Roztszaskane szczęscie

[skorpion321]

Pewnie to nie miejsce na tego typu posty, ale wybaczcie mi i ograniczcie się
z miażdżąca krytyką.

Właśnie sie dowiedziałem, że osoba z którą byłem od 3 lat i z ktora układało
mi się świetnie zastanawia sie czy chce ze mna jeszcze byc. Jest to dla mnie
kompletny szok! Chodze otumaniony od 2 dni. Nie miałem wyboru i zgodzilem sie
na przerwę której ona potrzebuje. Dobija mnie bezradność, bo to wszystko nie
jest spowodowane jakimś moim niegodziwym postepowaniem, nie mam co w sobie
zmieniać. Teraz czekam na jej ostateczną decyzję, wyrok. Dni płyną a ja nie
wiem co robić, czy podporzadkowac sie, milczec i dać jej czas do namysłu, czy
moze walczyć i przypominac o sobie cały czas.

jestem załmny

[letalin]

skorpion321 napisała:

> Pewnie to nie miejsce na tego typu posty, ale wybaczcie mi i ograniczcie się
> z miażdżąca krytyką.


Sam fakt, że nie rozmawia z Tobą o problemie, tylko uważa, że sama musi się nad
tym zastanowic i nie widzi, że w tym związku jesteś jeszcze Ty , dyskwalifikuje
ją jako partnerkę. Jak chcesz byc w takim niesymetrycznym związku, gdzie ciągle
będziesz zagrożony, bezradny i zastanawiał się o co kobiecie chodzi w życiu to
powodzenia. Zaproponuj spotkanie i rozmowę na neutralnym gruncie, jak odmówi to
pożegnaj się , albo spytaj czy może potrzebuje psychiatry, nie można tego
wykluczyc, w sytuacji, gdy niby wszystko było OK ( w co szczerze wątpię) i
nagle katastrofa.

[rokoman]

" Bo największy w tym ambaras, żeby dwoje chciało naraz ! /J.Sztaudynger /. To,
że Ty miałeś satysfakcję, nie potwierdza dobrego wzajemnie związku. Cóż czasami
lepiej zatrzasnąć drzwi i pójść swoją drogą , niż próbować sklejać. Rysy zawsze
pozostają!

[skorpion321]

Z pozycji neutralnej jak twoja, sprawa wydaje sie prosta. Jednak ja wiąże z tym
potęzne emocje. Nie jest łatwo pożegnac sie kiedy jeszcze kilka dni temu
przeżywało sie z nią na prawde fajne chile.

[emeler]

Wiesz, mój mąż też był zaskoczony, jak powiedziałam mu, że chcę rozwodu. I też
nie wie dlaczego. Nie widzi u siebie żadnych wad, jest idealny jednym słowem.
Czego ja chciałam? A prawda jest taka, że ja swojemu dawałam znać o problemie
przez pięć lat, a on to ignorował. Też twierdzi, że było świetnie w naszym
związku, wybudowaliśmy dom, mamy dwie córki. Ale o szczęście na co dzień nie
dbał. Nie zauważał mnie jako żony - partnerki. I w końcu spojrzałam na
innego...

Może warto, byś przeanalizował wasze pożycie wstecz miesiąc po miesiącu i
przypomnij sobie jej zachowanie, jej miny, czy rzeczywiście była szczęśliwa. Bo
jeśli coś takiego powiedziała i zrobiła, to widocznie czegoś jej brakowało.

Pozdrawiam.

[skorpion321]

To nie jest tak, że się wybielam. W związku jak w życiu raz było lepiej raz
gorzej. Zawsze dużo ze sobą rozmawialismy, więc problemy rozwiązywalismy na
goraco. Byłem dla niej dobry, co wielokrotnie sama podkreslała (kiedy
opowiadała znajomym o tym jak o nią dbam ci w pozytywnym tego słowa znaczeniu
zazdościli jej). Problem jest w niej- czuje sie wypalona i nie jest pewna czy
ten związek może jej coś jeszcze dać. To jej przygasniecie nawet ja zauwazyłem.
Dwoiłem sie wtedy i troiłem aby się usmiechnęła, aby miała powody do
satysfakcji radości. Dobijające jest to że nie wiem co robic. Przezyłem z nią
najpękniejsze lata, kiedy z pewnością w głosie mogłem powiedziec TAK! JESTEM
SZCZĘSLIWY. To co sie teraz stało spadło na mnie niespodziewanie. Na prawde nie
podejrzewałem, ze jest tak źle. Jest mi strasznie cięzko, kocham ją, jest
wyjątkową dziewczyną, ale do miłości nikogo nie zmusze. Mieliśmy w perspektywie
kilku miesięcy na prawde wspaniałe plany. Wspólne wieszkanie i wyjazd na
wakacje. Cieszyłem się jak dziecko. Teraz wszystko jest szare nie ma sensu.

