Dziecko w szpitalu, mama padnięta

[elfenniu]

Mój Bączek (17 m) od wczoraj jest w szpitalu z powodu biegunk Kroplówka go denerwuje, nie może spacerować ani opuszczać pokoju. Ja jestem ledwo żywa, noc na fotelu nie należała do najprzyjemniejszych. W sumie to, że na noc nie można gasić światła w pokoju też nam przeszkadzało.
Nie cierpię szpitali, nie umiem rozmawiać z personelem (im bardziej staram się być asertywna tym bardziej mnie olewają )... W związku z moją nieporadnością mam pytanie: jak tam przetrwać? Warunki nie są wprawdzie koszmarne, ale napewno możemy poprawić jakość swojego bytowania na oddziale. Może bardziej doświadczone mamy mają jakieś pomysły?

Pozdrawiam

[kali_pso]

Kroplówka go d
> enerwuje, nie może spacerować ani opuszczać pokoju

To chyba nic dziwnego, pewnie podejrzewają Rotta a to jest
zagrożenie dla otoczenia. Zabierz zabawki małego( najlepiej takie,
które później łatwo poddac dezynfekcji)i bądź z nim. I tyle.
Może ktos mógłby Cię zastapic przy dziecku na kolejna noc?
No niestety, szpital niesie pewne komplikacje i utrudnienia. Trzeba
sie z tym liczyc. I nie wiem, czy w kazdej sytuacji trzeba byc
asertywnym- nie warto czasem posłuchac personelu zamiast silic sie
na asertywnośc za każda cenę? Umiar, umiar przede wszystkim.

[alanis11]

Przechodziłam to wiec nie zazdroszcze, tez byl rotta tez kroplówa. Najlepsze
jest to ze na tych oddziałach dzieciecych pielegniarki to poza zmianą kroplówki
nie robią nic bo matki cała dobe na krzesłach przy dzieciach (ja jeszcze
musiałam za te mozlwość płacic ) Męka i masakra.

[kali_pso]

A co według Ciebie powinny robic?
Przychodzic zmieniac pieluchę Twojemu dziecku?

I tak, tak wiem- zaraz pojawias ie opisy wrednych piguł co to na
krzyki maluchów nie reaguja, tylko kawę w socjalnym piją
Zapewnbiam- prawda jest duzo bardziej złozona i dobra wola musi byc
po obydwu stronachp

[asia_i_p]

To nie o to chodzi.
Chodzi o pewną konsekwencję - albo obecność rodziców to ma być tylko komfort
psychiczny dla nich i dziecka i wtedy robimy im łaskę. Możemy sobie za to kazać
płacić, utrudniać im życie zakazem używania toalet, itp.
Albo rodzice wykonują realnie część pracy przy dziecku, którą w innym wypadku
wykonywałby personel, czyli nie robimy im łaski, tylko z nimi współpracujemy i
raczej nie piętrzymy im na drodze trudności.

Tymczasem obecnie szpitale zatrudniają na jeden dyżur tyle pielęgniarek, że nie
ma szans, żeby wydoliły bez pomocy rodziców, czyli na tę pomoc liczą, a z
drugiej strony maksymalnie utrudniają pobyt rodzica na oddziale i wyraźnie robią
łaskę. Co jest chamskim wykorzystywaniem faktu, że rodzic, który kocha dziecko,
da sobą trochę poponiewierać, żeby z nim być w chorobie, zapłaci za tę możliwość
i jeszcze będzie wdzięczny. No i na pewno nie zastrajkuje.

[elza78]

jak moja mloda byla w szpitalu to umowilam sie z mezem ze on przyjezdzal zaraz
po pracy do szpitala wtedy ja jechalam do domu na kilka godzin zeby ochlonac z
tej szpitalnej atmosfery
u nas chyba bylo lepiej, bo byly lozka polowe dla matek, ale wychodzic tez nei
bylo mozna i tez z personelem kontakt raczej ciezkawy
wspolczuje ci i mam nadzieje ze szybko wrocicie do domu

[izak31]

A Tatus gdzie? Nawet jak pracuje to mozna wziasc zwolnienie na
opiekę nad dzieckiem. Wtedy tylko co drugi dzien w szpitalu.

