Pofantazjujmy

[reteczu]

A gdyby tak nasza władza ustaliła, że mamom, które nie pracują zawodowo ze
względu na wychowywanie dzieci i zajmowanie się domem [mamy dobrze wiedzą,
jaka to harówa], należy się pensja z budżetu państwa [w końcu te mamy
wychowują obywateli państwa], to ile ta pensja musiałaby wynosić, żebyście
podjęły decyzję o rzuceniu pracy i czy w ogóle rzuciłybyście pracę?


Ja na jakiś czas pewnie rzuciłabym pracę, ale nie za mniej niż 5 tys. zł
miesięcznie. Początkowo pewnie bym się napawała tym swoistym urlopem, ale za
jakiś czas gnałoby mnie do ludzi i do pracy na tyle, że nawet gdyby władza
zastrzegła sobie, że podczas pobierania tej pensji nie wolno podjąć pracy
zarobkowej, to ja bym chachmęciła na czarno.
Na długo chyba nie dałabym rady nie pracować zawodowo.

[gryzelda71]

Były już wyceny takiej pracy domowej.Nie wyliczyli tego na 5 tys.

[anorektycznazdzira]

Duuużo.
Bardzo.
Cena za wsadzenie mnie do pierdla i odebranie perspektyw zawodowych
na "po-dzieciach" musiałaby być wysoka. Przewiduję, że zajmowanie
się dziećmi i domem mogłoby trwać 15-20 lat. Aktywność zawodowa
powinna trwać ok. 25-30 a jeśli podniosą wiek emerytalny to więcej.
W moim zawodzie więcej nawet przy obecnym stanie prawnym. Czyli
pensja musiałaby uwzględniać również to, czego NIE zarobię kiedy już
dzieci wyjdą z domu.
10? 15? 20?
Coś z tej grupy, bo musiałoby mi wystarczać na dobrej jakości środki
uspokajające i/lub antydepresyjne, duuuużo środków
antydepresyjnych...

PS

[anorektycznazdzira]

widzę, że matematyka u mnie wysiada: praca powinna trwać 30-35
lub więcej (od ok. 25rż, do 60rż, ewentualnie 55 jeśli ktoś się załapie
na wcześniejszą emeryturę)

[elza78]

nigdy nei rzucilabym tego czym zamierzam sie zajmowac dla pracy domowej za
jakiekolwiek nawet najwieksze pieniadze zwyczajnie nie widze siebie w roli kurki
ktorej glowa zaprzatnieta jest jedynie tym w co ubrac dzieci i co zrobic na
obiad... brrrr
odpowiedz wiec brzmi nie - siedzac w domu nie zmienia sie swiata
nawet za wielkie pieniadze

[moofka]

nieduzo
biorac pod uwage ze ogromna czesc matek robi z roznice miedzy niania a jej
pensja ktora czesto wynosi tysiac czy mniej
to ja spoko moge za ten tysiac zostac
inna sprawa ze mi praca do szczescia niepotrzebna
towarzysko moge sie spelniac gdzie indziej
dla rozwoju mam studia
a szybki internet i w domu

[elza78]

moofka w cholere studia to tez zajebiscie ciezka robota...

[moofka]

ale jaka przyjemna
zebym ja kiedys tak lubila sie uczyc jak teraz
to bym dopiero prymaska byla

[elza78]

co racja to racja i glowa jakos tak latwiej wiedze przyjmuje i w ogole
fajnie studiowac

[vincentyna]

No musialabym miec co najmniej tyle ile teraz mam, plus wlasnie wyrownanie za
brak postepow w karierze, zabezpieczenie na przyszlosc i ciezkie warunki pracy.
No i do tgeo platny urlop i L4, tak mysle, ze zaczelabym sie zastanawiac od
kwoty 20 tys zl na mc. Ponizej mi sie nie kalkuluje.

[kub-ma]

Nie rzuciłabym pracy z bardzo prostej przyczyny: swoją pracę lubię,
a gotować niecierpię.

