Rodzice bez pomocy dziadków!

[sondey]

miedzy nami a naszymi rodzicami sa tysiace km. poki co jest ok, radzimy sobie
jak mozemy. sa lepsze i gorsze dni, ale trzymamy sie

[monikapw1]

My mamy 2 dzieci (6 i 3 latka). Podobnie jak Ty my również nie mamy dziadków dla
naszych dzieci chociaż mieszkają 2 bloki dalej. Nigdy nie interesowali się
zbytnio, nie przychodzą do nas. Radzimy sobie bo musimy, a dziadków rozlicza
dzieci za parę lat. Wychodzimy z nimi na zakupy, do lasu, do znajomych.
Najciężej jest jak jedno jest chore w domu a po drugie muszę iść do przedszkola
jak maż jest w pracy. Dobrze chociaż że mam przyjaciół i super sąsiadkę.
Niestety musimy zapomnieć o kinie, teatrze i wyjściu na piwko ale dzieci ważniejsze.

[yola13]

Jak moja córka się urodziła w lipcu 2007 to moja tesciowa i moj
ojciec juz nie zyli, ponad rok temu kiedy cora miała raptem
niespelna 1,5 roku zmarla moja matka, takze rodzicow juz nie mam w
ogole, a na tescia nie ma co liczyc bo to hrabia który boi sie ze
sobie raczki pobrudzi, niestety, jedynie na kogo moge liczyc z
rodziny to bardzo daleka ciotka ktora stara sie jak moze, bo tez ma
chora matke ktora sie musi zajmowac, wiec tez nie zawsze ma czas

[karolinaa_m]

Dzięki!! No moja mama akurat za wnuka to by w ogień skoczyła ale ona też pracuje
i dlatego te wizyty są tak ograniczone

[kamila_21]

Najblizsza rodzina 1700km od nas.
Syn widzi babcie / dziadka raz , czasem 2 razy w roku. Pracujemy z mezem po 12
godzin na przeciwne zmiany, wiec oprocz tego ze nikt nam nie pomaga to w dodatku
nie widujemy sie za czesto.
W kinie/restauracji/imprezie ze znajomymi bylismy ostatnio 4 lata temu.
Nie jestes sama

[0-jus-tyna]

Ja mam rodzicow w swoim miescie . Maly ma prawie19 m-cy i nie zostal
beze mnie ponad 4-5 h.Jest niejadkiem i Babcia niezbyt chce sie
opiekowac , nie mowiac juz o tym zeby oddac dziadkom syneczka na
weekend i miec czas dla siebieA tesciowej niestey nie mam

[kobraluca]

mieszkamy za granica, nie mamy tu nikogo do pomocy,ale zle nam nie
jest
maly ma ponad dwa lata, nie chcemy go jeszcze z nikim zostawiac,
staramy sie tak orgaznizowac czas aby go w wiele atrkacji angazowac

kino i wieczorny wypady(nieczeste) zaliczamy osobno, jak mamy ochote
na romantyczna kolacje to sobie w domu przy swieczce jemy

najbardziej zal mi wspolnych spotkan rodzinnych, moj maz ma bardzo
duza, kochajaca sie rodzine, wszyscy trzymaja sie razem i pomagaja
sobie, szkoda mi,ze maly tego nie doswiadczy

z drugiej strony wiem,ze mialabym sprzeczki z tesciowa i ojcem na
temat wychowania, oni sa z tych wszystkowiedzacych, wystarczy mi ze
sie przez skype'a naslucham

[yoggi87]

