyczny akt, a cały proces przypomina działanie bomby chemicznej w skali mikro. To jedno z najbardziej ekstremalnych i fascynujących zachowań w świecie owadów społecznych.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

wprowadzenie do botaniki ;
spacery tematyczne związane z naturą ;
dni otwarte ;
warsztaty kulinarne ;
zajęcia na świeżym powietrzu ;
spotkania pomiędzy profesjonalistami i osobami prywatnymi
pikniki

[madohora]

W południowo-wschodniej Europie najważniejszym miejscem postoju jest laguna Karavasta , gdzie zimę spędza ponad 20 000 czajek.

[madohora]

Aby sparaliżować ofiarę, ryjówka produkuje toksyczną wydzielinę w podżuchwowej ślinie. Jad ryjówki może być śmiertelny dla zwierząt wielkości myszy. Jad tego owadożercy jest jednak nieszkodliwy dla ludzi.

[madohora]

Nie jest objęta ścisłą ochroną gatunkową, ale pełni ważną rolę w ekosystemie jako regulator liczby gryzoni.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Jeśli człowiek nadepnie na żądło, może się ono odłamać i utkwić w stopie, co może prowadzić do bolesnego, ropnego stanu zapalnego. Co więcej, u niektórych gatunków żądło jest trudne do usunięcia.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Inżynieria genetyczna również zawdzięcza swoje początki jeżowcom. Wykorzystując enzym restrykcyjny HindIII , udało się wprowadzić DNA z genu histonowego Psammechinus miliaris do zmodyfikowanego faga lambda . Jeżowce nauczyły nas, że histony to białka, które pakują DNA do chromatyny i chromosomów . Histony stanowią różnicę strukturalną między euchromatyną a heterochromatyną .

[madohora]

[madohora]

Staro-wysoko-niemieckie āmeiʒa, zachodniogermańskie *ǣmaitjōn (forma zrekonstruowana, dlatego zapisana z poprzedzającą gwiazdką) jest złożeniem staro-wysoko-niemieckiego ā lub zachodnio-germańskiego *ǣ „daleko, precz” i rzeczownika utworzonego z rdzenia czasownikowego staro-wysoko-niemieckiego meiʒan lub zachodnio-germańskiego *mait-a- „odcinać” (por. nowo-wysoko -niemieckie dłuto ). Morfologicznie lepszym wyjaśnieniem słowa jest zatem „to, co składa się z części”, tj. zwierzę, którego ciało jest podzielone na wyraźnie widoczne sekcje, co ma odpowiednik w etymologii słowa owad (od łacińskiego īnsecāre „odcinać”). Mniej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że odnosi się ono do „odcinania” części roślin, co jest i tak mniej powszechne wśród gatunków rodzimych dla regionu germańskiego

[madohora]

Mrówki mają typową dla owadów budowę ciała, podzieloną na głowę , tułów i odwłok , z trzema parami odnóży, a u uskrzydlonych osobników dwiema parami skrzydeł. Mrówki żyją w społecznościach owadów z podziałem pracy , który zawsze dzieli się na co najmniej trzy tzw. kasty: płodne samice ( królowe ), płodne samce i robotnice. Ten podział pracy znajduje odzwierciedlenie w znacznych różnicach w budowie ciała ( morfologii ). Królowe w szczególności wykazują odrębną formę. Ich jajniki są w pełni rozwinięte, w przeciwieństwie do jajników innych samic, dlatego ich odwłoki są zazwyczaj zauważalnie duże. Natomiast ich układ nerwowy, zwłaszcza zwój mózgowy („mózg”), jest mniej zróżnicowany, ponieważ królowe specjalizują się w rozmnażaniu. Wielkość robotnic u większości gatunków mrówek waha się od 2 do 14 mm, podczas gdy samce i królowe mogą urosnąć do dwukrotnie większych rozmiarów.

[madohora]

Każda z sześciu nóg ma dwa pazury i aparat przyczepny między nimi. Pazury zapewniają doskonałą przyczepność na nierównych powierzchniach, a aparat przyczepny pozwala zwierzęciu wspinać się nawet po pionowych szybach. Przednie nogi posiadają wycięcie do czyszczenia czułków na pierwszym segmencie stępu.

