Dziwne zachowanie 2 latka!!!!!!!!!!!!!!!!

[zawsze-maggie]

od jakiegos czasuje zajmuje sie 2 razy w tyg synem kolezanki.Chlopiec ma 26 miesiecy.Nie mowi nic wydaje tylko jakies dzwieki typu bum bam czasem powie mamamama.Kontakt wzrokowy z nim jest ale tylko na kilkanascie sekund.Rzadko reaguje na swoje imie.Czasem mam wrazenie ze jak na mnie spojrzy to tak jak by patrzyl prze mnie a nie na mnie.Lubi sie bawic autami i ma swoja ulubiona lokomotywe thomas friend.Czesto bawiac sie autami lub ta lokomotywa lezy na ziemi (dokladniej na boku ).Lubi tanczyc kiwa sie na boki przebierajac nozkami i czasem przebiera raczkami.Jednak jest cos co mnie najbardzej niepokoi .Czesto kreci sie wkolko trzymajac zabawke w reku i patrzy na nia jak by pod katem.Zabawke trzyma na wysokosci swojej twarzy.Ostatnio nawet zaobserwowlam ze podczas krecenia sie przyciskal ja sobie do twarzy i cieszyl sie.Nie wiem czuy to jest jakas forma zabawy 2 latka?czy cos jednak z nim jest nie tak?Jak woalalm do niego by przestak sie krecic bo moze sie przewrocic to zero reakcji.Potrafi sie krecic tak z 3 minuty.Najbardziej przykulo moja uwage te patrzenie pod katem wyglada to tak jak by wpadl w jakis trans.Wydaje przy tym jakis dziwny dziwiek jak by sapal i czasem otwiera tak buzie i robi jak ryba.No nie wiem moze sie czepiam ,ale jednak nie daje mi spokoju i czasem mam wrazenie ze takie zachowanie odbiega od normy u dwulatka. No i ten brak mowy.Dodam jeszcze ze dzis np usmiechnal sie na moj widok i na pozegnanie mi odmachal.Pokazal mi tez paluszkiem gdzie jest w ksiazeczce rybka nemo.Czesto tez kladzie sie na dywan i tak lezy przez chwile jak by nie ruchomo.Nic narzie nie mowilam kolezance o tym zachowaniu nie chcialbym jej urazic.Czy moze sa tu mamy opiekunki ktorych dzieci podobnie sie zachowuja???????????????????????????

[zawsze-maggie]

p.s dodam jeszcze ze maly lubi sie przytulac ,ale tez przytula sie w ten sposob jakby przytulal sie chowajac swojac glowe np w moja klatke piersiowa

[zjawa1]

Sadzisz, ze ty zajmujac sie az 2 razy w tygodniu, zauwazylas cos wiecej niz rodzice tego dziecka, bedacy z nim codziennie?

[cold_case]

zjawa1 napisała:

> Sadzisz, ze ty zajmujac sie az 2 razy w tygodniu, zauwazylas cos wiecej niz rod
> zice tego dziecka, bedacy z nim codziennie?

Sądzisz, że to niemożliwe? Niektorzy rodzice niestety nie są tak czujni i uważni jak statystyczna ematka Innym po prostu może brakować doświadczenia i odniesień. Czasem osoba z zwenątrz więcej zauważy. Kiedyś moja teściowa opowiadała o dziecku sąsiadki (w tym samym wieku co moje), że jak je podniosła, to dziwnie zwisało, jak szmaciana lalka. Pomyslałam sobie wtedy, że dziecko może mieć coś z napięciem mięśniowym. Okazało sie, że w wieku 12 miesięcy mamusia zdecydowała sie udać do neurologa, bo dziecko nie siedziało, nie raczkowało... opad rąk normalnie. Myślę, że lepiej dmuchać na zimne, niż wszystko bagatelizować.

cold_case

[zjawa1]

Sadzisz, ze autorka watku jest taka ,,doswiadczona" skoro pyta o to na forum?
Wiesz o ile lekkie napiecie miesniiowe moze przegapic nawet pediatra w trakcie kontroli, o tyle szereg ,,nienormalnych" notorycznie pojawiajacych sie zachowan trudno jest nie zauwazyc.

