Mój syn się zakochał

[basiarach1]

Mój starszy 16-letni syn od roku ma dziewczynę.Na początku nie było z tym
problemów,nawet się cieszyliśmy,że fajnie to sobie układa.
Dziewczyna jest o rok młodsza.W ramach budowania dobrych relacji nawet
spotkałam się z jej mamą na kawie.Wydawało się,że jest OK.
Jednak od kilku miesięcy widzimy bardzo duże negatywne zmiany w zachowaniu
syna.Zorientowaliśmy się,że jest manipulowany przez dziewczynę i jej
mamę,nastawiany przeciwko nam.
Zawsze mieliśmy z nim dobry kontakt,teraz syn czepia się wszystkiego,zrobił
się niegrzeczny,nieprzyjemny.
Najgorsze jest to,że przeczytałam SMS w jego.komórce.Ona napisała,że nie chce
mieć takiej teściowej,a on,że jak będę teściową,to nie będę miała nic do
gadania,wyśle mi kartkę raz w roku i wystarczy.
Czujemy się skrzywdzeni tą sytuacją i bezradni.Zawsze wspieraliśmy syna i
kochaliśmy,nie możemy zrozumieć jak mogło dojść do czegoś takiego.

[epreis]

po 1- jak mogłaś przeczytać jego sms'a?
ja też nie chciałam i nie chciałabym mieć tak wścibskiej teściowej..

po 2- ma dopiero 16 lat, mało tak wcześnie zawartych związków ląduje przed ołtarzem..

po 3- przyzwyczajaj się do myśli, że twój syn dorasta i gdy rzeczywiście kiedyś będzie miał żonę, to rzeczywiście spadniesz (spadniecie) na drugi plan...

mam nadzieję, że nie hołdujesz teorii "żonę zawsze można zmienić, matkę ma się tylko jedną"????

[basiarach1]

A jednak dzisiaj zadzwonił.Zapytał co słychać w domu.Miło było pomyśleć,że
jednak chyba jako rodzice nie nawaliliśmy do reszty.
I myślę,że nie jest to nasze poczucie winy,raczej złość i żal,że ktoś tek
bezmyślnie próbuje zniszczyć nasze dobre relacje.
Ostatnio syn rozżalił się,że czasami dostaje karę.Dziewczyna nigdy nie ma
kar.Zaraz po tym młodszy zaczął być nieznośny.Zapytałam starszego,cz widzi inny
sposób poradzenia sobie niż zagrożenie karą.Nic nie odpowiedział.
Często wytyka mi moją"niekompetencję"i porównuje z zaradnością tamtej
mamy,dodając :ona mówiła.W połączeniu z kiepskim zachowaniem to nie jest miłe.
Nie rozumiem dlaczego to przecież jeszcze dziecko tak nas antagonizuje.Bunt
buntem,jednak wszystko ma swoje granice.
Nie piszcie tylko,że jestem kolejną zazdrosną mamusią.
kocham moje dzieci,ale wiem jaka jest kolej rzeczy i akceptuję to.
Nie akceptuję tyko niszczenia mojej rodziny,bo przecież syn zawsze będzie moją
rodziną i nic tego nie zmieni.
Wczoraj mój mąż doszedł do smutnego wniosku,że synowi jest najzwyczajniej za
dobrze w życiu.Zawsze go chroniliśmy,wspieraliśmy,świetnie się uczy,podoba
się,pieniądze ma.
I gdyby tak po raz pierwszy dostał porządnego kopniaka może by zrozumiał co tak
naprawdę robi.
Smutno kończę.Dziękuję wam za wszystkie dobre rady.Pozdrawiam.

[asia.sthm]

Basiu, pozornie to wszystko rozumiesz, lecz przykro czyta sie twoje wywody.
Wydaje sie ze twoj psycholog bedzie mial pelne rece roboty. Nawet buntowi syna
chcesz wyznaczyc granice, a sama nie umiesz wyznaczyc sobie granic zdrowego
rozsadku. Musisz wytrenowac w bolu akceptowanie odrebnosci syna. Zebys nie wiem
jak dlugo pielegnowala te mentalna pepowine, to ona i tak MUSI odpasc.
Duzo masz do zrobienia, glownie ze soba. Twoj syn jest w porzadku.
Pozdrawiam i zycze przejasnienia.

[verdana]

Bardzo to przykre - wszystko co dobre - to rodzice, wszystko co złe -
to syn. Nie jesteście sklonni przyznać się do najmniejszego błędu,
Wy jesteście idealni (wrecz "za dobrzy"), problem tkwi tylko w synu
i jego dziewczynie. Tak nigdy nie jest. Wydawałoby się logiczne, ze
gdy prawie dorosle dziecko zaczyna zgłaszać pretencje , to trzeba by
zastanowic się nie tylko nad tym, dlaczego sie buntuje, ale powinien
Wam przemknąć przez glowe chociaż cień zastanowienia, czy aby w
czymś nie ma racji. Bo ma. Ale Wt wiedzicie jedynie , ze "ma za
dobrze". To jest argument, ktory zawsze swiadczy, ze coś z rodzicami
jest nie tak.
Kary dla 16-latka mnie tez wydaja się wręcz smieszne (co z tego, że
karzecie mlodszego syna, nie traktuje sie tak samo 16-latka i
dziecka). Calkowicie zgadzam się z matka dziewczyny, ktora
nastolatce nie daje kar.
I piszesz, ze syn zawsze będzie rodzina - nie, może się zdarzyc, ze
doprowadzicie do takiego buntu, ze przestanie Was za rodzine uwazać.

[maklerek_troll]

przykre jest to ze nikt nie mysli o dziewczynie
basia widzi tylko siebie i syna
kary dla 16 sa o 6 lat spoznione
trzeba go tak bylo wychowywac jakmial lat 10
teraz pozostaje tlyko rpzyznac sie do bledu
i porozmawiac szczerze z synem jak wyjsc z tej sytuacji
niestety widzac po wpisach na forum to co najprostsze wydaje sie strasznie trudne
i pokrzyczymy tu na siebie a pozostanie to co bylo

verdana napisała:

> Bardzo to przykre - wszystko co dobre - to rodzice, wszystko co złe -

[maklerek_troll]

psycholog tutaj raczej nie pomoze
aby psycholog pomogl to musi byc wola leczenia
jak ktos uwaza ze jest idealny to takim pozostanie
dopoki fundamenty swiata jego nie zostana zburzone....

asia.sthm napisała:

> Basiu, pozornie to wszystko rozumiesz, lecz przykro czyta sie twoje wywody.
> Wydaje sie ze twoj psycholog bedzie mial pelne rece roboty. Nawet buntowi syna

[maksimum]

basiarach1 napisała:

> Wczoraj mój mąż doszedł do smutnego wniosku,że synowi jest
najzwyczajniej za dobrze w życiu.Zawsze go
chroniliśmy,wspieraliśmy,świetnie się uczy,podoba się,pieniądze ma.
> I gdyby tak po raz pierwszy dostał porządnego kopniaka może by
>zrozumiał co tak naprawdę robi.

Tez tak mysle,dlatego swoje dzieciaki trzymam krotko za uzde.
Dobra,stara kawaleryjska szkola.

[maklerek_troll]

maksiu co ty wiesz o sw0ich dzieciach
skoro pewnie nawet z nimi nie rozmawiasz
trzymac krotko to mozna psa na lancuchu
chociaz juz teraz krzycza ze to niehumanitarne
niestety kiedys z lacucha sposcic mosisz
a wtedy sodoma i gomora bedzie
wiec ciesz sie swoja wladza poki mozesz
i dawaj nam madre rady tu na forum


maksimum napisał:

> basiarach1 napisała:

> Tez tak mysle,dlatego swoje dzieciaki trzymam krotko za uzde.
> Dobra,stara kawaleryjska szkola.
>

[kkokos]

> Często wytyka mi moją"niekompetencję"i porównuje z zaradnością tamtej
> mamy,dodając :ona mówiła.W połączeniu z kiepskim zachowaniem to nie jest miłe.
> Nie rozumiem dlaczego to przecież jeszcze dziecko tak nas antagonizuje.Bunt
> buntem,jednak wszystko ma swoje granice.
> Nie piszcie tylko,że jestem kolejną zazdrosną mamusią.

kurczę, jesteś. a do granic to jeszcze naprawdę daleko. ale tak na spokojnie:

skoro, jak piszesz, wiesz, jaka jest kolej rzeczy i to akceptujesz, to wiesz, ze
nikt i nic tak nastolatka nie kompromituje, jak jego właśni rodzice. matka czyta
żenujące pisemka, zadaje te idiotyczne pytania o szkołę nie mając bladego
pojęcia, co tak naprawdę w życiu ważne. na ogół sie beznajdziejnie ubiera - albo
struga nastolatkę, albo jak stara baba. jak jest usportowiona i/lub ma pasje
pozadomowopracowe, to się wygłupia i udaje fajną, jeśli jest domatorką i
koncentruje się na rodzinie, to jej życie jest żenująco nijakie. za to matka
kowalskiego - o proszę, szykowna, dowcipna, żyleta, jest prezeską, wszystkim
imponuje, a matka malinowskiej to taka ciepła kobieta, zawsze taka gościnna,
picie przynosi i nie czepia się bałaganu w pokoju. dlaczego moja matka nie może
być taka jak one?

jeśli naprawdę uważasz podobne myśli swojego dziecka za niszczenie rodziny, to
strasznie kruche podstawy ma ta rodzina! albo twoje poczucie wartości jako
matki. wyluzuj, przypomnij sobie, jak to było, jak ty byłaś nastolatką - rodzice
byli dla ciebie alfą i omegą? jeśli tak, to było to chore i być może stąd się
biorą twoje obecne problemy. ale prawdopodobnie nie byli,tylko nie chcesz o tym
pamiętać.

a mnie się tamta matka naprawdę podoba. jest matką dziewczynki, u której zaczął
godzinami przesiadywać 16-letni narzeczony. nie próbowała rozwiązać problemu
siłowo, tylko poprosiła cię o rozmowę, by, poznawszy cię i pogadawszy, lepiej
móc ocenić chłopca i ewentualne potencjalne zagrożenia. myślisz, że nie miała
prawa obawiać się, co nastoletnia miłość zrobi z jej córką, czy szkoła nie
pójdzie się gonić, czy twój syn nie będzie podsuwał jej córce głupich pomysłów,
czy wreszcie nie za szybko na seks? miała jak najbardziej!
chłopak przyjeżdża do panny z innego miasta. jest problem powrotu - ale ty się
najwyraźniej o to nie martwisz, to tamta matka dzwoni w tej sprawie do ciebie i
jeszcze ma czelność być ironiczna. więc ty ukarzesz tę matkę w ten sposób, że to
jej nastoletnia córka będzie teraz musiała jeździć do innego miasta... ciekawe,
gdzie się będą spotykać, bo przecież nie u ciebie w domu - kto by chciał w
takiej wrogiej mu atmosferze.

dla mnie to nie ty i twoje uczucia są w tym układzie najważniejsze. tamta matka
ma sytuację znacznie trudniejszą. także dlatego, że ma więcej do stracenia, gdy
dziecko się naprawdę zbuntuje, bo ewentualna ciąża będzie problemem jej rodziny.
ty otrzepiesz rączki, bo to tamta dziewczynka jest ta zła, a jej matka jeszcze
gorsza...

[bi_scotti]

Kkokos jestes wielka!
Chyle czolo z pelnym szacunkiem i mam nadzieje, ze autorka watku
wyciagnie odpowiednie wnioski.

[maklerek_troll]

autorka nie wyciagnie wnioskow
gdyby miala wyciagnac wnioski to by nie pisala na forum
autorce jest zle i szuka tu akceptacje
wiec wsyztskei krytyczne posty zwyczajnie pominie

bi_scotti napisała:

> Kkokos jestes wielka!
> Chyle czolo z pelnym szacunkiem i mam nadzieje, ze autorka watku
> wyciagnie odpowiednie wnioski.


kokos jestes wielka zaoszczedzilas mi pisania

[lucusia3]

Też tak myślę. Pani na 100% pomyśli i jeszcze poinformuje mężą, że te baby wstrętne i pewnie zazdrosne.
Mam nadzieję, że moje dzieci (w podobnym wieku) nie trafią na taką patologiczną rodzinę.Pomodlę się, żeby trafiły na takie mamy jak mama koleżanki syna autorki wątku. Mnie się udało jako tako, więc może i dzieciom wyjdzie.

[serwal]

>Ostatnio syn rozżalił się,że czasami dostaje karę.Dziewczyna nigdy
nie ma kar.<
Pewnie dostawał za mało kar albo kara była nieadekwatna do czynu. To
normalne, że za przewinienie dostaje się karę. Oczywiście ważne jest
też, aby powiedzieć za co jest kara. Syn musi mieć respekt przed
rodzicami. Ma 16 lat, nie jest samodzielny, a zależny od rodziców. I
pewnie jeszcze parę lat będzie zależny od rodziców. Choćby to
wymusza szacunek wobec rodziców. Pomijam już argumenty moralne:
szacunek, pokora wobec rodziców, wykonywanie domowych obowiązków. A
to, że dziewczyna nie ma kar, to nic dobrego nie znaczy. Co to? Jest
może idealna? A może ma tak "ustalone" z mamusią? A może w jej domu
nie ma wpajania zasad dzieciom przez rodziców - takie "róbta co
chceta"?

>Zaraz po tym młodszy zaczął być nieznośny.<

Co się dziwisz? Jak tylko się dowiedział, że można nie mieć kar, to
zaraz chciał to wypróbować na Tobie. Sprawdzić Twoją odporność, ile
da się na Tobie wymusić, na co może sobie pozwolić... Zwłaszcza
teraz, w wieku dorastania, trzeba bacznie obserwować syna (synów),
zwracać uwagę i stosować proporcjonalne do win kary. Synowie muszą
mieć jasny obraz zachowania i do tego poparty Twoim przykładem.

>Zapytałam starszego,cz widzi inny
sposób poradzenia sobie niż zagrożenie karą.<

Niestety, w tym wieku, często bez kary nic nie zdziałasz.

>Nic nie odpowiedział.<

Bo nie miał co odpowiedzieć. Wie, że alternatywą dla moralności i
porządku jest "róbta co chceta" jak u jego dziewczyny. I niestety,
to mu imponuje. Mogę się założyć, że dał się wziąć na zwierzenia,
wygadał się przed dziewczyną i jej mamusią, jak to ma "przerąbane"
w "chacie". A te już go poinstruowały co ma robić.

>Często wytyka mi moją "niekompetencję" i porównuje z zaradnością
tamtej
mamy,dodając :ona mówiła.<

Pewnie, jak w domu dziewczyny nie ma żadnych zasad, to wszystko
wygląda super dla 16-latka.

>W połączeniu z kiepskim zachowaniem to nie jest miłe.<

Nie jest miłe, a w dodatku toksyczne dla Twego syna.

>Nie rozumiem dlaczego to przecież jeszcze dziecko tak nas
antagonizuje.<

Zobaczył, że istnieje świat bez zasad i wydaje się on lepszy, niż
świat z zasadami. Myślę, że potrzebna jest szczera rozmowa i
wytyczenie jasnej granicy postępowania.

>Bunt
buntem,jednak wszystko ma swoje granice.<

Tak, wszystko ma swe granice. To Twój dom, Twój syn i Twoja za niego
odpowiedzialność. W związku z rozwojem intlektualnym syna,
spostrzegawczością i wyciąganiem wniosków radzę zwiększyć ilość
obowiązków domowych, aby miał okazję zdobyć nowe umiejętności,
nauczyć się wysiłku, w tym fizycznego wysiłku i odpowiedzialności za
wykonywaną pracę.

>Nie piszcie tylko,że jestem kolejną zazdrosną mamusią.<

Nie jesteś "zazdrosną mamusią". Musisz konsekwentnie wprowadzać w
życie zasady odpowiedzialności - wymagać, wymagać i jeszcze raz
wymagać. Tak, aby syn był odpowidzialnym człowiekiem, a nie psem na
posyłki u rozkapryszonej laseczki.

>kocham moje dzieci,ale wiem jaka jest kolej rzeczy i akceptuję to.<

Kolej rzeczy jest taka, że "Czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie
będzie umiał".

>Nie akceptuję tyko niszczenia mojej rodziny,bo przecież syn zawsze
będzie moją
rodziną i nic tego nie zmieni.<

Właśnie!

>Wczoraj mój mąż doszedł do smutnego wniosku,że synowi jest
najzwyczajniej za
dobrze w życiu.Zawsze go chroniliśmy,wspieraliśmy,świetnie się
uczy,podoba
się,pieniądze ma. <

Dokładnie tak - czas zwiększyć wymagania. To nie niemowlak czy
przedszkolak, a do dorosłości to ma jeszcze mentalnie daleko.

>I gdyby tak po raz pierwszy dostał porządnego kopniaka może by
zrozumiał co tak
naprawdę robi.<

Niech tego "kopniaka" dostanie teraz w domu niż potem w sądzie przy
procesie rozwodowym z rozkapryszoną laseczką i przy kłótniach o
dzieci i pieniądze.

[morekac]

Pewnie dostawał za mało kar albo kara była nieadekwatna do czynu. To
> normalne, że za przewinienie dostaje się karę. Oczywiście ważne
jest
> też, aby powiedzieć za co jest kara.

Dobra metoda... IMHO może najwyżej dla 6-latka.

Syn musi mieć respekt przed
> rodzicami. Ma 16 lat, nie jest samodzielny, a zależny od rodziców.
I
> pewnie jeszcze parę lat będzie zależny od rodziców. Choćby to
> wymusza szacunek wobec rodziców. Pomijam już argumenty moralne:
> szacunek, pokora wobec rodziców, wykonywanie domowych obowiązków.
A
> to, że dziewczyna nie ma kar, to nic dobrego nie znaczy. Co to?
Jest
> może idealna? A może ma tak "ustalone" z mamusią? A może w jej
domu
> nie ma wpajania zasad dzieciom przez rodziców - takie "róbta co
> chceta"?
To, że ktoś jest niesamodzielny, nie oznacza, że nie ma prawa do
własnych pogladów. Szacunku nie można wymusić i nikomu się on nie
należy z tego tylko powodu, że ktoś jest starszy.
Pokora u 16-latka to jakaś patologia - on powinien miec własne
zdanie, powinien umieć o nim dyskutować i go bronić - inaczej nigdy
nie dorośnie.

Chłopak zaczął się inaczej zachowywać - rodzice przypisali cała winę
za jego zachowanie jego dziewczynie, bo przecież ich słodki, maleńki
dzidziuś sam z siebie nie jest chamski, nieprzyjemny i zawsze
odzywał się z wyszukaną galanterią. IMHO jego zachowanie mogło
zmienić się tak samo pod wpływem dziewczyny, jak i jego dorastania.
Ale że jest jakaś tam dziewucha, to przecież łatwiej zwalić
zachowanie synka na nią, jak na synka i ewentualnie popełnione
wcześniej błędy.
Ustalmy winnych:
po pierwsze ta rozpuszczona dziewucha
po drugie synuś - ale my wyrwiemy go spod jej wpływu, będzie miał
szlaban na wszystko, bo jest niedobrym, wstrętnym dzieciakiem. Ale
jak go już wyrwiemy spod jej wpływu, to on wróci na łono rodziny -
tak samo słodki i grzeczniutki jak wcześniej.
Rodzice są niewinni:
- to, że ojciec - podobno dorosły człowiek - nie odzywa się do syna
już dwa tygodnie to wogóle pikuś.
- to, że matka narusza prywatność dziecka - nic to. Tak trzeba. Ale
młody się zakochał - i ta dziewczyna jest nieodpowiednia dla mego
syna. Zrozumiałabym nawet to całe śledztwo, gdyby była groźba, że
młody zażywa narkotyki czy był członkiem młodocianego gangu.

O przepram, zdaniem serwala nie wychowywali odpowiednio młodzieńca;
ma za mało kar i szlabanów, nie jest cichy i pokornego serca, nie ma
respektu do rodziców - wszak im się to należy bez wzgledu na to co
robią.

