Za grzeczne dziecko

[asieksza]

Córcia od września poszła do przedszkola. Bardzo się cieszyła i chodziła chętnie. Potem dopadły choróbska i w sumie nie była dwa tygodnie. Młodsza córa w tym czasie chodziła " w kratkę. Kiedy syn miał na później do szkoły zostawał z chorą Olą a ja mogłam zaprowadzić Julę, ale kiedy szedł na 8.00 obie zostawały w domu. Potem i Jula zachorowała więc były w domu obie. Po chorobie Ola zaczęła płakać, że nie chce iść do przedszkola. W przedszkolu też nie chciała mnie puścić , płakała. Jak wychodziłam podobno było ok a kiedy ją odbieraliśmy była super zadowolona z pobytu w przedszkolu. Ostatnio przyznała, że nie chce chodzić bo nie lubi wychodzić na plac bo dzieci ją biją. Rozmawiałam z panią i wczoraj stwierdziła, że na placu było fajnie. Pani mówiła, że Ola jest za grzeczna, nawet jak bawi się jakąś zabawką a inne dziecko ją chce to oddaje. W domu staramy się traktować dziewczynki równo , fakt uczymy, że trzeba się dzielić i tutaj to Ola częściej przypomina siostrze, że trzeba się dzielić i młodsza oddaje jej co ma.
Dzisiaj Ola też obudziła się negatywnie nastawiona do przedszkola.Siostra chcąc ją uspokoić zaproponowała aby wzięła jakąś zabawkę. Ola na to " nie gadaj " po czym przechodząc obok uderzyła siostrę. Wcześniej zdarzało się, że się pobiły ale bywało to w trakcie jakiegoś sporu , a tu tak z nienacka. Martwi mnie to.

[rulsanka]

Może córka po prostu taka jest i trzeba to polubić. Z drugiej strony nigdy nie jest za późno na naukę asertywności. Staraj się nie zmuszać córki, by robiła coś wbrew swojej woli. Czasem to trudne, bo dziecko musi wziąć lekarstwo itp., ale nawet wtedy rozwiązanie siłowe jest ostatecznością. Nie nakłaniaj córki za bardzo do dzielenia się wszystkim z siostrą. Każdy ma poczucie własności. Ja tam się bardzo ucieszyłam, gdy mój syn powiedział "To moje, nie ruszaj!" Uczę, że dzielić się można i warto, ale nie trzeba zawsze. Zbyt grzeczni mają gorzej w życiu.

[meg.123]

Ja tez miałam za "grzeczne" dziecko.
W momencie gdy przestałam mu tak bardzo zwracać uwagi typu "daj koledze niech też się pobawi" nie popychaj kolegi(gdy to kolego pierwszy mu walnął) zaczęłam wkraczać dopiero wtedy gdy "zaczynała się lać krew" to tak trochę żartem ale pozwoliłam synowi na więcej.
Gdy kolego który go ciągle popychał/ uderzał znowu to zrobił to syn mu wkońcu oddał, ja nie zareagowałam to od tamtej pory kolego go nie zaczepia. Nie nalegam by dał się pobawić komuś zabawką którą on bardzo lubi i nie chce dać to też mu pomaga w przedszkolu, nikt mu nie wyrwie tego czym akurat się bawi. Troche chaotyczna ta moja wypowiedź mam nadzieje, że rozumiecie sens.

[mag_pie]

Może powinnaś wprowadzić trening "niedzielenia się " .
Moja córka podobnie cały czas (jeszcze nie jest przedszkolna) na placu zabaw czy w towarzystwie innych dzieci miała wpajane żeby sie podzielić, pożyczać itd. Ale wyszło z tego tyle ze jak przychodzi jej młodszy kuzyn to podchodzi , bierze zabawkę którą ona ma ręku a ona nie umiała powalczyć o swoje. Od razu zaczynała płakać że jej zabrał.
Więc kilka dni nauki typu: to moja zabawka, nie zabieraj mi ; teraz ja się tym bawię - wraz ze scenkami ja byłam innym dzieckiem a ona sobą spowodowały że mała nauczyła nie oddawać bezwiednie zabawki i powiedzieć czy nawet zdecydowanie odsunąc natręta.
Zdałam sobie sprawę że niestety sa tez dzieci agresorzy i trzeba dziecko przygotować właśnie na takie sytuacje.

[mikams75]

moja tez z tych co dadza innym dziecom wejsc na glowe a do mnie sie potrafi stawiac.
Ucze ja, ze zabawek sie nie wyrywa z reki i ze jesli wlasnie bawi sie jakas zabawka to nie musi sie nia dzielic w tym momencie. Jesli jakies dziecko jej zabiera podczas zabawy to ma nie dawac. Jej tez tlumacze ze ma nie wyrywac, ale na to i tak nie ma odwagi.
I tlumacze ze sa zabawki, ktorymi nie musi sie dzielic np. jej ukochana lalka.
Reszta powinna sie dzielic i pozyczac zabawki ktorymi sie akurat nie bawi.