[verdana]

Jestem gotowa doplacić i obniżyć na bardzo dlugom poziom zycia, aby
nie siedzieć z dzieckiem w domu.

Verdano!

[vre-sna]

Pięknie to ujęłas.
Tyle, że ... Sama jestem osobą pracująca domowo.
Albo jestem tak wyluzowana, że mnie to odpowiada, albo jestem
nienormalna.
Po pierwsze - obiady i tak trzeba robic, nawet wowczas gdy sie
pracuje.
Sprzątac w zasadzie rowniez - tylko ma sie na to mniej czasu.
Z dzieckiem czasami tez trzeba pobyć - rownież po pracy.
Albo ja mam spaczony pogląd - mnie dom nie męczy. Sprzatam kiedy
chcę (no w świeta to raczej muszę). Obiady - musik - to musik.
(wzorem Chmielewskiej - do garnka wrzucę i w zasadzie samo sie
robi).

I wcale nie ograniczam sie do tych czynności. Tutaj jest mowa ciągle
o jakims utyraniu strasznym - mam zupelnie inny pogląd. Uważam, że
to własnie pracujące zawodowo kobiety maja przerabane - ciagle w
biegu i brak czasu na cokolwiek.

A dzieci? Do południa w szkole - pol dnia na własne sprawy.

A na ile wyceniam REALNIE prace domową? Tysiąc pięcset zł na ręke i
jest ok.

[elza78]

a ja mysle ze takie domowe zycie w kapciach to moze na urlopie dobre bo wtedy
czlowiek to docenia, a tak na codzien to panie nuda wieje i depresja, gdybym nie
studiowala to bym umarla na dzien dzisiejszy zajmujac sie jedynie domem
a tak to przynajmniej mam pewne ważne rzeczy do przemyslenia nad garnkiem z
pozywna strawa dla calej rodziny - naprawde niektore powazne nawet zagadnienia
calkiem fajnie sie interperatuja podczas mieszania zupy hehehe
zwlaszcza ze ruch turbulentny plynow w zasadzie nie jest do konca wyjasnionym
zjawiskiem
wiec jak praca jest to i w domu bywa ciekawie

No widzisz - sama przyznajesz,

[vre-sna]

ze moze byc ciekawie.

Akurat jestem juz po studiach - jeZeli zdecydowalabym sie na dalsze
doksztalcanie - bardzo chetnie, ale nie teraz.

Powiem Ci, że tak jak istnieja stereotypy dot. matek karmiących
piersia, kobiet pracujących czy tez osob pracujących w tzw. wolnych
zawodach - tyczy to rowniez osob nie pracujących zawodowo.

Lubie miec panowanie nad wlasnym czasem - gdy pracowalam, moj czas
przez 8 godz. i wiecej byl w rękach pracodawcy. Nie twierdze, że to
bylo nudne, ale rowniez teraz nie mam czasu na nude. Robię to, co
chcę i co lubie (ach - pomijam gotowanie i sprzatanie hehe - to
akurat średnio lubię). W czym więc rzecz? uwielbiam np. sadzic
roslinki w ogródku - a czemu nie? Bardzo lubie czytac. Bardzo lubie
wyjeżdżac - czy mogłabym sobie na to pozwolić pracując zawodowo? W
kazdym terminie? Bardzo lubie malowac...

Nie wiem czy mialabym czas spedzac sobie przyjemnie zycie, gdybym
pracowała. Raczej nie.

