prawa autorskie

[ja_rybka]

Jak obchodzicie prawa autorskie przy modernizacjach (nadbudowie) wpływajacych
na wygląd budynku, jeżeli nie chcecie (lub nie jest możiwe) skorzystać z usług
(przeprojektowanie)przez autora (architekta)?

Czy w kolejnym projekcie (umowie) wystarczy klauzula, że autor przekazaje
(zrzeka sę?) prawa autorskie wspólnocie?

Bardzo proszę o rzeczową podpowiedź. Z góry wielkie dzięki!

[krajanka5]

Czy przerabiasz temat: "nadbudowa kondygnacji" ?

[ja_rybka]

krajanka5 napisała:

> Czy przerabiasz temat: "nadbudowa kondygnacji" ?
To się jeszcze okaże.

Na razie bardzo mi zalezy na fachowej odpowiedzi na postawione pytanie.

[majkowa]

Jeżeli pytasz jak łamać prawo, to źle trafiłaś.

Należy uzyskac pisemną zgodę autora projektu lub jego spadkobierców.

Obchodzić należy tylko rocznice i uroczystości.

[ja_rybka]

majkowa napisała:

> Jeżeli pytasz jak łamać prawo, to źle trafiłaś.

Dziękuję majkowej za złotą myśl, ale:

gdybym przypadkiem była właścicielką domu zaprojektowanego przez osobnika typu
majkowa, to za żadne skarby nie chciałabym, aby zmiany (przebudowy) knociła po
raz drugi "majkowa", nawet jeśli przyznałabym jej rację, że:

> Obchodzić należy tylko rocznice i uroczystości,

a nie prawo :(

> Należy uzyskac pisemną zgodę autora projektu lub jego spadkobierców.

Tak, ale: z "majkową" generalnie trudne negocjacje, pozatem przebywa za granicą,
a kiedy wpada do kraju ma poważniejsze sprawy na głowie. Ponieważ jednak lubi
liczyć kasę, nie po myśli jej zrzekać się swych praw :(

W dodatku trudno mi nawet zdobyć jednoznaczną informację, kto jest właścicielem
owych praw autorskich: ona czy firma której zlecony był projekt. (Z dokumentów,
które posiadam, nie wynika to jednoznacznie).

I jeszcze, kto zadrze z "majkową" - cieżki jego żywot, więc ... sami rozumiecie,
że nie tylko rocznice i uroczystości, ale i co poniektórych ludzi nalezy obchodzić.

W dalszym ciagu liczę na pomoc.

[dozorca1]

Architetkt zachowuje prawo wyłącznie do projektu a nie do obiektu. Jeżeli
budynek oddano do użytku to władztwo architekta zakończyło się wraz z
zakończeniem budowy, możesz więc obiekt przebudowywać. Natomiast nie wolno
ci korzystać z rysunków wykonanych przez tego architekta. Jeżeli obiekt nie
jest zakończony zwróć się do niego o pozwolenie dokończenia budowy przez
kogoś innego.

[ja_rybka]

dozorca1 napisał:

> Architetkt zachowuje prawo wyłącznie do projektu a nie do obiektu. Jeżeli
> budynek oddano do użytku to władztwo architekta zakończyło się wraz z
> zakończeniem budowy, możesz więc obiekt przebudowywać.

Jest to dla mnie bardzo cenna wskazówka. Jakim przepisem mogę się tu podeprzeć?
W tej kwestii jestem zielona, problem w tym, że to urząd architektury wspomniał
o tym, że w grę wchodzą tu prawa autorskie (budynek zakończony z pozwoleniem na
uzytkowanie), a przy całkiem wstepnej rozmowie, architekt, który być może
robiłby zmiany - też to potwierdził, ale żadnego przepisu nie podał, więc może
to tylko sprawa zwyczaju w branzy pomiędzy architektami (przynajmniej co
poniektórymi)?

[dozorca1]

Sprawdź w prawie autorskim: Dz.U 2000 r, Nr 80, poz. 904. Nie ma tam
przeciwstawnego zapisu w stosunku do tego, co napisałem.