[skrzych]

Dobre ))

[maklerek_troll]

nie jest to wcale takie dobre
bo idac ta draga winni sa rodzice basi
tak ja wychowali
i ona syna inaczej wychowac nie umiala

skrzych napisał:

> Dobre ))

[maklerek_troll]

skoro sami sie przyznajecie ze zle postepowaliscie
dajcie sobie z mezem kary
na wlanym przykladzie najpierw sprawdzie czy to jest skuteczne
a potem dreczcie mlodego


serwal napisał:

> >Wczoraj mój mąż doszedł do smutnego wniosku,że synowi jest
> najzwyczajniej za
> dobrze w życiu.Zawsze go chroniliśmy,wspieraliśmy,świetnie się
> uczy,podoba
> się,pieniądze ma. <

[hogata123]

przeczytalam kilka postow ponizej i stwierdzam, ze na tym forum to
Ty wsparcia nie znajdziesz... wiekszosc osob najnormalniej w swiecie
zaczelo na Ciebie najezdzac, ze albo nie masz wsparcia od meza, albo
brak Ci zaufania do syna i sprawdzasz jego esemesy... jejku! Wyglada
na to, ze obecne tu forumowiczki uznaja, ze jak juz sie zostanie
mama, to nalezy miec na wszystko gotowa odpowiedz, a dobra matka nie
ma prawa do bledow, do uczucia zagubienia, niepokoju, gniewu czy
nawet zazdrosci. Wraz z urodzeniem dziecka kobieta staje sie alfa i
omega. Bzdury.
Matka tez czlowiek
Moim zdaniem po prostu wyluzuj, jesli czujesz, ze cos miedzy Wami
nie gra, pogadaj z synem, popytaj, podyskutuj. Pamietam, ze kiedy
bylam nastolatka (a nie bylo to AZ TAK dawno) najbardziej brakowalo
mi szczerych rozmow z rodzicami, ktore moim zdaniem potrafia
zdzialac cuda.
Powodzenia!

[maklerek_troll]

znajdzie na tym forum wsparcie
napewno jakis trol ja wesprze
choc inni napisza ze sama jest trolem
i to wszytsko wymysla zeby ludzi z soba sklocic

hogata123 napisała:

> przeczytalam kilka postow ponizej i stwierdzam, ze na tym forum to
> Ty wsparcia nie znajdziesz... wiekszosc osob najnormalniej w swiecie

[lucusia3]

Podoba mi się wyobrażenie wielu osób, może i hogaty123 że się powinno siąść, porozmawiać, znaleźć rozwiązanie. Ślicznie, ja też tak uważam, tylko jest wiele może hogat, które to sobie wyobrażaja tak - siadamy, ja mówię: oskarżam, żalę się, obrażam cię, mówię co masz zrobić, jak mnie przepraszać, ty się ze mną musisz zgadzać, a potem tak średnio raz w tygodniu będe ci wypominać jak mnie skrzywdziłeś, a ty będziesz przepraszał, przepraszał, przepraszał.

[corgan1]

> I myślę,że nie jest to nasze poczucie winy,raczej złość i żal,że
> ktoś tak bezmyślnie próbuje zniszczyć nasze dobre relacje.

Znam parę rodzin w których są nastolatki. I wierz mi - nic nie dzieje się bez
przyczyny. Kiedy nagle coś się dzieje z tzw. "dobrymi relacjami" kiedy dobry i
fajny Jasio staje się nagle pyskaty i nie wie czego chce to znaczy że tak
naprawdę od zawsze było coś nie tak.

W sumie mogłaś trafić gorzej. Mam w rodzinie przypadek w którym 2 nastolatków
podporządkowało się zasadzie rodziców "daję Ci jeść i Cię utrzymuję więc stul
pysk", "nie pyskuj i nie podskakuj bo wylecisz na sublokatorkę (dawne określenie
wynajmu)". Efekt? Jeden nastolatek dorósł i stał się dość agresywny do rodziców
i zaczął ostro chlać jak tylko zaczął zarabiać pieniądze. Drugi stulił pysk i to
dosłownie - przestał się odzywać do rodziców i taki klincz trwa od kilkunastu
lat bo z nimi mieszka. Nie pije, nie pali, nie ma nikogo, zwierząt mu nie
pozwolili trzymać bo brudzą więc nie ma nikogo, nie pracuje i "nie chce się
leczyć" jak określiła ciotka która rozmawiała z psychologiem żeby coś zrobić
żeby był normalny.

> Często wytyka mi moją"niekompetencję"i porównuje z zaradnością
> tamtej mamy,dodając :ona mówiła.

Tja... To teraz wiesz co czują dzieci które słyszą od rodziców "a Marta to
lepiej się uczy od Ciebie" "a Józek to ma lepsze stopnie" itp. pierdu pierdu.

Może jego porównywanie Ciebie z inną kobietą to kontrreakcja na to, że wcześniej
Ty kiedyś go porównywałaś z innymi i że ktoś tam był lepszy bo coś tam coś tam?
Przypomnij sobie dokładnie.

> Wczoraj mój mąż doszedł do smutnego wniosku,że synowi jest
> najzwyczajniej za dobrze w życiu.

Tja... Jakbym słyszał swojego ojca. Mój zawsze marzył żeby mnie wzięli do wojska
najlepiej takiego ciężkiego żeby tam "dali mi popalić". Albo do kopalni jak nie
zdam matury.

Może to jest jakiś pomysł? Niech Twój mąż wyśle go do Afganistanu, może do
Iraku? Może Twój syn powinien zostać wywalony z domy i zamieszkać w kanałach z
bezdomnymi? skoro tak go chronicie i jest mu "za dobrze" cokolwiek to znaczy...

btw - ku jego rozpaczy zdałem maturę i nie wzięli mnie do wojska.

[maklerek_troll]

jezeli obca dziewcyzna ma taki wplyw na syna
jakiego ty przez 16 lat wychowania zdobyc nie umialas
docen ja i daj jej wszystkie pieniadze
zeby tylko cie nauczyla jak to sie robi
jak syn jest dla ciebie wazny to dobra materialne sie liczyc nie beda
i zrobisz to z milosc byle tylko syna odzyskac


corgan1 napisał:

> > I myślę,że nie jest to nasze poczucie winy,raczej złość i żal,że
> > ktoś tak bezmyślnie próbuje zniszczyć nasze dobre relacje.

[maklerek_troll]

a czy ty dzwonisz i pytasz co u niego?
czy rozmawiasz z nim jakie ma problemy?
nie traktuj go jako 10 letnie dziecko
sproboj zobaczyc w nim mezczyzne

basiarach1 napisała:

> A jednak dzisiaj zadzwonił.Zapytał co słychać w domu.Miło było pomyśleć,że

[jakw]

basiarach1 napisała:


> Nie akceptuję tyko niszczenia mojej rodziny,bo przecież syn zawsze
będzie moją
> rodziną i nic tego nie zmieni.
Owszem, będzie rodziną, ale wasze relacje ulegną zmianie. I albo się
do tego dostosujesz albo w końcu zostaniesz jedną z tych toksycznych
teściowych, o których się pisze na forach.

[maklerek_troll]

jeżeli niektórzy nie potrafią rozmawiać z dzieckiem
to muszą czytać smsy
nie ważne czy sie zakończy przed ołtarzem
ważne zeby babcia za wcześnie nie zostac

epreis napisała:

> po 1- jak mogłaś przeczytać jego sms'a?
> ja też nie chciałam i nie chciałabym mieć tak wścibskiej teściowej..

[morekac]

> Najgorsze jest to,że przeczytałam SMS w jego.komórce
Tak, to jest najgorsze...

[srebrnarybka]

nie możemy zrozumieć jak mogło dojść do czegoś takiego

ja też nie mogę zrozumieć, jak mogło dojść do czegoś takiego, że
czytasz cudze SMSy.

[allija]

no tak, jedyna odpowiedź "przeczytałaś sms", a fee... No i co z
tego, różnie byywa, mnie też się zdarzyło bo akurat mam taką samą
komórkę jak syn a że zostawia ją byle gdzie to zdarzyło się, teraz
założyłam brelok zeby się nie powtórzyło.
Po pierwsze rzeczywiście miłość 16letnia rzadko kończy się ślubem,
nawet jeśli to i tak dzieciaki zdążą wydorośleć i nie wiadomo jak
będzie.
Po drugie pierwsza miłość jest ważniejsza niz rodzice, nie
pamietasz? chłopak absolutnie wpadł i nie myśli racjonalnie.
Przejdzie.
Po trzecie rozmawiaj z nim, jeśli jest nieprzyjemny to mów mu o
swoich uczuciach. To trudny okres dla nastolatka w ogóle a dla
zakochanego pewnie bardziej. Rozmowa to jedyny sprawdzający się u
mnie sposób. Jeśli syn bywa opryskliwy to mówię mu co czuję i
dlaczego tak czuję. Bez oskarżania czy pretensji, mój potrafi
zrozumieć że sprawia mi czymś przykrość, podejrzewam że on często
nawet o tym nie wie, nie zdaje sobie sprawy.
A po czwarte to zastanów sie dlaczego dziewczyna cie tak źle
oceniła, może ma troche racji? moze jestes naopiekuńcza? moze za
bardzo sie wtrącasz? strzelam ale jakis powód musiał być.

[elle444]

To że 16-latek sie buntuje to jest normalne. Pytanie skad załozenie,
ze to wina dziewczyny. Tez bym nia chciała "teściowej", która
twierdzi, ze ona dobrze wychowała a "synowa" popsuła. To jak się 16-
letni syn zachowuje to jest zawsze "zasługa" rodziców a nie
otoczenia, bo owszem otoczenie wywiera naciski, ale to wychowanie
sprawia jakie otoczenie dziecko sobie wybiera i jak na te naciski
reaguje.
Przeczytałas niepochlebne zdanie o sobie w SMSie od dziewczyny, ale
skod wiesz ze to nie syn obrobił Ci tylek i stąd ma o tobie taką
opinie? Być moze sama nieraz utyskiwałas na swoich rodziców i tak
sie nauczył, bo to my sami dajemy dzieciom przykład jak traktowac
rodziców. To że syn ma dobre zdanie o matce dziewczyny moze wynikac
wyłącznie z tego, ze dziewczyna ma wiecj szacunku dla swojej matki i
jej tyłka nie obrabia, a Twój syn owszem.

[maklerek_troll]

oni tak sie starali a on jest niewdziecznik
to co maja powiedziec ci ktorzy tak dobrych rodzicow nie mieli?
pewnie dno wodorosty i patologia....

jak swiat swiatem dzieci sobie wybieraja na kochankow
kogo innego zupelnie niz rodzice by sobie zyczyli
chyba ze sa trzymane na lancuchu
i wtedy do gadania nic nie maja

jak nie bedzie brzucha wszystko sie ulozy


elle444 napisała:

> To że 16-latek sie buntuje to jest normalne. Pytanie skad załozenie,
> ze to wina dziewczyny. Tez bym nia chciała "teściowej", która
> twierdzi, ze ona dobrze wychowała a "synowa" popsuła. To jak się 16-
> letni syn zachowuje to jest zawsze "zasługa" rodziców a nie

[dominikjandomin]

allija napisała:

> no tak, jedyna odpowiedź "przeczytałaś sms", a fee... No i co z
> tego, różnie byywa, mnie też się zdarzyło bo akurat mam taką samą
> komórkę jak syn a że zostawia ją byle gdzie to zdarzyło się,

Taką samą komórkę i taką samą tapetę na ekranie... I tak samo ma wpisaną
dziewczynę w książkę telefoniczną, ze w informacji od kogo jest sms nie było
widać różnicy...

[allija]

coś chcesz udowodnić? mam ci opisać jaki to telefon, jak sie go
obsługuje? że nie wspomnę iż często w ogóle nie patrzy sie na ekran
bo wszystko "jest" w palcach. Nie zdarzyło ci sie widziec ludzi,
którzy robiąc zupełnie coś innego piszą jednocześnie smsy?
dla przykładu w moim telefonie /i syna/ nie trzeba korzystać z
książki tel żeby przeczytać smsa, jest sygnał nadejścia smsa,
wciskam jeden guzik i się wyświetla. Jeśli chcesz badać dalej tę
sprawę to informuję że rzadko w domu chodzę z komórką pod pachą,
najczęściej leży sobie gdzieś tam i kiedy zagada to lecę przez całe
mieszkanie żeby w ostatniej chwili cos tam nacisnąć, często nie
oglądając nawet wyświetlacza bo po dźwięku wiem czy to sms,
połączenie czy akurat włączył się alarm wcześniej ustawiony. Tak
więc mozesz darować sobie teorię spiskową.

[dominikjandomin]

allija napisała:

> coś chcesz udowodnić? mam ci opisać jaki to telefon,

Chętnie, abym wiedział, jakiego g... nie kupować. W moim pierwsze co, to
wyświetla, od kogo jest SMS. A, ze wpisuję zazwyczaj osoby inaczej, wiem, czyj
to telefon

Nie mówiąc o tapecie pod spodem - to się rzuca w oczy i warto zastosować, bo -
nawet przypadkowe - czytanie cudzych smsów nie jest świadectwem dobrego wychowania.

PS. Kiedyś z mojego telefonu korzystała młodzież na rajdach i wycieczkach.
Krótka piłka - powiedziałem, ze na początku smsa ma być do kogo on jest.
Poinformowali rodziny i koleżanki / kolegów, moje czytanie ich treści kończyło
się po wyczytaniu imienia. Można, jak się CHCE. I to nie teoria spiskowa, można
łatwo sobie radzić, ale TRZEBA CHCIEĆ.

A jak się nie chce, to się wymyśla wymówki i zarzuca innym teorie spiskowe.

[allija]

wyluzuj człowieku, o co ci chodzi? z mojej komorki nie korzysta cała
rodzina z przyległościami więc nie musze stosować jakichs
specjalnych środków bezpieczeństwa, mój telefon nie jest telefonem
publicznym. Kochanka też nie mam więc nawet jesli ktoś chcący lub
niechcący przeczyta mojego smsa nie dostaję drgawek.
Komunikat o smsie pojawia się w moim telefonie na
wygaszaczu /oszczędność wyświetlacza zapewne/ więc temat tapet
odpada, jeśli sobie wyswietlę całego smsa to wiem od kogo jest, co
innego rozmowa, tu wyswietla sie od kogo przychodzi połączenie wiec
odbieram lub nie, taka organizacja telefonu /Nokia/ w zupełności
wystarcza, przynajmniej mnie. Nie pracuje w CBŚ ABW i gdzie tam
jeszcze żeby CHCIEĆ, nie muszę stosowac wymyślnych środków żeby
ukryc przed resztą rodziny smsa w którym np. mąż informuje mnie że
kupił chleb wracając z pracy lub dziecko ze wróci później.
Najwyraźniej synowi też nie zależało skoro telefon zostawiał gdzie
się akurat trafiło a przecież wiedział że mamy takie same. I to ja
oznaczyłam swój telefon a nie on więc widać aż tak bardzo mu nie
zależało.
A jesli komus bardzo zalezy na pofuności to zasada jest prosta,
porządek i trzymanie swoich rzeczy w swoim pokoju gdzie nikt nikomu
po szufladach nie grzebie.
Chcesz udowodnić wyższość swojego telefonu, swojej organizacji
obsługiwania sie z nim i swojego wychowania nad moim?
Czepiasz się i tyle. Nie każdy ma fobię na pukcie swojej
prywatności. U mnie w domu nikt nie ma obsesji na jej punkcie.
Zasady sa proste, to co w moim pokoju to święte, jeśli wala sie i
jest ogólnie dostępne to różnie może być i tak właśnie się zdarzyło.
Zreszta na marginesie powiem ci że nie muszę uciekać się do
szpiegowania swoich bliskich, mam takie sposoby że i tak powiedzą mi
z własnej woli to co chcę wiedzieć, także nastoletni synowie.
Wystarczy poczekac na odpowiedni moment, odpowiednia atmosferę,
odpowiednia rozmowę i wtrącić gdzies tam w jej trakcie pytanie na
które odpowiedź chciałabym znać. Działa zawsze. Bo rzecz nie polega
na stosowaniu prostackich metod tylko na taktyce i dyplomacji, ot co.
Mozna dodać - kobiecej wiec jasne się staje dlaczego tego nie
rozumiesz.

[dominikjandomin]

Spoko, nie rozumiałem, dopóki wczoraj wieczorem nie stałem w kolejce do kasy za
małżeństwem.

ONA podaje kartę. Wstukuje PIN, błędny. Wstukuje drugi raz, błędny. Każe mężowi
wstukać. Błędny.

Mąż wyciąga swój portfel, wyjmuje kartę - i problem rozwiązany: żona porządkując
wsadziła swoją kartę jemu do portfela, a męża do swojego... Mąż dał kartę żony,
wstukał PIN, zapłacili.

Kobieta namieszała, mężczyzna od razu zrozumiał, że w podobnych rzeczach trzeba
uważać, co jest czyje...

A mi uciekł przez nich autobus...

[majenkir]

basiarach1 napisała:
> Ona napisała,że nie chce
> mieć takiej teściowej,a on,że jak będę teściową,to nie będę miała
nic do gadania,wyśle mi kartkę raz w roku i wystarczy.


"Kto ma syna, ten dzieci ni ma" .
A tak swoja droga - okropna dziewucha z tej Twojej "synowej"....

[maksimum]

Bardzo dobrze ze przeczytalas SMS,to sie przynajmniej
dowiedzialas,jaka twoja przyszla synowa i jej matka sa low-life.
On ma tylko 16 lat i masz obowiazek kontrolowac wszystko to co robi
i z kim sie zadaje.
Da mu jakas zdzira doopy ,a w zamian za to chce wszystko.
To jest wlasnie handelek na poziomie low-life.

[lejdi111]

Każda z Was jeśli miałaby okazję przewertowała by komórkę swojego dzieciaka,
mało tego nawet pamiętnik!!!!!!!
I przestańcie się tak oburzać na autorkę wątku, postąpiła jak matka.

[aniorek]

lejdi111 napisała:

> Każda z Was jeśli miałaby okazję przewertowała by komórkę swojego dzieciaka,
> mało tego nawet pamiętnik!!!!!!!
> I przestańcie się tak oburzać na autorkę wątku, postąpiła jak matka.

Posluchaj madralo, moja matka tez grzebala w moich rzeczach, doszlo do tego, ze pamietniki zaczelam pisac po angielsku, bo tego jezyka na szczescie nie zna! Czulam sie okropnie, w zadnen sposob nie sklanialo mnie to do nawiazywania lepszej relacji z nia, WRECZ PRZECIWNIE.
Tak postepuja rodzice, ktorzy nie umieja rozmawiac z wlasnymi dziecmi i nie rozumieja ich w ogole. Mysla, ze taka wiedza moze w czyms pomoc. NIC BARDZIEJ BLEDNEGO.

Nie znosze wscibskich mamusiek. Brak szacunku dla prywatnosci dziecka oznacza brak szacunku dla dziecka W OGOLE. A na tym zadnej zdrowej relacji sie nie zbuduje! Szczegolnie wiek nastoletni to bardzo delikatny okres, kiedy wlasna prywatnosc jest BARDZO WAZNA.

Tak wiec nie opowiadaj glupot, ze autorka postapila "jak matka". Jak mozna tak w ogole myslec?!

