Chop z Nikiszu

[jurek-de1]

Chop z Nikiszu pisze dali!
Zaglosujmy na jego wiersze.
Jak to zrobic? Proste.
Adres strony: www.esochaczew.pl/media/index.php?pokaz=kontent&idKontent=1281&MediumID=209

Wiersze uczestnikow - Autor wierszy nr9
Adres do głosowania to [e-mail]
Kliknac na adres i w tytule maila wpisac nr.9
Wyslac i juz mo chop punkt.

[jurek-de1]

Chop z Nikiszu pisze dali!
Zaglosujmy na jego wiersze.
Jak to zrobic? Proste.
Adres strony: strumienie.vel.pl/index.php?sel=10

Jadymy na dol i tam Wiersze nadesłane na VIII edycję konkursu 06-11-2008 »
1. Nadesł. MALAPASCUA
S e n w i e c z n y
Nr 1 to nasz popszedni nr.9
Nastepnie klikamy na Wyniki głosowania VIII edycji konkursu 22-11-2008 »
W Komentarz:Wpisujemy glosuje na Wiersz nr.1 2pkt. i na inny wybrany przez Ciebie nr.( ) 1pkt.
I juz mo chop 2pkt. I bon do Galuxu.

[madohora]

Wiersze przeczytałam
I na wybrany zagłosowałam
Ale nie wiem czy dobrze zrobiłam
Czy czegoś tam nie pokręciłam
Bo bardzo źle ten serwer chodzi
Pewnie czytają i starzy i młodzi

[madohora]

[madohora]

***

[madohora]

[madohora]

Wczoraj mi coś z pocztą szwankowało
Myśla, że dzisiej chyba sie wysłało
Niych niy męczy nos żodno cisza
Niych gorom bydom ludzie z NIKISZA

[jurek-de1]

www.antoranz.net/CURIOSA/ZBIOR8/C0801/20080111-QZE03051_Kokot.HTM

[jurek-de1]

Chop z Nikiszu pisze pod godlem "Krzyk"

www.kobieta.pl/wiersze/?szukaj=Krzyk&gdzie=autor&x=8&y=3

[jurek-de1]

Chop z Nikiszu tu zas pisze jako "Gorol"

www.lauba-slonsko.pl/index.php?option=com_content&task=category§ionid=4&id=62&Itemid=37

[madohora]

Zajrzymy. A tak a propos wczoraj ich cały dzień nie było

[jurek-de1]

Wyniki XXIX Konkursu Literackiego im. Piotra Borowego

KATEGORIA V DOROSŁYCH POW. 20 LAT:

I miejsce ex aequo dla:
Krzysztofa Kokot Nowy Targ za wiersze: „Heródek”, „Modły”, „Smarowaczka”

Romany Maćkowiak Stasik Lipnica Mała za wiersz „Ciardaś jesiyni” PROZA

[jurek-de1]

Heródek*

Żył między nami
Jak chciał, wracał
Do swego świata
W babiogórskim raju
Tu tylko oddychał
Wynurzał się z wyobraźni
Oglądanej drugą parą oczu
Wibrującej struną bez pięciolinii
Muzyka „ciyntom”
Zwalistymi klocami weny
Niedokończonej

Nie staraj się zrozumieć
Kamerton przyłóż do piersi
Może poznasz Jego świat
Inny, nam niedostępny


* Karol Wójciak Heródek – orawski Nikifor

Wrzesień 2008

[jurek-de1]

Smarowaczka

Z dawien, dawna,
Ród nasz znany,
Ciepłym wiatrem tu przygnany,
Ku matczynej Arvie,
Aż...
Z Hałeczkowej Polany.

Tak nam bajała babka
Spod mrocznego boru,
Człowiek już wiekowy,
Lecz pełen wigoru,
Łypiąc jednym okiem,
Na sosrębu belki,
Prawiła z ręka na sercu...
- Przodkami naszymi byli
Wiedźma spod Diablaka
I król Siandor Wielki!

Prababki, babki, od zawsze
Prawie,
Odczyniały, masowały,
Nastawiały, po całej Orawie.

Kogo
Tęga boleść dopadła
Znienacka, tam
Potrzebna była dobra
Smarowaczka.

Od Namestova
Po górne Danielki,
Słyszały „Bóg zapłać”,
Czy
„Niech błogosławi
duch wszelki”.

Okłady z bagna,
Gusła i wiara,
Wyrwały śmierci pana notara.
Chodziła babka
Aż do Jabłonki, aby mu poskładać
Nadwątlone członki.

Było,
Że Piotrowi Borowemu
Hen w Rabczycach,
Zimno na płucach siadło,
Kazał wołać babkę,
Pił borsucze sadło.

Wiosną, gdzieś
Z początkiem maja,
Samego Thurzo Juraja,
W zamku okadzała,
Od tyfusu i hiszpanki,
Paląc jałowce święcone,
Z zielem macierzanki.

Jegomość Ferdynand,
Wierzył w jej metody,
Pił z lipy napary,
Jeszcze jak był młody.

Kształcić się jeździła,
Aż do Esztergomu,
Bywała na Orawie,
Prawie w każdym domu.

Upalnym latem,
Na plecach z zielem,
U Styrculi bywała,
W aptece „Pod Zbawicielem”.
Na torfowiskach rozległych,
Pod mokrym lasem w dole,
Zbierała skrzypy dorodne,
Dziurawce, kąkole.

Po nocy ją porwali,
Rabusie Klinowskiego,
Nie miał kto opatrzyć,
Świeżej rany jego.
Chleba z pajęczyną
Babka mu nagniotła,
I tak się wylizał,
Choć to kawał łotra.

[jurek-de1]

ock.e-orawa.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=238&Itemid=84

[hardek1944]

Gratulacje dla Krzyśka-wiersze piękne.

[jurek-de1]

Barborka po wodzie

Dre mie fest po kościach
Wleka sie ku łoknie
Popatrzeć jak jesiyń
Za szybami moknie

Nikaj już kwiotuszka
Ptoszkow mnij na drzewie
W lesie nage brzoski
Ryszawe modrzewie

Jak chopiony w rzyndzie
Łotulone w chusty
Patrzom kaś daleko
Na horyzont pusty

Czy wrożby sie spełniom
Barborka po wodzie
Łostatnie roraty
Mogom być po lodzie

Fajka sie zakurza
Kachlok w plecy grzeje
Starzik medytuje
A na dworze leje

Myśli jak zaklyncia
Powtarzo sie w koło
Dyszczowo Barborka
W świynta bydzie bioło

nogle kolorowo
katać nic niy boli
przeca to niy szpasy
chyba siła woli

łopolone dziołszki
dość knap majom szatki
jo z niymi na plaży
już łoblykom batki

Gruch, fajka na ziymi
Hybnył żech na nogi
Zdrzymło wom sie trocha
Nasz starziku drogi

Juzaś dre po kościach
Wleka sie ku łoknie
Popatrzeć na jesień
Ftoro ciyngym moknie

Jak sie tu niy zdrzymnonć
Przi takij pogodzie
Barborka jest z dyszczym
To świynta po lodzie


listopad 2008
Autor "Krzyk"

[jurek-de1]

[madohora]

Serdeczne gratulacje dla Krzysia. Mam nadzieję, że uda mi się je też złożyć
osobiście. Tak trzymać.

[jurek-de1]

Chop z Nikiszu pisze dali!

Synek ze Śląska - wszystkim górnikom

Tompnyło?

W bifyju ze strachu
Zadzwoniły szklonki,
Bajtel na klinie
Zapłakoł blank cicho,
Oczy na łobroz
Górniczyj patronki,
Serce jak gołomb
Nigdy niy śpi licho.

