pulapka

[veerle]

zastanawiam sie czy kobieta zostawiajaca dotychczasowego partnera i wiazaca
sie z innym nie pada w pulapke tlumaczac ze najwazniejsze dla dziecka jest
to zeby jego mama byla szczesliwa. a skoro nie czuje sie szczesliwa w
dotychczasowym zwiazku a nowy niesie potencjal tego ze bedzie szczesliwa
decyzja ktora podejmuje jest z korzyscia dla dziecka. ile w tym prawdy a ile
lagodzenia poczucia winy?

trudno mi na to spojrzec z boku bo dla dobra dziecka i tego zeby mial
jednoznacznosc tego co sie dzieje musze zdecydowac o kolejnym ograniczeniu
bliskich chwil z Nim spedzonych. nie bede przy Nim jak bedzie zasypial bo
juz zaczal teskic za mama.

[ewa216]

A cz Twoja partnerka zdaje sobie sprawę,że najważniejszy dla dziecka jest
również normalny kontakt z ojcem?Tym bardziej dla chłopca(z tego co pamiętam z
poprzednich postów to macie synka-Kosmę)?
Oczywiście,że nie powinno się tkwić w związku tylko dla dobra dziecka ale w
przypadku rozstania powinno się zadbać by mały jak najmniej odczuł jego skutki.
Dlaczego musisz ograniczyć spędzone chwile z synkiem?
Teraz jest z Tobą?
Jeśli tak to normalne,że tęskini za mamą a gdy będzie z mamą to będzie tęsknił
za Tobą.
Moim zdaniem Twoja partnerka Lagodzi poczucie winy.Ja gdybym była w jej
sytuacji pewnie też bym tak mówiła,żeby przypadkiem nikt mi nie zarzucił,że
swoim kaprysem niszczę synkowi dzieciństwo.
Pozrawiam.Ewa

[veerle]

tak, zagadamy sie co do tego ze jest mu potrzebny kontakt i z mama i z tata.
ale poniewaz jest tak ze nie spedzamy czasu z Nim razem (to jest Jej decyzja,
ja nie mialbym nic przeciwko temu ale szanuje ja) to oznacza mniej czasu z
mama i mniej czasu z tata. poniewaz oboje duzo pracujemy i dotychczas i tak
nie mielismy dla dziecka tyle czasu ile On i my chcielibysmy to nowa sytuacja
jest dla Kosmy bardzo trudna (dla nas zreszta tez). w tym wieku wiez z mama
jest znacznie silniejsza, a obecnosc mamy jest podstawa poczucia
bezpieczenstwa dla malego dziecka to po kilku tygodniach zaczal za mama bardzo
tesknic i domagac sie Jej obecnosci. umowilismy sie tak ze w dni kiedy ja
jestem z Nim bede kladl Go spac i to dla mnie bylo bardzo cenne, moc Go
przytulic przed zasnieciem i byc z Nim jak zasypia. tylko ze zaczal plakac
przy zasypianiu ze mna i pytac o mame, musialem wiec podjac decyzje ze nie
bede tego robil, niech bedzie z mama, w ten sposob mama jest codziennie,
rozmawia z Nim przed snem, pomaga mu zasnac i mysle ze tak jest lepiej choc
strasznie mi tego brak.

[trapet]

Veerle,
Twoja historia bardzo mnie poruszyla. Tez mam synka ktory nazywa sie Kosma, i
tez mam trudne uklady z jego ojcem. Ale na razie nasz Kosmus ma dopiero 10 m-
cy... Pocieszam sie ze to trudny okres po porodzie itd, i ze uda nam sie
naprawic, albo chociaz poprawic, nasz zwiazek.
Nie chce oceniac twojej partnerki, ale wydaje mi sie ze to "szczescie dziecka
tylko jesli matka jest szczesliwa" to naginanie rzeczywistosci tak aby
usprawiedliwiala jej wybor. Jak napisala moja przedmowczyni, dla dziecka wazne
jest szczescie i dobre uklady zarowno z matka jak i z ojcem... i to z obojgiem
naraz, jesli mozliwe.
Ja czasami mysle z przerazeniem co bym zrobila gdybym spotkala innego faceta -
ktorego pokochalabym bardziej niz mojego... Na razie wydaje mi sie ze dla dobra
naszej rodziny zostalabym jednak z ojcem Kosmy, ale nie moge tak do konca
reczyc jak bym sie zachowala... Postawa ojca jest tu b. wazna. On powinien
robic wszystko zeby uratowac zwiazek, zeby matka jednak nie zdecydowala sie
odejsc z innym.. Tak mi sie wydaje.
Moj facet ma naprawde duzo obiektywnych wad, i jest trudnym czlowiekiem.
Zwlaszcza po porodzie, matka potrzebuje wsparcia i opieki za strony partnera, a
nie stale zlego humoru i awantur...
No coz, przykro mi ze ciebie to spotkalo, bo z tego co pisales wczesniej na
forum jestes swietnym ojcem. Chce wierzyc ze nie wszystko stracone i ze wasz
zwiazek odzyje. Jestem myslami z toba
Ola

[veerle]

o rany! tez Kosma! super

trzeba byc bardzo uwaznym bo co to znaczy okres po porodzie? ja sobie tak to
tlumaczylem, tlumaczylem az Kosma mial rok i 3mies. i nagle okazalo sie ze to
nie jest "po porodzie" tylko mamy jakis problem z nami.