[asia_i_p]

Możliwości są dwie.
Albo matka pracuje, albo nie pracuje.
Jeżeli nie pracuje, nikt nie da ojcu L4 na dziecko ani opieki nad dzieckiem.
Jeżeli pracuje, to opiekę lub L4 dostanie jedno z rodziców. Takie mamy prawo. I
żaden lekarz nie wypisze L4 na co drugi dzień obydwojgu rodzicom. A jeśli
zdecydują się oboje wykorzystać opiekę nad dzieckiem, to jedno weźmie 1 dzień i
drugie 1 dzień, i po dwóch dniach skończy się co drugi dzień.

[ya_yaga]

> Jeżeli nie pracuje, nikt nie da ojcu L4 na dziecko ani opieki
nad dzieckiem.
Błąd. Opieka nad dzieckiem przysługuje rodzicowi niezależnie od tego
czy drugi pracuje czy nie.
Jeśli matka nie pracuje to logiczne jest, że z prawa do dwóch dni
opieki będzie korzystał ojciec
Jeśli oboje pracują to ustalają któremu z nich będzie przysługiwać
to zwolnienie (mogą się też chyba podzielić po jednym dniu)

[anmala]

A jak mój młody miał R, to najpierw koczowałam na podłodze na oddziale
laryngologicznym, nosiłam młodego bo miał bardzo wysoka temperaturę, potem jak
zaraził cały oddział i przestały odbywac sie planowe operacje to dopiero
przeniesli nas do szpitala zakaźnego i tu mialam łózko dla siebie, ale i tak
spałam z dzieckiem. Ale zasady tu były takie, że ja nie mogłam wychodzić ze
szpitala, była lista osób (dokładnie jedna), które mogły nas odwiedzać i ta
osoba miała przepustke do wchodzenia na oddział. Z dzieckiem nie mozna było
chodzic po korytarzu tylko musiało przebywać na sali.Ale faktem jest, że cala
opieka spoczywała na mnie. Ale ważne było to, że mialam włsane łózko i moglam
normalnie sie wyspac.

[kali_pso]

Ale zasady tu były takie, że ja nie mogłam wychodzić ze
szpitala, była lista osób (dokładnie jedna), które mogły nas
odwiedzać i ta
osoba miała przepustke do wchodzenia na oddział. Z dzieckiem nie
mozna było
chodzic po korytarzu tylko musiało przebywać na sali


I słusznie. Bo to moje drogie panie działa tez w drugą stronę-
pomyślcie na co WASZE dzieci narażone są w takim oddziale a ochota
na spacerki po korytarzach oddziału zakaźnego zaraz przejdziep

[asia_i_p]

Tylko, żeby to miało sens, to jeszcze musiałyby dzieci być logicznie rozkładane
po salach.
Latem mój brat był w szpitalu z podejrzeniem rota - wyraźnie macocha powiedziała
w wywiadzie, że tylko biegunka, bez wymiotów, sytuacja była niejasna. Po dwóch
dniach, kiedy już było prawie dobrze, wpakowali im do sali dziecko z
pełnoobjawowym rota, a na prośbę macochy, żeby ich przenieść do płatnej jedynki
- teoretycznie szpital miał to w ofercie - powiedzieli, że takiej możliwości nie
ma. Kiedy zaprotestowała, że jej dziecko może się zarazić, to powiedzieli, że
przecież miało te same objawy. Powiedziała, że nie - okazało się, że wywiad
został źle spisany, pielęgniarka pogodnie stwierdziła - a to widać ktoś się
pomylił, ale dzieci dalej nie rozdzieliła. Macocha wyszła z bratem do domu i po
dwóch dniach wrócili do szpitala z pełnoobjawowoym rota, na szczęście nie
zarazili nikogo innego z rodziny. Niechodzenie po oddziale niewiele pomogło.

[uczula]

koc,spiwor i przespac sie na podlodze.
jezeli tata moze - niech przyjedzie na zmiane, mysmy czuwali co 2
noc.
przezylam az 2 takie noce...wspolczuje.
u nas tez z personelem tak sobie i opieka oczywiscie spoczywala na
rodzicach.
pielegniarki nie byly do opieki nad dziecmi a jedynie do podawania
lekow.

