ZAOLZIE 1938 - inicjatywa czeska?

[hierowski]

Szanowni Panowie, czy któryś z Was wie cokolwiek na temat tego czy poniższy
list Benesza do Mościckiego jest prawdziwy? Wynika z niego że w dniu
22.9.1938, a więc na cały tydzień przed „Monachium” – czyli
dyktatem monachijskim, Benesz pisał do Mościckiego:

"(...) ... przedkładam ... propozycję ...wyrównania problemu polskiej
ludności
w Czechosłowacji. Pragnąłbym ułożyć tę sprawę na płaszczyźnie zasady
rektyfikacji granic, zaś czeski minister spraw zagranicznych Krofta pisał do
polskiego ambasadora Papee: Rząd Czechosłowacki chciałby podkreślić (chodzi o
zwrot Zaolzia Polsce, przyp. red), że chodzi tu o akt dobrej woli wynikający
z jego własnej inicjatywy i własnej decyzji ..."

Więcej na ten temat pod
adresem: www.zaolzie.org/zaolziearchiwum/biuletyn1/Biuletyn20040123.htm

BENESZ DO MOŚCICKIEGO - 22.09.1938

[hierowski]

BENESZ DO MOŚCICKIEGO

"Panie Prezydencie! Praga, 22.IX. 1938 r.

W chwili, kiedy losy Europy są zagrożone i kiedy dwa nasze narody są żywotnie
zainteresowane w zbudowaniu trwałych podstaw pod szczerą współpracę między
obydwoma krajami, zwracam się do Jego Ekscelencji z propozycją ułożenia
przyjaznych stosunków i nowej współpracy między Polską a Czechosłowacją.

Przedkładam przeto w imieniu Państwa Czechosłowackiego W. Ekscelencji
propozycję szczerego i przyjaznego wyrównania naszych odmiennych punktów
widzenia na sprawy dotyczące problemu polskiej ludności w Czechosłowacji.
Pragnąłbym ułożyć tę sprawę na płaszczyźnie zasady rektyfikacji granic.
Zgodność w sprawie naszych wzajemnych stosunków będzie oczywiście logiczną i
bezpośrednią konsekwencją tego porozumienia. Jeżeli osiągniemy porozumienie, a
jestem pewien, że to będzie możliwe – uważałbym to za początek nowej ery w
stosunkach między naszymi dwoma krajami.

Pragnąłbym dodać jako były minister spraw zagranicznych i obecny Prezydent
Republiki, że Czechosłowacja ani obecnie, ani kiedykolwiek dotąd nie miała
żadnych zobowiązań ani traktatów, tajnych lub jawnych, których znaczenie, cel
lub intencje szkodziłyby interesom Polski.

Z zaufaniem przedkładam tę propozycję Waszej Ekscelencji za zgodą
odpowiedzialnych ministrów jednocześnie, by nadać jej charakter trwałego
porozumienia.

Chciałbym w ten sposób uczynić tę sprawę przedmiotem zainteresowania wyłącznie
naszych dwu państw.

Znając delikatność naszych wzajemnych stosunków i zdając sobie sprawę, jak
trudno było w czasach normalnych naprawić je przy pomocy zwykłych środków
dyplomatycznych i politycznych, usiłuję wykorzystać obecny kryzys dla usunięcia
przeszkód trwających w ciągu dziesiątek lat ubiegłych i dla natychmiastowego
wytworzenia nowej atmosfery. Czynię to w pełni szczerości. Jestem przekonany,
że przyszłość naszych obydwu narodów i ich przyszła wzajemna współpraca musi
być ostatecznie zapewniona.

Proszę przyjąć Ekscelencjo wyrazy mojej najgłębszej sympatii."

ODPOWIEDŹ MOŚCICKIEGO DO BENESZA - 27.09.1938

[hierowski]

ODPOWIEDŹ MOŚCICKIEGO DO BENESZA

W-wa, 27 września 1938 r.

Panie Prezydencie!

W odpowiedzi na list Waszej Ekscelencji, który został mi doręczony 26 bm.,
śpieszę Pana zawiadomić, że rozważyłem nader starannie propozycje Waszej
Ekscelencji.

