Przedszkole....

[mama_frania]

Nie wiem może przewrażliwiona jestem ale... Synek chodzi od początku roku do
przedszkola. Przedszkole kameralne, blisko domu, miłe panie (nawet jeden pan).
Na początku nie było żadnych problemów, synek chętnie chodził, nie miał
problemów z adaptacją. Od kilku dni rano mówi, że on nie chce iść do
przedszkola tylko chce być w domu. jak go pytam czemu to albo nie potrafi
wyjaśnić, albo mówi, że tam nikogo nie ma. Mówię mu wtedy, że pójdziemy i
sprawdzimy i jeśli nikogo nie będzie to wrócimy do domu a jeśli ktoś będzie to
zostanie z przedszkolu i synek się zgadza. Ostatnio stwierdził, ze nie chce
iść do przedszkola bo tam trzeba spać (mają leżakowanie, ale spać nie trzeba,
jest po prostu takie wyciszenie i odpoczynek po obiedzie- maja czytane bajki,
mogą sami oglądać książeczki).
dzisiaj jak go odbierałam stwierdził smutnym głosem że "dzisiaj czekał na
mamę", mówił tez że dzisiaj wołał mamę, ale mama go nie usłyszała. Jak go
pytam czy płakał to mówi że nie. Poza tym co opisałam nie mam od niego jakichś
niepokojących sygnałów, że coś tam jest nie tak.
Ale mimo to trochę się martwię czemu nagle chodzenie do przedszkola przestało
być już takie atrakcyjne. Nie wiem tez jak reagować na jego zachowanie- czy
np. pozwalać mu od czasu do czasu zostać w domu jak chce, czy własnie nie, czy
przechodzić do porządku dziennego nad tymi stwierdzeniami o wołaniu mamy i
czekaniu na mamę czy jakoś dociekać o co mogło chodzić.
Pewnie jestem przewrażliwiona, może to tylko spóźniona adaptacja do nowej
sytuacji, ale w końcu jestem mamą i troszczę się o wszystko co dotyczy mojego
dziecka...

[mama-maxa]

mamo spokojnie, na początku chodził z uciecha bo to coś nowego, bo
dzieci i wogóle super, teraz przyszedł czas, że zrozumiał juz mniej
więcej o co chodzi i zaczyna mu się nie podobac to, że go tam
zostawiasz i idziesz... Ja myslę, że spokój przede wszystkim musi
się zaadaptować, przyzwyczaić się. Obserwuj całą sytuację, ale nie
zabieraj go z przedszkola i nie ulegaj za często, bo wykorzysta to
maluchy potrafią wykorzystać to, że nam żal, dla własnego interesu;>

życze powodzenia i cierpliwości

[r0sie]

zgadzam sie z przedmowczynia
najpierw byl zachwyt czyms nowym, dziecmi teraz synek zaczal zauwazac inne
rzeczy, ktore mniej mu sie moze podobaja, dzcie staly sie codziennoscia
jedne dzieci ostro reaguja na poczatku przedszkola - placza, krzycza, nie chca
chodzic, inne tlumia to w sobie, ale to wychodzi i tak za jakis czas..

[kitka20061]

Porozmawiaj z jego Panią, może ona zauważyła lub zauważy w czym leży przyczyna jego niechęci do chodzenia do przedszkola.

[jmama]

Moja córeczka też przez 1 tydzień była zadowolona i chętnie
chodziła. Potem co rano zaczęła mówić, że nie chce iść, że w
przedszkolu jest brzydko itp.- mimo, że zawsze po powrocie mówiła,
że było ładnie. Pomogło dużo przytulania i rozmowy jak bardzo ją
kochamy i że zawsze po nią przyjdziemy. Teraz znowu chodzi chętnie.

[mama_frania]

dziękuję wszystkim za odpowiedzi. Synek tylko mówi takie rzeczy ale jak juz
idziemy do przedszkola to ledwo się rozbierze już pędzi do sali i zabawek i nie
ma problemu przy pożegnaniu. Jak po niego przychodze to widzę że się ładnie
bawi- sam albo z innymi dziećmi i nie wygląda na nieszczęśliwego.
W poniedziałek spróbuję podpytać panie czy może coś się ostatnio zmieniło albo w
przedszkolu albo w zachowaniu Franka.
Staram się mu dawać dużo czułości i poświęcać mu dużo czasu, zawsze przy
pożegnaniu ustalamy, ze dzisiaj przyjdzie po niego mama albo tata.

[sonia-3]

Moje dziecko chodzi do drugiej grupy( chodzi to zbyt dużo powiedziane, ponieważ non stop choruje). I właśnie na przykładzie mojej Córci i mojego siostrzeńca zauważyłam, że trzylatki mają "problemy" z chodzeniem do przedszkola, a największe podczas wychodzenia z domu i przy rozstaniu. Myślę że to zupełnie normalna reakcja na tym etapie rozwoju emocjonalnego.Mija w grupie czterolatków. Moja Ola w ubiegłym roku nie lubiła chodzić do przedszkola ponieważ już nie spała, a w przedszkolu było obowiązkowe leżakowanie. Był to problem nie do przeskoczenia. W tym roku nie ma najmniejszego problemu z chęcią chodzenia, ale niestety jest problem notorycznych infekcji. Myślę że w przypadku Pani Synka, trzeba poprostu przeczekać ten okres niechęci, ale nie polecałabym dni wolnych , jeśli Maluszek jest zdrowy to lepiej niech konsekwentnie chodzi. Gwarantuję że po wakacjach będzie chodził bardzo chętnie. Powodzenia. Pozdrawiam.

[kasiachor]

Zgadzam się ze wszystkimi wypowiedziami,nowość,zachwyt,potem
tęsknota za mamą itp. Dodam jeszcze jedno.Zwykle po pierwszym
zachwycie przychodzi kryzys ale niekoniecznie chodzi o rozstanie z
rodzicami.Często chodzi o przedszkole,ja chcę się bawić autem a Pani
mówi że mamy poskładać teraz zabawki bo bedziemy rysować,muszę
odłożyć zabawkę bo teraz mamy jeść,ja chę tą książeczkę a ma ją
Michał i Pani mówi że nie mogę jej zabierać.Dzieci zaczynają się
uczyć zasad,dyscypliny,współżycia społecznego i to im się nie
podoba,nie mają takiego luzu jak w domu,pojawiają się zakazy,nakazy
i to im się nie podoba,często Pani jest "be". Niesty życie nie jest
różowe i to już od przedszkola )) Musimy to przetrzymać.