Chowacie czy zabraniacie?

[mimka23]

Chodzi mi o dzieci, które mają 1-2 lata, bo trzylatki to już bardziej rozumne są. Czy wszystkie przedmioty, których brania, dotykania przez dziecko nie życzycie sobie chowacie, czy też pozwalacie leżeć na wierzchu i stosujecie metodę uczenia, że czegoś ruszać nie wolno? Nie mam tu na myśli noży, czy jakichś niebezpiecznych przedmiotów, tylko takich jak komórka, jakaś książka, krem itd. Ja staram się uczyć, że pewnych rzeczy brać nie wolno i choć widzę niezadowolenie u mojego 13-miesięczniaka, to widzę że łapie o co chodzi i nie rusza. Ale dzisiaj moja mamuśka stwierdziła, że moje dziecko przez to jest wielce nieszczęśliwe, że raczej powinnam chować i nie dopuszczać do takich sytuacji. Ale czy ja muszę z własnego domu robić jeden wielki schowek? Przecież jak pójdziemy do kogoś i mały będzie chciał to czy tamto, to mam też kazać wszystko gospodarzom pochować? A może nie mam racji? Jak Wy postępujecie?

[bluemadlen]

niebezpieczne ostre rzeczy sa u nas pochowane ale ksiązka krem tłumacze że nie
wolno, ma swój ten sam krem ale to opakowanie puste wtedy łatwiej maluchowi
pogodzic sie z tym że nie wolno tego z półki.Kiedyś dawałam dotknąć np. nożyczek
że ostre delikatnie dziecko dotykało potem na widok nożyczek było już tylko nie nie.

[aniak37]

Ja raczej chowam wyżej bo moje tłumaczenie nic nie daje, nawet moja 3,5 latka
potrafi mi okulary powyginać w każdą stronę czy swoją siostrę kremem wysmarować.

[alika77]

niebezpieczne lub wartościowe rzeczy chowam. takie, których nie
powinno dotykać, ale które w razie zniszczenia nie przyniosą
wielkich strat zostawiam na wierzchu ucząc, że ruszać nie wolno.
Młoda jest nauczona, że pewne rzeczy są dla dorosłych i nie rusza
(wiadomo, wpadki są, ale w zdecydowanej większości przypadków
słucha). nie wygląda na specjalnie nieszczęśliwą z tego powodu
bez przesady, zadaniem rodzica jest uczenie dziecka m.in.
posłuszeństwa dla rodzica, właśnie tego, że jak mama mówi, że ruszać
nie wolno to nie wolno i kropka, a nie dbanie o to, żeby dziecko
było szczęśliwe 24h/dobę, co zresztą uważam byłoby niezdrowe i
nienormalne.

[mw144]

Nie chowam, tłumaczę czego nie wolno ruszać i przede wszystkim
dlaczego.

[mama-ola]

Najpierw mówiłam z daleka: nie bierz tego, nie wolno. Przeważnie się
Antoś słuchał - tzn. w danej chwili, bo po jakimś czasie miał prawo
zapomnieć. I taką rzecz zostawiałam na wierzchu. Ale jeśli zabierał
to coś mimo upomnień wypowiadanych kilkakrotnie i coraz ostrzejszym
tonem, to wyjmowałam mu z ręki i odkładałam wysoko na półkę.

Moim zdaniem, nie ma sensu chować rzeczy np. przed wpuszczeniem
dziecka do swojego pokoju czy kuchni. Po pierwsze, i tak się
wszystkiego nie schowa, a po drugie, takie małe dziecko i tak trzeba
non stop obserwować.

[ann_a30]

okulary czy jakieś ważne papiery wolę schować ale komórka niech sobie leży,
cóż można z nią zrobić? rzucić? najwyżej...

[kanna]

W pokoju stało biurko męża zawalone do granic mozliwości WSZTSTKIM.
Mały wiedział, że ma nie ruszac i nie ruszał. Inne - moje rzeczy -
chowałam.

pozd Ania

[madz-ia80]

Nie lubię się męczyć więć wiele rzeczy pochowałam jak tylko dzicko
zaczeło się przemieszczać. Z miesiąca na miesiąc zwiąkszam ilość
rzeczy na parapetach, biurkach, stolikach. Widzę że od skończenia
roczku do teraz tj 19m mała kuma już znacznie więcej a zwłaszcza
magiczne "TO MAMY, TO TATY" Te rzeczy są zakazane. Jest ich
niewiele, bo nie miało by to sensu.