[madohora]

Przewód pokarmowy posiada wole, typowe dla społecznych błonkówek – rozciągliwe przedłużenie na końcu jelita przedniego, połączone z jelitem środkowym zastawką (lejkiem zastawkowym). Pozwala to zwierzętom nie tylko na pobieranie pokarmu na własny użytek, ale także na tymczasowe magazynowanie go w celu nakarmienia współlokatorów lub larw. Z tego powodu wole nazywane jest również „ żołądkiem społecznym ” mrówek

[madohora]

Oprócz pszczół robotnic i matek, istnieją również uskrzydlone samce. Można je obserwować podczas lotu godowego . Samce rodzą się wyłącznie w celu kopulacji z młodymi królowymi.

[madohora]

W obrębie kasty robotnic mogą istnieć dwie lub trzy podkasty różniące się morfologicznie , takie jak małe i duże robotnice lub żołnierze. Żołnierze (na przykład u mrówek wojowniczych ) mają znacznie powiększoną głowę z bardzo dużymi żuwaczkami. Niezwykle wyraźną kastą robotnic są tzw. mrówki- miodniczki z północnoamerykańskiego rodzaju *Myrmecocystus* , mrówki tarczowe oraz, w mniejszej formie, południowoeuropejski gatunek *Proformica nasuta* , u których mrówki pełnią funkcję magazynów żywności: ich wole wypełnia cały żołądek i jest wypełnione miodem.

[madohora]

Systematyka mrówek wciąż budzi kontrowersje. Bolton wyróżnia 20 istniejących podrodzin, do których w 2008 roku dodano 21. podrodzinę (Martialinae). Jednakże obecnie nie ma konsensusu w sprawie tego podziału, ponieważ ostatnie badania biologii molekularnej sugerują mniejszą liczbę odrębnych podrodzin. Badania te sugerują podział na trzy grupy: leptanilloidy (Leptanillinae), poneroidy (Agroecomyrmecinae, Amblyoponinae, Paraponerinae, Ponerinae i Proceratiinae) oraz formikoidy (wszystkie pozostałe podrodziny)

[madohora]

[madohora]

WILKI W WIELKOPOLSCE - www.msn.com.pl - 25.03.2026

[madohora]

TADEUSZ I HARIBO SZUKAJĄ NOWEGO DOMU - www.wkatowicach.eu - 25.03.2026

[madohora]

Najstarsze skamieniałości, które można definitywnie przypisać mrówkom, pochodzą ze środkowej kredy (wczesnego albu ) i mają około 110 milionów lat. Kluczową cechą pozwalającą zaklasyfikować je jako mrówki jest gruczoł metapleuralny (lub, w skamieniałościach, jego otwór lub przewód). Istotne są również obecność wyraźnego ogonka liściowego i struktura czułków z długim trzonkiem i wicią przyczepioną do niego pod kątem („łokciowo”); ponadto dowody na eusocjalny tryb życia dostarcza odkrycie okazów, które można zaklasyfikować jako robotnice. To, że indywidualne cechy mogą być mylące, pokazuje wymarła rodzina Falsiformicidae, należąca do Chrysidoidea , która posiadała zarówno łokciowo zakrzywione czułki, jak i ogonek liściowy.

[madohora]

Mrówki stały się niemal nieprzerwanie liczniejsze w zapisie kopalnym od okresu kredowego do dnia dzisiejszego. Podczas gdy stanowią zaledwie 1 procent znalezisk w złożach kopalnych kredy, odpowiadają za 5 procent (spośród 118 gatunków) w eoceńskim bursztynie bałtyckim, 20 procent w wapieniu Florissant z wczesnego oligocenu i 36 procent w mioceńskim bursztynie dominikańskim , co czyni je najliczniejszą grupą zwierząt w tych złożach. Wiele gatunków z bursztynu bałtyckiego i dominikańskiego można przypisać do współczesnych rodzajów. Szacunki wieku oparte na metodach zegara molekularnego dały wiek 140–168 lub 115–135 milionów lat dla mrówek, w zależności od badania . Uderzający jest jednak fakt, że mrówki są całkowicie nieobecne w znanych i bogatych stanowiskach kopalnych sprzed ponad stu milionów lat, na przykład w formacji Santana w Brazylii (gatunek Cariridris bipetiolata, opisany stamtąd , nie jest już uważany za mrówkę) ani w bursztynie libańskim. Spekuluje się, że wyewoluowały na superkontynencie Laurazji , co tłumaczyłoby ich nieobecność w stanowiskach kopalnych w Gondwanie .