[letalin]

> Może warto, byś przeanalizował wasze pożycie wstecz miesiąc po miesiącu i
> przypomnij sobie jej zachowanie, jej miny, czy rzeczywiście była szczęśliwa.

Nie rób tego! Kobiety to normalni ludzie , którzy powinni się komunikowac nie
tylko minami, zachowaniem i behawioralnymi objawami zadowolenia, ale przede
wszystkim słowami. Jak kobieta przez kilka lat nie potrafi wyrazic słowami
swojego niezadowolenia i oczekiwań, a oczekuje spełnienia swoich pragnień i
dbałości o jej szczęście to jest to dowód jej niedojrzałości pachnący
narcyzmem.

Ale o szczęście na co dzień nie
> dbał. Nie zauważał mnie jako żony - partnerki. I w końcu spojrzałam na
> innego...

Był może dla Ciebie za dobry! A niedojrzałe emocjonalnie kobiety robią zwykle
świństwa takim facetom, którzy potem zupełnie bez sensu szukają winy w sobie
samym. A sprawa było prosta: znalazłaś atrakcyjniejszego mężczyznę i aby
zachowac twarz i dobre samopoczucie oskarżasz swojego byłego o "brak dbałości
o szczęście na codzień"...A co Ty zrobiłaś , żeby związek się rozwijał w
sposób zaspokajający Twoje potrzeby? Czy w nowym związku też liczysz tylko na
to , że partner zrozumie Twoje grymasy i aluzje?

[biedulka]

wiem co czujesz! Dwa ostatnie lata spedzilam z naprawde wyjatkowym facetem -
bylam pewna, ze to TEN - mieszkalismy razem, mielismy plany a przyszlosc,
widzialam go jako ojca moich dzieci. Az tu nagle on oswiadczyl ze juz mnie nie
kocha. Zawalil sie moj caly swiat wartosci. Od tego czasu minely 2 miesiace, a
ja nadal czuje sie jakby to byl tylko zly sen. Nie moge pozbierac mojego zycia
do kupy. wszedzie go widze i wszystko przypomina mi jego.
Nie wiem jak ulozy sie moje zycie. Tak naprawde na dzien dzisiejszy nie widze
swojej przyszlosci. Mialam chwile slabosci, myslalam zeby skonczy z tym
wszystkim...ale boje sie smierci. Paradoksalna sytuacja - boje sie zyc i boje
sie umrzec.
Cierpie......
Nie pociesze Cie, bo sama nie potrafie pocieszyc siebie. Zycie bywa okrutne,
gdy je sobie ulozymy.....

[letalin]

Od tego czasu minely 2 miesiace, a
> ja nadal czuje sie jakby to byl tylko zly sen.

To naturalna reakcja na utratę kogoś bliskiego. Żałoba, rozstanie z ukochaną
osobą to taki sam ból, ale zdrowi ludzie przeciętnie po ok. 3 miesiącach się
podnoszą. Nie ma chyba na świecie nikogo, kto nie doświadczył by podobnego
cierpienia w swoim życiu. Jak to potrwa dużo dłużej , albo się nasili to idź do
lekarza. Czasem stres wyzwala depresję.

[lily.in.the.west]

letalin napisał:

> [...] ale zdrowi ludzie przeciętnie po ok. 3 miesiącach się
> podnoszą. <

To zalezy od sensytywnosci i jest bardzo indywidualne;
nie da sie chyba tu wrzucic wszystkich do jednego
wora: 3 miesiace i basta! ;-)
Czy wrazliwosc kwalifikuje do grona chorych?
(wiadomo, ze emocjonalny beton otrzepnie sie juz
nazajutrz i bedzie optymistycznie patrzyl, co
przyniesie nastepny dzien, bo tylko on sie liczy.
Taki typ nigdy nie bedzie mial deprechy ;-)

Letalin, skad ta informacja o 3 miesiacach?
Pytam, bo mnie to zaintrygowalo :-)

[letalin]

> Letalin, skad ta informacja o 3 miesiacach?
> Pytam, bo mnie to zaintrygowalo :-)

Masz rację , nie ma dwóch takich samych ludzi i każdy reaguje inaczej, jednak
już starożytni Rosjanie mówili, że czas leczy rany:) Nie jest to żadne
kryterium diagnostyczne, ale niewątpliwie brak poprawy po 3 miesiącach może byc
dobrym powodem do zastanowienia się, czy nie czas pomyślec o jakiejś pomocy,
wsparciu z zewnątrz. Jednemu wystarczy ksiądz, drugiemu potrzeba wypłakac się w
rękaw przyjaciela, a inni dostają pigułki od lekarza po diagnozie reakcji
depresyjnej . Ja pisząc , że za 3 miesiące poczuje sie lepiej dałem koledze
nadzieję, że wystarczy poczekac parę tygodni, żeby wszystko wyglądało inaczej
niż dzisiaj...

