Jak karacie swoje dzieci?

[kaja5]

gdy źle sie zachowują.
Ja moje wkładam do łóżeczka. Ale coraz częsciej myśle o tym, zę to nie jest
zbyt dobry sposób, bo mała bedzie uważała woje pójście spac jako karę (i
nawet nie bedzie wiedziała co zrobiła źle, ze siedzi w łóżeczku). Jestem
ciekawa jakie Wy stosujecie kary.
Mnie kiedys wysyłano do kąta za złe zachowanie , ale moja córa jest jeszcze
za mała by siedzieć w kącie i jakoś nic oprócz wkładania jej do łóżeczka nie
przychodzi mi do głowy.

[e_madziq]

Mój sposób karania powstał w sumie przypadkiem. Kiedyś w trakcie odkurzania
synek (2 lata)non-stop próbował mi wyciągać kabel z gniazdka. Po jakims czasie w
koncu nie wytrzymałąm i kazałam mu usiąść na fotelu i siedzieć tam dopóki nie
skonczę. Nie był zadowolony, ale faktycznie dopóki nie pozwoliłam mu zejść z
fotela siedział skruszony i nawet nie drgnął. Od tego czasu jak coś przeskrobie
każę mu usiąść na fotel, na co on "kara?", albo zanim coś przeskrobie a widzę,ze
znmierza ku temu mówie :"Szymciu, chcesz mieć karę i siedzieć na fotelu?"
Najczęściej to pomaga. Czasami wie, ze coś nabroił, siada skarcony na fotel i
czasami nawet płacze, ale dopóki nie ma naszej zgody z fotela nie zejdzie.
Dodam, ze synek jest bardzo energiczny i trudno mu usiedzieć na miejscu, wiec
taka kara jest dla niego faktycznie "dotkliwa". Hmmm, spokojnemu dziecku trzeba
by dla odmiany kazać zrobić z 10 okrążeń wokół stołu.
Pozdrwaiam

[triss_merigold6]

Za co konkretnie karzesz dziecko? I w jakim jest wieku? Co oznacza wg. Ciebie
złe zachowanie?
Nie karcę dziecka, bo szczerze mówić nie przychodzi mi do głowy za co można
ukarać 8-miesięczne niemowlę.

[e_madziq]

Faktycznie, nie napisałaś w jakim wieku jest dziecko. Jezeli kilkumiesięczne jak
przypuszcza Triss, to również nie bardzo rozumiem za co można karać małe
niemowle. Takie małe dziecko z pewnością nie zbroi nic celowo i z premedytacją.

[triss_merigold6]

Są proste patenty bez karania:
- szarpie za włosy - wyplątać z odsunąć się
- próbuje bić czy gryźć - to samo
- ściąga ze stołu - odsunąć to co może spaść i się uszkodzić, resztę niech
ściąga
Naprawdę nie przychodzi mi do głowy nic innego co kilkumiesięczne niemowlę może
zrobić "złego".

[kaja5]

moje dziecko ma 13miesiecy. Jest bardzo energiczne, wszystko ją interesuje.Wie
co oznacza "nie wolno" - czasem ją te słowa hamują, ale czasem robi swoje. A
broi niesamowicie. Mam w domu dużo kwiatów. Skubie listki, ściaga z
parapetów.Już 4 razy kwiat z parapetu wyladował na ziemi. Grzebie przy kurkach
od gazu, ściąga z półek książki, wrzuca różnosci do muszli klozetowej gdy
zostawie uchylone drzwi chociażby na chwile do ubikacji, otwiera szafki,
wyrzuca z nich talerze, wczoraj wysypała sól Muszę ja mieć non stop na
oku.Nic nie mogę zrobić. Dopiero gdy śpi jetem w stanie "oprzątnąć" dom.Tak być
nie może. Mała musi zrozumieć, że nalezy sie słuchać i dlatego uważam, zę
powinna być karana za złe,a za dobre nagradzana.Nagród dostaje dużo, bo jet
mądra dziewczynką i jak ja polprosze by np. podała mi pilota to go przynosi.
takze jest już na tyle rozumna by zacząć karać ja za złe zachowanie.Bo przecież
nie pozbędę sie z domu wszystkich kwiatów, nie powyrzucam ksiażek i zamków na
klucz do szafek nie podorabiam!
Dlatego chciałabym wiedziec jak Wy karzecie swoje dziecko (bo nagradzac zawsze
jest łatwiej)?
To z fotelem - madzia - jest dobre, tylko moja mała musi jeszcze troszke
podrosnąć, bo teraz to nie bedzie chciała usiedziec nawet minuty na fotelu )

[lola211]

> Dlatego chciałabym wiedziec jak Wy karzecie swoje dziecko (bo nagradzac
zawsze
> jest łatwiej)?

Gdy dziecko bylo w tym wieku o zadnych karach nie bylo mowy.To co nazywasz
brojeniem czy złym zachowaniem jest naturalna ciekawoscia dziecka, ktora
wlasnie starasz sie zabic.
Dostosuj mieszkanie do dziecka, a nie odwrotnie.Chyba jest wazniejsze niz
kwiatki? Po cos wymyslono oslony na kuchenki, czy zabezpieczenia do
kontaktow.Na szafkach sprawdzaja sie zawiazane gumki.A ubikacje zamykaj.

