Corka boi się dzieci

[suzi-06]

Witam,mam problem i chciałąbym wiedzieć jak to jest z waszymi
pociechami.Moja córka 2latka boi się dzieci,nowych miejsc,nowych
twarzy a jej miejscem gdzie jest bezpieczna to ręce mamy lub taty.Co
robić bo zbliża się czas przedszkola a ona zachowuje się czasem jak
dzikusek.Dodam że raczej nie stronimy od ludzi i miejsc gdzie jest
duży zamęt i tłok,ale to niestety nie jest rozwiązanie.Mala od
zawsze była nieśmiała i nieufna do obcych.Trochę jej przeszło,i jest
dużo lepiej ale nadal rówieśnikow i mniejsze dzieci traktuje jak
koszmar...Co robić.Czy wasze dzieci też tak mają?pozdrawiam

[tusia-mama-jasia]

Chyba jednak bycie wsrod ludzi to jedyny sposób... I nie chodzi tu o
zamęt i tłok - raczej o jakiś niewielki zespół znajomych dzieci i
dorosłych na początek. Spotkania w domach, jakieś wspólne
wyjazdy,zabawy z różnych okazji - mozliwie regularnie i często. U
nas to zadziałało doskonale, powodzenia!

[brunette23]

gdy moja córka miała roczek dwulatki uciekały przed nią gdzie pieprz rosnie, gdy
miała dwa latka ona sama uciekała przed rozwrzeszczanymi roczniakami które
biegły w jej kierunku żeby np. dac jej kwiatek... wykazywała też pewną dozę
nieśmiałości a niekiedy nawet strachu w kontaktach z obcymi dorosłymi... teraz
ma prawie 3 latka i wszystkie te problemy wydaje się że przestały istniec,
wybiera do zabawy raczej dzieci w swoim wieku lub starsze a nie takie co dopiero
pierwsze kroki stawiają, dziwi się gdy jakies nie chce się bawic, czasami jest z
tego powodu smutna ale na placach zabaw jest w koncu duzo różnych dzieci, z
dorosłymi jest różnie ale trudno oczekiwac żeby obściskiwała się ze wszystkimi
znajomymi czy nie, zresztą tego bym nie chciała, myślę więc że bycie dwulatkiem
to taki specyficzny okres i jak zauważyłam takie zachowania jak opisujesz
wykazuje wiele dzieci w tym wieku, u nas minęły... dodam tylko że moje
dziecko nigdy nie było takim które ucieka zawsze w ramiona mamy i taty...
pozdrawiam serdecznie!

--

[suzi-06]

Dziękuje za odpowiedzi ja wiem że to nie jest strasznie dziwne ale
niepokojące napewno.Mała ze starszymi dziećmi się bawi nawet ładnie
ale miejsca obce ją przerażają i właściwie od początku tak
było.Teraz jest dużo lepiej niż kiedyś ale nadal jest nie ufna.I
najgorsze to to że to mamusina córcia.Boję się jak poradzi sobie w
przedszkolu...ale przez rok może się zmieni.

[virtual-m]

moja coreczka zaczela bac sie obcych ludzi w 4msc kiedy to reagowala wrzaskiem i
placzem jak ktos zajrzal do wozeczka. bala sie wszystkich oprocz mamy i taty.
teraz troche sie oswoila z najblizsza rodzina, ale z obcymi dalej mamy duzy
problem. poza tym jest niesmiala nieufna. dzieci nawet ja ciekawia i czasami
wykazuje czec zeby sie pobawic, ale nie daj boze jakies dziecko zachowa sie w
sposob odstraszajacy to juz jest koniec zabawy. caly czas chcialaby byc noszona
na rekach przez mame. dla mnie to jest problem a najgorsze jest to, ze nie mamy
dzieci, z ktorymi dobrze by sie znala i regularnie widywala, raczej w rodzinie
tylko ona w takim wieku.