Do skonczenia roku przez corke mielismy dwie babcie na miejscu, ale
jakos nigdy nie korzystalismy. Raz, jak miala kolo 8 miesiecy
pojechalismy do kina, ale plakala i wiecej jej nie zostawialismy.
Potem wyjechalismy do Anglii. Mamy dwie corki i radzimy sobie sami
jak zawsze. Zakupy zalatwiam ja albo maz, czasem jedziemy z
dzieciakami. Maz chodzi na basen, silownie, gra w pilke, ja rowniez
basen, na ploty z kolezankami jade bez dzieci, czasem tylko ze
starsza jak sie umawiamy na sali zabaw. Mamy kawal swojego zycia, nie
tylko dzieci i dom, no a razem we dwoej nie wychodzimy to fakt, ale
nasze dzieci o 20 spia i wcale nie biore sie za sprzatanie tylko za
meza Siedzimy, rozmawiamy, ogladamy filmy. Jest normalnie i jest
dobrze. Po kazdej wizycie dziadkow, czy naszej w PL jest tylko chaos
i zamieszanie. Mamy swoj porzadek dnia, ulozone kochane dzieci, ja
nie lubie zmian.
Moja najdluzsza rozlaka z trzylatka to rowne 24 godziny, kiedy bylam
rodzic mlodsza i nie ubolewam, wrecz przeciwnie, dumni z mezem
jestesmy, ze bez niczyjej pomocy udaje nam sie nasze panny chowac.
Czasem jest ciezko, szczegolnie ostatnie 2 miesiace kiedy obie
kiepsko spaly, bo byly na zmiane zasmarkane i sie nawzajem zarazaly.
Gdybysmy byli w Polsce pewnie starsza spedzila by juz jakas noc u
dziadkow ale tylko dlatego, ze to ona by chciala, a nie z powodu
imprezy itp.
Moze wynika to z tego, ze swoje wyszalelismy z mezem i jeszcze
wyszalejemy, bo do 30-tki nam obojgu daleko.

[tusia-mama-jasia]

Są tacy rodzice, są...
Ja już nie mam rodziców, a mąż zostawił nas, jestem sama z synkiem.
Żadnej rodziny, nikogo. Jestem po prostu sama - z pracą, domem,
dzieckiem, nauką do zawodowych egzaminów, rozgrzebanym rozwodem. Nie
stać mnie na nianię, zresztą też trudno byłoby mi się przekonać do
takiego rozwiązania chyba. Nie marzę o wyskakiwaniu gdziekolwiek,
marzę o tym, żeby móc uczyc się w dzień, bo spanie 3,5 godziny na
dobę to mało... I o tym, żeby mieć kogoś kto kupi parę rzeczy do
jedzenia, gdy ja albo synek jesteśmy chorzy. Bo to zawsze kataklizm -
ja po prostu biegam z gorączką, ale Młodego z gorączką nie wezmę
przeciez na zakupy, a samego 3-latka w domu też nie zostawię.
Całe szczęście, że mamy prawdziwych przyjaciół. Ale oni też mają
swoje życie, swoje dzieci.

[puellae_2007]

Nasi dziadkowie mieszkają 40 km od nas. Mój tato zajmuje się młodym, kiedy
jesteśmy w pracy czyli od 6.30-15.30- wozimy małego do niego- to w tą samą
stronę, co do pracy.Moja mama pracuje jeszcze zawodowo, ale dla wnuka zrobi
wszystko.
Niemniej poza opieką w ciągu dnia- która sami zaproponowali , na nianię nas nie
stać, a w naszej okolicy byłoby też o nią trudno.
Teściowa mieszka niedaleko moich rodziców, ale wnuka widuje 3-4 razy w roku-
zwykle wtedy,kiedy to my ją odwiedzimy. Ale to taka dziwna babcia jest... Mamy
dom, do którego wracamy około 17-stej, pobudka o 4.30 i radzimy sobie. Gotujemy
obiady, sprzątamy,prasujemy i wykonujemy inne konieczne prace. Mamy tak jak
chcemy miec
A co do wyjścia? Do sklepu, na kawę czy lody mały od początku chodził z nami- do
znajomych podobnie.
A za pubem jakoś nie tęsknie...w rocznicę śłubu młody byl z nami w resstauracji

[bweiher]

Mam bliźniaki i starszaka.Mieszkamy sami,dziadkowie daleko,to samo z
resztą rodziny.Mąż wychodzi do pracy jak jeszcze śpimy i wraca jak
już dzieci są w łóżkach.Nie padam na pysk po całym dniu,w domu mam
względnie czysto,obiad zawsze jest(no chyba że mi się nie chce już
na maksa).Fakt ze spacery trochę meczą,bo wyjście z dwójką 2latków
nie jest łatwe.
Ale pod Bogiem,nie rozumiem kobiet z jednym dzieckiem które nie mogą
sobie dać rady.