[vvega]

no właśnie to zależy w jakim wieku jest twoje dziecko, kiedy weronika była
mniejsza to raczej usuwałam z jej zasięgu niebezpieczne rzeczy lub próbowałam
ją zając czymś innym jeśli chcialam żeby nie robiła tego co mi nie pasowało lub
było dla niej niebezpirczne. Teraz weronioka ma 21 miesięcy i raczej ją
przekonuję że jeśli coś zrobi co ja chce albo przestanie robić tego czego nie
chcę to jej coś dam lub coś poroblimy co ona lubi, i zawsze trzeba dotrzymać
słowa chyba naweet nie mam powodów do karania małej. Pozdrowienia

[margarettka]

Ignacy ma ponad 16 mcy i jako takich kar nie stosuje, bo nie wydaje mi sie zeby
to mialo jakis sens. Oczywiscie pewnych rzeczy mu "nie wolno" i powtarzam to do
znudzenia po milon razy, np kurki od kuchenki albo wywalanie smieci z wiadra,
powtarzam i powtarzam, a jak sie nie da i chwyci za to, to go po prostu odnosze
w inne miejsce i juz i caly czas mowie, ze nie wolno i koniec. Teraz juz nawet
nie kreci kurkami tylko podchodzi i pokazuje palcem nu nu a na smieci krzyczy
be i tez nie rusza, choc zdarzja sie chwile slabosci, wtedy mowie ze nie ladnie
nie wolno i wynosze gdzies indziej zeby sie zajal np zabawkami.

Ogolnie to co niebezpieczne usuwam z drogi, do kibla nie pozwalam mu nic
wrzucac, po prostu go pilnuje, jakbym tak zostawila samego to na pewno by
ziemie z kwiatkow wygrzebal, ale ja mu nie daje okazji do tego Ale jak juz
cos zmaluje to tylko mo tlumacze ze brzydko ze tak sie nie robi itd, watpie
zeby w tym wieku dalo cos jak go np bym wsadzila do lozeczka... watpie, no
niestety w takim wieku dzieci broja i robia najdziwniejsze rzczy i faktycznie
nie jest to proste upilnowac takiego, no ale to juz nasze zadanie, beda starsze
bardziej rozumne to wtedy mozna jakos oczekiwac tego ze beda dobrze wiedzialy
co moga a czego nie i jakies konsekwencje za tym pojda, a teraz to po prostu
mlodziencza glupawka i ciekawosc wszystkiego

[migotka2000]

Do ok. 2,5 roku nie stosowaliśmy żadnych kar. Akcje było bardzo podobne do tych
jakie ma teraz kaja, ale szczerze mówiąc nie widziałam sensu w karaniu
dziecka, które ze swojej natury i naturalnej w pewnym wieku ciekawości świata
jest "niegrzeczne". Odwracaliśmy jego uwagę, dostosowaliśmy otoczenie,
zainstalowaliśmy zatyczki na kontakty, blokady w szufladach, dając jednocześnie
przyzwolenie na bezpieczne zabawy np. garnkami itp.

Dopiero tak po drugim roku życia Miśka dało się zauważyć, że rozumie co się do
niego mówi, a mimo to psoci, potem, kiedy nauczył się wykonywać proste
polecanie w stylu "idziemy do łazienki myć ręce" lub "załóż kapcie", a po 4-5
powtórzeniu polecenia ewidentnie je lekceważył, np. uciekając w inny kąt itp,
zastosowałam wariant z liczeniem - na "trzy " miał być w łazience, jeżeli nie
to go tam zanosiłam, czego niecierpiał.I to uważam za pierwszą stosowaną karę.

Potem system kar, a raczej naturalnych konsekwencji złego zachowania, o których
jest zawsze informowany w stosownym czasie i okolicznościach, się rozrósł. Z
zasady za pierwszym przewinieniem daję się przeprosić, w przypadku recydywy -
działam.
I tak:
Sypanie piachem na dzieci, uciekanie na spacerze - natychmiastowy powrót do
domu.
Uciekanie i zwlekanie z wieczornymi przygotowaniami do snu - nie czytamy. Itp.

Jak dotąd metoda "naturalnych konsekwencji" działa. Raz zdarzyło mi się
postawić Miśka do kąta, rozpacz była straszna, ale za to błyskawicznie
załapał,że nie wolno biegać w skarpetach i od razu złożył kapcie. Nie
wspomnę,że przeprosił mnie za "głupią mamę " i zamiar popełnienia na mnie
zbrodni przez przejechanie walcem, "żebym była płaska jak naleśnik".





border="0"
src="tickers.TickerFactory.com/ezt/d/1;20714;104/st/20060122/dt/6/k/3d3b/
preg.png">Malwinka?</a>

[steffa]

Każę iść do swojego pokoju i 'przemyśleć'. Kiedyś musiałam go zanosic, teraz
chodzi sam. Ma 2,9.

[steffa]

Aha, dorzucę jeszcze coś a propos kar w ogóle. Też mi się wydaje, że karanie
przed ukończeniem dwóch lat nie ma większego sensu, raczej trzeba
zapobiegać Potem, gdy pojawia się mocny element przekory w sytuacjach
podbramkowych, kara okazuje się jedynym wyjściem. Mój syn ma tendencję do
uciekania w sklepach i po poważnych rozmowach, grożę, że go 'uwiężę', czyli
będę trzymała mocno za rękę i nie puszczę, albo wsadzę do wózka sklepowego i
nie pozolę wyjść. I często muszę to robić.