[dozorca1]

Dokładniej:
1) pobieżnie przeglądając prawo autorskie nie znalazłem jednoznacznego
zapisu potwierdzającego przytoczoną przeze mnie opinię. Należałoby szczegółowo
przejrzeć co ustawodawca na ten temat „wyprodukował”, a jest tego sporo.
2) Przypuszczam, że z prawdziwością lub nie przytoczonego przeze mnie
stanowiska wiążą się olbrzymie pieniądze dla olbrzymiej grupy osób i dlatego
obrona takiego lub innego stanowiska jest ważna i prawdopodobnie wciągnięte w
tę walkę są poważne autorytety prawne. Potwierdza to przytoczony tekst
Jerzegoromana.
3) Tylko prawnik wyspecjalizowany w prawie autorskim mógłby udzielić
kompetentnej odpowiedzi, a i to niekoniecznie, bo być może nie ma
jednoznacznego uregulowania tej kwestii. Może trzeba przeanalizować
orzecznictwo pod tym kątem ?
4) W tej sytuacji proponowałbym zajęcie przytoczonego przeze mnie
stanowiska, a ciężar obalenia tej opinii przerzuciłbym na architekta, który
wyciąga korzyści materialne ze stanowiska przeciwnego.

[ja_rybka]

dozorca1 napisał:

> 4) W tej sytuacji proponowałbym zajęcie przytoczonego przeze mnie
> stanowiska, a ciężar obalenia tej opinii przerzuciłbym na architekta, który
> wyciąga korzyści materialne ze stanowiska przeciwnego.

Tak też chcemy zrobić, jednak dalej pozostaje problem znalezienia architekta,
który zgodzi się wykonać projekt, jeżeli formalnej, pisemnej zgody nie będzie od
poprzedniego autora (czy może nawet autorów).
Dzięki za wszystkie podpowiedzi.

[dozorca1]

Nie sądzę, że jest to poważny problem, bo:
1) również architekci cienko teraz przędą, a więc schylą się i po takie
zlecenie
2) jeśli będzie miał opory: pokaż mu tę dyskusję na forum
3) Jeśli dalej odmówi, to jest to dowód, że nie nadaje się do realizacji
tego zlecenia, bo albo nic nie zrozumiał z dyskusji (nie miałbym wtedy zaufania
do jego wytworów), albo idzie w zaparte w przeciwnym kierunku niż Ty.

[ja_rybka]

Nie przeciągając sprawy, bo juz wiele więcej na forum wymyśleć się nie da,
dorzucę jeszcze tylko kilka słów.

dozorca1 napisał:

> Nie sądzę, że jest to poważny problem, bo:
> 1) również architekci cienko teraz przędą, a więc schylą się i po takie
> zlecenie

Też mam taką nadzieję, chociaż wychodzą tutaj 2 kwestie:
a) ewentualne (nie wiem na ile realne?) wykluczenie z członkostwa w zrzeszenia
(czy jak ono się tam nazywa) architektów, a bez tego nie mozna wykonywać zawodu;
b) czy cena skusi nowego projektanta

> 2) jeśli będzie miał opory: pokaż mu tę dyskusję na forum

Wypada mi tutaj wyjasnć jeszcze jedną kwestię. Budynek ma pewne udziwnienia,
wyraz natchnienia twórcy, napawający go dumą, a nam sprawiajacy w praktyce sporo
problemów, przy opkazji chcemy to zmienić. I tu jest pies pogrzebany; zmiana
wyglądu uderzy bezpośrednio w dumę autora. Pewien budowlaniec z doswiadczeniem
skwitowal to tak: architekci to artysci, niech projektują pomniki, pałace,
ostatecznie zagospodarowanie terenu, ale projektowanie standardowych domów
powinno pozostawać w gestii budowlańca. Parząc na to realnie, to albo musimy
odpuscić tego typu zamiany i męczyć się z tym całe życie (i architekt chyba też
wtedy da sobie spokój ze swoimi prawami, nawet jesli formalnie ich się nie
zrzeknie)), albo jednak nastawić się na procesy.