trudno wyobrazic sobie sytuacje gdy jest sie w zwiazku, troche oklaplym, z
malym dzieckiem, codziennoscia, rutyna i co tu duzo mowic nuda. a tu pojawia
sie ktos absolutnie fascynujacy ktos, kto odpowiada na wszytstkie potrzeby
kotre nie byly spelniane przez partnera w zwiazku. trzeba duzo sily zeby
zmusic sie do nabrania dystansu i nie porownywania tego co jest w zwiazku z
obietnica ktora niesie nowa znajomosc. bo porownanie prawie zawsze wyjdzie na
niekorzysc zwiazku. a wtedy masz wybor albo zostajesz ze wzgledu na dziecko (i
nosisz w sobie zal ze stracilo sie cos waznego, zal ktory dalej rozklada
zwiazek) albo idziesz za glosem serca i krzywdzisz swoje dziecko.

najlepsze co w takiej sytuacji zrobic to sprobowac popatrzec tylko na swoj
zwiazek i to najlepiej z partnerem, nie raz nie dwa, rozmawiac tak zeby dojsc
do tego dlaczego jest zle i ocenic na ile jest mozliwe odbudowanie/poprawa. i
wtedy zdecydowac. ale przyznaje to jest idelalistyczne podejcie zakladajace ze
mozna usunac ze swojej glowy tego/ta "trzecia"

uratowac zwiazek moga tylko 2 osoby bo zwiazek tworza 2 osoby. ktos musi
zaczac to fakt. ale jesli sie to rozumie to lepiej dla wspolnego dobra nie
czekac na druga strone. w zyciu czeka jeszcze wiele kryzysow, moze nastepnym
razem to On bedzie tym pierwszym ktory wyciagnie reke?

ale ja mysle ze twoj facet ma tez szereg zalet i dlatego wciaz jestes z Nim,
moze powinas nie czekac az trudny czas minie tylko porozmawiac z Nim tak zeby
zrozumial jakie sa Twoje potrzeby. faceci niestety w wiekszosci nie rozumieja
subtelnych komunikatow wysyalnych przez kobiety, wiem cos o tym

[aggis]

witaj veerle,
to bardzo trudne pytanie - sama zastanawiam się nad tym od ładnych kilku
miesięcy. Mam dwie wspaniałe córeczki i męża, z którym, no cóż, różnie bywa.
Niby jesteśmy razem, ale, podobnie jak Ty i mama Twojego synka, bardzo się od
siebie oddaliliśmy zatracając się w codzienności. Jak najbardziej rozumiem
kolej rzeczy, tzn. że po etapie wielkiego uniesienia następuje "spadek" i jest
to jak najbardziej naturalne, ale spodziewalam się, że po tym uda nam się
stworzyć inną, głębszą relację i bedziemy umieli nadal cieszyć się sobą. Ale
tak się nie stało. Co tu dużo mówić, oboje jesteśmy sobą znudzeni, w
niektórych dzidzinach życia rozczarowani. Oboje jesteśmy spragnieni czegoś
innego, tęsknimy za czymś bliżej nieokreślonym. Ale mamy dwójkę dzieci i dla
mnie jak na razie najważniejsze jest, żeby to one były szczęśliwe. Ale
przychodzą jednak chwile kiedy zastanawiam się, czy żyjąc z kimś kto nie
zapewnia mi tego, co dla mnie bardzo ważne (ciepła, bezpieczeństwa,
zrozumienia), będę w stanie tworzyć choćby złudzenie szcześliwej rodziny.
Czasami zastanawiam się, czy gdyby na mojej drodze pojawił się ktoś (o kim
mogłabym myśleć, że jest drugą połówką mojego jabłka), to czy jednak nie
postąpiłabym tak jak Twoja żona? Z jednej strony pewnie miałabym ogromne
poczucie winy (jeśli chodzi o dzieci), a z drugiej bałabym się, że stracę coś,
co zdarza się raz w życiu, że sama zamykam sobie drogę do szczęścia.
Oczywiście pozornego, bo, to również wiem, że nie potrafialbym być w pełni
szczęśliwa mając świadomośc, że skrzywdziłam własne dzieci. Bo, co by nie
mówić o moim mężu, to kocha nasze córki. Szkoda tylko, że w tak specyficzny
sposób... Piszesz, że dla Ciebie kontakt z Kosmą jest bardzo ważny. Spędzasz z
nim jak najwięcej czasu. Już za to jesteś dla mnie wspaniałym człowiekem i oby
na tym świecie było jak najwięcej takich ojców jak Ty. Mój mąż niestety nie
odczuwa zbyt wielkiej potrzeby bycia z własnymi dziećmi, zawsze wynajdzie
jakąś wymówkę.
Veerle, zdaję sobie sprawę, jak bardzo bolą sytuacje, na które nie mamy
większego wpływu. Nie łudźmy się, niewiele możesz zrobić, żeby przywrócić
dawny stan rzeczy. Ale z całego serca Ci życzę, aby wszystko ułożyło się dla
Was jak najpomyślniej. Może Twoja żona zda sobie sprawę, że sama siebie
oszukuje szukając szczęścia, choć już je spotkała (mam na myśli Ciebie i
Waszego synka). Veerle, jeśli chciałbyś jeszcze o tym pogadać, pisz na mojego
priva: [e-mail].
pozdrawiam serdecznie, a.