Myśli ku grubie
Echo gibkich krokow,
Płomiyniym świyczki
Prośba w gora leci,
Chroń przed niyszczynściym
Na dole kamratow,
Pilnuj Barbaro
Gornikow –Twe dzieci.

synek ze Śląska - wszystkim górnikom

Autor: Krzyk

[jurek-de1]

Chop z Nikiszu pisze dali!

Wiersz z tomiku "Daj mi talent" - Pocztowki
Przetlumaczony na jezyk Chorwacki

Razglednice

Tople dubrovačke zidine,
Lavenda, majčina dušica,
Navečer caruju.
Tamnoplavo grožđe
Tvojih očiju, dlanovi su
Maštama u košaru zapleteni.
Sunce u Italiji se topi!

Lastavica svoje pjesme,
Sa sjevera donosi.
Orasi i vino,
Suze rastanka slade.
Čekaj me strpljivo,
Svetinjo Vang, sudecka,
U zlatnoj jeseni zagnjurena.

Iza prozora nevrijeme plače,
Krunicama kiše.
Čaj od lipe zavarava,
Topolinom ljetnog sumraka,
Razbacane razglednice,
Sjećanje u kaminu tinja,
Kao svjetionik miga.

www.poezija.com.pl/krzysztof1.htm

[jurek-de1]

Chop z Nikiszu pisze dali!

Wiersz z tomiku "Daj mi talent" - Pocztowki
Przetlumaczony na jezyk Chorwacki

P o c z t ó w k i

Ciepłe mury Dubrownika,
Lawenda, tymianek,
Wieczorną porą królują.
Granatowe winne grona
Twych oczu, marzeniami
Dłonie w kosz splecione.
Słońce w Italii się topi !

Jaskółka swoje pieśni,
Z północy przynosi.
Orzechy i wino,
Łzy rozstań osładzają.
Czekaj mnie cierpliwie,
Świątynio Wang, sudecka,
W złotej jesieni pogrążona.

Za oknem szaruga płacze,
Paciorkami deszczu.
Lipowy napar łudzi,
Ciepłem letniego zmierzchu,
Pocztówki rozrzucone.
Pamięć tli się w kominku,
Jak morska latarnia mruga.

[jurek-de1]

Chop z Nikiszu pisze dali!

Tompnyło?

W bifyju ze strachu
Zadzwoniły szklonki,
Bajtel na klinie
Zapłakoł blank cicho,
Oczy na łobroz
Górniczyj patronki,
Serce jak gołomb
Nigdy niy śpi licho.

Myśli ku grubie
Echo gibkich krokow,
Płomiyniym świyczki
Prośba w gora leci,
Chroń przed niyszczynściym
Na dole kamratow,
Pilnuj Barbaro
Gornikow –Twe dzieci.

synek ze Śląska - wszystkim górnikom

Autor: Krzyk

[jurek-de1]

D R Y F

Dryfuję…

spychany namiętnymi pasatami
daremnie sekstans sumienia
wzniosłe cele wybiera
bezwolny ster w prądach uczuć się gubi

rafy i mielizny codzienności
korab duszy unicestwią, a może
doprowadzą kursem nadziei
do cichej przystani
twych dłoni

zarzucę kotwicę
w przyjaznej oczu głębinie
czas żagle opuści

zostanę na dłużej

Autor: Krzyk

[madohora]

Dla mnie wiersze Krzyśka są tak piękne, że nie potrzeba do nich żadnych
komentarzy. Co prawda usłyszałam zarzut, że my promujemy tylko jednego faceta
ale ten ktoś dostał po łapkach...no nie dosłownie i już jest w porządku.

[madohora]

Zapatrzeni gdzieś w góry i w głąb samcyh siebie
Dlaczego po latach żeśmy się spotkali? Nie wiem.

[jurek-de1]

D R Y F

[jurek-de1]

D R Y F

Dryfuję…

spychany namiętnymi pasatami
daremnie sekstans sumienia
wzniosłe cele wybiera
bezwolny ster w prądach uczuć się gubi

rafy i mielizny codzienności
korab duszy unicestwią, a może
doprowadzą kursem nadziei
do cichej przystani
twych dłoni

zarzucę kotwicę
w przyjaznej oczu głębinie
czas żagle opuści

zostanę na dłużej

Autor: Krzyk

P a t r o n k a (Barbórka)

[jurek-de1]

P a t r o n k a (Barbórka)

Tompnyło?

W bifyju ze strachu
Zadzwoniły szklonki,
Bajtel na klinie
Zapłakoł blank cicho,
Oczy na łobroz
Górniczyj patronki,
Serce jak gołomb
Nigdy niy śpi licho.

Myśli ku grubie
Echo gibkich krokow,
Płomiyniym świyczki
Prośba w gora leci,
Chroń przed niyszczynściym
Na dole kamratow,
Pilnuj Barbaro
Gornikow –Twe dzieci.

synek ze Śląska - wszystkim górnikom

Autor: Krzyk

[madohora]

KOLEJNY KONKURS NA JEDNOAKTÓWKĘ PO ŚLĄSKU ROZSTRZYGNIĘTY. WYGRAŁ KRZYSZTOF KOKOT - Wyborcza - 8.12.2017

Barborka po wodzie

[jurek-de1]

Barborka po wodzie

Dre mie fest po kościach
Wleka sie ku łoknie
Popatrzeć jak jesiyń
Za szybami moknie

Nikaj już kwiotuszka
Ptoszkow mnij na drzewie
W lesie nage brzoski
Ryszawe modrzewie

Jak chopiony w rzyndzie
Łotulone w chusty
Patrzom kaś daleko
Na horyzont pusty

Czy wrożby sie spełniom
Barborka po wodzie
Łostatnie roraty
Mogom być po lodzie

Fajka sie zakurza
Kachlok w plecy grzeje
Starzik medytuje
A na dworze leje

Myśli jak zaklyncia
Powtarzo sie w koło
Dyszczowo Barborka
W świynta bydzie bioło
........................................
nogle kolorowo
katać nic niy boli
przeca to niy szpasy
chyba siła woli

łopolone dziołszki
dość knap majom szatki
jo z niymi na plaży
już łoblykom batki

.......................................
Gruch, fajka na ziymi
Hybnył żech na nogi
Zdrzymło wom sie trocha
Nasz starziku drogi

Juzaś dre po kościach
Wleka sie ku łoknie
Popatrzeć na jesień
Ftoro ciyngym moknie

Jak sie tu niy zdrzymnonć
Przi takij pogodzie
Barborka jest z dyszczym
To świynta po lodzie

Autor: Krzyk

* * *

[jurek-de1]

* * *


Po sezonie
Jacht ledwo się kołysze
Na wieczornej czerwieni
Światła kafejek
Migocą psychodelicznie

Ciekawy smak
Cappuccino i Pernod
Anyżowy posmak starości
Dobry
Na lepszy sen Fauście

Masz doświadczenie
Jak ubić interes, aby być
Uboższym, a młodszym
Przystojniejszym, a biedniejszym

Wtedy nie musiałbym
Piekna kelnereczko
Zrzucać niechcący banknotów
Aby nasycić wzrok twoimi nogami

Ciepłą nocą do drzwi
Katedry św. Jakuba przyciśniętej
Ściskałbym piersi
Drogę torował ku lędźwiom gorącym.
Aż strudzone cykady zasną
W różu chłodnej jutrzenki

Bill please...
Sorry, takim niezgrabny…

Pomyśl nad lepszym biznesplanem
Inaczej nie dogadamy się Mefisto!

Szanowni czytelnicy zaproponujcie tytuł do tego wiersza. Dziękuję

Autor: Krzyk

U b o g i

[jurek-de1]

U b o g i

Majątek noszę przy sobie,
Niewiele tego, przyznaję,
Bilansu kasy nie robię,
Choć bilon czasem zostaje.