> 3) Jeśli dalej odmówi, to jest to dowód, że nie nadaje się do realizacji
> tego zlecenia, bo albo nic nie zrozumiał z dyskusji (nie miałbym wtedy zaufania
> do jego wytworów), albo idzie w zaparte w przeciwnym kierunku niż Ty.

Najmniej chyba boją sie takiego ryzyka startujący architekci.

[dozorca1]

Jakim przepisem mogę się tu podeprzeć?


Logiką. Jerzyroman: "Tutaj wkracza podstawowe pytanie które jest nie lubiane
przez architektów : a jakie prawo ma właściciel ?"

[jerzyroman]

Trochę o nadbudowie i prawach autorskich:

www.realtor.waw.pl/nadbudowa.htm
Dywagacje na temat praw autorskich architektów:

"WOLNOĆ TOMKU W SWOIM DOMKU czyli o prawie autorskim architektów".

Jednym z najzabawniejszych tematów dla architekta z Unii Europejskiej, mogącego
czytać polskie periodyki architektoniczne, jest temat praw autorskich
architekta. Najnowszym dodatkiem do tego tematu jest artykuł Leszka Krasowskiego
w numerze 02/2002 Architektury Murator pod tytułem "Paragraf na Architekturę".
Artykuł ten, inspirowany i posiłkowany przez rozmowę z Panią Mecenas Małgorzatę
Neuman, specjalistkę od prawa autorskiego, utwierdza jeszcze raz powszechną
opinię środowiska architektonicznego i SARP-u, wielokrotnie wyrażanego w
groteskowych nieraz procesach, że architekt ma prawa autorskie do budynku
rozciągające się nawet poza jego życie i wymagające jego zgody lub jego
spadkobierców, nawet nie architektów, do zmian w obiekcie dokonywanych przez
innych architektów.

W przeciwnym wypadku grozi właścicielowi proces. " Osobiste prawa autorskie są
niezbywalne. Gdy architekt, który projektował dany obiekt nie żyje, należy
zapytać spadkobierców, czy wyrażają zgodę na jego przebudowe, nawet wówczas gdy
nie są oni architektami. Osobiste prawa autorskie nie gasną nigdy..." - można
przeczytać z wypowiedzi Lecha Kadłubowskiego, roszczącego pretensje do
Stanisława Fiszera o przeróbkę Teatru Wybrzeże, wykonaną bez zgody tegoż
Kadłubowskiego, pierwotnego projektanta obiektu. Ten pogląd potwierdza Pani
Małgorzata Neuman.

Z takimi poglądami Pani Mecenas na pewno może liczyć na powodzenie w prowadzeniu
spraw nieszczęsnych architektów, ale tylko do momentu wejścia do Unii. Potem te
numery już nie przejdą, gdyż nie opierają się na żadnym normalnym prawie, które
dawałoby takie uprawnienia architektowi a ograniczało zupełnie możliwości
właścicielowi obiektu. Tutaj wkracza podstawowe pytanie które jest nie lubiane
przez architektów : a jakie prawo ma właściciel ? No bo skoro nie może bez
zgody przerabiać to nie może chyba tym bardziej zburzyć ? A co ma robić, jak
spadkobiercy się nie zgodzą, bo kochali dziadka architekta - czy delikwent ma
wobec tego konserwować starą łazienkę z zardzewiałą wanną? A jak on swego
budynku nie lubi i uważa architekta - projektanta poprzedniego właściciela za
nieuka, to też go ma pytać o zdanie? Autor artykułu, Pani Mecenas Neuman i
usypiani przez nich SARP i architekci polscy najwyraźniej nie rozumieją istoty
zawodu architekta. Tego niestety nie uczą polskie szkoły architektury. A szkoda,
bo od tego powinno się zacząć. Jest to bowiem zawód usługowy, ale specjalny,
nazwany w świecie zawodem wolnym. Jest tych zawodów 11, a należą do nich miedzy
innymi: lekarz, adwokat, dentysta, notariusz, geometra itd. Istotą tego zawodu
jest wykonywanie usługi wymagającej dużej wiedzy i odpowiedzialności osobistej
(a nie instytucjonalnej) za akt, którego konsekwencje są brzemienne dla osobnika
i dla społeczności. Deontologii, czyli prawideł zastosowania tego zawodu strzegą
Izby, na wzór dawnych cechów. Izby maja zarząd wybieralny przez gremium
architektów i mianowanych ( w królestwach przez króla). Ci drudzy służą temu, by
ci pierwsi nie zwariowali, a jak widać z polskich przykładów to się zdarza.
Wykluczenie z Izby Architektonicznej czy Lekarskiej pozbawia możliwości
uprawiania zawodu. Wpisany do Izby może być tylko ten, kto ma odpowiedni i
uznany dyplom.