[lemonna]

dokladnie zgadzam sie w 100% z powyższym postem

[maklerek_troll]

z postem powyzszym to ja sie zgadzam
ale wiem tez ze niewiele to zmieni
musicie tak to basi napisac zeby zporzumiala
a sami widzicie ze to wcale latwe nie jest

lemonna napisała:

> dokladnie zgadzam sie w 100% z powyższym postem

[maklerek_troll]

nie krzycz tak na madrale
kazdy z nas ma jakies wady
czasami warto posluchac glosu krytyki zamiast sie oburzac
bez tego nigdy nie bedziemy lepsi


aniorek napisała:

> lejdi111 napisała:
>
> Posluchaj madralo, moja matka tez grzebala w moich rzeczach, doszlo do tego, ze
> pamietniki zaczelam pisac po angielsku, bo tego jezyka na szczescie nie zna! C

[skrzych]

Sorry - mam 16-to letnią córkę i ani nie czytam jej sms-ów, nie przeglądam
e-maili czy tez notatek.
Generalnie dłuższe i samotne przebywanie w jej pokoju tylko w razie konieczności
przywrócenia życia komputerowi po kolejnym padzie.
Nie wyobrażam sobie szpiegowania własnego dziecka.

Krzysztof

[maklerek_troll]

mezowie czy szpiegujecie swoje zony?
zony czy szpiegujecie swoich mezow?
jak czlowieka uwazamy za normalnego to nie trzeba go szpiegowac
niestety pewnie polowa z was nie mogla z czystym sumieniem pytaniom wyzej zaprzeczyc

zyjemy w kartoflandzie trzeba sie z tym pogodzic

skrzych napisał:

> Sorry - mam 16-to letnią córkę i ani nie czytam jej sms-ów, nie przeglądam
> e-maili czy tez notatek.
> Generalnie dłuższe i samotne przebywanie w jej pokoju tylko w razie koniecznośc
> i
> przywrócenia życia komputerowi po kolejnym padzie.
> Nie wyobrażam sobie szpiegowania własnego dziecka.

[lucusia3]

No ale ta druga połowa może. Ja tam dzieci nie szpieguję, tylko z nimi rozmawiam - nie tylko wiem co z kim i po co, ale jeszcze wiem dlaczego. To bezpieczniejsze i zaręczam, że zupełnie miłe. Czułabym się jak idiotka, jakbym grzebała w komórce dziecka czy jego GG.
Pamietam, jak raz moje maleństwo wysyłało potajemnie z mojego telefonu SMSy do przyjaciółki (bo miała bodajże w PLAYu, więc dziecku było szkoda własnej kasy) no i ta przyjaciółka z rozpędu napisała do mnie. Odesłała SMS dalej, obśmialiśmy to wieczorem ale i mnie i jemu było bardzo niezręcznie. Od tego czasy maleństwo korzysta raczej juz tylko z własnego aparatu.

[majself]

lejdi111 napisała:

> Każda z Was jeśli miałaby okazję przewertowała by komórkę swojego dzieciaka,
> mało tego nawet pamiętnik!!!!!!!

To tylko świadczy o tym, jakimi niemoralnymi kwokami jesteście - te, które by
przeczytały. Nie wolno czytać cudzych listów, pamiętników, SMSów, podsłuchiwać
rozmów. Założę się, że tego uczysz swoje dzieci. I tego, że od tej zasady nie ma
wyjątków.

[maklerek_troll]

nie gotuj sie tak wiesz ze niby nie wolno
a kto moze to czyta tylko wstydzi sie mowic
jak widzicie w tym domu sa zasady po to zeby lamac je po cichu
i tego rodzice ucza dzieci

dzieci nie sa glupie... patrza i nasladuja

majself napisała:

> To tylko świadczy o tym, jakimi niemoralnymi kwokami jesteście - te, które by
> przeczytały. Nie wolno czytać cudzych listów, pamiętników, SMSów, podsłuchiwać
> rozmów. Założę się, że tego uczysz swoje dzieci. I tego, że od tej zasady nie m
> a
> wyjątków.

[maklerek_troll]

bedziemy sie na autorke oburzac
bo to matka toksyczna
wolimi miec matke ktora znami porozmawia
a nie bedzie wertowac po cichu

i co z tego ze mu mowi ze jest niewdziecznikiem
skoro 16 lat go wychowywala a teraz nic dobrego w nim nie widzi
oczywiscie winna jest dziewczyna
bo mlodemu imponuja gloopie laski a nie madrzy rodzice


lejdi111 napisała:

> Każda z Was jeśli miałaby okazję przewertowała by komórkę swojego dzieciaka,
> mało tego nawet pamiętnik!!!!!!!
> I przestańcie się tak oburzać na autorkę wątku, postąpiła jak matka.

[haribo007]

Otóż, jeżeli argumenty natury moralnej i psychologicznej do Ciebie nie docierają
to pozwól, że przytoczę te natury prawnej.

Syn nie jest dzieckiem, jeśli dostał od rodziców telefon w prezencie to ma do
niego prawa i nie może go sprzedać do 18roku życia ale może go ważnie zamienić
np. na rower kolegi, sprezentować koleżance i nic nie można mu zrobić. To jego,
nie ich telefon.

Dodatkowo jest prawnie zagwarantowana tajemnica korespondencji.
Tajemnica korespondencji, oznacza, iż wszystko, co jest przedmiotem przekazu od
nadawcy do adresata, należy wyłącznie do tych osób, z wyjątkiem sytuacji, gdy
wyrażą one zgodę na udostępnienie również innym informacji, które między sobą
przekazują.
Złamanie tajemnicy korespondencji podlega karze z mocy prawa.
Generalnie, "dobra matka" może za to nawet pójść do pierdla.
Tak, za czytanie sms-ów syna. Z mocy tak polskiego jak i europejskiego prawa.
Prawodawca postarał się, żeby takie osoby jak forumowa mama nie mogły bezkarnie
rujnować życia swoim dzieciom tylko dlatego, że są ich dziećmi, tak samo jak nie
można zatłuc na śmierć swojego psa.

Moi rodzice do 25roku życia otwierali moje listy (przychodzące na adres
zameldowania, chociaż nie mieszkam z nimi od 18r.ż)
wspaniali światli lekarze oburzali się, że robię im z tego problemu afery, bo
przecież mają prawo czytać moją miłosną korespondencję, moje pity, rachunki,
wyniki badań...
DRAMAT.

[maklerek_troll]

sam widzisz maksiu ze twoje metody sie nie sprawdzaja
rola zdziry jest dawanie doopy
rola twoja jest takie wychowanie dzieciaka
zeby mial wieksze ambicje w zyciu niz spanie z byle zdzira

jak bedziesz lal dzieciaka... to kiedys ci odda

maksimum napisał:

> Bardzo dobrze ze przeczytalas SMS,to sie przynajmniej
> dowiedzialas,jaka twoja przyszla synowa i jej matka sa low-life.
> On ma tylko 16 lat i masz obowiazek kontrolowac wszystko to co robi
> i z kim sie zadaje.
> Da mu jakas zdzira doopy ,a w zamian za to chce wszystko.
> To jest wlasnie handelek na poziomie low-life.

[edyta.1978]

Tłumaczenie nic nie da (wiem z doświadczenia) Im bardziej tłumaczono mi, że to
chłopak nie dla mnie, tym bardziej chciałam udowodnić, że sie mylą, bo przecież
ja wiem lepiej. Nie dręcz się przeczytanym sms-em. Pewnie, że to naruszenie
prywatności, ale chyba każda matka robiłaby wszystko by uchronić swe dziecko
przed zagrożeniem (być może wyimaginowanym)
Co możesz zrobić? hmm prawdę mówiąc nie wiem. Udawać, że jest ok to chyba nie
fair. Po prosu bądź. Trudno mi dawać rady. Nie jestem psychologiem. Może znajdź
jakiegoś jeśli masz możliwość. Jeśli wpakuje sie w kłopoty to sam musi sobie
poradzić. Chyba, że Was poprosi o pomoc. Trzymajcie się.

[maklerek_troll]

jednym da innym nie da
nie zapominaj ze ludzie rozni sa bardzo
jezeli bedziesz uczyc dziecko rozmawiac szczerze od malego
jest duza szansa ze na starosc bedzie szczerze rozmawiac z toba


edyta.1978 napisała:

> Tłumaczenie nic nie da (wiem z doświadczenia) Im bardziej tłumaczono mi, że to

[edyta.1978]

Aha.. Ten tekst o kartce raz w roku trochę mnie rozśmieszył. Przepraszam, ale ja
w jego wieku mówiłam dokładnie tak samo Teraz z tamtym chłopakiem nie
utrzymuje znajomości a u rodziców jestem co 2 dzień

[maklerek_troll]

to sa pewnie wyolbrzymione leki rodzicow
chociaz z drugiej strony sama autorka tak swoj trud wychowawczy podsumowuje
ona 16 lat nad synem harowala
a tu przyszla jakas mloda i zabrala jej wszystko

edyta.1978 napisała:

> Aha.. Ten tekst o kartce raz w roku trochę mnie rozśmieszył. Przepraszam, ale j
> a
> w jego wieku mówiłam dokładnie tak samo Teraz z tamtym chłopakiem nie
> utrzymuje znajomości a u rodziców jestem co 2 dzień

[jakw]

maklerek_troll napisała:

>
> sama autorka tak swoj trud wychowawczy podsumowuje
> ona 16 lat nad synem harowala
> a tu przyszla jakas mloda i zabrala jej wszystko
No właśnie to na tym polega: chucha się 15/20 czy... 30 lat na
synka, a potem jakaś "ździra" przychodzi.

[alabama8]

A po co ta kawa z mamą wybranki? Jak byłam nastolatką to do głowy mi
nie przyszło, żeby umawiać spotkania z matkami moich ówczsnych
sympatii. To dziecięce miłości, mogą się ciągnąć i do ślubu ale nie
koniecznie. Syn będzie miał jeszcze pewnie z 5 kolejnych wybranek a
ty pierwszą już traktujesz tak poważnie. Pilnuj, żeby nie "wpadli" i
tyle.

[jaad33]

Zakochał się to głupieje, normalne. Dodatkowo jest w wieku, kiedy myśli że już pozjadał wszystkie istniejące na świecie rozumy, więc głupieje do kwadratu.

> Czujemy się skrzywdzeni tą sytuacją i bezradni.Zawsze wspieraliśmy syna i
> kochaliśmy,nie możemy zrozumieć jak mogło dojść do czegoś takiego.

I to mu właśnie powiedzcie. Bez pouczania, pretensji i moralizowania. Powiedzcie co czujecie, wnioski niech wyciąga sam.

[basiarach1]

Dziękuję wam bardzo za wsparcie.Mój mąż powiedział najpierw,że nie spodziewał
się po mnie czytania SMS-ów syna,ale później przyznał mi rację.Naprawdę nie było
innego sposobu,żeby zrozumieć,co się dzieje.
Dziewczyna jest wychowywana bezstresowo,moje dzieci nie.Jej wolno wszystko,syn
ma trochę obowiązków i granic,ale też sporo luzu.
To tutaj widzę punkt zapalny.Kilka mies.temu przyszedł po rozmowie z nią i
powiedział:ciekawe czy wszystkie teściowe są takie.To były jeszcze czasy bez
żadnych zgrzytów,więc bardzo się zdziwiliśmy.
Później zaczęło się wyszukiwanie "krzywd":dlaczego młodszy syn jest krócej w
przedszkolu(poważnie choruje),dlaczego gotuję mu to co lubi(lekarz kazał)itd.
Teraz czepia się wszystkiego,często dodając:a ona mówiła.
Najpierw próbowaliśmy rozmawiać,jak zawsze.Ale on zachowuje się jakby stracił
rozum.Jest nieprzyjemny,kpiący z nas,często podnosi głos,krzyczy na brata.Mąż
zareagował na to ostro,więc nie rozmawiają ze sobą już 2 tygodnie.
Boli mnie to tym bardziej,że bardzo się staraliśmy.A teraz myślę jeszcze,że jak
tak dalej pójdzie to nie tylko stracimy dziecko,ale zyskamy wroga.
Jeśli chodzi o psychologa,to już się umówiłam na następny tydzień.Nie wiem co
jeszcze mogłabym zrobić.Syn przychodzi z randek szczęśliwy jak młody bóg i wiem,
że jakiekolwiek moje próby kontaktu teraz nie mają sensu.Jak to dobrze,że
wszystko o antykoncepcji przerobiłam z nim kiedy jeszcze nie miał dziewczyny.Mam
nadzieję,że coś mu w głowie zostało.
Bardzo wam dziękuję.

[verdana]

Jesteś na 100% pewna, ze Wy jestescie idealni, a syn we wszystkim
sie myli? Możliwe, ze przesadza, ale mozliwe też, ze dziewczyna,
ktora go kocha, zauwazyla, ze jest traktowany inaczej niz mlodszy
brat - i wcale jej sie to nie podoba. Ja bym doceniła, ze dziewczyna
troszczy się o swojego chłopaka i uwaza, ze powinien mieć w domu
lepiej.
Po co spotkalas się z matka dziewczyny? Zupełnie tego nie rozumiem.
Żeby zobaczyć, z jakiej dziewczyna jest rodziny? Żeby miec kontrolę
nad mlodymi?
Poza tym nie mozna obrazac się za coś, co nie bylo dla Ciebie
przeznaczone. Sama piszesz o synu nie najlepsze rzeczy, a jak on o
Tobie napisze - to cala rodzina jest oburzona. Nie widzisz w tym nic
dziwnego?
Tesciową chyba faktycznie bedziesz okropną.

[croyance]

Verdana, chcialam napisac cos podobnego: jak sie ma prywatny sms
zakochanego nastolatka obrabiajacego nieco d. matce (czego w tym wieku
zaiste nalezy sie spodziewac, i tylko kompletnie zakochane w synach
matki dostaja padaczki) do opisywania jego zwiazku przez matke na
publicznym forum?

[maklerek_troll]

moralnosc pani dulskiej
czyz to nie jest wytlumaczenie?
od dawna motyw ten jest w literaturze
lecz co zrobic jak nie wszyscy lektury czytaja.....


croyance napisała:

> Verdana, chcialam napisac cos podobnego: jak sie ma prywatny sms
> zakochanego nastolatka obrabiajacego nieco d. matce (czego w tym wieku
> zaiste nalezy sie spodziewac, i tylko kompletnie zakochane w synach
> matki dostaja padaczki) do opisywania jego zwiazku przez matke na
> publicznym forum?

[maklerek_troll]

nie ktorym ludziom przez usta nie przejdzie ze nie sa idelani
bo uwazaja za grzecznosc i kurtuazje publicznie mowic dobrze o domu swoim
niestety tak zostali wychowani
i teraz juz tego raczej nie zmienimy

verdana napisała:

> Jesteś na 100% pewna, ze Wy jestescie idealni, a syn we wszystkim

[verdana]

Jesteś na 100% pewna, ze Wy jestescie idealni, a syn we wszystkim
sie myli? Możliwe, ze przesadza, ale mozliwe też, ze dziewczyna,
ktora go kocha, zauwazyla, ze jest traktowany inaczej niz mlodszy
brat - i wcale jej sie to nie podoba. Ja bym doceniła, ze dziewczyna
troszczy się o swojego chłopaka i uwaza, ze powinien mieć w domu
lepiej.
Po co spotkalas się z matka dziewczyny? Zupełnie tego nie rozumiem.
Żeby zobaczyć, z jakiej dziewczyna jest rodziny? Żeby miec kontrolę
nad mlodymi?
Poza tym nie mozna obrazac się za coś, co nie bylo dla Ciebie
przeznaczone. Sama piszesz o synu nie najlepsze rzeczy, a jak on o
Tobie napisze - to cala rodzina jest oburzona. Nie widzisz w tym nic
dziwnego?
Tesciową chyba faktycznie bedziesz okropną.

[maksimum]

basiarach1 napisała:

> Dziękuję wam bardzo za wsparcie.Mój mąż powiedział najpierw,że nie
spodziewał się po mnie czytania SMS-ów syna,ale później przyznał mi
rację.Naprawdę nie było innego sposobu,żeby zrozumieć,co się dzieje.
--------
Bardzo dobrze zrobilas.Wg prawa jestes odpowiedzialna za syna i
MUSISZ wiedziec co robi.

> Dziewczyna jest wychowywana bezstresowo,moje dzieci nie.Jej wolno
>wszystko,syn ma trochę obowiązków i granic,ale też sporo luzu.

A nie mowilem,ze dziewczyna i jej rodzice to zwykly low-life??
Matka nawet chyba by nie wiedziala z kim corcia sypia,ale jak
zobaczyla ze chlopak z dobrego domu,to koniecznie trzeba ich
sciagnac do swojego poziomu!

> To tutaj widzę punkt zapalny.Kilka mies.temu przyszedł po rozmowie
z nią i powiedział:ciekawe czy wszystkie teściowe są takie.To były
>jeszcze czasy bez żadnych zgrzytów,więc bardzo się zdziwiliśmy.

Dziewczyna jest najnormalniej w swiecie glupia i TYLKO wtedy
zatrzyma przy sobie twojego syna,jak go oglupi do swojego
poziomu,czyli doopa i lekkie traktowanie zycia i szkoly.

> Później zaczęło się wyszukiwanie "krzywd":dlaczego młodszy syn
jest krócej w przedszkolu(poważnie choruje),dlaczego gotuję mu to co
>lubi(lekarz kazał)itd.

To sa wlasnie typowe metody low-life!
Czepiaja sie wszystkiego bez powodu,czyli bezsensowna agresja.

> Teraz czepia się wszystkiego,często dodając:a ona mówiła.

O ona jest glupsza od woznej w szkole.
Dlaczego nie spytasz syna,jak jej w szkole idzie i kim chcialaby w
zyciu byc???
Czyzby to nie byly pytania na miejscu?

> Najpierw próbowaliśmy rozmawiać,jak zawsze.Ale on zachowuje się
jakby stracił rozum.Jest nieprzyjemny,kpiący z nas,często podnosi
>głos,krzyczy na brata.

Skutecznie zniza sie do jej poziomu.


> Mąż zareagował na to ostro,więc nie rozmawiają ze sobą już 2
>tygodnie.

Ja bym takiego gnoja kopnal mocno w doope,nie dal ani grosza i
zabronil ze zdzira sie spotykac.

> Boli mnie to tym bardziej,że bardzo się staraliśmy.A teraz myślę
jeszcze,że jak tak dalej pójdzie to nie tylko stracimy dziecko,ale
>zyskamy wroga.

To wszystko zalezy od tego,czy on chce sie jeszcze uczyc,czy juz
tylko bedzie doopczyl do konca zycia.

> Jeśli chodzi o psychologa,to już się umówiłam na następny
tydzień.Nie wiem co jeszcze mogłabym zrobić.Syn przychodzi z randek
szczęśliwy jak młody bóg i wiem, że jakiekolwiek moje próby kontaktu
>teraz nie mają sensu.

Ja tez przychodzilem z randek jak mlody bog,z tym ze nie mialem
zadnych problemow z nauka.
Pierwsza i najwieksza milosc sie wykruszyla,jak ja zdalem na studia
a ona nie.

PS.Tylko verdany nie czytaj,bo ona ma zboczone poglady na zycie.

[alessia27]

a czy ty uwazasz ze to pierwsza i ostatnia dziewczyna twojego syna ???
Bedzie ich pewnie mnostwo on ma dopiero 16 lat !!!
A to okres buntowniczy nie ma sie co dziwic chce sie jej pokazac z jak
najlepszej strony...bo jest zakochany

♥ Macius 10.05.2002

[maklerek_troll]

jak tak dalej pojdzie to moze byc pierwsza i ostatnia
po takich traumatycznych przezyciach zacznie sie spotykac z chlopcami


nie manipulujcie psychika dzieci ... bo nigdy nie wiecie jak to sie skonczyc moze
pozwolcie dziecku byc soba...i w miare mozliwosci przygotujcie go na trudy zycia

[beliska]

maksimum napisał:
> PS.Tylko verdany nie czytaj,bo ona ma zboczone poglady na zycie.

Czyżby?

Za to czytając Ciebie, zastanawiam się, co robisz na forum o wychowaniu. Ot, np.

> Ja bym takiego gnoja kopnal mocno w doope,nie dal ani grosza i
> zabronil ze zdzira sie spotykac.

> Dziewczyna jest najnormalniej w swiecie glupia i TYLKO wtedy
> zatrzyma przy sobie twojego syna,jak go oglupi do swojego
> poziomu,czyli doopa i lekkie traktowanie zycia i szkoly.
> O ona jest glupsza od woznej w szkole.