[imasumak]

Nie masz możliwości rozkładnia na noc materaca dmuchanego? Jakaś poduszka, koc i
już zupełnie inna jakość odpoczynku. W ciągu dnia staraj się zainteresować
małego jakąś zabawą, książeczkami. Moja młodsza w tym wieku już sporo rysowała,
może Twój maluch też lubi?

No i postaraj się znaleźć kogoś, kto posiedzi czasem z dzieckiem zamiast Ciebie.

[super-mikunia]

Wróciliśmy w miniony poniedziałek ze szpitala. Młody 15 m-cy. Też biegunki,
najpierw wymioty, potem koszmarne biegunki. Na szczęście bez wysokiej
temperatury - nie były to rotawirusy.
Trafiliśmy tam w środę wieczorem. 1-ą noc spędziłam - na podłodze...Później
dostałam łóżko dla takich większych dzieci...Ale i tak nie miałam okazji na nim
spać - tak od razu -bo z czw na pt w ogóle nie zmrużyłam oka - z Młodego tak
leciało, że nie nadążałam zmieniać pieluch, całą noc nad jego łóżeczkiem
stałam...Do tego on po pół godzinie po tym jak zasnął był rozbudzany do zmiany
werfolnu, budził mi się z krzykiem przez resztę nocy... Na szczęście mąż mnie
zastąpił w nocy z pt na sb i sb na nd Nie dałabym rady ledwo żyłam w pt po
takiej nocy W ogóle ojciec syna częto do niego przyjeżdżał - akurat ma taką
pracę - w ciągu dnia. Niestety nie mogłyśmy zbyt długo spędzac w 3 czasu bo w
dom jeszcze remont..
Gdy Młody trochę się lepiej poczuł to miał już tcohę mniej kroplówek - więc miał
też czas się wybiegać. Raz dałam mu torbę, w której mieliśmy rzeczy i trzymając
na d nim kroplówkę pozwalałam mu wywalać rzeczy i wkładać do woli. Na ostatek
miał narzeczoną w pokoju 2 letnia Gabrysię więc sobie jakoś umilali czas
wyrywając swoje zabawki
Wyszliśmy w pn po 5 dobach, jak tylko trochę unomrmowała się sytuacja z Młodym
jeść zbytnio jeszcze nie chce jeść po tych wszystkich przeżyciach I miniony
tydzień też nie był ciekawy Młody strasznie odreagowuje ta chorobę (histerie,
płacz, totalny kłebek nerwów ) ale dziś prawie po tygodniu wraca już do normy
Śmieje się, bawi, nie potrzebuje smoczka non-stop, chętniej je
Powodzenia i dużo sił

[asia_i_p]

A nie ma u was opcji wykupienia jedynki z łóżkiem dla mamy?
Mówiono mi, że w naszym szpitalu jest, pokój z łóżeczkiem dla dziecka i łóżkiem
dla mamy i nawet z szafą. Wtedy, kiedy mi mówiono - 5 lat temu - kosztowało to
14 zł za dobę. Nawet gdyby miało być dwa razy więcej teraz, chyba się opłaca.

[gryzelda71]

3 lata temu w szpitali akademickim na nowym oddziale(nowo wybudowane budynki)nie
było takiej opcji,co więcej,nie było możliwosci spania rodzica na
oddziale(regulamin).Regulamin jednak szybko został nagięty,gdy mój syn troszkę w
nocy popłakał.Szybko panie zadzwoniły,żebym przyjechała.

[asia_i_p]

Czyli u nas pewnie jest dlatego, że jest szpital w 12 tysięcznej miejscowości.
Porodówka zapchana (tani poród rodzinny - wiem, że oficjalnie jest bezpłatny,
ale u nas ten bezpłatny kosztuje stówę, we Wrocławiu pewnie kilkaset, w
Warszawie tysiąc), chirurgia zapchana (to Trzebnica, u nas jest ta główna w
Polsce replantacja kończyn), a reszta oddziałów poza sezonami dużej
zachorowalności wykorzystuje miejsca.
Mam nadzieję, że nadal tak jest.

