Lekcewaga

[tou]

Dziecko. Wiek przedszkolny. Lat 4.
Przychodzi do niego obca osoba.
Ma ze sobą dwa cukierki.
Kładzie je chwilowo na stole.
Nie mówi dla kogo te cukierki.
Po chwili to dziecko bierze jednego cukierka (bez pytania), rozpakowuje, zjada.
Obca osoba mówi: "Dlaczego wziąłeś? Skąd wiesz, że to dla Ciebie?"
Dziecko uśmiecha się ironicznie, wzrusza ramionami i lekceważy uwagę.
Zjada cukierka i odchodzi.

Czy tylko ja odbieram takie zachowania za niepoprawne?

(Ja gdy byłam małym dzieckiem, a obca osoba zwróciła mi uwagę to "paliłam się
ze wstydu")

[verdana]

Cóz - jak się przychodzi do dziecka i kladzie dwa cukierki na stole
tak, ze dziecko widzi to dziecko moze zasadnie sadzic, ze to dla
niego... Bo inaczej po co klasć na stole cukierki? Żeby dziecko
wytresować? Żeby mu pokazać i zabrac?

Zdecydowanie znacznie bardziej niepoprawne jest zachowanie obcej
osoby niz czterolatka.

[tou]

No tak ale, czy nie wypadałoby najpierw ZAPYTAĆ, czy może się poczęstować?
A gdyby obca osoba przyniosła na przykład ciasto (czy cokolwiek innego) dla jego
mamy, to też mogłoby sobie bezkarnie wziąć?
Ogólnie to mnie nie razi to, że dziecko pomyślało, że to dla niego i wzięło bez
pytania, tylko fakt, że zlekceważyło upomnienie obcej osoby.
Powinno na to zareagować inaczej.
Przeprosić. dopytać czy może się poczęstować.
Itp.

[verdana]

jesli obca osoba do mojego domu przyniesie ciasti i postawi je na
moim stole to na 100% się poczestuję, mniemając, ze szczytem
chamstwa byloby, gdyby to ciasto nie było dla mnie przeznaczone...
Nie jestem pewna, czy dobrze jest, gdy dziecko przejmuje się kazdym
upomnieniem obcej osoby - nawet bezzasadnym. Jesli je tego nauczymy,
będzie osoba, ktora jest całkowicie zalezna od opinii obcych ludzi i
zawsze przyjmuje, ze to kto inny ma rację, a ono zawsze jest winne.

[kasiak37]

popieram Verdane w 100% a od siebie dodam ze ta OBCA osoba wlazla do cudzego
domu,polozyla cukierki na CUDZYM stole i jeszcze bezczelnie chce tresowac
NIESWOJE dziecko???A jakim prawem ja sie pytam???
Ta OBCA osoba moze miec w SWOIM domu takie wymagania i wtedy ok,moze byc
oburzona zachowaniem dziecka ale nie w przedstawionej sytuacji w poscie tytulowym.

zgadzam sie z verdana

[krwawakornelia]

uwazam tez, ze dziecku nalezy sie uznanie za nie spalenie ze wsydu i
nie poddanie manipulacji.

[jakw]

tou napisała:

> No tak ale, czy nie wypadałoby najpierw ZAPYTAĆ, czy może się
poczęstować?
Wiesz, jak stawiam jedzenie na stole to moje dzieci ani mąż nie
muszą się pytać, czy to jest dla nich. Jeśli nie chcę, żeby mi coś
wyjedli z lodówki (np. rzeczy na sałatkę) to ich o tym informuję.
Dziecko najwyraźniej wyszło z założenia, że skoro cukierki są na
stole w jego domu to może je zjeść.

Obca osoba nie upomniala

[krwawakornelia]

tylko probowala dziecko zmanipulowac lekko bezsensownym pytaniem.

[piernikowa6]

Ale czy to nie jest przypadkiem zbyt duża samowolka?
Ja podobnie jak autorka wątku, gdy byłam dzieckiem nigdy nie brałam czegoś bez
pytania.
Zawsze mnie uczono, że najpierw należy się zapytać. Poprosić..
Ktoś przyniósł ciasto czy cukierki, ale nie wiadomo czy W TEJ chwili miał kogoś
tym łakociem poczęstować? Może osoba odwiedzająca czekała z poczęstunkiem na
innych domowników.

Czy takie pobłażaniem nie doprowadzi do tego, że takie dzieci jak dorosną będą
się częstowały czym popadnie bez pytania, bo z góry założą, że to dla nich, że
im się należy...

ja uwazam ze ta obca osoba

[krwawakornelia]

zachowala sie wyjatkowo glupio.

Jak male dziecko.

I w dodatku bezczelnie. Bo co to ma byc "a ja mam ale Ci nie dam" i
jeszcze specjalnie poloze Ci przed oczami? Zeby tak troche
sadystyczniej bylo?

A poza tym to wychowanie w strachu przed doroslymi. I pytanie ich o
wszystko tez nie jest dobre. Jest chore. I nie przynosi niczego
pozytywnego (z wyjatkiem dowartosciowania doroslych)

I jeszcze jedno ten czterolatek pewnie nie popatrzyl z ironia, tylko
autentycznie nie wiedzial o co ta obca osoba sie "rzuca".

[verdana]

Szesciolatek moglby się zastanowic. Ale tu mowimy o czterolatku,
prawdopodobnie przyzwyczajonym, ze czasem goscie mu cos przynoszą o
dwoch cukierkach polozonych w jego obecnosci na stole.
Ja jestem dorosla, ale w takim wypadku też sadzilabym, ze to dla
mnie...

zreszta jak pomyslisz

[krwawakornelia]

to normalna, przecietnie inteligentna dorosla osoba.
1. Albo nie kladzie tak ot sobie cukierkow przed czterolatkiem,
2. albo mowi: Kochany klade tu cukierki, ale one niestety nie sa dla
Ciebie. (ale ta opcje uwazam za lekko sadystyczna)

[e-emma-e]

piernikowa6 napisała:

> Czy takie pobłażaniem nie doprowadzi do tego, że takie dzieci jak
dorosną będą
> się częstowały czym popadnie bez pytania, bo z góry założą, że to
dla nich, że
> im się należy...

Jasne. Już jako dorosłe osoby będą częstowały się, czym popadnie,
bez pytania...

Dobrze by było zawczasu skierować takie dziecko na jakąś terapię
psychologiczną. Najlepiej już teraz.

[morekac]

Pamiętasz, jak się zachowywałaś mając 4 lata?

[piernikowa6]

Dobra, mógł pomyśleć, że to dla niego, bo pewnie wszyscy mu słodycze przynoszą.
Ale co to znaczy, że dziecko zlewa dorosłych i nie reaguje W OGÓLE na ich uwagi.

Moim zdaniem to jednak rozpieszczenie.
Jeżeli dziecko częstuje się bez pytania czym popadnie to sorry ale...
jak takie dziecko pójdzie do kogoś w odwiedziny to też należy mu pobłażać, że
będzie "częstował" się wszystkim w zasięgu wzroku?
A potem będzie przychodził do kogoś, otwierał lodówkę czy barek i tylko się
"częstował"
Bo przecież patrzenie na zamkniętą lodówkę to sadyzm....
Czy Wy też częstujecie się bez pytania ??

a co ty pierniczysz?

[krwawakornelia]

z tego co napisala autorka o zlewaniu nie ma mowy.

Rozpieszczenie? Gdzie?

A po zy tym to jemu te cukrasy przyniesiono a nie on gdzies po nie
polazl i sam sobie wzial.

Czytaj watek ze zrozumieniem.
Chyba ze autorka jakies informacje tobie telepatycznie przeslala a
innym zataila.

