Dylematy mamy roczniaka

[bunny.tsukino]

Roczek już za nami. A wraz ze szczęściem, że moje dziecko takie duuuuuże,
pojawiło się mnóstwo wątpliwości.
1. Jak mam mu czytać, pokazywać obrazki w książce, gdy każda książka jest mi
odbierana natychmiast, rzucana w kąt, w ogóle ulubioną zabawą mojego syna jest
rzucanie, "porządki", chodzenie dookoła mebli. Nie ma mowy , żeby na
książeczce skupił się dłużej niż 10 sekund.
2. szafki, toaleta, szuflada...kanty wszystko mam zabezpieczone taśmą, żeby
nie dało się grzebać/rozsypywać/ nie pić wody z toalety (!), nie przytrzaskać
paluchów. Nie wolno i niuniu działało na chwilę, sekunda dwie, spuszczenie z
oka i znów to samo. Skoro wszystko zabezpieczone, to jak Młody nauczy się, że
nie wolno robić w/w rzeczy??
3. Bicie i ataki złości. Już zaczyna bestia mała próbować, na ile może sobie
pozwolić. Nie dam mu pilota, czy komórki, to zamach na mnie i pac! Łapie mu
rękę, przytrzymuję i mówię, że nie wolno, że mamę , to boli. Ale co zrobić,
gdy krzywdę, zrobi mi niecelowo?? Np gdy się bawimy i zamiast trafić pałąkiem
w kółko ja dostaję między oczy?
4. Co jest nauką, a co tresowaniem? Szczerze mówiąc, wolę, żeby mój syn
nauczył się pić z szklanki, schodzić bezpiecznie z łóżka, jeść łyżeczką itp.
niż pokazywać jak robi bobo, ile ma kłopotów, jaki duży urósł. Nie chcę nikogo
obrazić, ale przypomina mi to tresowanie małpek w cyrku. Moje kuzynki i
babcia, dalsza rodzina jest jednak zdumiona, bo dziecko powinno pokazywać
takie rzeczy i juś.
Będę wdzięczna za sugestię.

[anetina]

bunny.tsukino napisała:


> 1. Jak mam mu czytać, pokazywać obrazki w książce, gdy każda książka jest mi
> odbierana natychmiast, rzucana w kąt, w ogóle ulubioną zabawą mojego syna jest
> rzucanie, "porządki", chodzenie dookoła mebli. Nie ma mowy , żeby na
> książeczce skupił się dłużej niż 10 sekund.

nie wiem, co ci poradzić
mój Mały skupiał się od zawsze przy książkach
od urodzenia zasypiał przy czytaniu

jest moment, że dziecko na niczym się nie skupia
zainteresuj go raz 5 sekund, nastepnym razem będzie już 10 sekund
z czasem minie to - koncentracja rośnie z dzieckiem


> 2. szafki, toaleta, szuflada...kanty wszystko mam zabezpieczone taśmą, żeby
> nie dało się grzebać/rozsypywać/ nie pić wody z toalety (!), nie przytrzaskać
> paluchów. Nie wolno i niuniu działało na chwilę, sekunda dwie, spuszczenie z
> oka i znów to samo. Skoro wszystko zabezpieczone, to jak Młody nauczy się, że
> nie wolno robić w/w rzeczy??

a tu już w ogóle nie mam rady
ja nie miałam takiego dziecka



> 3. Bicie i ataki złości. Już zaczyna bestia mała próbować, na ile może sobie
> pozwolić. Nie dam mu pilota, czy komórki, to zamach na mnie i pac! Łapie mu
> rękę, przytrzymuję i mówię, że nie wolno, że mamę , to boli. Ale co zrobić,
> gdy krzywdę, zrobi mi niecelowo?? Np gdy się bawimy i zamiast trafić pałąkiem
> w kółko ja dostaję między oczy?

próbuje cię uderzyć, złap rękę w locie
i powiedz nie wolno
poskutkuje pewnie dopiero za 10, 50 razem
musisz być cierpliwa