[elza78]

nie zrozumialas mnie, ja nie lubie prac domowych, mysle ze dla osob ktore ich
nie lubia staja sie one z miejsca ciezsze, chociaz z drugiej strony jesli jest
cos do zajecia glowy to i gotowanie uchodiz a gotuje mysle calkiem neizle
wracajac gdybym miala nagle amputowac sobie moja dzialalnosc pozadomowa bylabym
wielce nieszczesliwa w ten sposob to ujme i wcale nie marzy mi sie za zadne
nawet najwieksze pieniadze spedzanie czasu w domu za to na uczelni, to
moglabym zamieszkac i odwalac wolontariat razem z dziecmi hehe.
mysle ze duzo jest osob dla ktorych praca jest czyms uciazliwym bo wykonuja ja
np tylko po to aby miec z tego pieniadze nie majac zadnej satysfakcji, wtedy
jakby naturalna koleja rzeczy jest ze lepiej sie realizowac w domu

A tu się zgodzę.

[vre-sna]

Praca zawodowa, jeżeli jest satysfakcjonująca - doskonale rozumiem,
że jest potrzebna prawie jak tlen do zycia. Kiedy robisz cos z
pasją - to wszystko sie tak naprawdę samo układa.

Nie wyobrażam sobie zycia tak naprawde bez chociazby czastki
robienia tego, co sie lubi. Musi być jakas odskocznia.

Czyli domatorstwo - owszem, ale na wlasnych zasadach.

Chcialam tylko zwrócic uwaga na fakt, że dużo kobiet narzeka na
domowe obowiązki. Ale - powtórze - w zasadzie trzeba i tak gdzies
pewnych rzeczy dopilnowac - a jesli ma sie prace zawodową (w sensie
poza domem ileś godzin) to moim zdaniem jest to trudniejsze.

Praca w samym domu jest łatwiej sterowalna - i w zwiazku z powyzszym
nie wyceniałabym jej na 5000 zl. Lekka przesada.

[slonko1335]

> Albo jestem tak wyluzowana, że mnie to odpowiada, albo jestem
> nienormalna.

a czemu nienormalna? skoro tak Ci odpowiada? moim zdaniem całkiem normalna
spełniająca się domatorka.

Mnie akurat dom męczy i mam trochę inne podejście do obowiązków domowych, bo i
owszem posprzątane być powinno, obiad zrobiony, dzieciaki obsłużone ale nie
widzę powodów dla których tylko ja miałabym się tym zajmować, w końcu dzieci
mają ojca a ja męża, do sprzątania zawsze można kogoś zatrudnić ewentualnie.
Jasne gdy nie pracuję większość tych obowiązków na mnie przechodzi, no bo trudno
żeby mąż po dniu pracy zamiast z dziećmi poszaleć utknął w garach a ja cały
dzień na ematce...
Zwykle gdy mam więcej obowiązków jestem lepiej zorganizowana, jak nie ma pracy
zawodowej to jakaś rozlazła jestem i cały dzień mi przez palce przecieka...

I to jest moja piekne

[vre-sna]

że kazdy (albo prawie) ma to, co lubi.

Moja matka cale życie była i do tej pory jest czynna zawodowo. Ona
to uwielbia - dla niej siedzenie w domu to byłaby totalna porażka.
Ona nie wyobraża sobie zycia bez pracy (ma 67 lat - jest lekarzem).
Bardzo mi tym imponuje - chociaz w wielu kwestiach dot. wlasnie
stosunku do pracy sie nie zgadzamy.

Nikt na lozu smierci nie powiedział, że żałuje,że więcej nie
pracowal.

[kub-ma]

Obiady trzeba robić, ale jak pracuję to spokojnie mogę to przerzucić
na męża. Jemu to lepiej wychodzi.
Też do garnak wrzucam i mnie się to samo jakoś nie chce zrobić.
Jakaś ułomna jestem w tej kwestii.
Nie masz spaczonego poglądu. Faktycznie,kiedy dzieci chodzą już do
szkoły, to jest większy luzik. Ale wcześniej jakieś 5 lat trzeba
odsiedzieć z dzieckiem. Wtedy nie jest tak wesoło.
Ja jestem duch niespokojny. W domu miałabym wrażenie, że się nie
rozwijam, a wręcz, że się cofam. Ale to moje odczucia. Każdy ma inne.