P.S. Co jest zlego w zalozeniu

[krwawakornelia]

Ze cos mi sie nalezy, ze mam prawo, a dlaczego nie?

Ze swiat nalezy do mnie?
To akurat chyba pozytywna cecha, nie?

[verdana]

Nie ma mowy o "zlewaniu' doroslych , tylko o tym, ze nie zareagował
na uwage, ktora najprawdopodobniej uznał za kolejne niemadre żarty
doroslych. Niestety, dorosli mają zwyczaj w taki własnie idiotyczny
sposób przekomarzac się z dzećmi "to Twój samochodzik? jaki ladny,
to ja go sobie zabiorę", albo "jak nie zjesz szybko tego ciastka, to
ja ci go zjem". Podejrzewam,z e dziecko przekonane, ze dostało
cukierki uznalo wypowiedź obcej osoby za kolejny idiotyzm doroslych
i nie zareagowało.
Nie jest to czestowanie się "czym popadło" - obca osoba kładąca cos
na cudzym stole przed dzieckiem w rozumieniu dziecka poczestowała
cukierkami. To wzięło... To nie byly sukierki w zamkniętej torbie.
Tak, jesli gość wyjmuje z torby ciastka i kladzie u mnie w domu na
moim stole to czestuję się bez pytania. Mniemając niebezzasadnie, ze
nie przyniosł ich wyłacznie po to, abym je sobie poogladała, a
nastepnie schowa je i da komu innemu.
Nie ma to nic wspolnego z tym, jak to dziecko zachowa się w innej
sytuacji - mniej skomplikowanej, gdy dorosli zachowaja się jak
dojrzali ludzie, a nie glupi smarkacze.

[e-emma-e]

piernikowa6 napisała:

> jak takie dziecko pójdzie do kogoś w odwiedziny to też należy mu
pobłażać, że
> będzie "częstował" się wszystkim w zasięgu wzroku?
> A potem będzie przychodził do kogoś, otwierał lodówkę czy barek i
tylko się
> "częstował"

Zdaje się, że dziecko było u siebie w domu. W odwiedzinach to
co innego.

[mondovi]

> Ale co to znaczy, że dziecko zlewa dorosłych i nie reaguje W OGÓLE na ich uwagi

po tym jednym incydencie takie wnioski? wzruszenie ramionami u dziecka nie musi
oznaczać lekceważenia, jak w przypadku dorosłych. mój syn tak robi jak na
przykład się zawstydzi właśnie albo jak ma podejść i się zapytać nieznanych
dzieci, czy może się z nimi bawić. Ironiczne spojrzenie u czterolatka? Stawiam
raczej na zdiwienie/niezrozumienie sytuacji.

Piernikowa

[kasiak37]

faktycznie pierniczysz.Oczywsicie ze w SWOIM domu i ja,moj,maz,moje duze dzieci
czy nawet mala 2 i 7 miesiecy CZESTUJEMY sie sami bo niby kogo mamy pytac czy
mozemy???Moja corka jak ma ochote zjesc kawalek czekolady to idzie do kuchni i
bierze kostke.ONA jest u SIEBIE.

[jakw]

piernikowa6 napisała:

> Czy Wy też częstujecie się bez pytania ??
Nie, w moim własnym domu zadaję sobie pytanie, czy mogę zjeść
kanapkę.

[nangaparbat3]

> jak takie dziecko pójdzie do kogoś w odwiedziny to też należy mu pobłażać, że
> będzie "częstował" się wszystkim w zasięgu wzroku?

Taz chyba po to to bedzie stalo, co by sie goscie czestowali?
czy zeby sie wgapiali i ślinka ciekla?

[mgla_jedwabna]

Niektórzy hodują takie "przysmaki" na stole. Np. miskę cukierków, które nie są po to, żeby się zjadały, tylko, żeby stały i wyglądały. Ew. żeby gość poczęstował się symbolicznie jednym. Oczywiście dorosłym nikt nic nie powie, ale są takie domy, gdzie po prostu wyczuwa się, że te ciastka to do popatrzenia są, a jeśli zjemy więcej niż góra 2 sztuki, gospodarze po naszym wyjściu negatwnie skomentują nasze zachowanie.

Każdy/a z nas była chociaż raz w życiu w takim domu, prawda? Pewnie gospodarzami w takich domach są osoby, które kładą cukierki luzem w zasięgu łapek czterolatka, nic nie mówią, a potem mają pretensję, że dziecko się poczęstowało.

Dzieciak pewnie wyczuł dziwną zagrywkę. W takiej sytuacji najmądrzej jest właśnie zignorować zagrywającego.

[tou]

Sprostuję...
Byłam świadkiem tej sytuacji.
Obca osoba nie położyła tych cukierków na miejscu gdzie kładzie się jedzenie, tylko w kącie salonu, na biurku, gdzie zwykle tam poczęstunku się nie stawia.
Dziecko owszem - jest przyzwyczajone, że goście przynoszą po lizaku, czy batonie.
Ale moim zdaniem gdy nie wręcza się bezpośrednio dziecku tego do rączki, to dziecko powinno chociaż zapytać: "Czy może się poczęstować?" Czy coś w tym dziwnego?

Dygresja:
Gdyby Twoja sąsiadka przyniosła Ci na przechowanie do lodówki tort, na 2-3 godziny, a Twoje dziecko bez pytania zjadłoby część tego tortu, (no bo przecież to jego mieszkanie i lodówka) to czy takie zachowanie też byłoby w porządku ?

[e-emma-e]

tou napisała:

> Obca osoba nie położyła tych cukierków na miejscu gdzie kładzie
się jedzenie, t
> ylko w kącie salonu, na biurku, gdzie zwykle tam poczęstunku się
nie stawia.

Dziecko po prostu znalazło cukierki i nie zastanawiało się, dlaczego
nie leżą one "na swoim miejscu", tylko gdzieś w kącie i po prostu,
po dziecięcemu, sięgnęło po nie. Nie doszukuj tu się objawów braku
wychowania. Nawet, jeśli Twoim zdaniem "nieodpowiednio" zereagowało
na uwagę dorosłych.


> Dygresja:
> Gdyby Twoja sąsiadka przyniosła Ci na przechowanie do lodówki
tort, na 2-3 godz
> iny, a Twoje dziecko bez pytania zjadłoby część tego tortu, (no bo
przecież to
> jego mieszkanie i lodówka) to czy takie zachowanie też byłoby w
porządku ?

Ależ nie porównuj tych sytuacji! Tu chodzi o dziecko 4-letnie
, nie o dorosłą sąsiadkę. Cukierki to też nie to samo, co
tort położony w lodówce na przechowanie. Poza tym jakbym miała
przechowywać czyjś tort w lodówce, to na wszelki wypadek
uprzedziłabym o tym starsze dzieci, żeby tego nie ruszały, zwłaszcza
starsze dzieci.

[jakw]

tou napisała:


> Obca osoba nie położyła tych cukierków na miejscu gdzie kładzie
się jedzenie, tylko w kącie salonu, na biurku, gdzie zwykle tam
poczęstunku się nie stawia.
Znaczy się, znaleźne było. W sumie ciekawe jakim prawem goście
śmiecą po kątach?

> Ale moim zdaniem gdy nie wręcza się bezpośrednio dziecku tego do
rączki, to dziecko powinno chociaż zapytać: "Czy może się
poczęstować?"
Kogo, skoro chyba nie znało właściciela? To dziecko było we własnym
domu.