Podzielam całkowicie opinię Waszej Ekscelencji, że stosunki między naszymi
krajami mogą tylko w tym wypadku ulec poprawie, jeśli zostaną natychmiast
podjęte skuteczne i poważne decyzje.

Również ja jestem zdania, że w chwili obecnej wysuwa się zdecydowanie na
pierwszy plan decyzja w sprawie kwestii terytorialnych, które w ciągu niemal 20
lat uniemożliwiały polepszenie atmosfery między naszymi krajami.

Przedkładając Rządowi mojemu sugestie Waszej Ekscelencji jestem przeświadczony,
iż będzie rzeczą możliwą opracować w krótkim terminie projekt umowy, która by
mogła odpowiadać wymogom poważnej sytuacji w chwili obecnej.

Proszę przyjąć Ekscelencjo wyrazy mojej najgłębszej sympatii.

minister KROFTA do ambasadora PAPÉE - 30.09.1938

[hierowski]

A. MSZ. Zespół P. III W. 106. t.7.

CZESKI MINISTER SPRAW ZAGRANICZNYCH KROFTA DO POLSKIEGO AMBASADORA PAPÉE

Nr 139.350/II-1 38

Praga, 30 września 1938 r.

Panie Ministrze!

Zapoznałem się z treścią noty z 27 września, w której Wasza Ekscelencja
proponuje w imieniu swego Rządu zawarcie natychmiastowej umowy, normującej
sporne kwestie między naszymi dwoma państwami, a w szczególności sprawę
terytorium zamieszkałego przez ludność narodowości polskiej.

Rząd Czechosłowacki jest wdzięczny Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej za
wyrażenie swego poglądu na sposób postępowania, który – zdaniem Rządu
Czechosłowackiego – zmierza do pożądanego porozumienia.

Pragnąc, by umowa ta była trwałą i nie pozostawiającą żadnej z obu stron
uczucia goryczy, Rząd Czechosłowacki pozwala sobie zaproponować następującą
procedurę, zaznaczając przy tym, iż dla powodów, które będą wymienione,
chciałby uniknąć tego, by społeczeństwo czechosłowackie odniosło wrażenie, iż
wykorzystuje się trudności, w jakich obecnie znajduje się Czechosłowacja,
właśnie w chwili, kiedy rozstrzyga się kwestia terytorium zamieszkałego przez
ludność niemiecką. Rząd Czechosłowacki chciałby podkreślić, że chodzi tu o akt
dobrej woli, wynikający z jego własnej inicjatywy i własnej decyzji. Uważa to
za rzecz nader ważną dla stosunków między obydwoma narodami i obydwoma
Państwami w przyszłości, stosunków – które pragnąłby – aby były jak najbardziej
przyjazne.

Przede wszystkim Rząd Czechosłowacki pozwala sobie zauważyć, że w rokowaniach
dotyczących ludności niemieckiej w Republice zmuszeni byliśmy odrzucić, zarówno
plebiscyt, jak i cesje terytorialne przed ostatecznym ustaleniem granic. Z
powyższych powodów Rząd Czechosłowacki nie może odstąpić od tej zasady
również w wypadku Polski tym bardziej, że mogłoby to stać się precedensem przy
rozwiązaniu kwestii niemieckiej Sudetów, co nie leżałoby w zamiarach Rządu
Rzeczypospolitej Polskiej.

Wychodząc z tych założeń Rząd Czechosłowacki pozwala sobie przedstawić
następujące zasady rozwiązania wspomnianej kwestii.

1.Rząd Czechosłowacji zapewnia uroczyście Rząd Polski, że rektyfikacja granic a
następnie przekazanie terenów, o którym zadecyduje ustalone postępowanie,
będzie zrealizowane we wszelkich okolicznościach, niezależnie od tego, jak
ułoży się sytuacja międzynarodowa. Republika Czechosłowacka gotowa jest złożyć
oświadczenie w tej sprawie również na ręce Francji i Wielkiej Brytanii oraz
uznać obydwa te Państwa za gwarantów tej umowy.

2.Podział terenów odbywałby się na podstawie zasady, zgodnie z którą wspomniane
okręgi byłyby terytorialnie podzielone wg stosunku ilościowego ludności
polskiej do czeskiej.