[ingusionek]

Rzeczywiście trochę dziwne.
A naskakiwanie na kobietę że nic nie widzi bo jest tylko dwa razy w tygodniu jest debilne. Może właśnie widzi więcej. Rodzic często mniej widzi bo przebywa z dzieckiem non stop i wszystko jest dla niego normą. obserwator postronny ma więcej spostrzeżeń-trafnych. Ja na mijscu tej Pani poobserwowałabym jeszcze trochę i wypytała delikatnie mamę dziecka-ale bez podtekstów jak jest na co dzień kiedy mama jest z dzieckiem?
A może rodzice nie widza bo nie mają dla małego czasu?
Może spotkaj się z dzieckie jak mama będziew domu-pod pretekstem-a była nie daleko i wpadłam na kawę- i zopbacz czy mama poświęca mu uwagę,bawi się z nim, zwraca uwagę na jego dziwne zachowanie-bo normalne zachowanie to to na pewno nie jest.

[ingusionek]

Może masz kogoś z doświadczeniem,kogo mogłabyś się poradzić-pediatra, psycholog dziecięcy-kogoś z doświadczeniem medycznym?
Czasami rodzice dla własnej wygody nic nie widzą. A dziecię jest małe więc jeśli-odpukać-coś się dzieje to od małego ćwiczyć,rehabilitować-szukać pomocy.
Normalny dwulatek rozwala w perzynę mieszkanie a nie kręci się w kółko i buczy pod nosem.

[roksanka_3]

nie jest to normalne zachowanie, synek mojej znajomej zachowuje sie kropka w kropke, tak samo ulubiona zabawka jest ciuchcia thomas i te ze stacyjkowa, tez patrzy kop katem na zabawki tez wydaje dziwne przedziwne przerazliwe nieraz dzwieki, ma juz 3,5 roku wiec troche mowi, ale kazdy z nas podejrzewa niestety cos ze spektrum autyzmu, rodzice owszem widza ze cos jest nie tak ale narazie nie garna sie do lekarzy, ja sie nie wtracam ich dziecko
ale ty jako opiekunka masz pelne prawo stwierdzic i powiedziec mamie chlopca ze odbiega od zachowania innych 2 latkow a co ona z ta wiedza zrobi to juz jej sprawa, oczywistym jest ze rodzice czesto widza to samo co osoby trzecie nawet lepiej bo sa na codzien ale czasem czekaja czy ktos trzeci zwroci uwage bo anuz moze sie myla, porozmawiaj szczerze jesli to kolezanka, powiedz ze sie martwisz ze nie masz z nim za bardzo kontaktu itd

[zawsze-maggie]

Mam siostrzenca ktory jest o miesiac starszy od tego chlopca ,ktorym sie zajmuje.Siostrzeniec jest zywiolowym dzieckeim wiecej mowi pokazuje palcem jak cos chce mowi mama ciocia tata dzidzia itp.Jak mial 14 to tez lubil sie krecic w kolka ale przez chwile zamykal oczka i sie smial. Teraz juz mu to przeszlo.Zglasza swoje potrzeby fizjologiczne wola sisi albo kaka (siostra jest nadal na etapie odpieluchowywania).Jest duza roznica w zachowaniu miedzy siostrzencem a tym chlopcem.Dodam ze wczesniej tez zajmowalam sie siostrzencem i nie zaobserwowalam tego typu zachowan.Temu chlopcu trzeba proponowac picie bo sam sie nie upomina (podstawiac mu niekapek pod nos)podobnie jest z jedzeniem.I tu np moj siostrzeniec jak chce pic to wola piciu mama albo piciu ciocia.Siostrzeniec umie wskazac na zdjeciu gdzie sa jego rodzicie dziadkowie itp.Natomiast tamten chlopiec jak ostatnio pokazalam mu zdjecie jego z mama i zadalam pytanie kto to jest , to on nawet nie patrzyl na zdjecie.Ma swoja ulubiona ksizeczke o rybce nemo i jak go spytalam gdzie jest ta rybka to mi pokazal palcem.Poza tym jest jeszcze cos co troszke mnie zdziwilo w jego zachowaniu.Jak sie obudzil po drzemce(spal 3 godz) to lezal w lozku nie wydajac zadnego dzwieku mial tylko otwarte oczy trzymal w reku misia i patrzyl w okno.Obserwowoalam go przez uchylone drzwi.Lezal tak 1 5 min nawet jak podeszlam do lozka i sie do niego usmiechnelam pytajac jak sie spalo on spojrzal na mnie ale z taka kamienna twarza.Moj siostrzeniec jak sie budzil z drzemki to odrazu go bylo slychac w calym mieszkaniu tzn nawolywal mame albo mnie albo sam wstawal przychodzil i sie cieszyl.Jesli chodzi o kontakt fizyczny tj przytulanie sie to ten chlopiec lubi sie przytulac ale tez jak dla mnie robi to w dziwny sposob schyla glowe podchodzi i sie w tula albo napiera calym cialem jak by nie mial poczucia kontroli nad wlasnym cialem.Naprawde nie wiem co myslec o zachowaniu tego dziecka.Poczytalam troche o autyzmie wczesnodzieciecym i niestety wydaje mi sie ze chlopiec ma pare cech autystycznych z drugiej strony tak jak pisalalm wczesniej pomachal mi ostatnio na pozegnanie a jak przyszlam to sie usmiechnal do mnie.No ale nie ja jestem specjalista od tego typu zaburzen wiec nie do mnie nalezy diagnozowanie.Poprostu martwie sie o to dziecko i nie wiem w jaki sposob powiedziec o tym matce dziecka.Ona ma i tak duzo na glowi jeszcze podjela studia .Faktycznie rodzice tego dziecka sa bardzo zapracowani o moze nie dostrzegaja jakis odchylen od normy .