>
> Dygresja:
> Gdyby Twoja sąsiadka przyniosła Ci na przechowanie do lodówki
tort, na 2-3 godziny, a Twoje dziecko bez pytania zjadłoby część
tego tortu, (no bo przecież to jego mieszkanie i lodówka) to czy
takie zachowanie też byłoby w porządku ?

Przede wszystkim zadbałabym o poinformowanie mieszkańców, że tort
jest sąsiadki i nie należy go tykać.

[kasiak37]

a jakim prawem ona nie u siebie cokolwiek kladzie i to na biurku gdzie np.ja mam
wiele osobistych rzeczy?To jest dla mnie szczytem chamstwa nawet nie zapytac czy
moze tam,na tym biurku, cokolwiek polozyc.
A dygresja idiotyczna,bo w tym wypadku informuje domownikow ze pani Kowalska
poprosila o przechowanie tortu u nas w lodowce i po sprawie.

[tou]

Ja osobiście, gdy ktoś do mnie przyjdzie w odwiedziny i przyniesie chipsy, paluszki, czy pączki, to nie poczęstuję się tym póki gość sam ich nie otworzy i da do zrozumienia, że można się częstować, albo gdy gość sam zaproponuje poczęstunek.
Moim zdaniem To, że jestem u siebie nie upoważnia mnie, żebym częstowała się bez pytania tym, co przyniosą do mnie goście.

[verdana]

W domu dziecka polozono dwa cukierki i ono to widziało. Powstaje
pytanie - po co na oczach dziecka wyjmuje się i kladzie dwa cukierki
gdziekolwiek????

[tou]

No właśnie nie na oczach dziecka.
Ono nie widziało samego momentu wyjmowania i kładzenia cukierków.
Nie było go przy tym.
Dopiero gdy zaczęło się kręcić po salonie zobaczyło te cukierki i doszło do
wniosku, że to dla niego.

[mondovi]

to tym bardziej. skąd dziecko mogło wiedzieć, że to nie mama mu położyła?
oczywiście, idealnie by było, żeby dziecko zapytało, czy może wziać. ale nie
demonizowałabym zachowania czterolatka i nie wyciągała wniosków na
przyszłość, "ze jako dorosły bedzie częstował się czym popadnie"

[iin-ess]

tou napisała:

> No właśnie nie na oczach dziecka.
> Ono nie widziało samego momentu wyjmowania i kładzenia cukierków.
> Nie było go przy tym.
> Dopiero gdy zaczęło się kręcić po salonie zobaczyło te cukierki i doszło do
> wniosku, że to dla niego.


w takim wypadku ewentualnie mogłoby się zapytać mamy a nie ciebie

[jakw]

A jak ci ktoś da cukierka w papierku to czekasz, aż to ci rozpakuje?

[kasiak37]

to Ty jakas dziwna jestes.To znaczy ze jak dostaniesz prezent to tez go nie
otworzysz az osoba ktora Ci go podarowala nie zezwoli???Dla mnie to dopiero
chamstwo nie otworzyc prezentow przy osobach,ktore mnie obdarowaly.

[szarpei]

tou napisała:


> Czy tylko ja odbieram takie zachowania za niepoprawne?

W sumie pewnie niepoprawne, ale to tylko czterolatek. Jeszcze ma
prawo tak sie zachować. Nie demonizowałabym. Ewentualnie
porozmawiała z dzieckiem, że np. nie każdy cukierek jest dla niego
itd.

[lila1974]

Przeczytałam twoje wypowiedzi i jestem zaskoczona twoim
zniesmaczeniem.

To jeszcze małe dziecko, które nie zna wszystkich zasad dobrego
wychowania, nawet jeśli rodzice skrzetnie ich uczą. Dziecko, które
nawet uczone może zapomnieć, że należy poprosić.

W przytoczonej sytuacji mogło nawet przez myśl mu nie przyjść, że
POWINIEN zapytać, skoro cukierki leżały sobie bezpańsko w jego domu.
Nikt wszak go nie uprzedział, że ich ruszać nie wolno.

Czterolatek i ironiczny uśmiech ... przesadzasz.
Lekceważenie ... wątpię. Po prostu nie zrozumiał o co się ta osoba
czepia - nikt nie mówil, że ma nie zjadać, więc miał prawo pomyśleć,
że zjeść wolno.

[tou]

OK. Skoro 4-latkowi wybacza się takie zachowanie, to w takim razie:
Od jakiego wieku dziecko powinno już znać zasady dobrego wychowania?
I do jakiego wieku należy dziecku wybaczać ich brak ?

[verdana]

Jakiego dobrego wychowania???
Sama piszesz, ze dziecko NIE widziało momentu polozenia cukierkow. A
więc we wlasnym domu wzięło cukierek, a obca baba zwraca uwage , ze
powinien jej zapytac, czy wolno mu jeśc cukierki, ktore leżą w jego
mieszkaniu???
ja się nie dziwię, ze dzieciak nic nie odpowiedział. Skoro nie mogl
wiedzieć, ze to nie sa "domowe" cukierki, to dlaczego i po co miał
pytac o pozwolenie obcego czlowieka, czy ma prawo je zjeść? Tu widze
owszeb, bardzo złe wychowanie, ale na pewno nie dziecka.

[leli1]

a czy to miala byc jakas forma prowokacji?....weźmie, nie weźmie...Czemu to
miało niby słuzy?
Przychodzi obca osoba do mnie do domu, kladzie w kącie cukierki i je obserwuje?
Dziecko zachowalo sie wg.mnie naturalnie. Widzi cukierki we wlasnym domu, ma na
nie ochote, to czemu ma sie nie poczestowac? Podejrzewam ze 3/4 pociecha
zachowalaby sie tak samo.

[jakw]

leli1 napisała:

> Podejrzewam ze 3/4 pociecha zachowalaby sie tak samo.
Moja 4-latka pewnie zgarnęłaby 2, po czym dałaby 1 starszej
siostrze

tou sama chciala te cukierki wciagnac

[krwawakornelia]

i stad ta draka.

[mondovi]

dobrze wiesz, ze dziecko powinno się uczyc dobrych manier "od zawsze". problem w
tym, ze nie przewidzi się wszystkich sytuacji,w jakich będzie dziacko, a ono
uczy się na przykładach. tak uczy się mówic proszę, dziękuję, dzień dobry, do
widzenia. czterolatek raczej nie brał czynnego udziału w wielu sytacjach
społecznych - jeśli w domu jest zasada, że nie musi pytac o pozwolenie, by jeść
słodycze, po prostu nie przyszło mu do głowy, że musi zapytać i że to nie
"domowe" cukierki. dzieci nie mają wrodzonego taktu, uczą się takich zachowań,
nie analizują sytuacji tak jak dorośli, bo mają za mało doświadczeń. Ja wymagam
od mojego syna zasad, które jest w stanie zrozumieć, ale nie oczekuję od niego,
że bedzie jadł z uśmiechem zupę, która mu nie smakuje, żeby komuś nie sprawić
przykrości.
Pomijam to, że ta sytuacja ma naprawdę niewiele wspólnego z brakiem wychowania u
tego dziecka.

[e-emma-e]

tou napisała:

> Od jakiego wieku dziecko powinno już znać zasady dobrego
wychowania?

Widzisz, ja swojego półtoraroczniaka uczę np. robić "pa-pa", "cacy"
i myślę, że to są początki nauki dobrego wychowania.

[verdana]

A ja się zastanawiam, o jaka zasade dobrego wychowania tu chodzi. Bo
dziecko , które chce zjeść cukierka w swoim domu powinno stosować
sie do zasad rodzicow. jesli pozwalają jeść bez pytania - jest
dobrze wychowany. Jesli nie - powinien spytac swoja mamę - ale o tym
akurat nic nie wiemy.
na 100% jednak dziecko jedzące cos we własnym domu nie powinno pytać
nieznajomych o pozwolenie.

no to faktycznie niewybaczalne

[krwawakornelia]

przeczytaj sobie kochana wierszyk o kwoce Brzechwy.