[madohora]

Robotnice to istoty altruistyczne : choć same się nie rozmnażają, pracują „bezinteresownie”, aby zapewnić królowej możliwość przekazania swoich genów potomstwu. Darwin zdawał sobie sprawę z dylematu teorii ewolucji : w jaki sposób altruistyczne geny są przekazywane, skoro ich nosiciele – robotnice – nigdy się nie rozmnażają? Jego wyjaśnienie: nawet całe grupy rodzinne mogą być faworyzowane przez dobór. W 1968 roku brytyjski biolog William D. Hamilton sformułował swoją, popartą matematycznie i powszechnie akceptowaną, teorię doboru krewniaczego . Ze względu na specyficzne zachowania rozrodcze owadów społecznych, robotnice są w 75% spokrewnione ze sobą, co stanowi bliższą relację niż byłaby możliwa w przypadku ich własnych córek. Dlatego dobór naturalny faworyzuje geny, które powodują, że robotnice wychowują siostry, a nie własne córki – podstawę altruistycznej, społecznej kolonii mrówek.

[madohora]

Kolonie mrówek wywierają trwały wpływ na środowisko. Przyczyniają się znacząco do obrotu wierzchniej warstwy gleby, wspomagają rozkład materiału roślinnego, rozsiewają nasiona roślin i jako drapieżniki regulują populacje innych stawonogów

[madohora]

Niektóre gatunki mrówek łączą liczne królowe w kolonii ( poligynia ) z licznymi miejscami gniazdowania w kolonii, tworząc nowe gniazda poprzez pączkowanie ( polidomia, jak u Tapinoma melanocephalum ). Gatunki te mogą tworzyć ogromne superkolonie rozciągające się na tysiące kilometrów i składające się z miliardów osobników, zwłaszcza gdy mrówki są wprowadzane jako gatunki inwazyjne na obszary, na których wcześniej nie były rodzime. Mrówki z różnych gniazd nie są agresywne wobec siebie; mogą swobodnie przemieszczać się między gniazdami, podczas gdy osobniki z innych kolonii (w tym innych superkoloni) są zaciekle zwalczane. U południowoamerykańskiego gatunku Linepithema humile dwie takie superkolonie zostały znalezione na wybrzeżach Morza Śródziemnego i Oceanu Atlantyckiego, z których jedna rozciąga się od północnych Włoch do Galicji, na ponad 6000 kilometrów linii brzegowej. Jest to największa kolonia jakiegokolwiek znanego organizmu wielokomórkowego

[madohora]

Gniazdo ziemne to najpopularniejszy typ gniazda, w którym przynajmniej większość tuneli i komór znajduje się pod powierzchnią ziemi. Gniazda ziemne są bardzo wrażliwe na działanie czynników atmosferycznych, dlatego zazwyczaj można je znaleźć tylko w szczególnie osłoniętych miejscach, na przykład pod kamieniami zatrzymującymi ciepło. Niektóre gatunki tworzą również krater wokół gniazda.

[madohora]

Większość gniazd naziemnych – takich jak gniazda mrówki żółtej ( Lasius flavus ) – ma niewielką kopułę. Takie gniazda naziemne mogą wychwytywać więcej światła słonecznego niż gniazda płaskie.

[madohora]

Gniazda kopcowe z kopulastymi wierzchołkami („mrowiska”) zapewniają lepszą wentylację i retencję ciepła. Gniazda te są zazwyczaj budowane wokół butwiejących pni drzew, które stanowią dla nich podporę. W takich kopcach żyje większość gatunków z rodzaju Formica . Górna warstwa materiału roślinnego chroni gniazdo przed deszczem i zimnem; dolne warstwy składają się z gleby. Tunele są zaprojektowane tak, aby woda spływała po nich kropelkami. Gniazda te, które mogą osiągać do dwóch metrów wysokości i pięć metrów średnicy, a są tak głębokie, jak wysokie, zawierają liczne poziomy i galerie. Ze względu na swoje składniki roślinne gniazda te są bardzo podatne na rozwój grzybów, dlatego mrówki co jeden do dwóch tygodni całkowicie przekopują powierzchnię gniazda. Można to łatwo zaobserwować, spryskując je farbą: po maksymalnie dwóch tygodniach farba całkowicie zniknie i pojawi się ponownie w innym miejscu po czterech do sześciu tygodniach. Zimą górna część kopca służy jako ochrona przed mrozem, podczas gdy mrówki hibernują w głębszych komorach.