[mamatin]

Jak sie obudzil po drzemce(spal 3 godz
> ) to lezal w lozku nie wydajac zadnego dzwieku mial tylko otwarte oczy trzymal
> w reku misia i patrzyl w okno.O

Jesli chodzi o kontakt f
> izyczny tj przytulanie sie to ten chlopiec lubi sie przytulac ale tez jak dla m
> nie robi to w dziwny sposob schyla glowe podchodzi i sie w tula albo napiera ca
> lym cialem jak by nie mial poczucia kontroli nad wlasnym cialem.

A rodzice poswiecaja temu dziecku duzo uwagi? Ma na codzien duzo milosci i bliskosci? Znasz ich dobrze?

[tijgertje]

Zawsze-maggie, jak przeczytalam ten post, to w pierwszej chwili pomyslalam, ze moze to nie zadna opiekunka, tylko jakis podpuszczacz, naczytal sie wikipedii i sprawdza reakcje forumek
A serio, zjawa sie nie przejmuj, bo lubi sie wymadrzac pojecia nie majac co i jak. Te zachowania, ktore opisujesz sa bardzo charakterystyczne dla NIEKTORYCH dzieci ze spektrum autyzmu. Co nie znaczy, ze dziecko od razu musi miec autyzm, ale na pewno nie powinno sie ich lekcewazyc. My sie z mezem smiejemy, ze juz radar mamy i w tlumie na odleglosc dzieciaki z autyzmem wylapujemy. Cos w tym jest, bo faktycznie wiele z tych dzieci ma charakterystyczny sposob poruszania sie czy nietypowa postawe, ktore dla siedzacych w temacie po prostu rzucaja sie w oczy. Tak, ze jak najbardziej jestem przekonana, ze widzac dziecko nawet raz czy dwa mozna zauwazyc, ze rozni sie od rowiesnikow. Rodzice, widzac dziecko na co dzien, przyzwyczajaja sie do jego zachowan i jesli nie maja do czynienia z tlumem rowiesnikow malucha, mimo najlepszych checi moga pewnych rzeczy nie widziec. Tak, ze na pewno porozmawialabym z mama, moze ja tez cos niepokoi, ale to tlumi, slyszac od rodziny, ze usiluje z dziecka wariata zrobic. Moze byc i tak. usiadz z nia spokojnie, sprobuj wybadac nieco teren i podziel sie swoimi spostrzezeniami. Na pewno nie ma sensu czekac, bo diagnozowanie byla dluuugie, a bez diagnozy czasem trudno o jakakolwiek pomoc dla dziecka, a nawet jesli dziecko autyzmu nie ma, a jedynie nieco odstaje od sredniej, to warto mu pomoc jak najwczesniej, zanim rowiesnicy zatruja mu zycie. W tym wieku efekty terapii sa najbardziej spektakularne wiec warto sie skonsultowac przynajmniej z psychologiem (do diagnozy niezbedny jest psychiatra) i w porozumieniu z nim pracowac z dzieckiem. Wcale nie musi to oznaczac od razu 40 godzin terapii tygodniowo, ale majac wlasciwe wskazowki i znajac deficyty dziecka mozna bardzo duzo zrobic samemu poprzez zabawe.

[gemmavera]

tijgertje napisała:

> Zawsze-maggie, jak przeczytalam ten post, to w pierwszej chwili pomyslalam, ze
> moze to nie zadna opiekunka, tylko jakis podpuszczacz, naczytal sie wikipedii i
> sprawdza reakcje forumek

Hehe, ja tak samo.
Opis niestety brzmi znajomo.