[bernimy]

To zależy, niektóre rzeczy chowamy, ale np. komórkę trudno schować,
bo nigdy nie wiem kiedy i gdzie zostawię, więc uczę, że nie wolno.
Często sama odłada jak Ją poproszę. Ale czasem też nie, pewnie
zależy też od Jej nastroju. Zawsze bardzo wychwalam jak coś
posłusznie odłoży

[mrs.solis]

Swoich ksiazek z polek nie przenioslam,bo nie mam gdzie. Za kazdym
razem tlumacze malej ,ze nie wolno ich ruszac i niestety ciagle je
ukladam. Male i niebezpieczne przedmioty sa pochowane. Komorka
wysoko poza jej zasiegiem ,ale stacjonarnym telefonem ciagle sie
bawi. Za to jak moj maz sie nia zajmuje to wynosi z pokoju krzesla i
odwraca lawe tak zeby nie mogla sie wspinac na te meble. Poprostu
nie chce mu sie na nia ciagle zwracac uwagi stad te ulatwienia. Ja
mu tlumacze,ze nie mozemy wszystkich mebli powynosic, tylko pilnowac
dziecka i zaznajamiac ja z zakazami.

[tijgertje]

zupelnie sie z toba zgadzam. Dziecko nie jest nieszczesliwe, jesli
nie moze czegos ruszac, o ile ma bardzo jasno postawione granice.
Jak nauczysz, ze nie wolno czegos ruszac, to maluch wczesniej czy
pozniej to zaakceptuje i bedzie sie pewnych zakazow trzymac. Jesli
zaczniesz wszystko chowac, wysylajac dziecku przekaz, ze to co
dosiegnie moze ruszac, to nie bedziesz miec zycia, nie daj Boze
kiedys zapomnisz o czyms i nieuwaznie zostawisz na wierzchu np jakis
wazny papier, z ktorego dziecko sobie strzepy zrobi i do kogo wtedy
bedziesz miec pretensje? Widzialam mamy, ktore w zasadzie nic innego
nie robia, tylko za dzieckiem biegaja i chowaja mu wszysdtko sprzed
nosa. Jak sobie maluch cos upatrzy, a ktos mu sprzed nosa to
sprzatnie to maluch ma prawo protestowac. Najgorsi sa jednak
rodzice, ktorzy bedac u kogos, kto nie ma domu przystosowanego dla
dzieci maja wszystko gdzies i jak maluch cos zniszczy, to wine
zwalaja na gospodarza, bo nbie pochowal. Rozumiem rzeczy
niebezpieczne, chemie, ostre przedmioty itp, ale nie wyobrazam sobie
zrobienia z domu sterylnego pomieszczenia oblozonego materacami, bo
maluch moglby sie gdzies wspiac, cos na siebie sciagnac czy cos
uszkodzic, albo sie o cos uderzyc. Rob jak uwazasz za sluszne i nie
daj sie zwariowac!

[delfina77]

Ja mowie, ze danej rzeczy nie wolno ruszac i tyle. Jesli widze, ze mimo zakazu
Mala nadal probuje to wziac to wtedy opierniczam a rzecz chowam

[zoppino]

Ja raczej chowam co mogę przed moim niewiele ponad rocznym
dzieckiem, wychodząc z założenia, że świat tak malutkiemu dziecku
powinien jawić się jako pole bezpiecznej, radosnej eksploracji. I
tak wszystkiego nie da się schować i zawsze pozostaje luz dla nauki
posłuszeństwa Nie chowam piekarnika, kota, czy starszego brata
(który np. ma fascynujące kredki). Mały wie, że to jest gorące, to
drapie, a temu po prostu nie wolno przeszkadzać, choć i tak trzeba
go pilnować. Ale nie wyobrażam sobie, żeby na kazdym kroku mnożyć
zakazy - myślę, ze to nie przyczynia się do respektowania zakazów,
no i jest niewygodne zarówno dla rodziców, jak i dla dziecka.