Gdzie lezy Twoj problem?

A co do czterolatka to co mu wybaczac? ze zachowal sie normalnie i
standardowo do wieku? zachowanie bylo dobre i tylko za to chwalic.

[morekac]

Dobrze wychowane dziecko powinno się już urodzić z zasadami dobrego
wychowania. Jest nawet taki specjalny gen, odpowiedzialny za dobre
wychowanie.Jest też gen odpowiedzialny za palenie się ze wstydu -
spopiela właściciela natychmiast po zwróceniu uwagi przez osobnika
dorosłego. Widocznie dzieciak nie miał tych genów...

[jakw]

tou napisała:

> OK. Skoro 4-latkowi wybacza się takie zachowanie, to w takim razie:
> Od jakiego wieku dziecko powinno już znać zasady dobrego
wychowania?
> I do jakiego wieku należy dziecku wybaczać ich brak ?
Jeśli dziecko się usiłuje wpajać zasady dobrego wychowania w ten
sposób to imho bezzasadne jest wymaganie dobrego zachowania od tego
dziecka.

[mmk9]

tou napisała:

> OK. Skoro 4-latkowi wybacza się takie zachowanie, to w takim razie:
> Od jakiego wieku dziecko powinno już znać zasady dobrego
wychowania?
> I do jakiego wieku należy dziecku wybaczać ich brak

zlituj sie, tou i przestan już. Zapytaj raczej, jakim prawem gość
robi idiotyczne eksperymenty na cudzym dziecku i jeszcze ma
pretensję. To jest wlaśnie brak dobrego wychowania, chamstwo po
prostu.

[iin-ess]

tou napisała:

> OK. Skoro 4-latkowi wybacza się takie zachowanie, to w takim razie:
> Od jakiego wieku dziecko powinno już znać zasady dobrego wychowania?


no w twoim wieku już raczej tak, ale w tym wypadku niestety nie popisałaś się
zasadami dobrego wychowania.
Panoszysz się w czyimś domu, kładziesz cukierki w miejscu gdzie raczej żywności
się nie kładzie i jeszcze bezczelnie zachowujesz się w stosunku do dziecka
gospodarzy.

Dziecko nie widział, że Ty położyłaś te cukierki, były w jego domu więc myślało,
że położyła je mama. Nie musiało pytać, nikt nie musi pytać jak coś jest jego, a
w tym wypadku tak to wyglądało.

I do jakiego wieku należy dziecku wybaczać ich brak ?

w twoim wieku już raczej bym tego nie wybaczyła

[morekac]

A gdyby się dzieciak w popiół z tego wstydu zamienił to byłoby ok?

[azile.oli]

Ja się odniosę do zachowania dzioecka już po zjedzeniu cukierka i
zwróceniu mu uwagi : to chyba jasne, że malec , który nie wiedział,
że te cukierki zostały przyniesione przez gościa jest zdziwiony,
dlaczego ta osoba zwraca mu uwagę. No i druga sprawa - to 4-latek,
co miał odpowiedzić na pytanie, skąd wiedział, że cukierki były dla
niego. Dziecko wogóle nie wiedziało o co chodzi. Wzięło cukierka we
własnym domu, nie mając zielonego pojęcia, że ten cukierwek został
przyniesiony.
A tak na marginesie - co to za specjalny i dobrze wychowany gość,
który przychodzi do kogoś i upycha mu na biurku 2 cukierki. W jakim
celu to robi? Bo jak dla mnie, to chyba , żeby opróżnić kieszenie.

[elizka666]

Nie iem, kto tu jest niewychowany.
Kulturalny człowiek, jeśli ma cukierki, z którymi przychodzi do
kogoś stara się poczęstować. Jeśli ma ich za mało lub nie chce
rozstawać sie z cennymi słodyczami nie obnosi sie ze stanem
posiadania i nie rozkłada słodyczy po kątach.
Co do obcych osób zwracających uwagę dziecku to raczej powinny
zauważyć ,że od wychowania dzieci sa rodzice czy osoby, pod ktorych
opieką przebywa dziecko.Tym bardziej, jeśli dzieje sie to w domu
dziecka.
Co dom zachowania dziecka po zwróceniu mu uwagi - za co miało
przepraszać? Że nie wiedziało, o co chodzi?
Cała ta sytuacja kojarzy mi się z lekcjami tresury zwierząt.

[asia.sthm]

> (Ja gdy byłam małym dzieckiem, a obca osoba zwróciła mi uwagę to
> "paliłam się ze wstydu")

Tou, to strasznie smutne, a najsmutniejsze to to, ze nadal zyczylabys sobie, aby
dzieci byly tak zaleknione i az tak pozbawione wiary w siebie.
No i wychodzi mi na to, ze nie lubisz dzieci ani ich za grosz nie rozumiesz.

[zuzanna47]

Uważam, za normalne, że maluch skusi się na cukierka. Doszukiwanie
się czegokolwiek może być troszkę zgubne.. co prawda znając moją
córkę to nie wzięłaby, ponieważ jest dziewczynką bardzo wstydliwą
ale.. taki to wiek. Wydaje mi się, że gorsza jest sytuacja gdy
rodzic malucha nie reaguje na złe zachowanie swojego dziecka w
stosunku do drugiego. Przykład mój: na spacerze namówiłam sowją
prawie dwuletnią s córkę na trampolinkę. Na trampolince było dwóch
chłopców ok. 3- letnich. Jeden z nich widząc moja córkę , która
jest drobniutkim dzieckiem zaczął na nią naskakiwać. W związku z
czym zwróciłam uwagę rodzicowi aby syna poprosił o nie rzucanie się
na moje dziecko. Trampolinka duża, każde dziecko mogło spokojnie
skakać bez uszczerbku dla drugiego. Rodzic był oburzony tym, że
poprosiłam go o coś takiego. Powiedział, ze nie widzi żadnego
problemu. Otóż odparłam wtedy, że ja widzę, ponieważ za czas na
trampolince płacę, a nie życzę sobie aby chłopczyk większy i
masywniejszy od mojego dziecka rzucał się na nie i próbował
potraktować jak worek treningowy. Rodzic dziecka powiedizał, że
nie ma zamiaru uspokajać sowjego dziecka. W konsekwencji braku
porozumienia musiałam zabrać malucha, ponieważ obawiałam się, że
zrobi jej krzywdę. To co można powiedziec o tym???? pozdrawiam,
zuzka

[jakw]

No i dlatego, że ją zabierasz w takich sytuacjach masz lękliwe
dziecko. Nie wie, że można słowem i czynem walczyć o swoje. Trzeba
było zwrócić uwagę bezpośrednio chłopcu, nie zwracając uagi na
tatusia.

[morekac]

Młodsza córka - wówczas 3 czy 4 letnia - potrafiła zwrócić uwagę
starszemu (na pewno dużo większemu) chłopcu, żeby jej nie popychał
na placu zabaw, bo spadnie z drabinki. Czy uwierzysz, że usłuchał?

[tou]

Jak już mówiłam, ja tylko byłam świadkiem tej sytuacji.
Powiem Wam tak:
Może ja patrzę na to z innej perspektywy, bo znam to dziecko już trochę długo i wiem jak się zachowuje.
Ogólnie jest mocno przyzwyczajone, że każdy gość COŚ wręcz musi mu przynieść.
A jak nie przyniesie to wpada w histerię.
Chociażby jak przychodzi do niego babcia, czy dziadek to ono od razu grzebie po torbach, torebkach, ściska za dłonie i domaga się jakiegoś łakocia lub prezentu.