[madohora]

Rośliny mrówkowe (myrmekofity) to wszystkie rośliny, które służą mrówkom jako stałe miejsce zamieszkania, źródło pożywienia (np. elajosomy ) lub do rozmnażania.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

DLACZEGO ZAKAZ DOKARMIANIA GOŁĘBI JEST NIESKUTECZNY - Bild - 04.02.2026

[madohora]

CZYM DOKARMIAĆ PTAKI - Interia - 04.02.2026

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

...

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

NIEMCY. POLUCJA URATOWAŁA WYCHUDZONEGO PSA - Bild - 07.02.2026

[madohora]

[madohora]

DZIEŃ KOTA - www.ekoligia.pl - 08.02.2026

[madohora]

[madohora]

Drugie miejsce, kategoria Baby Animals autorstwa Roberta Cooka

[madohora]

Pierwsze miejsce, kategoria zdjęć wykonanych smartfonem Paige Rudolph

[madohora]

Kilka godzin po locie godowym samce giną; robotnice traktują je wówczas jako pokarm i zanoszą do gniazda. Po kopulacji królowe odłamują im skrzydła wraz ze środkowymi i tylnymi odnóżami.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

NIE ŻYJE GENIALNA SZYMPANSICA - Interia - 14.01.2026

[madohora]

NIE ŻYJE OSTATNI GIGANTYCZNY ŻÓŁW - www.ekologia.pl - 14.01.2026

[madohora]

Martwego żółwia znalazł na wybiegu jego opiekun, który zajmował się nim przez 40 lat. Naukowcy szacują, że Samotny George dożył wieku. To nie dużo, bo z reguły przedstawiciele tego podgatunku mogą przeżyć nawet 200 lat.

[madohora]

Samotny George został odkryty w 1972 roku na wyspie Galapagos przez amerykańskiego biologa Josepha Vagvolgyi. W związku z tym, iż był jedynym przedstawicielem swojego podgatunku George’a szybko objęto programem ochrony, realizowanym przez władze Parku Narodowego Galapagos. Zamieszkał na wyspie Santa Cruz w Stacji Biologicznej Fundacji Darwina. – informuje BBC News.
Władze parku oznajmiły, że wraz ze śmiercią George’a, wymarł cały podgatunek żółwi z Pinta Island.

[madohora]

[madohora]

KROWA VERONIKA POTRAFI KORZYSTAĆ Z NARZĘDZI - www.ekologia.pl - 20.01.2026

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

KTO ZDOBYŁ TYTUŁ ZWIERZĘCIA ROKU - www.ekologia.pl - 13.02.2025

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Bardzo wiele gatunków realizuje rytuał zalotów w formie tańca. Koliberki kalifornijskie wybierają pląsy w powietrzu, rozkładając przy tym pióra podgardla, tak, że w słońcu wyglądają niczym latający kwiat. Manakin czerwonogłowy stawia na oszałamiający taniec na gałęzi, a jego ruchy do złudzenia przypominają słynny „moondance” Michaela Jacksona. Prawdziwy balet na wodzie odgrywają natomiast perkozy wielkie, dosłownie biegając w duecie po tafli jeziora.

[madohora]

Do najbardziej lojalnych kochanków należą albatrosy ciemnolice, które łączą się w pary wyjątkowo późno – dopiero w wieku ok. 8-9 lat. Pozostają sobie jednak wierne do końca życia, a gdy jeden z partnerów umiera, drugi przez nawet dwa lata pozostaje w żałobie.