[deodyma]

raczej zabraniam.
od jakiegos czasu kuma, ze pewnych rzeczy robic nie wolno.
gdy wiec powiem normalnym tonem " nie wolno tego ruszac" zostawia ta rzecz i
zajmuje sie czyms innym

[jagabaga92]

Przed raczkującym siedmiomiesięczniakiem chowałam, bo w przeciwnym razie
musiałabym go uwiązać w jednym miejscu albo sama chodzić za nim krok w krok.
Uczyłam go "posłuszeństwa" na bezpiecznych rzeczach, które do niego nie nalezą i
stopniowo zwiekszałam ich ilość, które były "na wierzchu". Gdy trzeba było,
tłumaczyłam co może sie stać, gdy weźmie np. nóż, nozyczki, czy zapałki
(przecież może spotkac się z nożem na stole nie tylko w naszym domu, a kto nie
ma dziecka nie ma tez czerwonego światełka w głowie, które ostrzega na każdym
kroku )

[ewbert]

zabraniam, i widze rezultaty, jak jesteśmy "w gościach" nie musze biegać za dziewczynkami zebuy czegoś nie zbiły czy popsuły "nie wolno" wystarcza
i nie uważam ze są przez to nieszczęśliwe..mają tyle innych rzeczy do zabawy ze te "nie dziecięce" zupełnie im sa niepotrzebne a i charakter sie kształtuje i mój i ich

[jakw]

Krem to bym jednak schowała - bo jak nie posłucha i dorwie to będzie
suuper ;-/ A że komórkę trudno ukryć w kasie pancernej zamykanej na
5 zamków (tzn ukryć można, ale co nam po takiej komórce?) to leży na
wierzchu - tyle że zblokowana.

[hanalui]

Nie, nie chowam i nie zamykam niczego. Wierze ze zakazany owoc
bardziej kusi, wiec wole oswoic z widokiem, pozwolic podotykac bo
wtedy owa rzecz zwykle przestaje byc interesujaca.
Jak do tej pory sie udaje

[m_laczynska]

Dla mnie zadziwiające jest to, że niektórych rzeczy zabroniłam raz - ale na tyle
stanowczo, że mały więcej nie próbuje (np. gryźć kabla od odkurzacza w czasie
sprzątania), a inne są takie, że wyczuwa, że to inne "nie wolno" nie takie "baz
odwołania" i czasem się udaje - np pobawić telefonem taty (który czasem
zabrania, a czasem daje dla świetego spokoju), albo na sekundę włożyć łapkę do
sedesu. Z tego wniosek dzieciaki kumają powagę zakazu, tylko nam czasem (mi np.,
bo może nie każdej z was) brakuje żelazne konsekwencji.

[kasia236]

Nie chowam,uczę że nie wolno tego czy tamtego.
Starszy 4 lata wie co Mu wono a co nie,młodsza 15m-cy uczy się.

[daga_j]

Podobnie jak Ty. Wiem, że większości "niedozwolonych" rzeczy on nie zepsuje
tylko poogląda, no chyba, że niechcący mu coś upadnie, dlatego zwracam uwagę
czym się bawi coś typu noże, nożyczki do jego rączek nie trafia, ale telefon pod
moim nadzorem to tak.
Niestety dziś rano spryciarz pokazał mi swój lek Flixotide i powiedziałam
sennie, żeby to zaniósł na stolik, a potem jak mu chciałam podać ten lek to już
go nie znalazłam! (spray taki).. muszę jeszcze poszukać ale obawiam się, że
spray trafił do kosza, a mąż zdążył już wynieść śmieci
Ale generalnie zasada "nie wolno" działa, dziś w sklepie wyciągał rączkę do
rzeczy na półkach ale powiedziałam "tego nie bierzemy" i zrezygnował.

[ik_ecc]

mimka23 napisała:

> Czy wszystkie przedmioty, których brania, dotykania przez dziecko
> nie życzycie sobie chowacie, czy też pozwalacie leżeć na wierzchu i
> stosujecie metodę uczenia, że czegoś ruszać nie wolno?

Ani to ani to. Jesli nie jest to cos naprawde niebezpiecznego,
ogladalysmy to razem i dziecko z reguly po tym tracilo
zainteresowanie. Jesli nie tracilo, staralam sie wymyslec podobny
substytut. Dopiero jesli to nie dzialalo to chowalam. Schowac
musialam moze ze 3 rzeczy, z reguly dokladna inspekcja przedmiotu
sprawiala ze dziecko juz sie tym wiecej nie interesowalo.