Ale nie tylko - musi się on sprawdzić w długoletnim stażu kontrolowanym przez
Izbę. Baza działalności wolnego zawodu : architekta, notariusza, lekarza,
adwokata jest zaufanie klienta co do jego umiejętności i zdolności do pomocy
klientowi w sprawie, z którą on sie zwraca. Żadna siła i żadne prawo autorskie
nie może zmusić klienta do kontynuowania sprawy z przedstawicielem wolnego
zawodu , gdy do niego nie ma zaufania. I to jest właśnie wyjaśnienie wszystko,
wiecej argumentów nie trzeba.

Czy można sobie bowiem wyobrazić zmuszanie kogoś do leczenia przez lekarza, lub
bronienia przez adwokata, do których nie ma się zaufania? A dlaczegóż to miało
by być inaczej w stosunku do architekta? W normalnym społeczeństwie architekt
jest co prawda autorem projektu budynku, ale właściciel po przejęciu go poprzez
odbiór dysponuje całkowitą swobodą co do jego przeróbek, zburzenia lub rozbudowy
niezależnie od woli autora. Budynek bowiem budowany jest po to by się
wyalienował i żyć własnym życiem. Może on często zmieniać właściciela. Dlaczego
nowy właściciel musi mieć obowiązkowo zaufanie do architekta swego poprzednika?
Gdyby było inaczej, bardzo mądre i cenne polskie porzekadło "Wolnoć Tomku w
swoim domku" nie miało by przecież sensu.

Stosowność zmian w budynku jest kontrolowana przez służby budowlane,
które nie maja żadnych uprawnień do egzekwowania praw autorskich. Nawet w
przypadku obiektów uznanych za zabytki, służby te strzegą konserwacji budynku, a
nie prawa autorskiego. Interpretacja prawa autorskiego w wydaniu SARP-u i Pani
Mecenas jest więc z zasady niemoralna, gdyż nie respektuje podstawowych praw
klientów, którzy są źródłem pracy zawodu architekta. Dla wszystkich Izb
Architektonicznych na całym świecie najważniejsze jest zapewnienie właśnie
klientowi architekta pełnej satysfakcji - sprawa autorstwa nie może być tej
zasadzie przeciwna. Dlatego w relacji klient -architekt wymuszanie
administracyjne na kliencie obligacji "autorstwa" projektanta nie wchodzi w rachubę.

Z tego punktu widzenia protesty projektantów placu, na którym ktoś
stawia pomnik, który projektantom placu nie pasuje, bazujące się na prawie
autorskim do tego placu jest z punktu widzenia architekta z Unii aberracją. Taka
sytuacja ma właśnie miejsce w Krakowie, gdzie na placyku przed kościołem Piotra
i Pawła postawiono niechciany pomnik księdza Piotra Skargi, co wywołało lawinę
protestów, publikacji, zebrań i emisji w skali ogólnopolskiej.

..................