Całe bogactwo jest we mnie,
Z mlekiem matki wyssane,
Mozolnie mnożyć mamonę,
Nie dla mnie to jest pisane.

Świat mi przynosi codziennie,
Powodów radości wiele,
Nie ważne konto bankowe,
Ważniejsi są przyjaciele.

Serce najlepszym kompasem,
Który przez życie wiedzie,
Wskazuje wrogów, przyjaciół,
A tych... poznaje się w biedzie!

Autor: Krzyk

M ą ż

[jurek-de1]

M ą ż

przychodził
jak mdłości w poplamionych spodniach
przepoconej koszuli cuchnący
podłym tytoniem i przetrawionym winem
kpiąco
z aktem małżeństwa w brudnej łapie
obmacywał nachalnie swoja własność
głupia mina kilka spazmów zwierzęcych
potem
donośne chrapanie padłego bohatera
wpija się w palec obrączka
drąży policzek łza samotna
cicha

Autor: Krzyk

Wystarczy przekręcić klucz

[jurek-de1]

Wystarczy przekręcić klucz

u mnie zawsze jest święto
odgrodzony czerwienią kalendarzy
świat dobrej pogody
wydobyty z wnętrza istnienia
i przelotnych gołębi
szarlotka, jasna kawa na rosenthalu
kunsztownej codzienności
kundle szczęśliwe
hasają po zielonej rosie
ciepłe spojrzenie
zatrzymane na igrających surfiniach
na kolanach cały świat
poukładany w klaserze
chłonie słońce odchodzące czerwienią

Jutro znów święto!
A może będzie wiało?
Nie u mnie!

Wystarczy przekręcić klucz

Autor: Krzyk

Apteka

[jurek-de1]

Apteka

biały anioł
odważa drobiny zdrowia
w kruchym opłatku
podaje kwant wiary
nadzieję, na pierwszym miejscu
po przecinku

Autor: Krzyk

Godka z Bogym (Filozofia po śłonsku)

[jurek-de1]

Godka z Bogym (Filozofia po śłonsku)

Jo – robok malućki,
Głos wznosza do nieba,
Że sprawiedliwości,
Wiyncyj nom potrzeba.

Jednym dołeś widzieć,
Krzoki gorejonce,
Łotwiyrosz im morze,
Gnosz na gorke słońce.

Inkszy zaś ze szlojdra,
Goliata zabijo,
Łon take chucherko,
Tamtyn beskurcyjo.

Noe na Twoj rozkaz
Arka przirychtowoł,
Jak dyszczyk pokropiył,
Bydlynta tam schowoł.

Ryb nachytać umiysz,
Połazisz po wodzie,
Cudow pora dziwnych,
Zawdy mosz w odwodzie.

A co nom pokożesz?
Ino krziż na ścianie,
Downij to się dzioło!
Dziś nic sie niy stanie.

Że czasym ftoś zwontpi,
Jak się tu nie dziwać?
We wszystko mom wierzyć,
I jak Żyd sie kiwać?

Jak tym niydowiarkom,
Pokozać, żeś z nami,
Kiej śpisz na ołtorzu,
Miyndzy świycnikami!

Choć jo niy jest Tomasz,
Stanołbyś na drodze,
Gizdom doł po gymbie,
Poturbowoł srodze.

Mie, co Cie wychwolom,
I gowa mom siwo,
Kapnij do pynzyji,
Dyć to małe piwo!

Autor: Krzyk

Dzierlatki

[jurek-de1]

Dzierlatki

Kochałem je przez czas długi,
Odeszły, jedna po drugiej:
Ewa - z piegiem na nosie,
Karolka - o pięknym głosie,
Tola - postawna i zgrabna,
Basia – drobna,powabna,
Grażynka – z włosami rudymi,
Marysia – z biodrami cudnymi,
Jagódka – co była pobożna,
Krysia – ta była zamożna,
Wandzia – wargi miała namiętne,
Małgosia – oczy urocze i smętne.
Teraz, gdy lata już nie te,
Wśród wspomnień znajdę podnietę,
I byłby smutny nasz światek,
Bez kochających dzierlatek.

letni wierszyk

Autor: Krzyk

Jeszcze jestem

[jurek-de1]

Jeszcze jestem

Jeszcze jestem
W modlitwie nad ranem
Nadal żyję
Cienia relikwią na ścianie
Mogę ciągle
Smakować istnienie
Gdy odejdę, i tak zostanę
Jako senne marzenie

Autor: Krzyk

* * *

[jurek-de1]

* * *


Z przestrzeni zawrotów głowy,
Telegrafem,
Stukotem szyn przyszłaś,
Obejmowały się serca.

Arytmia niepewności.
Zostaniesz na dłużej?
Nie odchodź!
Chociaż na końcu warg,
Pozostań.

Autor: Krzyk

Klinika

[jurek-de1]

Klinika

Tej jesieni
Milcząc, liżemy blizny.
Kofeina...
Okruch szarlotki
Dziobie, wróbel łajdak.
Dłonie w katalepsji,
Na poręczy krzesła,
Wierzbą płaczącą wiszą.
Kardiogram kreśli nadzieję
A my...
Po przejściach,
Osłabieni wzajemną miłością,
Leczymy serca ciepłym wrześniem,
W pożółkłej klinice
Nałęczowa.

Autor: Krzyk

Moja śłonsko dziouszko

[jurek-de1]

Moja śłonsko dziouszko

O czerwonym słonku
Już mi przestoń śpiywać,
Orłow na sztandarach
Tyż niy trza wyszywać.

Do bytomskich strzelcow
Już niy zaciongajom,
Czynścij Karolinki
Za Karlikym gnajom.

Moja ślonsko dziouszko
Wyciepnij wspomniynia,
Niy bydź ciyngiym smutno
Spełnij me marzynia.

Łostoń mojom Venus
Zgrabnom, uśmiychniyntom,
Niych na kalyndorzu
Zawsze bydzie świynto.

A w chwilach tynsknoty
Przeca niy zaszkodzi,
Zanucić o słonku
Co krwawo zachodzi.

Babsko rzecz zaślimtać
I do łez się wzruszyć,
Fajnie tyż mieć synka
Co te łzy osuszy.

Autor: Krzyk

C z a s

[jurek-de1]

C z a s


Czas drzemie w pajęczynach.
Dzień za dniem kapie,
Ubywa mnie, ciebie,
Zmydla się
Kawałek śliskiego życia.

W oczach mniej blasku,
Drżące dłonie,
Nie tak wartkie myśli,
Odsuwają pytanie
Zasadnicze.

Piętno czekania miga,
Hologramem niechcianej wiadomości.
To jeszcze nie ja!
Dziś odszedł...On!
Wypisany z ewidencji
Środków nietrwałych,
Człowiek, sztuk: jedna.

Czas się obudził,
Bezlitośnie
Zaznaczył swoje istnienie.
Dzień za dniem kapie
A on spokojnie
zasypia w pajęczynach.

Autor: Krzyk

Miewam depresje

[jurek-de1]

Miewam depresje

W górach miewam depresje,
kiedy wspomnę łzy matki
nad zwłokami syna, obok
na skale poskręcana lina,
trochę ponad
dwadzieścia lat miał...
Złe języki syczą:
Po co sie tam pchał!

W górach miewam depresje,
warkot śmigłowca szczyty obija,
echem złowrogim,
wirnik tłucze nadzieję.
Tragedia - być może?
Zawracamy z drogi,
grupa gapiów z atrakcji
się śmieje...

W górach miewam depresje,
nawet na Krupówkach,
czytając po weekendzie,
kto zleciał na Orlej,
kto skonał na grzędzie!
Czarnym szlakiem myśli
podsycam obsesję...
I znów pójdę w góry,

Choć miewam depresje.

