POTWORNIE BOI SIE PRZEDSZKOLA

[o_lenka]

maoja coreczka poszla do przedszkola, ma 4 lata przez pierwsze 2 tygodnie
bylo OK. Teraz histerycznie placze przy rozstaniu i ten placz nie przechodzi
gdy wychodze .potrafi tak plakac przez 3, 4 godziny.Dodam ze wlanie 4
godziny w przedszkolu spedza.Kraje mi sie serce .Nie wiem czy powinna ja az
tak meczyc? jak dlugo nalezy czekac zanim na pewno mozna stwierdzic ze
dzicko nie doroslo jeszcze do przedszkola.....????

[mimarzena]

Coś musi być nie tak w przedszkolu. Może dzieci, a może Pani? Dzieci jak
płaczą przy rozstaniu z mamą, to zwykle się potem uspokajają w sali. Wtedy
jest ok i trzeba przetrzymać, ale jak dziecko płacze cały czas, to nie jest
dobrze i trzeba szybki interweniować. Spróbuj zapytać dziecko. 4-latek byc
może odpowie na konkretne pytania. Np. Czy dzieci dokuczają? Czy Pani krzyczy?
Itp. Jeżeli wybadasz o co chodzi, to jest szansa na rozwiązanie problemu.
Koniecznie też rozmawiaj z Panią. I też konkretne pytania. Jak się nie
polepszy, to dziecko wypisz. Widać sytuacja je przerasta albo złe przedszkole.

[amelia20]

Cześć, ja nie mam dziecka w wielu pzredszkolnym, ale pamietam doskonale czemu
ja się potwornie bałam przedszkola, aż do tego stopnia że wspomonam przedszkole
jako jedno z najgorszych przeżyc w dzieciństwie.
Byłam bardzo związana z moją mamą i opiekunką. Do przedszkola poszłam późno - w
wieku 5 lat.Trafiłam do grupy w której wszystkie dzieci się juz znały z
ubiegłego roku.A ponieważ nie chciałam rozstać sie z mamą i płakałam - nie
zaakceptowały mnie. Stałam się doskonałym kozłem ofiarnym, (dzieci potrafią byc
okrutne) nie pozwalały mi wejść do WC, huśtać na ulubionych huśtawkach, bawić
zabawkami. Byłam całkiem odseparowana od grupy. Płakałąm w przedszkolu po kilka
godzin dziennie. Nie pamiętam żeby wychowawczynie jakos reagowały na ta
sytuację. Byłam trudnym dzieckiem, cały czas płakałam, więc najlepiej było nie
reagować. Opowiadałam o tym mojej mamie, ale ona chyba nie dostzregła, że
problem jest tak duzy i nie przepisała mnie do innego przedszkola.
Później poszłam do szkoły i od pierwszego dnia zostałam zaakceptowana i z
wielką chęcią tam chodziłam, choć dzień przed rozpoczęciem roku ogromnie
płakałam ze stachu.
Nie lekceważ takich objawów jak płacz w przedszkolu przez 3 godz. Ja mając na
uwdze moje doświadczenie napewno nie będę. Pozdrawiam A.

[judytak]

Ja tak płakałam przez dwa tygodnie. Od ósmej do czwartej. Nie jadłam, nie
spałam tylko stałam na środku i wrzeszczałam. Miałam niecałe trzy lata. Teraz
wydaje mi się, że dlatego, że byłam bardzo silnie z mamą związana, a moja mama
była "supermamą", wymyślała tysiące zabaw i czarów, nie byłam w stanie
przedstawić się na bycie w grupie.
Zostałam wtedy w domu na jeszcze jeden rok, tylko już z opiekunką. Po roku bez
problemów poszłam do przedszkola. Ale nigdy nie lubiłam tam chodzić. Mało
miałam wspólnych zabaw i zainteresowań z innymi dziećmi. W szkole to co innego.
Może dopiero wtedy dojrzałąm?
Judyta

[poranek3]

Mój synek poszedł do przedszola mając 2 lata i 8 miesięcy. Na paczątku również
płakał. 1 tydzień był tylko po 4 godziny, w drugim spędzał całe dni w
przedszkolu i było juz lepiej... obecnie jesteśmy wszyscy zadowoleni: i dziecko
i rodzice. Przedszkole jest dla dziecka czymś bardzo potrzebnym. Lepiej się
rozwija, ma lepszy kontakt z dziećmi, ładniej mówi, jest bardziej samodzielny.
Uważam, że jak teraz zrezygnujesz to dziecko to zapamięta i za rok będzie
robiło te same sceny, a czym będzie starsze tym będzie trudniej. Jeżeli będzie
czas spędzało tylko z mamą, babcią czy opiekunką będzie żyło w bardzo
ograniczonym świecie.

Życzę powodzenia

Nie poddawaj się

poranek3

[magda0]

No coz moje dziecko nie plakalo tylko bylo strasznie smutne, problem tlkwil w
przedszkolu i w tym ze Jasiejk i my chyba do niego nie doroslismy,
wytrzymalismy miesiac (bylo to rok temu) , teraz zaluje ze trzymalismy go tam
tak dlugo. Przymierzamy sie do przedszkola waldorfskiego w tym roku, chodzimy
tam z wizytami i nie widze euforii na widok przedszkola, ale spokoj i chyba
chec bycia tam, mam nadzieje ze bedzie dobrze, Magda.

[justa23]

Moje dziecię (3 lata 3 mies.) chodziło w czerwcu na zajęcia adaptacyjne, więc w
sierpniu dopytywało sie o przedszkole. Niestety zostawianie tylko pierwszego
dnia było bezbolesne, potem płacz, takze przy odbieraniu (pewnie z emocji).
Widzę postep po 4 tygodniach, ale powolny, np. mówi, że nie będzie płakał (po
czym płacze) i juz przy odbieraniu jest OK. Tyle, że u nas panie sie na prawdę
starają, przez pierwszy tydzień wszystkie panie z kuchni były do maluszków
zagonione do pomocy (plus pani dyrektor), przez to więcej płaczących dzieci
miało "osobistą" opiekę, a panie w szybkim tempie poznały dzieciaczki. To w
kwestii wlewania w Ciebie optymizmu. Wiem jednak z rozmów ze znajomymi mamami,
że niektóre dzieci "łapały" przedszkole dopiero jako czterolatki i wcale
zabranie z przedszkola 3-latka nie powodowało podobnych zachowań za rok.
Niemniej jednak zastanowiłabym się nad zmianą przedszkola jeśli masz taką
mozliwość, a czy teraz, czy za rok - zdecydujesz sama. Może jest tak jak ktoś
napisał, dzieci się znają a ona jako "nowa" 4-latka jest trochę z boku i
dlatego tak to znosi. Warto na pewno porozmawiać i z dzieckiem i z paniami (z
dzieckiem najlepiej przy zabawie, a nie robiąc przesłuchanie podczas powrotu z
przedszkola i należy przemyśleć konkretne pytania np. w co sie bawiliście - w
berka - a ty goniałaś czy uciekałaś - nie, ja nie goniłam dzieci, ja tylko
patrzałam.....)
Sorki, że tak długo wyszło.
Pozdrawiam i życzę trafnej decyzji.