Gdyby więc sytuacja bezwzględnej własności intelektualnej do
zaprojektowanej przez siebie przestrzeni miała by być respektowana,
prawdopodobnie nic nie można by wybudować. W końcu istnieją instytucje i procesy
administracyjne, by inicjatywę i zasadność tego pomnika sprawdzić i zrealizować.
Inicjatorzy każdego przedsięwzięcia muszą te procesy respektować, poddać się ich
wymaganiom, wysłuchać uwag projektantów tej przestrzeni, ponieść ewentualnie
konsekwencje nieudanych realizacji, zepsucia przestrzeni jeżeli taka będzie
miała miejsce. Ale w żadnym wypadku poprzedni projektant fragmentu czy całości
obiektu nie może stać się dyktatorem tego co się ma na tym miejscu dziać później
i dysponować prawem veta w ramach jakiś przedziwnie rozumianych praw
autorskich. Praw nadanych przez kogo ? Podobnie zresztą architekt nie może być
dyktatorem użycia drogich materiałów, odmówić wymaganych przez inwestora
uzasadnionych funkcjonalnie i budżetowo zmian gdy są one możliwe
administracyjnie lub narzucać formę która nie odpowiada inwestorowi. Architekt
ma za to prawo wycofania się z takiej misji, jeżeli uważa że jest to niezgodne z
jego poglądami lub sumieniem, albo za którą nie może wziąć odpowiedzialności.

Wszystko to oczywiście dotyczy relacji architekt - społeczeństwo. Zupełnie
inaczej ma się sprawa regulacji pomiędzy architektami - członkami Izby. Tu
rzeczywiście istnieją zasady respektu w stosunku do kolegi polegające na
przykład na nie podejmowaniu zadania, które zagrażałoby misji rozpoczętej przez
innego architekta. Niemniej jednak rozwiązanie takiego konfliktu sprowadza się
do doprowadzenia do zakończenia misji przez poprzednika, gdyż Izba uważa, że nie
ma najmniejszego sensu bronić architekta do którego klient nie ma zaufania. W
publikacjach zaś powinno się znaleźć miejsce dla wszystkich, którzy mieli udział
w autorstwie. Jedyne prawo autorskie, jakie przysługuje

[jerzyroman]

Jedyne prawo autorskie, jakie przysługuje w stu procentach architektowi to prawo
bycia autorem projektu, nawet gdy został on przerobiony przez innego architekta
lub prawo nie bycia cytowanym w obiekcie którego jest on autorem, a który uważa
za sknocony przeróbkami przez innego architekta.

Najtrudniejsza sprawa jest nie respektowanie praw autorskich
współpracowników w tym samym biurze. Wielu właścicieli biur przywłaszcza sobie
własność intelektualna projektów wykorzystując uzależnienie finansowe swych
współpracowników.

Są to sprawy bolesne i najbardziej drastyczne, w stosunku do których Izby są
bezbronne. Wkraczają tu bowiem kryteria moralne a raczej niemoralność, która
jest negatywną wypadkową systemu kapitalistycznego i związanej z nim przemocy
menadzersko - finansowej, wyrażającej się opanowywaniem osób kreatywnych przez
sprawnych organizatorów - menadżerów uzurpujących sobie prawo do autorstwa
intelektualnego projektu. Izby są w tym względzie bezbronne, gdyż chodzi tu o
sprawy drażliwe, ambicjonalne, gdzie trudno o dowody, o obiektywną ocenę skali
zasług. Tutaj chyba na całym świecie jest najwięcej do zrobienia, ale to dotyczy
ludzkiego stosunku do siebie kolegów architektów. W Polsce przed 1990 rokiem
sprawy te były bardzo dobrze rozwiązane i mogłyby stanowić przykład dla innych
krajów. W tym wypadku dobrze więc by było, aby te dobre, dawne i prawe stosunki
sarpowskie mogły przetrwać, bo była to wartość którą można by się w świecie
zasłużenie pochwalić.

The end.

Epilog: Epilogiem jest druga dygresja, która jest kontynuacja pierwszej.
Odprowadzając Panią Prezes przez Rynek Krakowski stwierdziłem, że skoro SARP
zdecyduje się na proces u boku autorów placu przeciwko pomnikowi Księdza Piotra
Skargi, powinno się przy okazji naprawić krzyczące od wielu wieków
niesprawiedliwości i złamania praw autorskich. Chodzi o Bazylikę Mariacką i
Sukiennice. W bazylice Mariackiej po pożarze jednej z gotyckich wież 400 lat
temu jakiś zarozumialec ją skrócił i przykrył barokowa kopułą psując idealną
symetrie przewidzianą przez autora dzieła. W Sukiennicach zaś profan Pryliński
na początku XX-go wieku dorzucił z dwóch stron neogotycki portyk, niszcząc
sylwetkę Włocha Fontany, który z kolei okaleczył oryginalną średniowieczną bryłę
jakąś renesansowa attyką, którą autor tego obiektu oczywiście nie przewidział.

