Poradzcie e-mamy.Chodzenie roczniaka

[wawrz]

Mam córeczkę (skończyła roczek)i zaczeło się chodzenie,moje pytanie jest
związane właśnie z tą sprawą.Córeczka chodzi nawt dobrze ale wiadomo
przewraca sie czasami się chwieje i bęc no i właśnie puszczać ja bez problemu
czy cały czas asekuraować .Ja chodze za nią w krok w krok jak tylko się
zachwieje to ja odrazu za ręke i idziemy rzem.Doradzają mi ze dziecko trzeba
puszczać same niech upada bo jak upadnie to nauczy sie wyciągac rączi i
bardziej bedzie wiedziało ze trzeba sie samemu pilnować.(dodam ze moja córcia
nie raczkowała i jak upada to nie ma takiego odruchu wyciągania rączek i
upada na twarz)Co Wy o tym myślicie?Jak było u Was.Poradzcie cosik.Pozd

[gosiasur]

Nie mozliwe że twoja córcia nie ma odruchu obronnego typu spadochroniarz, mają
go wszystkie dzieci, więc moze warto sprawdzić i troszkę mniej małą asekurować,
z tym że ja bym się bała tak na całóśc ją puśćić, bo jeśli nigdy nie musiała
wykorzystywć tych odruchów obronnych może to robić nieporadnie i krzywda
gotowa.więc jakieś miękkie podłoże i upadki kontrolowane na początek. To prawda
każdy musi nabić sobie guza w tej trudnej sztuce chodzenia. POzdrawiam i życzę
miękkich ladowań twojej córczce Gosia

[edziaczek]

Niestety jest to możliwe. Mój szkrab ma w tej chwili 14,5 miesiąca, ale
pierwsze samodzielne kroki postawił 3 miesiące temu. Na początku jak się
przewracał, to leciał albo do tyłu jak długi na głowę, albo do przedu, ale w
tedy zamiast wyciągać rączki do przodu, łapał się za uszka Skończyło się
kilkoma guzami, mimo pilnowania go, ale po jakimś czasie Michał nauczył sie
upadać i teraz ma już wprawę Upada na pupę Dziecko wszystkiego musi sie
nauczyć, a guzy sa nieuniknione. Zyczę powodzenia, cierpliwości i żelaznych
nerwów, a Twojej córuni Szybkiego opanowania tej trudnej umiejętności -
chodzenia

[osmag]

Niestety możliwe, co zreszta widać na załączonym obrazku. Ma jakiś problem z
rączkami dlatego nie chciała raczkować.Dlatego w rozwoju dziecka wszystkie
etapy są takie ważne.Spróbuj teraz pozachęcać ją do raczkowania( to troszeczkę
odwrotnie ,ale inaczej już nie można). Można próbować wytrącać ją z równowagi w
pozycjkach niższych np. kiedy siedzi.Wychylanie na boczki aż złapie podpór
rączką.
Ewentualnie doradzam pare wizyt u rehabilitanta i wyćwiczenia tej ważnej
umiejętności inaczej będzie zawsze pokiereszowana(bo upadków nie da sie uniknąć-
trzeba umieć się przed nimi bronić)

[olka_sos]

Nie wszystkie dzieci raczkują, nie jest to etap "obowiązkowy". Maja córka (11 m-
cy) chodzi już od miesiąca, też nie raczkowała. Wiadomo przewraca się też
często, ważne żeby w pobliżu nie było jakichś rzeczy ostrych, twardych o które
mogłaby się uderzyć. Nie da się asekurować dziecka cały czas, zwłaszcza że
czasem nawet ono tego nie chce. Jeżeli się boisz, że dziecko zrobi sobie
krzywdę niech chodzi z szelkami, za które możesz dziecko podtrzymać z tyłu.

Pozdrawiam
Ola

[anek.anek]

Usuń w kątky wszystkie przedmioty o które mała mogłaby sobie zrobić krzywdę,
np. niskie stoliki, pilnuj żeby nic na podłodze nie zostawało z zabawek po
zabawie. I puszczaj ją wolno! Ja, chociaż syn wyciągał rączki przy upadku nie
zliczę ilości nabitych guzów, bo najczęściej leciał do tyłu, a wtedy ten odruch
nie jest taki oczywisty, tylko trzeba się nauczyć upadać. Jeśli Twoja córka
faktycznie nie ma żadnych naturalnych odruchów przy upadku, to niezły jest
pomysł z pójściem do rehabilitantki,k tóra pokaże jakie ćwiczenia mogą jej
pomóc.