3.Zostałaby natychmiast utworzona równa ilościowo komisja polsko-
czechosłowacka, która by opracowała szczegółową procedurę na podstawie tej
zasady. Mogłaby być zwołana na dzień 5 października 1938 r. Komisja ta
uformowałaby kwestię opcji mieszkańców, przesiedlenia i wymiany dwustronnej
ludności oraz wszystkie sprawy gospodarcze i finansowe, które się z tym łączą.

4 Zostałby ustalony termin, w którym komisja powinna zakończyć swe prace. My
proponujemy 31 października.

5.Zostałby ustalony termin, w którym powinno nastąpić przejęcie terenów. Termin
ten byłby ustalony przez przyjęcie dwu limitów ostatecznych: data możliwie
najbliższa i możliwie najdalsza.

6.Wspólny komunikat mógłby natychmiast podać do wiadomości społeczeństwu
polskiemu i czechosłowackiemu, że osiągnięto porozumienie w sprawie zasad umowy
polsko-czechosłowackiej w sprawie rektyfikacji granic i że cała procedura
będzie ukończona w terminie, który obie strony uzgodnią.

7.Aby nie pozostawić żadnej wątpliwości co do porozumienia i co do silnej woli,
która ożywia obydwa Rządy, komisja, jak stwierdzono powyżej, rozpocznie prace
najpóźniej 5 października, a przejęcie wspomnianego terenu mogłoby nastąpić
najwcześniej 31 października a najpóźniej 1 grudnia – w zależności od terminu,
w którym kompetentna komisja zakończy pracę. Termin 1 grudnia nie powinien być
przekroczony.

Rząd Czechosłowacki jest zdania, że chodzi o dyspozycje tak dokładne, konkretne
i zdecydowane, iż będzie można je przyjąć i realizować w duchu dobrej woli i
zrozumienia.

Wierzę, że można na tej podstawie dojść do porozumienia, które zapewni obydwu
narodom w przyszłości przeświadczenie, że konflikt został ostatecznie
rozwiązany, i że nie ma między nimi powodów do goryczy, ani do oskarżeń, że
również w innych problemach politycznych wytworzy się natychmiast między
obydwoma Państwami atmosfera, dzięki której ich przyjazna współpraca będzie
całkowicie zapewniona.

Proszę przyjąć wyrazy najwyższego szacunku.
Dr K. KROFTA

[hierowski]

No i co? wie ktoś coś na ten temat?

[x2468]

Bardzo ciekawe i zaskakujace to co napisales.nigdzie sie z tym nie
spotkalem.Zdaje sie ze cos moga miec Polonusi z Zaolzia.Maja niesamowita ilosc
dokumentow i wiedzy o tamtych czasach.Gdzies w mojej,domowe bibliotece mam
ksiazke p.Schmitzka ktory byl przed wojna sekretarzemambasady RP w
Pradze.Postaram sie te wspomnienia odszukac.choc watpie czy cos tam
jest,poniewaz wydane to bylo w PRL,a to co piszesz stoi w wyraznej sprzecznosci
z uwczesna propaganda.

[Gość: stary mason]

benes byl niezla kreatura i to on glownie ponosi wine za upadek czechoslowacji

[q_vw]

Swego czasu, a było to ładnych parę lat temu w ręce wpadł mi artykuł w jednym z
czasopism, że strona polska w 1938 proponowała stronie czechosłowackiej
współpracę wojskową w razie niemieckiej agresji. Czechosłowacy jednak
propozycję mieli odrzucić jako awanturniczą politycznie, ufali w swe
porozumienia z Francją oraz liczyli na wsparcie ZSRR. Nigdy więcej na takie
informacje nie wpadłem, ponoć strona polska miała wysłać misję wojskową do
Pragi, gotową do rozmów...

Jakby nie było, zajęcie Zaolzia i spokojne przygladanie się upadkowi
Czechosłowacji nie leżało w polskim interesie... Jednak strona polska uznała,
że Czechosłowacja nie jest już partnerem do rozmów...