W Krakowie paskudzenie tego co robili poprzednicy i nie respektowanie ich praw
autorskich ma dziesięciowiekową tradycję. Jest wiec tego procesowania się na lata.

Ludwik Konior, Bruksela, Kwiecień 2002 roku

Ma Pan zupełną rację. Niestety mimo, iż Konstytucja RP chroni prawo własności, a
ustawa o prawach autorskich, ściśle określa zakres ich stosowania, to prominenci
SARP, a obecnie również Izby Architektów zupełnie tej kwestii nie rozumieją. To
jest bardzo smutne i zatrważające. Obecnie w Polsce trwa \"Rejs\" Izby
architektów. Osobowości prawnej, która nie ma szacunku dla wolności człowieka i
demokracji. W przygotowywanym kodeksie etycznym zabrania się architektom
dokonywania zmian w obiektach istniejących bez zgody autora. Za nie
przestrzeganie tego przepisu architekci będą wyrzucani z izby, co dla nich
oznacza że nie będą mogli wykonywać zawodu. I co Pan na to?

Joanna Piotrowicz

[ja_rybka]

jerzyroman napisał:
> (...)


Tekst świetnie naświetlajacy sprawę, nie mam więcej pytań.
Ufff, nasza polska rzeczywistość.

Do całości obrazu mozna dodać problem szkody na skutek blędów projektowych,
konstrukcji ...:(

[serafin666]

w aktach notarialnych obciążeń praw brak , takoż w księgach wieczystych ;
wniosek - o budynku decyduje właściciel wyłacznie z ograniczeniami wynikającymi
z przepisów budowlano-porządkowych ; dołączam to :

1991.01.29 wyrok NSA IV SA 972/90 ONSA 1991/3-4/52
w Warszawie
W postępowaniu administracyjnym, w którym stosowane są materialnoprawne
przepisy prawa budowlanego, autorzy projektów architektonicznych obiektów
budowlanych nie mają przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. nie tylko w
postępowaniu dotyczącym obiektu dobudowanego do obiektu objętego ich projektem,
ale również w postępowaniu dotyczącym bezpośrednio projektowanych przez nich
obiektów.
1991.07.19 wyrok SN III ARN 23/9
Pozwolenie na przebudowę pomieszczeń niemieszkalnych ze swej istoty na cele
mieszkaniowe w istotny sposób zmienia w sposób trwały układ, wzajemną
konfigurację, przeznaczenie, sposób korzystania, zewnętrzny wygląd itp. obiektu
budowlanego i już chociażby z tego względu powinno być wydane na rzecz jednego
inwestora tylko jeden raz, w formie jednej decyzji uwzględniającej całość
elementów jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane, wymienionych w art. 5
ust. 1-4 prawa budowlanego (ustawa z dnia 24 października 1974 r. Dz. U. Nr 38,
poz. 229 ze zm.).
1990.10.11 wyrok SN III ARN 15/90
Inwestor - współwłaściciel nieruchomości może uzyskać prawo do dysponowania nią
w granicach przekraczających zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólną o ile
uzyska zgodę wszystkich właścicieli lub rozstrzygnięcie sądu wymagane w art.
199 k.c.
Wzniesienie stałego obiektu budowlanego na nieruchomości stanowiącej
współwłasność stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu i wymaga
zgody wszystkich uprawnionych do decydowania w tej sprawie. Zgoda ta stanowi
niezbędną przesłankę prawa do dysponowania nieruchomością w rozumieniu art. 29
ust. 5 prawa budowlanego
1981.12.11 wyrok SN IV CR 193/81
Z ujmą dla autorskich dóbr osobistych twórcy (art. 52 pkt 7 ustawy o prawie
autorskim) działa ten, kto będąc z mocy art. 31 tejże ustawy uprawniony do
wprowadzenia w utworze zmian bez zgody twórcy nie ujawnia faktu ich dokonania w
sposób zapobiegający błędnemu przekonaniu osób postronnych, że twórca jest
autorem utworu w zmienionej postaci. Twórcy przysługuje w takim wypadku żądanie
ażeby naruszający złożył stosownie do okoliczności publiczne oświadczenie albo
dokonał ogłoszenia wyroku w czasopismach (art. 53 par. 1 ustawy).
przepis ustawy PRAWO AUTORSKIE
Art. 33(5) Wolno korzystać z utworu w postaci obiektu budowlanego, jego
rysunku, planu lub innego ustalenia, w celu odbudowy lub remontu obiektu
budowlanego.