[mondovi]

> A nie ma u was opcji wykupienia jedynki z łóżkiem dla mamy?

gdy trafiłam z synem do szpitala, wszystkie sale z łóżkiem dla rodzica były
zajęte i na zmianę koczowaliśmy w nocy.

[ib_k]

pomijając wszystko inne, dlaczego


>na noc nie można gasić światła w pokoju

czy to jakaś forma tortury??

[neptunka]

elfenniu - jeśli dziecko nie ma 2 lat, to pracujący rodzic moze ez
wzgledu, czy matka pracuje, czy nie, wziąć opiekę na to dziecko
moze pomyślcie o tym

neptunka

[ammazuko_powrot]

a jakiś zapis prawny na to znasz?
Bo to chyba nie do końca jest tak jak piszesz...

[neptunka]

oczywiscie:
www.zus.pl/default.asp?p=4&id=433
"Zasiłek opiekuńczy przysługuje pod warunkiem, że nie ma innych
członków rodziny mogących zapewnić opiekę. W przypadku sprawowania
opieki nad chorym dzieckiem w wieku do lat 2, zasiłek opiekuńczy
przysługuje nawet wówczas, gdy są inni członkowie rodziny mogący
zapewnić opiekę."

[ammazuko_powrot]

Szkoda tylko, że ZUS interpretuje prawo na swoją korzyść
Ale dzięki za link..

[super-mikunia]

Do 2 lat nawet jeżeli opieka jest powyżej jeżeli takowej nie ma. Z mężem
skorzystaliśmy z tego kiedy ja byłam na macierzyńskim, Młody szpitalu i ja też
się pochorowałam. Mąż dostał bez problemu L4 opiekę na syna pomimo, że byłam
na macierzyńskim - w domu z dzieckiem.

[neptunka]

ja też ostatnio korzystałam z tej opieki - tzn. źle
określam "korzystałam"
pochorowało nam się dwoje dzieci, więc mąż wziął opiekę na córkę,
która nie ma 2 lat (nasze godziny pracy się nie pokrywają)
to przepis stary jak świat i nie sądzę, by zus go gdziekolwiek nie
respektował

[slonko1335]

Moje dziecko niestety dość często bywało pacjentem w różnych szpitalach. W kilku
z nich nie było opcji wydania zwolnienia dla rodzica bo przecież dziecko w
szpitalu ma opiekę-był nawet taki zapis w regulaminie. Ostatnio jak leżałam z
synem - był zapis, że zwolnienie mogą dostać tylko matki karmiące....jak córka
była w szpitalu a mi nie chcieli wydać zwolnienia brałam od lekarza rodzinnego
zwolnienie na siebie.

[super-mikunia]

Tak, tak pisałyśmy o tym sam

[super-mikunia]

a sorry piszesz o tym samym

[kropkacom]

Byłam dwa razy w szpitalu z dziećmi. Raz z półtorarocznym synem i teraz z prawie
siedmioletnią córką. Za pierwszym razem było źle a za drugim lepiej. Myślę że to
kwestia szpitala i wieku dziecka. Teraz mała była kumata i wśród dzieci dobrze
się czuła. Mogła chodzić po oddziale (neurologia), były zajęcia dla dzieci itd.
Ja się tylko wynudziłam i nasłuchałam płaczu współlokatorki (robiąc też za
nianię). Personel miły i komunikatywny. Za pierwszym razem było dziecko małe a
po zabiegu czuło ból. Personel okropny. Z jednej strony przeszkadzałam a z
drugiej odciążałam ich od zajmowania się moim dzieckiem. Reasumując, szpital nic
fajnego więc zacisnąć zęby i nie oczekiwać Bóg wie czego. Niestety.