Co się zaś tyczy danych przedstawionych tutaj, to też ich nie znałem... Beck
nigdy nie wspominał o takiej korespondencji, a w zasadzie powinien, bo
wszystko, co dotyczyło polityki zagranicznej, przechodziło przez gmach na
Wierzbowej...

[Gość: Woj]

Wręcz przeciwnie, to Czesi proponowali nam współpracę kanałami Oddziału II (via attachaty wojskowe w Bukareszcie i Moskwie),składając dośc daleko idące obietnice. Ale Warszawa z miejsca inicjatywę utrąciła.

[jorl]

q_vw napisał:

> Swego czasu, a było to ładnych parę lat temu w ręce wpadł mi artykuł w jednym
z
>
> czasopism, że strona polska w 1938 proponowała stronie czechosłowackiej
> współpracę wojskową w razie niemieckiej agresji. Czechosłowacy jednak
> propozycję mieli odrzucić jako awanturniczą politycznie, ufali w swe
> porozumienia z Francją oraz liczyli na wsparcie ZSRR. Nigdy więcej na takie
> informacje nie wpadłem, ponoć strona polska miała wysłać misję wojskową do
> Pragi, gotową do rozmów...

Czesi mieli sojusz z Francja i ZSRR. Ale pomoc z ZSRR MUSIALABY isc przez teren
Polski. I Polska, obiektywnie we wspolpracy z Niemcami, zapowiedziala ze na ten
przemarsz nie pozwoli. Chciala Zaolzie. A wlasnie wtedy byl ostatni moment
niedopuszczenie do 2 WS.
Teraz naturalnie polskie media to przekrecaja. Ale prawda byla wlasnie taka.

Pozdrowienia

[q_vw]

Wiesz... nasi sie zwyczajnie bali, ze jak wejda, to juz nie beda chcieli
wyjsc... Tu wcale nie chodzilo o jakakolwiek wspolprace z Niemcami !!!

[Gość: starymason]

co wy bredzicie dopiero w czasie wojny ukazaly sie dokumenty mowiace o tym ze
to czechy nie chcialy naszej wspolpracy ktora im proponowalismy, dlaem obszerny
artykol ambasadora czeskiego w londynie w czasie wojny o tym w poprzednich
watkach. Poszukajcie sobie

[Gość: stary mason]

Czeski filozof Jan Patočka, w swojej pracy „Kim są Czesi”, wydanej
pośmiertnie w Wiedniu w r. 1991 napisał: „Beneš [...] był ambitną, pilną i
gadatliwą przeciętnością [...] był słabym człowiekiem nadającym się dobrze na
sekretarza, ale i na nic więcej. I takiemu to człowiekowi powierzona została
decyzja, co do przyszłego moralnego profilu narodu czeskiego.
W latach poprzedzających II wojnę światową, wbrew zdrowemu rozsądkowi i
interesom własnego kraju, Beneš czynił wszystko, by nie dopuścić do
porozumienia z Polską, robił wszystko, co nakazywała mu Moskwa. W wywiadzie z
Kazimierzem Wierzbiańskim, attaché prasowym poselstwa polskiego w Pradze w
latach trzydziestych XX wieku, zamieszczonym w „Przeglądzie Polskim” (dodatku
do nowojorskiego „Nowego Dziennika”) w r. 1985 czytamy: „W 1938 r. jeszcze
przed rozbiorem Czechosłowacji, proponowaliśmy Benešowi rozmowy.
Nieoficjalnie złożyliśmy propozycję premierowi i ministrowi spraw
zagranicznych, sugerując, że jeżeli Czechosłowacja wystąpi z propozycją
[...] konkretnych rozmów wojskowych i politycznych – Polska takich rozmów nie
odmówi [...] Po dziesięciu dniach od złożenia tej propozycji [...] przyszła
odpowiedź odmowna [...] Jednego z moich pośredników w kontaktach z rządem
Beneša spotkałem potem na uchodźstwie w Jerozolimie, potwierdził, że całkiem
po prostu - nie zgodziła się Moskwa.” Choć armia czechosłowacka była
znakomicie uzbrojona, a w Sudetach dysponowała silnymi, trudnymi do
sforsowania fortyfikacjami, choć Beneš miał w r. 1938 obiecaną pomoc ZSRR,
postanowił pójść na ustępstwa wobec Niemców i nie dopuścić do wojny. Kiedy
gen. Ingr wyraził w imieniu grupy wyższych oficerów czechosłowackich gotowość
do walki, Beneš kazał go aresztować.
to tak w ramach dygresju dlaczego nie moglismy sie z nimi dogadac