[ja_rybka]

serafin666 napisał:

> w aktach notarialnych obciążeń praw brak , takoż w księgach wieczystych ;
> wniosek - o budynku decyduje właściciel wyłacznie z ograniczeniami wynikającymi
>
> z przepisów budowlano-porządkowych ; dołączam to :

Dzięki, serdeczne dzięki!
Coraz wiecej argumentow za tym, że sprawy sądowe przeciwko właścicielom czy
nowemu projektantowi mamy z głowy i nie potrzeba prosić się o zgodę autora.

Ciekawa jestem, czy ten kodeks etyki, o którym wspomina artykuł przytoczony
przez Jerzegoromana został wprowadzony. Te wszystkie izby, zrzeszenia, itp, itd
to dopiero państwo w państwie.

[dozorca1]

To jest dość starej daty orzecznictwo. Prawo autorskie, budowlane i o własności
lokali mają daty późniejsze, a więc sporo się od tego czasu zmieniło. Nie ma
nic nowszego ?

Poza tym mylisz trochę zakresy działania sądów, NSA zajmuje się wyłącznie
badaniem zgodności z prawem wydanych decyzji administracyjnych.

Jeżeli obiekt został oddany do użytku, to architekta o nic pytać się nie
trzeba. Lepiej zrobić inwentaryzację niż korzystać z projektu.

[jefimik]

Stowarzyszenie Architektów Polskich przygotowało Zasady Etyki Zawodu Architekta
i Kodeks Postępowania Architekta, który zobowiązuje architektów do
przestrzegania określonych w nim zasad.

Kodeks i Zasady zostały uchwalone przez Walny Zjazd Delegatów SARP 26
października 2003 r. Jest to zatem jak najbardziej aktualny i obowiązujący dokument.
Zasady zwracają uwagę na odpowiedzialność i tolerancję, poszanowanie środowiska
naturalnego i dziedzictwa historycznego, definiują obowiązki architekta, m.in.:
szerzenie wiedzy, utrzymanie godności zawodu, rozwijanie umiejętności, czy
wykonywanie zadań projektowych do końca, jak również obowiązki wobec klienta i
wobec innych architektów.

Według Kodeksu Postępowania, naruszenie przez architekta Zasad Etyki podlega
postępowaniu dyscyplinarnemu, a orzeczenie winy może prowadzić do nagany albo
nawet zawieszenie członkostwa w SARP.

Nie ma sensu przytaczać całego tekstu kodeksu, który można znależć pod adresem
www.sarp.org.pl/pliki/zas_ety.pdf
Przytoczę jednak w oryginale interesujące nas fragmenty, które dotyczą zmian w
obiektach już zrealizowanych.

W rozdziale IV. Obowiązki architekta wobec innych architektów
w punkcie 5 czytamy:
Architektowi nie wolno w szczególności:
a. przyczyniać się w jakikolwiek sposób do wycofania zadania twórczego,
powierzonego innemu architektowi lub zespołowi architektonicznemu, aby uzyskać
je dla siebie lub swego zespołu,
b. podejmować się kontynuacji projektu rozpoczętego przez innego żyjącego
architekta bez jego wiedzy i zgody.
c. podejmować się przeprojektowania obiektu zrealizowanego wg projektu
innego, żyjącego architekta, bez jego wiedzy.

