Pomóżcie - umarł mój pies

[Gość: Elzbieta]

Miałam go 13 lat Czuję sie strasznie Nie mogę dać sobie rady Wszędzie go
słyszę, widzę Tak strasznie boli!

[anna.scott]

Elu, bardzo mi przykro. Wiem, co czujesz. Miałam sunię przez niemal szesnaście
lat.
Jestem z Tobą. Trzymaj się.
Zachowaj go w pamięci. Tylko tyle możesz...

[Gość: Elzbieta]

A kiedy trochę minie ból? Kiedy będę mogła w miarę myslec o czymkolwiek innym ?

[anna.scott]

Elu, nie umiem Ci tego powiedzieć.
Kiedyś na pewno ból będzie mniejszy, a potem Twój psiuniek zagości w Twoim
sercu jako piękne wspomnienie.
Ale nikt nie jest w stanie określić, kiedy to się stanie.
Każdy z nas jest inny, każdy ma inne emocje, inną moc przeżywania. Od tego to
zależy.
Może się zdarzyć tak, że idąc ulicą, zobaczysz wałęsającego się psiaka,
przygarniesz go do domu i wtedy w Twoim życiu nastąpi moc i ukojenie.
W końcu to miłość jest najsilniejszym uczuciem: może niszczyć, ale może też
tworzyć. Zwłaszcza tworzyć.
Każda miłość ma moc sprawczą. Wierz w to...

[kasia573]

Pięknie powiedziane! Ja też miałam psa przez 12 lat, z czego 11,5 roku był
chory. Ile się nalatałam do weterynarza! Ile pieniędzy, stresu. Kłopoty z
wychowaniem, bo był głuchy. Mieliśmy swój migowy język. Gdy jeszcze żył,
spotykałam pewną panią, która straciła psa dwa lata wcześniej. Gdy nas widywała
(bo jej pies był także jamnikiem) bolała nad swoim. Dziwiłam się, że po dwóch
latach. Teraz to rozumiem. Trzeba czasu. Ja już drugiego nie wezmę z różnych
względów. Podobno trochę to pomaga, ale na pewno się porównuje. Wszystko bez
popędzania czasu...

[Gość: mar]

ja uważam że po 2-3 tygodniach kiedy minie depresja po stracie, powinnaś poczuć
się lepiej a nabycie psiaka na pewno jest odskocznią, ile to matek po utracie
jednego z dzieci przetrwało tylko dlatego że miało dla kogo żyć /drugie dziecko/

[Gość: aa]

Mojego psa nie ma juz prawie 7 lat-a ciągle go wspominam. Trzeba było go uśpić-
miał 16 lat. Wtedy pocieszałam się myślą,że mój pies miał wspaniałe życie i był
bardzo kochany przez swoich właścicieli... Ale wiem, jak to bardzo boli...

[Gość: a]

chyba zdechł!!!!!!!!!!!!!

[storima]

Pamietam Twoje wpisy sprzed lat o cmentarzu dla psow.

Przesylam Ci wiersz
Jana Andrzeja Morsztyna, ktory napisal po smirci swojego pieska.

Pozdrawiam,

Nagrobek Perlisi


Perłą tu leży, nie ta co Szczęśliwe

Wyspy więc noszą, ani brzegi krzywe
Oryjentalskie, ani te skorupy,

Któe bogate w sobie kryją łupy.
Kosztowniejsza to perła, która siła

Wraz w sobie skarbów bogatych nosiła:
Nos załamany, sierć bielsza niż wełna,

Miększa niż tyrski jedwab, niż bawełna,
Oczy wypukłe, ogon zatoczony

I w kilka kręgów pięknie ucerklony,
Wzrost niezwyczajny, mały i sudanny,

Jak do rękawka potrzebują panny -
Owa co kiedy nadobnego było

W malteńskich pieskach, jej samej służyło.
A przy tym dowcip i wdzięczne pieszczoty,

Wierność i co jest we psiech tylko cnoty,
I ochędóstwo niezwyczajne miała,

I tym się w łasce swej paniej trzymała.
Pies ją niebieski żywota pozbawił,

Ale postrzegszy, co niechcący sprawił,
Zawył lamenty trąbą swą do góry

I za żałobę przywdział czarne chmury.
Płakał jej pokój i łóżka płakały,

Płakał i ciepły komin owdowiały:
Płacze i łzami kosztownymi ani

Da się utulić nad nią moja pani.
Sam się śnieg śmieje, bo za tym pogrzebem

Bielszego nadeń nie masz nic pod niebem.

[Gość: koteczek]

Psy to raczej zdychają, umierają tylko ludzie.

[Gość: pieseczek]

i psy ,zdychaja koty

[anna.scott]

Przestańcie tak głupio spierać się na słówka.
Przecież nie chodzi o to, czy pies zdechł czy umarł. Problemem jest to, że
odszedł. I jak można się z tym pogodzić. Kiedy strata przestanie boleć.
A to, co robicie, to po prostu dziecinada.