[lily.in.the.west]

letalin napisał:

> Masz rację , nie ma dwóch takich samych ludzi i każdy reaguje inaczej, jednak
> już starożytni Rosjanie mówili, że czas leczy rany:)<

A starozytny S.J.Lec sparafrazowal to tak:
"Rany sie zablizniaja, ale blizny rosna wraz
z nami" ;-)

> Nie jest to żadne kryterium diagnostyczne, ale niewątpliwie brak
> poprawy po 3 miesiącach może byc
> dobrym powodem do zastanowienia się, czy nie czas pomyślec o jakiejś pomocy,
> wsparciu z zewnątrz. Jednemu wystarczy ksiądz, drugiemu potrzeba wypłakac się
> w rękaw przyjaciela, a inni dostają pigułki od lekarza po diagnozie reakcji
> depresyjnej .<

Sa zadry, ktore tkwia cale zycie i przepedzic
sie nie daja.
Przyznaje Tobie bezwzglednie i absolutnie racje,
ze wowczas nalezy szukac pomocy "na zewnatrz"

> Ja pisząc , że za 3 miesiące poczuje sie lepiej dałem koledze
> nadzieję, że wystarczy poczekac parę tygodni, żeby wszystko wyglądało inaczej
> niż dzisiaj... <

No, tak, a ja wszystko popsulam ....
:-)

[lechpol]

nie łam się !
lepiej teraz niz pozniej, daj na wstrzymanie jak sie juz rozejdziecie
definitywnie a potem jak juz bedziesz mial "trzezwy" umysl to szukaj ... :) I
pamietaj, jak zmieniac to tylko na lepsze :D !

[lily.in.the.west]

skorpion321 napisal:
> Teraz czekam na jej ostateczną decyzję, wyrok. Dni płyną a ja nie
wiem co robić, czy podporzadkowac sie, milczec i dać jej czas do namysłu, czy
moze walczyć i przypominac o sobie cały czas. <

Ani jedno, ani drugie!
Przeprowadz konkretna rozmowe, niech sie zdecyduje w te
albo w inna. W zwiazku zawsze jedna strona kocha bardziej,
w tym jestes nia Ty, mam jednak watpliwosci, czy ona w ogole
Cie kocha....; nie tak zachowuje sie osoba, ktorej na kims
zalezy!
Wyglada mi to troche na robienie sobie "zapasow", tzn.
w stylu: poczekaj, ja sie rozejrze, jak nic nie znajde,
to bedziemy razem.
Sorry, wiem, ze to boli, ale Ty musisz uniesc sie honorem!

pozdrawiam :-)

[letalin]

> Sorry, wiem, ze to boli, ale Ty musisz uniesc sie honorem!
>
> pozdrawiam :-)

Po prostu stanowczo przeciwstawic się manipulacji ze strony tej kobiety.
Związek pewnie jest stracony, ale dzięki temu ona może oduczy się grac z
facetami w taką brzydką gierkę "robienie sobie zapasów" , a Ty może nauczysz
się jasno komunikowac w kobietami .

[semeon]

Może bardziej ceni ludzi znających, przynajmniej, podstawowe zasady ortografii
jezyka polskiego.

[letalin]

semeon napisał:

> Może bardziej ceni ludzi znających, przynajmniej, podstawowe zasady
ortografii
> jezyka polskiego.

Ciekawa hipoteza! Sądzisz, że koleś popełniał błędy ortograficzne rozmawiając z
panną, albo się z nią kochając? A może mówił za małymi literami?

[janka561]

Ja tez myslalam ,ze istnieje szczescie znalazlam go po latach.
Tylko on nie patrzal w moja strone teraz gdy byl wolny ,znalazl inna i to w
necie a to boli.Piszecie po trzech latach rozstanie ja czekam dziesci lat i
ponownie pezegralam.Czy mozecie sobie wyobrazic jak to boli?.
Zalamana janka