[david-jonas]

Skad ja to znam.Moji rodzice i tescie mieszkaja 860 km od nas.Moje
rodzenstwo tez,tak jak widzisz tez jestem tu calkiem sama.Na
poczatku moze bylo trudno ale teraz za nic w swiecie bym sie nie
zamienila.Odwiedzam ich moze dwa-trzy razy w roku ale dluzej jak 3
tygodnie nie wytrzymuje.Poprostu ja juz mam swoje zwyczaje i
nawyki.Maly w kwietniu konczy 3 latka a od marca idzie do
przedszkola i jakos se musze poradzic.Wracam jak narazie na 3/4
etatu,jak maly sie zaklimatyzuje w przedszkolu to na caly
etat.Przedszkole mamy otwarte od 6.45-16.45,tak ze nie ma
problemu.Maz pracuje od 7.00 do 17.oo,przychodzi na obiad i jedzie
do szkoly gdyz sie jeszcze doksztalca.Wychodzimy wieczorami sami
tylko wtedy jak jestesmy u moich rodzicow na odwiedzinach.Nie
przeszkadza mi to juz teraz tak jak na poczatku ze tu jestem
sama.Mieszkam w malej wiosce do miasta kawalek,z rana mam samochod
popolodniami uziemiona-wtedy wybieram spacery,plac zabaw(jak jest
juz cieplo).Raz w tygodniu wybieram sie na basen-obecnie nie gdyz
czekam z malym na operacje,raz w tygodniu jezdze z nim do
przedszkola na 1,5 godziny na gry i zabawy,to tak zeby mogl sie
pobawic z innymi dziecmi,i czas jakos nam leci.Az mi juz szkoda ze
maly juz musi isc do przedszkola no ale coz?? Czasami jestem
zadowolona gdy moge wyjsc do pracy-pracuje dorywczo ale ciesze sie
znow gdy wracam do domu,popatrzec jak moj maly szkrab spi.Glowa do
gory wszystko sie ulozy.

[cel55]

Tak dzieci 1, 5 i 7 lat ja nie pracuję, nikt nam nie pomaga chociaż
mieszkają blisko.

[krwawakornelia]

tesciowie 1500 km.

[aniaolawa]

Rodzice 400km od nas, teściowie w tym samym mieście. Teściowie
odwiedzili wnuka po 3 x z okazji narodzin , 1 urodzin i chrztu.
Nigdy nie zabrali wnuka na spacer, nie zaopiekowali się nawet 15
minut w ich własnym domu. Jak u nich jesteśmy i tak my się bawimy
cały czas z synkiem. Więc radzimy sobie sami , ja jestem na
wychowawczym , mąż pracuje, synek niedługo skończy 2 lata. Dodatkowo
jestem w ciąży. Najciężej jest finansowo. Wszędzie gdzie się ruszamy
to z synkiem, jemu zawsze się podobają miejsca które wybieramy. Jak
chcieliśmy iść na wesele , to moja mama musiała przyjechać
zaopiekować się synkiem, bo teściowie mieli ten temat w d...!

ja

[atena12345]

My tez mamy dziadków daleko - 100, 250 km. Do tego w obcym mieście,
więc zadnych tam "starych" znajomych itp.
Mamy dwójkę dzieci i sobie radzimy.

[dragica]

Moja rodzina mieszka ponad 1000km od nas,rodzice meza-150km,ale nie
odwazylibysmy sie zostawic corki u nich na dluzej niz pol godziny /dlugaaaaa
historia dlaczego/.Przez 16 miesiecy bylam praktycznie sama w domu z corka,maz
pracuje bardzo duzo,czesto wyjezdza...Jednak nie zale sie,lubie byc z moja
corka,ani ja,ani maz nie mamy jakiejsc szczegolnej potrzeby wieczornego
wychodzenia...W kazdy weekend idziemy gdzies z Mloda-kino,restauracja,spacer
itp,a od 3 tygodni corka idzie do zlobka.Mysle,ze nawet gydbym miala mozliwosc
korzystania z uslug babci i dziadka,to nie robilabym tego.Uwazam,ze dziadkowie
maja prawo na odpoczynek,na swoje zycie,ktre niekoniecznie musi byc poswiecone
tylko wnukom.

[dragica]

dragica napisała:
Uwazam,ze dziadkowie
> maja prawo na odpoczynek,na swoje zycie,

Nie "na" a "do".Pardą)

i my tez

[myelegans]

Rodzice na drugim kontynencie, tesciowie 500km.

1. jak maly byl niemowleciem zabieralam go na zajecia do biblioteki,
na grupy zabawowe, poznalam inne mamy, zaprzyjaznilysmy sie,
spotykamy sie przynajmniej raz w tygodniu, dzieci znaja sie od
zawsze.W przypadkach awaryjnych mozemy nawzajem na siebie liczyc.

2. byla niania, ktora zostawala, albo przychodzila, albo my tam
podrzucalismy syna jak chcielismy wyjsc.