> 4. Co jest nauką, a co tresowaniem? Szczerze mówiąc, wolę, żeby mój syn
> nauczył się pić z szklanki,

mój pił z normalnego kubka, bo nie tolerował niekapka


schodzić bezpiecznie z łóżka,

z łóżka babcia nauczyła go schodzić już jako niespełna 7 miesieczne dziecko
jak miał 7,5, miesiąca wyjełam szczebelki z łóżka, bo już wychodził


jeść łyżeczką itp.

na długo przed roczkiem dostał łyżeczkę
i zaraz po roczku jadł już samodzielnie (oczywiście co nieco znajdowało się na
podłodze zamiast w buzi, ale nie lubił, gdy się go karmiło)


> niż pokazywać jak robi bobo, ile ma kłopotów, jaki duży urósł. Nie chcę nikogo
> obrazić, ale przypomina mi to tresowanie małpek w cyrku.

oprócz tego umiał pokazać, jaki jest duży
zaczynał pokazywać, jak dziadek kaszle
jak go głowa boli

od tego dzieci się uczą

[phantomka]

Ksiazki odpusc, skoro sie nimi nie interesuje - naprawde nie kazde dziecko musi
od urodzenia byc uwaznym sluchaczem. Moja oglada sama ksiazki, ale nie
interesuja ja czytanie - nie to nie
Z zakazami jest ciezko, bo dziecko rozumie je na chwile, dlatego wazna jest
konsekwencja, bo dziecko: po pierwsze bedzie Cie probowalo, a po drugie szybko
zapomina o zakazie. Nie poradzisz nic na ciekawosc dziecka, bo jest ona akurat
oznaka prawidlowego rozwoju
Bicie to nie takie prawdziwe bicie, ale po prostu kolejna proba, ktorej trzeba
mowic NIE - jak dziecko bije po twarzy, to zlap reke i powiedz mu, zeby Cie
poglaskal i pokaz jak to sie robi.

Tego, co nazywasz tresura, tez nie praktykuje, tzn. odpowiadam corce na
pytanie "co to", ale nie slecze z nia godzinami nazywajac poszczegolne
przedmitoy. Z dzieckiem trzeba po prostu rozmawiac, mowiac mu o roznych
czynnosciach, o tym, co robisz, gdzie pojdziecie, etc. to tez uczy dziecko
swiata, wydaje mi sie ze w sposob ciekawszy niz wyuczone nazewnictwo
przedmiotow.
Nie przejmuj sie, ze Twoje dziecko czegos tam jeszcze nie umie. Teraz jest
wielki ped do maksymalnego usamodzielniania dziecka, nawet takiego ktore nie
jest na to gotowe, tzn. roczniak powinien juz chyba sam jesc, same sie
przebierac i kapac
Na wszystko przyjdzie czas, chociaz jestem jak najbardziej zwolennikiem dawania
dziecku szansy na samodzielnosc, ale ona dla kazdego dziecka oznacza zupelnie
cos innego.

[bazantarnia1]

oj to chyba jakis geniusz.......

[mamaivcia]

Hej bunny ))
Ad. 1) próbuj z tymi książeczkami od czasu do czasu, ale nic na siłę, zresztą
takie małe dzieci wolą jak im się opowiada obrazki i nazywa rzeczy,
ja swojemu kupowałam książeczki już od 4 mca, różne takie typowo dla bąbli i
takie do czytania, abslolutną atrakcją jest i był Bob Budowniczy bo ma różne
fajne sprzęty )) np. koparka, kieruj się tym co dziecko lubi samochody to
książki o samochodach itp.
Adn. 2 jak masz dom zabezpieczony to nie rób z siebie maszynki do zakazywania
wszystkiego, bo po pewnym czasie dziecko przestaje reagować na to "nie wolno"
też mam ciekawskie żywe srebro i postanowiłam, że "nie wolno" i absolutny zakaz
dotyczy gniazdek, kuchenki gazowej i kibelka tudzież szczotki kibelkowej od
reszty jestem ja mama, co by w porę uprzedzać zapędy młodego odkrywcy
Adn. 3, takie ataki będą, roczek to jeszcze nic, dla pocieszenia dodam, że
teraz moje ma 2 lata i jest gorzej ... Ale z uporem maniaka chwytam łapki i
mówię nie wolno tak, bo to boli mamę, mama Ciebie nie bije, więc Ty też tak nie
rób
Adn. 4. nie cierpię tresowania i moje dziecko na życzenie nie robiło koci koci
ani innych przedstawień, typu jakie mam kłopoty,
za to bardzo szybko nauczył się sam wycierać rączki jak brudne, odstawiać
talerzyk po jedzeniu (raczej wrzucać do zlewu ), jeść łyżką i widelcem,
dmuchać nos itp. i tak trzymaj bunny!!!