[babsee]

A ja kwiaty poprzestawialam.Trujące oddałam, książki przestawilam na górne
półki albo poutykałam je tak gęsto,że sami mamy problem z ich wyciągnięciem.
Kibel zamykam, szafki zabezbieczyłam blokada.Ja też mam ciekawską 13 mies,
córeczkę i na myśl by mi nie przyszło ją karać.Przecież ona i tak nie kuma!
Jedyną "karą" jest toatalne brak reakcji na wrzaski ( jak jej czegoś zabraniam,
to zaczyna się wrzask) przestałam na to kompletnie reagować i ..po 2 tygodniach
wrzaski sie skończyły! Teraz sporadycznie.Przekora jest cechą charaktersytyczną
dla tego wieku i jest normalna.Nie wynika z tego,że dziecko jest niegrzeczne.

[kaja5]

babsee napisała:
.Ja też mam ciekawską 13 mies,
> córeczkę i na myśl by mi nie przyszło ją karać.Przecież ona i tak nie kuma!
_________________________
Oj kuma, kuma....
To tak sie wydaje, zę niby mała to jeszcze nie rozumie, ale tak nam sie tylko
wydaje. Dzieci rozumieją b.dużo.
Jak mówie do mojej gdy podchodzi do książek "nie wolno", to tylko ich dotyka,
nie wyciaga z półki i zreka na mnie. Gdy udam, że nie widzę i nic nie mówie, to
ksiazki są momentalnie wyciągnięte z półek.

[pyrtek3]

Zakaz ogladania bajek. Mój syn ma 3 lata.

[wwiolka]

nadzwyczajniej w swiecie krzycze, że nie wolno. jak nie skutkuje po trzecim
razie daje klapa na pupę i siedzi spokojnie. MA 20 miesiecy i te metode stosuje
już od roku. Jest niezwykle skuteczna.

[margarettka]

Jak to od roku? To 8 miesieczniakowi tez krzyczalas ze nie wolno i dawalas
klapsa?

[triss_merigold6]

Nie pojmuję za co można dać 8-miesięczniakowi klapsa albo krzyczeć. Serio. Mam
takie coś w domu. Oczywiście czasem irytuje, męczy pojękiwaniem ale jego dobre
prawo wszystkiego dotknąć, spróbować, wyciągać rączki. Wystarczy zabrać
przedmiot (widelec, pilota, kubek z gorącym), wyplątać rączki, zainteresować
czymś innym, rozśmieszyć.
"Nie wolno", "be", "fuj" mówię ale po co krzyczeć?

[margarettka]

triss, wiesz co tak pomyslalam ze moze autorce chodzi o to, ze od roku
ukonczonego przez dziecko... ale to i tak niewiele zmienia, bo tez tego nie
pojmuje...

[triss_merigold6]

Nie wiem, może mam spokojne dziecko? Ja byłam spokojna i cicha tylko uparta jak
muł ale raczej się rodzice nie wydzierali. Z obserwacji - jeśli ja jestem
zdenerwowana i podniosę głos to dziecko się tylko nakręci, z pewnością nie
uspokoi.

[ju8]

Myslę ze wwiolka miała na myśli ukończenie przez dzidzie roczku Ja absolutnie
nie poważam bicia.

mam 16 m-czne dziecię i je karam. Np. mówię nie wolno czegośtam bo inaczej (np)
pójdziemy do domu. Powtarzam to dwa razy, za trzecim realizuje to co obiecałam.
Zwracam tylko uwagę aby dziecko dokładnie wiedziało ze mówie do niego.Wiem, ze
ona doskonale rozumie co do niej mówie. To naprawde skutkuje. Mała mnie słucha.
Wiadomo, ze nie karam jej nagminnie, też zabezpieczyłam niektóre szafki, pewne
sprzęty usunęłąm z jej drogi, to w końcu dziecko i nie można wymagać za wiele.
Uważam jednak ze już powinna uczyć się posłuszeństwa i wiedzieć ze póki co mama
rządzi Babcie i tate terroryzuje a ja, wystarczy ze głośno powiem jej imie i
zrobie odpowiednia minę od razu jest spokój.

Tak naprawde to nasze dzieci są o wiele mądrzejsze niż nam się wydaje. Dlatego
takie formy karania uważam za jak najbardziej odpowiednie. No i drogie mamy,
najważniejsza konsekwencja. Jeśli mówimy: nie rób tego bo cośtam i tego czegoś
nie realizujemy mimi obietnicy to dziecko będzie robiło co chce, bo się szybko
nauczy, ze i tak nikt mu nic nie zrobi. Podobnie z karaniem bez uprzedzenia. To
poważny bląd bo dziecko czuje się pokrzywdzone nie wiedząc za co.

Pozdrawiam

[wwiolka]

Może jestem wredna matka co?? Hehe, jak sie ma dzieci jak aniołeczki co je
tylko w ramkę wstawić to sie nerwy na wodzy trzyma. A jak sie ma diabełka nie
dziecko to bez klapsa nie da rady. dla scisłości krzyczeń mozna nawet na 6
miesięczne dziecko jak się już nie ma siły do niego. Proste jak drut! klaps
przynajmniej powoduje, że dziecko na głowe nie włazi. I NIE MA NIC GORSZEGO NA
ŚWIECIE JAK MAMUSIA KTÓRA NIE POTRAFI ZAPANOWAĆ NAD DZIECKIEM, BO MU MÓWI, ZE
NIE WOLNO A ON I TAK SWOJE! To rodzice wychowuja dziecko a nie dziecko rodziców
i trzeba wiedzieć że władza jest po stronie starszych. Zycze powodzenia tym,
którzy z uporem osła tłumaczą dziecku, że nie wolno. I co z tego tłumaczenia?
Ja mam przynajmniej spokój bo dzieciak wie, że jak nabroi to bedzie klaps albo
się mama zdenerwuje no i .... nie broi bo się boi! Może według was to zła
metoda wychowawcza ale SKUTECZNA!