3. teraz maly w przedszkolu (5l) mamy baby sitter, 16-letnia
licealistke, ktora jest swietna i rozchwytywana, ja zatrudniamy na
wyjscia.

4. raz na 2 miesiace przyjezdza babcia na 3-4 dni, i wykopuje nas
wtedy na randki.

a ja nie byłam na randce od półtora roku :( buuu

[mamaboryska2]

Moja mama mieszka 2000 km od nas, teściowa 750... Jeszcze się nie zdarzyło, żeby
któraś przyjechała i pomogła a po takim czasie to chyba bym nie zostawiła z
dzieciakiem, chyba że miałaby któraś czas na tygodniowe szkolenie...
Na zakupy jeździmy w trójkę. Na szczęście młody uwielbia "światełkownię". Do
kina nie chodzimy. Partner sporo pracy wukonuję w domu, ja zawiesiłam wszelką
działalność oprócz jednego dnia w tygodniu, kiedy wykładam na uczelni. Wtedy
przyjeżdża do Borysa koleżanka/niania. Na zatrudnienie kogoś na stałe nas nie
stać niestety...

[kaskahh]

my tez sami
za granica
nie jest zle, dopoki...
wlasnie dopadlo mnie zapalenie oskrzeli, tydzien temperatury, maz nie moze sie
zwolic...

dzis jednak juz padlam o 13, puscili go do domu... tu by babcia byla... ah,...
ale ona daleko

[gabrysias]

200 km i 120, do tego kawalerka i mały niejadek/rewolucjonista 17
miesięcy, ciężkie noce. dziadkowie i babcie tylko od święta. nie ma
rady, choć rzeczywiście chciałoby się zdrzemnąć czy po prostu pobyć
samemu. ale za 2-3 lata powinno byc lepiej pozdrowienia!

[red.rsz]

My mieszkamy ponad 300 km od jednych i drugich rodziców.Dziadkowie
widują wnuki bardzo rzadko,raz na 2-3 mce,jak my pojedziemy do
nich.Ale bardzo ich kochają i zrobiliby dla nich wszystko.Z
problemami dnia codziennego borykamy się sami,a głównie ja bo mąż
pracuje,ja jestem na wychowawczym.Starszy syn chodzi do
przedszkola,ale często choruje,więc największym problemem jest
dojazd do lekarza lub udbiór starszego z przedszkola gdy młodszy
choruje.Nie mamy takich znajomych,u których moglibyśmy zostawić
dzieci,więc od 4 lat nigdzie nie byliśmy sami.No chyba że jesteśmy u
rodziców,wtedy nie ma problemu.Na nianię nas niestety nie stać.

[anus85]

Pomimo, że mieszkam z tesciową to nie wyreczałam sie nia przy
dziecku.Mama mieszka 60 km od nas.Teraz kiedy mala ma dwa lata to
czesciej w ciagu dnia mala pojdzie do tesciowej bo sprawia jej to
frajde "urwac sie od mamy".Oczywiscie kiedy naprawde nie moge gdzies
zabrac malej to prosze tesciowa, a kiedy mam zjazd to zawozę mala do
mamy.Niestety ciezko jest wychowywc dziecko bez codziennej pomocy
kogos.Jak mala miala pol roku mąż zaczął wyjeżdzać do pracy za
granicę i tak jest do dziś, ja jestem sama z mała przez kilka
tygodni, potem wraca mąż na ok.2-3 tygodnie i tak w kółko.

[anus85]

Oczywieście najgorzej wspominam dwukrotny pobyt w szpitalu z małą,
kiedy mąż był za granicą i nie mogłąm liczyć na nikogo.Nikt mnie nie
zmieniał przy dziecku, nie mogłam wyjść odetchnąć nawet na chwilkę.
Potem w domu sama solidnie odchorowywałam każdy pobyt w szpitalu, ze
zmęczenia i totalnego niewyspania byłam ledwo żywa.

[kammik]

Do czego potrzebna jest pomoc dziadków, jeśli dziecko jest jedno a matka nie
pracuje?

[kicita]

Przy wyjściu do kina albo do teatru. Jeżeli dziadkowie są blisko i
chętni do pomocy, to czemu nie? Ja akurat jestem w sytuacji
idealnej, bo moi rodzice chętnie zajmują się wnuczką, więc korzystam
z tego. Teraz pracuję, ale jak nie pracowałam też potrzebowałam
wyjść wieczornych.

