Nowa płyta Zimermana

[60grycz60]

Właśnie kupiłem nową płytę Krystiana Zimermana z I koncertem fortepianowym
Brahmsa. Cekawy jestem opinii innych osób o tym nagraniu.

[verdiprati]

Napisz recenzję - może się ktoś skusi na płytę za 7 dych.

[aka10]

www.traffic-club.pl/sklep/muzyka_show/id_product/147424.html

[60grycz60]

Po pierwsze, kupiłem w Media Markt za 55 zł, na stronie empiku jest jeszcze
taniej (52 zł). To w kwestii tej bardziej prozaicznej. Natomiast co do meritum.
Gdzieś we wcześniejszych zapowiedziach płyty usłyszałem, że to będzie nagranie
live z wrześniowych koncertów Zimermana w Berlinie. W 2003 roku po dłuższej
nieobecności w niemieckiej stolicy tymi dwoma występami otwierał sezon Berliner
Philharmoniker. Dla mnie było to podwójne wydarzenie: po raz pierwszy byłem na
koncercie Filharmoników Berlińskich, a po drugie okazja usłyszenia na żywo tego
pianisty. Obydwa te jednoczesne wydarzenia wywarły na mnie niezapomniane
wrażenie. Dlatego z tym większym zaciekawieniem czekałem na płytową rejestrację
tamtych chwil. Z tą poprawką, że nagranie zostało zrealizowane we wrześniu
2003, zaś poprawki (filmowcy powiedzieliby "dokrętki") w grudniu 2004. Pierwsze
wrażenie: czy nagranie Zimermana może być nieciekawe? Oczywiście, nie! Ale
również można powiedzieć, że jest na swój sposób typowe dla niego. Element
intelektu zdecydowanie przeważa nad żywiołem. Czuje się to zwłaszcza w I
części. Natomiast adagio jest poezją w najczystszej postaci. Partie fortepianu
solo zniewalają swoją delikatnością. Zresztą czy inaczej mogło być po nagraniu
Preludiów Debussiego. Jeżeli miałem jakieś uczucie niedosytu, to tylko w III
części. Może to z racji trochę wolniejszych niż u innych wykonawców temp.
Oczekiwałbym większej drapieżności (zresztą takie samo odczucie miałem na samym
koncercie). Natomiast porozumienie orkiestry i solisty - absolutne. Zresztą
brzmienie BPh jest po prostu cudowne, a jak wchodzą wiolonczele czy kontrabasy -
to dostaję dreszczy. Natomiast byłem później na recitalu Zimermana w Wiedniu w
Musikverein, gdzie zresztą w ostatniej chwili całkowicie zmienił repertuar i
koniec końców grał tylko Chopina i... ten występ absolutnie przyćmił (jeżeli to
możliwe) tamten koncert. Jego interpretacja sonaty b-moll, a zwłaszcza finale
presto doprowadziły całą salę do entuzjazmu wręcz niebywałego. Nigdy wcześnie
ani później nie przeżyłem tak intensywnych uczuć jako słuchacz. Po prostu.
Rozmawiałęm wtedy po koncercie ze studentką fortepianu w Wiedniu, która
powiedziała mi, że na sali widzi prawie całą Akademię Muzyczną i to, że
tamtejsi profesorowie byli bardzo wobec Zimermana zdystansowani, jednak występ
przyjęli tak, jak cała sala. Ale to tylko na marginesie. Zresztą w niedzielę
dwójkowa Płytomania ma być w całości poświecona temu nagraniu i dowiemy sią
zapewne jakichś ciekawych spraw okołonagraniowych. Ale kupić trzeba. Absolutnie.

[60grycz60]

Właśnie przeczytałem w marcowym numerze "Muzyka XXI" tekst p. Angeliki
Przeździęk poświęcony nowej płycie Zimermana z koncertem Brahmsa. Wydaje się
wszystko w porządku. Materiał interesujący, kreśli okoliczności powstania i
premiery koncertu oraz sylwetkę kompozytora. Dalej przygotowania do nagrania,
podejście do pracy pianisty etc. NO, wszystko w jak najlepszym porządku. Dobrze
się czyta, dowiadujemy się wielu ciekawych rzeczy. Tylko brakuje jednej
informacji: że jest to zerżnięte z książeczki towarzyszącej płycie. Owszem,
niektóre wypowiedzi są opatrzone cudzysłowiem, ale nie zmienia to faktu, że
mamy do czynienia z przepisaniem po przeróbkach (malutkich) opracowania
Deutsche Gramophon, a dokładnie Wernera Pfistera. Gdyby jeszcze p. Przeżdzięk
napisała, że opracowano na podst. materiałów prasowych DG, ale nie. Jednym
słowem: skandal. I zero przyzwoitości dziennikarskiej. Bardzo to smutne.

[zamek]

Jak to w "Muzyce21"... nie spodziewaj się niczego innego. I to nie jest smutne,
a obrzydliwe.
Dawno, dawno temu pisywałem do tego pisemka; było to krótko po jego założeniu,
kiedy jeszcze wydawało się, że da się tam pisać własnym tekstem. Była grupa
zapaleńców, chęci, wydawało się, że także możliwości... Niestety, bardzo prędko
okazało się, po czemu funt licha - o kim pisać należy, a czego nie wolno
krytykować etc. Zwiałem, jak mogłem najszybciej, a teraz półki z tym czymś
omijam jak najszerszym łukiem.
Aż żal Bogusława Schaeffera, że dał się nabrać na takie plewy :( i teraz służy
wydawcom za alibi.