[margarettka]

obys dobrze na tej metodzie wyszla, ty i twoje dziecko,
troche za daleko posuniete sa twoje wnioski jakoby tlumaczeniem nie dalo sie
nic wskorac, fakt jest to bardziej pracochlonne i meczace niz walniecie dziecka
w tylek, ale ja jednak wole to pierwsze. Ignacy swietnie wie, ze nie moze robic
pewnych rzeczy ich nie robi i osiagnelam to wlasnie tlumaczeniem, a nie biciem.
Aniolek czy diabelek... uwierz mi z kazdym mozna osiagnac odpowiednie efekty
oczywiscie przy konsekwencji i cierpliwosci.
No ale rzeczywisciej przylac najprosciej, wtedy masz pewnosc, ze sie uspokoi...
Nie tylko dzieci wychowywane klapsami sa posluszne i grzeczne, bo zapewniam cie
ze nie jest to jedyna skuteczna metoda, powiedzialabym nawet ze jest ona
najprostsza i najwygodniejsza dla ciebie, chociaz bronisz sie tym, ze Twoje
dziecko to diabelek...jest skuteczna jedynie doraznie i nie zdziw sie jak twoje
dziecko tez bedzie potem lalo inne dzieci, bo tak go wlasnie uczysz, ze takie
zachowanie jest dobre.

[wwiolka]

Przynajmniej nie bedzie maminsynkiem i da sobie w życiu radę a nie bedzie sie
mazało jak go ktoś szturchnie lub popchnie albo przyleje! Trzeba byc twardym
nie mientkim kochaniutka!

[margarettka]

teraz to nie wiem czy sie smiac czy plakac...
to wszystkie nie bite dzieci to maminsynki nieudacznicy zyciowi? chyba nikt ci
nie pomagal w wymyslaniu tej teorii... oj Kobieto Kobieto...wychowac syna na
twardziela, to jest cel...

[dagmama]

Wwiolka,
nie broi, bo sie boi? I Ty się cieszysz?
Potem będzie kłamać, też ze strachu.
Strach dziecka przed karą (biciem)to właśnie to, czego rodzice powinni unikać!!!!

[arras-k]

mam do Ciebie pytanie: Czy jeśli zrobisz coś w domu nie tak jak być powinno,
np. przesolisz zupę, to czy twój mąż (konkubent, partner etc.)również kara Cie
bicem?

RE Wwiolka

[triss_merigold6]

Nie jestem fanatyczną przeciwniczką klapsów z raczej przylałabym za celowe i
poważne nieposłuszeństwo.
Rozmawiamy jednak o niemowlętach i małych dzieciach.
Jak nie masz siły do 6-, 8- 12- miesięczniaka to oddaj go ojcu dziecka, babci,
dziadkowi, koleżance dzieciatej i wyjdź. Odstresuj się, spotkaj z ludźmi,
pogadaj, wycisz. Dziecko za Twoje nerwy nie musi pokutować.
Panowanie nad dzieckiem mozna osiągnąć spokojnie.
Jestem silniejsza więc jeśli nawet dziecko zajmuje się czymś czym nie powinno
to moge je podnieść i przenieść gdzie indziej.
Tłukąc dzieciaka wychowasz dresa.

Kary dla roczniaka :)

[mara_76]

Moja córka skubała i przewracała kwiaty- nie pomagało "nie wolno" -sama
robiła "niuniu" i skubała drugą ręką. Wynosiłam ja z werandy. W koncu wyniosłam
kwiaty Z innymi rzeczami tak samo - wynoszę z kuchni, łazienki. Ciągle
próbuje Dziecko tak małe chce się upwenić czy nadal nie można. Kiedy już tak
rozrabia, że nie można zjeść obiadu- wkładam ją do kojca w tym samym pokoju i
dokarmiam "przez kraty" Gdy zjemy mamy znowu czas za nią biegać i
pilnować.

[steffa]

Ja nie mam aniołeczka, a jednak wierzę w moc perswazji słownej. Myślę, że jest
bardziej dalekosiężna. Bo może na krótką metę wydaje się ci, że nic nie
wskórasz, bo dziecko robi przedziwne rzeczy, ale wychowujesz dorosłego, który
wierzy, że nie trzeba walić w gębę, żeby przekazać komuś, że się go nie lubi.
Są jeszcze subtelniejsze metody. Tylko tu nie chodzi o to, żeby bezmyślnie
powtarzać NIE WOLNO NIE WOLNO. Trzeba dziecku wyjaśnić DLACZEGO nie wolno i to
do znudzenia. Dla niektórych rodziców jest to z lekka problematyczne, bo ...
sami nie wiedzą dlaczego. Bo tak. Bo tak im łatwiej. A bicie, to w sumie
właśnie najprostsza metoda, m.in. do wychowania notorycznego kłamczucha.

[steffa]

Aha. I w sumie nie ma nic gorszego niż dorosły, który nie może zapanować nad
sobą. Nie?