Szkoda czytać. Nie znasz, nie wiesz w zasadzie nic prócz tego, co przejęta i zdziwiona dorastaniem syna, buntem itp. matka napisała, a wyciagasz mnóswto wniosków, łatwo przychodzi Ci obrażanie zupełnie obych osób. To nie jest zdrowe, normalne podejście zycia.
Jeśliby matka posłuchała Twoich rad, źle mogłoby się to skończyć dla jej relacji z synem.

[srebrnarybka]

Mój Maksiu, ludzie, którzy czytają cudze SMSy, są low-life. Jeżeli o
tym nie wiesz, to widzocznie nie uważałeś na tej lekcji dobrych
manier. I jeżeli nie przekażesz tej doniosłej informacji swoim
dzieciom, to nikt porządny się nie będzie z nimi zadawał. Twoja
córka będzie mogła wyjść najwyżej za jakiegoś Murzyna, który nie
ukończył high school.

[dominikjandomin]

srebrnarybka napisała:

> Mój Maksiu, ludzie, którzy czytają cudze SMSy, są low-life. Jeżeli o
> tym nie wiesz, to widzocznie nie uważałeś na tej lekcji dobrych
> manier. I jeżeli nie przekażesz tej doniosłej informacji swoim
> dzieciom, to nikt porządny się nie będzie z nimi zadawał. Twoja
> córka będzie mogła wyjść najwyżej za jakiegoś Murzyna, który nie
> ukończył high school.

Wszystko OK, tylko nie obrażaj Murzynów. Przy takim ojcu ucieknie w ręce
pierwszego lepszego krajowego moczymordy.

[srebrnarybka]

Niestety córka Maksia nie ma szans na krajowego moczymordę, bo
mieszka w USA, a jej ojciec ciągle dba, by zadawała się z ludźmi z
high-life'u, a nie z Murzynami z niższych sfer. Dlatego postraszyłam
go tym, czego się tak bardzo boi.
Wszystkich Murzynów, nawet tych, którzy nie ukończyli high school,
uroczyście przepraszam.

[dominikjandomin]

Spoko. Wpadnie w łapy nielegalnego emigranta z Polski... Bez szkół, bez
znajomości angielskiego...

[kamil922]

maksimum napisał:

> basiarach1 napisała:
>
> > Dziękuję wam bardzo za wsparcie.Mój mąż powiedział najpierw,że
nie
> spodziewał się po mnie czytania SMS-ów syna,ale później przyznał
mi
> rację.Naprawdę nie było innego sposobu,żeby zrozumieć,co się
dzieje.
> --------
> Bardzo dobrze zrobilas.Wg prawa jestes odpowiedzialna za syna i
> MUSISZ wiedziec co robi.


Weź mnie nie wnerwiaj. Wg prawa ?! PRAWA ?! Według PRAWA, to każdy
człowiek ma PRAWO do tajemnicy korespondencji. A to, że
korespondencja kojarzy się jednoznacznie z listami, nie oznacza, że
się jedynie od listów zawęża. Maile i smsy także pod to podchodzą.
Wiedzieć, co robi dziecko, a czytać cudzą KORESPONDENCJĘ to co
innego.

[maklerek_troll]

zamiencie w tym zdaniu verdane na maksia...
i ona na on zeby plec sie zgadzala
powstanie w ten sposb doskonale podsumowanie calej wypowiedzi
szkoda czasu zeby pisac elaboraty to kazdego podpunktu


maksimum napisał:
>
> PS.Tylko verdany nie czytaj,bo ona ma zboczone poglady na zycie

[haribo007]

maksimum napisał:

> basiarach1 napisała:
>
> > Dziękuję wam bardzo za wsparcie.Mój mąż powiedział najpierw,że nie
> spodziewał się po mnie czytania SMS-ów syna,ale później przyznał mi
> rację.Naprawdę nie było innego sposobu,żeby zrozumieć,co się dzieje.
> --------
> Bardzo dobrze zrobilas.Wg prawa jestes odpowiedzialna za syna i
> MUSISZ wiedziec co robi.

Szkoda, że takie niedouczone prostaki jak Ty wypowiadają się na poważne tematy.
W świetle prawa ONA PONOSI ODPOWIEDZIALNOŚĆ KARNĄ ZA CZYTANIE JEGO KORESPONDENCJI.
ZA TO GROZI JEJ NAWET WIĘZIENIE.


> To wszystko zalezy od tego,czy on chce sie jeszcze uczyc,czy juz
> tylko bedzie doopczyl do konca zycia.
>
> > Jeśli chodzi o psychologa,to już się umówiłam na następny
> tydzień.Nie wiem co jeszcze mogłabym zrobić.Syn przychodzi z randek
> szczęśliwy jak młody bóg i wiem, że jakiekolwiek moje próby kontaktu
> >teraz nie mają sensu.
>
> Ja tez przychodzilem z randek jak mlody bog,z tym ze nie mialem
> zadnych problemow z nauka.
> Pierwsza i najwieksza milosc sie wykruszyla,jak ja zdalem na studia
> a ona nie.


Proszę napisz co to za niby studia Ty kończyłeś, warto by odenrać tej pseudo
uczelni akredytację.

[beliska]

> Jeśli chodzi o psychologa,to już się umówiłam na następny tydzień

Chyba nie bierzesz syna do psychologa?
Bo to już byłoby przegięcie z Twojej strony wobec niego.

[basiarach1]

[basiarach1]

Nie nie biorę syna do psychologa.Po co? Mi potrzebna jest rozmowa,on pewnie
czuje się świetnie.Teraz jest na wycieczce szkolnej,więc w domu przez kilka dni
tyle spokoju.To smutne,że tak myślę,tęsknię,ale mam już tego dość.
Jesteśmy normalną rodziną,pewnie taką jak tysiące innych.
Mamy swoje problemy i broń boże nie jesteśmy idealni.Radzimy sobie jak
potrafimy,raz lepiej,raz gorzej.I to nie tak,że syn czepia się tylko spraw
związanych z bratem,to jeszcze bym zrozumiała.Jemu przeszkadza WSZYSTKO.Śmieszne
gazety,które czytam,sprawy z którymi mam problem(bo ona mówiła,że jej mama nie
ma takich problemów),zasady,które nakładam(np.komputer do 22,w weekend do
24)itd.(dziewczyna nie ma takich granic)
Z jej mamą spotkałam się,bo syn zaczął jeździć do dziewczyny domu i była to
inicjatywa tej pani.Myślę,że słuszna.
Ostatnio,gdy był u niej,jej mama zadzwoniła w sprawie powrotu i niegrzecznie ze
mną rozmawiała.Syn później powiedział,że ona ma taki ironiczny sposób mówienia,a
oni stali z boku i śmiali się.Stąd awantura z mężem.Powiedzieliśmy synowi,że po
raz któryś tam nawalił,w związku z czym nie pozwalamy mu jeździć do dziewczyny
domu(w sąsiedniej miejscowości),mogą spotykać się w naszym mieście.
On jest obrażony zupełnie.
Przed wyjazdem na wycieczkę powiedziałam mu,jak bardzo martwię się o jego
brata,u którego podejrzewane jest ciężkie schorzenie.Wczoraj miałam spotkanie z
lekarzem w sprawie tomografu dla małego.Myślałam,że starszy zadzwoni
zapytać.Jednak nie zadzwonił i boję się,że stracę wiarę w niego.

[epreis]

> Przed wyjazdem na wycieczkę powiedziałam mu,jak bardzo martwię się o jego
> brata,u którego podejrzewane jest ciężkie schorzenie.Wczoraj miałam spotkanie z
> lekarzem w sprawie tomografu dla małego.Myślałam,że starszy zadzwoni
> zapytać.Jednak nie zadzwonił i boję się,że stracę wiarę w niego.

o swoich zmartwieniach powinnaś z mężem rozmawiac, a nie obarczać nim syna- mimo że nie chce nim być- TO JESZCZE DZIECKO...
dlaczego miałz adzwonić?pojechał na wycieczkę, on nie musi być odpowiedzialny za młodszego brata, nie powinien wręcz być...
myślę, że za dużo od niego wymagasz- nic dziwnego, że chłopak ma dość...

[kindofmagic]

to juz chyba przesada - sugerujesz, ze 16 letni chlopak, jedzie na
wycieczke i nie powinien przejmowac sie zdrowiem powaznie chorego
brata... TO JEST CONAJMNIEJ DZIWNE.

Nikt nie wymaga od niego zamartwiania sie i brania na barki
odpowiedzialnosci za leczenie ale zwykly telefon w trosce o brata
jest jak najbardziej normalna rzecza. Jego brak niekoniecznie
swiadczyc musi o braku milosci czy innym problemie ale tez nie uwazam
za cos zupelnie normalnego.

[dominikjandomin]

kindofmagic napisał:

> to juz chyba przesada - sugerujesz, ze 16 letni chlopak, jedzie na
> wycieczke i nie powinien przejmowac sie zdrowiem powaznie chorego
> brata... TO JEST CONAJMNIEJ DZIWNE.
>
> Nikt nie wymaga od niego zamartwiania sie i brania na barki
> odpowiedzialnosci za leczenie ale zwykly telefon w trosce o brata
> jest jak najbardziej normalna rzecza. Jego brak niekoniecznie
> swiadczyc musi o braku milosci czy innym problemie ale tez nie uwazam
> za cos zupelnie normalnego.


Po co ma dzwonić? Telefon w sprawie tomografu? Ludzie, dajcie i 16latkowi chwilę
odpoczynku... Brat jest chory, ale nie umiera, dwa dni bez informacji o
tomografie można przeżyć...

Mnie ciekawi co innego - wgo - w rozmowie telefonicznej matka poinformowała syna
o spotkaniu z lekarzem w sprawie tomografu (akurat info wazne dla dziecka na
wycieczce) - ale czy zapytała, czy podoba mu się wycieczka? I czy wszystko jest
w porządku?

[lemonna]

> Śmieszne gazety,które czytam,sprawy z którymi mam problem(bo ona mówiła,że jej
mama nie ma takich problemów)
jakie gazety?? tak z ciekawosci

> Ostatnio,gdy był u niej,jej mama zadzwoniła w sprawie powrotu i niegrzecznie ze
> mną rozmawiała.
jestes przewrazliwiona~!! olej ten ton wyluzuj sie


Powiedzieliśmy synowi,że po
> raz któryś tam nawalił,w związku z czym nie pozwalamy mu jeździć do dziewczyny
> domu(w sąsiedniej miejscowości),

Jesus, komputer do 22, zakaz widywania sie z dziewczyna? Myslisz ze naprawde go
tym uszczesliwiasz i sa to normalne metody, tylko go do siebie zrażasz i oddala
sie coraz dalej i dalej...

Myślałam,że starszy zadzwoni
> zapytać.Jednak nie zadzwonił i boję się,że stracę wiarę w niego.

rzeczywiscie, na wycieczce 16latek mial przejmowac sie malym bratem... czego ty
oczekujesz? zastanow sie lepiej i wymagaj tego od meza...

[croyance]

No co Ty, przeciez syn stracil rozum i nie uwaza juz mamusi za
najwazniejszej na swiecie - tu potrzebny psychiatra ;-P

[milka1st]

to nie jest kwestia wychowywania bezstresowego, dziewczynie też
pewnie nie wszystko wolno jak piszesz, a wasze problemy wcale nie
zaczeły się jak zaczął się z nią spotykać i nie skończa jak się
rozstaną. Wszedł w taki wiek gdzie człowiekowi się wydaje że cały
świat jest przeciw niemu a rodzice tym bardziej krzywdzą im bardziej
się starają. Piszesz, że ma pretensje że inaczej traktujecie
młodszego syna, dla ciebie to normalne a on jest nieszczęśliwy, może
czasem zrób coś tylko dla niego a może zamiast wieszać psy na jego
dziewczynie, zapytaj co u niej słychać, pochwal ją za coś , jakiś
drobiazg nawet, to czasem działa cuda. mało prawdopodobne , żebyś
została jej teściową , ale stosunki z synem faktycznie możesz popsuć
na zawsze i uwierz mi to nie będzie jego wina , to wy z mężem
jesteście dorośli a ty piszesz , że mąż nie rozmawia z synem od
tygodni ? no serio , kto tu jest bardziej dziecinny ?

[dominikjandomin]

>dlaczego gotuję mu to co lubi(lekarz kazał)itd.

Dobra, młodszy choruje.

A czemu starszy przez to ma cierpieć? Skoro młodemu gotujesz "to co lubi" (fajna
dietę dał lekarz, akurat to co lubi), to czemu nie możesz starszemu? Tego, co
ten lubi?

[maklerek_troll]

nie dziekuj nam wszystkim
bo sa tez tacy co cie krytykuja
zastanow sie moze co dla ciebie w zyciu jest najwazniejsze
bo moze nie warto sie tak przejmowac tym co sie z synem dzieje


basiarach1 napisała:

> Dziękuję wam bardzo za wsparcie.Mój mąż powiedział najpierw,że nie spodziewał

[maklerek_troll]

to ze mlody zglupial to chyba jest normalne
ale z mamusia dzieje sie podobnie to juz zdrowe nie jest
mysle ze mamusia nie mowi nam wszystkiego
gdyby mlody mial szanse tu sie wypowiedziec bylibysmy zaskoczeni

mlodzi nie zawsze sa glupi .... tak jak bysmy chcieli

jaad33 napisał:

> Zakochał się to głupieje, normalne. Dodatkowo jest w wieku, kiedy myśli że już
> pozjadał wszystkie istniejące na świecie rozumy, więc głupieje do kwadratu.

[kanna]

Sytuacja jest trudna i niemiła, ale - niestety czy stety -
rozwojowo naturalna. Jak się człowiek zakochuje, to traci rozum.
Bywa pod wpływem osoby, w której się zakochał. Jezelie tamta jest
buntująca - zcazyna się buntowac w domu itp.
Nie dzieje sie więc nic odbiegającego od normy. Choć rozumiem, ze
czujesz się skrzywdzona i jest Ci trudno.

Dobrze, że idziesz do pscyhologa - odgadasz sytuację, będziesz
patrzyła na nią trzeźwiej. Wazne jest stawianie granic synowi (tak,
jak to robiłas wczesnie). wazne jest tez , żeby się NIE TŁUMACZYĆ
jak syn obwina i wzbudza poczucie winy (tak, te teksty o lepszym
traktowaniu brata sa manipulacją ze strony starszego).

Tyle dla Ciebie.

teraz cos ode mnie - komentarze oceniające, ktytczne, szydrcze nie
służą niczemu. Nie pomoga ani autorce tekstu, ani jej synowi. Lepiej
sie więc wstrzymajcie z oceną, dziewczyny.

[srebrnarybka]

komentarze oceniające, ktytczne, szydrcze nie
> służą niczemu. Nie pomoga ani autorce tekstu, ani jej synowi.
Lepiej
> sie więc wstrzymajcie z oceną, dziewczyny.

Komentarze pomogą. Np. autorka wątku się dowie, że nie czyta się
cudzych SMSów, skoro dotąd tego nie wiedziała.

[kanna]

Sądzę, że wiedziała, że się nie czyta. Ale zdecydowała się
przeczytać.
Nie zdarzyło Ci się nigdy zrobic czegoś, o czym wiesz, że nie jest
słuszne?

[maklerek_troll]

po to autorka puscila watek na publicznym forum
zebysmy tu sie gryzli
jakby chciala sprawe zalatwic po cichu
toby poszla do psychologa i pogadala w 4 oczy

popatrzcie na basie...i na to co pisze
czy tylko mi sie wydaje ze elokwencja formy jej wypowiedzi kłóci sie znacznie z
niskim poziomem treści jaka przekazuje?

kanna napisała:


> teraz cos ode mnie - komentarze oceniające, ktytczne, szydrcze nie
> służą niczemu. Nie pomoga ani autorce tekstu, ani jej synowi. Lepiej
> sie więc wstrzymajcie z oceną, dziewczyny.
>

[burza4]

czasem wyczuwa się po prostu, że dana znajomość ma na dziecko zły
wpływ. Jakoś przez 16 lat chłopak nie miał problemu z młodszym
bratem, zaczął mieć go dopiero kiedy ta dziewczyna otworzyła mu
oczy? co najmniej dziwne.

dziwne relacje domowe to mogą być u niej, matka rozmawiająca
niegrzecznie też nie rokuje najlepiej, skoro chamstwo to u nich
taki "styl" bycia to takim modelem zachowania się przesiąka. Nie
pozwalałabym na wyjazdy nastolatka do innego miasta, tym bardziej w
środowisko którego nie akceptuję.

Niejednokrotnie zdarzało się, że moja córka miała pretensję o krótką
smycz, bo jej kolezanki miały o wiele więcej swobody. Kiedyś jednak
powiedziała, że woli to, niż układ jaki ma koleżnka, której matka na
wszystko pozwala, bo przynajmniej wie, że nie mam gdzieś tego co się
z nią dzieje.

[bi_scotti]

Ja bym zaproponowala zeby czas spedzali u Was i dawalabym Im szanse
byc u Was w domu bez reszty rodziny. Niegrzeczna mama to zawsze
nieprzyjemny zgrzyt ale moze faktycznie taki ma styl a nie zwyczajny
brak manier - daj Jej "benefit of the doubt".
Moje srednie dziecko ma okreslona kondycje medyczna i miewalismy na
tym tle konflikty z pozostala dwojka. To jest w jakims sensie nie do
unikniecia, bo mlodzi nawet swietnie rozumiejac, ze cos musi byc tak
jak musi, bo ograniczen zdrowotnych sie nie przeskoczy, buntuja sie
lub zyja w poczuciu, ze jak nie jest "po rowno" to nie
jest "sprawiedliwie". Dopiero z wiekiem przychodzi swiadomosc, ze
tak naprawde to ten ulomny brat zostal "niesprawiedliwie" obdzielony
przez Matke Nature/Los ... Z wlasnego doswiadczenia moge Ci
poradzic - nie naciskaj. Nie naciskaj na rozumienie, przejmowanie
sie czy wspolczucie - to przyjdzie z czasem. Co powinnas egzekwowac
to wspoludzial w opiece jesli taka jest w domu konieczna. Ja sie
wielokrotnie przekonalam, ze BEZ OBECNOSCI RODZICOW moje zdrowe
dzieci byly fantastycznymi opiekunami i faktycznym wsparciem dla
Sredniego. Zaufaj Mu. Nawet czasem na wyrost - to sie naprawde
sprawdza.
Co do dziewczyny to sorry, ale traktowanie 16-tki jaki "konkurencji"
do serca syna jest niepowazne. To przeciez jest swietnie, ze sie
zakochal, ze Mu zalezy na pannie, ze ma kogos komu sie zwierza ze
swoich problemow, z tego co boli. To jest etap rozwoju i daj Mu go
przezyc jak najbardziej radosnie. Nie ma piekniejszych wspomnien niz
te zwiazane z pierwsza miloscia Pozwol Mu byc szczesliwym w takim
wymiarze w jakim On to widzi.
Jest ironiczny? No to fajnie - znaczy sie jest inteligentny - na
pewno jestescie z mezem w stanie tez sie zdobyc na ironie, sarkazm,
zlosliwosc a jednoczesnie utrzymac stoicki stosunek do Jego odzywek.
Nic tak nie wbija w podloge jak poczucie humoru Szczegolnie
inteligentnego nastolatka przeswiadczonego o tym, ze zezarl
wszystkie rozumy. Zartuj z Nim i pokpiwaj sobie z Niego - jak Cie
wkurzy, wysmiej Go albo wciagnij w zartowanie z czegos co Was oboje
smieszy - to naprawde lepsza farma komunikacji niz zrzedzenie czy
robienie wykladow. A maz niech sie z Mlodym dogada. Teraz bedzie
swietny moment - powrot z wycieczki. Tata moze udac, ze wszystko
jest OK i po prostu zapytac jak bylo. I juz, bez zadnych wielkich
rozmow i godzen sie cisza bedzie za Nimi.
Lub Go. To jest na pewno fajny facet ten Twoj syn i ta Jego panna
tez pewnie jest fajna dziewczyna. Jak sie troszke postarasz Ich
lubic to to bedzie zaraz widac i Oni to beda czuli - nastolatki sa
bardzo wrazliwe na takie rzeczy

[maklerek_troll]

bardzo dobrze mowisz
jednak tak robi ta druga mama a ona jest be
nasza dobra mam nie bedzie tamtej nasladowac
juz raczej synkowi przykreci srubeczke bo i tak ma za dobrze

stalin juz nie zyje - sami wiec dzieci swoje na syberie wysylajcie


bi_scotti napisała:

> Ja bym zaproponowala zeby czas spedzali u Was i dawalabym Im szanse
> byc u Was w domu bez reszty rodziny. Niegrzeczna mama to zawsze
> nieprzyjemny zgrzyt ale moze faktycznie taki ma styl a nie zwyczajny
> brak manier - daj Jej "benefit of the doubt".