[bonkreta]

1. Ja książeczki odpuszczam, czasem razem oglądamy, jak Emisiowi się chce, jak
zaczyna rzucać, deptać itp. to odbieram. Słuchania nie ma w ogóle, pewnie
jeszcze długo nie będzie (Emiś ma 17 mies.)

2. Kantów nie zabezpieczam, nauczył się ich unikać. Szuflady i szafki w
większośc pozabezpieczane, żeby nie wywalała zawartości, książki na najniższych
półkach poupychane tak ciasno, że trudno książkę wyjąć. Dobra wiadomość -
gdzieś tak od miesiąca obserwuję nieco (nieco, podkreślam) mniejsze
zainteresowanie wyciąganiem dla samego wyciągania. Natomiast robienie
porządków, przekładanie robi dalej karierę Emiś w ogóle bardzo porządny się
zrobił, jak trafi na moment, gdy gumka zabezpieczająca szafkę zwisa na jednej z
gałek, to próbuje ją założyć i głośno nas upomina, bo przecież nie jest tak,
jak powinno Do łazienki sam nie wchodzi, drzwi są zamknięte.
Moim zdaniem dziecko nigdy nie uczy się, że tego robić nie wolno, natomiast
stopniowo wyciąganie rzeczy po prostu przestaje być nieodpartą pokusą.

3. Na niecelowe robienie krzywdy nie ma rady, musisz mieć oczy z tyłu głowy. On
jeszcze nie jest w stanie zrozumieć, że sam sobie może zrobić krzywdę, a co
dopiero, że kogoś może uszkodzić. I to jeszcze trochę potrwa, i pięciolatek
jeszcze często kogoś czymś uderzy, bo nie zauważy. Karanie dziecka za to nie ma
sensu, to umiejętność poza jego zasięgiem.

4. Ja też nie uczę rzeczy typu "ile ma kłopotów", wydaje mi się to zwykłym
nabijaniem się z dziecka, które nie wie, o co chodzi... Ale staram się
nagradzać i wzmacniać to, co Emiś sam odkrywa, w ten sposób np. nauczył się
pokazywać na zabawkach, gdzie mają oczy (na sobie nie potrafi). Większość
praktycznych umiejętnośc sam nabywa, przy niektórych mu pomagam, wiele
podpatruje u nas i stara się naśladować (np. nauczył się wyrzucać śmieci do
kosza).

[kayah73]

bunny.tsukino napisała:

> 1. Jak mam mu czytać, pokazywać obrazki w książce, gdy każda książka jest mi
> odbierana natychmiast, rzucana w kąt, w ogóle ulubioną zabawą mojego syna jest
> rzucanie, "porządki", chodzenie dookoła mebli. Nie ma mowy , żeby na
> książeczce skupił się dłużej niż 10 sekund.

To mu na razie odpusc. W ogole nie lubi obrazkow? Moze po prostu lepiej widzi i
lepiej potrafi sie odniesc do rzeczy trojwmiarowych, ktore moze wziac w rece.
Np. zamiast zwierzatek w ksiazce pokazuj mu figurki zwierzatek czy, jeszcze
lepiej, zywe zwierzatka (np w sklepie zoologicznym).
Mozesz tez sama nauczyc sie kilku wierszykow, piosenek, i mu je po prostu mowic
czy spiewac nie kladac mu ksiazki przed nos. Moja mloda uwielbia proste
rymowanki mowione przez nas.

> 2. szafki, toaleta, szuflada...kanty wszystko mam zabezpieczone taśmą, żeby
> nie dało się grzebać/rozsypywać/ nie pić wody z toalety (!), nie przytrzaskać
> paluchów. Nie wolno i niuniu działało na chwilę, sekunda dwie, spuszczenie z
> oka i znów to samo. Skoro wszystko zabezpieczone, to jak Młody nauczy się, że
> nie wolno robić w/w rzeczy??

