Relacja Mama Córka

[xxx.16]

WitamMam pytanie jak u Was wygaldaja relacjie z Mama??Wróciłam do pracy i moja Mama pomaga mi w opiece nad Córka ale nasze relacjie chyba juz sie nie zmienia...Nie umiem z nia rozmawiac moja Mama zawsze ma racje tylko jej zdanie sie liczy a jak mieszkalam jeszcze z rodzicami majac juz duzo wiecej lat niz 18 moja Mama notorycznie otwierala moje listy powiedzcie czy to normalne??Były czesto awantury z tego powodu chodz nie tylko z tego a jak u Was???????????

[angazetka]

Zdecydowanie nienormalne. Otwieranie listów adresowanych do kogoś innego jest nienormalne ZAWSZE.

[gwen_s]

ja z mamą nigdy nie miałam dobrych relacji, może nie czytała moich listów, ale pamiętniki już tak Ty chociaż masz tyle szczęścia w tej sytuacji, że zajmuje się Twoim dzieckiem, a u mnie nawet na dziecko się to przełożyło. Tzn. nie wiem czy to już chodzi o nasze relacje czy o coś innego, ale moim dzieckiem oby tylko nie musiała się zajmować, za to do mojej siostry (relacje znacznie bliższe, jedna drugą kryła, chociażby w głupiej sprawie jak papierosy) dziecka ma wręcz umiłowanie Życie. Ja przywykłam i mam tylko nadzieję, że jeżeli będę miała córkę (za parę dni będę miała usg i się okaże) to będę umiała zachować się inaczej niż ona...

[julek_i_ja]

Szczerze współczuję takich relacji, zwłaszcza że z własną mamą, bo od tego związku nie ma ucieczki. Jej zachowanie definitywnie jest nie do przyjęcia. Matki sobie człowiek nie wybiera i niestety są nikłe szanse, że się coś zmieni, jak z nią o tym porozmawiasz.
Moja mama na szczęście umiała idealnie wypośrodkować pomiędzy nadopiekuńczością i zupełnym nieinteresowaniem się dzieckiem. Nie kontroluje mnie i nie wtrąca się, ale mogę na nią liczyć. Nauczyła mnie samodzielności. Traktuje mnie jak przyjaciółkę, jak równorzędnego partnera. Przy dziecku mi nigdy poważnie nie pomagała, bo mieszka 200 km ode mnie, zresztą głupio mi jest prosić, by brała urlop i rzucała swoje aktywne życie by robić za nianię.
Mimo to mieszkać bym chyba z nią nie chciała, po prostu już za stara na to jestem. Ponadto obawiam się, że ja niestety nie będę taką dobrą mamą

[kolezanka_filizanka]

eh, a ja myślałam że to że chce wszystko wiedziec gdzie idę, z kim i po co, jest zbyt dużą ingerencją w moja prywatność... ale czytanie listów? pamiętnika? to nienormalne i karalne!

[sadosia75]

Mialam swietny kontakt z Mama. Byla dla mnie przyjaciolka, Mama, wsparciem, czasem i ochroniarzem
Wiedzialam, ze moge zawsze na nia liczyc, nigdy nie byla nadopiekuncza, nigdy nie olewala mnie. Potrafila idealnie sie dostosowac, jesli trzeba bylo to mnie ganila. Zawsze stala po mojej stronie nawet jesli nie mialam racji, ale zawsze mi pozniej tlumaczyla co zrobilam zle. Nigdy z kolei nie wybielala mnie. Jak w przedszkolu pobilam kolege to mama stwierdzila, ze skoro pobilam to mam przeprosic i nie bedzie ona swiecic oczami za mnie.
nauczyla mnie wielu rzeczy, byla niesamowita kobieta, inteligentna, ciepla, ludzie lgneli do niej, byla autorytetem nie tylko dla mnie, posiadala taki magnes, ktory przyciagal i chcialo sie z nia spedzac czas, byc w jej otoczeniu, chlonac po prostu.

[zabulin]

Moja Mama przede wszystkim była jedyną osobą na świecie, która kochała mnie po prostu za to, że byłam.

No, wiecie, tak jak tylko mama potrafi kochać.
Miałyśmy różne charaktery, często się sprzeczałyśmy, czasem kłociłyśmy, ale kochałyśmy się bardzo.

W życiu nie widziałam naraz tylu osób, co na Jej pogrzebie
Kiedyś mnie denerwowało, ze pyta o której wrócę, a dziś wiele bym oddała za to, żeby spędzić z Nią pół godziny, żeby mi powiedziała, że za lekko sie ubrałam

Niechby się wtracała, opieprzyła, żeby tylko była.