Autor: Krzyk

Chlyb łod sztajgra

[jurek-de1]

Chlyb łod sztajgra

Łociec zmynczony prziszeł z roboty,
Doczkać niy mogły w doma honcwoty,
Patrzały kedy z tasie wysunie,
Sznitka ze smalcym w tustyj „Trybunie”.

Na chlyb łod sztajgra bajtle czekały,
Z głośnym mlaskaniym gibko zjodały,
Tyn chlyb co w doma, niydobry wcale,
Choć do popicio som kakałszale.

Co obce lepsze, downo to wiymy,
Własnym gardzymy, cudze chwolymy,
Dzieciom sie wcale dziwić niy trzeba,
Czy jest coś lepsze niż kromka chleba?

Autor: Krzyk

Chore anioły

[jurek-de1]

Chore anioły

górską kaplicę
odwiedzają chore anioły
przylatują na strzępach skrzydeł
zmizerniałe harówą wśród ludzi
sińce skrapiają wodą święconą
zwichniete świętości okładają
pajęczyną znad kropielnicy
modlą się o rychły powrót do nieba
posłańcy obcego mocarstwa
tu między nami
nie mają łatwego życia
czasem żałują
że są nieśmiertelnymi

Autor: Krzyk

Zaproszenie

[jurek-de1]

Zaproszenie

zaprosiliśmy...
do naszych serc
pod dach uczuć
dziewczynkę z zapałkami
od dziś razem
z mijającym czasem
piszemy nową bajkę
szczęśliwą

Autor: Krzyk

Samotność

[jurek-de1]

Samotność

w oknie...
za szybą bez blasku
portret starego człowieka
na bladych policzkach łzy
wysuszył czas
oczy chore nadzieją
niespełnioną
wypatrują daremnie

jałowe życie
jarzębiny na nić nawleka
on w bezruchu...
czeka

trzasnęły drzwi, kroki
nie zabrzmiały
to tylko wiatr
w siwych włosach
gra nastrojami
ostatnie jesienne akordy

Autor: Krzyk

Wiosna przichodzi

[jurek-de1]

Wiosna przichodzi

Dziyń sie wydłużo, zima odchodzi,
Słońce zaglondo na nos z wysoka,
Kumin z ciepłowni coroz mnij smrodzi,
Koty już mrauczom wedle hasioka.

Wiosna niyśmiało przi fortce stoi,
Gryfno i modo - do serc nom klupie,
Kwieciym wszelakym łąka sie stroi,
Wielkie porzondki w kożdyj chałupie.

Łokna jak żadła, zmyte dyliny,
Brzozowo mietła wartko tańcuje.
Jeszcze po praniu wyloć mydliny,
Zista sie piecze, kawa rychtuje.

Zima juz zbrzidła, ciepła nom trzeba,
Wiosna na Ślonsku piyknie witomy,
Ździebko zielyni, konseczek nieba,
Na działce lauba juz łotwiyromy.

A za dni pora przilecom szpoki,
Maras wypłocze dyszczyk majowy,
Nad naszom ziymiom tyncza, obłoki,
Wiosna przichodzi... wiync czopki z gowy!

wiersz napisany gwarą górnośląską
słownik:
hasiok - śmietnik
gryfno - ładna, piękna
żadło - lustro
zista - babka
lauba - domek na działce
maras - brud


Autor: Krzyk

Sam na sam

[jurek-de1]

Sam na sam

Ocieramy się...

Krętą percia czasu
Śmierć się wspina
Ku niebu, stuka młotkiem
Płoszy nagie anioły
Lewitujące po turniach
Wabi marzeniami
Gasnącymi na jawie
Tam wysoko
Na pajęczych linach
Wiatr szumi modlitwą

Wejdę w ścianę
Spotkam się z Bogiem
Sam na sam

Autor: Krzyk

Dzike kamelki

[jurek-de1]

Dzike kamelki

Kominy usnyły wysoko.
Na sortowni cisza legła
smutnym flekym.
Dziwo sie, jak na glajzach
nadzieja ruścieje.
Widmo górniczyj roboty
trupioblade,
snuje sie po cechowni.
Świynto barbara - zaślimtano
ślazła z ołtorzyka.
Widzieli jom...
Szła w marasie
z rozwionymi szatami,
holcplacym ku hołdzie.
Łostały ino ślady...
na ftorych wiosnom
zakwitajom dzike kamelki

Autor: Krzyk

G r i p a

[jurek-de1]

G r i p a

Jak co roku, tyj jesiyni,
Kiej sie nom pogoda miyni,
Gripy czas ku nom przichodzi,
Pokwynkujom starzi, modzi.

Piyrszym objawym jest ryma,
Bez dochtora tydzień trzyma,
Potym cosiś w kościach łomie,
Każdy hyrlo w całym domie.

Gowa boli, idom poty,
Ni mom chynci do roboty,
Gibko lecisz do aptyki,
Przeciw gripie kupić lyki!

Syrop, wopno, aspiryna,
Psiego sadła odrobina,
Flaszka z wodom buch pod deka,
Łomijejcie mie z daleka.

Do nachtopa harkom, pluja,
Ciyngym garło czymś gurgluja,
Ajerkoniak i kamelki,
No i okład z modyj frelki.

Pora dni, choroba mijo,
Zmogła wielu beskurcyjo,
Jeszcze ino miod, cytrony,
I już byda wylyczony.

Teraz musza sie szanować,
Dugo pospać, dobrze jodać,
Niych na pewno nikt nie liczy,
Żebych poszeł do pywnicy!

Fajne życie jest zdechloka,
Ciepłym bucho od kachloka,
Telewizor ciyngym leci,
Cicho siedzom w kontach dzieci.

Jo mom wczasy, jo mom laba,
Piwko mi prziniesie baba,
Niych zaprzeczy mi tu kery,
Rewiyr lepszy od riwiery



Słownik:
ryma - katar
hyrlo - kaszle
deka - koc
nachtop - nocnik
harkać - odkrztuszać
gurglować - płukać
frelka - panna
rewiyr - zwolnienie lekarskie

Autor: Krzyk

K o m e t a

[jurek-de1]

K o m e t a

na strzępach skrzydeł
anielskich, kometą przyszłaś
niespodziewaną poezją
bez słów,
obejmowałem twoje serce,
ciało ubrane
tylko w światło, mieniące się
kokainową ekstazą

brzask rozplatał warkocz
rudojesienny, rankiem
na szybach zostawiłaś
tylko lodowe kwiaty

Autor: Krzyk

Pole garncarza

[jurek-de1]

Pole garncarza

Żołnierzom w Iraku

Na polach
wojny nie naszej
w ulotnych piachach
życie
krwią się rozlało

Śmierć
chełpi się medalem
imitacją żalu, srebrnikami
z generalskiej kasy

Salwa!
Minuta ciszy...
w nieskończoność
odchodzą bohaterowie
przegranego życia

Pole garncarza - wg Biblii pole pod cmentarz dla cudzoziemców, kupione za Judaszowe srebrniki

Autor: Krzyk

P r o f a n

[jurek-de1]

P r o f a n

Pielgrzymuję...
Do miejsc świętych,
Profan, szukam
Obecności Boga, wisząc
Na wątłej linie zbawienia.
Ostrymi hakami, butnie
Wkraczam w liturgię,
Skalnego sanktuarium.
Potem padam,
U krzyża nad Czarnym,
Zmęczony utwierdzaniem wiary,
Trudem ponad siły?

Trudno mi zaszufladkować ten wiersz pod sztywnymi hasłami. Można go odbierać w kategoriach przygody, wiary, nadziei...każdy po swojemu.

Autor: Krzyk

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Afgańska kwiaciarka

[jurek-de1]

Afgańska kwiaciarka

Zjawiała się błękitnie chłodna, wdzięk
Falującej czerwieni zachodu,
Gliniany dzban na biodrze, kołysze
Bukietem różowych tulipanów.