[madohora]

Co do zasady lojalne są również wróble. Pary pozostają ze sobą przez większość roku i utrzymują bliskie kontakty społeczne. Nie na wyłączność jednak. U wróbli okazyjny skok w bok jest społeczną normą i nikt nie wydaje się mieć z tym problemu. Ornitolodzy uważają wręcz, że ok. 15% piskląt pochodzi z takich właśnie „relacji pozamałżeńskich”

[madohora]

Rozwody praktykują również mewy trójpalczaste i wydrzyki wielkie, a u nurzyków bywają one wręcz wymuszone – na terytorium lęgowe wkradają się czasem intruzi, którzy umyślnie rozbijają istniejące „małżeństwa”.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W świecie ptaków istnieją różne strategie rozrodcze - jedne gatunki wychowują młode w gnieździe, inne bardzo szybko je opuszczają. Najbardziej zaskakującą taktykę wykształciła jednak kukułka, która nie buduje własnego gniazda, lecz podrzuca jaja innym ptakom. Najczęściej jej "rodzicami zastępczymi" padają trzcinniczek, łozówka oraz pokrzywnica. Jaja kukułki są podobne do jaj tych gatunków, co sprawia, że nie wzbudzają dużych podejrzeń.

[madohora]

Niektóre gatunki od dawna uchodzą za naturalne pogodynki. Wilga, na przykład, potrafi wyczuwać nadchodzące zmiany ciśnienia atmosferycznego. Gdy zaczyna się intensywnie odzywać, często oznacza to zbliżający się deszcz. Podobne obserwacje dotyczą koguta. Jeśli pieje w środku dnia, mieszkańcy wsi mówią jednoznacznie: "zbiera się na deszcz". Także bocian, klekocząc na polu, bywa zapowiedzią opadów. Te ptasie sygnały, potwierdzane wieloletnimi obserwacjami, wciąż zaskakują swoją skutecznością.

[madohora]

[madohora]

Wracając jednak do obżarstwa – prawdziwym rekordzistą okazała się gąsienica ćmy Anthera polyphemus zamieszkująca Amerykę Północną. Otóż w ciągu 55 dni swojego rozwoju, gąsienica pochłania pokarm o masie 85 000 razy większej niż masa jej własnego ciała. To się nazywa wilczy apetyt

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ZASKOCZENIE W OPOLU - Interia - 18.02.2026

[madohora]

Według informacji przekazanych przez słowackie władze środowiskowe, leśnik wraz z synem sprawdzał drewno w górskim kompleksie leśnym, towarzyszył im pies myśliwski. W pewnym momencie zostali zaatakowani przez niedźwiedzia brunatnego.

[madohora]

Niestety, mimo ogromnych starań zespołu rehabilitacyjnego, historia jednego z młodych zakończyła się dramatycznie. Jak poinformowała stacja rehabilitacyjna działająca przy zoo w Bojnicach, 11 listopada 2025 roku podjęto decyzję o eutanazji jednego z niedźwiadków.

[madohora]

Pracownicy ośrodka podkreślili, że takie momenty są również częścią pracy rehabilitacyjnej – nie zawsze udaje się uratować każde zwierzę, a czasem najbardziej humanitarną decyzją jest zakończenie cierpienia.

[madohora]

....

[madohora]

*

[madohora]

--

[madohora]

;

[madohora]

EGZOTYCZNY GAD NA MAZOWSZU - Interia - 18.02.2026

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Skorpion

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Niektóre ściany o wysokości kilkuset metrów, zawierają niezliczone ilości szkieletów tych zwierząt, z których największe miały 19 cm, inne np. żyjące w trzeciorzędzie numulity: 5-6 cm, a wiele tylko 0,05 mm.

[madohora]

Skorupa otwornicy jest lita lub posiada otwory. Wewnątrz ma jedną albo kilka komór zajmowanych jednak zawsze przez małe, bezkształtne stworzenie. Przez otwory w skorupie rozpościera ono swe nitkowate wypustki zwane nibynóżkami. Są one długie i lepkie, służą do chwytania pokarmu, czyli innych miniaturowych zwierząt lub mikroskopijnych glonów. Skorupka wytwarzana jest przez młodą otwornicę. Gdy zwierzę ginie, jest ona jedynym śladem jego istnienia.

[madohora]

[madohora]

MŁODY ŁOŚ Z NIETYPOWYM POROŻEM - Gazeta - 15.01.2026

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]