[antonina_74]

Ja też nie mam aniołeczka a wręcz przeciwnie więc spędzam dzień mówiąc 1000
razy Nie Wolno, odnosząc z zakazanych miejsc, przestawiając pewne rzeczy wyżej
a inne zamykając w drugim pokoju itd., itp. Po pewnym czasie to skutkuje, po n-
tym odprowadzeniu od kuchenki i tłumaczeniu że nie wolno dotykać kurków Zosia
już nie dotyka, co sobie powrzeszczała ze złości przy odprowadzaniu to jej
ale już wie. Teraz jesteśmy na etapie "nie wolno rysować po ścianie" bo parę
razy korzystając z nieuwagi wyprodukowała niezłe grafitti i spodobało jej
się... więc teraz kredki tylko pod kontrolą i na kartce a jak wędruje z kredką
do ściany to zabieram kredkę, przeczekuję wrzask, kieruję z powrotem do kartki.
I owszem, trwa to wszystko dużo dłużej niż metodą "przywalić i niech się boi" i
czasem jak mnie już szlag trafia to zdarza mi się nakrzyczeć w stylu "ile razy
mam ci mówić że nie wolno", ale w końcu po tysięcznym razie to całe
tłumaczenie, odstawianie i zakazywanie daje skutki.

[mama_majki]

> przynajmniej powoduje, że dziecko na głowe nie włazi. I NIE MA NIC GORSZEGO
NA
> ŚWIECIE JAK MAMUSIA KTÓRA NIE POTRAFI ZAPANOWAĆ NAD DZIECKIEM, BO MU MÓWI, ZE
> NIE WOLNO A ON I TAK SWOJE! To rodzice wychowuja dziecko a nie dziecko
rodziców

wiesz wwiolka, w internecie przyjęło się że nie pisze się dużymi literami czyli
kapsem. jesteś niegrzeczna. może tatuś da ci klapsa, ale takiego odpowiedniego
do wagi ciała. wtedy zrozumiesz jakim szokiem jest dla dziecka poderwanie
zaufania jakie fundujesz mu bijąc je.

[polibius]

Czytam sobie te posty i oczom nie wierzę... Również nie jestem fanatyczną
przeciwniczką klapsów, ale jeżeli ktoś pisze o biciu dziecka, które ma 6, 8,
czy 20 miesięcy, to mnie ciarki przechodzą. Myślałam, ze takie dzieci bite są
przez margines społeczny. MOja córeczka do 7 miesiąca miała kolkę, więc może
miałam ją bić za to , że się darła? > Teraz ma 16 miesięcy, pewne rzeczy
rozumie, ale większości jednak nie rozumie, do głowy by mi nie przyszło, aby ją
bić, czy nawet karać. ODróżnijmy karę od konsekwnecji. Otóż, kiedy Ania czegoś
chce, a jej nie pozwalam, to pomimo krzyku nie dostaje tego czego chce. To nie
jest kara, tylko konsekwencja. Dodam, że Ania jest urwisem, ale widziałam juz
wile dzieci ( kiedys byłam nianią) i włażenie i zaglądanie gdzie się da jest
naturalnym etapem rozwoju dziecka około i ponad rocznego, czy nawet dwu
letniego. Jeżeli niektóre dziewczyny mają tak rozumne po tych karach 13
miesięczne dzieci, to przecież mogą je same zostawić w domu, należy tylko im
powiedzieć, czego nie można ruszać i hajda rozerwać się gdzieś.

[cubus1]

Realnie zaczelam karac od 2,5-3 latek wczesniej mowilam,mowilam,mowilam i
zabieralam potecjalna rzecz zniszczenia.
A teraz (3,4 latek) kara raczej musi byc wykonana od razu np.zakaz ogladania
bajki czy brak dostepu do komputera sie nie sprawdza.
Przy wiekszosci glupich wykroczen np.oblanie calej lazienki bo pada
deszcz,wysypanie soli bo potrzebny byl piasek na pustyni dla samochodow itp
wystarczy powiedzenie ze to bylo niegrzeczne zachowanie i nie chce aby sie
wiecej powtorzylo bo w ogole nie bedzie sie np.bawil w lazience na koniec mowie
ze mnie rozczarowal i Buzz Astral tak by nie postapil( a to mocna bron bo to
wielki bohater mojego dziecka z ktorym sie utozsamia).Maluch po tym przychodzi
do mnie i mowi ze jest juz grzeczny i bedzie grzeczny i jest jak Buzz,no i
przytula sie ze slowem przepraszam i kocham( a to zniewala...).
Gdy placze,zlosci sie umiarkowanie ma w pokoju krzeselko przy scianie tzw.kacik
zlosci.
Gdy zlosci sie wychodzac z siebie( potrafi wtedy szczypac,kopac) wtedy wychodze
z pokoju.Na poczatku wybiegal za mna ale zaprowadzalam go z powrotem dopoki sie
nie uspokoil.Wpierw sadzilam ze najlepsze bedzie przytualnie go dopoki sie nie
uspokoi aby nie poczul sie odrzucony itp. lecz to nie bylo dobre wyjscie.Bo ani
to nic nie dawalo a ja bylam cala pokopana
Teraz wie ze dopoki sie nie uspokoi to nie moze wyjsc z pokoju.

Dodam ze moje dziecko ma silny charakter,bardzo wladczy i uparty.Taki maly
diabelek.
Ale jego zachowanie bardzo zalezy od stopnia znudzenia dana
sytuacja,najedzeniem,iloscia czasu spedzonego na dworzu oraz od stopnia
zainteresowania nim.

Bicia dla mnie jesy chore i nie bede sie wypowiadac na ten temat.Wspolczuje
dzieciom tak wychowywanym.

Dodam jeszcze ze wiekszosc zachowan dziecka ktore uwazamy za zle jest jego
naturalna ciekawoscia.Nie mozna dziecku na wszystko pozwalac,trzeba dana rzecz
przeniesc na bezpieczna plaszczyzne.
I pozwolic dziecku byc dzieckiem
Pozdrawiam

[cubus1]

No i przepraszam - "Jak karzecie swoje dzieci"

[arras-k]

"karzecie", "karacie" - wszyscy i tak wiedzą o co chodzi...To jest forum, a nie
lekcja polskiego.