Zmordowani upałem, wracali
W barwach wojennego kurzu,
Rzucali miedziaki, zuchwale
Zaglądajac w czarne oczy.

Z dzbanem na głowie, gasła
Łagodnie w ciepłym zmierzchu,
Cień skrycie muskał mury, pokryte
Zaschniętymi strupami walki.
.................................................
Na północy kobiety, całowały
Zasuszone w listach płatki,
Roniąć skrycie łzy trwogi, tęsknoty
Za swymi dzielnymi chłopcami.

Autor: Krzyk

Odrzykoń

[jurek-de1]

Odrzykoń

Gdzieś zadzwoniły końskie kopyta,
Po nocy widnej, pełnej księżyca,
Pod niebem czystym, na szczycie góry,
Zamku wielkiego majaczą mury.

Książę na zamku warty swe zmienia,
Pilnuje skarbów, legend istnienia,
Nietoperz frunie przez okna puste,
Prządki wciąż tkają rycerzom chustę.

Cześnik i Rejent nadal spór toczą,
Fredry dialogiem ciągle się droczą,
Karlica Kasia cichcem tu wraca,
Noc ustepuje, czerń się zatraca.

Poranne słońce kładzie promienie,
Na stare mury i dolin cienie,
Jakże wspaniałe stare grodzisko,
Chlebak na ramię z Krosna tu blisko!

Możesz doświadczyć bez liku wrażeń,
Czas wolny spędzić w krainie marzeń,
Wiatrem przyleci echa wołanie...
Zamek Odrzykoń! Tak, mocium panie!

Autor: Krzyk

Wejdę najwyżej

[jurek-de1]

Wejdę najwyżej

Przysięgam, wejdę najwyżej,
Percią po piargach zawiłą,
Spojrzę Ci prosto w oczy,
Utwierdzę się Twoja siłą.

Odważnie spojrzę w otchłanie,
Życia rozterki, zawieje,
W cień góry zejdę spokojny,
Choć wicher niepokój sieje.

Wieczorem na tafli stawu,
Szczyty i niebo sie mienią,
Zadumam się nad siklawą,
Dam ponieść się wspomnieniom.

Świeczkę zapalę w schronisku,
Leniwie fajkę zakurzę,
Inaczej patrzy na życie,
Kto stanął kiedyś na górze.

Autor: Krzyk

Na dachu Orawy

[jurek-de1]

Na dachu Orawy

Krajobraz utknął w zapomnieniu,
Zakurzonym traktem wóz toczy,
Zmęczone obręcze kół.
Wiatr piano w lipowym kwieciu,
Improwizuje marsz powitalny.
Płot w niedbałym szeregu,
Salutuje do garnków obitych.
Daremnie furtka otwarta wita,
Dzwon niemy oczekuje gości...
Sielski spokój na dachu Orawy.
Czas zwolnił, uległ urokowi
Bukietów, oprawionych w złoto.
Bywa, że opłotkami przemyka,
Stareńki turysta z obłoków.

Autor: Krzyk

Światy równoległe

[jurek-de1]

Światy równoległe

Egzystujemy,
W równoległych światach,
Każdy na innym poziomie,
Babilońskiej wieży.
Trwamy obok siebie,
Chwasty o stężałych sercach.

Czasem kwant nadziei,
Zaiskrzy...
Potem los weryfikuje,
Bezduszną matematyką,
Że to nie ten zwrot,
Nie ten kierunek,
Nie ta częstotliwość.
A życie upływa nam,
Jako forma istnienia białka.

Autor: Krzyk

Ptaszyska zimowe

[jurek-de1]

Ptaszyska zimowe

Zostają z nami, na dni mroźne i słotne,
Ptaszyska zimowe, wyrzuty sumienia ulotne,
Zmarznięte i głodne, siedzą na drzewach żałośnie,
Chcą przeżyć śniegi i pierwsze pokłonić się wiośnie.

Daj serca okruszek, sypnij im ziarno miłości,
To nasi sąsiedzi, niech litość w twym sercu zagości,
Uśmiechniesz się wiosną, łowiąc uchem ich trele,
Dumnie pomyślisz - pomogłem, to moi przyjaciele!

Autor: Krzyk

Daj mi talent

[jurek-de1]

Daj mi talent

przyjmijcie, zamiast życzeń noworocznych

Wiosnę pochwycić, choć szybko ucieka,
Dostrzec skowronka na nieba bezkresie,
Spić się przy źródle muzyką strumyka,
Umieć wyśpiewać, co głos serca niesie.

Słońcem zalane namalować lato,
Górskie dziedziny zabarwić pastelą,
Dorzucić złota, pokryć kwiecia szatą,
Hale zielone, co dołem się ścielą.

Wyrzeźbić jesień, dłuta ostrym słowem,
Odgłosy dzwonów zachować w pamięci,
Od drzew pożółkłych brać barwy miodowe,
Chłonąć pejzaże, aż łza się zakręci.

Dotknąć śnieżynki misternej na twarzy,
Złotym janczarem zagrać mroźne tony,
A przy kominku posłuchać się marzy,
Śnieżnej zawiei tan wichru szalony.

Chciałbym mieć talent, by dokonać tego!
Odnaleźć niebo, tutaj blisko domu,
Poznać urodę świata tak cudnego,
Daj mi ten talent, nie powiem nikomu.

Autor: Krzyk

ADAM I EWA

[jurek-de1]

ADAM I EWA

strojna w zapach namiętny
szminką ubarwione usta
zapraszała moją wyobraźnię
do zerwania rajskiego owocu
założyła listek figowy
między kartki Księgi Rodzaju
skąd wyprowadzeni podszeptem szatana
błąkamy się wiecznie
doświadczając nowego świata

Autor: Krzyk

A s a n k a (Stary Sącz)

[jurek-de1]

A s a n k a (Stary Sącz)

Znów jestem...
przygnany kanikułą
stukotem serca
na popradzkim moście
przybyłem
do mojej Asanki
staroświeckiej, wstydliwej,
nie każdemu odsłaniajacej
wdzieki podcieni domostw
przycupniętych na Rynku
kocich łbów zasłuchanych
w spiżowe forte dzwonów
grających
dwunastu królom Izraela.
Raptem cisza naga
przesypuje się w klepsydrze
stukot kopyt odległy
niespieszny
szmerem cudownej wody
odpływają obrazy
zmyte czasem
niepohamowanym

Autor: Krzyk

Inny świat

[jurek-de1]

Inny świat

Zanurzone w ciepłej jesieni,
Wąskie uliczki żyją,
Swoimi drobnymi sprawami.
Nuda zaprasza do plotek,
O wielkim świecie,
Zaczynającym się hen,
Przecznicę dalej.
Aromat powideł sąsiada,
Miesza się z pianiem koguta.
Na rogu sklepik,
Kusi czerwona oranżadą.
Znajome psy,
Przyjaźnie witają wracających,
Z innej czasoprzestrzeni,
Do siebie.
Do ciasnych uliczek,
Minionego świata.

Autor: Krzyk

O b o k

[jurek-de1]

O b o k

Czy słyszysz,
Dźwieki kryształowych dzwonków,
Drgających na wietrze?
Cichy oddech traw,
Szelesty w przylaskach,
Szum suchego sitowia?

W koszulinach zwiewnych,
Błąkają się między nami,
Głodne wspomnienia,
Spragnione ciepłego słowa,
Dusze zawieszone między bytami,
Wieczni wędrowcy.

Czy słyszysz,
Srebrnych dzwonków granie?
To nie omam nachalny,
Uwierz, istnieją tuż obok,
Dusze przyjaciół,
Już nie z tej Ziemi.

Autor: Krzyk

To byli ludzie ?

[jurek-de1]

To byli ludzie ?