Innymi słowy, żaden architekt nie podejmie się przeprojektowania już
zrealizowanego obiektu bez poinformowania o tym autora projektu ( w domyśle
chodzi o uzyskanie jego akceptacji).
Gdyby to zrobił grożą mu następujące sankcje wyszczególnione w punkcie 9
"Kodeksu postępowania Architekta, który przytoczę poniżej.

9. Postępowanie nieetyczne architekta w stosunku do innego architekta, a
szczególnie naruszenie zasad ujętych w pkt. 5 i pkt. 6 rozdziału IV "Zasad
Etyki Zawodu Architekta", w tym także wynikających z przekroczenia zakresu
oczywistej
konieczności, jest zagrożone karą zawieszenia w prawach członka do trzech lat,
a w szczególnie drastycznych przypadkach wykluczeniem z SARP.

Pojęcie oczywistej konieczności wynika z art. 49 ust.1 Ustawy o prawie
autorskim i prawach pokrewnych z dnia 04.02.1994 r., za którą w przypadku
zawodu architekta należy uznać konieczność wprowadzenia niezbędnych zmian
programowych i wynikających z obowiązujących przepisów, bez naruszenia
treści i formy utworu z zapewnieniem należytych praw autorskich.

Mimo, iż kodeks nie jest źródłem obowiązującego w Polsce prawa, wątpię abyś
znalazła architekta, który podjąłby się przeprojektowania budynku bez
uprzedniego uzyskania zgody projektanta.

Pozdrawiam.

[dozorca1]

no przecież ona o tym wie, pisze o tym.

[jefimik]

Nie sądzę. Proszę zwrócić uwagę na post ja_rybka 20.04.2005 11:56

"Ciekawa jestem, czy ten kodeks etyki, o którym wspomina artykuł przytoczony
przez Jerzegoromana został wprowadzony. Te wszystkie izby, zrzeszenia, itp, itd
to dopiero państwo w państwie."

[ja_rybka]

Serdecznie dziękuję wszystkim za głosy w dyskusji.

efimik napisał:

> Nie sądzę. Proszę zwrócić uwagę na post ja_rybka 20.04.2005 11:56
>
> "Ciekawa jestem, czy ten kodeks etyki, o którym wspomina artykuł przytoczony
> przez Jerzegoromana został wprowadzony. Te wszystkie izby, zrzeszenia, itp, itd
> to dopiero państwo w państwie."

Nie wiedziałam w jakiej ostatecznie formie obowiązuje interesująca mnie część
kodeksu, faktem jest natomiast, że architekt, z którym prowadzone były wstępne
rozmowy - odmówił wykonania projektu bez zgody autora i z przebiegu rozmowy
można było wywnioskować, że to właśnie wynik branżowych zasad.

Podsumowując, wynika, że zgodnie z prawem właściciel niby może, ale fizycznie
nie za bardzo ma to kto wykonać dokumentację. A może budowlaniec z uprawnieniami
projektowymi? Jak sądzicie? Jego chyba ten kodeks już nie obowiązuje. No i
zastanawiam się nad jednym, pewna część budynku to ozdóbka, która nie
remontowana, czy też nie poddawana stosownym zabiegom będzie stwarzała
zagrożenie. I co, wtedy można będzie usunąć bez zgody autora, czy bez względu na
koszty chuchać na to do śmierci?

A przy okazji tych absurdów, nie wiem, czy słyszeliście o sprawie pewnego
solidnego, mądrego, młodego sędziego z ambicjami (chyba z okolic Gdańska).
Wszedl w konflikt z wygami zawodu, skazując m.in. znajomków wpływowych
osobistości, dodatkowo działał zbyt szybko, jak na przyjęte zwyczaje sądu. No i
pozbawiono go prawa wykonywania zawou, dożywotnio, bez możliwości odwołania
(ponoć prezes sądu ma takie uprawnienia) !!!