[gepardzica_z_mlodymi]

Mam wrażenie, że to opis dziecka z autyzmem i/lub bardzo silnymi zaburzeniami SI.
Nie są to typowe zachowania dziecka w tym wieku.

[zawsze-maggie]

przed chwila napisalam jeszcze jeden post tj opisalam jeszcze w nim pare dziwnych zachowan chlopca tylko ze mojs wypowidz zostala wklejona w srodek.

[gepardzica_z_mlodymi]

Opis znajomy, tzn. wiele z tych zachowań miało moje autystyczne dziecko, a nie miały ich moje nieautystyczne dzieci lub były one u nich chwilowe, nienasilone, jedne wśród wielu innych typowych zachowań.
Rozmowa z rodzicami może być trudna. Zwykle jest tak, że albo coś podejrzewają albo są przyzwyczajeni do takich zachowań dziecka i nie widzą w tym nic specjalnego. Dopiero zobaczenie malca na tle rówieśników może być szokujące.
Taka rozmowa, z punktu widzenia rodzica, zostaje w pamięci na długo. Czasem bywa, że rodzice obwiniają o niekompetencje osobę, która dzieckiem się zajmuje (typu - opiekunka, przedszkolanka, nauczyciel itp. nie umie zająć się) albo włączają inne mechanizmy obronne. Jednak ja uważam, że warto rzucić ziarno, bo być może nie od razu ale za niedługi czas zwrócą się o pomoc, zwłaszcza, jeśli sygnałów, że coś jest nie tak będzie więcej z różnych stron.
W moim wypadku było tak, że mnie martwiły zachowania mojego syna, ale wszystkie osoby, które pytałam o zdanie bagatelizowały to, włącznie z przedszkolankami, psychologami i lekarzami. Dopiero, w którymś z kolei przedszkolu, ktoś mi to potwierdził, i dopiero wtedy, na podstawie informacji z dwóch źródeł, tj. z domu i z przedszkola oraz obserwacji, dostał diagnozę i zaczęła się terapia. Brakowało mi kogoś, kto powie, że jednak nie jest ok z rozwojem dziecka i niekoniecznie sam z siebie "dogoni" rówieśników.

do gepardzica_z_mlodymi

[zawsze-maggie]

Jesli moge Cie spytac w jakim wieku Twoje dziecko zostalo zdiagnozowane ?Czy tez lubilo sie krecic wkolko i patrzec tak dziwnie pod katem ?Jutro bede sie zajmowac tym chlopcem przez 6 godz.Pobserwuje go jeszcze.Jego dziwne zachowanie rzucilo mi sie w oczy moze dlatego ze mam siostrzenca w podobnym wieku i tak jak pisalam w ostatnim poscie mam pewne porownanie co do zachowania.Wiadomo,ze kazde dziecko rozwija sie w swoim indywidualnym tempie i nie powinno porownywac sie dzieciakow jednak ten chlopiec jak dla mnie odbiega od normy.Czuje ze cos z nim jest nie tak.Mam jednak wielka nadzieje ,ze moje podejrzenia sa mylne.

[gepardzica_z_mlodymi]

Moje dziecko ma stosunkowo lekki stopień zaburzeń - trochę kręciło się w kółko ale więcej "chodziło po kole". Pod kątem patrzyły znane mi dzieci z dużo cięższymi zaburzeniami, mój syn nie. Mój młodziak zdiagnozowany był w wieku 4,5 lat ale on kumaty jest, jako dwulatek już fajnie mówił.
Ale tak jak wyżej pisano, pojedyncze objawy nic nie znaczą. Istotny jest całokształt zachowań, a jak są wątpliwości co do prawidłowości rozwoju, konsultacja ze specjalistą albo, w Twoim wypadku, zasygnalizowanie rodzicom, że jest to niepokojące. Bo to może być to, może nie być, te same słowa mogą opisywać podobne ale nie tożsame zachowania. A jeśli dziecko potrzebuje wsparcia, uczenia się prawidłowych zachowań z pomocą, to lepiej, by robiło to wcześniej, uniknie się wtedy różnych trudności, typu nieakceptowalne zachowania. Nie tak rzadko zdarza się, że problemy rozwojowe wykrywane są u dzieci dopiero w wieku szkolnym, gdy jedne trudności, nakładają się już z innymi, wtórnymi.

