Rodzice chrzestni niewierzący - pytanie?

[pia_]

Nie mogę znaleść starego postu o "rodzicach chrzestnych" niewierzących (lub
innej wiary), którzy mogą zostać tzw opiekunami chrzczonego dziecka. W
przyszłą sobotę mam chrzest mojego siostrzeńca, ponieważ żyję w konkubinacie
ksiądź (muszę przyznać, że z przykrością) odmówił mi wydania stosownego
zaświadczenia (niestety w parafii dziecka wymagane jest zaświadczenie +
kartka ze spowiedzi). Moja siostra nie chce innej matki chrzestnej, więc
dziecko będzie miało tylko ojca chrzestnego, a ja będę wybraną przez rodziców
matką chrzestną (ale nie mogę trzymać małego do chrztu). Wiem, że ktoś kiedyś
pisał o tym, ze można zostać tzw opiekunem i brać udział w ceremonii. Bardzo
proszę o informacje na ten temat.

[mglura]

rzeczywiście odmowa twojego proboszcza nie jest żadną fanaberią, takie są
wymogi prawa kanonicznego. rodzic chrzestny musi być osobą proktykującą
(zaświadczenie o spowiedzi i o praktykowaniu). jeżeli rodzice wybrali osobę
która nie spełnia tych wymogów to może ona być tylko świadkiem (tak to się
nazywa fachowo) udzielenia sakramentu. co do ewentualnego zaangażowania w
ceremonię to jest to chyba sprawa zwyczajów lokalnych.

[barbi1]

Ja nie mogłam zostać matką chrzestną ze względu na to, że mam tylko ślub cywilny. Ksiądz łaskawie zgodził się, abym była tzw. ŚWIADKIEM CHRZTU,oznaczało to tylko, że nie składałam żadnego podpisu do jakiegoś parafialnego kajetu.

[pia_]

Ale trzymałaś dziecko do chrztu i brałaś udział w ceremonii tak jak matka
chrzestna?

do barbi1

[pia_]

A musiałaś mieć jakieś zaświadczenia ze swojej parafii, że możesz być Swiadkiem
Chrztu?

[barbi1]

Tak, normalnie uczestniczyłam w ceremonii, nakładałam tzw. białą szatkę dziecku, a dziecko u nas trzymają rodzice. I tak jak napisałam wyżej: tylko nie złożyłam podpisu w zeszycie u księdza. Nie musiałam mieć też żadnego zaświadczenia, być może dlatego, że to ta sama parafia, tzn. chrześniak i ja.

[triss_merigold6]

Jeżeli jesteś osobą niewierzącą to lekko absurdalne jest zostanie matką
chrzestną. Rodzice chrzestni są m.in. po to aby wprowadzać dziecko w świat
wiary i pilnować religijnego wychowania.

[pia_]

Nie napisałam, że jestem niewierząca, a tylko to, że żyję w konkubinacie. Czy
to znacza, że będę nieodpowiednią matka chrzestną i nie będę pilnowała
religijnego wychowania?

[e_r_i_n]

Ale rodzice i chrzestni powinni byc wzorem, a wzor to tez to, jak sie zyje.

I nie mysl, ze Cie nie rozumiem - sama nie zostalam matka chrzestna, bo mam
tylko slub cywilny.
Po prostu to sa konsekwencje naszych decyzji i trzeba je przyjac.

[inia25]

moj kolega niewierzacy zostal ojcem chrzestnym, ale musial podpisac jakies
zobowiazanie, ze bedzie pilnowal wychowania dziecka w wierze.

[triss_merigold6]

Przecież to absurd. Oksymoron. Jakim cudem niewierzący i niepraktykujący
człowiek ma pilnować wpajania dziecku czegoś co jest sprzeczne z jego
światopoglądem?

[inia25]

no nie wiem, pilnuje zeby mala chodzila na religie, zeby nie zaniedbano
przystapienia do I komuni swietej. Prowadza ja w każdy pierwszy piatek miesiaca
do spowiedzi, co niedziela wozi ją do kościoła....
Robi to lepiej niz niejeden wierzacy rodzic!