[Gość: Wandeczka]

Ktoś kiedys powiedział ,że zwierzęta w przeciwieństwie do nas ludzi nie boją sie
przejść po tęczowym moście na drugą stronę, kto wie może lepszą. Jeżeli masz w
sobie tyle miłości, może to teraz zabrzmi okrutnie ale weź sobie jakiegoś
szczeniaczka i tylko nie staraj się porownywać go do jego poprzednika.
Szczeniak spowoduje że szybciej wyschną ci łzy. Jeżeli to nie realne zostań
wolontariuszem w schronisku.

[Gość: tata]

Jestem z tobą. Mój miał 16 lat i kiedy zaczął zdychać na moich rękach
posanowiłem go uspić by się nie męczył. Niestety, wcale mi z tym nie jest lżej a
łzy same się cisną.

[Gość: Gosia]

Tez nie dawno stracilam pieska :-( dzisiaj juz sa prawie 2 miesiace a pamiec o
nim ngdy nie bedzie mniejsza mialam go ponad 8 lat ale zachorowal nagle bardzo
szybko i tak tez zmarl tak wiec bylo to dla mnie strasznym szokiem i jest do
tej pory ;(.Wierze natomiast ze juz sie nie meczy i teraz jest mu juz
dobrze.Trzymaj sie a czas zrob swoje Pozdrawiam.

[Gość: kaja]

ela to może zabrzmi dziwnie ale najlepszym lekarstwem na tęsknotę za nim będzie
następny piesek który wypełni pustkę i zajmie miejsce w twoim serduszku wiem co
piszę wierz mi.

[marcelmilau]

Gość portalu: Elzbieta napisał(a):

> Miałam go 13 lat Czuję sie strasznie Nie mogę dać sobie rady Wszędzie go
> słyszę, widzę Tak strasznie boli!

Znam to mam trzeciego psa.Lekarstwo kup następnego najlepiej tą samą rasę o ile
to możliwe.

[Gość: Ruda]

Ja straciłam swojego siedem lat temu.........
Odszedł szybko , za szybko........
Ból trwał , wszystko przywoływało jego pamięć.......
Odszedł na naszych rekach,i do rana trzymaliśmy go na zmiane na rekach
skulonego, jak śpiącego.......
Zarzekalam sie ze nigdy, przenigdy.......
Ateraz mam juz b dorosłą Niunie........
Ma Dama juz siedem lat.........
No juz nobliwa ..........
I malutką Tośkę..........
Ta to potrafi..........
Mikus był czarny teraz mam białe koty........
P

[Gość: Elzbieta]

Ja jestem na etapie że nigdy juz nikogo ..bo kocham za mocno Wiem, że ludzie
tracą ludzi i zupełnie nie rozumieją jak mozna cierpieć po stracie psa ale kto
to przeżył to wie jak boli.Dzięki wszystkim.Boli tak samo

[Gość: Ruda]

Trzymaj sie Elzbieto......
W mojej rodzinie i wsród przyjaciół mam takich osieroconych , po psach i kotach....
Trzymaj sie , ale wierz mi DASZ RADE.....
Wypłacz co swoje...........
Musisz .............
Trzymaj sie dzielnie i pochwal sie nowym nabytkiem........
Uwierz stanie na Twej drodze............
Jestem z Tobą
Ruda

[Gość: prefuse]

To jest w ogóle dziwne jak cholera, że tak psa można pokochać. Moją sunię trzeba
było uśpić po jedenastu latach. Do tej pory jak stają mi przed oczami te
ostatnie momenty smutno mi jest okrutnie, ale z czasem ból jest coraz mniejszy i
człowiek jakoś zapomina. U mnie trwało to może nawet za długo. Dopiero rok
później zdecydowałem się przygarnąć następnego pieska. Dziewczyna jest
niemożliwie kochana. I ma całą masę cech swojej poprzedniczki więc tak sobie
myślę, że to taka naturalna kontynuacja.
I prawda jest taka Ela, że musisz po prostu to odchorować, przeczekać cierpliwie.
Trzymam kciuki.

[Gość: koza]

A mnie paznokcie poobcinali i mam żałobe.

[Gość: Monika]

jestem z Tobą w tym smutnym momencie. Wczoraj musiałam również pozwolić, by
moja najukochańsza Sarunia od nas odeszła. Przez cztery tygodnie walczyłam o
wyleczenie, ale stan się pogorszył i nie było już nadzieji. Podjęłam decyzję
nieodwracalną i bardzo cierpię. Widzę ją wszędzie i słyszę. To był najgorszy
dzień w moim życiu i nie chcę kiedyś jeszcze tego doznać. Gdy dostawała
zastrzyk całowałam i głaskałam ją po pyszczku, a ona na pewno wiedziała co się
dzieje i nie patrzyła mi w oczy, napewno nie chciała widzieć mojego bólu. Ale
wcale nie czułam się lepiej przez to. Na pewno z jednej strony dzisiaj żaluję
swojej decyzji, ale z drugiej mam nadzieję, że oszczędziłam jej bólu. Tak
trudno rozstać się z ukochaną sunią - miała tylko 11 lat. Nic nie ukoi tego
bólu. Moim zdaniem nowy piesek nie zastąpi nam poprzedniego, bo będziemy go
porównywać do utraconego, a nie na tym ma to polegać.