[monisia900]

syn (obecnie 11 lat-diagnoza ok 4-5 r.z, autyzm)-ja zauwazalam juz praktycznie od 2-3 m-aca zycia ze cos jest nie tak. nie odwracal glowy za osobami, nie wodzil nawet oczami, rzadko sie usmiechal. pozniej nie gaworzyl. co do zachowania, to byl mega spokojnym dzieckiem. plakal tylko jak byl glodny. jak mial mokro to w ogole mu to nie przeszkadzalo. mogl sobie lezec calymi dniami i patrzec w sufit. jak juz chodzil, to siadal sobie kolo zabwek-ktorych mial mnostwo-i wybieral jedna, konkretnie samochod. kladl sie na podlodze, na boku i mialam wrazenie, ze zaglada pod spod tego samochodu (teraz jak sie bawi tez zaglada identycznie). do ponad 3 roku zycia nie mowil ani nie rozumial co sie do niego mowi. nie reagowal na imie, nie wskazywal, nie bylo komunikacji niewerbalnej. dzis funkcjonuje calkiem niezle, aczkolwiek ma problemy z nauka i w kontaktacj z rowniesnikami.

corcia (obecnie 25 m-cy-diagnoza w 20 m-cu zycia, autyzm). przed wdrozeniem terapii: biegala w kolko i machala raczkami, siadala i uderzala glowa o sciane lub moja klatke, nie bylo kontaktu wzrokowego, nie wskazywala, ustawiala samochody i klocki w rzedy, nie mowila. poza tym rozumiala wszystko polecenia.
teraz po 4 m-ach terapii (2 godz/dziennie w domu+WWR): mowi zdaniami, kontakt wzrokowy jest idealny, pokazuje, kiwa glowa na "tak" i "nie", bawi sie np w karmienie lalek, gotuje im obiadki, zna polowe alfabetu i cyferek. praktycznie na obecna chwile nikt nie widzi w niej nic z autyzmu.

tak wiec widzisz, co moze zdzialac wczesna interwencja. aczkolwiek nie twierdze tu ze twoj podopieczny jest chory, ale uwazam, ze powinnas zwrocic uwage rodzicow na jego zachowanie.

[gazetowa_krowa]

Może zacznij od zasugerowania rodzicom problemów ze wzrokiem.
Wielu ludzi gdy usłyszy "nietypowe zachowanie" uzna, że chcesz krytykować ich dziecko i zrobić z niego wariata - zablokują się przez to i zamiast pomóc dziecku obrażą się na Ciebie.

Problemy ze wzrokiem są mniej drażliwe. Jeśli pójdą do okulisty, to może wtedy lekarz zaproponuje im neurologa. Jeśli nie, to możesz próbować dalej z nimi rozmawiać. Według mnie skuteczność jest najważniejsza.

Tak naprawdę to Ty znasz swoją koleżankę i wiesz jak z nimi rozmawiać. Jeśli dziecko zachowuje się niepokojąco to lepiej dmuchać na zimne i pokazać malucha specjaliście. W końcu może okazać się, że wszystko ok i wszyscy odetchną z ulgą.

[gepardzica_z_mlodymi]

Tak, problemy ze wzrokiem, czy słuchem (niereagowanie na polecenia na przykład), są łatwiejsze do przełknięcia dla rodziców ale też faktycznie od tego zaczyna się diagnostykę zaburzeń zachowania, by ocenić, czy to nie z tego powodu jest jak jest.

[magdalenas9]

polecam:
www.sosrodzice.pl/objawy-autyzmu/
Może to wyjaśni problem...

[eryk2601]

Już chyba zdajesz sobie sprawę, że musisz w delikatny sposób pogadać z koleżanką.Sama bedziesz najlepiej wiedziała jak to zrobić, bo ją znasz.Dobrze, że jesteś taka czujna.Trzymam kciuki.

[beatkaa32]

Dokładnie tak samo zachowuje się synek kuzynki męża. Zaniepokoiło ich (rodziców) to. Stwierdzono zespół Aspergera.

[saguaro70]

Skoro zauważyłaś dziwne zachowanie chłopca to należy powiedzieć wprost, co zaobserwowałaś. Nie mądrzyj się,nie dawaj rad, nie kieruj do lekarza i nie pytaj co z nim zamierzają zrobić.
Daj jeden jasny komunikat i zakończ temat. Chyba, że koleżanka go rozwinie. Wtedy delikatnie.
Czasem zimny prysznic jest potrzebny.

[przyszla_mamuska]

jak dla mnie bardzo dziwne zachowanie. powiedz wprost matce dziecka że coś cie martwi i już.
moje dziecko za 2 miesiące skończy 2 lata i mówi całymi zdaniami. wiem że są różne dzieci, ale żeby nie mówił zupełnie nic....