[pia_]

Hej dziewczyny, zbaczamy trochę z tematu. Skoro kościół wymyślił instytucję
świadka chrztu dla takich jak ja, to więcej nie mam pytań i niniejszym zamykam
wątek, bo uzyskałam już odpowiedź.

[inia25]

sorki ze wdalam sie w dyskusje na Twoim watku.
Mam nadzieje ze choc troszke swoja wypowiedzia pomoglam
Pozdrawiam i badz dobra matka chrzestna!

[judytak]

według praw kościelnych dziecko musi mieć JEDNEGO rodzica chrzestnego, takiego
z prawdziwego zdarzenia, który to bierze na siebie odpowiedzialność za
wychowanie dziecka w wierze

to tylko zwyczaj, że rodziców chrzestnych bywa na ogół dwóch
w związku z czym jedno z nich może spokojnie być tzw. świadkiem chrztu, czyli
osobą, która bierze udział w ceremonii, ale nie podpisuje nic, nie zobowiązuje
się do niczego, i nie ma co do niego absolutnie żadnych wymagań ze strony KK

dla przykładu, takim świadkiem chrztu był mój brat, absolutnie żadnych
zaświadczeń nikomu nie pokazywał :o)

pozdrawiam
Judyta

[dorfip]

Moj szwagier jest właśnie takim świadkiem chrztu ponieważ jest drugim mężem
mojej rodzonej siostry. A ja bardzo się uparłam że to on ma być ojcem
chrzestnym i nie zrezygnowałam nawet wtedy gdy ksiądz mi powiedział że to
niemożliwe. Więc jest świadkiem chrztu i choć na samej ceremonii nie mogł nic
robić ( robiła to moja siostra druga rodzona) to dla mnie i mojego dziecka i
tak będzie ojcem chrzestnym, nawet bez papierkow.

[paulaula]

Może już nieaktualne, bo uzyskałaś odpowiedź, ale miałam podobną sytuację z
zupełnie innym przebiegiem. Jestem rozwiedziona od wielu lat, mam z pierwszego
małżeństwaobecnie 12 letnią córkę. Od prawie 10 lat żyję z drugim cudownym
mężczyzną. Nie braliśmy ślubu, bo taka była nasza decyzja. Dwa lata temu
urodziła nam się córeczka. Poszliśmy do kościoła poprosić o chrzest i nie
mieliśmy ŻADNYCH PROBLEMÓW. Świadkami były osoby spełniające wymagania
kościoła, my przedstawiliśmy naszą sytuację. Ksiądz powiedział nam tylko że
miłoby było gdybyśmy zdecydowali się kiedyś na ślub cywilny, no i to że nie
będziemy mogli przyjąć komunii, co dla samego sakramentu dziecka jest bez
znaczenia. Znakiem tego, więcej zależy od dobrej woli niż przepisów.

[pia_]

Troszkę nie zrozumiałaś mojego problemu - ja miałam być matką chrzestną i jako
zyjąca w konkubinacie nie dostałam takiej zgody. Jeśli chodzi o chrzest
własnego dziecka, to również ksiądź (ten sam, u którego teraz byłam) nie robił
żadnych problemów i mała została ochrzona (moja siostra i Jej mąż byli
chrzestnymi).

[paulaula]

Zrozumiałam o co Ci chodzi, tym bardziej jednak nie powinien robić problemów
chrzestnym, skoro rodzice nie mieli żadnych z ochrzczeniem. Jesteś przecież
wierząca, przyjmowałaś niezbędne sakramenty, nie masz tylko możliwości przyjąc
komunii, co nie znaczy że nie wychowasz dziecka w wierze. Wiara i konkubinat w
niczym się nie wykluczają, tak powiedział mi ksiądz chodzący z kolędą, bo
różnie życie się układa, a najważniejsze jest to jak człowiek żyje i uważam że
to mądre słowa, choć wiem z doświadczenie, że niewielu księży potrafi to głośno
powiedzieć. Pozdrawiam i życzę udanego święta.