[Gość: do Eli i Moniki]

Ja mam już sporo lat i miałam w zyciu sporo zwierząt.Zresztą mam je nadal.Jak
zwierzak odchodzi boli jak cholera,ale pamiętajcie,że dałyście im sporo
szczęśliwych lat.A inne ? Te katowane,głodzone,wyrzucone z samochodów ,bo
właśnie są ferie.Mogę z całą stanowczością powiedzieć,że jedynym lekarstwem na
ból,jest inny zwierzak- najlepiej taki,któremu będziesz potrzebna aby w ogóle
przeżył.
Każdy jest inny.Każdy sprawia ból ,jak odchodzi.Ale jeżeli masz za sobą szmat
czasu,to wyciągasz zdjęcia i patrzysz; z tym spędzilam tyle czasu,z tym tyle...
i uśmiechasz się.Ja też niedługo będę musiała się rozstać z jednym ze swoich
psów.Teraz jeszcze walczę,ale wiem,że przegram.Ale ja mam zawsze równocześnie
kilka zwierząt w różnym wieku i muszę się zebrać dla pozostałych.
...Pamiętaj,każdy zwierzak chce abyś go pokochała...i pokochasz na 100%,nie
zapominając poprzedniego.
Jedź jak najszybciej na Gilową.Tam za kratami już bije jakieś serce dla Ciebie.

do Moniki i Eli

[Gość: tess]

Czytam Wasze posty i płaczę. Też mam psa, ukoił mój ból po śmierci mojej mamy.
Jest z nami już 7 lat. Nawet nie wyobrażam sobie, że może go kiedyś zabraknąć.
Bardzo dobrze Was rozumiem, współczuję

[j.w2]

Pracowałem kiedyś w pewnym zakładzie.Było tam kilka psów , w tym też suka
Perełka.Była stara i chora-miała raka sutka.Zapadła decyzja żeby ją uśpić.Padło
na mnie.Pojechałem z nią do weterynarza.Trzymałem gdy dostawała zastrzyk w
żyłę.Zanim odeszła popatrzyła mi w oczy i zobaczyłem w nich wdzięczność i
ulgę.To było dla mnie obce ,obojętne dla mnie zwierzę.Pamiętam to spojrzenie do
dzisiaj, a minęło już 18 lat .Teraz ,gdy to piszę ,mam łzy w oczach.Nie zapomnę
nigdy i Ty też......

[Gość: radek]

kup sobie drugiego wyleczy rany!!!!!

[Gość: Kasiaaa]

Bardzo serdecznie Ci wspolczuje.Czytam i lzy plyna mi po twarzy.8 lat temu
musialam uspic moja sunie poniewaz miala raka.Teraz mam 2 kotki i pieska
owczarka niemieckiego.Bardzo go kocham i nie wyobrazam sobie ze kiedykolwiek
moze go zabraknac.Ma dopiero 3,5 roku.Nie wiem co Ci napisac,tego bolu nie da
sie zapomniec...
Przytulam

nie umarl tylko zdechl !!!

[Gość: zzz]

[Gość: Dziad i baba]

Czas skończyć te głupie posty.

[Gość: Ania]

Przygarnij potrzebującego pieska. Przelejesz na niego całą miłość, przyjaźń,
troskę i czułość.

Tamtego pieska nie zastąpi, ale będzie lepiej i Tobie, i temu pieskowi.

Pozdrawiam cieplutko :-)

[Gość: Jan]

Sami jesteście skończeni głupole.

[Gość: olka:)]

moze chcesz psa??? oszczenila mi sie teraz suka :))
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=55&w=50236374&a=50270806

[Gość: Friday]

Mój też przeżył 13 lat. Odszedł 2 lata temu i było to bardzo trudne
przeżycie.Teraz jest z nami nowy, młody pies, daje dużo radości, czasem sprawia
kłopoty swoją żywiołowością, ale o poprzednim nigdy nie zapomnę. One, tak jak
ludzie, są niepowtarzalne. Na stronie www.psy.pl jest Kącik wspomnień. Można
tam zamieścić zdjęcie pieska i coś od siebie.

[Gość: kiss]

Pies zdycha

[Gość: misik]

chcesz mam malutkiego jamnika na zbyciu mge ci go oddac. 696179838 jak chcesz
to daj znac.jest taki milutkii słodki...

[Gość: Kasia]

Mój pies odszedł na początku listopada 2002 r. Miał 17 lat. Decyzja o jego
uśpieniu była najtrudniejszą w moim dotychczasowym życiu. Bardzo za nim tęsknię.
Wspominam ze łzami w oczach. Wiem co czujesz i szczerze Ci współczuję. Pozdrawiam.