[jowita771]

Ja nie rzuciłabym pracy, ale domagałabym się, żeby mi tez płacili. W końcu to,
że pracuję zawodowo, nie oznacza, że dom sprząta mi się sam, obiad gotuje,
pranie pierze itd.

[bi_scotti]

A z czego owo "panstwo" mialoby brac pieniadze na te pensje dla
siedzacych w domu matek/ojcow? Na pierwszej stronie GW jest tekst o
tym jak Polacy oszukuja fiskusa, dodajmy do tego armie rodzicow
siedzacych w domu - skad maja sie wziac podatki na takie fantazje?
Czy jakies tajemne zrodelko z dudkami wytryslo ostatnio w skarbie
panstwa?

[elza78]

mysle ze kluczowe tutaj jest zdanie "a gdyby tak" sformulowanie "pofantazjujmy"
tez pokazuje pewien trafny trop jakim powinny podazac dywagacje osob wpisujacych
sie w watku

[reteczu]

A gdzie ja tu napisałam o faktach?
Fantazjuję, bo mam masę pracy. Od miesiąca zasuwam na cały etat, gorący teraz
okres w firmie, mnie gorąco, bo mam gorączkę , katar, kaszel, troje dzieci
mocno nieletnich, z czego najmłodsze niewiele ponad pół roku, mąż wychodzi do
pracy, gdy jest ciemno, wraca, gdy jest ciemno, więc niewiele mi pomaga. I marzy
mi się urlop albo od pracy, a o faktycznym wzięciu urlopu teraz mogę sobie
jedynie pobożnie pomarzyć.

[triss_merigold6]

O toto. Albowiem, śmiem twierdzić, pracując na pełny etat, prowadzę
dom nie gorzej od niepracująch. Zakupy są robione, obiad jest
codziennie (sporadycznie pizza), pościel zmieniana, podłogi się nie
kleją.

[jowita771]

Za tę pizzę to byś miała po premii. W ogóle dania mogłyby być wycenione - im
bardziej pracochłonne, tym większa wypłata. Poza plackami ziemniaczanymi, bo
skądinąd wiem, że choć trochę pracy wymagają, to państwo ceni je nisko

[falka32]

Rozumiem, że hipotetyczna pensja dotyczy matek, które rezygnują z pracy
zarobkowej, żeby zająć się wychowaniem i logistyką związaną z opieką nad dziećmi
- przyszłymi obywatelami. A nie po to, żeby mogły gotować trzydaniowe obiady
zamiast pizzy czy pucować kwiaty doniczkowe.
Więc tak, ja bym to wzięła. Gdyby płacili jakieś 2-3 tys netto, w tym
ubezpieczenie i byłby to okres składkowy do emerytury, to bym wzięła. Moje
życie byłoby znacznie tańsze, gdybym nie musiała bulić za opiekunkę, zamawiać
pizzy ani martwić się, że wylecę z roboty, bo mam chorowite dzieci. Nie widzę w
tym pomyśle za to obowiązku poświęcenia się temu zajęciu intelektualnie w takim
stopniu, żeby nie pozostał czas i energia na inne formy aktywności. Ja bym miała
co robić. Tylko na razie z czegoś trzeba żyć, więc nie mam czasu na takie
fanaberie. Gdybym miała gwarantowaną pensję za wychowywanie dzieci - miałabym
zajebistą wolność dotyczącą niezarobkowej aktywności intelektualnej

[moofka]

Gdybym miała gwarantowaną pensję za wychowywanie dzieci - miałabym
> zajebistą wolność dotyczącą niezarobkowej aktywności
intelektualnej

o to to
ostatnio zachwycil mnie Cejrowski felietonem w trojce
gdzie padla zlota mysl, ze jesli ktos chce rezygnowac z roboty
zarobkowej
to skrotowo nazywa to, chcialbym nie robic nic
ale tak naprawde chce robic nic
zeby wreszcie zaczac robic cos
czego nie robi teraz

[falka32]

> zeby wreszcie zaczac robic cos
> czego nie robi teraz

O, to, to!