[hierowski]

Podczas II WŚ także były próby stworzenia sojuszu opartego na federacji czy też
konfederacji obu państw. Miało to na celu stworzenia znacznie silniejszego
podmiotu na arenie międzynarodowej. Oczywiście Czesi te próby po kilku
rozmowach to storpedowali. Zgadnijcie kto im na to nie pozwolił.

Z tego co piszesz wynika, ze i CSSR i Polska ...

[Gość: niechec szczera]

... popelnily ten sam blad: niepotrzebnie poszly na ustepstwa wobec Rzeszy,
zamiast ufac w sojusz z ZSRR. Z Praga taki sojusz formalnie istnial, z Warszawa
mogl istniec. Nadwerezylo to zaufanie Zachodu (Francji i Anglii) szczegolnie do
Polski, i przynioslo zaglade Czechoslowacji i Polsce. Okupacja Zaolzia byla
najwiekszym bledem politycznym Polski w XX w.

q_vw

[Gość: JOrl]

q_vw napisał:

> Wiesz... nasi sie zwyczajnie bali, ze jak wejda, to juz nie beda chcieli
> wyjsc... Tu wcale nie chodzilo o jakakolwiek wspolprace z Niemcami !!!

I co z tego jakby nie wyszli??? Ten nedzny kawaleczek na Wschodzie Polski
uratowalby Swiat przed 2 WS! Nie bylby to interes?

Wlasnie mowie ze polscy politycy nie przewidzieli przyszlosci tylko czepiali
sie drobiazgow.
Bo mysle ze nie specjalnie. Specjalnie to mogla to zrobic Anglia. Oddac Czech
Niemcom. Bo sie spodziewali ze Niemcy rusza w koncu na ZSRR.

A Niemcy i tak mieliby byc z pomoca USA zdobyte. I tak sie stalo. Tylko ZSRR
wyszedl niby troche za silny z tej wojny. I trzeba bylo jeszcze 50 lat.

Tutaj widze jak mamlas itd przytacza artykuly kogos tam. Artykuly to se mozna
pisac. Wazne sa fakty. I zrodla. Na nich nalezy sie opierac a nie na ocenach
innych. A listy Polska/Czechy mowia wszystko. Tak jak ja.

Pozdrowienia

[q_vw]

Mały kawałeczek na wschodzie Polski... Uważasz, że Rosjanie weszliby jakimiś
korytarzami drogowymi ?! Złudzenia... jakby weszli, to juz by nie wyszli. Wojna
i tak by wybuchła bo Hitler do niej parł ze wszystkich sił. Nasza polityka,
jaka by ona nie była, nie powstrzymałaby wybuchu wojny.

Uważasz, że należało albo z Niemcami, albo z Rosjanami ?!

Z Rosją nie daloby rady, spuścizna 1920 uniemożliwiała jakąkolwiek współpracę,
zwłaszcza z poszanowaniem polskiej suwerenności.

Niemcy... cóż, jedyny możliwy układ, teoretycznie... ale czy omijający wojnę ?
NIE !!! Po prostu w ramach osi poszlibyśmy na wschód, a może i zachód, z
wiadomym skutkiem... klęska.

Odnośnie źródeł, te zawsze podlegają interpretacji...

Zapominacie troche uwarunkowan historycznych

[manny_ramirez]

Demonizujac Polakow, byc moze slusznie, zapominacie ze zla krew w
miedzywojennych stosunkach czesko-polskich byla spowodowana arogancka i
wyraznie anty-polska postawa Benesa w wersalu, czeskim atakiem na Cieszyn i
zagarnieciem Jablonki. Moze nasze zachowanie w 9138 bylo niegodne, ale animozje
sprowokowane byly przez Czechow. Czy musialbym takze przypomniec ich zachowanie
w okresie inwazji sowieckiej w 1920???