[kammik]

Ludzkość w takiej sytuacji wymyśliła instytucję opiekunki.

[styczniowka82]

Ja mieszkam z teściami a moi rodzice mieszkają 4km dalej i w 100%
dziećmi zajmuję się sama (nie pracuję). Muszę przyznać że bwa ciężko
i o wjściach mogę zapomnieć ale jestem dumna że radzę sobie sama i
zbyle powodu nie zostawiam dzieci pod opiekę innym, zdarzały się
sytuacje kiedy musiałam poprosić o pomoc ale przez 6lat mogłabym
policzyć na palcach takie sytuacje.
Starszy chodzi do przedszkola a młodszy wszędzie ze mną i jakoś
idzie. Mąż pracuje od 7 do 17-18 ale ma swoją działalność i w każdej
chwili może wyrwać się z pracy co jest wielkim plusem.
Jedne dziadki są na emeryturze i bardzo chętnie siedzieli by z
dziećmi ale ja nie chce (mamy różne poglady co do wychowania i
odżywiania dzieci)drudz natomiast nadal pracują a babcia poszła na
studia więc raczej nie w głowie jej pilnować wnuków
No cóż ale jakby nie było w nagłych przypadkach jest z kim dziecko
zostawić.

[kamelia04.08.2007]

my się zajmujemy sami dzieckiem, a konkretnie to bardziej ja, bo mąż w pracy i
na wyjazdach służbowych.

Do rodziców moich jest trzy razy dalej niż do twoich i bardzo się z tego cieszę,
bo nie mam ochoty na przebywanie z nimi, a ich metody wychowawcze przerażają
mnie. Oni jak bym im tylko pozwoliła, to by młoda wychowywali lepiej, bo po
swojemu (tymi swoimi prymitywnymi metodami).

Normalnie sobie radzimy, dom nie jest może wyszorowany szczoteczką do zębów, nie
ma czasu na czyszczenie klamek w oknach, za to jest spokój. Swoja robotę
wykonuje wieczorami i w nocy.
Jestem pewna, że i z drugi tez bym sobie poradziła.

[arielian]

Hej jestem w tej samej sytuacji co ty. Pomocy brak. Nic jeszcze nie zorganizowane bo jestem na wychowawczym i caly dom na mojej glowie. Od czasu do czasu upadam pod tym ciezarem - wyjezdzam wtedy na tydzien do rodzicow, gdzie dzieckiem zajmuje sie nadal sama ale maz wtedy sprzata i jakos stajemy na nogi.O drugim dziecku nie ma mowy. Nie wiem jakbym zareagowala na wiesc o drugiej ciazy. Czasem mysle ze polozylabym sie na ulicy i czekala az mnie cos przejedzie. Teraz wracam do pracy - pieniadze sie koncza. Nie wiem co bedzie. Miotam sie miedzy poczuciem winy ze zostawiam dziecko a poczuciem winy ze brak nam pieniedzy bo nie zarabiam. Malo co mnie cieszy. Czasem wrecz mam wrazenie ze nic dobrego sie juz nie zdarzy. W skrytosci ducha patrze z nadzieja na powrot do pracy, niezaleznie od problemow, przez 8 godzin w pracy bede kims innym niz matka. Pojade sama autobusem. Sama, jak to pieknie brzmi. Bez dziecka. A zaraz potem zalewaja mnie wyrzuty sumienia, ze jak wogole moge tak pomyslec. Nie mamy z mezem zadnego zycia. Tylko dziecko. Koszmar. Synek ma 20 miesiecy. Zaczyna byc lepiej. Drugiej ciazy nie podolalabym juz psychicznie. Zamkneli by mnie chyba w kaftan bezpieczenstwa. A najgorzej wkurzaja mnie wypowiedzi mam ktore maja jakas pomoc i dziwia sie czemu ja jestem taka ZMECZONA, ze nie mam radosci zycia, I ZE JAK JA MOGE TAK DOM ZAPUSCIC. Wystrzelalabym takie ....... Trzymaj sie. Byle dalej. Kiedys wygrzebiemy sie z tych pieluch. Ten koszmar sie kiedys skonczy prawda ?