Nazywali siebie ludźmi.
Wierzyli w niewidzialne
Istoty boskie, byli pewni,
że uczucia rodzą się w sercu,
Grymasem oznajmiali nastrój,
Dotykiem wyrażali emocje,
Budowali i burzyli,
Kochali i nienawidzili,
Rozmnażali się, ginęli
Rozpadając się w proch,
Absurdalnie !
Nazywali siebie ludźmi.

Autor: Krzyk

Żegnaj lato

[jurek-de1]

Żegnaj lato

Podnoszę liść szczerozłoty,
Gorczańskiej jesieni,
Który w snących paprociach,
Jak słońce sie mieni.

Buczyny rdzawo zakwitły,
Dzień szybciej ucieka,
Wiatr chłodem wieje od wierchów,
Smutna dusza człeka.

Pusto na halach pożółkłych,
Wrzesień goni chmury,
Kapelusz skrzywił muchomor,
Nastał czas ponury.

Lato siadło w opłotkach,
I wspomnienia zbiera,
Wehikuł gotów do lotu,
O smreki opiera.

Po zimie znów się spotkamy,
Jak znajomi starzy,
Łaskawa jesień nastała,
O lecie możesz marzyć!

Autor: Krzyk

Zwyczajnie

[jurek-de1]

Zwyczajnie

Chcę codziennie spotykać,
Staruszka na ławce,
Słyszeć śmiechy dziecięce,
Podziwiać latawce.

Dłoń przyjazną wyciągać,
Kłaniać się znajomym,
Zachwycić się kwiatem,
I niebem nad domem.

Mrozik poczuć w zimie,
Latem wygrzać kości,
Wierzyć i mieć nadzieję
Nie gromadzić złości.

Robić rzeczy zwyczajne,
Może nie wierzycie?
Zawsze być dobrej myśli,
Ot, sposób na życie.

Autor: Krzyk

WYBORY (gwara śląska)

[jurek-de1]

WYBORY (gwara śląska)

Czas, jak gupi nom ucieko,
Do wyborow niydaleko,
Już wychodzom szczury z nory,
Garnonć stołki i honory.

Czy pogodnie, czy dziyń chmurny,
Pódzie lud napełniac urny,
Marzeniami, nadziejami,
Choć niypewność lezie z nami.

Jo swoj program mom gotowy,
Jestech gotow do łodnowy,
"Jeszcze Polska..." głośno śpiywać,
Złote gory łobiecywać,

Ło farorzu piyknie pedzieć,
Fto kapowoł dobrze wiedzieć,
Wszystkich pognać do roboty,
Działać gipko, nic na potym.

Gizda zy mie dobry kawał,
Bez to byda sie nadawał,
Ludziom ciymnym wytłumacza,
Potym i tak wyłonacza.

Zelter bije mi do gowy,
Do rzondzynio jo gotowy,
Wuszt wyborczy już sie warzy,
A pod ślipsym mi do twarzy.

Prosza, groża, przipominom,
Chciołbych swojom rzondzić gminom,
Niych mie niy wykryśli ftory,
Musza wygrać te wybory!


Napisany 2006.10.14

Autor: Krzyk

Łodpust

[jurek-de1]

Łodpust

Blank niydowno było cicho,
Jeszcze rano puste pole,
Po połedniu gro muzyka,
Przijechały karasole.

Świat sie zrobiył kolorowy,
Juz sie krynci keciok wielki,
Chopcy stojom przi szisbudzie,
Śmiejom sie i piszczom frelki.

Starsze dzieci na huśtofce,
Brzdonce rade na koniku,
Kup im wata, oranżada,
Pusto robi sie w bajtliku.

Uszczel jeszcze po lizoku,
Łogorek kup małosolny,
Wieczor smak na makarony,
I łod forsy bydziesz wolny.

Gzujom gibke samochody,
Ludzi gynste tłumy walom,
Już my wszystko zaliczyli,
Momy trombka, momy balon.

Chopcy tukej piozolycom,
Zawrot gowy, blichtr i wrzawa,
Jutro juzaś bydzie spokoj,
Łostanie zdeptano trawa.

Niy zawsze życie wesołe,
Karasole... to rzecz gustu,
Musisz dugi rok wytrzimać,
Na radosny dziyń łodpustu.

Autor: Krzyk

Kołocz śląski (Kołoc ślonski)

[jurek-de1]

Kołocz śląski (Kołoc ślonski)

Do miski wciepnij sionyj monki font,
Dej cukier, drożdże, mlyko i w kont,
Kaś blisko pieca, niych cie niy kusi
Przeciongi robić - ciepło być musi.

Jak drożdże bydom dobrze gerować,
Pod rynkom blisko mosz przirychtować,
Cukier, solniczka, dwa całe jajka,
By smak cudowny mioł kieby bajka.

Gornuszek mlyka szykuj sie chnet,
A w drugim roztop leciutko fet,
Nojpiyrw wlyj mlyko, masa zrob gynsto,
Potym dej masła i miyszej czynsto.

Ciasto na blacha delkatnie wyłoż,
W kuchni do pieca wongla fol prziłoż,
Na wiyrch kołoca posypki buły,
Do gorkij wroź go zaroz bradruły.

Niych sie zbronoci, piyknie powoli,
Ciyngiym uważej, bo sie przipoli,
Wonio juz wszyndzie, wyciongej blacha,
Zważej dyć gorke i przestoń klachać!

Teroz już mogom goście posiodać,
Wypic bonkawa i kołoc zjodać,
Jak świat szyroki, a przełyk wonski,
Lepszego ni ma, jak kołoc ślonski!

Autor: Krzyk

Godej do mie

[jurek-de1]

Godej do mie

Godej do mie Ojcze, zimnym płatkiym śniegu,
W lato barwom tynczy, stadym koni w biegu,
Lotym szmanterloka, grziwom morskiej piany,
Biołymi szczytami co widza w oddali.

Dej mi poznać Ojcze, czy właściwo droga,
Ciyrpiyń dej niy wiyncyj, niźli uniyść moga,
Postof na gościńcu mondrych ludzi poru,
By pomogli czasym dokonać wyboru.

Pozwól abym ciyngiym, chwolił Twoje imie,
Widzioł Cie we kwiotkach, i we mroźnej zimie.
Abych czuł na ziymi, tchniynie Boże czasym,
Możesz mi pogrozić, huknonć gromkim basym.

Kiedy jednak przidzie ostatnio godzina,
Przijmij mie do domu, jako Swego syna,
Przigarnij ku Sobie już na tamtym świecie,
Niy bydź zbyt surowy, przecam Twoje dziecię.

Autor: Krzyk

[madohora]

"Ktoś" mi się kazał modlić
Słów dobrać nie umiałam
I wówczas ten wiersz
Przypadkiem przeczytałam
Wrył mi się w duszę dość głęboko
I łza wzruszenia zakręciła się w oku
Odtąd, gdy jestem w takiej potrzebie
Modlę się tymi słowami
Dlaczego? Tego nie wiem.

Pamiyntej synku

[jurek-de1]

Pamiyntej synku

W chodniku kaś, jakby mocnij zagrzmiało,
Strach napion nerwy i zniywolył ciało.
Głośno ftoś zawył "Ratuj Matko Świynto",
Cicho i cima, wiyncyj niy pamiyntom.

Potym z oddali dochodzi wołanie,
Chyba idom ku mie, dej im siły Panie!
Dei mi Boże wytrwać, modla sie żarliwie,
Kamraty już blisko, żartujom o piwie.

Ślimtom tak, jak bajtel; sztajger do mie woła,
Nojpiyrw do szpitala, potym do kościoła!
Starzikowe myśli po gowie sie tłukom,
Kiedy nos pokrzepioł życiowom naukom...