[cubus1]

No wlasnie,forum,forum polskie...mysle jednak ze dla wielu ma to znaczenie.

[arras-k]

cubus1 napisał:

> No wlasnie,forum,forum polskie...mysle jednak ze dla wielu ma to znaczenie.

A ja myśle, że chyba jednak nie, bo nikt (z wyj. Ciebie) nawet na to uwagi nie
zwrócił.

[arras-k]

Z reguły nie jestem "uszczypliwa" ale w tym wypadku będę. Czy uwazasz że twoje
zdanie: "No wlasnie,forum,forum polskie...mysle jednak ze dla wielu ma to
znaczenie" jest napisane poprawnie pod względem interpunkcji szczególnie?Chyba
jednak NIE.Jeśli zwracasz komukolwiek uwagę , to najpierw sama staraj się pisać
poprawnie.

[wwiolka]

Bardzo łatwo jest was wrkecić i to na każdym temacie. Wystarczy tylko troche
ostrzej się wypowiedzieć a tu już KRA, KRAK ,KRA KRA. jAK CZAROWNICE.
pamieętajcie niech rzuci kamień ten kto jest bez winy! I radzę czasem się
zastanowić kto i dlaczego was prowokuje. Jak się siedzi w domu to sie nic
innego nie robi tylko KRA, KRA, KRA. Żal mi was, bo wystarczy tylko słowo lub
dwa a juz problem rozrasta sie do big rozmiarów. Na marginesie, dziecka nie
biję , klapsa dam raz lub wcale, zależy tez za co i nie uwazam się za wyrodna
matkę wręcz przeciwnie Młody mnie uwielbia. A was prowokuje z przkory.......bo
klaps to nie bicieno chyba, że klapsa sie daje w inna część niż pupa i innym
narzędziem niż dłoń. Zresztą pupa nie szklanka...!

[agata_to_ja]

To właśnie chyba ty siedzisz i się nudzisz, skoro bawi cię prowokowanie innych.
Po co tracić tyle energii na takie zabawy?
Zapewne jesteś jeszcze bardzo młodą osobą sądząc z twoich zabaw oraz ze stylu
wypowiadania się. Młodym więcej się wybacza, ale pamiętaj, że tylko do czasu aż
dorosną.

[kokolores]

Tak myslalam ,ze prowokujesz.Udalo Ci sie to!!
He,he.
:o)

[mama_majki]

kaja5 napisała:
"moje dziecko ma 13miesiecy. Jest bardzo energiczne, wszystko ją interesuje.Wie
co oznacza "nie wolno" - czasem ją te słowa hamują, ale czasem robi swoje. A
broi niesamowicie. Mam w domu dużo kwiatów. Skubie listki, ściaga z
parapetów.Już 4 razy kwiat z parapetu wyladował na ziemi. Grzebie przy kurkach
od gazu, ściąga z półek książki, wrzuca różnosci do muszli klozetowej gdy
zostawie uchylone drzwi chociażby na chwile do ubikacji, otwiera szafki,
wyrzuca z nich talerze, wczoraj wysypała sól Muszę ja mieć non stop na
oku.Nic nie mogę zrobić. Dopiero gdy śpi jetem w stanie "oprzątnąć" dom.Tak być
nie może. Mała musi zrozumieć, że nalezy sie słuchać i dlatego uważam, zę
powinna być karana za złe,a za dobre nagradzana."
Powiem szczerze - JESTEM W SZOKU. Ja uwazam, ze mieszkanie powinno sie
dostosowac do dziecka, a nie odwrotnie. sciaga ksiazki z polek? Postaw je wyzej
a na dole ustaw jej ksiazeczki i zabawki.
Otwiera szafki? zawiaz gumka. Wysypie sol? Wlacz odkurzacz i poodkurzajcie
razem. Fajna zabawa. Skubie listki - postaw kwiaty poza zasiegiem na jakis
czas. Wrzuca rzeczy do klozetu? Kup zamkniecie na muszle albo zamykaj drzwi.
Naturalna ciakwosc dziecka nie powinna byc karana. Dziecko powinno wiedziec, ze
moze poznawac bezpiecznie swiat, szczegolnie w domu w otoczeniu rodzicow.
Ja naprawde nie rozumiem takiego wygodnitwa, zeby dziecko chodzilo jak w
zegarku i zachowywalo sie jak dorosly.
________________________________________
Majeczka maj law )))
nnk.art.pl/kotografie/nenkowa.html

[kaja5]

A ja jestem w szoku, ze ty przemeblowujesz swoje mieszkanie by dziecko ci nie
robiło bałaganu.
Ja uważam natomiast, zę dziecko powinno sie dostosować do miezkania a nie
odwrotnie. Rozumiem, zę należy zabezpieczyć je przed niebezpieczeństwem np.
kontakty, kuchenkę itp., ale nei bede wyrzucać kwiatów (a mam ich mnóstow), bo
musze mieszkanie dostosować do dziecka. Moje dziecko ma swój pokój dostosowany
do siebie, ale reszta mieszkania należy do wszystkich domowników i nie
zamierzam nic zmieniać.
Nie zamierzam w salonie na dolnych półkach ustawiać dzieciecych zabawek, bo od
zabawek ma swój pokoik. Nie chce naturalnej ciekawości dizecka zabijać, bo może
chodzić wszedzie i robic to na co ma ochotę, ale uważam, zę powinna byc od
maleńkiego uczona, żę sa rzeczy, których jej nie wolno. Nie zamierzam pozwalać
jej na wszystko i dostosowywać wszystkiego do niej.Musiałabyum wówczas zamienić
swoje mie3szkanie na jeden duży pokój dziecinny!
Cieszę sie ze niektóre Mamy piszą tu również na temat i pokazuja mi jak można
uczyc dziecko posłuszeństwa.Na pewno z wielu rad skorzystam i juz za nie
dziękuję

[nangaparbat3]

Masz rację. Na pierwszym miejscu mieszkanie, na drugim posłuszeństwo. Gratuluje
i zyczę powodzenia. Mieszkanie na pewno zawsze bedziesz miała idealne.