Nauczy sie kiedy bedzie starszy. Na razie miej wszystko pozabezpieczane. Nie
wymagaj od roczniaka umiejetnosci przewidzenia ze woda z toalety moze byc
niezdrowa czy ze w szafce moze byc cos niebezpiecznego. Juz polroczniak wiecej
rozumie - ale tez i wiecej potrafi. Moja 20 mies corka bardzo sprawnie otwiera
i zamyka szyflady bez przytrzasniecia sobie palcow, ale potrafi odwalic inne
rzeczy, wiec pewne zabepieczenia przenosimy wyzej czy w inne miejsca. Np
dopiero niedawno zabezpieczylismy jeden wystajacy rog, bo mloda biega, podloga
tam jest sliska, a rog jest dokladnie na wysokosci jej oka. Kiedy trafaila w
niego glowa, nie przejmowalismy sie. Nie mam jednak zamiaru poswiecic jej oka w
imie "lekcji".
Generalnie, jesli lapie sie na tym ze na widok czegos wpadam w panike (jak z
tym rogiem) albo ze dwa razy mowie "nie" - aplikuje tam zabezpieczenie czy
rzecz inaczej "unieszkodliwiam".

> 3. Bicie i ataki złości. Już zaczyna bestia mała próbować, na ile może sobie
> pozwolić. Nie dam mu pilota, czy komórki, to zamach na mnie i pac! Łapie mu
> rękę, przytrzymuję i mówię, że nie wolno, że mamę , to boli. Ale co zrobić,
> gdy krzywdę, zrobi mi niecelowo?? Np gdy się bawimy i zamiast trafić pałąkiem
> w kółko ja dostaję między oczy?

Ja w zabawie i wszelkie wlasniecia niechcacy odpuszczam, ewentualnie cos
zmieniam, przesuwam sie gdzies indziej, zeby nastepnym razem nie zarobic.

Bicia u mnie nie ma, tylko ewentualnie potworny swidrujacy w uszach pisk czy
dramatyczne rzucenie sie na podloge (rzadko). Czytam to jako objaw frustracji,
do ktorej kazdy ma prawo. Nie zatykam buzi i nie podnosze z podlogi, ale kiedy
widze, ze mnie zaczyna slyszec mowie cos w rodzau "bardzo chcialas sie pobawic
tym pilotem", na co corka z reguly spokojnieje i mowi "tak". Czasami daje sie
jej pobawic - wyjmuje baterie z pilota czy wylaczam telefon i jej daje. Pobawi
sie pol minuty i z glowy. Nie chce z tego robic owocu zakazanego - niech sie
przyjrzy i zobaczy ze to nic wielkiego.

> 4. Co jest nauką, a co tresowaniem? Szczerze mówiąc, wolę, żeby mój syn
> nauczył się pić z szklanki, schodzić bezpiecznie z łóżka, jeść łyżeczką itp.
> niż pokazywać jak robi bobo, ile ma kłopotów, jaki duży urósł. Nie chcę nikogo
> obrazić, ale przypomina mi to tresowanie małpek w cyrku. Moje kuzynki i
> babcia, dalsza rodzina jest jednak zdumiona, bo dziecko powinno pokazywać
> takie rzeczy i juś.

"Takie rzeczy" sa o tyle dobre, bo sa one zabawne DLA UCZACEGO - w zwiazku z
czym uczacy jest bardziej zrelaksowany, smieje sie przy tym i robi sie z tego
zabawa a nie ostra nauka - a kazdy uczy sie latwiej w zrelaksowanej atmosferze.
Troche trudniej jest sie zrelaksowac i cieszyc kiedy dziecko sie krztusi,
zalewa siebie, nas i pol kuchni uczac sie pic z kubka (ale mozna tez tego uczyc
np. w wannie i wtedy zrobic z tego zabawe).
Ja sama nie widze nic zlego w uczeniu nic nie znaczacych "sztuczek" ktore sa
nieskomplikowane (latwiej jest polozyc rece na glowie niz trzymac i pic z
kubka) a poprawiajacych motoryke dziecka, dajace dziecku poczucie osiagniecia,
nabycia jakiejs umiejetnosci oraz okazje do wesolej interakcji z doroslym.