[ga-ti]

Wiem z doswiadczenia, że po pewnym czasie (jak mały dojdzie do czego są krzesła) brakuje półek na wysokościach. Najpierw był stół, później jego najdalszy kraniec, parapety, półki i zabrakło miejsca, a zamykane szuflady pękały w szwach Córcia wie, co jest "si" i z rezerwą podchodzi do gorącego. Pokazuję, że coś kłuje i też jest "si", ale szczotka do wc i tak jest najlepsza!
Moje Miśki to tacy mali odkrywcy i czasem poradzic na to nic nie można!

[joan2705]

Zdecydowanie odradzam chowania wszystkiego przed dzieckiem, oczywiscie z wyjatkiem niebezpiecznych przedmiotow czy waznych dokumentow. Ja tak niestety robilam, dla swietego spokoju, bo wygodniej bylo mi schowac niz biegac za malym i przez caly czas pilnowac by tego czy temtego nie ruszal. No i teraz to podejscie msci sie na mnie i moj prawie juz trzylatek "nadrabia" zaleglosci w odkrywaniu naszego domu lekcewazac moje zakazy bo po prostu jest jeszcze nie nauczony co mu wolno, a co nie. Najgorzej oczywscie jest podczas wizyt u znajomych i rodziny gdzie mieszkania nie sa przystosowane do malego dziecka. Zamiast milo spedzonego czasu i ja i syn szybko mamy dosyc - on bo wszystkiego mu zabraniam, ja bo wlasnie musze mu bez przerwy czegos zabraniac. Popelnilam blad, ktory teraz staram sie naprawic, ale nie wiem ile to jeszcze potrwa.

[efidorek]

zasadniczo nie chowam, mała raczej rozumie, że nie wolno. Poza tym
bardzo dużo rzeczy pozwalam jej dotknąć, obejrzeć pod moim nadzorem,
mała czasem coś chce zobaczyć, więc mówię: "dobrze, możesz to
obejrzeć, a potem mamusia to schowa", najczęściej jak zaspokoi
ciekawość, to okazuje się, że nie jest to wcale tak atrakcyjne i
sama mi podaje, zeby schować Ale jeśli coś wydaje jej się bardzo
atrakcyjne, a ja dla dobra tego przedmiotu nie mogę jej pozwolić go
brać do ręki, to chowam. Nie chcę jej drażnić widokiem pożądanej
rzeczy i co chwila powatarzać, że nie wolno. Na przykład chowam
czekoladę: daję kostkę, resztę chowam do koszyka, mała wie, gdzie
jest czekolada, ale nie leży ona na wierzchu, bo wtedy każde
spojrzenie na czekoladę, kończy się tekstem "mamusiu, czekoladę
chciałam".

[efidorek]

a u kogoś w domu to inna bajka. Mała słyszy za każdym razem, że u
kogoś można brać coś tylko za zgodą tej osoby, rygorystycznie tego
przestrzegam i nie pozwalam brać do ręki dopóki gospodarz się nie
wypowie, czy wolno.

[viki0]

Mój 11-miesieczny synek może dotykać wszystkiego co bezpieczne w
naszym domu. Chowamy tylko takie rzeczy jak noże, gorące żelazka,
szklane naczynia, ważne dokumenty, drobne przedmioty, deska do
prasowania. Poza tym może się resztą bawić - oczywiscie pod naszym
nadzorem. Wychodzę z załozenia że zakazany owoc bardziej kusi. Nie
chcę też zabijać w dziecku chęci poznawania świata ciągłymi
zakazami. Oczywiście jak widzę że zaczyna czymś rzucać lub chce to
uszkodzić to wtedy mówię że tak nie wolno - uczę że można dotknąć
ale nie niszczyć. Co prawda nie wiele jeszcze synek z tego rozumie
ale z wiekiem napewno będzie jakiś efekt. Szkoda mi stresować
malucha, przecież nic się nie stanie jak sobie podotyka opakowanie
kremu czy pomacha naszymi kluczami a ma za to super frajdę.