[d.o.s.i.a]

No, ale to wina dziecka, czy co? Skoro zostalo przyzwyczajone, ze
wszyscy mu znosza cukierki to nic dziwnego, ze uznaje to
za "oczywista oczywistosc".
Robienie sobie eksperymentow pt. "a ja tu poloze dwa cukierki i
poczekam, czy wezmie, czy nie" jest dziecinne.

[morekac]

Chociażby jak przychodzi do niego babcia, czy dziadek to ono od
razu grzebie po
> torbach, torebkach, ściska za dłonie i domaga się jakiegoś łakocia
lub prezent
> u.

Podobno psy są na poziomie czterolatków... Znam psy, które
sprawdzają (merdając radośnie ogonkiem, co jest psim odpowiednikiem
ściskania dłoni), co to się fajnego do domu dla psa przyniosło...
Koty zresztą też sprawdzają... I też się częstują bez pytania.

[lola211]

))
No ja mam takiego kudlatego "4 latka" w domu, sama nie wiem, czy wita radosnie
mnie czy zawartosc toreb, skubana wie ze zawsze cos dla niej sie tam znajdzie.

A ta sytuacja z cukierkami- nawet moja 11 latka wzielaby pewnie takiego cukierka
i zjadla.W jej domu lezy, to znaczy ze mozna.Skad mialaby wiedziec, kto je tam
polozyl?Przeca nie bedzie sie pytac za kazdym razem o mozliwosc zjedzenia slodyczy.

[chommiczka]

Ale grzebanie po czyich torbach torebkach (bez pytania) i sprawdzanie czy dziadziuś coś ma rączce czy nie (a jak nie to płacz) to jest albo złe wychowanie, albo rozpieszczenie, albo nie wiem co

[tou]

Wyobraźcie sobie taką sytuację:

Kupiłaś swojemu dziecko zabawkę. Nowy samochodzik, nową lalkę.
Właśnie wracasz ze sklepu z zabawkami i idziesz do domu.
Po drodze dzwoni do Ciebie znajoma i zaprasza na chwilę do siebie, bo chce Ci oddać np. pożyczoną sukienkę.
Zgadzasz się.
Idziesz do koleżanki. Koleżanka ma 4-5 letnie dziecko.
Wchodzisz do mieszkania i w ferworze przywitania i tak dalej, zostawiasz kupioną zabawkę w przedpokoju na stoliku.
Idziesz do salonu, koleżanka oddaje Ci sukienkę.
Po czym wracasz do przedpokoju, patrzysz a dziecko koleżanki bezkarnie, bez pytania rozpakowało zabawkę i bawi się w nią najlepsze.
Według waszych wypowiedzi miało do tego prawo bo:
*było u siebie w domu
*nie wiedziało, że zabawka nie jest dla niego

No i sadyzmem byłoby położyć przed dzieckiem zabawkę i zabronić mu jej ruszać.
Ciekawa jestem Waszych argumentów, by obronić swoje stanowiska

[d.o.s.i.a]

A Tobie naprawde tak szkoda tych dwoch cukierkow?

[verdana]

To nie jest dobry przyklad, bo cukierki, jak rozumiem, nie były
zapakowane,.
Analogiczny przyklad bylby taki - wchodzisz do obcego domu gdzie
jest dziecko, kładziesz w przedpokoju rozpakowaną zabawkę, dziecko
ją bierze w przekonaniu (raczej zasadnym), ze jest dla niego. A Ty
krzyczysz, ze nie zapytało, bo to dla innego dziecka.
A powinno wiedzieć, ze skoro Ty przyniosłaś i Ty połozylaś, to
zabawka jest oczywiscie nie do ruszenia.
Czego Ty wymagasz od dziecka? Aby odgadło, ze cukierki czy zabawka,
ktore leżą w kącie jego domu są cudze?? Że ktos je przyniósł i
polozył tylko po to, aby mogło sobie popatrzeć? Jak mogłoby to
wiedzieć?

A słowa lekcewaga nie ma...n/t

[verdana]

dokladnie,jest "lekcewazenie" n/t

[kasiak37]

[jakw]

E tam - jest . Służy do uzasadnienia, dlaczego lekceważenie pisze
się przez ż.

[elizka666]

Rozsądna osoba kładąc w domu dziecka zabawkę nie przeznaczona dla
niego raczej takowe coś ma zapakowane ( dziecko po torbach raczej
nie myszkowało) tudzież informuje,ze przykro mi, kochanie, ale to
dla Kasi itd.

[kasiak37]

a co Ty tak z uporem maniaka szukasz dziwnych sytuacji?
Ta akurat jest beznadziejna i zupelnie nieadekwatna do postu tytulowego.

[elizka666]

A rzeczywiście sadyzmem jest połozenie przed dzieckiem zabawki i
zabronienie mu jej ruszać.

Tou

[lila1974]

W takiej sytuacji plunęłabym sobie w brodę i stwierdziła w duchu, że
źle zrobiłam zapominając o tej zabawce - znaczy sama jestem sobie
winna.

Wątpię natomiast bym przyszła do domu, w którym jest małe dziecko i
zostawiła zabawkę na jego oczach nie pozwalając mu się bawić. Nie
drażniłabym się z dzieckiem tak okrytnie.

[asia.sthm]

Tou, bylo mi cie serdecznie zal, ale teraz wywolujesz juz zwykla irytacje. Nalej
ty sobie oleju do glowy, bo pleciesz jakbys sie o rekord bzdurnosci starala.
Albo trolujesz z braku innych rozrywek
Juz cie nie mozna traktowac powaznie, wyglupiasz sie z tymi przykladami.

Nie wyjmowałabym zabawki z torebki

[sir.vimes]

co oczywiste. A torebkę, nauczona znajomością z kilkorgiem dzieci w tym wieku,
zostawiam w miejscu dla dziecka niedostępnym lub noszę ze sobą. Szczególnie
jeśli to wizyta kilkuminutowa.

> Wchodzisz do mieszkania i w ferworze przywitania i tak dalej, zostawiasz kupion
> ą zabawkę w przedpokoju na stoliku.
> Idziesz do salonu, koleżanka oddaje Ci sukienkę.
> Po czym wracasz do przedpokoju, patrzysz a dziecko koleżanki bezkarnie, bez pyt
> ania rozpakowało zabawkę i bawi się w nią najlepsze.

[mgla_jedwabna]

W takiej sytuacji należy spokojnie wyjaśnić nieporozumienie, tak, jakby się je wyjaśniało dorosłemu. Ty bys pewnie ochrzanila dziecko od góry do dołu, co?

[jakw]

tou napisała:
> Przychodzi do niego obca osoba.
> Ma ze sobą dwa cukierki.
(...)
> Po chwili to dziecko bierze jednego cukierka (bez pytania),
rozpakowuje, zjada.

Dziecko zachowało się prawidłowo. Nie powinno gadać z nieznajomymi.
I z tego, co pisałaś, nie mogło wiedzieć, że to cukierki od obcych
(co by je dyskwalifikowało, bo od obcych cukierków się nie bierze)

> Obca osoba mówi: "Dlaczego wziąłeś? Skąd wiesz, że to dla Ciebie?"
> Dziecko uśmiecha się ironicznie, wzrusza ramionami i lekceważy
uwagę.
I słusznie. Z obcymi się nie gada. Zwłaszcza z takimi co rozkładają
cukierki po kątach.

> (Ja gdy byłam małym dzieckiem, a obca osoba zwróciła mi uwagę
to "paliłam sięze wstydu")
Niezależnie od tegom czy miała rację czy nie?