[maja45]

Fajnie
Twoje dziecko nauczy się jedynie tego,ze dla mamusi wazniejsze są kwituszki,
czysta podłoga i design mieszkania, a ono jest jedynie mało znaczącym dodatkiem.
To moze zamist dziecka powinnaś kupć sobie kanarka?

[maja45]

[kaja5]

Macie racje - idealne Mamusie! Należy cały dom przemeblowac, wszystko
przestawic do góry nogami. Kwiaty powyrzucać, albo nie - lepiej dać dziecku
niech obrywa sobie listki, wyrzuca z ich ziemie - trzeba pozwolic mu rozwijać
swoje chęci poznawcze. Niech robi co chce, niech wchodzi mi na głowę ...trzeba
we wszystkim ustępowac, bo jak nie to co?To zakłóce jego naturalny rozwój?
Możecie pozwalać swoim dzieciom na wszystko, ale ja tego robic nie będę.

Może wszystko poznawać, ale bez przesady, sa rzeczy których "nie wolno" i
koniec! To tak jak byście np. pozwoliły ogladać swojemu dziecku film dla
dorosłych, bo przeciez powinno wszystko poznawać. Wiadomo, że tego nie
zrobicie, bo nie jest on dozwolony dla dziecka ... tAk samo jest z niektórymi
przedmiotami, kwiaty nie służą do zabawy i nie zamierzam pozwalać bawić sie
nimi dziecku.
Nie zamierzam sie wiecej tłumaczyc. Podjełam decyzje o tym, żę moje dziecko
będzie uczone posłuszeństwa od najmłodszych lat . Rozumiem, ze mooże sie to wam
nie podobać, bo wy inaczej chcecie wychowywać swoeje dzieci. Macie prawo
wychowywac je tak jak uważacie , ze będzie dla nich najlepiej. Ja mam jednak
inne zdanie i dlatego napisałam post do Mam , które mają podobne poglady jak ja
i również oprócz nagród stosują kary. Jeżeli post nie jest kierowany do Was (bo
Wy nie karzecie) to po co odpisujecie mi jakieś pouczenia nie zwiazane z
tematem. Macie oczywiscie prawo pisać co chcecie, ale jaki macie w tym cel?Bo
jeśli taki, ze zmienie swoje podejście i zrobie z mieszkania pokój dziecinny to
sie mylicie.

[monik2121]

Przygladam się tej dyskusji i chciałabym się też podzielić swoimi
doświadczeniami.Mój synek ma trzy latka.Wiem że od najmłodszych lat powinno się
pokazywać co jest dobre a co złe. Tak więc jestem za tym żeby starać sie
reagować jeżeli dziecku może się stać krzywda(oparzenie,upadek z wysokości tp)
Dziecko powinno otrzymywać jasne komunikaty bez zbędnego rozgadywania się typu
nie wolno bo.....ble ble ble mija 10 minut i dziecko niewie w ogóle o co
chodziło na początku.Jasne komunikaty przedewszystkim!!!Powinno się też
pozwalać poznawać dziecku świat nie usuwając wszystkiego z mieszkania ale też
bez przesady np zamiast wysypywac ziemie mozna dac dziecku małą koneweczke i
pozwolić je podlac pokazać dziecku do czego służy dana rzecz. Szafki
rzeczywiście to też nie jest problem. A co do prowokacji czasami taka jest
potrzebna gdyż wtedy nawiązuje sie gorąca dyskusja choć czasami jest przejawem
nudy , ale mi się osobiście wydaje że to nie był aprowokacja poprostu mama sie
wycofała gdyż nikt nie popirał jej metód wychowawczych i wtedy wycofała się i
stwierdziła że to jest prowokacja Pozdrowienia dla wszystkich mam

[monik2121]

[polibius]

kaju, to chyba Ty pytałaś forumowiczek jak karzą swoje dzieci, nieprawdaż?
Jeżeli nie interesują CIę wypowiedzi, to po co pytałaś? NIe zauważyłam, aby w
którymś poście była mowa o pozwalaniu dziecku na wszystko, tylko jak
bez "karania", można osiągnąć cel wychowawczy.

o karaniu i pozwalaniu cd.

[ju8]

Dziewczyny, oprócz mieszkania są inne miejsca i niestety nie wszystkie można do
dziecka dostosować. Ja zgadzam sie z Kają, a teksty ze dla mamy ważniejsze są
kwiatuszki niz dziecko sa po prostu bezczelne. Ciekawe jak w takim razie
zachowują się Wasze dzieci w innych mieszkaniach (bezdzietnych znajomych np.),
chyba ze nie chodzicie nigdzie z dzieciakami. Albo w sklepie, bo nie zawsze
można iśc bez dziecka albo w publicznych środkach transportu, bo nie kazdy ma
samochód. Nie popadajmy w skarajności. Ktoś podał przykład Szwecji tylko
zapomniał dodać, ze tam rodzice nie radzą sobie z dziećmi a co bogatsi wysyłają
pociechy do szkół za granicę aby wychowywały sie w warunkach jakiejkolwiek
dyscypliny.