Synku, na grubie głymbij wierzyć trzeba,
Z dołu górnikom dalej jest do nieba,
Synku, w kopalni, śmierć jest niedaleko,
Pamiyntej zawsze, niy wiysz co cie czeko.

Autor: Krzyk

Ludzie dwóch Bogów

[jurek-de1]

Ludzie dwóch Bogów

otoczone kwieciem
dwa krzyże
cisza dookoła błoga
przy każdym wianek
modlących się dusz
każda do swego Boga

Osada nieduża.
Beskid Niski.
Problem wielki.

Autor: Krzyk

Plusy

[jurek-de1]

Plusy

Ja i Ty
pozytywne bieguny
magnesu przeznaczenia

odpychamy się
ku krawędziom posłania
poza marginesy uczuć
by cierpieć, by rozmyślać
na białej pościeli
szamocze się cisza
napięcie pola nonsensu
skraca agonię wypłowiałej miłości

nad oknem gniazdo
wije para jaskółek

Autor: Krzyk

Już jesień

[jurek-de1]

Już jesień

Pierwsze krople, stereo
W buczynowych liściach,
Grają na klawesynie,
Odchodzącego lata.

Wiatr rytm deszczowy złapał,
Konarami potrząsa,
I sypie miedziakami
Liści, prawie ostatnich.

Stara kapliczka moknie,
Pogrążona w myślach.
Jezuskowi łzy kapią,
Na pajęcze koronki.

Kałuże, zmięte lustra,
Odbijają szarości.
Chmury bliżej ziemi,
Czochrają się o wierchy.

Puste gniazda rzucone,
Skrzydlatym instynktem.
Jesień przyszła, o góry
Wehikuł swój oparła.


Napisany 2005.08.26

Autor: Krzyk

Leprosus

[jurek-de1]

Leprosus

Leprosus (Łac) - trędowaty

Dobytek życia w kurzu drogi,
Za bramy miasta jestem wygnany,
Strupy na ciele, rany na duszy,
Chmury nad losem, głód i łachmany.

Zaraza kruche ciało kaleczy,
Jestem stracony, martwy dla świata,
Moi kompani, trupy chodzące,
Wioska upiorów, nie znajdziesz brata.

Klekot kołatki, ktoś ochłap rzuci,
Spod wiejskiej chaty psy cię przepędzą,
Tam za murami ma białogłowa,
Żyję wspomnieniem, smutkiem i nędzą.

Wejść między ludzi zakaz mam srogi,
Wody ze studni wypić nie mogę,
Wstęp zabroniony, nawet do Boga,
Człek mnie unika, mija mą drogę.

Pod wiatr wołanie, bez odpowiedzi,
Sił już nie staje, śmierć cicho czyha,
Kiedy zapuka - po mnie zostanie,
Gdzieś na wygnaniu mogiła licha.

Autor: Krzyk

Remedium

[jurek-de1]

Remedium

Zapewne nie zgadniecie
dzisiejsi aptekarze,
aromat starej apteki,
to zapach o jakim marzę.

Nuta szałwii, rumianku,
waleriany i miety,
bukiet to niepowtarzalny,
klamrą tęsknoty spięty.

Jednak recepta wydana,
dzwonek aptecznej kasy,
słychać tykanie zegara,
nie wrócą już te czasy.

Autor: Krzyk

Dnia ósmego

[jurek-de1]

Dnia ósmego

Stworzyłeś nasz świat:
szybko - w sześć dni,
w siódmym zaś odpoczywałeś.

Wszystko zrobiłeś,
a całą ziemią,
nam,ludziom rządzić dałeś.

Odszedłeś cicho,
Biblia nie pisze,
sądzę, że dnia ósmego.

Od tego czasu,
źle nam się dzieje,
zapewne wiesz dlaczego ?

Ciebie tu nie ma
razem z nami,
doświadczasz pewnie raju ?

My się męczymy
na tym padole;
piekle swego rodzaju.

Ufnie czekamy
na Twoje przyjście,
ciężkie i długie lata.

Przykro nam tylko,
że właśnie wtedy,
będzie też koniec świata.

Za me bluźnierstwa,
ogniem piekielnym,
nie karz mnie srogo Panie !

Wybacz grzesznemu,
niech dusza moja,
zasłuży na wieczne trwanie.

Autor: Krzyk

Oświadczyny

[jurek-de1]

Oświadczyny

Jak wieczór żech jechoł do ciebie,
To strasznie mnie żarły kopruchy,
Lynksztanga trzymołech swobodnie,
Spod bryli wyciągom zaś muchy.

Ancug i koło w ciaplycie,
Choć mijom kałuże slalomem,
Porządny jo karlus nie klipa,
Pucuja się przeto pod domem.

Lakierki ściągom w antryju,
Knefle zapinom w szakecie,
Witom sie z moim dziubeczkiem,
Nojlepszom dziołszkom na świecie.

Nie po to żech jechoł na kole,
Jeść kołoc z posypkom, pić kawa,
Familio już czeko przy stole,
Do dziubka mojego mom sprawa.

Na czystych dylinach przyklekom,
Wiązankę wyciągom zbuloną
Jąkom sie przy tym i stękom,
Anielciu, zostaniesz mą żoną ?

Kochom cie - trzi razy pedziała,
Ma dusza już nie jest w rozterce,
Na szyi mi ciągle wisiała,
Szczęśliwe jest dziś moje serce.

Lynksztanga se trzymom swobodnie,
Spod bryli wyciągom zaś muchy,
Jak nocką wracołech od ciebie,
Cudownie mnie żarły kopruchy

Autor: Krzyk

[madohora]

"Oświadczyny" robią furorę na Nikiszu. Nie ma takiej osoby, która by powiedziała
że jej się ten wiersz nie podoba. I co ciekawe, same kobiety. Łącznie z moją
mamą. Ciekawe do której z nich on jeździł?

Banca

[jurek-de1]

Banca

Dbał o nią i pieścił,
kochał i szanował,
pstrą farbą napisał,
potem namalował,

karminem, który ma wzruszać
"Najświętsze Serce Jezusa"

Oliwkowy rybak,
na burcie swej łodzi,
którą on kieruje,
ale Bóg dowodzi.

Wiarą, nadzieją, miłością,
Dał przykład ze świata gościom.

Banca- rodzaj łodzi na morzach dalekiego wschodu
Utwór z cyklu " Migawki filipińskie"

Autor: Krzyk

Kto, kogo

[jurek-de1]

Kto, kogo

Na wyjazd za miasto
Zabrakło ci czasu,
Na górska wyprawę,
Na spacer do lasu.

Nie chciałaś pójść ze mną
Wieczorem do kina,
Wybrałaś innego,
Smutna moja mina.

Uszło trochę czasu,
Drobna zaszła zmiana,
Idę swoją drogą,
Szukaj mnie kochana.

Teraz ty nalegasz,
Abym szedł do parku,
Tańczył tylko z tobą,
Chodził po jarmarku.

W miłosnej gonitwie
Niespodzianka czeka,
Nie wygra kto goni,
Lecz ten , co ucieka.

Autor: Krzyk

Poszedłem w Gorce

[jurek-de1]

Poszedłem w Gorce

Poszedłem w Gorce,
była wielka słota,
z liści jesiennych,
już z domieszką złota,
rwały się kropelki
bezustannej wody.

Wymokłe barany,
jak chmury na niebie,
beczały żałośnie,
tuląc sie do siebie.
Wzajemnie się grzeją
i czekają słońca.

Strugi mętnej wody
topią się w kałuży,
wilgoć, mgła i błoto,
wędrówka się dłuży.
Mokry szlak na drzewie,
idę ku schronisku.

Cicho tu i ciepło,
a za oknem wieje.
Nie wychyla nosa,
kot na Maciejowej.