[srebrnarybka]

Jakoś przez 16 lat chłopak nie miał problemu z młodszym
> bratem,

Ten chłopak ma sam 16 lat. Czy chodzi o młodszego bliźniaka?

[verdana]

A mnie zastanawia co innego. Dlaczego mialaś potrzebę powiedzenia
chłopakowi przez wycieczką, ze u brata podejrzewa się coś poważnego?
Prawdę mówiąc to dla mnie niezrozumiałe - gdyby to mój syn jechał na
wycieczkę, chciałabym, aby się na niej dobrze bawił, gdyby się
dowiedział trzy dni później nic by się nie stało.
Wygląda na to, ze rzeczywiście choroba młodszego spowodowała, ze
potrzeby starszego, nawet te nie wymagające żadnego zachodu - nie są
w domu dostrzegane. Chiciałaś bowiem, aby syn martwił się na
wycieczce - po co? Czemu to ma słuźyć?
W zeszłym roku miieliśmy podobną sytuację, u najstarszego
podejrzewano b.ciężką chorobę. Robiłam co mogłam, aby 14-latek jak
najmniej o tym myślał, a nie jak najwięcej.

[srebrnarybka]

Dlaczego mialaś potrzebę powiedzenia
> chłopakowi przez wycieczką, ze u brata podejrzewa się coś
poważnego?
> Prawdę mówiąc to dla mnie niezrozumiałe - gdyby to mój syn jechał
na
> wycieczkę, chciałabym, aby się na niej dobrze bawił, gdyby się
> dowiedział trzy dni później nic by się nie stało.
> Wygląda na to, ze rzeczywiście choroba młodszego spowodowała, ze
> potrzeby starszego, nawet te nie wymagające żadnego zachodu - nie
są
> w domu dostrzegane. Chiciałaś bowiem, aby syn martwił się na
> wycieczce - po co? Czemu to ma słuźyć?

To proste. Założycielka wątku oczekuje od syna, możę podświadomie,
że syn jest od tego, by spełniał jej potrzeby emocjonalne. Skoro
martwi się o młodszego syna, to podzieliła ię tym zmartwieniem z
bliską osobą, czyli starszym synem, od którego oczekuje
emocjonalnego wsparcia, bo osoba, która martwi się o kogoś
bliskiego, na ogół potrzebuje wsparcia i zrozumienia u innej
bliskiej osoby. A syn tej roli wyraźnie nie spełnia, a ponadto
wszedł w układ emocjonalny z jakąś inną, całkiem obcą osobą. Stąd
cały problem.
Tyle tylko, że dzieci nie są od spełniania emocjonalnych potrzeb
rodziców. Nie prosiły się na świat i nie podejmowały świadomie
takiego zobowiązania. Swoimi problemami matka może obarczać męża czy
przyjaciółkę, bo to są osoby dorosłe, które świadomie decydują (lub
nie) o tym, że będą dzielić nasze zmartwienia. Syn nie ma takiego
obowiązku. I dopóki założycielka wątku tego nie zrozumie, dopóty
będzie mieć problem z synem.
Tutaj mogło być niestety coś jeszcze gorszego: manipulacja mająca
wpędzić syna w poczucie winy, że oto on się tak dobrze bawi z
ukochaną, gdy rodzice martwią się o młodszego brata. Skutek może być
moim zdaniem dwojaki, w zależności od stopnia emocjonalnego
uzależnienia syna od rodziców: albo zawsze w kontaktach męsko-
damskich będzie miał poczucie winy wobec rodziców i wobec tego nie
będzie szczęśliwy, nawet, jeśli w jakimś związku wytrwa, albo szybko
oderwie się od rodziców i znienawidzi brata.

[arwena_11]

Zarzutami o to że przeczytałaś SMS-y, się nie przejmuj. Skoro syn
sie zmienił na gorsze, to normalne, że szukasz przyczyny. Na
szczęście to tylko głupia miłość. Ciekawe czy gdyby w grę wchodziły
narkotyki, to też by wszyscy krzyczeki o tajemnicy korespondencji.
A jak się dowiedzieć co sie dzieje złego z dzieckiem, skoro ono nie
chce rozmawiać i jest buntowane przez panienkę.
Jakby okazało sie że bierze narkotyki, to wszyscy by krzyczeli, a
gdzie była matka. Dlaczego nie kontrolowała co się dzieje z
dzieckiem. A tak, to matki wina bo przeczytała sms-y.

Ja bym ukróciła tę znajomość. Może jakieś zajęcia dodatkowe, aby syn
nie miał już czasu na głupoty?
Nie wiem, ale ja w wieku 16 lat, nie myślałam o rodzicach chłopaków,
jako o potencjalnych teściach. To była abstrakcja. Mogłam się z kims
spotykac i kilka lat i jakoś do głowy mi nie wpadło. Za to na weselu
mojego kolegi, dowiedziałam się od jego mamy, że to ja byłam jej
wymarzoną synową. I do tej pory nie wiem skąd jej to przyszło do
głowy. Bo nigdy nie byliśmy parą, ale dobrymi przyjaciółmi. Inna
rzecz że taką teściową to bym chciała mieć, bo bardzo ją lubiłam.

Tak więc rękę na pulsie trzymaj, nie pozwól aby dziewczyna ogłupiła
syna zupełnie. Jak się przestanie uczyć, to nakończ te znajomość. Ja
bym pewnie dodatkowo odcięła młodego od wszelkiej kasy. Chce
szpanować niech na to zarobi. Niedoczekanie, zeby moje dzieci za
moje własne pieniądze pozwalały mnie obgadywać obcym ludziom.
Tyle mówi się o zaufaniu, lojalności wobec dzieci, ale już one mogą
sobie na wszystko pozwalać?
Mnie wychowano że " nie s.a się we własne gniazdo". Jak mam jakieś
pretensje to mam mówić wprost a nie za plecami. Nigdy nie pozwoliłam
nikomu złego słowa powiedzieć o moich rodzicach. Dotyczyło to
zarówno znajomych jak i rodziny. Tego samego oczekuję od moich
własnych dzieci. Mogą mi powiedzieć wszystko, nawet to że jestem
niedobra, zła itd. Porozmawiamy i spróbujemy coś zaradzić, ale są
pewne zasady, których nie zmienię i muszą sie dostosować. Jak
dorosną to zrozumieją ze to było dla ich dobra.

[verdana]

Matka nie jest winna, ze przeczytala sms. Jest winna, ze wyciaga
wnioski z tekstu dla niej nie przeznaczonego. I robi to samo, co
syn - obgadując go i nie widzac w tym nic złego.
Nie mam złudzeń, ze dzieci nie oplotkowuja mnie przed kolegami. Mam
wrecz nadzieje, ze nie sa tak zastraszone czy zwiazane ze mna, aby
tego nie robić.
Odcięcie od kasy dziecka, bo się zakochał w dziewczynie, ktora
rodzicom sie nie podoba? Doskonały pomysł na zerwanie wiezi
uczuciowych z wlasnym dzieckiem. Płacę, wiec masz o mnie mowic
dobrze.
A jak dziecko zacznie zarabiać, to matka będzie się dziwila,
dlaczego zerwało wszelkie kontakty.
Z nie s.. na własne gniazdo zyją psychiatrzy i psychologowie. Dobrze
żyją. Uwazam, ze takie hasło propagowane jest przez rodzicow, ktorzy
maja cos do ukrycia.

[arwena_11]

Nie trzeba mieć coś do ukrycia , żeby wiedzieć, że nieopowiada się
naokoło o tym co się dzieje w domu.
Dziecko powinno po prostu wiedzieć co wolno a co nie. Nawet jeśli
jest to okres buntu. Pewnych granic się nie przekracza.
Jak wspomnę mój okres buntu, to sie dziwie, że rodzice mi nie
osiwieli, albo że nie zamknęli mnie w 4 ścianach. Patrząc z
perspektywy czasu, to powinni. Tez miałam nieodpowiednią miłość.
Długo trwało, zanim zrozumiałam, że ona mnie niszczy. Gdyby wtedy
rodzice mnie zostawili, nie wprowadziki "krótkiej" smyczy i nie
zabrali z tamtego środowiska, to nie tylko nie skończyłabym studiów,
ale pewnie i z maturą byłoby krucho.
Jestem im za to bardzo wdzięczna, chociaż wtedy były momenty, że ich
nieznosiłam i uważałam, że krzywdzą mnie. NIgdy jednak nie
pozwoliłam, zeby ktokolwiek z moich znajomych źle się wyraził o
moich rodzicach.

[croyance]

Dlaczego niby nie mozna opowiadac, co sie dzieje w domu?

Poza tym, pomijajac wszystko inne, chlopak nie opowiada prywatnych
spraw rodziny przypadkowej osobie w pociagu, tylko swojej aktualnej
partnerce. Rozumiem, ze Ty mezowi tez nie opowiadasz o niczym, co
dzialo sie w Twoim domu rodzinnym? A nie, przepraszam, wlasnie
opowiedzialas o tym nam, nieznajomym ludziom z forum.

(Byc moze rodzice ci wcisneli, ze gdyby nie oni, to skonczylabys pod
mostem, ale to niekoniecznie musi byc prawda. Znam osobiscie szalenie
inteligentnego faceta, ktory jest w sekcie, bo - jak sam mowi -
'gdyby nie grupa, zostalby kryminalista'. Taaa).

[verdana]

Bo mamusia rzecz swieta. O swietych żle się nie mówi.
Jestem przekonana, ze Ci, ktorzy każą dzieciom nic nie mowić,
slusznie boja się, ze cos złego wyjdzie na jaw. Albo uwazaja się za
absolutnie dosonalych, a kazda krytyke za bunt i oszczerstwo, bo
przeciez oni nie mają żadnych wad.
No aopisywanie swoich stosunkow rodzinnych na forum - o wlasnych
rodzicach można nie najlepiej mowic, bo oni doskonali nie byli, to
dotyczy tylko NAS.

[croyance]

Bo niektorzy nie rozumieja, ze kazdy ma swoja prawde, i swoj swiat. I
ma prawo dyskutowac o swoim zyciu, z kim tylko chce, nawet i
osoba z pociagu.

Jesli np. syn mojego meza zechce opowiedziec babce w warzywniaku, ze
jego macocha (ja) ma ostatnio jakies humory (na przyklad), to jak ja
moge, na Boga, po pierwsze zabronic mu przezywania tego, co przezywa,
a po drugie rozmawiania o swoich emocjach z kimkolwiek? On tak widzi
swiat - swoj swiat, ktorego jestem czescia - i nie mam prawa wplywac
na to, co ze swoimi odczuciami robi.

[maklerek_troll]

w koncu ktos ten statystyczny alkohol na glowe polaka wypijac musi
sami menele nie dadza rady bo zdowie juz im nie dopisuje
wiec zadzwiami domow trzeba im pomagac
a co sie dzieje potem to juz cicho sza - nie wasza sprawa

verdana napisała:

> Bo mamusia rzecz swieta. O swietych żle się nie mówi.
> Jestem przekonana, ze Ci, ktorzy każą dzieciom nic nie mowić,
> slusznie boja się, ze cos złego wyjdzie na jaw. Albo uwazaja się za

[maklerek_troll]

dlatego ze bedziesz low-life!
wiec cicho siedz i nie odzywaj sie tu wiecej jak madrzejsi od ciebie pisza
niemadrych pytan tez zadawac nie mozna


croyance napisała:

> Dlaczego niby nie mozna opowiadac, co sie dzieje w domu?

[tojatojatoja]

arwena_11 napisała:

> Nie trzeba mieć coś do ukrycia , żeby wiedzieć, że nieopowiada się
> naokoło o tym co się dzieje w domu.

Poczytaj sobie książki Alice Miller. Może poszerzysz trochę swoje horyzonty (w tej kwestii).

Jak dla mnie takie wychowywanie dzieci - nie dawanie im prawa, by "odgadały" swoje rodzinne problemy do swoich przyjaciół, a nawet znajomych - to tworzenie podstaw do poważnych problemów emocjonalnych. Czy Ty sama jesteś tak 100 % asertywna, że o swoich problemach z różnymi osobami, np. mężem, przyjaciółką, szefem, dzieckiem, rozmawiasz tylko z osobami, których one dotyczą? Nigdy nie masz ochoty wyżalić się męzowi na przyjaciółkę lub szefa? A na męża do przyjaciółki? Nie wierzę! Dlaczego nie dajesz takiego prawa swojemu dziecku?

Moim zdaniem, a podejrzewam, że nie tylko moim, każdy ma prawo rozmawiać o swoim życiu (w tym o stosunku do rodziców i tego, co się dzieje w domu) do kogo tylko chce. Nie wyobrażam sobie, by ktoś mógł mi tego zabronić.

Ale zapewne Twoi rodzice Cię tego nauczyli... Współczuję! Naprawdę!

[szeryf65]

> Długo trwało, zanim zrozumiałam, że ona mnie niszczy. Gdyby wtedy
> rodzice mnie zostawili, nie wprowadziki "krótkiej" smyczy i nie
> zabrali z tamtego środowiska, to nie tylko nie skończyłabym studiów,
> ale pewnie i z maturą byłoby krucho.

to skoro ten etap dojrzewania trwal tak dlugo to.. ugryze sie w jezyk

[maklerek_troll]

niektorzy dobrze sie czuja na krotkiej smyczy
chyba nikt tu tego nie neguje
jednak jezeli wezmiemy na nia wszystkich
liczba samobojstw wzrosnie niepomiernie

sa rodzine ktorzy staja nad dziecmi z batem
sa tez tacy ktorzy staraja sie wylumaczyc z miloscia
kazdy radzi sobie jak potrafi
wazne zeby w dziecku widziec odrebnego czlowieka a nie cien wlasnych
niespelnionych marzen

arwena_11 napisała:

> Długo trwało, zanim zrozumiałam, że ona mnie niszczy. Gdyby wtedy
> rodzice mnie zostawili, nie wprowadziki "krótkiej" smyczy i nie
> zabrali z tamtego środowiska, to nie tylko nie skończyłabym studiów,
> ale pewnie i z maturą byłoby krucho.
> Jestem im za to bardzo wdzięczna, chociaż wtedy były momenty, że ich
> nieznosiłam i uważałam, że krzywdzą mnie.

[haribo007]

arwena_11 napisała:

> Nie trzeba mieć coś do ukrycia , żeby wiedzieć, że nieopowiada się
> naokoło o tym co się dzieje w domu.
> Dziecko powinno po prostu wiedzieć co wolno a co nie. Nawet jeśli
> jest to okres buntu. Pewnych granic się nie przekracza.
> Jak wspomnę mój okres buntu, to sie dziwie, że rodzice mi nie
> osiwieli, albo że nie zamknęli mnie w 4 ścianach. Patrząc z
> perspektywy czasu, to powinni. Tez miałam nieodpowiednią miłość.
> Długo trwało, zanim zrozumiałam, że ona mnie niszczy. Gdyby wtedy
> rodzice mnie zostawili, nie wprowadziki "krótkiej" smyczy i nie
> zabrali z tamtego środowiska, to nie tylko nie skończyłabym studiów,
> ale pewnie i z maturą byłoby krucho.
> Jestem im za to bardzo wdzięczna, chociaż wtedy były momenty, że ich
> nieznosiłam i uważałam, że krzywdzą mnie. NIgdy jednak nie
> pozwoliłam, zeby ktokolwiek z moich znajomych źle się wyraził o
> moich rodzicach.

Ja mam odwrotne doświadczenia. Gdyby moi rodzice nie próbowali na siłę "wyrwać
mnie" z łąp mojej pierwszej miłości (a miałam 18lat wówczas a on 22 i był
pierwszorzędnym studentem prawa na UJ) to moje życie wyglądałoby inaczej. Nie
leczyłabym się psychiatrycznie przez obecnie już prawie 7 lat i potrafiłabym
zbudować związek. Obecnie nie potrafię, nie ufam, nie wierzę, że można mnie
kochać "po prostu" i za darmo. Na miłość trzeba zasłużyć. Tak jak u moich
rodziców. A zasługuje się tak, ze robi sie to co mający dać miłość sobie życzy.
Chdzi się tak jak on chce, ubiera się tak jak on chce, mówi się tak jak on chce
i to co on chce, robi się to co on chce byleby tylko kochał bo inaczej kochał
nie będzie. I to jest miłość, tak mnie nauczyli rodzice.

Dobiegam 30tki ale na pewno nie powiedziałabym im, że jestem w ciąży. Byłoby mi
wstyd. Bo żeby być w ciąży trzeba uprawiać seks a seks jest niewłaściwy i brudny.

I wiem jak to wszystko brzmi i wygląda ale niestety jest to silniejsze ode mnie
bo zasiane i zakorzenione przez moich rodziców. I niestety nie potrafię wyjść
poza to i ponad to.

Jeśli chcesz, żeby życie Twojego dziecka tak wyglądało to rób tak dalej.

[croyance]

'Mnie wychowano że " nie s.a się we własne gniazdo".

To bardzo glupio Cie wychowano, bo kazdy czlowiek ma niezbywalne
prawo do rozmawiania z bliskimi osobami (przyjaciolmi, partnerami,
kochankami) o tym, co dzieje sie w jego zyciu, i co jest dla niego
wazne. Nawet w MI5 pracownik wyznacza jedna osoba spoza pracy, ktorej
moze legalnie opowiadac o wszystkim, co sie w niej dzieje.

Wracasz do domu i opowiadasz, ze Zosia w pracy Cie wkurza, a szef
przyszedl pijany? To dlaczego dzieciak nie mialby dzielic sie ze
swoimi bliskimi (a nie na rodzinie swiat sie konczy) tym, co
dzieje sie w jego otoczeniu?

[arwena_11]

A nie widzisz różnicy w mówieniu, była u mnie ciocia na kolacji, a
tym : Ci cholerni rodzice znowu ......,

Widać ewidentnie, że chłopak skarży sie dziewczynie, jaki to on
nieszcześliwy, a ci rodzice są źli. A może lepiej by było, żeby
powiedział to rodzicom i z nimi spróbowal rozwiązać problem.

Takie opowiadanie do postronnych osób, zawsze wywoła burzę.

A u mnie sprawa jeszcze wyglądąła tak, że jakbym zaczęła opowiadać
co się dzieje w domu, to jeszcze by mi rodziców zamknięto (
solidarność ), potem to już był nawyk.

[verdana]

Uwazam, że dzieciak ma pełne prawo powiedzieć "ci cholerni rodzice
znowu". Ma prawo skarzyc sie, ze jest nieszczęśliwy - bo jesli mu
tego odmawiamy, to znaczy, ze nieszczęśliwe dziecko ma obowiązek
siedziec cicho. I cierpieć w milczeniu. Niezaleznie od sytuacji.
Co innego nie mowic, o sprawach rodzicow - solidarność, a co innego
o wlasnych (rodzice mnie nie lubia). Nie widzisz róznicy?