[kela12]

No ja niestety też z tych co to rodziców, teściów, ciocie daleko
mają (jakieś 250km). I też czasem mam ochotę wyć, że pomocy nie mam,
że z mężem do kina czy gdzie kolwiek nie mogę wyjść. Ale dziecko ma
już 3 lata i powoli zaczyna się lepszy czas. Niestety co do wakacji
to u nas jest dziwnie bo 4 placówki mają po 2 tygodnie dyżur. To
chyba po to żeby rodzice się nie pokusili i nie zostawili dzieci w
przedszkolu no bo niby jak poradzić sobie z czterokrotną adaptacja
dziecka do nowego miejsca nowych pań. To chyba jasne że na taką
traumę nie można pozwolić. Tylko co zrobić? Mąż bierze 2 tygodnie
urlopu w lipcu ja wtedy tydzień żeby choć trochę być razem. 2
pierwsze tygodnie sierpnia dyżur ma nasze przedszkole więc mały
wtedy będzie uczęszczał, a potem kolejne dwa tygodnie sierpnia ja
biorę urlop. Nie wiemy tylko co z pierwszą połową lipca, ale może
ściągnę mamę. Zobaczymy. Ze swojej strony życzę powodzenia wszystkim
rodzicom, którzy nie mają wsparcia najbliższej rodziny. Życzę przede
wszystkim przyjaciół i życzliwych zaprzyjaźnionych sąsiadów

do kammik

[kicita]

OK - jeżeli dziadkowie nie chcą lub nie mogą zająć się dzieckiem,
czy jest jeszcze jakiś inny powód. Ale jeżeli chcą i mogą? Moi
rodzice chcą nawet bardzo, a młoda uwielbia spędzać z nimi czas. W
takiej sytuacji szukanie na siłę opiekunki jest bez sensu.

[kammik]

Ale o co ty mnie pytasz, bo nie zrozumiałam? O opiekunce napisałam, bo jedna z
dziewczyn wypowiedziała się tak, jakby to tylko dziadkowie mogli zostawać z
dzieckiem, kiedy rodzice chcą wyjść. Otóż nie tylko.

[stonkaziemniaczana]

ech ja mogę liczyć na moją mamę. Babcia przyjechała pobawiła się z wnukiem 2
godz, my z mężem z obłędem w oczach próbowaliśmy w tym czasie zrobić najwięcej
jak się da (pranie, sprzątanie, gotowanie, skręcanie fotelika do
karmienia,naprawianie komputera) Syn jest tuż po szczepieniu i dodatkowo ząbkuje
więc jest płaczliwy gdy nikt z nim nie bawi. Wanna się zapychała więc wyjęliśmy
sprężynę do przepychania, mąż instalował w kanalizacji a ja kręciłam, w łazience
bałagan. A babcia stwierdziła że już jedzie bo brat po nią przyjechał (mąż
chciał mamę sam odwieźć, ewentualnie 4 przystanki autobusem) i zostawiła nas z
całym tym bałaganem

[amidala]

Też mam taką sytuację. Moi rodzice nie nadają się do niczego, obrażeni są na
mnie każde z osobna bo już dawno rozwiedzeni. Nie cierpię się nawzajem i mojego
męża, więc atmosfera jakby nie sprzyja kontaktom. Rodzice męża za to schorowani
i starsi, więc to my się nimi opiekujemy, a nie oni wnukiem. Jesteśmy oboje
zmotoryzowani, oboje pracujemy, ja w domu, wyszaleliśmy się i pojeździli wręcz
ekstremalnie po świecie, bo przed posiadaniem potomka byliśmy ze sobą 7 lat.
Teraz możemy się ponudzić w domu, aż młody dorośnie do podróży dalszych.
Chwilowo uprawiamy krótsze. Gdy mnie przycisną obowiązki zawodowe mam telefon do
dziewczyny, która posiedzi z małym godzinkę, dwie, ale na dłuższą metę nie
wyobrażam sobie, żeby wychowywała go obca osoba. Owszem, jak pójdzie do
przedszkola to będzie inaczej, ale do tego czasu zakoduję mu w łebku
najważniejsze mechanizmy obchodzenia się ze światem i ludźmi. Nie tęsknimy za
wyjściami do knajp itd, bo średnio rozrywkowi byliśmy i nadal jesteśmy, ale
gdyby nas przypiliło, też można opiekunkę załatwić. Ale naprawdę większą
radością jest dla nas spędzanie wieczoru z takim 2 i pół latkiem, który zaczyna
gadać jak najęty, śmieszny jest niesamowicie i kochany do schrupania. I po co ja
mam iść do jakichś zadymionych lokali i narażać się na zatrucie pokarmowe, skoro
mam rozrywkę na miejscu???