[verdana]

No jak to? Nie wiesz, ze dorosly ma ZAWSZE rację?

[jakw]

No i dziecko zawsze powinno stanąć na baczność przed każdym dorosłym
i pytać się, czy może oddychać. Inaczej mamy do czynienia z
lekcewagą...

[jakw]

tou napisała:

> Dziecko. Wiek przedszkolny. Lat 4.
> Przychodzi do niego obca osoba.
> Ma ze sobą dwa cukierki.
> Kładzie je chwilowo na stole.
> Nie mówi dla kogo te cukierki.
> Po chwili to dziecko bierze jednego cukierka (bez pytania),
rozpakowuje, zjada.
> Obca osoba mówi: "Dlaczego wziąłeś? Skąd wiesz, że to dla Ciebie?"
> Dziecko uśmiecha się ironicznie, wzrusza ramionami i lekceważy
uwagę.
> Zjada cukierka i odchodzi.
>
> Czy tylko ja odbieram takie zachowania za niepoprawne?
>
> (Ja gdy byłam małym dzieckiem, a obca osoba zwróciła mi uwagę
to "paliłam się
> ze wstydu")

[tou]

Nie jestem żadnym trolem. Chciałam tylko podjąć dyskusję i poznać opinię innych. To nie ja położyłam te cukierki tylko widziałam tę sytuację.

A swoją drogą to uważam, że tu na forum o wychowaniu siedzą w większości mamy przedszkolaków. A to oznacza, że one zawsze, będą bronić dzieci. Jakie one by nie były. Czy złe, czy okrutne, zawsze należy je bronić i im wybaczać.
A potem dziwota, że wyrasta taka hołota co nauczycielom kosze na łeb wkładają.

[asia.sthm]

> A swoją drogą to uważam, że tu na forum o wychowaniu siedzą w >większości mamy
przedszkolaków. A to oznacza, że one zawsze, będą >bronić dzieci. Jakie one by
nie były. Czy złe, czy okrutne, zawsze >należy je bronić i im wybaczać.

Teraz to juz piszesz jak osoba bardzo chora.
Stron od dzieci, nie zblizaj sie. Na dobre im to wyjdzie i tobie tez.

[e-emma-e]

tou napisała:

> A potem dziwota, że wyrasta taka hołota co nauczycielom kosze na
łeb wkładają.

Słuchaj, ale ten opisany przez Ciebie przypadek naprawdę nie
predysponuje do wyrośnięcia tego dzieciaka na hołotę. Dziecko w
takim wieku i w takiej sytuacji miało prawo się tak
zachować i nie jest to oznaką złego wychowania.

Mam jednak wrażenie, że nie przedstawiłaś nam wiernie tego, o co Ci
chodziło. Pisałaś, że znasz to dziecko i, moim zdaniem, jego
zachowanie i dobre maniery oceniasz raczej na podstawie tej
ogólnej obserwacji dziecka, a nie tylko na podstawie tej jednej
sytuacji.

Napisz więc może dokładniej, o co chodzi, bo się po prostu nie
domyślamy i warczymy na Ciebie

[kasiak37]

"A swoją drogą to uważam, że tu na forum o wychowaniu siedzą w większości mamy
przedszkolaków. "

I tu sie myslisz,nie tylko.

Tou

[lila1974]

Wiesz, nie podejrzewałam, że jesteś trollem ... natomiast teraz mam pewność, że
jesteś wredna.

[pam_71]

e ... wredna to może nie jest ale na pewno Młoda i bez własnych dzieci Ja
pamiętam jak moja Ciocia nie mogła wyjść z oburzenia jak można tak "nadskakiwać
dziecku" (chodziło o mnie by byłam dość długo jedyna wnuczką moich Dziadków)
Wszytko do momentu, aż sama miała córkę(to ta Kuzaja co jeszcze w wieku 6lat
stała i czekała na prezenty od Gości ). Wtedy Oni sami zaczęli "nadskakiwać
... " (choć przyznam że Wuja o wiele bardziej Do dzisiaj ma hopla, a Kuzaja
obecnie już studiuje ... PS: I nikomu kosza na głowę nie założyła

[pam_71]

tou napisała:

> e były. Czy złe, czy okrutne, zawsze należy je bronić i im wybaczać.
> A potem dziwota, że wyrasta taka hołota co nauczycielom kosze na łeb wkładają.

Dzieci w wieku przedszkolne nie są (tak same z siebie) anie złe ani okrutne ! To
my DOROŚLI dopiero przekazujemy im takie a nie inne wzorce ... jeżeli tak małe
Dziecko zachowuje się agresywne to jest to jedynie jego WOŁANIEM O POMOC, o
zwrócenie uwagi że coś się dzieje złego ...

[morekac]

Dziatwa już dawno w szkole... I jak się zdaje nie tylko moja.
To, że ktoś sobie zjadł dwa "bezpańskie" cukierki, nie znaczy, ze
jest zły i okrutny i że wyrośnie z niego hołota.

[mmk9]

A potem dziwota, że wyrasta taka hołota co nauczycielom kosze na łeb
wkładają.

O to, to. TEN czterolatek stanowczo powinien sobie zapamiętać "obcą
osobę" , bo właśnie na kosz na łbie a nie na autorytet sobie
zasłużyła. Nie widzisz tego, tou, naprawdę ?

[iin-ess]

tou napisała:
\ A to oznacza, że one zawsze, będą bronić dzieci. Jakie one by ni
> e były. Czy złe, czy okrutne, zawsze należy je bronić i im wybaczać.
>

niesłychanie okrutny ten 4 latek, zasunął Tou z przed nosa cukierka ;-P
jak można pozwolic na takie okrucieństwo!!! Ludzie!

[chommiczka]

najpierw padło stwierdzenie, że dzieci nie powinny słuchać obcych, a potem ktoś doradził Pani, która miała problem z chłopczykiem na trampolinie, aby zwróciła uwagę nie rodzicowi, a bezpośrednio chłopczykowi.
Coś tu chyba nie gra Przecież dzieci nie mają słuchać obcych, więc po co zwracać im uwagę?

[verdana]

Jest drobna róznica miedzy zwracaniem dziecku uwagi we własnym
domu , w torym zjada cukierku uznane za wlasne, a zwroceniem uwagi
dziecku, ktore popycha inne - na neutralnym terenie.
Uwazam, ze mozna dziecku zwrocicuwage, ale ono nie ma obowiązku
sluchac obcych (możliwe, ze obcy wymaga czegoś, z czym mama się nie
zgadza) i ze nie nalezy zwracać dziecku uwagi, kiedy zachowuje sie
poprawnie.

cos mie sie zdaje :)

[krwawakornelia]

ze chommiczka trolluje. I tou tez chyba jest bezdzietna.

Dzięki za udział w dyskusji

[tou]

Zgodzę się z e-emma-e.
Nie jestem do końca w stanie przedstawić w słowach wiernie całej tej
sytuacji.
Trudno to opisać. Najlepszym byłoby, choć niemożliwym pokazanie nagrania
z całą tą sytuacją.
Już zaznaczyłam wcześniej, że znam to dziecko dość długo. Ono ma 4 latka,
a ja znam je już 3 lata. Często miałam okazję je obserwować i jego różne
(czasami nieodpowiednie) wybryki.
Dlatego być może w moich oczach opinia na temat zachowania tego dziecka jest
inna niż Wasza.
Być może ja oceniam to dziecko przez pryzmat jego innych zachowań.
Wy nie jesteście w stanie tego ocenić tak jak ja, bo opieracie się tylko na
suchym opisie.
Myślę, że zakończmy już tę dyskusję bo ona i tak już do niczego nie
doprowadzi, a tylko niepotrzebnie napędza machinę "warczenia na siebie"
Tak czy inaczej dzięki za udział w dyskusji.
Pozdrawiam Serdecznie.