[croyance]

Gdyby syn meza chodzil po miescie i opowiadal, ze np. jestem k., to bym
sie nieco zdziwila - ale jesli by chodzil i opowiadal, ze mnie np. nie
lubi i ze znowu sie czepiam, a w ogole mam balagan w pokoju i jest
brudno - to nie mam nic przeciwko temu. Jego prawo. Kiedy bowiem
przekracza prog domu mego, nikt nie kaze mu podpisywac confidentiality
clause, i moze sobie opowiadac co chce i komu chce.

[maklerek_troll]

ty jestes czlowiekiem prawym i nie masz sie czego wstydzic
ale dla innych prawa moga byc zbyt ciezkie by im podolali
a potem proboszcz wyklnie z ambony i beda sie ludzie smieli
a jeszcze nie daj boze ktos sobie popije i chalupe podpali

kartofland to kraj o podwojnej moralnosci
chcemy czy nie chcemy szybko tego nie zmienimy
wiec nie patrz z wyzszoscia na ludzi ktorzy o wlasna skore dbaja
zacznij zmiany od siebie a kto wie kiedy kamyczek poruszy lawine


zamiast gryzc blizniego zrob dzis cos dobrego

croyance napisała:

> ale jesli by chodzil i opowiadal, ze mnie np. nie
> lubi i ze znowu sie czepiam, a w ogole mam balagan w pokoju i jest
> brudno - to nie mam nic przeciwko temu. Jego prawo. Kiedy bowiem
> przekracza prog domu mego, nikt nie kaze mu podpisywac confidentiality
> clause, i moze sobie opowiadac co chce i komu chce.

[croyance]

Nie, nie widze roznicy, i nie mam nic przeciwo temu, zeby syn meza
np. skarzyl sie na mnie, jesli widzi taka potrzebe. Uwazam, ze ma do
tego prawo. A rodzice dla nastolatkow prawie zawsze beda cholerni, co
wiecej, czasami na takie miano zasluguja. To taki wiek tez, okres
kwestionowania zastanych wartosci, i bardzo dobrze.

Problemu z rodzicamina tym etapie rozwiazac sie nie da, bo
fundamentalnym problemem nie jest tu to, jacy oni sa, ale to, ze
sa i ich samo istnienie w jakis sposob ogranicza mlodego,
rozwijajacego sie czlowieka (w jego mniemaniu). I znowu, bardzo
dobrze: niech analizuje, niech rozmawia, niech narzeka.

Skoro zas u Ciebie sprawa wygladala tak, ze 'jeszcze by Ci rodzicow
zamkneli', to tym bardziej utwierdza mnie w tym, ze nic nie powinno
byc trzymane w tajemnicy, bo tylko chroni to tylki pedofilom, domowym
bokserom i utwierdza patologie.

[verdana]

A czym bardziej rodzice wymagaja wyrazania się o sobie tylko z czcią
i szacunkiem, oraz zakazują mowienia czegokolwiek kolegom - tym
bardziej sa cholerni i nie bez przyczyny zresztą.
Mój syn, osoba nietowarzyska, oplotkowuje mnie przed kolegami -
rzekomu musi byc w domu zawsze o okreslonej godzinie i stale nie
pozwalam mu wyjść. Mam ogólną opinię wrednej zołzy. Trudno, czego
się dla dziecka nie robi.
Co do "rodziców zamkneli" - to chyba nie zrozumiałas - ich by
przymkneli za "Solidarność", czyli w dobrej sprawie. Ale trzeba
umieć rozróżnić donosy od plotkowania.

[bi_scotti]

Alez jak swiat swiatem mlodzi "nadawali i nadaja" na starych. Cala
kultura mlodziezowa opiera sie na tym, ze sie starych krytykuje. Z
pzrykladami, najczesciej w przerysowany sposob, wielokrotnie wrednie
i niesprawiedliwie. To jest naturalny etap rozwoju i wrecz
niepokojace jest jesli mlodzi nie punktuja wad i przywar starych!
Swoich starych! Ale tez nalezy uszanowac prywatnosc mlodych i dac im
sie zalic w ich wlasnym gronie bez ingerowania, podsluchiwania,
podczytywania, i bez poczucia krzywdy, ze sie zostalo przez wlasne
dziecko ocenionym. Dlatego uwazam, ze autorka watku powinna przejsc
do porzadku dziennego nad przeczytanym tekstem. Nie byl do Niej
skierowany, nie dowodzi jakiejs niezdrowej (narkotyki, alkohol) czy
kryminalnej dzialalnosci syna, nie ma powodow do podejrzen, ze
chlopak chce kogos skrzywdzic czy sam ze soba skonczyc. Bo tylko w
takich przypadkach bylby powod do ingerencji. Tak dlugo jak jest to
zwyczajne "nadawanie na mamusie" to jest to jak najbardziej normalne
i nie ma sie czym podniecac.
Nie wiemy na co chory jest mlodszy syn, czasem tego po prostu nie da
sie ukryc a jesli sytuacja jest naprawde powazna to warto
nastolatkowi o tym mowic, bo nastolatek tez czlowiek - swoje uczucia
wobec brata ma. Nawet jesli sie tych uczuc wstydzi, ich nie
pokazuje, udaje, ze ma wszystko w nosie. Nastolatki to bardzo
wrazliwe stworzenia i gdyby mialo byc cos naprawde kiepsko z
mlodszym bratem, to ten starszy zapewne chcialby wiedziec co jest
grane. Gdyby Mu nie powiedziano, mialby jeszcze jeden powod do
skargi na starych, ktorzy nie traktuja Go powaznie i "takie" sprawy
przed Nim ukrywaja.
A w ogole to demonizowanie 16-letniej dziewczyny z sasiedniej wsi
uwazam za spora przesade w reakcji!

[verdana]

Alez oczywiscie, ze o chorobie mowić, omawiać, nie robic z tego
tajemnicy.
Ale mozna sobie darować straszenie syna tuż przed wycieczką. W domu,
gdzie ktos jest chory bardzo pożądane są chwile wytchnienia, trzy
dni bez nerwowych rozmyslań.
Rok temu, gdy czekalismy na wyniki najstarszego ze szpitala
onkologicznego, wszyscy w domu o mało nie powariowali. Zabrałam
najmlodszego na trzy dni na wycieczkę, wyniki mialy byc tuz po niej,
na zasadzie, ze być może to ostatnie beztroskie chwile dla młodego.
I ze jesli wyniki beda złe, to nalezą mu się te trzy dni normalnego
życia zanim wszyscy zajmą sie najstarszym.

[bri]

Dorastanie polega na uwolnieniu się od wartości wpajanych nam przez
rodziców i rozpoznaniu własnych. Ciężko to osiągnąć bez
kwestionowania "ważności" rodziców, są na to zbyt ważni.

[maklerek_troll]

dobrze wychowane dziecko nie bedzie sie uwalniac
bedzie czulo sie wolne bo nikt go nie zniewalal
pogladow swoich w dziecko nie trzeba wpajac
trzeba go nauczyc jak ma wiedze zdobywac a dalej samo juz sobie poradzic

nie nakazami i zakazami ksztaltuj dziecko
ale codziennie przykladem wlasnym pokazuj jak zyc trzeba
ja wiem ze w zyciu latwe jest tylko picie
kto sie nie stara ten nic nie ma i moze zagrac w totka

to jest moj poglad i bede go glosic

bri napisała:

> Dorastanie polega na uwolnieniu się od wartości wpajanych nam przez
> rodziców i rozpoznaniu własnych. Ciężko to osiągnąć bez
> kwestionowania "ważności" rodziców, są na to zbyt ważni.

[croyance]

Ups pardon, nie wiedzialam, ze w tym konkretnym przypadku chodzi o
Solidarnosc.

BTW, ostatnio usmialam sie z bylej zony meza, bo ona strasznie sie
przejmuje tym, ze mlody narzeka na ojca. No narzeka, bo ojciec kaze
mu np. lekcje odrabiac, zreszta na nia tez narzeka, jak jest u nas (a
u niej na nas, he he), i po prostu zabilo mnie, ze mozna takie
gadanie traktowac powaznie.

[oldrena1]

croyance napisała:
> Skoro zas u Ciebie sprawa wygladala tak, ze 'jeszcze by Ci
rodzicow
> zamkneli', to tym bardziej utwierdza mnie w tym, ze nic nie
powinno
> byc trzymane w tajemnicy, bo tylko chroni to tylki pedofilom,
domowym
> bokserom i utwierdza patologie.

A jednak... Na mój rozum arwena miała na myśli działanie w
podziemnej "Solidarności" w stanie wojennym, a nie solidaryzowanie
się z rodzicami w ukrywaniu patologii.

[croyance]

Wiem, zauwazylam to pozniej i sprostowalam

[oldrena1]

A bo ja taka dumna z siebie byłam, że umiem już czytać ze zrozumieniem i nie doczytałam wątku do końca, tylko już natychmiast dałam głos.

[croyance]

A jeszcze wyobraz sobie, ze maz zakazuje Ci z kimkolwiek rozmawiac na
temat Waszego malzenstwa.

[bi_scotti]

croyance napisała:

> A jeszcze wyobraz sobie, ze maz zakazuje Ci z kimkolwiek rozmawiac
na
> temat Waszego malzenstwa.

Hahahaha - nawet gdyby taki zakaz byl zapisany w jakims kodeksie
prawnym to na pewno powstaloby zaraz tajne podziemie kobiet
narzekajacych na swoich mezow Wystarczy poczytac emame. A co by
to bylo gdyby jeszcze wprowadzic oficjalny zakaz dzielenia sie
opiniami o tesciowych!

[croyance]

To wszystkie bysmy poszly do wiezienia

[morekac]

A co by
> to bylo gdyby jeszcze wprowadzic oficjalny zakaz dzielenia sie
> opiniami o tesciowych!

O, i to by było rozwiązanie tego problemu! Oficjalny zakaz dzielenia
się opiniami o teściowych i o potencjalnych teściowych.
Zakaz dzielenia się informacjami o problemach z własnymi dziećmi,
rodzicami i chłopami/babami. Forum by umarło...

[jakw]

arwena_11 napisała:


> Widać ewidentnie, że chłopak skarży sie dziewczynie, jaki to on
> nieszcześliwy, a ci rodzice są źli. A może lepiej by było, żeby
> powiedział to rodzicom i z nimi spróbowal rozwiązać problem.
Najwyraźniej ma to po mamie, która problemami z synem dzieli się nie
z bliską osobą, ale z całym światem.

[guinnes.s]

> Ja bym ukróciła tę znajomość. Może jakieś zajęcia dodatkowe, aby syn
> nie miał już czasu na głupoty?

Dobrze ze Pani nikt niczego nie ukrócił...Nie ja tego naparwdę nie czytam...Psom
można kazać kopulować z wybranymi sukami aby szczenięta były rasowe, ale
dzieciakom skracać jakieś znajomośći, gdy nie wchodzą w gre narkotyki ani jakieś
choroby ( ruch pro ana itp...)NIe to sie po prostu w głowie nie mieści

niech ojciec wyśle go do Afganistanu

[corgan1]

na ochotnika oczywiście.

> > Ja bym ukróciła tę znajomość. Może jakieś zajęcia dodatkowe,
> > aby syn nie miał już czasu na głupoty?

Może jednak cza gnoja wysłać do Afganistanu albo chociaż do Iraku. A co. Od razu
mu durnoctwa wyjdą ze łba.

[maklerek_troll]

przejmuj sie zarzutami
lecz staraj sie patrzyc na nie rozsadnie i obiektywnie

narkotyki biora dzieci ktore maja przykrecona srobke
ale wrecz przeciwnie gdy rodzicow nie ma w domu i niczym sie nie interesuja
jest to dla nich odskocznia od ponurej rzeczywistosci
jak ktos ma ciekawe zycie i jest szczesliwy to po co ma siegac po substytut?


arwena_11 napisała:

> Zarzutami o to że przeczytałaś SMS-y, się nie przejmuj. Skoro syn
> sie zmienił na gorsze, to normalne, że szukasz przyczyny. Na
> szczęście to tylko głupia miłość. Ciekawe czy gdyby w grę wchodziły
> narkotyki, to też by wszyscy krzyczeki o tajemnicy korespondencji.

[maklerek_troll]

niestety publiczne uzywanie wulgaryzmow swiadczy tez o twoim wychowaniu
wiec chyba tylko przed maksiem masz sie czym chwalic
gdyby rodzice mniej ci zakazywali a wiecej z toba rozmawiali
byc moze wiedzialabys ze takie zachowanie jest conajmniej niegrzeczne


twoj dzieciak to narkoman... szpieguj mu komorke

arwena_11 napisała:

> Mnie wychowano że " nie s.a się we własne gniazdo".

[maklerek_troll]

dlaczego skreslasz dziewczyne z powodu matki
nie kazdy sobie rozdzicow wybrac moze
starajcie sie szanowac rodzicow takich jakich ich macie
a o zycie wlasne dbajcie przede wszystkim

skresl syna autorki bo ma dziwna matke


burza4 napisała:

> dziwne relacje domowe to mogą być u niej, matka rozmawiająca
> niegrzecznie też nie rokuje najlepiej, skoro chamstwo to u nich
> taki "styl" bycia to takim modelem zachowania się przesiąka. Nie
> pozwalałabym na wyjazdy nastolatka do innego miasta, tym bardziej w
> środowisko którego nie akceptuję.
>

[jakw]

burza4 napisała:

> Jakoś przez 16 lat chłopak nie miał problemu z młodszym
> bratem, zaczął mieć go dopiero kiedy ta dziewczyna otworzyła mu
> oczy? co najmniej dziwne.
Młodszy brat to chyba przedszkolak, więc starszy nie może mieć z nim
problemów od dnia swoich narodzin...

Przypomnij sobie to

[barabarska]

A jak było, gdy Ty się zakochałaś? Przypomnij sobie dokładnie to

Z innej perspektywy

[how-ever]

Matką nie jestem i przez ładnych parę lat jeszcze nie będę. Jestem natomiast córką ojca "wiedzącego lepiej" i kontrolującego. Mam prawie 20 lat, studiuję dziennie (II rok prawa), jestem na utrzymaniu rodziców, który to fakt jest mi przy każdej okazji wypominany. Od prawie 15 miesięcy jestem ze wspaniałym chłopakiem, którego mój ojciec, a właściwie oboje rodziców nie akceptują, chociaż nie znają go zbyt dobrze. Więc może to dlatego, mniejsza o to.
Mój tata też czytywał moje smsy- zresztą, wcale się z tym nie krył. Uważa, że ma do tego prawo, bo mnie utrzymuje, a ja jestem gó...arą, która nic nie wie o życiu, jest głupia, naiwna i pozbawiona własnego zdania, podatna na wpływy. W związku z tym przez jakiś czas miałam na telefonie ustawioną blokadę klawiatury zabezpieczoną kodem. Potem, sądząc, że ojciec zmądrzał i przestanie mi szperać w telefonie, wyłączyłam rzeczoną blokadę. Rychło zorientowałam się, że moje nadzieje są płonne, wróciłam więc do starych zabezpieczeń. Naruszanie prywatności dziecka (w moim przypadku zarówno wtedy, gdy nie miałam jeszcze 18 lat, jak i po osiągnięciu przeze mnie pełnoletności) skutkuje tylko tym, że młody człowiek się zabezpiecza przed ciekawością rodziców. Hasła, kody, ukrywanie co ważniejszych zapisków albo wręcz palenie ich (sama praktykowałam). Odpowiedzialność za niepełnoletnie dziecko nie uprawnia rodziców do naruszania jego prywatności- otwierania listów, czytania smsów, maili, archiwów gg. Niektórzy, widzę, ciągle wyznają zasadę, że dzieci i ryby głosu nie mają. Obyście się na tym nie przejechali.

Resztę retoryki stosowanej przez założycielkę tematu również znam z autopsji. Jesteśmy dla ciebie za dobrzy, a ty jesteś niewdzięczna, pyskujesz, masz nasze zdanie gdzieś, wolisz pojechać do tego swojego Marcina zamiast do domu (czego nasłuchałam się przy okazji ostatnich ferii zimowych, których część spędziłam w domu rodzinnym mego chłopaka). Jest komentowane, w zjadliwy zresztą sposób, wszystko- moje studia (podobno za mało się uczę, za dużo za to imprezuję), sposób ubierania i fryzura (zdaniem rodziców jestem ostatnim niechlujem i bezguściem), wady (zalety przechodzą niezauważone), moje relacje z chłopakiem (na pewno cię zdradza, chodzi mu tylko o seks, a najlepiej by było, gdybyście się rozstali; jak sobie zrobisz bachora, to sama na niego będziesz zarabiać). I tak dalej, w tym stylu. U założycielki tematu widzę duży potencjał i niedługo zapewne sama będzie używać w stosunku do syna podobnych zwrotów. Jeżeli chce Pani syna stracić, to droga wolna. Moi rodzice jeszcze nie zdają sobie sprawy z tego, jak bardzo się od nich oddalam emocjonalnie. Kocham ich, mimo wszystko. Jestem w stanie zrozumieć (co nie równa się akceptowaniu) ich punkt widzenia, to, że się martwią. Każda troska ma jednak swoje granice. Moją największą winą, zdaniem rodziców, jest to, że mam jakieś tam swoje cele, własne priorytety (nasze hierarchie się nie do końca pokrywają) i staram się do nich dążyć- po swojemu. To moje życie, moje błędy i sukcesy. Nie można przeżyć życia swojego dziecka za nie- ono samo musi sobie uświadomić, na czym mu najbardziej zależy. I nie zawsze tym "najbardziej" będzie zadowolenie mamy czy taty- trzeba to zaakceptować.
Problemem- przynajmniej moim zdaniem- nie jest to, że Pani syn się zakochał. To raczej Pani i Pani mąż nie umiecie sobie z tym poradzić. To dla Was ciągle nowa sytuacja.
Zainteresowało mnie natomiast, w jaki sposób karzecie Państwo syna? Jaką karę można nałożyć 16-latkowi? Szlaban na komputer, internet? Ja się z takich kar śmiałam, gdy miałam 16 lat. Do dzisiaj bawią mnie próby wyegzekwowania na mnie czegoś krzykiem lub przemocą fizyczną, uskuteczniane od czasu do czasu przez mą rodzicielkę (nie, nie daję się bić, nie ten wiek i siła fizyczna).
Mam też poważne wątpliwości, czy Pani relacje z synem były wcześniej takie idealne. W ciągu roku nie mogło się zmienić diametralnie wiele- raczej na wierzch wyszło to, co gromadziło się latami, a Pani uważała, że wszystko jest w porządku. Moi rodzice popełniają ten błąd, że oczekują ode mnie ciągle bezwzględnego posłuszeństwa i potulnego zgadzania się z ich zdaniem. Niekiedy traktują mnie jak małe dziecko, ale uparcie przypominam im, że lat pięciu nie mam już od dawna i decydować za mnie nie będą. Za 16-latka też nie da się już decydować. I tak zrobi to, co będzie chciał. To już nie jest dziecko, ale jeszcze nie w pełni dorosły. On na razie szuka pomysłu na siebie- również przez porównywanie rodziców z innymi rodzicami. Widzi, że funkcjonowanie jego przyszłej rodziny niekoniecznie musi się opierać na zasadach rządzących w jego domu. Dlaczego antagonizuje? Czeka na reakcję. Wskazuje (w, być może, mało subtelny sposób), co mu się nie podoba. I nie trzeba mówić, że "a co ty tam wiesz", tylko pytać- dlaczego? Dlaczego nie odpowiada ci to, tamto? Bo jemu wcale nie muszą się podobać zasady panujące w domu.
Nie bardzo rozumiem, dlaczego przed wyjazdem syna na wycieczkę powiedziała mu Pani o podejrzeniu ciężkiej choroby u młodszego dziecka? Myślę, że mógł to odebrać jako złośliwość, chęć zepsucia mu zabawy. Nie dziwię się, że nie zadzwonił- Pani zrobiła mu (w jego mniemaniu) na złość, więc on zrobił na złość Pani.

