DESZCZ NAD NIKISZOWCEM

[madohora]

SZYKUJE SIĘ KONKRETNE UDERZENIE - www twojapogoda.pl - 17.05.2026

[madohora]

[madohora]

OPADY DESZCZU W KATOWICACH - Nasze Miasto - 17.05.2026

[madohora]

POGODA W KATOWICACH - Nadze Miasto - 17.05.2026

[madohora]

POGODA - Onet - 17.05.2026

[madohora]

Poniżej podano daty pór roku, zaczynając od sezonu bieżącego. :

[madohora]

Wiosna rozpoczęła się w piątek 20 marca i zakończy się w sobotę 20 czerwca 2026 roku .

[madohora]

Lato będzie trwało od niedzieli 21 czerwca do wtorku 22 września 2026 r.

[madohora]

Wyrażenie " niebieski mikroksiężyc » odnosi się do księżyca spełniającego oba kryteria « mikroksiężyc i niebieski księżyc "

[madohora]

Minimalna odległość między Księżycem a Ziemią, która pozwala zaklasyfikować księżyc jako superksiężyc lub mikroksiężyc, różni się w zależności od źródła.
Termin „superksiężyce” odnosi się zarówno do nowiu, jak i pełni. Ponieważ nowie są ledwo widoczne na niebie, termin „superksiężyce” często jest domyślnie używany do określenia superpełni.

[madohora]

NAD POLSKĄ ROZBŁYSŁA GWIAZDA LUCYFERA - www.twojapogoda.pl - 18.05.2026

[madohora]

WZROST POZIOMU WODY - www.tvp.pl - 18.05.2026

[madohora]

W MAJU ŻAR JAKIEGO NIE BYŁO - www.twojapogoda.pl - 19.05.2026

[madohora]

[madohora]

Pojęcie pór roku znane jest już od starożytności. W III wieku p.n.e. astronom i matematyk Eratostenes zdołał obliczyć nachylenie osi Ziemi, zjawisko odpowiedzialne za występowanie pór roku . Astronom Hipparch z Nicei odkrył... II w. n.e. precesja równonocy

[madohora]

Zima zazwyczaj trwała od 1 grudnia do 28 lutego. Wiosna zaczynała się 1 marca i kończyła 31 maja. Lato trwało od 1 czerwca do 31 sierpnia. Jesień zaczynała się 1 września i kończyła 30 listopada .

[madohora]

Orbita Księżyca jest nachylona pod kątem 5,1 stopnia do płaszczyzny ekliptyki. Podczas obiegu Księżyc przechodzi zatem naprzemiennie nad i pod płaszczyzną ekliptyki. Obie płaszczyzny przecinają się w węzłach księżycowych.

[madohora]

Łatwo dostrzegalny dzięki fazom, Księżyc stanowi interesujący punkt odniesienia dla astronomii. Dla obserwatora z Ziemi Księżyc charakteryzuje się dwoma okresami: rytmem dobowym (wschodu i zachodu) oraz rytmem miesięcznym.

[madohora]

Dzień jako jednostka czasu składająca się z 24 godzin, na które składa się noc i dzień, nazywany jest nycthemeronem.

[madohora]

Czas trwania wynosi: 29,53059 dni, czyli 29 dni 12 godzin 44 minuty i 3 sekundy.
To średnia. W zależności od konfiguracji Ziemia-Księżyc-Słońce, odstęp między dwoma kolejnymi miesiącami księżycowymi waha się od 29 dni i 5 godzin do 29 dni i 20 godzin i 8 godzin. Rok zwrotnikowy (czas między dwoma kolejnymi przejściami Słońca w czasie równonocy wiosennej) składa się z dwunastu miesięcy księżycowych plus około jedenastu dni.

[madohora]

Miesiąc anomalistyczny:
Odnosi się to do odstępu czasu między dwoma kolejnymi przejściami Księżyca przez perygeum (punkt orbity księżycowej położony najbliżej Ziemi). Uwzględnia on stałą zmienność odległości Ziemia-Księżyc
Czas trwania wynosi: 27,55455 dni, czyli 27 dni 13 godzin 18 minut i 33 sekundy.

[madohora]

Odnosi się to do odstępu czasu (w dniach i godzinach) od ostatniego nowiu. W momencie pełni Księżyc ma około 14 dni.

[madohora]

Syzygia
Kiedy trzy ciała niebieskie znajdują się w jednej linii, nazywa się to syzygią. Syzygia ta może być koniunkcją lub opozycją: w pierwszym przypadku Księżyc znajduje się między Słońcem a Ziemią. Taka konfiguracja odpowiada nowiu. W drugim przypadku Ziemia znajduje się między Słońcem a Księżycem. Ta druga konfiguracja odpowiada pełni Księżyca.

[madohora]

W zależności od przebiegu swojej rewolucji, Księżyc przechodzi przez fazy częściowego oświetlenia, odpowiadające fazom miesiąca księżycowego. Dzielą się one na kilka kategorii:

[madohora]

nów księżyca (w skrócie NL)
pierwszy rogalik
pierwszy okręg (w skrócie PQ)
przybywający księżyc garbaty (lub księżyc w fazie przybierania)
pełnia księżyca (w skrócie PL)
ubywający garbaty (lub garbaty) księżyc
ostatni okręg (w skrócie DQ)
ostatni rogalik

[madohora]

Kierunek oświetlenia od prawej do lewej dotyczy półkuli północnej. Na półkuli południowej oświetlenie występuje w kierunku przeciwnym (lewa połowa w pierwszej ćwiartce, a prawa połowa w ostatniej ćwiartce).