[morekac]

Tou, chyba patrzysz na owego 4-letniego młodzieńca ze swojej
perspektywy - czyli perspektywy dziecka palącego się ze wstydu na
każdą uwagę dorosłych i ogólnie tzw.grzecznego. Otóż zapewniam się,
że nie każdy tak ma i bycie dobrze wychowanym wcale nie oznacza
pytania się o wszystko i palenia ze wstydu na każdą uwagę.
Poza tym dzieci nie rodzą się dobrze wychowane - wychowuje się je
przez całe late, i to z różnym skutkiem. 4-latek jest z definicji
jeszcze małym dzieckiem, pewnych norm mógł nie przyswoić (o ile
wogóle miał szansę taką normę, jak opisujesz przyswoić - być może
nie musi się pytać w swoim domu, czy może zjeść cukierka leżącego na
stole) - przecież on dopiero co nauczył się chodzić, mówić, używać
sedesu i samodzielnie jeść i ubierać (a i to pewnie nie w każdym
przypadku).
Oczywiście, że pewnych rzeczy trzeba od takiego dziecka wymagać,
ale to nie znaczy, że on zawsze będzie się zachowywał bez zarzutu.
Poczytaj sobie inne dyskusje o 4-latkach - może wybryki twojego
okażą się całkowicie typowe i niewinne.
Mnie najbardziej irytują różne osoby, wymagające od kilkuletnich
dzieci tzw.grzeczności - co z reguły sprowadza się do nie odzywania
do starszych, siedzenia grzecznie przy stole i zjadania wszystkiego,
co ci na talerz nałożą, niebrudzenia ubrania, niewrzeszczenia,
niebiegania i niewypowiadania własnego zdania. Tylko że nawet jeśli
takie dzieci są, to jeszcze takich na szczęście nie spotkałam.

[pam_71]

morekac napisała:
nie odzywania
> do starszych, siedzenia grzecznie przy stole i zjadania wszystkiego,
> co ci na talerz nałożą, niebrudzenia ubrania, niewrzeszczenia,
> niebiegania i niewypowiadania własnego zdania. Tylko że nawet jeśli
> takie dzieci są, to jeszcze takich na szczęście nie spotkałam.

A ja gdybym takie spotkała (lat 4!) to podejrzewałabym że chore
Tou ... proponuję wrócic do dyskusji, kiedy będziesz miała własnego 4-ro latka
...hihi
Z tego co pamiętam, to moja Kuzynka w tym wieku stała z wyciągnięta ręką i moje
Maluchy też "Co masz dla mnie Babciu?" było na porządku dziennym i nie miało
nic wspólnego z lekceważeniem gościa ... tym bardziej, że raczej nie zdarzało
się aby Gość nic ze sobą nie przyniósł Próbowaliśmy walczyć ... ale nie z
Dziećmi tylko z owymi "Gośćmi" ..hihihi coby nam Pociech nie rozpieścili nad
miarę ... i wiesz co ... dzisiaj te "niewychowane i lekceważące" czterolatki
wyrosły na całkiem porządne "szkolniaki". Dzisiaj już wiedzą, że najpierw wypada
zapytać jak na coś mają ochotę,a nie stoi to COŚ w miejscu ogólnie dostępnym.
Acha i jeszcze jedno ... pamiętam jak moja Kumpela (wtedy jeszcze bezdzietna)
była święcie oburzona gdy mój wtedy dwuletni pierworodny skutecznie
uniemożliwiał nam konwersację Życie jednak bywa przewrotne i po kilku latach
to Ona odkładała słuchawkę kończąc tekstem "No to ja zadzwonię jak Mała zaśnie,
bo właśnie ... wywaliła mi cukier z szafki ... "
Pozdro
Pam
PS ciekawe, że zachowania, które tak nas rażą u cudzych dzieciach już tak nie
przeszkadzają u własnych

[morekac]

PS ciekawe, że zachowania, które tak nas rażą u cudzych dzieciach
już tak nie
> przeszkadzają u własnych

Otóż to... Mnie też kiedyś tam wydawalo się, że wszystkie dzieci są
niewychowane... a one raczej normalne były.

[d.o.s.i.a]

> Nie jestem do końca w stanie przedstawić w słowach wiernie
całej tej sytuacji.
> Trudno to opisać. Najlepszym byłoby, choć niemożliwym
pokazanie nagrania z całą tą sytuacją. Już zaznaczyłam wcześniej, że
znam to dziecko dość długo. Ono ma 4 latka, a ja znam je już
3 lata. Często miałam okazję je obserwować i jego różne
> (czasami nieodpowiednie) wybryki.



Tou. Ale my tego dziecka nie znamy. Byc moze jest to najbardziej
rozwydrzone dziecko pod sloncem i Ty je znasz i Ty to widzisz. OK.
Ale opisana przez CiIebie sytuacja zjedzenia cukierka ABSOLUTNIE nie
wskazuje na braki wychowania u tego dziecka. Dziecko zachowalo sie
NORMALNIE w TEJ sytuacji. Nie mozemy z tej sytuacji wnioskowac, ze
dziecko jest niewychowane - dlaczego tego nie rozumiesz?

To, ze Twoim zdaniem dziecko powinno jedynie patrzec na cukierka z
odleglego kata, nie zblizac sie, nie odzywac i ewentualnie poprosic,
to jest Twoje wyobrazenie jedynie. To co nazywasz dzieckiem
wychowanym jest jedynie opisem dziecka zahukanego i wystraszonego.
TO NIE JEST NORMA.

Dlaczego nie krytykujesz osoby, ktora postanowila sobie zrobic taki
glupi eksperyment na dziecku? Czyzbys sama nia byla i chcialas
sprowokowac dziecko i udowodnic, ze jest niewychowane i rzuca sie na
cukierki jakby mu sie nalezaly?

[jakw]

tou napisała:

> Wy nie jesteście w stanie tego ocenić tak jak ja, bo opieracie się
tylko na
> suchym opisie.
Skoro nie masz na tyle talentu, by w odpowiednich barwach opisać
sytuację to nie miej do nikogo pretensji, że nie jest w stanie
zrozumieć twojego bólu duszy...

[tou]

Zgodzę się z z moją przedmówczynią.
Zawsze tak jest, że u cudzych nas coś drażni a u siebie nie.
Dobrze oddaje to przysłowie:"Widzisz cudze pod lasem, a nie swoje pod nosem"

[d.o.s.i.a]

> Zgodzę się z z moją przedmówczynią.
> Zawsze tak jest, że u cudzych nas coś drażni a u siebie nie.
> Dobrze oddaje to przysłowie:"Widzisz cudze pod lasem, a nie
swoje pod nosem"
>

To wrzuc troche empatii i zrobi Ci sie lepiej. I wiecej nie
przeprowadzaj takich glupich eksperymentow.