Dzieci zawsze są "nie takie", a rodzice idealni. Ja nie mam w stosunku do siebie złudzeń- wiem, że mogłabym postępować inaczej (i czasami tak robię), nie mam łatwego charakteru, jestem harda i krnąbrna. Wiem, że moje spaprane relacje z rodzicami to efekt także mojego zachowania- ale to oni byli dorośli, gdy ja byłam dzieckiem. To oni powinni byli mi wyjaśnić, co robię nie tak. Ostatecznie, to oni mnie kształtowali i dzięki nim jestem, jaka jestem. Nie można od swojego dziecka oczekiwać, że będzie miało mądrość życiową i odpowiedzialność osoby dorosłej, a równocześnie, że będzie ciągle grzeczne i posłuszne. Trzeba się po prostu zdecydować. Ale, niestety, każdy "wybór" będzie zły w Pani wypadku. Bo syn już nigdy nie będzie grzecznym kilkulatkiem, a jeszcze przez jakiś czas będzie miał zielono w głowie- taki wiek.

[mariola.maria]

mogłabys być moją młodsza córka..
więc pisze z urzedu wieku - "Wiem, że moje spaprane relacje z
rodzicami to efekt także mojego zachownia- " nie do końca sie
zgadzam. relacja rodzic - dziecko zależy w 99 % od postepowania
rodziców, nawet jeszcze przed urodzeniem...
Wydaje mi się , że czego rodzic nie zepsuje to zepsute nie jest.
Rodzice tez nie alfa i omega,więc popełniaja błędy. Trudno, - i tak
sa najlepszymi dla swoich dizeci.

Ale juz na pewno to nie wina dzieci!

"Moje dziecko jest niewdzięczne, bo dorosło...

[lavinka]

Ofiary przemocy domowej(także tej psychicznej) często obarczają się
odpowiedzialnocią za stan rzeczy. Oczywiście to wina rodziców
wpędzających je w poczucie winy. Gadanie o niewdzięczności za
poświecenie znam na pamięć,(mimo że co jak co,ale za_dobrze to mi w
domu nigdy nie było) nie tylko w swoim przypadku ale i paru
znajomych.

Może jest na ten temat jakaś mądra książka? Ktoś czytał?

Idealny tytuł - "Moje dziecko jest niewdzięczne, bo dorosło i mnie
nie potrzebuje"

[tojatojatoja]

lavinka napisała:

> Ofiary przemocy domowej(także tej psychicznej) często obarczają się
> odpowiedzialnocią za stan rzeczy. Oczywiście to wina rodziców
> wpędzających je w poczucie winy. Gadanie o niewdzięczności za
> poświecenie znam na pamięć,(mimo że co jak co,ale za_dobrze to mi w
> domu nigdy nie było) nie tylko w swoim przypadku ale i paru
> znajomych.
>
> Może jest na ten temat jakaś mądra książka? Ktoś czytał?
>
> Idealny tytuł - "Moje dziecko jest niewdzięczne, bo dorosło i mnie
> nie potrzebuje"

Dużo na ten temat pisze, wspomniana przeze mnie wcześniej, Alice Miller. Jest dosyć ostra i kategoryczna w swoich poglądach nt. przemocy stosowanej przez rodziców wobec dzieci, ale ogólnie pisze bardzo mądre rzeczy, które otwierają oczy na to, jaką krzywdę mogą dziecku zrobić rodzice. Polecam szczególnie "Zniewolone dzieciństwo".

A tytuł książki mógłby równie dobrze brzmieć "Według mamy jestem złym i niewdzięcznym dzieckiem, bo mam swoje życie i swoje zdanie, i w końcu nie daję sobą manipulować i szantażować się emocjonalnie".

Wielkie dzięki!

[lavinka]

O to mi chodziło właśnie. Kupię do poczytania... mamie

[skrzych]

Świetny post, dziękuję.
Czytam i przyjmuje z pokorą - oby cokolwiek z niego pozostało w mojej ojcowskiej
łepetynie.
Staram się do dzieci podchodzić partnersko - o ile w stosunku do starszej 16-ki
czasami zdaje to egzamin, to w przypadku młodszych 10-tek absolutnie nie; tutaj
potrzebna jest bezwzględna (choć tak nie do końca) ojcowska przemoc.
Rodzicielstwo to chyba ciągłe balansowanie pomiędzy tym "co muszę", tym "co
należy" a tym "co mogę", nieszczęściem (a raczej szczęściem) jest brak
jakiejkolwiek "uczelni" szkolącej rodziców. Ta tak ważnej niwie działamy
praktycznie po omacku, kierowani instynktem oraz dobrymi jak i złymi nawykami
wyniesionymi z domów rodzinnych.
Jaki będzie wynik tych naszych wychowawczych tak naprawdę eksperymentów - czas
pokaże

Krzysztof

[maklerek_troll]

niestety musze ci przyznac racje
na wlasnych bledach uczyc tu sie trzeba
a jak juz przez te lat 20 sie nauczymy
to od zera zaczynac nam sie juz nie chce

jak wnuki rozpuszczac mozesz to z eksperymentami bylo nienajgorzej

skrzych napisał:

> Jaki będzie wynik tych naszych wychowawczych tak naprawdę eksperymentów - czas
> pokaże
>
> Krzysztof

[maklerek_troll]

bardzo dobrze piszesz
jednak sama przyznajesz ze przez bledy swoich rodzicow jestes dzieckiem z defektem
nie mozemy wiec uznac twojej wypowiedzi
jak dzieci wejda na glowe rodzicom to swiat sie wywroci

dlugie posty piszesz... ja tak nie potrafie



how-ever napisała:

> Matką nie jestem i przez ładnych parę lat jeszcze nie będę. Jestem natomiast có
> rką ojca "wiedzącego lepiej" i kontrolującego. Mam prawie 20 lat, studiuję dzie

[how-ever]

Owszem, jestem trochę zwichrowana, ale nie uniemożliwia mi to normalnej (prawie) egzystencji. Po 20 latach życia obok moich rodziców nauczyłam się już paru rzeczy, które utrzymują mnie przy zdrowych (w miarę) zmysłach.
Nie można uznać mojej wypowiedzi? Pewnie, psychologiem nie jestem, więc nie biorę się za wystawianie diagnoz na odległość. Dostrzegam jednak w postach założycielki tematu charakterystyczny sposób myślenia, który tak dobrze znam z własnego życia. Mój post zapewne nie jest fachowym wywodem psychologicznym- raczej stanowi receptę pt. "jak stracić własne dziecko".

Nie chodzi o wchodzenie rodzicom na głowę, tylko o uznanie, że dziecko ma prawo do własnego zdania, do wyrażania go i do postępowania zgodnie z własnymi przekonaniami. 16-latek nie będzie robił czegoś tylko dlatego, że chcą tego rodzice.

[knip0]

Ja perolę. Starszy syn skarży się, że rodzice nie są tacy cool. Co za fajtłapa. Jak tak można? Rodziców się nie wybiera. Jak chce mieć fajnie w życiu to powinien sam wziąć swoje życie w swoje ręce (czyli dorosnąć) a nie obwiniać innych, o to, że nie śa tacy jakby on chciał.

Kurcze, miałem 14 lat i też miałem takiego brata 16 letniego debila co to tylko do domu przychodził i narzekał jak to u sąsiadów/kolegów w domu fajnie a unas nie.

Moim zdaniem raczej to on miał problem w prawidłowym postrzeganiu siebie i otoczenia, a nie faktycznie coś było nie tak z rodziną.

Fajtłapa.

[maklerek_troll]

chlopak ma taka fajna mame
a juz ma ze soba problemy
a moze mamusia przespala jak dorastal
z malego chlopczyka zrobil sie mezczyzna i mamusia jest w szoku

nie chce spac z mamusia znaczy sie fatlapa

zabierz dziecku kase pojdzie krasc na miasto

knip0 napisał:
> Moim zdaniem raczej to on miał problem w prawidłowym postrzeganiu siebie i otoc
> zenia, a nie faktycznie coś było nie tak z rodziną.
>
> Fajtłapa.

[lavinka]

Zasadniczo starcie różnych modeli wychowania często bywa niestrawne.
Jak się rozstaną to syn stanie się na powrót kochanym synciem
mamuni. Ale chyba nie o to chodzi,prawda?

Kiedyś dziecko trzeba odpępowić i pozwolić mu na krytykę. Ukochanej
mamci też.

Komputer do 22? W weekend do 24? Nie dziwię się,że ma dość skoro go
mamcia traktuje jak 10letnie dziecko. Też bym "uciekła" od takiej
"mamci".

[friday133]

Ja po prostu pitolę.
Co to ma znaczyć, że syn może się spotykać z dziewczyną tylko w
waszym mieście? Tzn. tylko ona może do niego przyjeżdżać, a on do
niej nie? Jaja sobie robisz? Nic dziwnego, że się na was obraził.

A tego, co powiedziałaś mu o młodszym bracie przed samą wycieczką,
to w ogóle nie mogę strawić. Dokonałaś celowo emocjonalnej
manipulacji - po prostu chciałaś, żeby na wycieczce myślał O TOBIE.
I masz żal, że jednak nie myślał. Mogłas powiedzieć to w każdym
dowolnym innym momencie, ale zrobiłaś to w tym, żeby mu nałożyć
emocjonalną smycz i do tego bez efektu.

Mam syna lat 17, więc nie teoretyzuję. To ty masz problem, nie on.
Jesteś po prostu zazdrosna o jego uwagę i uczucia.

[maklerek_troll]

musieli cos wymyslic
a innego pomyslu nie mieli
widocznie juz tak bardzo srubke dokrecili
ze bardziej sie nie da

jak dzieciak nie pije i nie pali
to zryj mu psychike
potem bedziesz musiala synka leczyc
wtedy dopiero bedziesz sie poswiecac i bedziesz miec frajde


dlugo by tu pisac... a sprawa jest jasna

friday133 napisała:

> Ja po prostu pitolę.
> Co to ma znaczyć, że syn może się spotykać z dziewczyną tylko w
> waszym mieście? Tzn. tylko ona może do niego przyjeżdżać, a on do
> niej nie? Jaja sobie robisz? Nic dziwnego, że się na was obraził.
>

[maklerek_troll]

synciem sie nie stanie, juz szybciej mamusia na starosc zdziecinnieje
a chodzi o to zeby komputer ograniczac
tam jest internet seks i narkotyki
i komorke koniecznie kontrolowac


wiecej juz nie pisze bo juz po 20.....


lavinka napisała:

> Zasadniczo starcie różnych modeli wychowania często bywa niestrawne.
> Jak się rozstaną to syn stanie się na powrót kochanym synciem
> mamuni. Ale chyba nie o to chodzi,prawda?
>
> Kiedyś dziecko trzeba odpępowić i pozwolić mu na krytykę. Ukochanej
> mamci też.
>
> Komputer do 22? W weekend do 24? Nie dziwię się,że ma dość skoro go
> mamcia traktuje jak 10letnie dziecko. Też bym "uciekła" od takiej
> "mamci".

[winniepooh]

basiarach1 napisała:

> Mój starszy 16-letni syn od roku ma dziewczynę.Na początku nie było
z tym
> problemów,nawet się cieszyliśmy,że fajnie to sobie układa.
> Dziewczyna jest o rok młodsza.W ramach budowania dobrych relacji
nawet
> spotkałam się z jej mamą na kawie.

doprawdy wielkie poświęcenie z twojej strony. łaskę jej zrobiłaś.

[roterro]

Na mnie tez zrobilo wrazenie (duze i negatywne) mowienie synowi
przed wycieczka o klopotach z mlodszym synem. Czy maz Ci daje
wsparcie? Jacys inni ludzie?
Zamiast dawac synowi zielone swiatlo do zabawy i zapomnienia
chilowego o klopotach, ty wmanipulowujesz go w opieke nad soba, w
odpowiadanie na twoje potrzeby emocjonalne. I jeszcze masz pretensje
kiedy on oodmawia przyjecia tej roli! To nie jest jego rola. Jezeli
oczekujesz, ze on ma byc twoja podpora, spodziewaj sie coraz
wiekszych klopotow. Wsparcie emocjonqlne to powinien dawac ci maz, a
nie syn.
Mysle, ze to dobra decyzja pojsc do psychologa.
Zdaje sie, ze trudno zaakceptowac ci rosnaca odrebnosc syna.
Doroslenie na tym polega, ze moze miec inne od ciebie zdanie. Nie
musi myslec jak ty, nie musi podobac mu sie to co tobie. Wiadomo ze
w wieku dorastania moze akcentowac to przesadnie, ale czemu az tak
cie to boli? To normalny proces, a jesli masz zdrowe poczucie
wlasnej wartosci, to nie zaburzy cie to ze syn uzna cie za
niezaradna. Ma do tego prawo, a ty masz prawo sie tym nie przejmowac
i powiedziec: "Rozumiem, ze tak myslisz, to OK, slysze to, masz
prawo, a ja sie z toba nie zgadzam, i tez mam do tego prawo." Mozemy
miec odmienne zdanie, nie ma tragedii.

A czytanie SMSa syna uwazam za ponizej krytyki.
Jedna sprawa jest prosta - z im wiekszym szacunkiem bedziesz syna
traktowala (co nie znaczy pozwalala mu na wszystko), tym lepsza
bedziesz miala z nim relacje. Gwarantuje.
Im bardziej bedziesz oczekiwala i wymagala by byl taki jaki ty sobie
zyczysz, tym bedzie gorzej. Syn bedzie sie coraz bardziej oddalal i
zamykal.
Postaraj sie go szanowac. (A jak sie kogos szanuje, nie grzebie sie
w jego telefonie).
Tez zgadzam sie, ze w okresie dorastania problemy wychodza na
swiatlo dzienne, a nie zaczynaja sie.

[alia_od_noza]

Ja się tylko zastanawiam nad jednym - co zrobi matka po wizycie u psychologa (to
już ten tydzień, prawda?), jeśli psycholog nie spełni jej oczekiwań. Jeśli
podobnie jak większość wypowiadających się w tym wątku zwróci uwagę, że za
problemy z synem odpowiadają również rodzice i zamiast radzić, jak zmienić syna,
zacznie radzić, jak zmienić siebie. Jedna znana mi matka syna z problemami (i to
zdecydowanie poważniejszymi, chodziło o zaburzenia nerwicowe) na wizycie u
psychologa usłyszała kilka nieprzyjemnych dla siebie rzeczy, między innymi o
konieczności "odcięcia pępowiny". Natychmiast stwierdziła, że psychologowie to
szarlatani, którzy tylko kasę koszą, a syna należy wysłać do psychiatry, który
da mu cudowną pigułkę i wszystko będzie dobrze. Nie było dobrze. Nadal nie jest.
I nie będzie, dopóki nie zmieni się układ w tej rodzinie, ale matka jest zaślepiona.

[winniepooh]

na wizycie u
> psychologa usłyszała kilka nieprzyjemnych dla siebie rzeczy, między
innymi o
> konieczności "odcięcia pępowiny"

"psycholog" się popisał

[brak.slow]

1.
synek ma 16 lat, uświadom sobie, ze te wszyskie zakazy nakazy bedą go zamęczały
jeszcze jakies 2-3 lata, a potem jak się minimalnie wysili to spierniczy z domu
na STUDIA i bedzie Cie odwiedzial raz w miesiącu. 16 latek jest na tyle duzy,
zeby mu nie robić glupich ograniczen, ale też na tyle niedojrzały, aby z nim
konstruktywnie rozmawiać, a nie krzyczeć, nakazywać, zakazywać i stosować gierki
emocjonalne. bez sensu...

2.
Widać, ze jesteś zazdrosna o jego uwagę, nawet jesli piszesz, ze tak nie jest.
Ja bym się bardziej zastanowiła nad tym jak syna wychowaliscie, bo widać brak mu
kultury (zbyt dlugie przesiadywanie u dziewczyny w domu-telefony jej matki z
prośbą o jego powrót itd itd)

3.
Tak, tak, z 2 lata pełnoletność....ale 16 lat to taki siuśmajtek, że ciężko to
opisać w kilku słowach, musialabym wyprodukować 5 stron textu, a tego mi się
robić nie chce.. Twoj syn jest bezczelny, pyskaty,chyba mu hormony na mózg biją
i przez te ostatnie lata skupilabym się na tym JAK uswiadomic mu, ze tak się
zachowywać nie wolno. kup mu moze podręcznik Savoir Vivre, ucz empatii, nie
wiem...ale jak piszesz nic nie dociera...

4.
Bardziej niż o Twojego syna i Twoj błahy problem z nim(czyt. brak telefonow z
wycieczki ws brata, komentowanie sytuacji w domu, innych rodzicow) martwię się o
tę dziewczynę. wiesz dlaczego?, bo dziewczyna w tym wieku bardzo pragnie
akceptacji, to jest wiek, kiedy albo nabiera się duzego poczucia wartości i
buduje się je na podstawie opinii innych, albo zamknięcia się w sobie i jej
utraty. Boję się co jest ona w stanie zrobić dla twojego syna, zeby był
zadowolny? widać ciężko mu dogodzić. Może juz uprawia z nim seks? Ciąża w wieku
15 lat z takim gó...arzem to prawdziwy dramat... pilnuj go, bo jak nie on, to Wy
bedziecie płacić alimenty.. dodam, ze dziewczynka mialaby zrujnowane życie...

5.
Ciężka sytuacja, nie wiem co matka tej dziewczyny myśli i w jakim świecie ona
zyje, ale na jej miejscu to bym się bała.

[papuka]

Jaki seks?
Przecież "dziecko" 16 lat tego nie robi
A tak na marginesie to jestem ciekawa czy matka raczyła porozmawiać z synem na
temat współżycia.
Podejrzewam jednak, że albo ma pogląd, że:
1. Po co o ni tak wie
2. Po co, jeszcze uzna że mu na to pozwalam

A potem jest płacz i zgrzytanie zębami, że syn zrobił dziecko
Jakie są Twoje argumenty, gdy syn mówi, że tamta matka jest lepsza?
Umiesz przedstawić swoje argumenty które uświadomią mu, że też jesteś dobrą matką?

[morekac]

papuka napisała:
> A potem jest płacz i zgrzytanie zębami, że syn zrobił dziecko

Nie, nie, nie! To jest tal "Ta zdzira dała dupy /łapała go na
dziecko/ Jak suka nie da, to pies nie weżmie". W wersji hardcore
można mówic o nieletnich prostytutkach.

[papuka]

Tak masz rację! Zwracam honor

[funstein]

kłopoty to się zaczęły wtedy, gdy się bzykałaś z facetem,
którego nie kochasz.
Potem urodziłaś dziecko, którego nie kochasz i się dziwisz,
że on ma cię w doopie.

głupie kobiety znęcają się nad własnymi dziećmi i dziwią
się potem, że te dzieci mają je w doopie.

na tak już jest na świecie, że jak kobieta myśli jajnikami
zamiast mózgiem i znęca się nad niekochanym dzieckiem zamiast
je szanować to prędzej czy później jest ląduje na śmietniku.

I słusznie.

[culebre]

Ostro i celnie - popieram. Najgorsze pewnie jest w tym wszystkim, że syn nie
zakochał się w niej lub jej klonie. Dodałbym jeszcze, że żonka ze Stepford (BTW,
gratuluję zamążpójścia za faceta przez 2 tygodnie nie odzywającego się do syna,
niesamowity chwyt wychowawczy) niechybnie wyobrażała sobie, że synuś spełni
wszystkie jej wyobrażenia o serialowej rodzinnej sielance z wyższych sfer.
Wybranka, jak mniemam, musiałaby mieć ambicje aby zostać conajmniej wziętą
prawniczką, tudzież profesorem, aby sprostać wymaganiom. I mieć jedyne słuszne
firanki w oknach, że tak pomieszam wątki z głównej... A tu proszę, pyskata
przyszła teściowa i jej córka z czelnością posiadania własnego zdania
(faktycznie, czarna magia dla umysłów ukształtowanych przez "śmieszne gazety") -
chłopak ewidentnie wpadł w "złe towarzystwo". Jak to możliwe, przecież niczego
mu nie brakowało, wszystkie problemy rozwiązywaliśmy strzelając w nie podwyżką
kieszonkowego, roczny bonus za świadectwo z czerwonym paskiem!