[madohora]

Około dwóch dni po pierwszej kwadrze światło słoneczne oświetla księżycowy łańcuch górski Montes Jura w wyjątkowy sposób. Oświetlone są tylko szczyty. Powstały blady łuk nazywa się „ złoty uchwyt " Lub " złota garść "

[madohora]

Z niektórych punktów na kuli ziemskiej (głównie na szerokościach tropikalnych) Księżyc w trakcie cyklu księżycowego przybiera kształt odwróconego sierpa, którego wierzchołki wyginają się ku górze. Ten szczególny kształt znany jest jako „ mokry księżyc „(ponieważ zatrzymuje deszcz) lub” Księżyc w Cheshire „Autor Lewis Carroll rzeczywiście inspirował się tym kształtem, wyobrażając sobie intrygujący i przesadny uśmiech Kota z Cheshire w Alicji w Krainie Czarów .

[madohora]

Księżyc nie emituje światła. Odbija część światła słonecznego, które otrzymuje. To światło pochodzi bezpośrednio ze Słońca, ale także pośrednio z Ziemi, która odbija z powrotem na Księżyc część światła słonecznego, które otrzymuje Ziemia. Albedo Księżyca (czyli współczynnik odbicia ciała otrzymującego energię świetlną z zewnętrznego źródła) jest szczególnie niskie: około 0,12 w skali od 1 odpowiadającej całkowitemu odbiciu . Księżyc pochłania zatem 88% światła, które otrzymuje. W zależności od topografii Księżyca (łańcuchy górskie, morza itp.) intensywność światła Księżyca zmienia się . Znaczna zdolność absorpcyjna Księżyca, związana z jego geologią , wyjaśnia również, dlaczego temperatura wzrasta bardzo wysoko, gdy Księżyc jest oświetlony (prawie 130°C) i spada gwałtownie, gdy nie otrzymuje już światła ( -170 °C) .

[madohora]

Niewidoczna strona Księżyca, widziana z Ziemi – czyli strona ciemna – nie jest całkowicie pozbawiona bezpośredniego światła słonecznego. Na przykład, gdy Księżyc znajduje się w kwadraturze do Ziemi i Słońca, strona Księżyca widoczna z Ziemi nie jest taka sama, jak strona widoczna ze Słońca. W tej konfiguracji oświetlona jest połowa strony Księżyca widocznej z Ziemi. Natomiast z perspektywy Słońca oświetlona jest cała strona. Ta cała strona składa się wówczas z mniej więcej połowy części widocznej z Ziemi i połowy strony niewidocznej.

[madohora]

Podczas swojej orbity Księżyc lekko się kołysze na boki oraz do przodu i do tyłu. To kołysanie, zwane libracją Księżyca, jest związane z nachyleniem orbity Księżyca i jego osi obrotu .¹⁷ Libracja Księżyca oferuje nieco inne spojrzenie na Księżyc, gdy krąży on wokół niego. Chociaż w danym momencie widoczne jest tylko 50% jego powierzchni, agregacja różnych obserwacji pozwoliła nam odkryć około 58% powierzchni Księżyca.

[madohora]

Pełnia Księżyca występuje w momencie cyklu księżycowego, gdy tarcza Księżyca jest w pełni oświetlona. Księżyc znajduje się wówczas w opozycji do Ziemi i Słońca. Pełnia Księżyca przypada w połowie cyklu księżycowego.

[madohora]

Zaćmienie Księżyca
Podczas zaćmienia Księżyca satelita całkowicie lub częściowo znika w cieniu Ziemi. Zaćmienie Księżyca może być całkowite, częściowe lub półcieniowe.

[madohora]

Termin " ciemny księżyc „ odnosi się do drugiego nowiu w tym samym miesiącu kalendarzowym. Jest to odpowiednik niebieskiego księżyca dla nowiu.

[madohora]

Mikroksiężyc występuje, gdy Księżyc, w fazie pełni lub nowiu, znajduje się w najdalszym punkcie swojej orbity (apogeum) od Ziemi. W tym momencie Ziemia, Księżyc i Słońce znajdują się w jednej linii (syzygia koniunkcji lub opozycji).
Mikroksiężyc jest odpowiednikiem superksiężyca , określenia spopularyzowanego przez astrologa Richarda Nolle'a. Zgodnie z jego definicją, aby zaklasyfikować go jako mikroksiężyc, księżyc musi znajdować się w 10% swojej orbity księżycowej najdalej od Ziemi.
Według definicji astrofizyka Freda Espenaka, mikroksiężyc odpowiada pełni księżyca, której wynik jest równy lub mniejszy od 0,1, a wynik ten jest oparty na odległości między apogeum i perygeum jej aktualnego cyklu 1 .
Mikroksiężyc jest zjawiskiem dość częstym. Każdego roku odnotowuje się ich od 3 do 6.

[madohora]

Ponieważ orbita Księżyca jest eliptyczna, odległość między Księżycem a Ziemią zmienia się nieustannie . Podczas mikroksiężyców odległość ta przekracza 406 000 kilometrów