[tou]

Jakich eksperymentów?
Przecież już kilka razy mówiłam, że to nie ja wędrowałam z tymi cukierkami, tylko byłam obserwatorem całej tej sytuacji.
Ot i tyle

[asia.sthm]

tou napisała:

> Jakich eksperymentów?
> Przecież już kilka razy mówiłam, że to nie ja wędrowałam z tymi cukierkami,
tylko byłam obserwatorem całej tej sytuacji.
> Ot i tyle

tereferekuku obserwator jest neutralny, przekazuje obraz i czesc. Ty ocenilas
chlopczyka od momentu jego poczecia niemal, do teraz.
Suchej nitki na nim nie zostawilas, i to juz w pierwszym poscie.
Jesli jestes tak bardzo sroga w ocenie malych ludzi, ciekawa jestem jak oceniasz
doroslych w twoim otoczeniu.
Prosze podaj pare przykladow na ladne i brzydkie zachowania znanych ci
doroslych. ( moga byc twoje zachowania, anonimowo oczywiscie)

[tou]

Nie wiem o jakie złe zachowania chodziło konkretnie, ale podaję przykłady:

Złe zachowania dorosłych ludzi (ogólnie):

-piraci drogowi. To chyba nie wymaga szczegółowego komentarza
-wzajemnie podkładanie sobie tzw. „świni” w miejscach pracy
-mobbing w pracy w ogóle
-niekulturalne zachowania przy stole (sytuacje oficjalne): bekanie, pierdzenie itp.
-przemoc
-znęcanie się nad zwierzętami

i można tak wymieniać i wymieniać

Dobre zachowania :

-pomoc starszej pani w niesieniu zakupów
-ustąpienie miejsca osobie potrzebującej (nie tylko seniorom, ale także kobietom w ciąży, osobom o kulach, ze złamaną ręką itp.)
-przytrzymanie komuś drzwi, gdy ktoś idzie z wózkiem bądź ma zajęte ręce
-pomaganie osobom niepełnosprawnym
-opieka nad chorymi i potrzebującymi

i wiele, wiele innych...

Czy grzecznie jest...

[crusk]

...przynieść coś do czyjegoś domu i położyć w kącie. Zwłaszcza produkt
spożywczy, kiedy na dworze upały. Toż to podrzucenie "zbuka". Czekoladka się
zaśmiardnie, rozpuści i ważne dokumenty zababrze. Szczęście, że dziecko te
cukierki znalazło

Cóż, każdą sytuację można ocenić subiektywnie. Nie wiem tylko czemu służą
pokazowe metody wychowawcze typu "ja ci teraz pokażę", bo wychowaniu chyba najmniej.
Wbrew pozorom wychowanie to żmudna praca od narodzin, do właściwie nie wiadomo
kiedy. Bo nawet ludziom o tzw. nienagannym wychowaniu gafy się zdarzają.
Jeśli znasz dziecko długo, widzisz, że coś nie tak z jego zachowaniem, nie miej
pretensji do dziecka, spróbuj wpłynąć na jego rodziców. Jeszcze jest czas, to
jeszcze malec, który po swojemu przyswaja zachowania dorosłych, którzy go otaczają.

[jakw]

A tajne rozkładanie cukierków po kątach w cudzych domach to jest
dobre czy złe?

[morekac]

Dobre. Pozwala bowiem przywołać do pionu różne rozpuszczone dzieci.
Złe, jeśli są zatrute albo zawierają podsłuch (to w sumie zależy od
celów operacyjnych...).
pzdr

[d.o.s.i.a]

Mam wrazenie, ze mialas dzika satysfakcje, ze dziecko udalo sie
zlapac na taka "przynete" i ze ktos je za to obsunal i
pokazal "gdzie jego miejsce". Obserwowalas cale wydarzenie, a wiec
doskonale wiedzialas co sie dzieje i dlaczego te cukierki sie
pojawily. Nie wiem co gorsze, doprawdy. Czy samemu robic takie
eksperymenty, czy byc jedynie obserwatorem i w duchu cieszyc sie, ze
mozna bylo dziecko sprowadzic do parteru.

[morekac]

A ja się zastanawiam, jaka jest prawidłowa odpowiedź na pytanie
zadane przez Obcą osobę:"Dlaczego wziąłeś? Skąd wiesz, że to dla
Ciebie?"
Jakieś propozycje?

[tou]

Opierając się na wcześniejszych komentarzach. Moim zdaniem:

-„Nie wiedziałem, że to dla mnie, ale miałem prawo sobie wziąć bo są w moim domu”

[morekac]

Pytanie brzmiało:"Dlaczego wziąłeś? Skąd wiesz, że to dla
Ciebie?"
W zaproponowany przez ciebie sposób żaden 4-latek nie odpowie,
głównie z powodu braków w słownictwie. Kilkulatek złapany na
przestępstwie skrytożerstwa cukierków w popłochu myśli skąd wiedział
(wychodzi mu na to, że nie wie ani dlaczego wziął - pewnie
dlatego,że zobaczył ani skąd wiedział, że dla niego) i jest na tyle
speszony jakąś Obcą Osobą, że własnie wzrusza ramionami i głupio się
uśmiecha, chcąc pokryć swoje zakłopotanie. Po czym nerwowo przełyka
cukierka, który i tak uniemozliwiał mu jakąkolwiek sensowną
odpowiedź.
Jeśli te cukierki były jeszcze nieodwinięte i nie zjedzone, to Obca
Osoba powinna po prostu powiedzieć: Odłóż te cukierki, bo są moje.
Sądzę, że dałoby się je wtedy ocalić...

[d.o.s.i.a]

> A ja się zastanawiam, jaka jest prawidłowa odpowiedź na pytanie
> zadane przez Obcą osobę:"Dlaczego wziąłeś? Skąd wiesz, że to dla
> Ciebie?"
> Jakieś propozycje?


No to ja moze sprobuje Jakie pytanie, taka odpowiedz...


"Dlaczego wziąłeś?

Dlaczego mialem nie brac? ewentualnie: Nie wiedzialem, ze aby wziac
trzeba miec powod.

"Skąd wiesz, że to dla Ciebie?"

Skad wiesz, ze nie dla mnie?

Swoja droga. Za kazdym razem jak widze to slowo Lekcewaga to slabo
mi sie robi

[mgla_jedwabna]

"Bo leżą u mnie na stole".

Dalej może być ewentualnie "a mama mówi, że po szafkach grzebać nie wolno, ale jak leży na stole, to jest do zjedzenia" albo "mama mówi, że na dworze nie można brać od obcych, ale jak ciocia/wujek przyjdzie do mamy i przyniesie coś do domu, to można".

[irijan2]

Po pirwsze
Dziecko nie powinno zjeść niczego przyniesionego przez obcą osobę.
Nie dlatego że to niegrzeczne tylko dlatego że to NIEBEZPIECZNE, i
czterolatek powiniem to wiedzieć!!!
Po drugie
To nie Obcy powiniem Je skarcić lecz Rodzic,bo przyzwalanie Obcym na
karcenie naszych dzieci świadczy o Naszym braku autorytetu u dziecka.
Po trzecie
Elementarna kultura nakazuje by dostosować sie do zasad jakie panują
w domu gdzie jesteśmy goszczeni.To "Obca osoba "powinna zapytać
gdzie może położyć słodycze jeśli nie chciała by zostały naruszone
licząc się z tym że w domu jest dziecko.
Po czwarte
Czterolatek jeśli nie ma jasno okreslonych regół to lekceważy
wszystkich i wszystko.Ty Tou też taka byłaś i nawet tego nie
pamietasz bo świadomie pamietamy swoje zachowania powyżej 5 roku
życia.Po Twojej wypowiedzi widać że zamiast Cie wychowywać, Rodzice,
Cię tresowali.Taką to metodą masz kinderschtubę zamiast kultury
osobistej.Szkoda, bo obserwójesz świat i może wyrosłabyś na
dyplomatę a tak...

[elizka666]

Według mnie Tou mierzysz dziecko miarą dorosłego.Dorosly pewnie
tak byłby w stanie odpowiedzieć, ale wymaganie takiej odpowiedzi od
czterolatka to gruba przesada. Na dokładke wydaje się,ze to jedyna
słuszna według Ciebie odpowiedź.