[kropkacom]

I jeszcze, przy synu spałam na rozkładanym łóżku a przy córce pierwsza noc
wspólna w osobnym pokoju na kanapie a potem na sali ogólnej po ułożeniu dziecka
do spania spadałam na noc domu żeby przed siódmą rano być z powrotem na
oddziale. Jak nas wypisywali to córka żałowała że jeszcze nie może zostać

[berecik7]

Zrobiłabym aferę o ten absurdalny zakaz gaszenia światła. Coś mi to pachnie
jakimś betonem z Prl-u. To chyba nie Guantanamo tylko szpital dla dzieci?!!!!!

[elfenniu]

Na początek sprostuję: rozumiem dlaczego nie możemy sobie spacerować po oddziale i rozsiewać swobodnie wirusów, napisałam to dlatego, że to Antkowi strasznie utrudnia życie bo jest ruchliwy a siły go zbytnie nie opuściły.
Zabraliśmy zabawki, zmieniamy się przy dziecku, a dziś zabieram ze sobą na noc karimatę i śpiworek. Światło zamierzam zgasić chociaż na czas usypiania dziecka bo inaczej nie zaśnie.
Co do personelu: nie jestem typem roszczeniowego pacjenta, raczej przepraszam, że żyję. Dlatego "staram się być asertywna" co mi szczególnie nie idzie. Dziś na przykład była taka sytuacja: lekarka prosiła, żeby pieluszki z kupą odkładać w rogu łóżeczka i prosić pielęgniarki, żeby je oglądnęły. Pytałam różnych pielęgniarek czy mogą zerknąć na kupy, żebym je mogła wyrzucić, ale żadna nie miała czasu. Wobec tego sterta pieluszek ciągle rosła, a ja dalej pytałam... W końcu przyszedł niemąż a ja poszłam do domu. I co? Kiedy w końcu jakaś pani przyszła to nakrzyczała na partnera, że kupy trzeba pokazywać od razu a nie czekać...

[donna28]

Rok temu byłam w szpitalu, Inga miała jakiś rok i 8 miesięcy. Byliśmy w sumie
cztery noce (trafiliśmy wieczorem), z czego jedną przespałam na rozkładanym
łóżku, mała była tak osłabiona przeżyciami, że spała w łóżeczku, nie budziła
się. Potem wyprosiłam jedynkę (za opłatą oczywiście) i było bardzo spoko.
Naznosiłam jej książek, zabawek do szpitala, mąż wziął zwolnienie chyba albo
opiekę (nie pamiętam), ja wykorzystałam urlop, dziadkowie przychodzili i było
ok. Ta kroplówka rzeczywiście była utrudnieniem, ale jakoś przyzwyczaiła się.
Niestety po 2 nocach zabrali nam jedynkę, bo jakieś bardzo chore dziecko
przybyło i potrzebowali izolatki. Wtedy na noc zmienił mnie mąż, bo ja już byłam
ledwo żywa, przespałam się w domu, a on został z małą. Na następny dzień rano
wyszliśmy. Miała rotawirusa.
Pierwsza noc była trochę tylko trudna, jak pamiętam, bo na sali leżała trójka
dzieci i co rusz jakieś się budziło, tzn. moja spała jak kamień (była lekko
odwodniona, osłabiona), ale pozostałe dwa płakały na przemian i sobie nie pospałam.
Generalnie nie wspominam tego jakoś tak tragicznie. Robiłam z nią w szpitalu
podobne rzeczy jak w domu - zabawki, książki, muzyka z laptopa, tylko pobiegać
sobie nie mogła, ale ona nie z tych ruchliwych.

[estel7]

Jeśli maluszek ma często zmieniane wenflony i zastrzyki to polecam krem emla - u
nas się sprawdza.

[agamama123]

Pierwszy pobyt mojego syna w szpitalu trwał 4 miesiące - nie wolno było mieć na
sali nawet swojego leżaka... Inna sprawa, że nawet by się tam nie zmieścił. Z
perspektywy czasu zastanawiam się jak to przetrwałam Bezpośrednio po porodzie,
twarde krzesełko... Mąż nie mógł mnie zmienić, taki lajf...sami, w obcym
mieście... Teraz już nawet nie pamiętam jak nam udało się nie zwariować
Teraz, gdy któreś z dzieci leży w szpitalu mamy przynajmniej możliwość położenia
się obok dziecka.