[bea.bea]

mój mały też ma roczek, w zasadzie to chodzi juz dobrze , ale bliskich spotkań
ze ścianami , futrynami itp, nie zlicze
w pierwszym okresie , kiedy mały zaczynał chodzić , kozystalam z uprzejmości
mojej teściowej, która ma ogromny trawnik, zawsze przystrzyżony...więc mały
swobodnie uczył się padów...
nie chodze za nim i go nie asekuruje, wyznając góralską zasade...jak się nie
przewrócisz to się nie nauczysz...
kupiłam w sklepie trap[icerskim dużą gombkę , pciełam ja i obkręciłam wszystko
co się dało , a co wydawało mi się zagrozeniem,
teraz biega swobodnie po mieszkaniu, ale ile ma sińców to nie pytaj....wymy
sliliśmy ostatnio z mężem , ze moze taki kask na rower mu kupimy
i jeszcze cos...za rada koleżanki, przestałam reagować na jego upadki, czy
zdeżenia...czase , jak słyszę ten huk, to az mnie boli, ale widzę , że jeśli na
to nie reaguje, to mały przechodzi te spotkania jakby nic sie nie stało.
reaguje tylko wtyedy gdy sytuacja jest ...conajmniej krytyczna

życzę cierpliwości...wytrwałości...i nie wiem jak to nazwać, ale odporności ,
na widok kolejnego guza...

ostatnio wstydziłam się wyjść na spacer...bo bałam sie , że jak ludzie zobaczą
posiniaczona buzie mojego syna to pomyślą , że go bije

[kanna]

hej, a nie mieliście problemów neurologicznych przy porodzie? Brak tego odruchu
obronnego (wyciąganie rączek) często ma z tym związek. W każdym razie warto o
tym opowiedziać pediatrze.

A w domu - zabezpiecz otoczenie, kup coś miekkiego na podłoge i specjalny,
piankowy kask do ochrony główki. Poćwiczcie padanie, pokaz jej jak wyciągac
rączki, pokaż na niej, na sobie i na misiu. Kup szelki i podtrzymuj małą przed
samym zetknięciem z podłożem, żeby nie waliła głową w ziemię, jeśli znów zapmni
wyciagnąć rączek. Nie możesz asekurować cały czas.

pozd. Ania

[saba76]

Twoj CORKA caly czas liczy na Ciebie a nie na siebie
Cale zycie bedziesz ja asekurować???
powiem Ci ze dla dziecka to niedobrze i jak we wszystkim będziesz ją asekurować
i niepozwalać na błedy- tu upadki To potem bedzie nieszczęsliwa i nieuwieży we
wlasne siły.
Moja córa ma teraz 15mc nauczyla sie chodzić w wieku 13mc ,też sie chwieje
nieraz upadnie i niewyciaga rączek, nuszki bieże pod siebie staje jak kotek na
4 i pupa do gory a potem reszta ciala
nieraz po kilka razy ale niezraża sie.
Jak na początku poplakiwala odrazu jak widzieliśmy upadek mówilismy oj tak
radośnie i smiech,teraz ona jak upadnie też nieplacze tylko mowi :ojciu.

Przetnij" pepowine" bo jeszcze tego niezrobiłas.
Pozdrowienia

[mama_radka]

Przede wszystkim pozwól córce na więcej samodzelności. Gdy moj synek stawial
pierwsze kroki szliśmy na trawę przed domem i nawet jak upad to mu nic nie
było. Trzymam kciuki za Twą córeczkę, i pamietaj że każde dziecko nabija sobie
mnóstwo guzów.

[mama_szefusia]

A ja uważam, że z tą samodzielnością nie można przesadzać. Owszem na trawniku,
na piasku, na miękkim dywanie - nie ma problemu, można puszczać dziecko bez
asekuracji - tam może się uczyć kontrolowanych upadków. Ale w miejscach
ciasnych, gdzie jest dużo mebli, na parkietach czy terakocie, na chodniku i
każdej innej nawierzchni trzeba dziecko bezwzględnie asekurować - za duże jest
ryzyko. Owszem 99 dzieci upadnie i nic się nie stanie (poza guzem) ale to setne
może upaść nieszczęśliwie i w najlepszym razie wylądować w szpitalu.

Ja pamiętam, że okres kiedy szefuś uczył się chodzić był najtrudniejszym dla
mnie czasem. Po prostu przez trzy miesiące chodziłam za nim krok w krok, nie
spuszczając z niego oka. Na szczęście było lato więc często wypuszczaliśmy się
na trawkę. Niezbędna była mała reorganizacja w zakresie obowiązków domowych i
udało nam się przetrwać.

Pozdrawiam