Jesteście zmęczone dziećmi?

[irmaaa]

Witam.
Mam dzieci w wieku 7 oraz 1,5 roku. Od kilku miesięcy padam ze zmęczenia. Poza
pracą , wychowaniem dzieci, zajmowaniem się domem nie jestem w stanie nic
zrobić- rozwój osobisty legł w gruzach. Mąż pomaga w miarę możliwości
organizacyjnych.
Norma?
Macie to już za sobą i możecie powiedzieć, kiedy będzie łatwiej?
Snu, spokoju, wolności!!!

[czar_bajry]

Snu, spokoju, wolności!!!

Potem nie będziesz spała bo dzieci na imprezach będą
Spokoju też nie zaznasz, czasy niebezpieczne
Na wolność nie ma co liczyć, młodzież sama nie lubi się opowiadać ale Ciebie przemagluje lepiej niż CBA

[gacusia1]

Pytanie na czasie .-))) Godzine temu doslownie wyszlamz siebie przez
moja 14-letnia corke.Mam po prostu jej dosc. Najchetniej wyslalabym
ja do jej tatusia,ktory k.m. nawet nie raczy sie zainteresowac
zyciem corki.

[czar_bajry]

Wiek dojrzewania u dziewcząt jest okropny
Na dokładkę moja 21 latka się zakochała- masakra wszystkie priorytety diabli
wzięli i nic oprócz chłopaka się nie liczy amoku jakiegoś dostała a młodsza
wpatrzona w siostrę jak w obrazek zna tylko jedno zdanie ...a ona to
może/mogła/poszła/ więc ja też chce... i nie dociera różnica wieku.

[echtom]

Mam 3 córki w wieku 19, 17 i 15 lat i ostatnio coraz częściej marzę o tym, by wyjechały na studia do innego miasta

gacusia

[zocha16]

Moja ma 10, ale nad wyraz rozwinięta emocjonalnie. Też mam jej chwilami
dosyć i też chętnie odesłałabym ją chwilami do tatusia.
Ach ta młodzież.....

[szyszunia11]

tak, jestem, choć dziś troszeczke mniej. Gwoli ścislości - mnie męczy moje jedno jedyne dziecko

[irmaaa]

Dziękuję za odzew, choć......pociechy nijakiej tu nie widzę

[dorianne.gray]

Nie. Ale u mnie mąż nie "pomaga", tylko wychowuje razem ze mną.

[irmaaa]

Jeśli Twoja odpowiedż nie polega wyłącznie na czepianiu się słówek, to
zazdroszczę, że praca męża pozwala na to, abyś nigdy nie czuła się zmęczona
opieką nad dziećmi.

[eivera]

Chyba nie pocieszę, ale u mnie lepiej się zrobiło, jak się
rozwiodłam ))

Potwora w większość weekendów u swojego taty, a ja... święty
spokój Albo imprezka, albo wyjazd, albo siedzenie samej w domu i
delektowanie się ciszą...

[miedzymorze]

Nie, czas spędzany z dziecmi zaliczam do zajęć relaksujących
Kiedyś pracowałam na noce, głównie w nocy też się uczyłam, więc wstawanie na karmienie/siku/bo coś się przyśniło mnie mało wzrusza - załatwiam temat i śpię dalej. Jak czuję się niewyspana to dosypiam np w weekend

pozdr,
mi

[loorien]

własnie byli znajomi bezdzietni a ja synka 3 letniego mam i za
tydzien rodzę córkę (nowa tu jestem ale zapragnelam sie
wypowiedziec niby super - wyjazdy imprezy koncerty zyją jak
studenci, ale im nie zazdrosZcze, bardzo by chcieli dziecko tylko
póki co nie udaje sie - zycie bez dzieci byłoby puste, mówie to choc
nie uwazam sie za matkę polkę w ogóle
Przy drugim obiecalam sobie szybciej zorganizowac nianie zeby sie
nie uzalezniac od babc i jakos znaleźć czas dla siebie, brakuje mi
zycia towarzyskiego, ale cóż zrobic - nie da sie miec wszystkiego

[irmaaa]

Mnie nie trzeba przekonywać, że czas spędzony z dziećmi jest cudny.
Nieprzespane noce (nauka, praca), które można odespać- pikuś.
Ja po prostu jestem przewlekle zmęczona. Tyle chciałabym zrobić, ale nie mogę
się poderwać do lotu, nie mam sił.

odpocznijcie od dzieci

[papalaya]

są już w takim wieku, że jeśli macie taką możliwość,
to "sprzedajcie" dzieciaki dziadkom a sami wyjedźcie gdzieś na parę
dni/tydzień zrelaksować się i pobawić "po dorosłemu"

my tak zrobiliśmy parę lat temu kiedy nasz starszy synek miał 2,5
roku...skoczyliśmy na tydzień na Kanary, w tym roku ma 8 lat, a
młodszy wlaśnie skończył dwa, za dwa tygodnie ruszamy do Egiptu...

taki wyjazd tylko we dwoje raz na parę lat naprawdę pomaga...zarówno
pod względem relaksu ja i "odnowy" malzenstwa

[kinada]

irmaaa napisała:

> Mnie nie trzeba przekonywać, że czas spędzony z dziećmi jest cudny.
> Nieprzespane noce (nauka, praca), które można odespać- pikuś.
> Ja po prostu jestem przewlekle zmęczona. Tyle chciałabym zrobić, ale nie mogę
> się poderwać do lotu, nie mam sił.