Autor: Krzyk

CV

[jurek-de1]

CV

Kiedy powinnam spać długo
Musiałam iść do przedszkola
Kiedy powinnam sie bawić
Musiałam zacząć się uczyć
Kiedy powinnam kochać
Musiałam zdawać maturę
Kiedy powinnam być matką
Musiałam gonić na studia
Kiedy powinnam kwitnąć
Musiałam szukać pracy
Kiedy powinnam śmiać się
Muszę harować na życie
Kiedy powinnam odpocząć
Muszę...

Filozofio życia, rozwiej me katusze
Niech słowo powinno, oznacza że muszę.


Autor: Krzyk

Odpocząć czas

[jurek-de1]

Odpocząć czas

Wędrowcze, odpocząć czas,
Odłóż laskę ,zzuj sandały,
Pod oliwką czekaj nas,
I przygarnij kościół cały.

Wadowice,Kraków, Rzym,
Kawał drogi, myśl ucieka,
Już konklawe biały dym,
Mgnienie oka u człowieka.

Posil ciało oraz ducha,
Niechaj strumień zmyje trud,
Myśli Twoich sercem słucha,
Kraka i Remusa gród.

Dobądź siły, których mało,
Popatrz znowu ku północy,
Pobłogosław, jak przystało,
Pasterzowi wielkiej mocy.

Ukochane Twe owieczki,
Chociaż w myślach przytul nas,
Przygasł jasny płomień świeczki,
Tak wędrowcze - spocząć czas.


Napisany 2005.03.31

Autor: Krzyk

Tak sie myśla

[jurek-de1]

Tak sie myśla

Na astach bezlistnych

Jabko umiyro łostatnie

Chyto w krasne lica

Blade resztki słońca



I jo sie miarkuja

Wiela mi łostało

Tukej na łogrodku

Smutnych dni do końca



Dyć trzeba wszystko

Za sobom posprzontać

Uschłe downo liście

Stare dziady spolić



Ku Bogu na glanc

Wyzamiatać droga

I zamknonć fortka...

A reszta łosmolić



GOROL

R y n t a

[jurek-de1]

R y n t a


Baba ciyngiym po mie rycy,

Koty szczajom mi w pywnicy,

Psy zaś srajom na chodniku,

Bez to zmartwiyń mom bez liku.



W sklepie szajsli mie o ceski,

Z bryny nochol mom niybieski,

W szkata mi niy idom karty,

Somsiod głosi, żech łożarty.



Puszki mi ukradli z miecha,

Same straty, niy uciecha,

Flaszek przijońć mi niy chcieli,

Kozali przijść po niydzieli.



Synek sucho disko-polo,

Mie łod tego uszy bolom,

Cera chopa mo gorola,

Mie to wisi! Jo to smola!



Niy trza mi wiynkszego świynta,

Niźli dziyń, jak przidzie rynta.

Serce rade, żyć sie chce,

Niy zawodzo mi to, że...



( da capo al fine )

po naszymu: juzaś od poczontku do końca.





Gorol / Styczeń 2008

Knefel (elegia)

[jurek-de1]

Knefel (elegia)



Tu, bez roboty siedzioł,

Na ryczce pod siyniom,

Gymba chmurno, jyno

Bystre oczy sie miyniom.

=============================



Ftory to już pociąg

Wągel nom zabiyro,

Biydny ślonski górnik,

Dziod – głodym przimiyro.



Wielcy sie bogacom,

My zaś do swych dziatek,

Idymy na bana,

Ściągać swoj podatek.



Cima już na glajzach,

Symafor czyrwony,

Cug słychać z daleka,

Plan już obmyślony.



Już blank wolno jedzie,

Hamulce już kwiczom,

Chopy na wagony,

Sekundy sie liczom!



Leci wągel w ciymność,

Jeszcze konskow pora,

Potym gibko zbiyrać,

I wciepnonć do wora.

============================



A Knefel tu siedzioł,

Na ryczce pod siyniom,

Gymba mioł pochmurno,

Ino te oczy...



Wpod miyndzy wagony,

Uciyno mu nogi,

Niy ma Cie pod siyniom,

Nasz kamracie drogi!



Gorol

[madohora]

Na Nikiszu "perełki" sie trefiajom
Łobrozki malujom, wiyrsze ukłodajom
A tyn co nom powiy, że my som chachary
To jest abo gorol abo dupa stary...

[madohora]

A wiersze od Krzyśka tak wpadają w ucha
Lekko się je czyta, fajnie się je słucha

[madohora]

Wiem z innego FORUM, kto zajął IV miejsce ale nic więcej, bo mi się ta stronka
nie otwiera. Na pewno jak zwykle Krzysiek jest w czołówce. A co do pytania
Bronka, to pytanie dotyczyło innego konkursu. Jeszcze raz odpowiadam, że wysłałam.

[madohora]

I pytam się dlaczego chop z Nikiszu się nie pochwalił? To ja muszę aż do Rudy
Śląskiej jeździć aby się dowiadywać pewnych rzeczy i jeszcze go brać w obronę,
że ON JEST NASZ Z NIKISZU
Bo nie jest ważne, gdzie teraz mieszka, ważne skąd pochodzi

[madohora]

No i co...cisza
Chłopa z Nikisza

[madohora]

I zaś chop z Nikisza górom. Zajął I Miejsce w I Ogólnopolskim Turnieju
Satyrycznym imienia Aleksandra hrabiego Fredry Fredrowanie

Miałam to szczęście, że gratulacje złożyłam osobiście ale tutaj jeszcze raz
gratuluję sukcesu.

[madohora]

Rynta

Baba ciybgiym po mie rycy
Koty szczajom mi w pywnicy
Psy zaś srajom na chodniku
Bez to zmartwiyń mom bez liu

W sklepie szajsli mie o ceski
Z bryny ochol mom niybieski
W szkata mi niy idom karty
Somsiod pieprzy żech łożarty

Puszki mi ukradli z miecha
Same straty niy uciecha
Flaszek przyjąć mi niy chcieli
Kozali przyjść po noiydzieli

Synek sucho disco - polo
Mie od tego uszy bolom
Cera chopa mo gorola
Mie to wisi! Jo to smola!

Niy trza mi wiynkszego świynta
Niźli dziyń jak przidzie rynta
Wtedy bardzo żyć sie chce,
Niy zawodzo mi to, że...

(da capo al fine)
po naszymu juzaś od początku do końca

Autor: Krzysztof Kokot

Jeżeli przeczytasz ten wiersz, gdy wejdziesz na tą stronę
To pod uwagę sobie weź, że prawa autorskie do niego są zastrzeżone

[madohora]

Oświadczyny

Jak wieczór żech jechoł do ciebie
To strasznie mie żarły kopruchy
Lynksztanga trzymołech swobodnie
Spod bryli wyciągom zaś muchy

Ancug i koło w ciaplycie
Choć mijom kałuże slalomym
Porządny jo karlus, niy klipa
Pucuja sie przeto pod domym

Lakierki ściągom w antryju
Knefle zapinom w szakiecie
Witom sie z moim dziubeczkiem
Nojlepszom dziołszkom na świecie

Niy po to żech jechoł na kole
Jeść kołocz z posypkom pić kawa
Familio już czeko przy stole
Do dziubka mojego mom sprawa

Na czystych dylinach przyklynkom
Wionzanke wyciągom zbulonom
Jąkąm sie przy tym i stynkom
Anielciu, zostaniesz mom żonom?

Kochom cie - trzy razy pedziała
Ma dusza już nie jest w rozterce
Na szyi mi ciyngiym wisiała
Szczyńsliwym jest dziś moje serce

Lynsztanga se trzymom swobodnie
Spod bryli wyciągom zaś muchy
Jak nockom wracołech od ciebie
Cudownie mie żarły kopruchy

Autor: Krzysztof Kokot

Prawa autorskie do wiersza są zastrzeżone