Do wątkodawczyni: dobra rada - w przerwie między "Życiem na Gorąco" a "Vivą"
nadrób zaległości w odcinkach "Superniani". I obok szlabanu na komputer walnij
mu karnego jeżyka, z pewnością poskutkuje... Bo nie wspominasz o rozmowie z
synem jak z człowiekiem, zamiast tego jest najpierw inwigilacja i święte
oburzenie, teraz hipokryzja obrabiania dziecku dupy na forum zamiast
przypomnienia sobie siebie samej w wieku 16 lat?! Prawdopodobnie twoje
zakłamanie skutecznie sformatowało ci pamięć, zawsze tak wygodniej... O skrajnej
podłości szantażowania własnego dziecka poprzez ustawienie go w roli nieczułego
kata wobec rodzeństwa-ofiary wypowiedzieli się już inni forumowicze - jeżeli
"tracisz wiarę", to raczej nie w syna tylko w trwałośc zamku z piasku który
zbudowałaś. I bardzo dobrze, powinien on lec w gruzach jak najprędzej. Mnie
również wychowywali rodzice skutecznie forsujący światopogląd podobny do
twojego, przerabiałem - niestety po stronie odbiorcy - wszystko o czym piszesz,
te "zawiedzione oczekiwania", "utratę wiary" i ciche dni o każdy bzdet; mam
nadzieję, że nigdy nie uda ci się stłamsić jego wolnej woli i zwichrować
tożsamości. Łóżko już pościeliłaś i właśnie kładziesz się do snu, koszmary tuż
za rogiem. I słusznie.

[hyakinthos]

Kapitalna psuchoanaliza! Na podstawie kilku postow! Chyle czola.

[maklerek_troll]

nie kazdy zawsze moze robic to co powinien robic
emocje czasami odbieraja kontrole nad cialem
zamiast krzyczec i smiac sie pochyl sie i spoboj pomoc
splunac potrafi kazdy a podac reke jest trudniej

pomagajmy sobie a swiat bedzie lepszy

culebre napisał:

> Ostro i celnie - popieram. Najgorsze pewnie jest w tym wszystkim, że syn nie
> zakochał się w niej lub jej klonie. Dodałbym jeszcze, że żonka ze Stepford (BTW
> ,
> gratuluję zamążpójścia za faceta przez 2 tygodnie nie odzywającego się do syna,
> niesamowity chwyt wychowawczy) niechybnie wyobrażała sobie, że synuś spełni

[maklerek_troll]

chociaz pewnie masz racje to nie pisz tak ostro
nie kazdy bzyka sie z tym z kim by chcial sie bzykac
dawniej rodzice dzieci nie uswiadamiali
a potem zdziwienie ze to nie bocian dzieci przynosi


zamiast gryzc blizniego napisz czasem cos milego
co to za przyjemnosc kopac lezacego ?

[funstein]

owijanie prawdy w bawełnę to pomoc w samookłamywaniu się
dla tej pokracznej kobiety.

Dlaczego miałbym pomagać komuś w oszustwie ?

skoro kobieta szuka usprawiedliwienia dla swojego koorewstwa
to trzeba dać jej prawdę.

niech trawi swoją podłość i głupotę.

[maklerek_troll]

ci co daja prawde nazywaja siebie kosciolem
jak ta prawda wyglada chyba wszyscy wiemy
nie idz funsteinie ta droga nic dobrego nie stworzysz
a jak chcesz tylko komus dokopac to wybierz mnie przynajmniej nie boje sie oddac

gdyby tak latwo bylo "dac prawde"
to wszyscy ludzie byliby prawdziwi
niestety trzeba sie duzo bardziej wysilic
zeby w zyciu tej kobiety cokolwiek zmienic

nie pomagaj w oszustwie... ale pomagaj w potrzebie

funstein napisał:

> skoro kobieta szuka usprawiedliwienia dla swojego koorewstwa
> to trzeba dać jej prawdę.

[mango_mango]

Wybacz, ale ta historia wydaje sie malo prawdopodobna. Nie mowisz
nam calej prawdy. Nie ma takiej opcji, zeby bylo wszystko pieknie,
slodko i uroczo, az tu nagle dziewczyna syna cie nie znosi, a syn
jej przytakuje. Na wzajemne stosunki pracuja obie strony, tym
bardziej, kiedy jedna ze stron sa dzieci, wtedy w znacznym stopniu
za wzajemna sympatie czy antypatie w wiekszym stopniu odpowiedzialni
sa dorosli, ktorzy teoretycznie sa madrzejsi i powinni wiedziec, jak
rozgrywac pewne sprawy. No chyba, ze wychowalas mlodego idiote,
ktory bez powodu odwraca sie od najblizszych. Ale jesli tak jest, to
kto za to odpowiada? Tez ty. Sam się taki nie wychowal.

[mareecki1]

witam. moja mama ma ten sam syndrom. jest nadopiekuńcza! Dopóki byłem maluchem,
było ok. Poszedłem do szkoły i zaczęły się problemy, brak akceptacji ze strony
rówieśników, ciągłe ograniczenia. Z wiekiem było tylko gorzej, wypominanie kto
tu kogo utrzymuje doprowadziło mnie do wyboru studiów zaocznych i pójścia do
pracy. Niewiele pomogło, no bo przecież mieszkam i jem więc mam się słuchać.
Moja mama do dziś uważa że zmieniłem się na gorsze jak miałem 17 lat i że winne
były dziewczyny. Wyprowadziłem się z domu tak szybko jak było to możliwe,
podporządkowałem temu wiele życiowych wyborów. Dziś odwiedzam rodziców raz w
tygodniu. Matka nie wyciągnęła wniosków z okresu mojego dojrzewania. Teraz
dogaduje że rzadko przyjeżdżam bo na pewno siedzimy u drugiej teściowej. Jest
żałośnie zazdrosna jakbym miał dalej 5 latek. To smutne. Nigdy nie miałem
bliskiej relacji z rodzicami, ojciec wycofany, matka nadopiekuńcza. Uważam że
dużo przez to straciłem. Bardzo się boję mieć dzieci, z przerażeniem odnajduję w
sobie najgorsze cechy moich rodziców. Jak miałem 17 lat to z pogardą mówiłem że
nigdy nie będę jak moi starzy. Dziś mam mnóstwo pogardy do samego siebie.
Nie mam doświadczenia z dziećmi ale mam do Was prośbę, rodzice. Bądźcie
przyjaciółmi swoich dzieci. Nauczycielami, wychowawcami, pedagogami,
autorytetami też, ale najpierw przyjaciółmi!

[croyance]

O, moglabym napisac identycznego posta. Przybije piatke, mareecki1,
moi starzy byli dokladni tacy sami - permanentna inwigilacja. Do tej
pory - a jestem po 30 - boje sie zapisac czegokolwiek prywatnego,
zeby ktos mi nie przeczytal. Mam za soba rozne dziwne akcje, w tym
oczywiscie reguralne czytanie mojego pamietnika przez moja matke,
gdzie to JA musialam sie tlumaczyc z tego, co napisalam i
PRZEPRASZAC, moja matka byla bowiem zwolenniczka powiedzenia: jak sie
nie ma nic zlego do ukrycia, to nie potrzebuje sie prywatnosci (na
tej samej zasadzie nie wolno mi bylo zamykac sie w lazience).

[super.zgred]

mareecki1 napisał:
> witam. moja mama ma ten sam syndrom. jest nadopiekuńcza!

Nadopiekuńczość to problem, który się powiększa z biegiem czasu. Syn
się buntuje i czasem dochodzi do gorszących scen!
Mam możliwość bliskiej obserwacji tego zjawiska

[maklerek_troll]

tak jest zawsze na forum
skad twoje zdziwienie?
inaczej nie bylo by problemow
ludzie sa tylko ludzmi ja tego nie zmienie

mango_mango napisała:

> Wybacz, ale ta historia wydaje sie malo prawdopodobna. Nie mowisz
> nam calej prawdy. Nie ma takiej opcji, zeby bylo wszystko pieknie,

[poszukana]

A może to normalny czas buntu, bez związku z tą dziewczyną? W tym wieku dzieci
stają się nadmiernie krytyczne wobec rodziców.

[kellss]

nie ma lekko.

Takie sa kobiety.

[the_rapist]

Mlodsza jeszcze nie ma doswiadczenia, ale mamusia ja szybko podszkoli. A twojego syna szkoda, ale jesli to przejdzie to na pewno bedzie dobra lekcja na przyszlosc.

[maklerek_troll]

pokaz swojemu synowi czym jest miłość
a on ci sie odwdzięczy tym samym
jak go tylko będziesz bila i karała
wychowasz go na przestepce


basiarach1 napisała:

> Mój starszy 16-letni syn od roku ma dziewczynę.Na początku nie było z tym
> problemów,nawet się cieszyliśmy,że fajnie to sobie układa.

[grogreg]

Nigdy nie słyszałaś o gruboskórności nastolatka?
Do tego nałożyła się "reakcja jądrowa".

Jedyny sposób - Wykastrować.

Jeśli to nie wchodzi w grę.... to czekać kilka lat aż się osobowość uformuje.

czytanie cudzej korespondencji...

[hollowcat]

Pomijam że czytanie cudzej korespondencji jest wstrętne...

tak czy siak 16 lat to głupi wiek, więc wątpie aby był z tą samą dziewczyną jeszcze nawet za rok. Chłopak jest w wieku buntu przeciwko rodzicom. Traktuj tą dziewczyne jak dziewczyne a nie jako kandydatkę na żonę dla syna.

[jakw]

Najgorsze jest rzeczywiście to, że przeczytałaś te SMS-y.
Ja bym też nie chciała mieć takiej teściowej. A jako dziecko
czepiałabym się matki ciągle węszącej i śledzącej.
Zanim zostaniesz jakąkolwiek teściową to pewnie poznasz z 5
kolejnych "synowych" więc chyba za bardzo się stresujesz.

[morekac]

poznasz z 5
> kolejnych "synowych" więc chyba za bardzo się stresujesz.

Wcale nie za bardzo - te 'synowe' też będą okropne. Poza tym żon można mieć
wiele, matkę ma się tylko jedną...

[how-ever]

I co w związku z tym, że matka jest jedna? Przysługuje jej z urzędu szacunek i zaufanie dziecka? Nie, na to też trzeba sobie zapracować.

Matka jest tylko jedna

[srebrnarybka]

Dzieci miały napisać wypracowanie pod takim tytułem. Wypracowanie
Jasia: wracam ze szkoły, w pokoju pijana matka leży w łóżku z
wujkiem Edkiem, prosi: Jasiu, przynieś z kuchni wódkę, w lodówce są
2 butelki. Idę do lodówki, otwieram, zaglądam do środka i wołam:
Matkaaaa!!!! jest tylko jedna !!!

[morekac]

Ja tylko opisałam hipotetyczne podejście matki do
kolejnych "synowych" i teksty przez takie mamy puszczanych...
Też uważam, że szacunek 'z urzędu' nie istnieje.

[sonic84]

Bardzo dużo piszących tutaj forumowiczów musiało zostać skrzywdzonych przez
swoich rodziców,skoro z góry zakładają,że wina leży tylko po stronie matki.Być
może syn zadał się z idiotką a jego arogancja jest wynikiem przesiąknięcia
zachowaniem dziewczyny z tzw.''niskiej półki''.Młodzi ludzie są bardzo podatni
na wpływy środowiska rówieśniczego.Dlatego powinnaś ostro ''korygować'' chamskie
wyskoki syna-rozmową a nie awanturą.Zamiast kar,które w tym wieku mogą działaś
tylko na twoją niekorzyść,powinnaś postarać się,aby twój syn miał
obowiązki-nauka,języki obce,sport,sprzątanie,pranie..(chyba go w tym nie
wyręczasz?).Może za bardzo się nudzi a nowa znajomość osłabia jego ambicje?

[morekac]

Bardzo dużo piszących tutaj forumowiczów musiało zostać
skrzywdzonych przez
swoich rodziców,skoro z góry zakładają,że wina leży tylko po stronie
matki

Albo forumowiczów posiadających dziatki w wieku nastoletnim lub
starsze... Mogę zapytać, jakie masz doświadczenie w wychowywaniu
nastolatków?

[sonic84]

> Albo forumowiczów posiadających dziatki w wieku nastoletnim lub
> starsze... Mogę zapytać, jakie masz doświadczenie w wychowywaniu
> nastolat

Fakt posiadania 1 czy 2 dzieci w wieku nastu lat nie oznacza,że jest się
ekspertem w dziedzinie wychowywania dzieci(takowymi są psycholodzy rozwojowi..)
ani tez,że posiadło się znajomość jednego,uniwersalnego schematu zachowywania
się młodego,dorastającego człowieka,w tym przypadku: bunt-wina
matki.Absurd.Ponadto chcę zauważyć,że spora część forumowiczów to nie rodzice
nastolatków,tylko ludzie opierający swe wywody na bazie przykrych doświadczeń z
okresu dorastania,stąd mój komentarz.Wczytaj się uważniej.
Nie posiadam dziecka w wieku nastoletnim ale za to dokładnie pamietam swój okres
dorastania.Wielu moich znajomych stało się w tym czasie marionetkami w rękach
rówieśników co owocowało gwałtowną i przejściową zmianą nastawiena do rodziców
(w domu wszystko ''grało''),dlatego też ,mając to na uwadze,pokusiłam się o
alternatywną interpretację głównego postu.

[verdana]

Jestem matka nastolatków, moi znajomi tez posiadaja stada
nastolatkow, moje dzieci maja znajomych, uczylam kilkanascie lat
nastolatki - i z przykroscią stwierdzam, ze bardzo duzy
procent "buntujacych" się mlodych ludzi ma przeciw czemu się
buntować. Rodzice mają tendencje do traktowania niemal doroslych
ludzi jak dzieci. A potem sie dziwia, ze niemal dorosli mlodzi
ludzie zachowuja się jak dzieci.
Jesli dziecko jest marionetka w rekach rówiesników, to na 90% w jego
domu źle się dzieje - nawet, jesli pozornie wszystko "gra".

[sonic84]

> Jestem matka nastolatków, moi znajomi tez posiadaja stada
> nastolatkow, moje dzieci maja znajomych, uczylam kilkanascie lat
> nastolatki - i z przykroscią stwierdzam, ze bardzo duzy
> procent "buntujacych" się mlodych ludzi ma przeciw czemu się
> buntować. Rodzice mają tendencje do traktowania niemal doroslych
> ludzi jak dzieci. A potem sie dziwia, ze niemal dorosli mlodzi
> ludzie zachowuja się jak dzieci.
> Jesli dziecko jest marionetka w rekach rówiesników, to na 90% w jego
> domu źle się dzieje - nawet, jesli pozornie wszystko "gra".

Dlaczego na 90%? możesz podać link do tych statystyk?
Ok tak też się dzieje.Chciałam tylko zauważyć,że z moich obserwacji jakich
dokonałam będąc nastolatką właśnie,że pewne subtelne zmiany w zachowaniu się
moich rówieśników wynikały z silnego wpływu jaki wywierały na nich inne
osoby.Napisałam subtelne,gdyż nie mam na myśli zmian drastycznych,staczania się
na niziny społeczne i intelektualne (rzucanie szkoły,bójki,ćpanie,kradzieże itd.).
I tak na przykład moje koleżanki potrafiły odnosić się z lekceważeniem do swoich
rodziców/krewnych bo i też do takiego zachowania były poniekąd prowokowane
przez swoje pierwsze sympatie.
Być może chłopak wywodzi się z toksycznej rodziny,stąd ta zmiana (dziwnie
zbiegła się z poznaniem nowej osoby..).Ale może być też tak,że spotyka się ze
zwykłą dresiarią a ma zbyt słaby charakter,aby nie przejąć pewnych jej cech
zachowania ( oby nie cpal bo to tez moze tlumaczyc jego niekorzzstna
transformacje).Za czasów mojej ''nastoletności '' obserwowałam takie przypadki i
pamietam,ze wraz z odejsciem podzegacza wszystko wracalo do normy.Tak nie
wykluczajmy tez takiego wytlumaczenia.

[verdana]

Czy sadzisz, że kazda rzecz na swiecie jest opisana w tabelkach?
Chicalam Ci uświadomić, ze nie, nie jest. I nie moze byc, bo pewne
sprawy obiczyć się nie dają.
A rzecz jest prosta - jesli rodzicom udalo sie j=nie stracić dobrego
kaontaktu z dzieckiem, to prawdopodobnie pozostaną wiekszym czy
mniejszym - ale autorytetem. I pewnych rzeczy nie zrobią nie
dlatego, ze rodzice nie pozwalają, tylko dlatego, ze bedzie im
glupio.
Oczywiscie, ze w okresie nastoletnim następują zmiany. I powinny
nastapić. Problem w tym, ze sopra część rodziców tych zmian nie
akceptuje. Bardzo dobrze, ze nie tylko rodzice mają wplyw na dzieci -
tak przeciez powinno być - dopiero opor stawiany przez rodzicow
może stanowic powazny problem w stawaniu się dorosłym.
Podejrzewam, ze naprawde dobrze wychowane (nie pod wzgledem manier,
tylko rozumnie wychowane) dziecko nie zacznie spotykac się na dluzej
z "dresiarą" , chyba, że ta dresiara poza noszeniem dresu ma tez
zalety, ktorych rodzice nie są w stanie dostrzec.
Obawiam się, ze jesli jedna osoba moze calkowicie zmienić zachowanie
nastolatka, to winne jest wychowanie - ostatecznie np. do sekt nie
trafiają na ogół szczęśliwi mlodzi ludzie.

[sonic84]

> Czy sadzisz, że kazda rzecz na swiecie jest opisana w tabelkach?
> Chicalam Ci uświadomić, ze nie, nie jest. I nie moze byc, bo pewne
> sprawy obiczyć się nie dają.

W takim razie na jakiej podstawie rzucasz procentami ?Ok rozumiem,że to
prywatne "statystyki".Moje wyglądały inaczej.

> Oczywiscie, ze w okresie nastoletnim następują zmiany. I powinny
> nastapić. Problem w tym, ze sopra część rodziców tych zmian nie
> akceptuje. Bardzo dobrze, ze nie tylko rodzice mają wplyw na dzieci -
> tak przeciez powinno być - dopiero opor stawiany przez rodzicow
> może stanowic powazny problem w stawaniu się dorosłym.

Pewnie,trudno jest akceptować chamstwo i uważam,że należy je korygować.W
odpowiedni sposób.

> Podejrzewam, ze naprawde dobrze wychowane (nie pod wzgledem manier,
> tylko rozumnie wychowane) dziecko nie zacznie spotykac się na dluzej
> z "dresiarą" , chyba, że ta dresiara poza noszeniem dresu ma tez
> zalety, ktorych rodzice nie są w stanie dostrzec.

Na dłużej nie..ale na kilkanaście miesięcy w wieku dojrzewania często tak .Bycie
dresiarą nie ma obecnie nic wspólnego z noszeniem dresu.To jest raczej pewnien
styl bycia,swoista "subkultura",która wykrystalizowała się dopiero w moim pokoleniu.

> Obawiam się, ze jesli jedna osoba moze calkowicie zmienić zachowanie
> nastolatka, to winne jest wychowanie - ostatecznie np. do sekt nie
> trafiają na ogół szczęśliwi mlodzi ludzie.

Tu jest mowa o częściowej zmianie-w tym przypadku chamstwie w stosunku do rodziców.

[srebrnarybka]

tu w ogóle nie ma mowy o chamstwie, tylko o krytycyzmie. To jednak
co innego.

[morekac]

mając to na uwadze,pokusiłam się o
> alternatywną interpretację głównego postu.

Póki co nie znamy stanowiska drugiej strony - czyli stanowiska
chłopaka. Pewnie nie to forum...