[jagabaga92]

Nie każdy jest duszą towarzystwa - jedni są śmiali i odważni inni odwrotnie. Nie
oznacza to jednak, że to sie juz nie zmieni (ponoc charakter człowieka zmienia
się co 7 lat ) Oczywiście nie zmuszaj córeczki do kontaktów z innymi - na
wszystko przyjdzie pora. Wasza córeczka ma dopiero 2 latka i jeśli w Waszych
ramionach czuje się najbezpieczniej, pozwól jej na to. I jesli sytuacja nie
ulegnie zmianie, to myślę, że warto się zastanowić, czy w przyszłym roku posłać
córkę do przedszkola, bo może się okazać, że bedzie z tego więcej problemów niz
pożytku. Większość psychologów dziecięcych wypowiada się, że 3 lata to dla wielu
dzieci za wcześnie na rozstanie z mamą.

[suzi-06]

A no właśnie obawiam się że przedszkole nie wchodzi w grę a szkoda
bo chciałabym żeby do niego uczęszczała ale cóż...nic na siłę.Mam
nadzięję że na wiosnę się zmieni trochę jej zachowanie wobec
innych,obcych bo zima to nie najlepszy okres na takie
zmiany.pozdrawiam i dziękuje za odp.

[walentyna]

Jakbym czytała o moim synu. Tez bał sie dzieci w swoim wieku i
młodszych oraz psów, głosniejszych dźwieków, nowych sytuacji. Tak
było gdzieś od 18tego miesiąca do niedawna. Teraz ma 2 lata i 8
mies. i widzę stopniowąm i znaczna poprawę. Do dzieci przekonała go
niania i to może byc jeden ze sposobów - żeby do dzieciaków Twoja
córka wychodziła z kims innym nie z Toba. Przy mamie dzieci
często "trzymaja sie spódnicy".
Mozliwe też, że Twoja córka jest dzieckiem o wyjatkowej wrazliwości
i przez to wiele "normalnych" sytuacji u niej wywołuje wieksze
emocje. Mój syn taki jest. Ja stosuję zasadę "podążania za
dzieckiem" - to on decyduje, kiedy jest gotowy zmierzyc sie z czymś
nowym. U nas to działa - z czasem oswaja swoje leki i teraz np.
zaczyna bardzo fajnie bawić sie z dziecmi, które poznaje na placu
zabaw.

[marva]

Mój synek w tym wieku miał tak samo. A co dziwne panicznie bał się
maleńkich dzieci, niemowlaków i noworodków. Jak widział wózek to
uciekał albo chował się za mną. teraz ma 3,5 roku i już mu minęło.
Samoistnie jakoś to przeszło.

[groniu85]

Moja córka też bardzo długo bała sie dzieci, obcych ludzi, kiedy ktoś chciał się z nią przywidać odwracała głowę, uciekała....często kończyły się płaczem i przereżaniem takie sytuacje. W piaskownicy przebywała tylko jak tam była sama....Teraz ma 4,5 latka, chodzi do przedszkola i jest już lepiej. Kiedy miała 3,5 próbowaliśmy przedszkola, ale nie wyszło, krzyki i twarze nowych dzieci ją przerażały, nie portafiła odnaleźć się w tłumie, zrezygnowaliśmy. Recepta jest taka, jak najwięcej przebywać na placach zabaw, zabierać dziecko do nowych miejsc, oczywiście nic na siłe, zachęcać do zabawy z innymi dziećmi, ale nie zmuszać. Moja Natalka zaczyna się przekonywać, że to super sprawa mieć koleżanki, kolegów i wspólnie z nimi spędzać czas Twoja córka ma dopiero 2 latka, więc spokojnie daj jej czas. A pomysł żeby chodziła na plac zabaw z kimś innym, a nie z Toba też jest dobry, u nas się to sprawdzało. Pozdrawaim i życzę powodzenia