Ehhhh, skąd ja to znam...
_______________

RATUNKU, co robić...?!?

[mamma1975]

Niestety też jestem potwornie zmęczona i dobrze to ujęłaś "brak sił do poderwnia
się do lotu". Podrywam się i padam na twarz. dzieci- 4 lata i 1,8. Starsze to
astmatyk i alergik, b często chore, córa młodsza zdrowa za to mamusina i
najlepiej na kolanach u mamy. Nie mamy komu oddać dzieci na nawet na jedną noc,
a co dopiero na kilka dni. Nie mamy żadnych dziadków, a mój ojciec, średnio
zaleczony alkoholik, nie nadaje się do opieki. Bywa że siadam m koncie i płaczę,
ze zmęczenia. Do tych co napiszą że powinnam iść do psychiatry, bo mam depresję-
byłam i stwerdziła przewlekłe zmęczenie. zaleciła dłuuuuuugi odpoczynek. Ale jak
to zorganizować. JAK!!!!

[ewag12]

Ja jestem zmęczona. Syna ma 5 lat i jest niesamowicie grzeczny, az
za bardzo ale córka (17 mscy) to jaszczurka przebiegła Maruda,
pijawka przyssana do mamy, drze jape i w dzień i w nocy... No
właśnie u mnie te noce sa najgorsze. Mąż na kontracie do grudnia w
UK.
Możecie wierzyc lub nie ale normalnie łza mi się w oku kręciła jak
oglądałam reklame gdzie mąż mówi do żony "dzieciaki juz śpią może
napijemy sie early graya?" Dla mnie położenie małej to nie koniec
dnia bo musze odwalić jeszcze nocke.
Pracuje i odpoczywam w pracy. Psychicznie przede wszystkim od tej
rutyny.
Chyba Cie nie pocieszyłam ale wiedz że nie jesteś sama.

[mama_piotrusia1984]

Moje mają 5lat i 4 miesiące i najbardziej męczące są nocki kiedy
trzeba co chwilę wstawać. Synek grzeczny, chociaż
powiedzmy "emocjonalnie" wymagający a córka, no cóż, jak to
niemowlak. ostatnio miała strasznie trudne dni i po kilku dniach
dosłownie ciągle na rękach te mi wysiadły i mała chcąc nie chcąc
musi spędzać czas na leżaczku lub kocyku bo nie daje rady jej nosić
z bólu. Czasami tylko tak sobie myslę że takie maleńkie dzieci męczą
fizycznie a nastolatki psychicznie. Nie wiem jeszcze co gorsze ale
myślę, że zawsze wydaje nam się że lepiej to mają rodzice tych
drugich

[alabama8]

Musisz rozdzielić robotę. Mąż nie pomaga tylko jego działką jest:
śmieci, zakupy + planowanie, zmywanie, pranie, zmiana pościeli -
wybierz mu coś z powyższego.
Dziecko 7-mio letnie też już powinno mieć swoją działkę: składa i
pakuje swoje pranie ew. segreguje pranie rodzinne (moje na kupkę po
lewej, niemowlakowe na prawo, reszta zostaje w koszu). Ścielenie
wyrka też nie przekracza możliwości 7-mio latka, samodzielna kąpiel,
wyniesienie łachów do brudów, rozpakowanie zmywarki ...
Posiedź sobie ze 2-3 dni, zrób listę prac jakie wykonujesz w domu,
potem podziel w miarę możliwości.

[default]

irmaaa napisała:

>> Macie to już za sobą i możecie powiedzieć, kiedy będzie łatwiej?

Ja co prawda mam jedno dziecko całkiem dorosłe, wręcz stare, ale jak
sobie przypominam jej dzieciństwo, to najgorzej byłam zmęczona
gdzieś tak do trzeciego roku jej życia. A najbardziej wtedy kiedy
nie pracowałam i siedziałam z nią w domu. I może nie tyle było to
zmęczenie czysto fizyczne, co raczej czułam się
kompletnie "udupiona" Kiedy miała dwa lata, ogłosiłam rodzinie
(mężowi, dwóm babciom i dziadkowi), że wyjeżdżam na wczasy i "róbta
co chceta". No i pojechałam na 10 dni w góry, wróciłam wypoczęta,
zrelaksowana, pełna energii i niesamowicie stęskniona za córcią.
Potem poszłam do pracy i popołudnia spędzane z córką stały się
wyłącznie przyjemnością po całym dniu rozłąki. A jak już miała 4-5
lat to w ogóle bajka, moje dziecko nigdy nie było upierdliwe i
absolutnie nie wymagało skakania wokół niego na okrągło.
Rozumiem, że jest roboty przy 1,5 roczniaku, ale 7-latek to już się
sam sobą zajmuje chyba i nie wymaga ciągłej uwagi ? A i pomóc może.
A Tobie radzę - wyjedź sobie choćby na parę dni, dom się nie zawali,
dzieciom nic się nie stanie - mają ojca, może i jakichś dziadków ?
Niech się organizują