[jowita771]

> Rozumiem, że hipotetyczna pensja dotyczy matek, które rezygnują z pracy
> zarobkowej, żeby zająć się wychowaniem i logistyką związaną z opieką nad dziećm
> i
> - przyszłymi obywatelami.

Zaraz zaraz, czy matki pracujące zawodowo nie wychowują przyszłych obywateli?
Czy ktoś zajmuje się za nie logistyką związaną z opieka nad dziećmi? Dlaczego
pensja miałaby być tylko dla matek niepracujących zawodowo? Nie łapię tego.

Spoko, to wyceńmy jakość ofert

[triss_merigold6]

Spoko, to wyceńmy JAKOŚĆ oferty wychowawczej matek (bo, jak
rozumiem, ojcowie są kompletnie nieistotni). Proszę, mogę dziecięciu
zaoferować atrakcyjną rozrywkę, bogatą i wciąż uzupełnianą domową
bibliotekę, edukacyjne, rozwijające różne umiejętności zabawki,
własną szeroką wiedzę połączoną z umiejętnością odpowiadania na
pytania. Oferuję przekazanie bogatego zasobu słów, poprawnej dykcji,
umiejętności stosowania różnych stylów komunikacyjnych oraz rozmowy
prowadzone literacką polszczyzną + cały background inteligenckiego
domu.
Mogę dziecię zachęcić do wspólnego uprawiania sportów m.in. takich
jak: pływanie, jazda konna, jazda na nartach.
Co wychowawczo zaprezentuje bezrobotna wielodzietna matka z rzuconym
technikum rolniczym, z mieściny do której ostatni pociąg przestał
dojeżdżać 10 lat temu? Albo dresiara z Pragi, której słownik zawiera
może z 300 słów, a zainteresowania ograniczają się do tipsów i
zrobienia loda misiowi dilerowi?

[falka32]

Triss, a czy gdybyś zrezygnowała z pracy na rzecz wychowania dzieci, to byś
automatycznie straciła zasób słownictwa i te sprawy?

Z tą pensją chodzi o to - bo pomysł wcale nie jest taki fantasy, były takie
projekty - że wiele rodzin rezygnuje z posiadania dzieci lub ich większej ilości
ze względów ekonomicznych, związanych z tym, że jeden rodzic musi zrezygnować z
pracy.
Np. moja znajoma, osoba wykształcona i bardzo sensowna, ma czworo dzieci. W tej
chwili najstarsze chodzi do gimnazjum, jedno do podstawówki a dwoje do
przedszkola. Sądziła, że kiedy najmłodszy pójdzie do przedszkola, ona wróci do
pracy - okazało się, że się nie da, bo cały dzień spędza na odwożeniu i
odbieraniu z placówek poszczególnych dzieci. Rzecz ma miejsce w podmiejskiej
wsi. Nie mając nikogo do pomocy (a nie ma) nie jest w stanie tego połączyć z
pracą, nawet z pracą w domu.
Policz, ile jest rodzin, posiadających więcej, niż jedno dziecko, w których
jeden rodzic po prostu musi zrezygnować z pracy lub mocno ograniczyć swoje
zarobki ze względu na to, że potrzebna jest jedna osoba na miejscu (bo np.
dzieci chorują, bo się nie dostały do przedszkola, bo na świetlicy je biją i
dziecko nie chce tam siedzieć 4-5 godzin zanim ktoś je odbierze itp.) Zobacz,
ile jest samotnych matek, które muszą stawać na głowie, żeby utrzymać pracę albo
w ogóle ją dostać, jeżeli nie mają dyspozycyjnej babci - bo dzieci chorują, bo
dzieci kończą lekcje wcześniej, bo przedszkole zamykają wtedy, kiedy tobie szef
rzuca na biurko coś pilnego do zrobienia, bo musisz jechać na obowiązkowy wyjazd
integracyjny i nie masz z kim zostawić dziecka.