Nie rozumiem o co tyle krzyku. Ja widac też jestem zła matka bo uczę dziecko ze
jeść należy przy stole a nie biegam za nim z talerzem po całym mieszkaniu, nie
zabezpieczyłam szafek kuchennych i nie wszystkie dziecku pozwalam otwierać (a
do niektórych może nawet włazić i siedzieć), posadziłam kwiatki w niskich
donicach tarasowych i mała już tez wie ze nie wolno ich zrywać (choc z trawnika
zrywamy koniczyny a ja namietnie plote jej wianki) itp.

Przykłady mozna mnożyć. Np. pozwalam jej wyciagać ubanka z własnych szafek i
ucze jak chować z powrotem, dzisiaj porwała karton mleka i rozlała - ileż było
radości ze wspólnego sprzątania, je tylko we własnym krzesełku za to robi to jak
chce, potem razem czyscimy krzesełko i stoliczek oraz "robimy pranie".

Podałam kilka przykładów, a o formach karania meleńkiej napisałam we
wcześniejszym poście.

Dodam jeszze, ze moja córeńka nie należy do aniołków Ale jakoś uczymy sie
posłuszeństwa, ja wiem kiedy jej odpuścuć a ona szybko uczy się co wolno a czego
nie

Jesli chodzi klapsy to moja często dostaje.........w formie zabawy Mówie:
zaraz będzie pupka prana a mała ucieka ze smiechem. A "pranie pupy" polega na
leciutkim klepaniu pupy i wiekszej ilości całusów)) Bo przeciez takie malizny
to mozna tylko całować od koniuszków paluszków po czubek główki))

Pozdrawiam Was wszystkie bardzo serdecznie i proszę o więcej wyrozumiałości.
Przecież najwiekszy wzorzec zachowania nasze dzieci czerpią obserwujac nas,
rodziców. Pamiętajmy o tym zawsze.

[kaja5]

polibius napisała:

> kaju, to chyba Ty pytałaś forumowiczek jak karzą swoje dzieci, nieprawdaż?
Jeżeli nie interesują CIę wypowiedzi, to po co pytałaś? NIe zauważyłam, aby w
> którymś poście była mowa o pozwalaniu dziecku na wszystko, tylko jak
> bez "karania", można osiągnąć cel wychowawczy.
_________________________________
No właśnie, ja pytałam jak karzą, a część Mam odpowiada mi , że bez karania też
można osiagnać cel wychowawczy. Ja sie z tym poglądem jednak nie
zgadzam.Uważam, że w wychowaniu powinny dominować nagrody , ale karać również
sie powinno. Dlatego też pytam o kary, bo jak już wspomniałam wcześniej
łatwiej jest nagradzać, a trudniej karać.
Być moze bezpośrednio w postach nie było napisane, ze można pozwalac dziecku na
wszystko, ale radzono mi bym dostosowała mieszkanie do dziecka, by mogło sie
swobodnie rozwijać czyli robić to na co ma ochotę. Mieszkanie mam dostosowane
do bezbieczeństwa dziecka (a przynajmniej staram sie by było jak najbardziej
pod tym wzgledem dostosowane). Jednak nie będę przeciez zmieniała wszystkiego
tak, by dziecko mogło robić co zechce.

[triss_merigold6]

Również jestem przeciwna dostosowywaniu całego mieszkania do dziecka. Chemia i
lekarstwa zabezpieczone, rzeczy, które mogą się stłuc - wysoko. Mam sporą
powierzchnę kuchnia + salon + przedpokój a inne pokoje i łazienka są zamykane.
Nawet jak maluch zacznie chodzić to gałek nie dosięgnie zbyt szybko. Gazet nie
pozwalam szarpać, ma swoje książeczki do oglądania.
Nie będzie też wolno malować po ścianach, wywalać wszystkiego z szafek, robic
garażu dla samochodów w piekarniku czy niszczyć książek ani kąpac kaczki w
muszli klozetowej.
Nie bo nie.
Absolutnie nie zgadzam się ze zdaniem, że wyznaczanie granic dziecku co może
robić i gdzie hamuje jego rozwój. Umiejętność wywalenia artykułów spozywczych z
szafki jest doskonale zbędna.

Jakoś ani moi rodzice ani moi dziadkowie nie przemeblowywali domu pod kątem
małego dziecka i dzieci nauczyły się gdzie i czym można się bawić a czego
ruszać nie wolno.

[magjo]

Tak sobie czytam i czytam i widzę , że rzeczywiście coraz więcej jest mam
idealnych , cierpliwych i wszystkowiedzących i widze też , że jeżeli pojawi się
ktoś kto ma inne zdanie niż te mamy to jest atakowany bardzo zdecydowanie.Ja ze
swoim dzieckiem rozmawiam dużo i właściwie uczę sie być mamą, popełniam na
pewno błędy ( bo to mój pierwszy synek) i lubię słuchać dobrych rad, te które
uznam za pożyteczne wykorzystuję i wiem doskonale że nie ma złotego środka w
wychowaniu dziecka. Każdy człowiek jest inny i każdy ma inną rodzinę i warunki
życia.Ale niektóre mamy zachowują sie tak jakby były nieomylne.Ja wiem, że
trzeba dziecko kochać i swoim postępowniem pokazywać mu co jest dobre a co złe
a kiedy popełni się błąd to przeprosić.Ale chyba nie o to pytałaś kaja5?
Pozdrawiam i życzę szczęsliwego macierzyństwa.....