[triss_merigold6]

Żeby mówić o rezygnacji z pracy należałoby się dowiedzieć czy taka
matka w ogóle miała szanse na pracę i jaka to mogła być praca.
Większy ból z powodu utraconych dochodów odczuje matka zarabiająca 5
tysięcy niż taka, która nigdy się pracą nie zhańbiła więc z niczego
nie rezygnowała i nie rezygnuje.

[falka32]

> Większy ból z powodu utraconych dochodów odczuje matka zarabiająca 5
> tysięcy niż taka, która nigdy się pracą nie zhańbiła więc z niczego
> nie rezygnowała i nie rezygnuje.

No i ciebie też przyłapałam a jej sponsor może w takim razie odczuje, jeżeli
ta niepracująca dostanie pensyjkę? Nie należy mu się więcej czasu na życie i
kontakt z dziećmi?

[dzika41]

średnia krajowa
Wtedy bez wahania zostaję w domu, to i tak więcej niż teraz zarabiam

[penelopa40]

to ile ta pensja musiałaby wynosić, żebyście podjęły decyzję o
rzuceniu pracy i czy w ogóle rzuciłybyście pracę?
pensja ok 5.000 netto ale i tak nie rzuciłabym pracy... nie ma opcji
z siedzeniem w domu ...

[annvangier]

powinno się płacić pensje i ubezpieczenie zus osobom (mamom tatom babciom)
opiekującym się kimś ciężko chorym, obecnie te osoby nie maja nawet prawa do
wcześniejszej emerytury
i do tego alternatywa w formie 8 godzinnego wyszkolonego opiekuna refundowanego
przez nfz

[annvangier]

i róbcie z Opieki nad zdrowymi uczacymi się dziecmi takiego znowu wysiłku

ot co:
-dziecko już w gimnazjum (moje doświadczenie) ma jakies 30 godzin zajec (srednio
6 lekcji po 5 dni wraca koło 13- 14 do domu), umie po sobie posprzątać, samo
może już w domu np po przyjsciu przed rodzicami ziemniaki czy makaron na obiad
ugotować
- dziecko między 7 a 13 rokiem życia moze niekoniecznie jest pomocne po szkole,
ale nie jest dwulatkiem w pieluchach, przy ktorym trzeba miec oczy dookoła głowy-
- w domu w rodzinie pełnej jest conajmniej 2 dorosłych i jedno dziecko
jakby mój mąz ambitnie stwierdził że przy powiedzmy 5letnim przedszkolaku on
całkiem rzuca prace zeby codziennie zrobic nam dwudaniowy obiad i dwa razy w
tygodniu myc okna i 5 razy kibel
ale ma nam wystarczyć 1 wypłata na 3 osoby TO BYM GO WYŚMIAŁA i dlatego uważam
że nie licząc, matek zajmujących się chorymi dziećmi
- rodzin zastępczych gdzie sa dzieci ze sporym bagazem psychicznym itd to wybór
"pracuje w domu" - jest wyborem wygodniejszym
niż oboje zarabiamy- oboje zajmujemy się dzieckiem

[agni71]

annvangier napisała:

> i róbcie z Opieki nad zdrowymi uczacymi się dziecmi takiego znowu
wysiłku

annvangier, a kto powiedział, ze dziecko ma być tylko JEDNO? A
opieka nad trójką dzieci to już przyznasz, że jest wiekszy wysiłek,
czy nie?

[daga_j]

Gdybym za kolejne 3 lata siedzenia w domu miała dostawać pensję co najmniej
2000zł/mies. i liczony staż pracy to zdecydowałabym się na zostanie w domu i
urodzenie kolejnego dziecka, tak i to trzeciego. Ale ponieważ nikt mi za to nie
płaci to zamiast rodzić trzecie wolę poszukać pracy i pozarabiać trochę. Ale
miło pofantazjować